Ronald en Carla

Vakantie Slovenië 1999

(van 10 t/m 31 juli)

Week 1 in Bohinj

Zaterdag 10 juli

(vertrek uit Rotterdam en aankomst in Bohinj)

Eindelijk was het dan zo ver, onze tweede reis naar Slovenië kon beginnen. We moesten om 5 uur 's ochtends opstaan en met de taxi naar het station (6 uur). Met de trein zijn we naar Schiphol gegaan, vanwaar ons vliegtuig om 10.00 zou vertrekken. Maar daar aangekomen gaf de monitor al aan dat het vliegtuig een vertraging had en pas om 11.40 zou vertrekken.

Uiteindelijk vertrokken we om 12.45 en kwamen we om 14.30 aan op Brnik (AerodromeLubljana)
Op het vliegveld was geld wisselen weer moeilijk.
Het postkantoor en de bank waren dicht en de informatievoorziening was ook slecht. Er reed rond die tijd geen gewone bus naar Bled maar gelukkig konden we voor 30 Dm. pp. meerijden met een tourbus van een hotelketen naar Bled. Vanuit Bled konden we met de bus naar Ribcev Laz, waar we om 16.20 aankwamen.

Daar wachtte Omi Mimi al op ons en na een vriendelijke begroeting, kregen we direct koffie en een broodmaaltijd aangeboden. Daarna hebben we, na een poosje bijkletsen alvast wat uitgepakt en zijn we meteen naar het meer gelopen.
Daar hebben we op een terras meteen onze eerste Pivo gedronken en ook nog wat champignons gegeten.
En na een heerlijk kopje cappuccino, zijn we teruggelopen naar ons chaletje, dat zo mooi ligt tussen de prachtige bergen van de Julische Alpen. Vermoeid van de reis zijn we lekker gaan slapen.

Zondag 11 juli

(wandeling langs het meer en naar Slap Savica)

Heerlijk uitgeslapen tot 11.00 uur. We hebben buiten in de tuin bij het huisje, in deze heerlijke en gezonde berglucht, onze koffie gedronken. Daarna zijn we naar de supermarkt gegaan om wat sandwiches te kopen om mee te nemen voor onderweg. Vandaag maken we onze eerste wandeling van onze vakantie; langs het prachtige meer van Bohinj.
Het eerste wat ons opviel was dat er weinig of geen sneeuw op de bergen lag, iets wat vorig jaar wel het geval was. Ook was er nu minder bloemenpracht. Toch een verschil van een maand tijd.
Dat is duidelijk zichtbaar, maar verder is alles even mooi.
Rond 13.00 uur zijn we gaan wandelen langs de noordzijde van het meer richting Ukanc.


Aan het einde van het meer is ook hét prachtige idyllische plekje, dat je nooit vergeet! Daarvan hebben we héél véél foto's gemaakt. Vervolgens hebben we vanuit Ukanc de bus naar boven genomen naar het restaurantje nabij de Slap Savica.
Bij het restaurantje hebben we buiten op een bankje een heerlijke omelet gegeten, alvorens de twintig minuten durende klim naar de waterval weer voor de tweede keer te beginnen.
Daar waren we weer even stil van al dat overweldigende geweld van dit natuur-fenomeen. En na wat foto's en dia's gemaakt te hebben en langdurig genieten van deze mooie knaap, zijn we weer naar beneden gewandeld.
Vanaf het restaurant zijn we via een prachtig binnenpad verder naar beneden gewandeld richting Ukanc. Vanuit Ukanc hebben we vervolgens de bus terug naar Ribcev Laz genomen. Daar hebben we onze maaltijd gebruikt in het pizzarestaurant. Na de koffie hebben we vanaf het bruggetje natuurlijk nog de forellen en eendjes gevoerd en genoten van het uitzicht over het meer. Na onze eerste mooie dag zijn we, moe maar voldaan, teruggelopen naar ons huisje om uit te rusten.

