Boerderijen ooit in bezit of bewoond geweest door familie Meijers in Serooskerke (W), Vrouwenpolder en Gapinge.

Bij het nazoeken van ons voorgeslacht blijkt een ding zeer duidelijk: Van huis uit komen wij van het Walcherse platteland en wel uit Gapinge, Vrouwenpolder en Serooskerke.

Steeds weer lees je als beroep bij onze voorouders: landman, landvrouw, boerenknecht, boerenmeid, schepen en ook: knecht van de Dijkgraaf, schepen en meester timmerman en landman in een en dezelfde persoon, die bovendien “wordt begraven met de beste peele”. (Een pelle of peele is een doodskleed, dat over de kist op de draagbaar ligt)

Dan word je vanzelf nieuwsgierig naar meer informatie over deze onderwerpen en wat is er dan meer voor de hand liggend dan te denken: Landman? Landvrouw? Welke boerderij en waar en is die er misschien nog? Woont er nog verre familie? Het eerste kadaster uit 1833 gaf de aanzet, daarna overlopers, memories van successie en belasting overzichten. (Op overlopers werden in principe om de 7 jaar bijgehouden, wie welk stuk land kocht/verkocht en van wie)

Bij bezoek aan verschillende boerderijen was men meestal geïnteresseerd en behulpzaam, mocht ik foto’s nemen, kreeg schilderijen te zien hoe de boerderij er vroeger uitzag en er werden foto’s ter beschikking gesteld en verhalen verteld, mocht ik in oude schuren kijken en soms kwamen de fotoboeken te voorschijn. Buitengewoon werd ik geholpen door de heer Maljaars van het hof “Klein Zeeduin” in Vrouwenpolder, zelf een kenner van noordwest Walcheren, die mij tal van directe informatie verschafte en leerde waar te zoeken in het archief te Middelburg. Niet onvermeld mag blijven de familie Louwerse op boerderij” ’t Hooiperk” , dat hoewel niet de oudst getraceerde boerderij, toch wel als een soort voorvaderlijk stamhuis mag worden beschouwd. Vrij recent door de heer van der Does van het vroegere hof “Macte Animo”, die mij van een aantal aanvullingen en details voorzag. Ook in het Zeeuws Archief ben ik, bij het inroepen van hulp, door iedereen op het informatiespoor gezet. In het archief zijn massa’s zaken te vinden, de kunst is om uit te vinden waar en daar werd ik regelmatig mee geholpen. Het lezen van oude documenten vergt geduld en oefening. Soms kwam ik er zonder hulp van mensen van het Zeeuws Archief niet helemaal uit. Zonder deze vriendelijke en behulpzame mensen op Walcheren en enige vasthoudendheid mijnerzijds was dit allemaal niet gelukt.

Overigens pretendeer ik niet dat een en ander compleet zou zijn, integendeel, ik vermoed dat er nog veel meer gegevens in het archief of privé beschikbaar zijn of bestaan. Ik nodig iedereen dan ook uit, om op en aanmerkingen en vooral aanvullingen te sturen, zodat het geheel steeds completer wordt. Gebruikt u deze informatie vrijelijk. Een reactie wordt altijd op prijs gesteld!

Veel bewoners van boerderijen kennen elkaar tot ver in de omtrek, zelfs tot bij Middelburg en vice versa. Zeker vroeger was het zeer de gewoonte om in de boerenstand te trouwen, waardoor boerderijen soms wel uit de familie gingen, maar niet echt vervreemden, men trouwde over en weer, want de gemeenschap was klein en men kende elkaar zeer goed. Voordeel was ook dat Walcheren een eiland was en onze familie boerderijen bewoonde. Door beiden vertrekt men niet snel naar elders. Koop en verkoop van onroerend goed is altijd beschreven en er is veel bewaard gebleven, hoewel ook zaken door het bombardement van 1940 op Middelburg verloren gingen. Onderstaand eerst iets over het ontstaan en de ontwikkeling van Walcheren en daarna: Onvolledig, verkort en inkompleet de stukjes geschiedenis over de boerderijen, verluchtigt met wat plaatjes.

Ontstaan gebied Noord Walcheren.

Op onderstaande kaart staat behalve het huidige duingebied, ook een tweede zuidelijker gelegen duingebied aangegeven, dat een oudere grens met het water aangeeft. Het gebied waar nu Vrouwenpolder ligt is vroeger een droogvalling/eiland voor de kust geweest. Vooral de kerkelijke instanties in Middelburg en de Heren van Borsele die grote gebieden in bezit hadden hebben opdracht tot inpolderingen gegeven. Door het afsluiten van z.g. Sprinken (Kene) werd nieuw land gevormd, o.a. bij Poppendamme en Lewendamme. Op de plaats waar deze duinwal loopt is nu nog steeds een weg, waaraan o.a ’t Hof Ter Mee, het vroegere Driewegen, nu de Boshoek en de Eendracht liggen.

In eerste instantie was de bewoning uiteraard op de hoger gelegen ruggen. Gevonden resten hiervan in het z.g. Molenperk van Serooskerke (770v. Chr-100 n, Chr.)

100-250 Romeinen, 3 km uit de kust bij Domburg, altaal stenen van Nehallennia.

250-600 Walcheren raakt ontvolkt, waarschijnlijk door invallen van buitenaf

600-750 Bij Westhove een nederzetting met de naam “Walk-hara” =Vochtige Zandrug = Walcheren. De meningen hierover zijn echter talrijk, zie b.v “De Tegenwoordige Staat van Zeeland, deel twee van Mr. Pieter Boddaert c.s.

Tot 11^e eeuw in bezit van Frankische koningen en St. Baafsabdij en abdij van Echternach. Rond 700 preekt Willibrord hier het christendom. Dit is een handelsknooppunt met Gr. Brittannië.

