'Hé, egel!' riep de kraai toen hij rakelings over de egel scheerde. 'Waarom ben jij eigenlijk geen zee-egel?' Het klonk nogal onaardig. Alsof hij het maar dom vond van de egel, dat hij geen zee-egel was.

'Nou...' riep de egel terug, maar de kraai was al weggevlogen.

Dat was maar goed ook, want de egel had nog helemaal geen antwoord bedacht.

Waarom ben ik eigenlijk geen zee-egel? vroeg hij zich af.

Opeens leek de zon iets minder stralend te schijnen. En leek het bos een beetje donkerder dan zojuist. En ook een beetje kouder. Mismoedig keek de egel om zich heen. Mooie boel is dat, dacht hij bij zichzelf. Nu heeft die kraai mijn hele dag bedorven met zijn nare vraag.

De egel slofte naar zijn holletje. Daar rolde hij zich op tot een stekelige bol. Hij dacht diep na. Over waarom hij geen zee-egel was.

Het was vast veel beter om een zee-egel te zijn. Veel leuker, veel spannender en veel indrukwekkender. De zee-egel moest haast wel het beste dier ter wereld zijn.

Hijzelf was beslist geen zee-egel. Hij was een doodgewone egel in een doodgewoon bos. Niks bijzonders. Waarschijnlijk léék hij niet eens op een zee-egel.

Wat zou een zee-egel eigenlijk doen? Zou een zee-egel de hele dag zwemmen? Kan een zee-egel eigenlijk wel zwemmen? Of loopt hij over de bodem van de zee? Dat leek de egel niet makkelijk, lopen over de bodem van de zee.

De zee-egel is vast heel mooi. Natuurlijk heeft hij heel lange stekels, veel langer dan die van de egel, in de prachtigste kleuren. Rood, geel, paars, misschien zelfs wel groen! Met zo'n mooi dier wil iedereen vriendjes zijn, dat wist de egel zeker. Zelfs de mol zou wel vrienden met de zee-egel willen zijn, al kon hij die schitterende kleuren niet goed zien met zijn bijziende oogjes. Een klein traantje biggelde over de wang van de egel, want de mol was zijn beste vriend.

Maar, bedacht de egel opeens. Maar... mollen kunnen niet zwemmen. Mollen kunnen helemaal niet zwemmen. Die gedachte zong door zijn hoofd. De egel werd er helemaal vrolijk van. Mollen kunnen niet zwemmen, mollen kunnen niet zwemmen.

Wat was de egel blij dat hij geen zee-egel was! Hij strekte zich uit en liep opgewekt naar buiten. 'Hé, kraai!' riep hij. 'Mollen kunnen niet zwemmen!'

Misschien hoorde de kraai hem wel. Misschien ook niet.

Maar dat kon de egel niet schelen.