wp21132134_02.jpg
wpe8793101_02.jpg
wpbc396ef7_02.jpg
Alex, is een mooie zwart berken man, gecastreerd. Ik heb hem opgehaald bij de opvang Parzival, als maatje voor Luna nadat haar zusje Nox was overleden.
Het klikte eigenlijk meteen tussen Luna en Alex. wp19c80737_02.jpg

29 april 2014: Een paar weken eerder vond ik bij Alex een vrij grote bult in zijn buik.  Ik ben toen met hem naar de dierenarts geweest en heb ook een foto laten maken. Het bleek om een enorm grote niet te opereren tumor te gaan. En ook eentje die heel snel gegroeid is. Ik heb besloten om  op dat moment geen beslissing te nemen voor Alex omdat hij nog altijd gewoon heel vrolijk was. Maar hem daarop wel heel goed in de gaten te houden en elke dag te bekijken hoe hij zich voelt, in de hoop dat ik op tijd de juiste beslissing voor hem zou kunnen nemen. Alex is zo'n heerlijk lief ventje en samen met Luna is het ook echt een setje. Hij loop enthousiast met greenmile de trappetjes op om het vervolgens in het hangmatje te gooien. Hij doet dit ook echt voor Luna, want de hangmat ligt vol met greenmile en Luna zit daartussen, soms gaat hij erbij liggen, maar de laatste tijd ligt Alex meestal in de spoetnik en dan komt Luna hem daar gezelschap houden.
En ondanks dat de tumor groeit, blijft Alex heel vrolijk en tevreden op en neer greenmile naar boven brengen. En als ze los mogen lopen is hij ook gewoon nog steeds actief. Hij zit niet stil in een hoekje en heeft zijn haren ook niet overeind staan. Dat maakt het zo ontzettend moeilijk om het juiste moment te vinden om de beslissing te nemen. Ik zag echter vanavond bij het loslopen dat hij wat vlekjes achter liet op de fleeceplaid, dus pakte ik hem op en bekeek hem nog eens goed en toen zag ik ineens dat er wat uit zijn achterkant zakte. En toen wist ik dat het over was voor Alex, hier kon ik hem niet mee laten lopen en ik heb meteen de DA gebeld en kon ook vrij snel terecht. Het moeilijke hieraan vind ik nog steeds dat je aan Alex zelf niets merkte in zijn gedrag dan, gewoon zijn vrolijke zelf. Maar misschien was hij wel ontzettend goed in het verbergen ervan. Hij is rustig (29 april) ingeslapen.
Ik heb nog nooit een ratje zo lief afscheid zien nemen zoals Luna dat van Alex deed.
Nu zit ze alweer een paar dagen alleen en ik vind het heel erg triest om te zien dat zij nu de greenmile naar boven brengt naar de sputnik en nu in de sputnik slaapt. Ik ga nu kijken hoe ik dit ga oplossen voor haar zodat ze niet al te lang alleen hoeft te blijven, eens kijken met wie van de ratjes bij mij ze goed overweg kan.
wpba6bd5ad_02.jpg
wp6522e362_02.jpg
Alex
wpc44f09ac_02.jpg