wp21132134_02.jpg
wp2cee850a_02.jpg
wp148bdfc6_02.jpg
wpd31a900f_02.jpg
wpc3679261_02.jpg
Archief 2015
wp7e5080e9_02.jpg 16 december: Ik heb vandaag afscheid moeten nemen van Femke. Ze ging wel wat meer achteruit, had ook last van staar, maar ondanks dat kwam ze nog overal. Ik had een week of wat eerder het idee dat er iets niet goed zat met haar tandjes of kaak, alleen kon ik maar ook de dierenarts op dat moment niets vreemds ontdekken. Op dat moment was er ook nog niets vreemds te zien of te voelen. Maar er was wel iets waar ze last van had, ze zat niet echt lekker in haar vel en ze at wat moeilijker. Maandag kreeg ik een vervelend vermoeden, ik had het idee dat het bij haar kaak onder haar rechteroog dikker was. de dag erna was het helaas overduidelijk, Femke had er nu ook behoorlijk last van. Vanwege haar leeftijd 3 jaar en 2 maanden, haar conditie en het feit dat er (bij mij) nog nooit een behandeling tegen een kaakabces succes heeft gehad, heb ik met pijn in mijn hart besloten om haar te laten gaan.

20 november: Heike en Haley zijn vandaag 2 jaar en 9 maanden oud geworden. Met Heike en Haley gaat het eigenlijk best goed. Haley is conditioneel gezien wel iets slechter dan Heike, maar beiden zijn nog steeds behoorlijk actief. Maar het is zo ie zo bijzonder dat Haley er nog steeds is gezien haar hypofysetumor en het bijbehorende medicijngebruik. Ik had niet gedacht dat ze zoveel extra tijd erbij zou krijgen.

4 december: Femke is vandaag 3 jaar en 2 maandjes oud geworden. Ze heeft ondertussen wel last van achterhandsverlamming, maar daar kan ze zich goed mee redden. Verder heeft ze ook last van staar, ze ziet het duidelijk allemaal wat minder goed. Maar afgezien daarvan is ze verder nog in prima conditie en scharrelt ze gewoon lekker door de kooi.

wp887ca1c5_02.jpg 23 oktober: Ik heb vandaag afscheid moeten nemen van Flora. Ze ging steeds meer achteruit. Ze was gewoon op, ze bleek bij het voelen van haar buik ook een stevige massa te hebben. Flora heeft een fantastische leeftijd behaald, ze is toch 3+jaar geworden. Voor haar is het toch ook wel fijn geweest dat ze de laatste maanden zonder grote melkkliertumor nog door de kooi heeft kunnen lopen. Het was overduidelijk dat ze blij was dat ze weer alles kon doen zonder dat gewicht. We gaan haar erg missen.


wpae084a4d_02.jpg 9 oktober: Ik heb voor Geeske vandaag de beslissing moeten nemen om haar te laten gaan. Eigenlijk kwam dit toch nog vrij onverwacht. Ik dacht in eerste instantie dat ze zich de avond ervoor had verslikt maar dat bleek niet het geval. Vandaag merkte ik dat ze een donkerbruine substantie uitspuugde die vreemd rook en mij kwa geur aan opgedroogd bloed liet denken, een beetje metaalachtig. Ik heb toen meteen de dierenarts gebeld. Gezien haar leeftijd en conditie was er geen andere optie dan haar te laten gaan. Lieve Geeske die na het overlijden van haar zusje toch nog een mooie tijd bij de andere dames in de groep heeft door kunnen brengen is 2 jaar en 9maanden oud geworden.

4 oktober: Vandaag zijn de F2tje 3 jaar geworden. Nooit gedacht dat zowel Femke als Flora deze leeftijd zouden halen. Femke is eigenlijk nog steeds bijzonder fit voor haar leeftijd. Met Flora gaat het wel ietsjes minder kwa algehele conditie.
wp0cab50f4_02.jpg wpb1b4ee62_02.jpg

wpa430ec57_02.jpg 28 september: Helaas heb ik vandaag afscheid moeten nemen van Haiko. Het ging in korte tijd toch steeds slechter met hem. Haiko is 2,5 jaar geworden. We gaan dit lieve en rustige ventje erg missen.