Maandag 12 juli

(wandeling naar de Vintgarkloof)

 Goed uitgeslapen, zijn we na de koffie vanaf de bushalte voor ons huisje met de bus van 11.50 naar Bled vertrokken. Van daaruit zijn we gaan wandelen via een weg door de weilanden richting Podhom:
Een leuk dorpje met oude boerderijtjes. In Podhom wezen bordjes ons naar de Vintgarkloof en na ongeveer twee kilometer lopen, kwamen we bij de ingang van de kloof. Van hieruit begon onze prachtige wandeling door de kloof; twee kilometer lang over houten bruggetjes langs de steile rotsen en langs het riviertje de Radovna.
Het is één brok natuurgeweld waar je gewoonweg stil van wordt. Je voelt je eigenlijk een mier vergeleken met deze pracht. Geweldig!!!

Aan het einde van deze twee kilometer lange schoonheid, komt er als toetje nog een waterval met een spoorbruggetje er overheen.
Bij het einde van deze kloof kun je bij eenkiosk nog iets versnaperen of drinken en ook nog een waterval bewonderen :de slap Sum.
Van hieruit zijn we de bordjes naar Bled gaan volgen. We kwamen door een leuk bospad en een weide vol met krekels.
Natuurlijk moetsen we hier ook weer klimmen maar toen we het bos uitkwamen, stonden we plotseling op een prachtig uitzichtspunt bij een oud kerkje.
We hadden links van ons zicht op de Karawanken en rechtvoor ons, zagen we het dal van Bled. Met andere woorden, een prachtig uizicht!! Hier hebben we op een bankje nog heerlijk gerust, wat gedronken en volop genoten!!! Je blijft je verbazen in dit land; wat een pracht en wat een variatie!

Na wat uitgerust te zijn, hebben we de tocht vervolgd naar beneden het dal in. Na een nogal steil aflopend weggetje, door het dorpje Zasip, kwamen we in Bled.
In Bled hebben we natuurlijk een grösse Pivo gedronken. Die hadden we wel weer verdiend na zo'n pittige wandeling! Op het terras op de binnenplaats van het restaurantje bij het busstation hebben we ook meteen  maar een heerlijke maaltijd gebruikt. Ook hebben we even naar huis gebeld. Om 20.20 hebben we de bus terug genomen naar Ribcev Laz; so wie so een schitterende busrit. Eenmaal terug op de kamer was het nog een hele tijd nagenieten en hebben we meteen plannen gemaakt voor de volgende dag.

Dinsdag 13 juli

(wandeling naar de Vogar)

Na onze gebruikelijke koffie voor ons huisje, hebben we eerst in het postkantoor een cheque ingewisseld en in de supermarkt van die lekkere sandwiches gekocht voor onderweg. Want we gaan er weer op uit!
We gingen eerst een stukje langs de oostzijde van het meer. Daarna klommen we over een hek en door een weide schuin omhoog lopen naar de Devilsbridge. Dit is een bruggetje met daaronder een diepe kloof met wild stromend water. Vandaar de naam.
Daar aangekomen aten we een broodje, alvorens we de bordjes naar de Vogar gingen volgen. De weg naar de Vogar was vreselijk steil en vol met rotskeien. We wisten niet dat deze weg zo zwaar zou zijn en we hebben dan ook twee uur lang moeten ploeteren om toch maar boven te komen.  Er leek maar geen einde aan te komen en Carla gaf even de moed op, maar besloot na even rusten toch maar verder te gaan.

Toen we uiteindelijk boven op 1.050 meter hoge berg waren aangekomen, kwamen we uit bij dom Planicev.
Hier hebben we eerst wat soep en een pivo genuttigd om bij te komen.
Zo alles bij elkaar hebben we toch zo'n 500 meter geklommen vanaf Ribcev Laz!
En wat voor een fijn paadje was dat! Maar ja, als je weer wat bent bekomen van de klim ga je toch weer verder. We gingen op zoek naar het uitzichtspunt en vonden een prachtig plekje van waaruit je prachtig over het meer richting Ukanc kon kijken. Dan sta je weer heel even stil te genieten en ben je die hele klim vergeten.

