Het winterkoninkje had plaatsgenomen op de onderste tak van de grote eik en keek rond om te zien of iedereen er was. Ze waren er allemaal: de egel, de das, de beer, de eekhoorn, de marmot en de vleermuis. Verwachtingsvol keken ze naar hem omhoog. Hij zou gaan vertellen van de winter. De dieren die waren gekomen kenden de winter niet, want dan sliepen zij.

Nog één keer streek hij zijn veertjes glad met zijn dunne snavel. Toen begon hij. 'De winter,' sprak hij. Hij pauzeerde even, want dat was gewichtig. Toen vervolgde hij: 'De winter is heel koud en duurt -'

'Hoe koud dan?' vroeg de vleermuis.

Verstoord keek het winterkoninkje hem aan. 'De winter is zo koud, dat het water in de vijver hard wordt.' Zo, dacht hij, daar zullen ze wel van onder de indruk zijn.

'Hoe kan water nou hard worden? Dat kan helemaal niet', protesteerde de das.

'Jawel, dat kan wel en dat gebeurt ook,' sprak het winterkoninkje beslist. 'Het water wordt zelfs zo hard, dat je erop kunt staan.'

'Daar geloof ik anders niks van', zei de das.

'Nee, ik ook niet', zei de eekhoorn.

'Nou', begon de egel, 'ik heb van de mol eens gehoord dat -'

En voor het winterkoninkje het wist, zaten alle dieren door elkaar te praten. Dat was niet de bedoeling! Hij schraapte zijn keel en floot een heel harde, schrille noot. 'PFIEIET!'

Dat hielp; meteen was het weer stil.

'In de winter,' zei hij langzaam en duidelijk, 'wordt alles wit en -'

'Hoe kan dát nou weer?' riep de das uit.

'- en dat komt door de sneeuw', vervolgde het winterkoninkje onverstoorbaar. 'Sneeuw valt uit de lucht in -'

'Doet dat geen zeer?' piepte de marmot.

'- in mooie witte vlokken en legt een deken over -'

'Wat zijn vlokken?' wilde de beer graag weten.

'Ja, daar ben ik ook wel benieuwd naar', zei de das.

'- over het gehele bos. Soms ligt de sneeuw -'

'Ik vind het maar een raar verhaal,' zei de eekhoorn. 'Volgens mij bestaat die winter helemaal niet.'

'Dat denk ik ook niet', zei de vleermuis. 'Die vogel zit maar wat te verzinnen. Hij denkt zeker dat we gek zijn'.

Het winterkoninkje verhief zijn stem: 'Soms ligt de sneeuw wel een paar meter hoog!'

Mopperend begonnen de dieren te vertrekken.

'Dan zie je bijna niets meer!' gilde het winterkoninkje.

In kleine groepjes liepen de dieren weg. Ze waren erg teleurgesteld.

'En er is ook nog hagel!' klonk het winterkoninkje in de verte.