5 september:
Met Haley gaat het gezien de omstandigheden voor haar doen nog steeds goed. Ze heeft er met de medicatie toch alweer 3 maanden extra bij gekregen. Wel merk ik dat bij haar de leeftijd toch ook gaat tellen, ze is tenslotte nu toch ook de 2,5 jaar gepasseerd.
Met Geeske gaat het redelijk, ik merkte in eerste instantie op dat haar ademhaling anders was dan gewoon. Het lijkt geen luchtweginfectie of longontsteking te zijn, want op die medicatie was er geen verbetering bij haar. Ook met haar hart lijkt alles in orde. Ik heb wel een foto laten maken om uit te kunnen sluiten dat het hetzelfde zou zijn als bij Haiko. En alles zag er bij haar goed uit. Het vermoeden is nu dat ze een verminderde elasticiteit heeft van haar longen. Ze krijgt nu specifieke medicatie die ervoor moet zorgen dat ze wat meer lucht krijgt. Het is even afwachten of dat effect heeft. Ze is natuurlijk ook al wel behoorlijk op leeftijd met bijna 2 jaar en 8 maandjes.
Met Haiko gaat het gezien de omstandigheden wel redelijk. Hij komt elke keer vrolijk naar het deurtje toe voor het lekkere hapje wat hij krijgt. Hij is echter niet stabiel met zijn gewicht, soms valt hij weer wat af en houdt hij dat gewicht een paar dagen vast. Ik houd hem goed in de gaten en weet ook dat het moment van de beslissing wel steeds dichterbij zal komen.
Met de rest van de heren gaat het gelukkig verder goed.

4 september: vandaag zijn de F2 tjes 2 jaar en 11 maanden oud geworden. Zowel Femke als Flora doen het erg goed.

12 augustus: Flora heb ik vandaag laten opereren aan een melkkliertumor. Vanwege haar leeftijd heb ik best lang getwijfeld, maar uiteindelijk wel besloten om het te laten doen omdat ze er vanwege de grootte toch last van kreeg. Ze is daarvan prima hersteld. Een paar dagen na de operatie zat ze alweer bij de rest in de groep.
Ik had voor Haiko voor vandaag ook een afspraak bij de dierenarts om een foto te laten maken want ik merkte dat het niet goed zat met zijn ademhaling en dat hij ook minder goed at. Ik had al wel een vermoeden en uit de foto’s bleek ook dat hij een longtumor heeft. Hij krijgt ondanks deze diagnose medicatie en daarmee gaat het wel een stukje beter met hem.

14 juni:
Haley: Het gaat op dit moment best wel goed met Haley, ze zit goed op de medicatie (prednoral. en galastop, de galastop is wel met een hoge dosering). Ze kan het eten weer goed vasthouden met haar voorpootjes, en het ongecontroleerde wat ze had in haar bewegingen heeft ze op dit moment niet meer. Ik hoop dat ze hierdoor toch nog een poosje bij ons kan blijven.

Intro Alfie en Auke: De intro met de ventjes heb ik eerder gedaan dan ik in eerste instantie van plan was. Het zijn zulke makkelijke ventjes, lief, niet bang en erg ondernemend daardoor zijn ze ook heel makkelijk richting Jolly, Jazzy, Xkippy en Xasper. Het scheelt denk ik dat die ook nog niet zo heel oud zijn en zij gaan dan ook makkelijk met de kleintjes om. Omdat het tijdens het loslopen met de hele groep heel goed ging heb ik de intro daarna meteen doorgezet. Ze hebben een dagje in de duna gezeten. Daar heb ik maar snel een Mary van gemaakt inclusief een loopwiel want die hadden ze duidelijk echt nodig, ze maken er heel veel gebruik van. Na 2 dagen in de Mary heb ik een Jenny over de bak heen gezet en hier ook hangmatjes en knaagmateriaal in gehangen. Naast dat ze ontzettend veel energie hebben houden ze ook erg van knagen:) Maar ik moet zeggen dat Jolly en Jazzy dat ook heel goed kunnen. Auke en Alfie worden waar nodig netjes terecht gewezen en op hun rug gelegd en dat laten ze ook gewoon gebeuren. Doordat alles zo makkelijk verliep heb ik ze vandaag alweer in de Savic Royal Suite gezet. En daar verwacht ik verder ook geen problemen. Dus de intro die bijna geen intro was is in ieder geval geslaagd.

