Klik hier voor de foto´s van deze dag

Als je klaar bent met het bekijken van de foto´s, dan kun je het fotoscherm gewoon wegklikken. Je komt dan weer terug op de pagina met dit dagverslag.

We hadden allemaal een eigen fototoestel mee. De meeste plaatjes hebben we zelf geschoten.

De foto´s in Vriescheloo (dag 8) zijn voor een groot deel gemaakt door Dick Tuinhout.

Om 9.00 uur gingen wij ontbijten in een luxe restouwrand, van hotel de boer
daar na gingen wij weer s fietsen.
onderweg zaagen wij een vvv daar kochten wij een groningense vlag.
om 4.00 uur vriescheloo binnengereen.
toen kwaamen wij bij heet het pension daar was een grooten moolen, in die moolen waaren ook kleinen kuikentjes.
daar na gingen wij naar dick, rika en esmee de hond.
dick was een dienst maat van lex.
het was heel gezelig.

grotjes sabine

Aanvulling:
Na Hoogezand kwam Sappermeer (net als op school vroeger), die door Dustin werd omgedoopt tot Slappehap. In Slappehap hebben we nog even een fotootje geschoten bij een kunstwerk De Turfstekers. Bij de VVV in Slappehap kochten we een vlag van Groningen.
Toen we Vriescheloo binnenreden was er een moment van herkenning. Op de eerste kruizing in Vriescheloo zagen we een monument. Het monument met molenstenen en zeisen kenden we van een eerder hemelvaart-shortbreak naar Wedderbergen een aantal jaren geleden met onze vrienden, de familie Baas.
Toen we bij het pension Stee en Stoetje aankwamen, was Lex helemaal verbaasd. Bij de korenmolen op het pensionterrein hadden Peter Baas en Lex, samen met onze kinderen, al eens op het terrasje gezeten, uitpuffend van een ritje met een op het vakantiepark gehuurde overmaatse skelter.
Nadat we ons geinstalleerd hadden in het pension, gingen we ons opfrissen en omkleden om op bezoek te gaan bij Dick en Rika Tuinhout. Dick - een oude dienstmaat van Lex - woont samen met zijn vrouw en herdershond, Esmée, in Vriescheloo in zijn ouderlijk huis sinds een jaar of dertien.
Dick en Lex hebben wat herinneringen uit 1974-1975 opgehaald en wat bijgekletst over het heden en de tussenliggende jaren. Het was een plezierige hernieuwde kennismaking.
Dick droeg nog een idee aan over de lokatie van een te houden reunie met de andere dienstmakkers. En gaf een heel pakketje oude dienstfoto´s aan Lex.
Toen we hond gingen uitlaten, zagen we dat Dick bordjes langs de kant van de weg had geplaatst met daarop een pijl naar zijn huis, het artilleriewapen en het opschrift "42 afdva", duidend op onze oude compagnienaam "de 42e afdeling Veldartillerie".
Helaas hebben we de bordjes bij aankomst niet gezien, omdat we te gefocussed waren op het ons reeds bekende huisnummer aan de Dorpsstraat.
Vriescheloo is trouwens een mooie plek om te wonen. Het liedje Het Dorp van Wim Zonneveld schiet door Lex zijn hoofd.
Na het avondeten gingen we om ongeveer 21.00 uur weer terug naar het pension. We beloofden contact te houden. En waren steevast van mening, dat we elkaar nog weleens tegen zouden komen.
Toen we bij het pension Stee en Stoetje kwamen, vroegen de pensionhouders ons meteen of Dickie thuis was en of hij Lex nog herkende na zoveel jaren. We vertelden, dat we vooraf reeds foto´s van elkaar gezien hadden en dat het bezoek aan de familie Tuinhout heel leuk was geweest.
Met een heerlijk gevoel van " het was echt heel leuk en gezellig" zijn we als een blok in slaap gevallen.