750-1000 Noormannen. Vanaf 885 ontstaan burchten, Middelbucht, Zuidburcht en Duinburcht (Domburg). In late 10^e eeuw is de Westmonsterkerk de enige parochiekerk op Walcheren,

1000-1300 Toename bevolking, grote overstromingen, dus dijken en nieuw land.Aanleg van de Lewendam in de sprink ter plaatse van de huidige boerderij met deze naam aan de Putweg. De Sprink heet in een akte van 1200 Kene. Ook de naam Alardeskirka, de kerk van heer Alard komt hierin voor het eerst voor. Alard was een adellijke herenboer, die in deze tijd grond van de landsheer in leen kreeg, de rechten konden overgedragen worden op hun zonen. Om de nederzetting belangrijker te maken, streefde men naar een eigen schepen college. Voorwaarde was het stichten van een eigen kerk. De heer van Serooskerke was hierin succesvol en omstreeks 1200 werd zijn ambacht zelfstandig. Schapenteelt en moerwinning(zoutwinning) zijn dan economische bezigheden.

1300-1574 Veel Ambachten komen in bezit van het geslacht van Borsele en van Bourgondië. Vanaf 1520is er de reformatie In 1574 is vrijwel het gehele eiland gereformeerd.

1574-1795 Markizaat Veere en Vlissingen in bezit van Willem van Oranje. Hugenoten geven een sterke impuls aan de economie. Handel met Oost en West Indië. De eerste buitenplaatsen dienen zich aan. Eind 18^e, begin 19^e eeuw schrijft Smallegange “De dorpen, heerlijke huizen en lusthoven liggen zo dicht op malkanderen, dat die den anderen als met een steen kunnen bewerpen”. Aan het eind van de 18^e eeuw keren de Walcherse boeren zich tegen de nieuwe tijdgeest en men komt in verzet tegen de invoering van de nieuwe psalmberijming van 1773.

1795-1870 Revolutie 1795 maakt einde aan de macht van de ambachtsheren. De Franse tijd met benoemde burgemeesters en gekozen gemeenteraden komt eraan als ook de economische crisis, verval en sloop van buitenplaatsen met in 1840 een kleine opleving. Stenen zijn nodig voor dijken en wegen, bossen verdwijnen, hout is uit, steenkool is in.

Serooskerke tijdens de inundatie van Walcheren eind tweede wereldoorlog.

1870-Nu In 1870 wordt de Sloedam aangelegd en in 1872 komt de trein tot Middelburg. Walcheren wordt ontsloten en ontdekt door o.a. kunstenaars die zich vestigen in Veere en Domburg (Toorop, Mondriaan). In de jaren 30 een landbouwcrisis. Op 17 mei 1942 het bombardement van Middelburg, de Fransen trekken zich terug Als in 1944 Antwerpen bevrijdt wordt, wordt hierna Walcheren geïnundeerd om de Duitsers te verdrijven om de toegang tot de haven van Antwerpen te kunnen gebruiken. Na de droogmaking de wederopbouw van Walcheren en de Watersnood ramp van 1953. In 1961 wordt het Veerse Gat afgeslote. In 1966 herindeling van Walcheren tot 8 gemeenten, na de 2^e herindeling van 1996 blijven slechts over: Veere, Middelburg en Vlissingen .(Extract uit ”De inpoldering van noord Walcheren “door Peter Blom, archief Veere)

Kaart Walcheren uit de 16 e eeuw uitgave Jacob van Deventer

Veldnamen Onderzoek:

Het veldnamen onderzoek op Walcheren, uitgevoerd door leden van de Heemkundekring Walcheren en in boekvorm met een kaartenbijlage verschenen, is recent afgerond. Sommige delen zijn al uitverkocht. Gelukkig kon ik, toen ik enkele jaren geleden aan het zoeken sloeg, nog een exemplaar van het voor mij belangrijke deel rond Serooskerke bemachtigen. Zonder deze uitgave met zijn bijbehorende kaarten zou er geen beginnen aan geweest zijn.

Het onderzoek levert, behalve de ligging van de boerderijen en het vroegere straten plan, tal

n interessante en leuke gegevens. Wat te denken van de veldnaam vlakbij de boerderij ’t Hooiperk: “Stikje van Simen Meijer” (Simon Meijers 1654-1699). De huidige boer weet precies waar dit is. Er heeft volgens hem een klein huisje gestaan eeuwen geleden, want met ploegen komen er nog steeds stenen boven.

Een andere opvallende naam uit dit onderzoek is “De Franse Koesjee” In het bovengenoemd veldonderzoek is dit het stuk land, direct grenzend aan de westelijke kant van boerderij ’t Hooiperk. Volgens de oude Hr. Louwerse echter is dit de naam van de vroegere schuur die in 1939 afgebroken is na beschadiging tijdens een zware storm. De oorsprong is duidelijk: hier zijn in het begin van de 19^e eeuw Franse soldaten gelegerd. De oude boer wist dit nog te vertellen uit overlevering. Ook op andere boerderijen in de omgeving wist men dat er in de tijd van Napoleon Franse soldaten gelegerd waren. Rond 1809 zijn deze door de Engelsen verdreven, die bij Vrouwenpolder aan land kwamen en van daar uit Walcheren veroverden.

Zie ook: Zeeuws Archief, boerderij onderzoek Walcheren, toegang 634, omslagen 2.3

Tot nu toe gevonden onroerend goed documenten en enige andere documenten

Geneeskunde in de 19e eeuw op de boerderij

Bloknamen in Serooskerke

Gezocht: wie woonde waar?

Wegenplan.

Op de oudste mij bekende kaarten van het gebied rond Serooskerke vindt men een wegenplan terug, dat door de eeuwen heen nauwelijks veranderd is. Op de vele kaarten herkent men b.v. direct de D-vorm van het Molenperk aan de noordrand van het dorp. Ook aan het begin van de 20^ste eeuw is dit alles nog vrijwel ongeschonden, zoals men op onderstaande luchtfoto kan waarnemen. Helaas zijn er vergevorderde plannen om dwars door het Molenperk de nieuwe N 57 aan te leggen. Ook zuidoostelijk van Serooskerke zal met deze weg de eeuwenoude structuur vernietigd worden.

De Boerderijen

Op 23 maart 1679 koopt Sijmen Pieterse Meijnaerts;

“Lanthuijs met zijn schuure stallinge & bakkeete” in het “Jan Claes Luijck block” gekocht op afbetaling voor “twee hondert vijtig ponden Vls” .

