Schweiberg

De mist was vandaag hardnekkig aanwezig, daar word ik nooit vrolijk van. Mijn bril zit dan vol met kleine druppeltjes en mijn luchtwegen houden ook niet van mist. Tijdens het inrijden voelde de benen dan ook merkbaar minder goed aan. Kwam ik gisteren tijds het verkennen tijdens de laatste ronde alles op, vandaag moest ik op de eerste klim al snel van de fiets. Om te gaan lopen, iets wat niet eenvoudig is op zo'n harde en steile klim.
De start verliep best goed, bij de eerste afdaling voelde ik me op mijn gemak en merkte dat ik de volgden rondes sneller naar onderen zou gaan rijden. Bij de eerste helling verloor ik de aansluiting. Het rennen ging me beduidend slechter af dan de anderen, Anouk kon hier zelfs weer even komen aansluiten. De afdaling ging lekker en de daarop volgende klim verliep moeizaam. Gelukkig kon ik eenmaal boven vrij snel opschakelen en de snelheid terug oppakken.
De daarop volgende ronden kon soms even aan pikken bij een passant. De lange afdaling verliep uiterst snel, ik kon er zelf mountainbikers volgen. Bergop was ik dan weer de mindere en moest ik lossen. Pas in de laatste ronde voelde ik de vermoeidheid opkomen en moest ik berg op helemaal gaan wandelen. Er was immers ook helemaal geen druk vanachter uit meer. De eerste volgende renner lag minuten achter me. Voor me reed een mountainbiker op 10 meter maar ik kwam niet meer in zijn wiel. Jammer, maar ik ging met een voldaan gevoel naar huis. Nu trainingsritme van afgelopen week vast houden en dan in Weert weer een poging wagen.
.