Dag 9

zondag 27 april : Nauders - Klughammer

Klik voor een vergroting op de afbeeldingen

Reschen pas Reschen pas Haidersee Vinschgau Val d' Adige Kalterer see Klughammer

Dag 8............Dag 10

Begin pagina

Na een goed ontbijt, gaan we onder een strakblauwe hemel, op weg naar de Reschenpas. Dat is maar een klein stukje vanuit Nauders. Over een smal vals plat weggetje slingeren naar de Italiaanse grens. Goed is te zien dat we aan de zuidkant van de Alpen zitten, sneeuw zien we alleen nog maar op de bergtoppen. Hier steken de krokussen hun koppie al boven de grond uit. Voor een bloeiend weiland is het nog te vroeg. Bij de grens stoppen we niet, het is geen gezellige plek. Even verderop moet de pas zijn. Niet zoals bij de meeste passen, klim, bord, afdaling, passeren we hier ongemerkt het hoogste punt.
Bij de Reschensee komen we langs Graun. Voor de aanleg van een stuwdam werd het dorp gesloopt, alleen de kerktoren werd gespaard, en steekt boven het water uit. Bijna iedere toerist die hier langskomt maakt er een foto van, wij ook. Verderop komen we langs de dam, om vervolgens langs de oever van de Haidersee over een mooi nieuw fietspad verder te rijden. Hier is het wat rustiger dan langs de Reschensee. Dan weer fietsen we vlak langs de oever, even verder zien we het meer een eindje beneden ons. Zo gaat het langs het hele meer op en af. Hier komen we de eerste leden van een wielerclub tegen. Net als wij aan het dalen zijn, proberen de snellere jongens elkaar in de klim uit het wiel te rijden. Naargelang we verder komen, neemt de snelheid van de renners af, en hun gewicht toe. Als we de Haidersee achter ons laten volgt er een levensgevaarlijke afdaling. Over een smal fietspad tussen houten hekken, gaat het steil recht naar beneden. En stuiven we met een noodgang Burgeis binnen. Hier moeten in de zomer toch veel ongelukken gebeuren, als onervaren fietsers op hun Vinschgaurad (huurfiets) naar beneden komen. In Burgeis komen we het laatste clublid tegen. Hij is vrij fors gebouwd en komt nauwelijks vooruit. Als we passeren vraagt ie, Ist es nog weit nach oben? Wat moet je dan zeggen!?
In Glurns stoppen we even om onze bidons bij de fontein te vullen. Er staat een grote groep fietsers, zij gaan niet de Reschgenpas op, maar laten zich gemoedelijk afzakken door het Vinschgaudal. Dat doen wij ook. Hier is het volop lente, en de fruitbomen staan in volle bloei. Op een nieuw geasfalteerd fietspad, met zo veel geuren en kleuren om je heen en op de achtergrond de besneeuwde bergen. Dan weer zie je een romantisch kasteel bovenop een rots. Eigenlijk zou je een paar keer heen en weer moeten fietsen. Zoveel indrukken kan een mens in één keer niet verwerken.
Voor ons zien we op een gegeven moment een man alleen bepakt en bezakt voor ons uit rijden. Als we langszij komen zien we aan het boekje dat hij ook een Reitsma route rijder is. We stoppen even om een babbeltje te maken, Hij was een dag voor ons, sneeuw en kou trotserend, over de Arlbergpas gekomen. Zijn kampeeruitrusting had ie ook nog niet gebruikt door het matige weer. Wat hebben wij dan een geluk gehad. Verder gaan we, blij dat wij alleen wat kleren bij ons hebben, en niet een uitrusting door Europa hoeven te slepen, om die vervolgens niet te gebruiken.
Rond Merano loopt een netwerk van fietspaden, dat zich snel uitbreid. Eenvoudig en verkeersarm omzeilen we de stad. We fietsen vanuit het Etschtal, Val d'Ádige in. Een groot breed dal.
Tot Bolzano volgen we de Ádige, dan buigen we af, om over een oude spoorbaan met tunnels en al, te klimmen naar Kaltern. In Klughammer aan de Kalterer See vinden we in Pension Leuchtenberg een goed onderkomen, en genieten op het dakterras van een paar biertjes en de laatste zonnestralen.