Op een ander punt overzag je het hele dal naar Stara Fuzina en Ribcev Laz. Prachtig!!!
Daar zou je dan wel uren willen blijven genieten!
Na een behoorlijk aantal foto's en dia's gemaakt te hebben, moesten we toch weer naar beneden, wat erg jammer was. Helaas je kunt hier niet blijven wonen en dus begonnen we maar weer aan datzelfde pad terug naar beneden. Doordat het zo grillig en rostachtig was moest je wel heel erg oppassen met lopen; ook naar beneden, omdat het nogal steil afliep.
Het was zwaar en vermoeiend.
Terug aangekomen bij de Devilsbridge, hebben we nog wat uitgerust en zijn we teruggelopen naar Stara Fuzina. Vanaf Stara Fuzina zijn we langs de normale weg terug gelopen naar ons welvertrouwde pizzarestaurant, om daar een flinke Pizza te nuttigen met bijbehorende Pivo's natuurlijk! Moe als we waren zijn we terug naar huis gesjokt!!!

Woensdag 14 juli

(tochtje naar Radovljica en Kropa)

Na onze koffie van 10.00 uur,  gingen we met de bus vanuit Ribcev Laz via Bled naar Radovljica, van waaruit we de bus van 12.15 genomen hebben naar Kropa.
Het was een prachtige busrit naar dit kleine dorpje dat in een heel smal dal ligt en omgeven is  door prachtige groene bergtoppen.
Hier hebben we het Kovaški Muzej bezocht, wat  erg interresant was vanwege ijzersmederij.
In het museum stond ook een heel antieke jukebox, die zelfs ook nog te horen was.
Nadat we  wat rondgewandeld en een kerkje op de berg bekeken hadden, hebben we de bus van 14.15 naar Radovljica teruggenomen. In Radovljica hebben we eerst een kopje koffie gedronken op een buitenterras, waar je ook weer op een prachtig dal uitkeek. Het werd op dat moment wat bewolkt en er kwam regen aanzetten. Maar dat heeft ook weer zijn charmes als je de wolken zo in de bergen ziet zweven. Het heeft iets mysterieus en is fascinerend om te zien.
Daarna gingen we op zoek naar het oude pleintje (Linhartov trg)  in het stadje. Toen we daar aankwamen begon het echt te regenen. Het werd dus eventjes iets drinken en wat eten in een kroegje op het plein. Nadat het weer iets beter werd, wilden we naar het Bijenmuseum.

Dat was in renovatie, maar gelukkig was er een kleine tentoonstelling gemaakt in het Šivec house (op nr 22.), zodat we nog iets konden zien van de mooie en oude bijenpaneeltjes.
Het huis zelf was ook bezienswaardig.
Het is een heel leuk pleintje, alleen is het erg jammer dat er weer auto's geparkeerd mogen staan. Dat ontsiert het hele beeld van zoiets moois.
Toen begon het werkelijk te gieten en moesten we schuilen op een bankje onder de bomen op een pleintje bij het kerkje. Dat duurde ongeveer een half uurtje en toen kwam de zon weer tevoorschijn, zodat we weer verder konden gaan. Teruggekomen bij het busstation, konden we de bus van 18.15 rechtstreeks terugnemen naar Ribcev Laz. Daar hebben we weer ons terrasje in de buitenlucht opgezocht en heerlijk gegeten. Kropa vonden we toch het mooiste vandaag. De ligging was erg mooi!!!!