Frappant is dat in dit officiële stuk nog de naam Meijnaerts wordt gebruikt. Een en ander wijst er volgens mij op dat men tot die tijd pachtboer(meier) was, waar de naam Meijers uit voort gekomen zou kunnen zijn.

Deze boerderij was gelegen zijn aan de noordrand van Serooskerke, grenzend aan Vrouwenpolder, in de Boempolder of Boonepolder. Deze polder is omstreeks 1240-1250 ingedijkt. Blijkens de kaart van Tobias Lotter (begin 18^e eeuw) waren er in die tijd niet meer dan vier boerderijen in de Boonepolder, te weten een aan de zuidkant van de tegenwoordige Zoekweg (S45 genaamd Brunswijk) en drie aan de noordkant van de Lepelstraat (S46 Molenzicht, S 48 Landbouwlust en S 50 Veldzicht). Sijmen Meijnaerts zou dus misschien eigenaar geweest zijn van een van deze boerderijen.

Echter………: Zowel de kaart van Ottens uit 1655 als op de kaart van Blaeu van 1662 van Walcheren geeft echter een ander beeld, zoals hierboven te zien is op de uitvergroting van deze kaart. Hier zijn bovengenoemde boerderijen, als je de veldnamenkaart erbij neemt,goed te traceren. Er blijven dan echter nog twee hokjes over, naast elkaar getekend, de ene iets groter dan de andere, in eerste is duidelijk een huis getekend, in de kleinere staat ook iets ingetekend als bij de overige boerderijen. Ze zijn gesitueerd bij de knik in de weg. En……: Door de heer Maljaars van” Klein Zeeduin” werd geopperd, dat 250 ponden Vlaams voor een boerderij zonder grond is een veel te hoge prijs. Er staat letterlijk in de betreffende akte:”een geheel lanthuijs met zijn schuuren stallingen bakkeeten gevolge ende toebehoren vandien groot in eijgen erve ende hofstede een hondert roeden lants”

Zou hij misschien b.v. een oud Landhuis met boerderijtje ernaast gekocht hebben om te slopen voor de onderdelen? Van zijn zoon Pieter weten we dat deze naast boer ook meester timmerman was. Zijn vader was “knecht van de dijkgraaf”. En….; op de latere kaart van Hattinga, uitgegeven door Tirion is dit huis verdwenen en staan alleen de vier genoemde boerderijen getekend. Het lijkt dus geen wilde theorie te zijn!!!

De familie woonde hiervoor overigens zeker al enkele generaties in Gapinge.

Op 5 februari 1698 koopt Simon Meijers Meijnaerts 2 Gemeten 228 Roeden grond in het Oosthooiperk en in het Molenperk van Paulus de Back, wethouder van Middelburg

Simon Meijers werd gedoopt in Gapinge op 18 januari 1654 en overleed in Vrouwenpolder op 22 januari 1699. (Misschien het latere “Stikje van Simen Meijer”?, zie hierboven)

Zie voor de transcriptielijst van de tot nu in het Zeeuws archief gevonden documenten onder “Documenten”.

’t Hooiperk (S34)

Pieter Simonse Meijers (1693-1775) koopt op10 oktober 1725 hofstede “’t Hooiperk” met 11 gemet en 80 ½ roeden land “uytehant” van Hendrik Jacobse, wethouder te Middelburg.

In de jaren daarna breidt hij zijn bezit aan land voortdurend uit en wordt een man van aanzien. Volgens lijsten van de gemeentelijke belasting inkomsten zijn er in 1753

In Serooskerke buiten de Schout 10 mensen die belasting betalen, waaronder Jan K(Casse) en Pieter Meijers. Pieter Meijers is ook degene die “met de beste peele” begraven wordt. Hij volgde zijn schoonvader Jan Casse op als Schepen van Serooskerke en lid van de Vierschaar.

Hij wordt in tal van officiële akten genoemd , vaak als eerste onder de andere Schepenen. Bij zijn overlijden is hij “rentenier” van beroep. Hij heeft in zijn leven kennelijk goed geboerd, zijn zonen en dochters komen allen op boerderijen in Serooskerke en omgeving terecht.

In 1772 komt de boerderij in bezit van zijn zoon Jan Pieterse Meijers (1744-1819), die zijn vader ook opvolgt als Schepen van Serooskerke.

Op 7 april 1821 komt de boerderij in bezit van zijn zoon Jan Janse Meijers9 register van eigendomsovergangen nr 28- nr 50 via notaris J.C. Frederikse te Oostkapelle (aard: koop huisnr 82- 6 vensters en deuren volgens de boedelscheiding zijns vaders involge diens testament onderhands d.d. 1 april 1814, gedeponeerd bij notaris van der Graft te Middelburg, 11 November 1819. Helaas is het betreffende testament in 1940 bij het bombardement van Middelburg verloren gegaan

’t Hooiperk

Delen van de boerderij zijn volgens kenner wel 400 jaar oud. De noordelijke muur , rechts op de foto, is nog origineel en aan de basis ongeveer 40 cm dik, uiteraard zonder spouw.

De schuur van de boerderij is in 1939 vervangen door de huidige. De oude schuur stortte in tijdens een storm. Onderstaande foto van het originele schilderij geeft een beeld van de toestand voor 1939.

Recent werd in het tijdschrift Zeeuws Erfgoed vermeld, dat er bij het baggeren van de Oranjezonsprink fragmenten handgevormd aardewerk uit de late ijzertijd tevorschijn kwamen en Romeins import aardewerk uit de derde eeuw. Ook werden twee fragmenten van bekers, geproduceerd in het Duitse Rijnland gevonden, een fragment van een z.g. terra sigillata beker en een deel van een geverniste zwarte beker van hoge kwaliteit.

Dit duidt er op dat er op de plaats van de boerderij of daar zeer nabij vele eeuwen langer dan aanvankelijk gedacht bewoning is geweest.

Schilderij Hooiperk

Op de boerderij is nog een onbeschadigde Tiendpaal aanwezig. Deze paal gaf aan dat men elk jaar een tiende van de opbrengst van het land moest afdragen. Vroeger was dit in natura aan de verpachter, als het land gepacht werd. Ook werden op het erf potscherven gevonden, die na deskundige inspectie uit de veertiend eeuw bleken te zijn. Duidelijk is dat op deze plaats vele eeuwen een boerderij gestaan heeft. De boerderij staat in elk geval reeds op de kaart van Walcheren van Blaeu uitgave 1662, evenals een flink aantal nu nog bestaande boerderijen.

