vrijdag 14 juni 1996

Jordi en Bergkamp schieten Zwitserland naar nederlaag
ORANJE VERLOST

Zwaar bevochten, maar dik verdiend. De Nederlandse zucht van verlichting was tot ver buiten Birmingham te horen. Na een 2-0 overwinning die het Nederlands elftal met één been in de kwartfinales van het EK'96 heeft gezet. Een resultaat dat als een authentieke teamprestatie kan worden omschreven. Omdat na een uiterst stroef begin Oranje zich op imponerende wijze in de wedstrijd en dus ook het toernooi zou knokken. Met een eervolle vermelding voor Jordi Cruyff en Dennis Bergkamp, die niet alleen de treffers voor hun rekening namen, maar zich op de best denkbare manier revancheerden voor alle scepsis die de afgelopen dagen in hun richting was geuit.

Jordi viert feest met HiddinkIn dat opzicht mocht ook bondscoach Guus Hiddink zich een morele winnaar voelen. Omdat hij het vertrouwen in het duo bleef houden, ook nadat hij in de nacht voor de wedstrijd tot de conclusie was gekomen, dat zijn selectie hard toe was aan een schokeffect. Had hij aanvankelijk nog het voornemen, om na de 0-0 tegen Schotland alleen Johan de Kock in te wisselen voor Danny Blind, na een verbijsterend slechte laatste training besloot hij dat er alsnog iets moest gebeuren.

Vandaar dat de niets vermoedende selectie gisteren om exact 12 uur werd opgeschrikt met een opstelling, waarin niet alleen Johan de Kock, maar ook Gaston Taument en Edgar Davids naast het elftal waren gelaten. Verder was Clarence Seedorf terug naar het hart van de defensie gehaald, nam Ronald de Boer diens positie achter Dennis Bergkamp over en stond Aron Winter rechts op het middenveld. Voorin was Jordi Cruyff naar rechts verhuist en maakte Peter Hoekstra als linksbuiten zijn rentree.

Omzettingen met zo hun gevolgen in de wedstrijd. Want Oranje startte ongelooflijk stroef, zoals het elftal eigenlijk de gehele eerste helft tegen de stugge Zwitsers bleef aanbotsen, zonder dat de ploeg van Artur Jorge in de problemen kwam. Dat overkwam het Nederlands elftal wel, toen Seedorf na een kwartier tegen een gele kaart aanliep en zeven minuten later aan een tweede boeking ontsnapte toen hij Türkyilmaz neerlegde. In deze fase bleek Oranje veel problemen te hebben met de lange spits Marco Grassi, die in de lucht ieder duel won. Om Seedorf van rood te vrijwaren en tegelijkertijd het gevaar Grassi in te dammen besloot Guus Hiddink na 25 minuten alsnog Johan de Kock in de brengen.

Dennis Bergkamp legt aan voor 2-0Een omzetting die verdedigend perfect zou uitpakken, maar daarmee waren de andere problemen nog niet opgelost. Door het ontbreken van diepgaande middenvelders als Edgar Davids en Clarence Seedorf leek het elftal voorin namelijk alleen aangewezen te zijn op de scorende kwaliteiten van Dennis Bergkamp. Hoewel de blonde aanvaller zich heel goed weerde, stond hij in deze fase nog alleen, omdat Richard Witschge, Ronald de Boer en Aron Winter vooral controlerend speelden, terwijl Peter Hoekstra en Jordi Cruyff nog onvoldoende los kwamen van hun directe tegenstanders.

Direct na rust leek de Nederlandse impasse zich voort te zetten, toen Zwitserland in de derde minuut de beste kans van de wedstrijd kreeg, toen Marc Hottiger ineens oog-in-oog met Edwin van der Sar stond. Met een doffe dreun over het doel kroop Oranje een fractie later door het oog van de naald.

Vervolgens deden de mysterieuze krachten in de sport hun werk. Want juist de misser van Hottiger leek Oranje van een beslissende impuls te voorzien. Een opleving ingeluid door het spitsentrio Hoekstra, Bergkamp en Cruyff. Want van het één op andere moment stoof Peter Hoekstra wel keer op keer langs de eerst zo stugge Sebastian Jeanneret. Het leverde Oranje in de 59ste minuut de eerste kans op, toen Jordi Cruyff de bal na een voorzet van Peter Hoekstra fraai langs Marco Pascolo kopte. Alleen een schitterende omhaal van Stephane Henchoz zorgde op de doellijn nog voor uitstel van executie.

Want 6 minuten later deelde Jordi Cruyff wel de genadeklap uit. Nadat Johan de Kock bij een corner doelman Marco Pascolo voldoende had gehinderd, dat hij de bal los moest laten, haalde de zoon van Nederlands beste voetballer aller tijden verwoestend met links uit: 1-0.

De ontlading die volgde, was tot ver buiten Villa Park voelbaar. Ineens bleek héél Oranje van een loodzware last bevrijd. Inclusief Dennis Bergkamp, die na een perfecte spelhervatting van doelman Edwin van der Sar als een speer achter de Zwitserse defensie vandaan schoot en eerst Yvan Quentin zijn hielen liet zien, voordat hij Marco Pascolo voor de tweede keer wist te passeren: 2-0.

Daarna restten nog tien minuten van Nederlandse 'galery play', waarin het zelfvertrouwen van een extra impuls kon worden voorzien. Een bonus op een avond waarop Oranje zijn visitekaart op het EK'96 had afgegeven.