Door Carel Brendel

De strijd tussen Ahmed Marcouch en Achmed Baâdoud om het PvdA-lijsttrekkerschap in het nieuw te vormen stadsdeel Nieuw West loopt hoog op. Hierbij worden niet alleen argumenten, maar ook geruchten in de strijd geworpen.

De Volkskrant meldt bijvoorbeeld vandaag (4 december) in een verslag van het lijsttrekkersdebat het volgende: “In de aanloop naar de verkiezingen hebben tientallen Marokkaanse Amsterdammers in Nieuw West zich aangemeld als nieuw lid. Het zou om een georkestreerde actie gaan van aanhangers van Baâdoud. Maar Baâdoud vermoedt dat het kamp van Marcouch dit gerucht heeft verspreid.”

Het gerucht is niet nieuw. In het Parool van 17 november stond een bijna identiek bericht. “De PvdA-afdeling Nieuw West heeft dit najaar tientallen nieuwe leden gekregen, onder wie opvallend veel Amsterdammers van Marokkaanse afkomst. Binnen de PvdA staat het vermoeden dat het een georkestreerde actie betreft van aanhangers van Achmed Baâdoud, tegenstander van Ahmed Marcouch in de strijd om het lijsttrekkerschap voor de deelraadsverkiezingen.”

Verderop staat: “Volgens bronnen rond het stadhuis zijn circa veertig Amsterdamse Marokkanen lid geworden. Hans van Aertsen, voorzitter van de PvdA Nieuw West bevestigt de herkomst van de nieuwe leden.” Maar zo zegt de afdelingsvoorzitter, die op de hand is van Marcouch tegen het Parool: “Ik kan alleen niet bevestigen dat het aanhangers van Baâdoud zijn. Dat weet ik niet.”

Kortom, een gerucht uit het stadhuis, waar de lokale partijtop alles doet om Marcouch op de eerste plaats te krijgen, tot en met het steunen van onreglementaire voorstellen, waarmee alle concurrenten van Marcouch in één klap zouden zijn uitgeschakeld.

In het gevecht van de Achmeds dook nog een tweede gerucht op, alweer in het Parool. Op 27 november bracht de stadskrant het volgende nieuws: “Tegenstanders van Ahmed Marcouch, stadsdeelvoorzitter in Slotervaart, zouden hebben getracht hem uit te rangeren als kandidaat-lijsttrekker van de PvdA in Nieuw West door de stadsdeelgrens te verleggen.”

In dit geval was de herkomst van het gerucht duidelijk: “Bronnen rond Marcouch verdenken Achmed Baâdoud, zijn rivaal voor het lijsttrekkerschap, van betrokkenheid.” Het Parool leverde overigens geen verdere onderbouwing voor het gerucht over de slinkse actie.

Hetzelfde gerucht dook overigens ook al op in juni van dit jaar, toen de stedelijke gemeenteraad moest beslissen over de grens tussen de stadsdelen West en Nieuw West. De meerderheid van de alles bepalende PvdA-fractie was voorstander van een grens langs de Ringspoorbaan. Het deel van de probleemwijk Overtoomseveld, waar Marcouch kort daarvoor een flat had gekocht, zou toevallen aan het nieuwe stadsdeel Zuid.

Op de ochtend van het debat (10 juni) kwamen er sms-jes binnen bij de PvdA-raadsleden, waarin gesuggereerd werd dat deze grenscorrectie een opzetje was van Baâdoud om Marcouch uit het stadsdeel Nieuw West te werken. Baâdoud zou in strijd met de waarheid hebben verklaard dat hij de steun had van de vijf andere stadsdelen in het westen van Amsterdam. Na dit geheimzinnige sms-je en na bemoeienis vanuit het kabinet van burgemeester Job Cohen kwam er een voor Marcouch gunstig compromis uit de bus.

Van deze stadsdeelruzie heb ik een uitgebreide reconstructie gemaakt. Daaruit blijkt dat het om een loos gerucht ging. Baâdoud heeft niet gelogen in het vooroverleg van de PvdA-fractie. De geruchten over hem vanuit het kamp van Marcouch waren daarentegen wel leugenachtig.

Ik heb deze reconstructie onderbouwd met e-mails van de PvdA’ers Rolf Steenwinkel (dagelijks bestuurder van stadsdeel Westerpark), Erwin Spijker (fractievoorzitter in Osdorp) en Erik de Groot (fractievoorzitter in Bos en Lommer). Hoe hoog de kwestie opliep, valt bovendien voor iedereen na te lezen in het weblog dat De Groot bijhoudt op de site van de PvdA-afdeling Bos en Lommer.

De Groot schreef zijn verslag op 11 juni, een dag na de onverkwikkelijke toestanden rond het raadsdebat. Het kan geen kwaad nog eens daaruit te citeren: “Het is niet fijn om te constateren dat je eigen fractie een paar uur van te voren (!) nog van standpunt verandert over de grenzen. Met betrekking tot de grenzen werd echt geen middel geschuwd. Van een DB-er (lid van het dagelijks bestuur, CB) kreeg ik een stuitend smsje te lezen over Achmed Badoud (Lid BB Osdorp). Een van mijn partijgenoten vond het nodig om hem voor een leugenachtige sociaalfascist uit te maken omdat hij kennelijk succesvol had gelobbyed bij de gemeenteraadsfractie.”

De strijd tussen Baâdoud en Marcouch gaat tussen ‘seculier’ en ‘religieus’, tussen het ‘sussen’ en het ‘uitspreken van problemen’. Maar het mag duidelijk zijn dat er ook veel oud zeer is na het grensconflict van dit voorjaar. Immers, Marcouch trok alleen op tegen de andere partijbaronnen in Amsterdam-West. En de strijd werd met harde slagen onder de gordel beslist.

In de Amsterdamse PvdA wordt echt geen middel geschuwd. Het is daarom de hoogste tijd dat de gevestigde media eens wat dieper in de zaak duiken. Ik maak me grote zorgen over de onwil of het onvermogen van de journalistiek in een stad, waar de PvdA een onevenredig grote invloed heeft op de media.

Geplaatst op 4 december 2009