|
> Beïnvloeden
van verwachtingen |
|
Beïnvloeden
van verwachtingen |
|
Het
doel van psychologische technieken is beïnvloeden wat het publiek dénkt waar te nemen. Wat wij ervaren van de wereld om ons
heen wordt namelijk slechts gedeeltelijk bepaalt door de informatie die onze
zintuigen doorgeven. Het eerste filter dat tussen de zintuiglijke informatie
en de ervaring van onze omgeving staat is, zoals ik in het vorige deel heb
beschreven, onze aandacht. Naast dat mensen alleen registreren waar ze bewust
of onbewust aandacht aan geven wordt de beleving ook gekleurd door
verwachtingen. Wat je verwacht te zien heeft grote invloed op wat je dénkt waar te nemen. Bij het creëren van een illusie kan
je gebruik maken van dit fenomeen. Bijvoorbeeld door de verwachting te wekken
dat er geen hints te vinden zijn over de werking van de truc gaat het publiek
ook niet zoeken naar een oplossing (one ahead principle en one behind principle).
Of door de verwachting te wekken dat de ringen nog in elkaar gehaakt zijn,
beeld het publiek zich in dat de ringen daadwerkelijk nog in elkaar zitten.
Als de verwachting sterk genoeg is zullen zij werkelijk zien wat ze
verwachten te zien. Het
idee van het “One ahead principle” is dat je een stap vóór bent op de
toeschouwer. Zolang de toeschouwers denken dat ‘de truc’ nog niet is begonnen
zijn ze nog ontspannen en zoeken ze nog niet naar hints die de geheime
methode kunnen verraden. Een voorbeeld is een sponsbalroutine
waarbij de toeschouwer twee ballen ziet en er in werkelijkheid drie ballen
worden gebruikt. Een ander voorbeeld is een ambitious
card routine waarbij de gekozen kaart door middel van een top change gewisseld is en het publiek nog denkt dat de
performer de gekozen kaart tussen zijn vingers heeft terwijl deze al bovenop
ligt. Bij het one ahead
principe maak je gebruik van de onoplettendheid van de toeschouwers die
vooraf gaat aan het effect. Het
“one behind principle” is het tegenovergestelde van het One ahead principe. Bij het one behind principle
loop je een stap achter op wat de toeschouwers denken dat er aan de hand is.
Je maakt hierbij gebruik van de off beat die
ontstaat nadat de toeschouwers denken dat het effect voorbij is. Zodra de
toeschouwers denken dat het effect voorbij is verwachten ze geen hints meer
te kunnen vinden die de methode verraden en ontspannen ze. Je maakt hierbij
dus gebruik van de natuurlijke neiging om zo economisch mogelijk om te gaan
met ons denksysteem. Deze luwte kan zeer goed gebruikt worden om de laatste
noodzakelijke handeling te verrichten. Het
One ahead en het One behind principle
worden ook veel gebruikt in mentale routines. Voorbeelden
van hoe deze technieken praktisch toegepast kunnen worden noem ik niet hier
in het openbare terrein. In het boekje dat ik over afleiding schreef staan
wel veel voorbeelden. Subtiel bewijzen
Om
een toeschouwer ervan te overtuigen dat er iets is gebeurd dat schijnbaar
onmogelijk is, moet hij overtuigd zijn van de fairness
van de situatie. Hij moet niet twijfelen aan wat hij heeft gezien. Zou hij
wel twijfelen aan zijn waarneming dan kan hij daar de schuld aan geven en
heeft hij de confrontatie met de magie ontweken. Om het publiek te overtuigen
van onze illusies kun je soms details aan de illusie toevoegen die het
publiek op bijna onbewust niveau meekrijgt, maar de illusie des te robuuster
maken. Veel van deze subtiele bewijzen zitten verborgen in non verbale
communicatie, of impliciete verwijzingen. Voorbeelden zijn het vasthouden van
een staf in een bekerspel routine wat subtiel impliceert dat die hand geen
andere zaken zoals balletjes vasthoudt. Of een hand die (schijnbaar) een munt
vast heeft en de vingers die de munt nog even iets rechter leggen. > Beïnvloeden
van verwachtingen |