Door Carel Brendel

Toen ik nog voor de koninklijk goedgekeurde media werkte, kreeg ik zelden of nooit een brief of telefoontje van een lezer. Dat veranderde toen ik in het najaar van 2007 met deze website begon.

Het Verraad van Links was in het begin niet meer dan een poging om mijn gelijknamige boek onder de aandacht van het publiek te brengen. In het begin was ik blij met vijftig bezoekers per dag. Achteraf bleek de opening van een eigen website echter een gelukkige greep. Dankzij de aanwezigheid op internet kon ik het relatieve stilzwijgen van de gevestigde media doorbreken. In het najaar van 2008 kwam er een vernieuwde, tweede druk van mijn boek.

Ondertussen groeide het bloggen uit tot een uit de hand gelopen hobby. Dankzij de website kwam ik soms op het spoor van nieuws, dat over het hoofd werd gezien door kranten en tv-rubrieken. Bij het vergaren van dat nieuws werd en word ik geholpen door een kleine schare trouwe bezoekers, die mij voorzien van alle mogelijke tips en suggesties of mij attent maken op interessante artikelen en weblinks.

Langzaam maar zeker kreeg Het verraad van links de huidige vorm: een politiek-journalistiek weblog met uitgesproken meningen, die ik probeer te onderbouwen met controleerbare feiten en argumenten.

Dat alles leidde tot een gestage groei van het aantal bezoekers en pageviews. Vorig jaar werd de website 173.053 bezocht en waren er 303.623 pageviews, een score van ruim 25.000 per maand. Twee dagen voor het einde van 2009 is de site 336.925 keer bezocht, en staat de teller voor de pageviews op 561.098, ofwel bijna 47.000 per maand. Nog even en we zitten op 1.000 bezoekers per dag. En dan te bedenken dat ik in de laatste twee maanden van 2007 nog geen 9.000 pageviews per maand scoorde.

Vergeleken met de grote websites gaat het om bescheiden bezoekersaantallen. Maar als zelfstandig blogger ben ik best tevreden over deze toeloop. Bovendien merk ik dat veel mensen mijn site weten te vinden bij belangrijke kwesties.

Om een voorbeeld te noemen. Op 4 november berichtte de Volkskrant over een concept-rapport over radicalisering, dat drie wetenschappers hadden gemaakt in opdracht van minister Guusje ter Horst (PvdA) van Binnenlandse Zaken. Volgens de eerste berichten van deze krant zou de PVV van Geert Wilders een extreemrechtse partij zijn, die systeemhaat mobiliseert, de democratie ondermijnt en een gevaar vormt voor de staatsveiligheid.

Een van de drie ingeschakelde onderzoekers is Jaap van Donselaar, opsteller van de Monitor Racisme & Extremisme van de Anne Frank Stichting. Over de pseudowetenschappelijke aanpak van deze onderzoeker schreef ik op 12 november 2008 een webartikel, dat destijds weinig indruk maakte.

In december 2008 bracht Van Donselaar een Monitor uit, waarin hij Wilders in de extreemrechtse hoek zette met dezelfde twijfelachtige methodieken, die hij in de jaren 80 van de vorige eeuw gebruikte bij zijn onderzoeken naar rechtse politieke partijen. In de gevestigde media werden zijn conclusies vrijwel zonder voorbehouid voor waar aangenomen.

Begin november van dit jaar ontdekte ik dat mijn kritiek wel degelijk was opgemerkt. In het bewuste weekeinde werd op tientallen, zeer uiteenlopende websites gelinkt naar mijn artikel over Van Donselaar met als gevolg 6.000 ‘hits’. Hopelijk zal een volgende monitor kritischer worden ontvangen door de media, hoewel ik me daarover niet echt illusies maak.

De meeste mailtjes ontvang ik overigens na weblogs, waarin ik kritiek lever op of kanttekeningen zet bij het optreden van Geert Wilders. Behalve een linkse kerk, die kritiek op de multiculturele samenleving onderdrukt of wegzet als ‘islamofobie’ of ‘racisme’, bestaat er ook een rechtse kerk, die in woede ontsteekt als je het niet eens bent met de ‘kopvoddentax’ of een verbod van de koran.

De boosheid uit beide kampen brengt me niet van mijn stuk. Met steun van mijn bezoekers en reaguurders blijf ik ook in 2010 mijn bijdrage leveren aan het publieke debat.

Bij deze bedank ik iedereen - de tipgevers, de supporters, maar ook de criticasters - voor hun bijdrage. Allen wens ik een gelukkig nieuwjaar.

Geplaatst op 29 december 2009