Tegenwoordig heeft de boerderij naast de landbouwfunctie, ook een recreatieve functie als kampeerboerderij, zoals vele anderen in dit gebied,

Een groot landeigenaar op ’t Hooiperk was ook Jan Janse Meijers. Hij wordt specifiek genoemd bij de uitgave van het eerste kadaster en is dan in bezit van 32.11.00. Ha landen is daarmee een “grote boer” in Serooskerke. De boerderij ligt aan de huidige Kleine Putweg, vroeger Keiwegt geheten.

Op deze boerderij hoorde ik van de huidige boer een verhaal over vroeger tijd, dat een jonge boerin Meijers uit een fruitboom gevallen was en overleden. Een andere bron bevestigde dit verhaal met bijbehorende naam: n.l. Jannetje Meijers-Maas, zij overleed 8 september 1835, ruim 19 jaar oud en pas 3 maanden getrouwd met Jan Meijers van boerderij”de Eendracht” (zie stamboom)

Hof Bomenvelt, ook Ter Linde genaamd.

In april 1751 koopt Simon Pieterse Meijers, gehuwd met Janna de Zeeuw “t Hof Bomenveld” met bijbehorende gronden ter grote van 38 Gemet, 118,5 Roe(17,628 Ha) van Jhr. Daniël du Bon (zie overlopen uit deze tijd) Hij is een zoon van Pieter Simonse Meijers van hof “’t Hooiperk”.Op een kaart van Hattinga, gemaakt in 1750, is de naam van het hof duidelijk te lezen, op sommige uitgaven samen met de naam Daniël du Bon. Hij was wijnkoopman te Middelburg (Zie ook kaart Hattinga hiervoor)In de koopakte wordt de hof echter "Ter Linde"genoemd

In 1754 verkoopt de weduwe Janna de Zeeuw de boerderij aan haar zoon Jan Meijers, gehuwd met Maatje Verhille. Zij woont dan al in een enige tijd daarvoor gekocht huisje in het dorp.

Frappant is, dat de boerderij in deze en volgende bekende koopakten overal “Ter Linde” wordt genoemd. De stukken grond en de plaats van de boerderij in de koopakten kunnen echter alleen slaan op het hof Bomenvelt, zoals de boerderij ook in de stukken van het Kadaster later wordt genoemd, daar in het kadaster van 1832 Maatje Verhille als eigenaresse van de secties B 120,121, 127 t/m 133 wordt genoemd en dit volgens sectie kaart B2 op hetvoormalige hof Bomenvelt van du Bon slaat.Overigens staat op de 18de eeuwse Buitenplaats kaart de hof onder nr. 26 vermeld als "Bonevelt". Op dit moment ligt de voormalige hof onder het trace van de nieuwe N54.

Hierbij is ook een stuk grond van 2 gemet, 50 Roe, waarop “den oude Olij Molen plaght te staen”. Dat in de directe omgeving van de boerderij een molen heeft gestaan, wordt bevestigd door de naamgeving van de direct noordelijk gelegen boerderij aan de Lepelstraat die Molenzicht heet.

De boerderij heeft gelegen net noordwest van de kruising van de vroegere Zoekwegt en de Vrouwenpolderseweg, nu resp. de Boshoekweg en de N57 tegenover hof “de Korenbloem”. Ook op de kaart van Blaeu van Walcheren van 1662 is het landgoed getekend met een huis met volop bomen er om heen.

Op dit vers geploegde stukje land stond ’t Hof Bomenveld”

Groot Pitteperk. (S26)

Deze boerderij ligt aan de vroegere Koker’eulwegt en is in 1754 in bezit geweest van Catharina Meijers, dochter van Pieter Simonse Meijers en gehuwd met Wisse Willemse Schout en daarna met Christiaan Wondergem. Uit het eerste huwelijk is er een zoon Wisse Wisse Schout . Hij verkrijgt de boerderij van zijn moeder in 1804. Zie ook de beschikbare onroerend goed documenten.

Er is ook hier enig verschil van inzicht betreffende de naamgeving van de boerderij. In het Veldnamen onderzoek wordt de boerderij de Kleine Pit genoemd, maar op detail kaarten uit de Franse tijd staat duidelijk: “ferme du Grand Pitteperk”.

De voorlaatste eigenaren zijn aan de Breeweg in Middelburg een nieuwe boerderij begonnen en hebben de laatst gebruikte naam Pitteperk meegenomen naar hun nieuwe kaasboerderij en deze naam gedeponeerd als handelsnaam voor hun producten

De nieuwe eigenaren van deze boerderij, gelegen aan de Kokerheulweg zijn druiven gaan telen en noemen de boerderij nu “De Wijnrank”

De naam Kokerheul verwijst mogelijk naar het Vlaamse “heule” dat opening in een dijk betekend. Waarschijnlijk heeft er in vroegere tijden een houten koker met terugslagklep onder de dijk gelegen voor afvoer van het overtollige regenwater. Deze methode werd in het westen van Nederland toegepast voordat er molens waren. Een heul is echter ook een stenen brug.

Groot Pitteperk, nu de Wijnrank

De Eendracht. (S39)

Bartel van den Bosse koopt in 1786 boerderij de “Eendracht “met 52 Gemet land. Waarschijnlijk van zijn vader Jan van de Bosse en deze waarschijnlijk weer van zijn vader Adriaan Janse van de Bossche. De boerderij schijnt gesticht te zijn door een freule Snouck Hurgronje. De Snouck Hurgronjes zouden de betreffende polder ooit bedijkt te hebben in een ver verleden. Ook is er nog een Snouck Hurgronjeweg westelijk van de boerderij.

Eendracht in ’t begin van de 20^e eeuw

De boerderij, gelegen aan de vroegere Riekebuurtwegt, een naam die ook nu nog gebruikt wordt als Rijkebuurtweg, komt in bezit van Laurus (Janse) Meijers via de weduwe Bartelse van den Bosse-Geelhoed, die zijn schoonmoeder is. Laurens, Laurus of Lourens geschreven in verschillende documenten, die in rechte lijn een onzer stamvaders is, leefde van 25 juni 1785 tot 13 februari 1855.

