wp21132134_02.jpg
wpb30d837d_02.jpg
wpb7040e72_02.jpg
Aan Jip zit een verhaalt vast. Jip is een amerikaans blauw ventje hij is samen met 2 zoontjes half april 2006 bij mij gekomen. Zijn zoontjes Vlek en Streep (heel toepasselijk vanwege hun berken tekening) zijn geboren op 3 maart uit een oepsnestje van in totaal 12 rittens. Moeders is een Cinnamon japanner uit de dierenwinkel, en ook Jip komt uit een dierenwinkel. Moeder Silver was er eerst, Jip is er later bijgekomen, in de veronderstelling dat het beide mannetjes waren.
Ik heb bemiddeld voor de rittens van dit nestje. Mijn kennis heeft Silver en een dochter gehouden, Jip en een zoon zouden naar een vriendin gaan, maar dit ging uiteindelijk niet door. Vandaar dat ik ze over heb genomen, met nog een extra ventje waarvoor niemand nog gereserveerd had. De introductie van Vlek en Streep verliep eigenlijk zonder problemen. Met Jip waren er meer problemen, het heeft een maand geduurd met langzaam introduceren voordat het echt goed ging met z'n allen. Voor Jip ging het waarschijnlijk moeilijk omdat hij al wat ouder was en niet zo erg groot. En in de nieuwe groep zijn de heren allemaal wat groter dan hijzelf is.
wpd9d5b3b4.jpg Het is nu eind mei 2006 en Streep is nu de grootste van het drietal, dus ook nu al groter dan zijn vader. Vlek is de ondeugende en meest ondernemende van het stel. Jip is over het algemeen afwachtend, tenzij hij graag iets wil dan gaat hij er wel op af.
Sinds begin Juli zitten de drie heren weer apart. Het ging een hele tijd goed in de groep, maar Jip zat er schijnbaar toch niet echt prettig, onderaan de rangvolgorde. Zijn gedrag ging uiteindelijk ten koste van Basil, die hiervan een beetje gestrest raakte. Dus ze zitten weer apart en dat gaat prima.
Op 22 september heb ik helaas Jip moeten laten inslapen. Het ging al een tijdje op en neer met zijn gezondheid. Had regelmatig last van benauwdheidsaanvallen. Maar ik had eigenlijk redelijke hoop na de laatste combinatiekuur. Na een paar dagen waren de aanvallen verdwenen, was zijn eetlust een stuk beter en zat hij weer goed in zijn vachtje. Nadeel van zijn eetlust was wel weer dat zijn tumor die hij ook had veel sneller begon te groeien. Toen ik hem weer geluidjes maken en het bleek dat hij het weer benauwd had, zo maar in één keer, nadat het zolang even rustig was geweest, heb ik de beslissing genomen om het te laten gaan.
wp0c95dcfc_02.jpg
Jip
wp4121383f_02.jpg
wp5fcdc20c_02.jpg