Dag 16

zondag 4 mei : San Quirico - Caprarola

Klik voor een vergroting op de afbeeldingen

Lazio Lago di Bolsena Tuscania Klaprozen Rust Lago di Vico Caprarola

Dag 15............Dag 17

Begin pagina

We zijn nog maar net onderweg, en we zien na een klimmetje op een bord dat we Toscane verlaten en nu in Lazio zijn. Het is zondag en veel Italianen gebruiken hun vrije dag om op de racefiets een ritje te maken. Het valt ons op dat ondanks het warm begint te worden, veel fietsers toch met veel kleren op de fiets zitten. Als we langs het Bolsena meer fietsen, en de temperatuur nog verder is opgelopen, komen we er één tegen met een jas aan, een lange broek, overschoenen, een muts op, en handschoenen aan. En dat met een graad of 25, echt waar.
We fietsen een tijdje langs de oever van het meer. Het is er nog rustig. Wel zie je de eerste mensen die hun dag op een meer passievere manier willen doorbrengen, spullen uitpakken en klaarzetten voor hun zondagse barbecue aan de oever van het meer.
Tot aan Tuscania is het makkelijk fietsen en gaat het geleidelijk naar benenden. Langs olijfgaarden met daartussen veldjes met klaprozen en andere bloemen, komen we door een paar dalletjes, eerst steil naar beneden vervolgens steil omhoog. Niet lang maar wel lastig. Het is warm. We vragen ons af hoe het is om hier midden in de zomer te fietsen. Als we de dalletjes hebben gehad, zoeken we een schaduw plekje langs de kant van de weg om wat te drinken. Dan is het ook tijd voor onze koekero. Koekjes met een dunne chocolade vulling. We zorgen dat we altijd wel een pak bij ons hebben, die koekjes gaan er goed in.
Bij Vetralla maakt de route een korte omweg om een drukke weg te ontlopen, even klimmen over een klein weggetje om vervolgens weer af te dalen. Dan moeten we toch een stukje over de grote weg. De auto's scheren soms rakelings langs ons heen. Gelukkig is het maar een paar kilometer, en slaan we af om via een klein weggetje tussen kastanjebomen door, naar het Lago di Vico te fietsen. Dit meer is een stuk kleiner dan het Bolsena meer, maar daarom niet minder mooi. Ook langs dit meer zijn talloze picknickplaatsen, hier zijn de barbecues al aan.
Na het meer dalen we af langs de kraterrand. Via Ronciglione fietsen we door naar Caprarola. Vanaf de doorgaande weg, loopt er een straat kaarsrecht maar steil omhoog naar het Palazzo Farnese. Op het pleintje voor het Palazzo zien we een bordje met B&B, La Rocca. Dit is ons laatste adres voor Rome, het zal ook een van de mooiste van de hele reis blijken te zijn. Eenvoudig maar netjes, en met een formidabel uitzicht over de daken, de vlakte in waar Rome ergens moet liggen.
We gaan eens kijken bij het Palazzo, maar gaan er niet in. Liever lopen we een rondje door het stadje. Niet alleen ons B&B adres is top, maar ook dit plaatsje is het mooiste van alle die we op onze reis hebben gezien. Hier speelt een groot deel van het sociale leven zich op straat af. Vrouwen zitten op bankjes in de nauwe straatjes met elkaar te praten, de mannen leggen een kaartje bij een bar. Bij een andere bar waar ze ook lekker ijs verkopen, zit de jeugd bij elkaar met hun mobieltjes te spelen.
Voor we gaan eten zit ik nog even op het balkon van onze kamer, met uitzicht op de ijsbar. Morgen komen we aan in Rome. Niet ons einddoel. Dat doel hebben we al bereikt, namelijk fietsen en genieten, en dat begon toen we in Zelhem op de fiets stapten. Dat we naar Rome fietsen komt omdat de route daar toevallig eindigt. Het had voor mij net zo goed hier mogen eindigen, hier op dit balkon.