MUSEUM  
   OER-   
PARADE
  NATUUR   
 THEATER  
ANDERE-
  ZALEN  
 WISSEL 
 EXPO'S 
 DINO'S  
   SITE    
AUTEUR

DE ANDERE ZALEN



  Leven (en overleven)


Het thema van deze zaal is 'Overleving in de natuur'. Alles in de natuur draait om overleven. Overleven heeft te maken met verkrijgen van voldoende voedsel, met veiligheid en voortplanting, en met het gebruik maken van de omgeving. De zaal toont een aantal voorbeelden van overlevingsstrategieën. Bij de dieren zijn jagen en vluchten tot uitgangspunt genomen, bij de planten staat de verspreiding centraal.
 
Plan Leven

Water, lucht en land
De opstelling rechts (de 'blauwe golf") brengt het bewegen en het voedsel zoeken in het water in beeld. De bouw van de skeletten van een aantal vogels, maar ook van zoogdieren (als bruinvis, zeeleeuw en de schildpad) maakt veel duidelijk.
 
De middenopstelling (in de vorm van een boemerang!) geeft een aardige impressie van het bewegen in de lucht. Stuntvliegers, jagers, stoters en zwevers vragen om de aandacht.
 
In de opstelling links in de zaal (net niet op de foto) staat het bewegen op het land centraal en worden enkele gravers, speurders, acrobaten en marathonlopers gepresenteerd.
Voor de aanpassingen van het skelet moet u even een kijkje aan de achterzijde van de opstelling gaan nemen. Kleurrijk aangelichtte geraamten maken duidelijk hoe de verschillende dieren zijn aangepast aan hun kenmerkende manier van bewegen.


 De zaal van de Aarde


Opzet en indeling
De aandacht van ieder die de zaal van de aarde binnenkomt wordt meteen getrokken door de enorme 4 meter hoge, langzaam draaiende globe die aangekleed is met fraaie uitvergrote satellietopnamen van onze aarde. De globe wordt aangelicht vanuit een smalle lichtbron ("de zon") naast de ingang.
Bij de ingang: opstelling
"Zon en energie"
Achterin de zaal:
"Vulkanisme en gesteentevorming"

Rondom de aardbol staan in een kring (de witte cirkel in de onderstaande figuur) een zevental illustratieve of interactieve opstellingen. Met name die over de langzame verschuiving van de aardplaten is de moeite van het bestuderen waard. Het blijft fascinerend te zien hoe India, ooit een schiereiland in de Zuidzee, langzaam maar zeker tegen het Aziatische continent aanschuifd, met de vorming van de Himalaya als gevolg (zie ook elders op deze site)
Plan Aarde

De zaal liet zich het best begrijpen door aan de rechterkant te beginnen en dan tegen de wijzers van de klok in de opstellingen te bekijken om tenslotte weer bij de ingang te eindigen.
De grote opstellingen aan de rechter kant de zaal zijn gewijd aan de processen in de aarde als aardplaten, vorming dieptegesteenten en vulkanisme (foto rechts boven).
Aan de linker kant vinden we de opstellingen die de processen op de aarde in beeld brengen zoals afzettingen, gletschers en erosie door wind en water. Tenslotte komt u bij de opstellingen die de invloed van de levende organismen op gesteenten en afzettingen tonen.
Terug bij de ingang bevindt zich nog een opstelling die iets vertelt over zon en energie (foto links boven). Overal in de zaal staan kleine ronde vitrines met gesteenten die op de betreffende onderwerpen betrekking hebben.
Terugkerend naar de ingang kan rechts nog een blik geworpen worden op een weergave van de lucht- en zeestromen op aarde die zo bepalend zijn voor het klimaat op onze planeet.


De schatkamer


sieb-ingang Klein maar fijn
In grote trappenhuis was er bovenin een soort korte brug die toegang gaf tot een kleine ruimte in de collectietoren: de schatkamer. in de loop van zijn bestaan heeft het oude museum daar telkens een selctie van zijn schatten getoond, variënd kostbare edelstenen en mineralen tot zijn meest bijzondere fossielen.
Zo af toe was er ook een gasttentenstelling zoals bij voorbeeld die over de schatten van het Siebolddhuis in Leiden en een over de collectie tekeningen in het Koninklijkmuseum van Madrid.
 
Schatten uit Madrid
(tekst nog in te voegen)

 
Japanse schatten (2009)
In het kader van de viering van 400 jaar Japans-Nederlandse handelsbetrekkingen werd in 2009 in de schatkamer van het museum (foto midden) een kleine tentoonstelling ingericht met objecten die teruggaan op die omvangrijke collectie die von Siebold tijdens zijn verblijf in Japan had verzameld. De tentoonstelling vertelt het verhaal achter von Siebolds meest bijzondere objecten waaronder een aantal diersoorten die inmiddels zijn uitgestorven zoals de Japanse wolf en de Japanse otter. Pronkstukken zijn ook de twee Japanse ibissen (foto links)en natuurlijk de indrukwekkende Japanse reuzenkrab (foto rechts).
sieb-kamer


 De collectietoren met het lichtspel op de toren


Collectietoren
Vanuit het voorplein voor het pesthuis ziet de bezoeker de 60 meter hoge collectietoren achter de loopbrug boven het museum uitrijzen. Deze toren bevat de magazijnen voor een groot deel van de ca 137 miljoen grote en kleine objecten die het museum rijk is. - Met de overkomst van de natuurhistorische collecties van Amsterdam is het dringen geblazen in de toren!
De toren is vanwege de klimaatbeheersing gesloten uitgevoerd. De bekleding aan de buitenkant herinnert aan de schubbenhuid van slangen en hagedissen. Links is het mooie oude Pesthuis te zien dat door Naturalis zal worden afgestoten. De nieuwe ingang komt aan de andere kant van de nieuwbouw.
 
Lichtspel op de toren
Op de dag vertoont de collectietoren (vanaf de stad gezien) rechts bovenin een vreemde grijze vlek op de muur. 's Avonds is binnen de contouren van die vlek een lichtspel bewonderen ('kan', want er zijn nog al eens technische problemen mee).
Op de dag vertoont de collectietoren (vanaf de stad gezien) rechts bovenin een vreemde grijze vlek op de muur. Wie als het donker is de toren kan ' binnen de contouren van die vlek een vreemd lichtspel bewonderen (kan, want er zijn nog al eens technische problemen mee). Wat dit voorstelt ziet u bij de animatie hieronder.
 
 
 : 
 + 
 = 
Lichtspel
op de
 collectie-toren 
bij avond
 

Het valt niet mee om zonder uitleg te raden wat die bewegende lichtjes voorstellen. Binnen een gestileerde omtrek van het Victoriameer in Afrika (een beroemd maar bedreigd ecosysteem) vertonen enkele ééncellige organismen uit een waterduppel hun kunsten in neonlicht. Macro en micro dus, twee maal water maar wel op een geheel andere schaal verbeeld. Het is maar een weet!