Donderdag 15 juli

(wandeling naar de Pec en het het Vojedal)

Om 10 uur opgestaan en natuurlijk ons bakkie buiten gedronken.
Daarna gingen we op weg richting Stara Fuzina.
Even voorbij een bruggetje moesten we het bos in, richting de Pec. Eerst kwamen we over een kleine weide, waar een eenzame geit wat kort stond aangebonden. Die hebben we eerst wat meer ruimte gegeven. We moesten een smal paadje naar boven: Natuurlijk ontkom je er in Slovenië er niet aan om te klimmen. Een half uurtje dit keer.
Na toch even verkeerd gelopen te hebben en we door een prachtige weide kwamen met prachtige bloemen, vonden we het goede pad die ons op de Pec bracht.

We kwamen bij een enorm prachtige uitzicht op het kerkje en over het hele Bohinjmeer!!!
Hier was het plekje van onze eigen poster, waar we het hele jaar naar hebben gekeken , maar  dan vanuit ons bed en nu maakten we onze eigen poster!
Dus hebben we héél véél foto's en dia's gemaakt met verschillende lenzen.
Hier hebben we ook ons broodje en drankje genuttigd en hebben we natuurlijk weer een tijd volop zitten genieten!!

Jammer genoeg kun je hier niet blijven en daalden we weer af en vervolgden onze weg naar Stara Fuzina.
Van hieruit zijn we via de Devilsbridge het Vojedal ingelopen.
Hier zijn we vorig jaar ook geweest, maar het is voor herhaling vatbaar. Het is hier zo mooi en zodoende gingen we nog maar eens een keertje genieten van deze ongerepte natuur!
Aan het einde van de heenweg kun je nog een half uurtje omhoog klimmen naar een berghut. Dit hebben we dus ook maar gedaan en bij de berghut hebben we een smakelijke pannekoek gegeten.
Daarna zijn we weer terug naar beneden, naar het Vojedal gelopen, maar dan langs de andere kant van het water.
Eenmaal uit het Vojedal, zijn we dwars door een alpenweide naar beneden gegaan, richting het restaurant aan het meer. Het was hier goed toeven, met een Pivo en een spaghetti carbonara.
Na de cappuccino, zijn we terug naar ons huisje gelopen.
Volgens het wieltje hebben we deze dag 12 kilometer gelopen.

Vrijdag 16 juli

(Fietstocht naar Srednja Vas)

Rond 10.00 uur opgestaan en na de koffie gingen we op weg naar de fietsenverhuurder. Met de fiets gingen we richting Stara Fuzina, waar we nog gezocht hebben naar een 'grad'. Maar na heel Stara doorgereden te hebben, zijn we geen 'grad' tegengekomen.
Daarna zijn we verder gefietst richting Studor.
Altijd leuk vanwege de vele oude hooirekken die daar staan. Vervolgens zijn we doorgefietst naar Srednja Vas, waar we onder aan het kerkje net als vorig jaar een heerlijke Bauernplatte hebben gegeten.
Na deze heerlijke lunch zijn we nog even naar boven gelopen om het kerkje van dichtbij te bezichtigen maar we konden helaas niet naar binnen. Dan maar weer afdalen naar de fietsen.

Op weg naar het volgende dorpje, begon het te regenen en moesten we daarom op een leuk plekje onder een enorme lindeboom schuilen. Maar na een kwartiertje konden we weer verder.
We zijn doorgefietst tot aan Jereka en daarna zijn we weer via dezelfde weg terug gefietst richting Ribcev Laz. Op de terugweg liep de ketting van Ronald's fiets eraf, maar wist deze toch weer op de raderen te krijgen.



Weer terug in Studor, was inmiddels het museum, een oude boerderij, geopend.
Dit museum hebben we ook nog even bezocht, waar we een rondleiding kregen van de 'geile boer' van Studor, die alsmaar achter Carla aanliep!
In Stara Fuzina hebben we bij het museum nog wat gedronken en daarna hebben we in Ribcev Laz de fietsen teruggebracht.

