Meijel

Blerick is van de rondjes waar ik graag heen ga om een goede wedstrijd te rijden. Vorig jaar lag hier sneeuw ook vandaag was er een beetje sneeuw en voelde het koud. De regen en natte sneeuw van afgelopen dagen had zijn werk gedaan op dit rondje. De bochten waren glad en op de rechte brede paden waren voldoende waterplassen ontstaan.
De start verliep wederom niet helemaal naar wens. Ik schoot over mijn pedaal, in tegenstelling tot vorige week verloor ik nu niet helemaal de aansluiting. Echter bij de eerste hindernis kwam ik weer in de problemen, nu wilde mijn ketting niet doen wat ik wilde. Dit euvel bleef me vaker opspelen tijdens de wedstrijd, waardoor ik uiteindelijk de beschikking had over slechts 5 tandjes achter. De modder zal ook zijn werk gedaan hebben.
In de derde ronde kreeg ik een mountainbiker op bezoek, hij wilde eigenlijk alleen maar langskomen. Als ik nog iets van deze wedstrijd wilde gaan maken dan moest ik me nu vast gaan bijten in zijn wiel. Op de technische hellingen was ik sterker, ook op de rechte stukken lag mijn tempo hoger. Hij liep wel sneller bergop en waar boven aan de loophelling ook nog eens aangeduwd door zijn vader? Hierdoor moest ik een gat van 35 meter weer goed maken, maar dat lukte. Ik kon zijn wiel goed houden, na anderhalve ronde samen bleek zijn voorwiel los te zitten, daar had de aanduwer voor de wedstrijd dan beter naar kunnen kijken. Ik moest mijn weg allen vervolgen. Ik kreeg inmiddels renners in het zicht die ik kon gaan dubbelen. Bij het ingaan van mijn laatste ronde kon ik een eerste dame gaan dubbelen. Niet veel later werd ik zelf gedubbeld door de latere winnaar. Onderweg raapte ik nog enkele renners op, wat soms voor gevaarlijke toestanden zorgde. Ik wilde een renster inhalen aan het einde van de afdaling, maar zij ging zo langzaam naar onder dat ik haar rechts voorbij moest steken. Vol door de stuiken, het ging net goed. Het gaf me voor even weer vleugels. Voor de finish haalde ik nog twee renners in.
Met gemengde gevoelens kijk ik terug, het was met momenten goed maar ook bagger. En miste ik in de begin fase de nodige bochten, misschien waren mijn banden toch iets te hard.