Dag 15

zaterdag 3 mei : Murlo - San Quirico

Klik voor een vergroting op de afbeeldingen

Cypressen Naar Montalcino Monte Amiata St Fiora Monte Vettore Sorano San Quirico

Dag 14............Dag 16

Begin pagina

In de dalen tussen de Toscaanse heuvels hing vanochtend een lichte nevel, die de contouren en de kleuren van het landschap deden verzachten. Zelf nog maar half wakker, is het aangenaam fietsen om samen met het landschap te ontwaken voor een nieuwe dag. Zodra wij goed wakker zijn, heeft de zon zijn werk ook gedaan, en is de nevel verdwenen.
We dalen af naar Buonconvento, daarna is het klimmen geblazen tot Montalcino. Ver van te voren zie je het dorp al boven op de berg liggen. Je wordt er beloond met een weergaloos mooi uitzicht over de wijde omgeving. Dan volgt er een afdaling het Val d'Órcia in. Voor ons zien we dan de Monte Amiata, de hoogste berg van Toscane. De hele dag zal deze berg ons uitzicht bepalen. Beneden in het dal aangekomen, beginnen we aan de tweede klim van de dag. Een dikke 6 km. Net aan de klim begonnen, komt er een auto langszij. Een stel Nederlanders roept dat ze het fantastisch vinden wat wij doen en dat ze zo met ons zouden willen ruilen. Dat doen we maar even niet, voor nog geen goud.
Boven op de helling is er een kraan met heerlijk koel water. Maar goed ook, want de bidons zijn leeg en het is dorstig weer. Opgefrist gaan we verder naar Casteldelpiano, eerst een stukje dalen, daarna een lastige onregelmatige klim. Een echte kuitenbijter. Maar klagen hoor je ons niet, hier doen we het voor. In Santa Fiora is er markt. Bij een kraam kopen we een broodje vlees en wat te drinken. Op de stoep op het plein eten we onze broodjes op. Er heerst hier een gemoedelijke sfeer.
Na Santa Fiora is het nog even dalen. Daarna volgt de laatste klim van de dag van zo'n 3km, 10km op en af naar Castell'Azzara, en dan een mooie makkelijke afdaling. We nemen afscheid van de flanken van de Monte Amiata. De top van de berg ligt nu achter ons. In de verte zien we in oostelijke richting besneeuwde bergtoppen. We vragen ons af welke bergen dat zijn. Een vrouw die we vragen, zegt dat het wolken zijn. Thuis maar eens opzoeken welke bergen het zijn. ( Waarschijnlijk Monte Vettore 2476m hoog, 130 km ver )
We besluiten om via Sorano naar Pitigliano te fietsen en daar te overnachten. In het stadje is het druk en de hotels en B&B zitten vol. We worden doorgewezen naar een hotel een eindje van de weg richting Lago di Bolsena. Via een korte maar steile afdaling door een bos, komen we bij het hotel. Prachtig gelegen in het dal. Maar helaas, ook deze zit vol. De zeer vriendelijke hotelbaas, weet wel een adres in San Quirico. Een telefoontje leert dat daar nog plaats is. Als we het dalletje weer uit zijn, is het voor de rest een makkie naar San Quirico. We zijn moe, dus dat komt goed uit.
Dit is weer zo'n rustig plaatsje. Achteraf zijn we blij dat we hier terecht zijn gekomen en niet in Pitigliano. Alleen een vrouw die haar man uit de bar komt halen zorgt voor enig rumoer. Daarna keert de rust terug en zitten de mensen op de bankjes met elkaar te keuvelen, of slenteren wat rond. Op het terras van het hotel praten we wat na over de afgelopen dag, en zijn het er over eens dat dit wel de zwaarste tot nu toe was. Nog zwaarder dan de etappe over de Alpen. We nemen nog een biertje, en dan is het genieten van een fantastische maaltijd. De vermoeidheid zijn we al lang kwijt.