Intro Geeske: een paar weken terug was ik begonnen met de intro van Geeske in de groep van Femke, Flora, Heike en Haley. Dat leek de eerste paar dagen goed te gaan, alleen daarna ging het ‘s avonds alsnog fout, Geeske en Femke zijn beide alfa’s en Geeske is een stuk groter dan Femke en Femke raakte door Geeske’s handelen compleet in paniek waar Heike vervolgens ook weer een beetje misbruik van maakte. Vandaar dat ik de intro toen heb stopgezet. Wat ik wel ben blijven doen is ze samen los laten lopen, want dat ging wel gewoon goed. En daarna heb ik een bak van de Jenny op een tafel achter de bank gezet, zonder kooi maar wel met een groot huisje in de bak. En daar konden ze dan overdag lekker in liggen en dat ging zonder problemen. Ze konden ook gewoon, wanneer ze dat  wilden over de bank lopen. Het eten gaf ik ze ook gezamenlijk in die bak. Dit heb ik zoveel mogelijk gedaan op de dagen dat ik thuis was en dan zette ik ‘s avonds laat ieder weer in hun eigen kooi. Ik heb nu gisteren de Jennybak vervangen door die van de Samo met de helft van de Samokooi. Het voordeel hiervan is, hoop ik, dat geen enkele van de dames eerder in de Samokooi heeft gezeten. Het is nu nog vrij minimaal ingericht met voornamelijk het grote huisje waarmee ze bekend zijn en waarin ze bijna altijd samen liggen. En als dit nu goed blijft gaan, ook ‘s avonds, ga ik er steeds meer dingen in hangen. En dan hoop ik dat ik de intro van Geeske met de groep van Femke ook geslaagd kan gaan noemen.

29 mei: Het gaat minder goed met Haley. Ik merkte dat ze met het likken meer haar tandjes begon te gebruiken, en wat ongecontroleerder was in haar bewegingen. Waarbij ze met haar rechtervoorpootje duidelijk minder goed dingen vast kon houden. Ook met haar rechterachterpootje trok ze wat meer. We zijn naar de dierenarts in Lunetten geweest waar ons vermoeden werd bevestigd dat het naar alle waarschijnlijkheid een hypofyse tumor is. Ze krijgt hier nu medicatie voor en het is nu afwachten of ze zich daarmee snel een stuk beter gaat voelen.

24 mei: Vandaag hebben we 2 ventjes (Auke en Alfie) opgehaald. Ze komen uit Ratcity’s A4-nestje en het zijn kleinzoontjes van mijn Hobie. Ze zitten momenteel nog met z’n tweeën, maar zodra ze het juiste gewicht hebben worden ze geïntroduceerd bij Xkippy, Xasper, Jolly en Jazzy.Ze zijn super lief en enorm ondernemend, ze stuiteren de hele kooi door.
                                wp85b35d6d_02.jpg wp81311936_02.jpg
wp9e749b11_02.jpg 16 mei: Vanochtend heb ik afscheid genomen van Dobby. Hij was lichamelijk echt op. Hij had meerdere ouderdomskwalen maar de reden waarom ik hem heb laten gaan is omdat hij het een aantal keren echt goed benauwd had. Ik kon in zijn buik ook een bult voelen, naast die bult bleek achteraf dat hij op een andere plaats in zijn buik meerdere kleinere bultjes had. Ik vond het bijzonder moeilijk om afscheid van Dobby te nemen juist omdat hij geestelijk nog zo goed was. Likken en knuffelen was wat hij graag deed. Hij heeft een fantastische leeftijd mogen behalen 3 jaar en bijna 3 maanden oud. Ik ga hem erg missen.


