Meijel

Het leven kent weinig zekerheden, echter een ding weet je zeker, als de cross in Meijel is dan is het koud. De thermometer in de auto gaf amper 2 graden aan toen we bij het parcours kwamen. Handschoenen aan en snel verkennen, het rondje lag er razend snel bij. Hier en daar voelde een spoortje zelf hard aan. De grond was een beetje bevroren, maar het was droog vandaag. Dat was afgelopen zaterdag wel anders, daar liep ik mijn verkoudheid en keerpijn op. Jammer want de vorm was groeiende.
De start verliep dramatisch slecht, waar het was dan ook een valse start. Een deel van de voorste rij was al vertrokken voor het startsein. Ik reed direct achter de feiten aan, als laatste denk ik, passerede ik het eerste hindernis. Ik moest zelfs van de fiets af, anders kwam ik niet eens boven. Ternauwernood kon ik voorkomen dat een Duits meisje voor me ging rijden. Ik had er behoorlijk de P in, ik was op achtervolgen aangewezen. Voor me reed een treintje van vier. Met daarin Anouk, Jan-Cedric, David en Louis. Gelukkig kwam ik snel in het achterste wiel, maar toen begon pas echt de ellende. Het duurde voor mijn gevoel te lang voordat ik Jan-Cedric voorbij kon komen, het parcours is smal. Nadat dat met wat kunst en vliegwerk was het gelukt, nu moest ik nog drie renners voorbij steken. Dat ging soms behoorlijk lomp van mijn kant, maar ik voelde dat het tempo veel te laag lag. Ik wilde koste wat koste langs dit treintje. Uiteindelijk kon ik de laatste voorbij rijden op een breed recht stuk. Ik was ze dan ook al snel kwijt.
Ik kreeg Kinga in beeld en daar wilde ik toch nog wel naar toe rijden. Gelukkig kwam een treintje MTB-ers langs, de koplopers. Normaal hoef ik niet te proberen om aan te sluiten, maar nu kon ik deze gasten een halve ronde volgen. Waarbij ik zelfs even kon herstellen, dat was nieuw voor mij en ik genoot er van. Bij de finish ging ik ze nog eens voorbij, ik wilde op eigen kracht naar Kinga toe rijden. Na wat gerommel met mijn ketting kon ik haar definitief lossen. Van mijn schoonvader kreeg ik te horen dat ik koster op een andere renners aan het komen was. Van 20 seconden in de voorlaatste ronde ging ik naar 10 seconden in de laatste ronde. Ondanks problemen met mijn ketting, maar jammer genoeg was de wedstrijd gedaan.
Als ik zo kan rijden met een verkoudheid en keelpijn mag ik zeker niet heel e g klagen. Het gedraai en keer licht me wel. Jammer van de start, dat mag me niet meer gebeuren.