Daarna zijn we lekker gaan eten bij ons vaste restaurant, waar we plotseling een schnaps voorgezet kregen. Verbaasd vroegen we waar we dit aan te danken hadden en ons werd medegedeeld, dat dit was omdat we er elke dag kwamen eten en tot de vaste klanten behoorden. Leuk hè! Lief bedoeld, maar toevallig was dit jammer genoeg ook alweer de laatste maaltijd hier. Na het eten hebben we nog wat brood meegenomen voor de eenden en forellen in het meer en met pijn in ons hart hebben we afscheid genomen van 'ons' meer. Komen we hier het volgend jaar weer???

Na ons laatste blik op het meer, gingen we terug naar 'onze' omi MIMI.
We hebben haar de kamer betaald en als afscheid kregen we van haar lekkere schnaps aangeboden. Ze had zelfs een cadeautje voor ons. Wat lief is ze toch. Na nog een tijdje gekletst te hebben, zijn we naar boven gegaan om de tassen in te pakken en zijn we naar bed gegaan.
De volgende morgen zouden we met de bus van 6.50 uur Bohinj verlaten en vertrekken naar Bovec.

Zaterdag 17 juli

(met de bus van Bohinj via de Vršic naar Bovec)

Vandaag de wekker op 6.00 uur. Opstaan en naar beneden, waar MIMI toch al opgestaan was om voor ons turkse koffie te maken.
Je mag natuurlijk geen nee zeggen, want ze bedoelt het goed. Na deze, voor ons vieze koffie, heeft ze ons naar de bus gebracht en namen we nu voor de tweede keer afscheid van Ribcev Laz. Toch weer met hoop op een volgende keer. Het is hier zo fantastisch mooi en rustig. Ook in dit hoogseizoen. Het was dit jaar wel iets drukker maar die uitstraling van rust blijft!!

De bus naar Bled was zoals in heel Slovenië op tijd. Onderweg genoten we nog maar eens van deze mooie rit.
In Bled moesten we overstappen op de bus richting Bovec via de 25 tellende haarspeldbochten naarVršic pas. Op de Vršic, op 1611 meter hoogte, hebben we nog heerlijk een half uurtje kunnen genieten van die prachtige bergen waar je midden in staat. Met de bus reden we weer 25 haarspeldbochten naar beneden en door het prachtige Trentadal reden we richting Bovec.

Het was die dag heel erg heet en Ronald ging in Bovec op zoek naar de gereserveerde kamer, terwijl Carla bij de bagage bleef. We hadden weer een prima kamer voor die 18 DM. Vanuit het kamerraam keken we zo naar de Kaninberg, waar je normaal met de kabelbaan naar boven moet kunnen, maar die was helaas niet in werking wegens renovatiewerkzaamheden. Hier waren we erg teleurgesteld over!!
Hetzelfde was ook al het geval met de kabelbaan naar de Vogel in Bohinj
Dit was dus al de tweede teleurstelling. Maar ja, niets aan te doen.

Eenmaal gesetteld, zijn we eerst maar eens een pizza gaan eten, want van eten was nog  niets gekomen vanaf zes uur vanmorgen. Daarna zijn we terug gelopen naar onze kamer met de nodige folders om daar wat uit te rusten van de reis en om eens te bekijken wat er zoal te zien is in en rond deze plaats.
Het was in Bovec zeer druk en hectisch, vanwege de enorme kajakliefhebbers die hier komen. Het plaatsje was vanwege de aardbeving van vorig jaar april opnieuw in aanbouw, wat gepaard ging met veel bouwvakkers, auto's, herrie en steigers.
Je komt hier dus echt niet voor je rust!
Rond 4 uur kregen we trek in een ijsje en gingen we er dus maar eens op uit. We hebben wat rondgewandeld en wat gegeten bij Letni Vrt. Na de koffie hebben we even naar huis gebeld om te zeggen dat we goed op onze volgende bestemming aangekomen waren.
Daarna zijn we teruggegaan naar de kamer en hebben we gekeken wat we morgen zouden gaan doen.

Naar week 2