wpa16beabe_02.jpg 29 april: Ik heb vandaag afscheid moeten nemen van Gilly. Ze ging moeilijker eten en ze bleek vandaag ineens naar wat leek een acute baarmoederontsteking te hebben. Bij de dierenarts bleek ook dat dat niet het enige was, ze bleek meerdere tumoren in haar buik te hebben. Het was voor Gilly de enige optie om haar te laten gaan. Gilly was een ontzettend lief en zachtaardig vrouwtje en we gaan haar erg missen. Ze is 2 jaar en 3,5maand geworden.
Geeske zit daardoor nu wel alleen. Ik ga kijken of het lukt om haar de introduceren in de damesgroep, maar  een eerdere poging vorig jaar met Gilly en Clara is door haar toen niet gelukt. Dus het is even afwachten of ze zich aan wil passen aan de andere groep.


wpd80c1bd9_02.jpg 25 april: Helaas heb ik afgelopen woensdag 22 april afscheid moeten nemen van Dino. Het lieve ventje was echt op. Hij heeft na het overlijden van zijn maatje Illy nog een hele mooie tijd bij Dobby gezeten waarmee het prima klikte.
Hij ging in een korte tijd vrij snel achteruit en hij had het ook benauwd, Dino bleek een tumor in zijn buik te hebben zitten. Over 2 weekjes zou hij 3 jaar geworden zijn. We gaan dit lieve ventje heel erg missen.

Dobby zit jammer genoeg nu wel alleen, hij is onlangs 3jaar en 2maandjes oud geworden. En helaas heb ik geen ratjes die ik bij hem kan zetten. De groepjes zijn daarvoor te groot en voor hem te druk. Op zich gaat het prima met Dobby, hij heeft wel verschillende ouderdomskwaaltjes en een tumor bij zijn poot, maar ook een enorm doorzettingsvermogen. Hij hangt met regelmaat toch in de tralies voor wat aandacht, wat hij trouwens ook deed toen hij wel kooigenootjes had. We halen hem er nu even wat vaker uit voor een knuffel waar hij echt dol op is.

23 maart: Sinds het overlijden van Illy heeft Dino een paar dagen alleen gezeten, omdat ik hem even de tijd wilde geven om aan de situatie zonder Illy te wennen en ik was aan het overwegen of ik hem bij de damesgroep wilde zetten of toch bij Grubbelt en Dobby.
Doordat ik vorige week van Grubbelt afscheid heb moeten nemen en daardoor ook Dobby alleen kwam te zitten heb ik de ventjes toch maar vrij snel aan elkaar gekoppeld. Dino is wel wat beter met zijn pootjes en hij klimt nog. Dobby doet dat niet meer. Dus ik heb de kooi aangepast zodat Dino nog wel gewoon de verdiepingen kan gebruiken, maar ook lekker op de beneden verdieping kan liggen bij Dobby als hij daarvoor kies.
Dobby is echt wel een ventje net als zijn broer die van aandacht houdt en dol is op knuffels en ook zeker geen ventje wat alleen zou willen zitten. Het gaat prima tussen de twee. Soms ligt Dino bij Dobby en soms ligt hij alleen in de hangmat. Ze hebben gelukkig totaal geen aanvaringen en accepteren de situatie zoals hij is.
Zowel Dobby als Dino zijn behoorlijk op leeftijd. Dobby is onlangs 3 jaar en 1 maand oud geworden en Dino wordt over 2 weken 2 jaar en 11 maanden oud. Beiden hebben wel hun eigen gezondheidsproblemen maar ze redden zich er op dit moment prima mee.

wpd20e359e_02.jpg 16 maart: Ik heb vanochtend afscheid moeten nemen van Grubbelt. Tot en met vrijdag ging het gezien zijn leeftijd van 3+ jaar eigenlijk nog redelijk. Zijn achterpootjes waren het grootste probleem . Maar daarna ging hij toch dusdanig snel achteruit dat ik voor hem de beslissing heb genomen. Achteraf bleek dat hij ook een massa in zijn buik had zitten. Grubbelt heeft een super mooi en lang leventje gehad. Het was een enorme knuffelkont, en dol op aandacht. We gaan dit ventje ontzettend missen.

