Nederweert

Vandaag was Horst het strijdtoneel van de crossers. Vandaag had Judith haar bike meegenomen en moest ze dus met mama over het parcours rijden. Madam doet dat best goed, op haar single speed. Hierdoor kon ik zelf slechts een keer het vernieuwde parcours rijden, maar ja daar ben je moeder voor zullen we maar zeggen.
De startstrook was erg kort en werd alsmaar korter doordat de jonge heren steeds verder naar voren gingen. De start zelf verliep wel goed, gelukkig bleef ik, recht, dat was niet bij iedereen zo. Ik had al snel een goed ritme gevonden, de klim die bij het verkennen niet haalde kwam ik nu wel op. De vernieuwde stroken liepen erg zwaar en kost ook veel kracht. Het slingeren en de bochten bevielen me wel. Na een ronde of drie kwam ik in het gezelschap van twee mountainbikers. Hierdoor kon ik toch nog duelleren, we wisselde regelmatig van plek. Ik de zandafdaling maakte ik minder fouten dan de jongens in mijn buurt. Een enkele keer kon ik daar van profiteren, waardoor ze weer wat meter verloren. Of ik kon ze voorbij steken.
Helaas moest ik ze in de laatste ronde definitief laten gaan. Ze waren een stuk sneller boven op de eerste zware strook na de startzone. Ondanks dat heb ik me goed geamuseerd vandaag en kijk ik positief terug vandaag.