|
|
|
Bouwgeschiedenis De
Nederlands
Hervormde Grote Kerk is een eenvoudig uitgevoerde gotische kruisbasiliek met
zuilen, waarvan de uitgebreide ruimten overdekt zijn met houten tongewelven. Een
voorgaand, aan H. Barbara gewijd gebouw is één jaar na de verheffing tot een
zogenaamde collegiale of kapittelkerk in 1422 grotendeels afgebrand en daarna op
dezelfde plaats weer opgebouwd.
De ten dele ingebouwde toren bestaat uit een ouder, sober
uitgevoerd In het interieur zijn van belang de gesneden preekstoel, het doophek, de ronde banken voor de graaf en de magistraat, alsmede de portalen van de Utrechtse schrijnwerker mr. Joris Fluyt, alles daterende rond 1660. Het orgel is gebouwd door de orgelbouwer Verhofstad. In het koor bevindt zich een wit-marmeren graftombe voor Catharina Alida van der Dussen uit 1745, welke door I. Bollina is ontworpen en vervaardigd. Meer interessante grafzerken zijn aanwezig, waaronder die van Elisabeth van Buren (gest. 1451) in het koor en van drossaard Matthijs van Blommendaal (gest. 1625) ten noorden van de toren. In de St. Barbarakapel een renaissancistische memorietafel voor Frederik d´Orville (gest. 1641). Kerk en toren zijn in de periode 1964-1969 onder leiding van architect C.C. Basters geheel gerestaureerd. De fraaie kroonluchters zijn in 2003 gerestaureerd. In 2004 is de kerk geheel opnieuw gestucadoord en geschilderd. Ook het exterieur van de toren is in 2004 gerestaureerd.
|