11 maart: De kleintjes Xasper en Xkippy hebben even een tijdje met zijn tweeën gezeten. Wel hebben ze regelmatig losgelopen samen met jolly en Jazzy. Jolly heb ik ongeveer 2 weken geleden laten castreren, hij was toch erg dominant in de kooi naar zijn broertje toe en met het loslopen was hij richting de kleintjes ook niet altijd even betrouwbaar in zijn reactie. Dat is echt voor Jolly een hele goede beslissing geweest, hij zit nu duidelijk veel beter in zijn vel, is rustig en heeft geen aanvaringen meer met zijn broer en het gaat super goed met de kleintjes om, echt netjes. Ze hebben een dag samen in de duna gezeten en toen dat goed ging zijn ze naar een Mary gegaan. Daar hebben ze een weekje in gezeten en sinds gisteren zitten ze met z'n allen in de grote kooi. En het gaat allemaal erg goed. Xkippy en Xasper zijn enorme stuiterballen zowel in de kooi als er buiten en voor hen is het wel fijn dat ze nu een ruime kooi hebben om doorheen te stuiteren.

wp436b3729_02.jpg
8 maart: Vandaag heb ik van Illy afscheid genomen. Ze was echt op, wat de doorslag gaf was dat ze het ontzettend benauwd had, en het was ook duidelijk dat dat ook niet beter zou worden. Ook nam ze geen eten meer aan. Ze heeft een bijzonder mooie leeftijd bereikt, ze heeft toch onlangs haar 3jarige verjaardag nog mogen vieren. Ik ga dit lieve meisje erg missen en ik weet ook zeker dat haar maatje Dino dat ook zal doen.




21 februari: Vandaag zijn Grubbelt en Dobby 3 jaar geworden. En hebben we vandaag ook Illy haar 3de verjaardag gevierd.
wp39a41dd8_02.jpg wp23c5b4fd_02.jpg

20 februari: Vandaag zijn de H2tjes 2 jaar geworden.

Het is een beetje een dubbel gevoel want vandaag heb ik ook afscheid moeten nemen van Gijs. Dit kwam behoorlijk onverwacht. Hoewel ik wp320bac7b_02.jpg vond dat hij er wat ouder uit begon te zien, maar daar maakte ik me niet echt zorgen om, Gilly heeft dat ook en van reserveerders kreeg ik ook signalen dat er meer met wat ouderdomsprobleempjes waren.
's Maandags had ik de kleintjes los laten lopen samen met Gijs en hij was gewoon heel erg lief voor ze. En toen had ik nog niet in de gaten dat er iets behoorlijk mis was.
Woensdag's toen ik ze weer samen liet lopen merkte ik op dat hij met zijn vacht uit zat en het voelde ook dat hij was afgevallen. En met wegen met de week ervoor was hij iets van 25 gram  afgevallen. Dit had ik maandag nog niet zo gezien, maar het zal toen al wel zo geweest zijn. Dus heb ik hem gecontroleerd en bij het voelen was het meteen al heel duidelijk. Hij had een enorme bult in zijn buik zitten, echt een grote massa. In overleg met de DA heb ik hem op de carprofen gezet om  hem wat verlichting te geven voor het geval dat hij pijn zou hebben. En ik had het idee dat hem dat wel wat hielp. Eten deed hij echt alleen van de babyvoeding en niet meer van de brokjes. Maar ik heb donderdag toch een afspraak gemaakt voor vrijdagochtend bij de DA omdat ik merkte dat hij het ook benauwd had en ik wilde hem daar niet mee door laten lopen.
Ik vond het heel erg moeilijk om hem te laten gaan, ik had hem zo zijn eigen groepje gegund. Het was ook zo'n makkelijk en lief ventje en ik had niet verwacht dat ik na het overlijden van zijn maatjes ook van hem zo snel afscheid zou moeten nemen.