Hij woonde er in elk geval tussen 1811 en 1843, maar heeft in deze tijd ook op boerderij “Veldlust” (S33) gewoond. Rond 1830 heeft de boerderij het huisnummer 105. De boerderij gaat vervolgens naar Jan Laurusse Meijers (1813-1891) Deze Jan Meijers huwde driemaal. Hij was mogelijk ook eigenaar van Boerderij “Veldlust”” ( S33), die in 1833 door ene Jan Meijers werd verpacht aan Hendrik Melis. Het eerste huwelijk was met Jannetje Maas op 5 juni 1835 te Vrouwenpolder. Jannetje Maas is overleden door een val uit een fruit boom op boerderij de Eendracht op 8 september 1835 na een huwelijk van 3 maanden.

Vervolgens huwt Jan Meijers op 1 oktober 1836 te Oostkapelle met Jacomina Kodde. Zij overleed op 39 jarige leeftijd op 9 september 1852 te Serooskerke. Er waren 9 kinderen uit het huwelijk, waarvan er 2 vroeg zijn overleden.

Een van haar zusters was Maatje Kodde, die in 1848 trouwde met de weduwnaar Adriaan Polderman, raadslid van Sint Laurens. Adriaan en Maatje woonden op de boerderij tegenover de molen van Sint Laurens. Op 27 januari 1861 heeft Polderman zijn vrouw in die boerderij omgebracht, de beruchte spraakmakende moord van Sint Laurens.(beschreven in het boekje van L.W. Bree genaamd: Pleidooi voor Polderman)

Jan Meijers trouwde voor de derde maal op 1 december 1854 met Maria Dekker, toen 41 jaar oud. Zij was al twee maal gehuwd voordien, met Leunis Kerkhove en Hendrik Barentsen. De jonge kinderen van Jan Meijers en Jacomina Kodde zijn opgevoed door Maria Dekker, die haar man overleefde.

Jan Laurusse Meijers stond kennelijk in een goed blaadje bij zijn oom Jan Janse Meijers (1792-1881) want hij erfde in 1881 een voor die tijd een forse som ma van 4.229 guldens van zijn oom Jan, die geboerd had op boerderij ’t Hooiperk. Deze Jan Janse Meijers had bij zijn overlijden de grond bij zijn boerderij al verkocht en had zijn geld belegd in obligaties, aandelen en leningen, zowel hypothecair als op schuldbekentenissen. (De boerderij ’t Hooiperk kwam via een stiefdochter van oom Jan Janse Meijers via vererving in bezit van de familie Louwerse)

De jongste zoon, Bartel Meijers, gehuwd met Maria Wijkhuis komt na zijn vader op de Eendracht. Hierna is hun zoon Simon Meijers, gehuwd met Magdalena Simonse aan de beurt als nieuwe eigenaar en vervolgens hun zoon Bartel, gehuwd met Sara Maljaars. Hij begint een manege op de Eendracht. Dit is later voortgezet door hun zoon Jan en dochter Leuntje Meijers, die beiden niet getrouwd zijn . Jarenlang organiseerde de fam. Meijers op manege de Eendracht “De Zeeuwse Dag van het Paard. De huidige eigenaar, de fam. Verburg zetten deze activiteiten voort.

Overigens is de boerderij rond 1930 kennelijk in pacht door de Simon Meijers. De boerderij was volgens zijn dochter Jacomina Maas–Meijers in bezit van dhr. Fernhout in Oostkapelle toen zij een kind was. Door de kinderen werd hij met de bijnaam “Sinterklaas” bedacht wegens zijn baard.

’t Bergje. (S19)

Boerderij ’t Bergje ligt westelijk van het Molenperk aan de Molenweg, vroeger Meulwegt, dus in het z.g. Eēperk. Ook op de kaart van Bleau uit 1662 is de boerderij al aangetekend.

De boerderij was ooit in bezit van Pieter Janse Meijers. Het huisnummer was rond 1830 nr. 60 en het kadaster nr. 204.

’t Bergje aan de Molenweg

Volgens de huidige eigenaar is er vroeger ter plaatse een klooster geweest met zelfs een ondergrondse gang naar een verderop gelegen gebouw. Bij graafwerk links van het huis in de voortuin liggen volgens hem oude fundamenten. Verhaal is zeer twijfelachtig. De naamgeving is zeer logisch. De boerderij ligt ietwat verhoogt in het landschap, kennelijk op een oude rug in het landschap.

Korenzicht. (S35)

Rond 1800 tot 1840 werd deze boerderij bewoond door Cornelis Wondergem en Janna Meijers. Janna, geboren op 8 april 1769, was de dochter van Simon Meijers en Janna de Zeeuw ( van Boerderij Ter Linde) Het huisnummer in deze tijd was 81, een tiental jaren later 90. De boerderij ligt aan de zuidzijde van de huidige Boshoekweg (vroeger Zoekwegt) en is thans eigendom van de fam. Visser. (S35 op de kaart van Veldnamenonderzoek van de Heemkundige kring Walcheren)

Op de onderstaande satelliet foto is zijn de boerderijen Veldzicht, Hooiperk en Korenzicht duidelijk te herkennen

Bomenveld op de noordwestelijke hoek van de Zoekwegt en de Vrouwenpoldersewegt ligt, ongeveer tegenover de Rijke Buurt weg. Ook is dit duidelijk te zien op de gekleurde kaart van Tirion in het verzamelboek van “Zeeland in oude Kaarten” .

Korenzicht aan de vroegere Zoekwegt, nu Boshoekweg

Olmenveld.(S8)

Jacobus Lampert, gehuwd met Elisabeth Koppejan, lid gemeenteraad van Serooskerke, landbouwer op “Olmenveld” Jacobus Lampert ’s oudste dochter Elisabeth trouwt 29 januari 1842 met onze directe stamvader Bartel Meijers, mijn betovergrootvader.

Olmenveld, nu onherkenbaar in een camping veranderd

Het is tot nu toe onduidelijk welke en of Bartel een rol gespeeld heeft op deze boerderij. De boerderij ligt aan de oude Gaepingsewegt.

