Dag 17

maandag 5 mei : Caprarola - Rome

Klik voor een vergroting op de afbeeldingen

Calcata Vlak voor rome Langs de Tiber Rome

Dag 16............En verder

Begin pagina

Het zit er bijna op. Eerst nog wat op en af naar Fabrica di Roma. Dan een lange, vrij drukke oninteressante weg naar Civita Castellana. Kop over kop leggen we dit stuk af Als we afslaan naar Faléria, keert de rust terug. We worden ingehaald door een man en vrouw in een oude Fiat, ze claxonneren en zwaaien enthousiast naar ons. Een stukje verderop in Faléria staan ze ons op te wachten. De vrouw is Nederlandse, ze woont in Calcata een kunstenaars dorpje, hier niet ver vandaan. Ze heeft daar een winkeltje waar ze zelfgemaakte poppen verkoopt. Ze vraagt of we koffie komen drinken. Heel vriendelijk, maar we wijzen het voorstel af. Er wachten mensen op ons, en die willen we niet te lang laten wachten. Het is wel een mooi dorpje dat Calcata, hoog gelegen boven op de rotsen. Als we verder rijden, zien we dat we niet op de goede weg zitten. Via Campagnano di Roma komen we met een omweg en wat meer klimmen een eindje verder weer op de goede route. We fietsen dan op een langzaam aflopende bergrug.
Als de één de ander inhaalt, is één blik voldoende. Dan schiet de snelheid er weer in, en gaan we kop over kop rijden. Net als de voorste begint te verslappen komt de andere weer op kop rijden. Zo kun je kilometers lang een hoog tempo aan houden. Dat doen we wel vaker, als we saaiere stukken snel willen overbruggen. Nu doen we het ook omdat we de stal al ruiken. Bij een drukke verkeersweg moeten we in de remmen, en is het een stukje kruipdoor sluipdoor, tot we op het fietspad langs de Tiber komen die ons dicht bij het St Pieterplein zal voeren. Rustig fietsen we het laatste stuk en genieten van het uitzicht. De Tiber en het fietspad buigen af. Wij gaan rechtdoor. Het Vaticaan ligt recht voor ons. Ook langs deze weg loopt een fietspad, dat hadden we hier niet verwacht. Voor de St Pieter staat een lange rij mensen te wachten. We wurmen ons er door, rijden een eindje het plein op, en zetten de fietsen op hun standaard. We zijn er.
Van onze vrouwen en kinderen nog geen spoor. Maar als we bellen, komen de kinderen al snel van achter één van de fonteinen gerent en vliegen ons om de nek. Onze vrouwen volgen kort daarna.