Windraak

Je hebt van die crossen die vragen om regen, dus kwam het er vandaag met bakken uit op de Windraak. Een rondje met behoorlijk wat grasstroken, die langzaam veranderde in glibberige modderstroken. Het was waterkoud en de wind deed er alles aan de renners te laten afkoelen. Gelukkig ben ik niet van suiker en mopper ik alleen voor de start, maar uiteindelijk rijd ik rond met korte broek, zomer sokken en met zomer handschoentjes. Bijna dezelfde outfit als in Landgraaf waar het van de zomer 30 graden was. Mijn ervaring verteld me dat ik het toch wel warm ga krijgen tijdens de koers.
Bij de start durfde ik niet vol door te rekken, van het lange stilstaan had ik het aardig koud gekregen. Gelukkig was het een hele mooie start, op asfalt en omhoog. Dus eenmaal boven was de kou weg en kon er gereden gaan worden. Inmiddels waren de grasstroken boven op de berg veranderd in modderstroken, het was dus zaak om recht te blijven en de groene kanten te zoeken. Ook de gras afdaling was spek glad geworden, het zou er tijdens de wedstrijd niet makkelijker op gaan worden. Inmiddels had ik mijn ritme gevonden en begon ik de modder wel leuk te vinden. Na de slinger partij bij de finish kwam er weer klim. Maar voor dat je daar aan kon beginnen moest je over een straat die in een beek was veranderd. Het eerste water in mijn schoenen voelde koud aan, balen. In de eerste ronde kon ik nog helemaal omhoog rijden. De daarop volgende ronden lukte dat niet meer, het was te glad geworden, dus rennen. En dat rennen ging nog best goed. Na een ronde of twee kreeg ik weer een renner in beeld, ik wilde naar hem toe rijden. Dat lukte beetje bij beetje, in de laatste ronde kon ik bergop naar hem toe lopen. Om als eerste aan de inmiddels gevaarlijk geworden afdaling te beginnen. De daarop volgende klim nam de jongen een ander wegje, dat wegje had ik niet verkend en ik wilde geen risico nemen. Hij nam enkele meters, echter boven op klim zat ik weer terug in zijn wiel. In de grasstroken boven op de berg wilde ik de jongen in een bocht voorbijsteken, helaas reed daar een inrijdende master (Albert) hierdoor ging het feest niet door. Ik kon de jongen nu niet voorbijsteken. Een grasstrook later nam ik te veel risico en schoof ik vol onderuit. Kans vergaan, voordat ik weer op de fiets zat was hij weg. Ik moest nog even door rijden om net niet gedubbeld te worden. Helaas kun je dit niet in de uitslag zien, de jury liet ons stoppen.