Zeker is dat in de twintigste eeuw de boerderij in bezit was van de familie Meijers.

Simon Meijers (1877-1947) gehuwd met Paulina Suzanna Melis kocht de boerderij. Daarna was zijn zoon Adriaan Meijers (1906-19..) gehuwd met Maria de Bruijn de eigenaar en als laatste de ongehuwde Cornelis Meijers (1935-heden) Hij verkocht de boerderij enige jaren geleden, waarna er een camping op kwam.

Huisnummers: ··1820—114, 1830---117, 1842---129

Veldlust (S33)

Schuin tegenover “”t Hooiperk” ligt de boerderij “Veldlust”, in 1833 in bezit van een (andere) Jan Meijers. Welke is mij niet geheel duidelijk. Er zijn er tenminste twee die er voor in aanmerking komen. De vroegere boerderij is een paar jaar geleden afgebroken en vervangen door een moderne bungalow. De foto van de achterzijde van de oude boerderij is ter beschikking gesteld door de huidige bewoners, familie Geschiere. De boerderij heeft een minicamping.

Veldlust voor de sloop

Ter Mee (S16)

De boerderij Ter Mee ligt op de voormalige strandwal aan de oude noordrand van Walcheren. Oorspronkelijk was deze boerderij een onderdeel van de buitenplaats Huys ter Mee, gesticht rond 1690 door Daniël Tulleken en in grandeur aangelegd rond 1745-1750. Ongeveer op de plek waar nu de boerderij Ter Mee staat, stond in 1750 aan de rand van de buitenplaats een klein boerderijtje genaamd ’t Walekot. De totale oppervlakte van de buitenplaats was bij verkoop in 1780 183 gemeten en 1177,5 Roeden (84.3ha) waaronder veel bos. (Zie tijdschrift “die Wete” uitgave 4 van 1993).

De buitenplaats is in stukken verkocht. In 1784 wordt de boerderij Ter Mee, toen genaamd Klein Ter Mee) eigendom van Jacob Spruijt. Hij verkoopt in 1816 de boerderij Ter Mee door aan Mr. Pieter Buteux, een telg uit een aanzienlijke hugenoten familie. Familie Buteux heeft deze boerderij generaties land “bekasteleind”, dat wil zeggen, verpacht aan een zetbaas (er was toen nog geen pachtbescherming). De eerste pachter werd Jacob Spruijt, (geboren1743 in Arnemuiden). De tweede was Abraham Spruijt, (geboren in 1774 in Arnemuiden). De derde pachter was Adriaan Roose en de vierde Pieter Spruijt (geboren 1805 in Serooskerke), gehuwd met Leuna Geljon.

Op 26 december 1813 is de schuur van de boerderij Ter Mee naar verluidt door opzet van Franse soldaten verbrand. In de kadastrale atlas van 1832 is vermeld, dat Pieter Buteux te Brussel eigenaar is van boerderij Ter Mee, met daarbij ruim 38 hectare grond.

Catharina Spruijt, dochter van Pieter Spruijt trouwt op 14 maart 1873 met Jacobus Sanderse. Zij krijgen 12 kinderen, waar van er 4 op jonge leeftijd overlijden. Hij pacht de boerderij. In 18?? wordt de boerderij op een openbare verkoop gekocht door pachter Sanderse. In 1912 wordt de boerderij door eigenaar Jacobus Sanderse gesplitst. De helft gaat naar zijn zoon Willem Sanderse. Deze bouwt rond 1912 een nieuwe boerderij: “De Stenen Hoeve” (S 14) aan de Oostkapelseweg. Een kwart van boerderij Ter Mee gaat naar dochter Hendrika, getrouwd met Cornelis Melis. Deze Hendrika Melis-Sanderse bouwt op haar beurt eveneens een nieuwe boerderij: “Bouwmanslust” (S 17) aan de Oostkapelseweg. De helft van de schuur van Ter Mee wordt gesloopt en van het afkomende materiaal werd de schuur opgebouwd voor Cornelis en Hendrika Melis-Sanderse.

Cornelis Meijers, gehuwd met Maria Sanderse gaat wonen op Ter Mee, terwijl Jan Meijers, gehuwd met Leuntje Sanderse eerst gaat boeren op de pachtboerderij “De Mooie Staak” staande in de Ronde Polder te Nisse onder Goes. Een boerderij met een rijke historie (Zie “Op ’t Hof” van Gerard Smallegange en “O ude boerderijen in Zeeland” van G.E.P van IJsseldijk) In de zomer van 1902 verhuizen Cornelis Meijers en Maria Sanderse naar een huisje aan de Vrouwenpolderse weg(Ons Thuus) terwijl Cornelis ging werken op de boerderij de Eendracht van grootvader Bartel Meijers. In 1908 kocht Cornelis de boerderij Driewegen aan de Vrouwenpolderseweg.

De Mooie Staak

In 1908 Kopen Cornelis en Maria Meijers-Sanderse de boerderij “Driewegen” (S29) aan de Vrouwenpolderseweg en komt Jan en Leuntje Meijers-Sanderse met hun gezin op de boerderij, die ze van zijn schoonvader kopen met ongeveer 25 Gemeten grond. In de loop der jaren wordt het bezit uitgebreid tot ongeveer 100 Gemeten (40 hectaren) Zowel Jan als Cornelis zijn zonen van Bartel Meijers en Maria Wijkhuis van de “Eendracht” In 1934 krijgt de voorgevel van de schuur zijn huidige aanzien in steen. De boerderij ging hierna naar Bartel Meijers (*03-09-1908), die gehuwd was met Leuntje Francke.

