|
22
oktober, Beesel
De zon deed zijn
best, maar de wind blies alle warmte weg. Het
voelde koud aan vanmorgen in de bossen van
Beesel of is het toch Reuver. Ik weet het niet,
maar ze hebben er wel een zware ronde gevonden.
Tijdens het verkennen was het niet helaas
duidelijk hoe het rondje nu gereden diende te
worden. Ik ging uit van de hele ronden met aller
er op en er aan. Maar dat was dus niet het
geval. De startstrook was de korte variant, dat
is voor mij wel gunstig. Ik ging er vanuit da we
de lange zandberg afgingen en ook een keer op
moesten gaan rennen. Dan zat er dus ook niet in,
de lange zandberg vond ik wel jammer, is mijn
ding. De zandberg op rennen vind ik minder leuk
dus niet zo erg dat ie er uit was. Wat ik wel
jammer vind is dat de lange vlakke stukken uit
de ronde gehaald waren, juist op deze stroken
kon je een beetje herstellen. Nu kwamen de
klimmomenten wel heel kort op elkaar, waardoor
de ronde eigenlijk zwaarder werd in plaat van
lichter.
Na een ronde was het mij dan wel duidelijk hoe
er gereden diende te worden. Ik had lange tijd
Anouk op een kleine afstand achter me aanrijden,
echter na een ronde of drie was haar motor
vermoeider dan de mijne. Waardoor ik mijn
voorsprong kon gaan vergroten. Uiteindelijk een
minuut, in mijn voorlaatste ronde kon ik
nog een vrouw dubbelen. Het is lang geleden dat
me dat gelukt is. Voor me reed en mountainbiker
en een kleine veldrijder ik kon ze altijd
blijven zien rijden maar ik kwam niet kotterbij.
Jammer maar ik zie ze nu wel weer rijden, dus
misschien komt er een wedstrijd dat ik erbij kan
rijden. Een optimistisch mens ziet dan weer
kansen om weer duel te krijgen in een wedstrijd.
|

Na de verkorte
zandstrook, ik was graag de lange zandhelling
afgegaan..
(foto: Theo Gelissen)
|