11 februari: Komend weekend ga ik 2 rittens ophalen, ze komen uit Ratcity's X3 nestje. Het zijn de kleinzoontjes van Iefke, dochter van Heike. Als alles goed gaat komen deze 2 ventjes samen in de groep bij Gijs, Jazzy en Jolly te zitten.

wpba9be592_02.jpg 26 januari: Vanavond heb ik afscheid moeten nemen van Dazzle. Naast alle ouderdomsproblemen en een tumor was ze nu ook echt wel op. Ze heeft de laatste weken toch wel heel fijn door kunnen brengen bij Grubbelt en Dobby, 2 A2 ventjes van mij. Die kwa leeftijd bijna net zo oud als Dazzle zijn en ook heel erg lief waren voor haar.  Dazzle heeft een bijzonder mooie leeftijd bereikt, ze is 2 jaar en  een dikke 11 maanden oud geworden.

wpd3490003_02.jpg
19 januari: Helaas heb ik  vanavond  ook Hidde moeten laten gaan. Hidde leek in eerste instantie last te hebben van zijn luchtwegen maar de ab sloeg niet aan en het werd erger. Het is niet zijn eerste kuur geweest, de laatste keer dat hij last had van zijn luchtwegen duurde het vrij lang voordat hij er echt vanaf was.  Ik ben met hem naar de dierenarts in Duiven geweest en daar wees een foto en hartfilmpje uit dat hij hartfalen had en daarvoor heeft hij medicatie gekregen. Ook had hij vocht in zijn longen waarvoor hij furosemide kreeg. Ik hoopte zo erg dat dit voor hem ging werken, al gaf de dierenarts wel aan dat het alleen een kwestie was van stabiel houden aangezien het niet genezen kon worden. Bij vlagen had hij het gewoon erg benauwd, en ondanks alle medicatie kon ik niet zeggen dat hij er ook maar iets beter van werd of dat het gelijk bleef. Eten en drinken ging ook heel slecht, het maakte niet uit wat ik hem gaf, waardoor hij ook met de dag afviel. Dus ben ik vanavond weer teruggegaan naar Duiven, ergens nog met de hoop dat er nog iets te doen was, maar ik wist ook wel dat als dat niet kon, ik voor Hidde de beslissing moest nemen, het arme ventje had het zo ontzettend benauwd. En helaas was het laatste waar en heb ik afscheid van hem moeten nemen.

17 januari: Het jaar is helaas niet  zo heel goed begonnen. Ik heb toch binnen een behoorlijk korte tijd afscheid moeten nemen van Frits, Hobie en Flip. Met Frits ging het al eventjes wat minder hij werd niet beter op de antibiotica en daardoor bestond  er een vermoeden van longtumoren wat helaas ook bevestigd werd door een foto. Het overlijden van Hobie kwam  totaal onverwacht, dat heb ik echt niet aan zien komen, daardoor kwam zijn overlijden ook behoorlijk hard aan. En met Flipje, het broertje van Frits, daar ging het ook al een tijd minder goed mee, ik  vermoed dat wat hij heeft gehad waarschijnlijk toch al wel speelt sinds het overlijden van zijn broertje Frodo, eind november. Aan het einde van het jaar, 2e kerstdag heb ik  helaas ook afscheid moeten nemen van Clara.

wpb9928fc5_02.jpg 14 januari: Ik heb vandaag afscheid genomen van Flip. Flip zat al een behoorlijke tijd niet lekker in zijn vel. Had veel moeite met eten, deed dit ook op een vreemde manier met zijn pootjes, niet erg gecoördineerd, en daarnaast liep hij ook apart en wankelde zo af en toe. Hij is meerdere keren helemaal doorgelicht door de dierenarts (ook met een second opinion) en er is ook een foto gemaakt. Maar daar kwam niets uit. Op de foto zag alles er normaal uit. Ondertussen viel Flip af en bleef slecht eten. Bij nadere inspectie van de dierenarts bleek er een aft in zijn bekje te zitten. Maar behandeling daarvoor hielp ook niet. Hij ging niet beter eten en conditioneel ging het gewoon slecht met hem. Eigenlijk zag hij  er gewoon heel zielig en enorm ongelukkig uit. Ik heb heel lang getwijfeld, maar uiteindelijk toch de knoop voor hem doorgehakt, omdat er totaal geen verbetering in zat en ik het voor hem  te erg vond om  hem zo door te laten lopen. Flipje is 2 jaar en 3 maand oud geworden.