Ter Mee in vroeger tijd

Hij beheerde de boerderij samen met zijn broer Jacobus Meijers, gehuwd met Cornelia Aarnoutse wonend in het aangebouwde huis. Momenteel is de boerderij in bezit van Leuntje Meijers, gehuwd met Cornelis de Visser. Er zijn slechts een beperkt aantal ha. land bij de boerderij.( Aquarel d.d. 1902 in bezit van Kleinzoon Jan Meijers-Kapelle, waarop oude boerderij)

Driewegen (S29)

In Serooskerke zijn er drie boerderijen van deze naam. Boerderij “Driewegen”: In 1908 tot ongeveer 1930 woonde Cornelis Meijers, gehuwd met Maria Sanderse op boerderij “Driewegen” (S29- Veldnamenonderzoek) aan de huidige Vrouwenpolderseweg 67, (Vroeger Kleiwegt t.o. de oude Vrouwenpolderseweg, nu Plantius weg). Hij kocht de boerderij in 1908 met 10 hectaren grond plus pachtgrond, na eerst twee jaar bij zijn vader Bartel Meijers op "De Eendracht" gewerkt te hebben en daarvoor samen met zijn vrouw ongeveer 1 1/2 jaar bij zijn schoonvader op "Ter Mee".. Hij was gehuwd met Maria Sanderse, de dochter van Jacobus Sanderse en Catharina Spruijt van boerderij “Ter Mee”. Later woonde hun tweede zoon Jacobus Meijers, gehuwd met Maria Corree op deze boerderij. Ook nu woont er nog een Mevr. Meijers-Gideonse, weduwe van Willem Bartel Meijers (1942-1994). Zij woonden tot 1994 aan de Kokerheulweg 3. Willem Bartel Meijers was een zoon van Jacobus Meijers en Maria Corree.

Boerderij Driewegen aan de Vrouwenpolderseweg

De Boshoek. (S36)

Boerderij de Boshoek” is dezelfde als de vroegere boerderij “Driewegen” ( S 36 in het Veldnamen onderzoek), Tot voor kort waren er dus drie boerderijen die boerderijen in Serooskerke, die “Driewegen” heetten. Deze boerderij is door de huidige bewoners omgedoopt om verwarring te voorkomen, daar men een minicamping heeft. De naam is ontleend aan een veldnaam in de nabijheid. Op deze boerderij woonden Pieter Meijers en Maatje Melis in het begin van de 20^ste eeuw. Pieter trouwde op 61 jarige leeftijd met de 21 jaar jongere Maatje Melis. Haar ouders woonden voordien op deze boerderij. Er waren uit dit huwelijk geen kinderen.

De nieuwe boerderij Boshoek met de oude schuur

Driewegen (S13)

De derde boerderij Driewegen (S13 in het Veldnamen onderzoek) ligt aan de westzijde van Serooskerke aan de Kievitshoekweg nabij de Zoetendaalseweg. De boerderij wordt niet meer als zodanig gebruikt en ligt geheel verscholen tussen hoogopgaande bosschages.

Pieter Simonse Meijers koopt op 26 april 1799 het hof Driewegen met 47 gemet, 235 Roeden land uit de nalatenschap van Cornelis Adriaense Maartense. De boerderij blijft tot zijn dood in 1821 in familie bezit en wordt dan verkocht aan derden.(Zie ook documenten lijsten)

Driewegen (S13)

Molenzicht (S 46)

Hier woonden Simon Janse Meijers (1785-1861) zoon van Jan Simonse Meijers van hof “Bomenveld”. Simon was gehuwd met Helena Franke, die weduwe was van Wisse Janse Schout. De boerderij ligt aan de Lepelstraat en keek uit op de ouderlijke boerderij “Bomenveld”, die “Ter Linde” heette in deze tijd volgens de koopactes. ’t Hof Bomenveld bezat een stuk grond in hetzelfde blok waarin de boerderij ligt, waarvan beschreven staat; “Waarop de oude olijmolen plag te staen” .Waarschijnlijk ontleent “Molenzicht” haar naam hieraan.

Boerderij Molenzicht in vroegere tijden

De huidige eigenaar is P. van Dis. De bovenstaande foto van de oude boerderij van een schilderij is beschikbaar gesteld door zijn moeder Mevr. Van Dis- Boone

’t Hof Serooskerke (S3)

Dit kleine boerderijtje/winkel was gelegen nabij het centrum van Serooskerke, het kleine huisje bestaat nog wel en het VVV is er in gevestigd, maar is als boerderijtje niet te herkennen.

Adriaan Simonse Meijers, geboren in 1777 en overleden in 1844 woonde er met zijn vrouw Johanna Dreber of Drijver. In de tijd van het eerste kadaster, in 1833, was er een winkel in gevestigd en was Adriaan dus winkelier. In het huwelijksregister van zijn dochter die twee jaar later trouwt is zijn beroep echter landman. Waarschijnlijk had hij dus een kleine winkel aan huis bij zijn boerderijtje en had ook nog wat grond.

‘t Hof Serooskerke

‘t Hof Dijkzicht (Vr10)

Deze boerderij aan de Westdijk van Vrouwenpolder gelegen was tussen ongeveer 1850 tot 1971 in bezit van resp. Pieter Laurusse Meijers (1815-1883), gehuwd met Jacoba de Klerk, zoon Jacobus Meijers (1851-1917), gehuwd met Martina van Zuijlen en en kleinzoon Pieter Meijers (1883-1971, gehuwd met Cornelia de Vos. De boerderij is als zodanig niet meer in gebruik.

’t Hof Dijkzicht

Schotsehoek te Gapinge.

Rond 1923 hadden Joost Meijers, geboren te Vrouwenpolder op 05-04-1897 en Elizabeth Dingemanse een boerderij aan de Schotsehoek in het centrum van Gapinge. Joost Meijers was de jongste zoon van Jacobus Meijers van Hof Dijkzicht te Vrouwenpolder. Later boerde hier jaap Moens. De boerderij in in 1966 afgebrand en nooit meer herbouwd. Op deze plaats komt men nu van de Schotsehoek in de Maria van Reigersbergenstraat. Op de foto onder Elizabeth Meijers-Dingemanse (Betje) op de boerderij aan de Schotsehoek

Dorpsweg 9 te Gapinge.

Laurens Meijers, geboren te Vrouwenpolder op 17-12-1887, zoon van Jacobus Meijers van Hof dijkzicht te Vrouwenpolder en gehuwd op 30-10-1912 met Tannetje Goedbloed van de boerderij aan de Snouck Hurgronjeweg 2 te Gapinge boerden aan de Dorpsweg in Gapinge. Later boerde hij samen met zijn zoon Jacobus, geboren 22-4-1913. Toen zijn vader stierf werd de boerderij verkocht. De boerderij is er niet meer, maar wel de bijbehorende schuur, die aan de dorpsweg 9a staat.Jacobus trouwde op late leeftijd in Woudenberg met Hendrika de Vries

Veldzicht (S50)

Tannetje Janse Meijers(1795-1859), dochter van Jan Pieterse Meijers van boerderij “ ’t Hooiperk”, gehuwd met Arij Polderman is in 1833 boerin op deze boerderij. De boerderij ligt aan de Lepelstraat.

Andries de Visser huwde op 11 april 1906 met Martina Meijers, geboren op 11 februari 1882, dochter van Bartel Meijers van de “Eendracht”. Een van Adries’overgrootvaders is Cornelis Meijers, zoon van Simon Meijers van hof “Bomenveld”. Cornelis was landman in Oostkapelle en had daar een boerderij.

De huidige bewoners, familie de Visser, hebben hart voor de oude boerderij. Onder andere werden de kozijnen aan de voorzijde, waar door vorige bewoners grote ramen in gezet waren, weer in de oude oorspronkelijke staat teruggebracht.

Schuur van boerderij Veldzicht

Molenperk (S28)

Jacobus Janse Meijers, gehuwd met Cornelia Adriaanse van hof Ter Mee had een zoon Jan Meijers, die bij de douane werkte en twee dochters, te weten Annie Meijers en Leuntje Meijers. Annie is getrouwd met Cornelis Abrahanse . Zij wonen thans op het “Molenperk””

Leuntje Meijers zie “Zoetendaele”

Molenperk aan de Vrouwenpolderseweg

Vrouwenpolderseweg 65

De boerderij wordt bewoond door Jan Maas en Jacomina Meijers, Jan Maas is de kleinzoon van Elisabeth Meijers van de “Meiwerf”in Gapinge. Elisabeth stamt af van Simon Meijers van “Bomenveld” . Jacomina is de dochter van Simon Meijers van de “Eendracht”.

De boerderij heeft momenteel een minicamping Ze ligt tussen het “Molenperk”en “Driewegen”aan de Vrouwenpoldeseweg.

Vrouwenpolderseweg 65

Lepelhoeve.

Op deze hoeve wonen in de eerste helft van de 20^ste eeuw Jan Meijers en Maatje Melse. Na haar overlijden in 1908 trouwt hij met Martina Poppe. Jan en Maatje hebben een zoon, Pieter Meijers, die later op de boerderij Plantlustweg 1 woont.

Lepelhoeve aan de Lepelstraat

Plantlustweg 1

Dit is de aan de noord westelijke hoek van de vroegere Keiweg en de oude Vrouwenpolderseweg tegenover boerderij “Driewegen”(S39), nu hoek Vrouwenpolderseweg en Plantlustweg gelegen boerderij. Hier woonden familie Pieter Meijers en Debora Minderhoud en later hun dochter Pieternella Meijers en haar man Pieter van de Bosse.

Plantlustweg 1

Kokerheulweg 3

Op deze kleine (woon)boerderij woonden tot 1994 Willem Bartel Meijers (1942-1994) en zijn vrouw Jacoba Pieternella Gideonse

Sinds juni 1994 is het boerderijtje in bezit van Adriaan Goedbloed en Wilhelmina Quant. De huidige eigenaar denkt na over een passende naam.

Kokerheulweg 3

De Meiwerf

Deze naam van de boerderij aan de doodlopende Meiwerfweg tussen Gapinge en Veere wordt voor het eerst genoemd in 1875. Jan Looise, gehuwd met Betje (Elizabeth) Meijers, was in 1885 bedrijfsleider of “kastelein” van de Meiwerf, die in het bezit was van de Middelburgse notaris Anthony Martinus Tak. In 1901 werden ze pachter tot in 1918, toen hun schoonzoon Andries Maas, gehuwd met de jongste dochter Leintje Looise de nieuwe pachter werd tot 1954. De huidige bewoonster is Mevr. Buck Maas. Jan Maas, een zoon van Leintje Looise en Andries Maas, trouwt met Jacomina Meijers, geboren in 1927, dochter van Simon Meijers van de Eendracht en woont op de Vrouwenpolderseweg 65. Jan Maas overleed in 2007.

Elizabeth Meijers is de natuurlijke kleindochter van Katherina Meijers, wier overgrootvader Pieter Meijers (1693-1775) onze genealogische verbinding vormt.

De Meiwerf

Zoetendaele (S10)

De boerderij is eigendom van Jos Wisse, gehuwd met Leuntje Meijers (zie Molenperk) Zij wonen op een boerderij in Meliskerke, waar zij een loonbedrijf annex boerderij hebben. Zoetendaele is tevens hun eigendom. Vroeger was dit een Buiten met hofstede.

Zoetendaele

Boerderij/ loonbedrijf te Meliskerke

Eendenoord.

Eendenoord is gelegen aan de Eendekotsweg in Gapinge.

De boerderij werd in de vorige eeuw bewoond door Anthonie Wattel en Catharina Elisabeth Meijers. Zij groeide op als dochter van Jan Meijers en Leuntje Sanderse op boerderij Ter Mee.

De boerderij wordt nu bewoond door hun zoon Jan Wattel

Eendenoord vroeger en nu, zoveel is er niet veranderd

De Lely

Een geheel ander verhaal is boerderij de Lely in de Wieringermeerpolder nabij Medemblik.

Tot voor enkele jaren twee generaties gepacht door fam. van Bergen. Onze neef Jan van Bergen, gehuwd met Laureina Meijers, die samen met haar man jarenlang de traditie heeft voortgezet op boerderij de Lely, genoemd naar het nabij gelegen Gemaal de Lely, dat zorgde voor het droogpompen van het Wieringermeer

Tenslotte: Wilt u eens zien hoe Walcheren er 90 jaar geleden uitzag, klik dan eens op de volgende link..

Walcheren in 1920.

De Lely

Heeft u aanvullende informatie, aan of opmerkingen, neem dan a.u.b contact op via onderstaand e-mail adres.

Laatste update; 16-10-2011

d.meijers@hetnet.nl