wpb40cfb4c_02.jpg 11 januari: Vandaag heb ik Gijs en Flip meegenomen naar Opmeer om 2 opvangertjes op te halen. Omdat het al een tijd niet goed gaat met Flip en er toch wel een afscheid aan zit te komen en Gijs dan alleen zou komen te zitten, heb ik besloten om er 2 opvangertjes bij te halen. Er komen over een paar weekjes wel 2 rittens bij van Ratcity uit het X3 nestje van Sara, de kleindochter van mijn Heike. Dit zat al wel eventjes in de planning en de bedoeling was dat ze in de groep van Gijs, Frits en Flip zouden komen. Maar het loopt nu zo heel anders doordat ik al veel eerder dan verwacht afscheid heb moeten nemen van Frits en het met Flip ook niet goed gaat, en ik niet wil dat Gijs op enig moment alleen komt te zitten. De opvangertjes zijn zo rond de 4 maandjes oud. Ze zijn super lief en heten Jazzy en Jolly Jumper. Ze dagen Gijs uit maar laten Flip compleet met rust, en daaraan kan ik duidelijk merken dat ook zij merken dat het niet goed met hem gaat. Wat ik dan wel weer prettig vind voor Flip, want ik zou het wel erg naar hebben gevonden als ze hem lastig zouden vallen, terwijl hij zich helemaal niet lekker voelt.

wp14e45156_02.jpg 8 januari: Vandaag is heel snel en onverwacht Hobie overleden. Dinsdagavond merkte ik dat Hobie niet lekker in zijn vel zat. Hij kwam niet voor het eten uit zijn hangmatje. Bij het eruit halen was aan zijn hele houding te zien dat hij zich slecht voelde. Toen zag ik ook ineens een behoorlijk bult in zijn nek zitten. Die ik niet eerder gezien heb, terwijl juist tijdens de vakantie alle ratjes lekker extra veel aandacht hebben gehad, en mij dit totaal niet is opgevallen. Ik had er al wel een slecht gevoel bij, bulten die zo snel groeien zijn meestal geen fijne tumoren. Ik heb woensdagochtend meteen de dierenarts gebeld en kon meteen met Hobie langskomen. Hij is ook geopereerd, dit is allemaal goed gegaan, Hobie is ook weer netjes uit de narcose gekomen. Maar hij was al niet in een een super goede conditie voor de operatie en na de operatie werd het ook niet beter. Het ging langzaam aan ondanks alle extra zorg steeds slechter met hem en hij is de volgende middag overleden.
Achteraf (ik heb het op laten sturen) bleek het ook om een vrij agressieve tumor te gaan, die ondanks dat de dierenarts hem had verwijderd, niet compleet was weggehaald. En helaas met die wetenschap was het waarschijnlijk wel beter geweest voor Hobie om  hem gewoon te laten gaan. Lieve Hobie is veel te vroeg gegaan, hij is 1 jaar en 10,5 maand oud geworden.

wp0141ac01_02.jpg 3 januari: Ik heb helaas vandaag toch vrij onverwacht afscheid van Frits moeten nemen. Hij zat al eventjes aan de antibiotica voor zijn luchtwegen, dit hielp niet en hij had het bij vlagen ook benauwd. Het bleek vrij ernstig te zijn. Ik ben tijdens de vakantie in Duiven bij de dierenarts geweest en na het maken van een foto werd duidelijk dat het alleen maar slechter zou gaan met Frits. Hij had longtumoren met uitzaaiingen naar zijn botten waarbij hij ook niet heel veel longcapaciteit over had. Ik heb toen de beslissing moeten nemen om hem te laten gaan. Frits is 2 jaar en 3 maand geworden.

Cubby