Klik hier voor de foto´s van deze dag

Als je klaar bent met het bekijken van de foto´s, dan kun je het fotoscherm gewoon wegklikken. Je komt dan weer terug op de pagina met dit dagverslag.

We hadden allemaal een eigen fototoestel mee. De meeste plaatjes hebben we zelf geschoten.

De foto´s in Vriescheloo (dag 8) zijn voor een groot deel gemaakt door Dick Tuinhout.

We zijn op tijd wakker en het is weer prachtig fietsweer. We moeten de boel vandaag weer inpakken, want we gaan op weg naar Ruinerwold.
Na een lekker ontbijtje zijn we om 10.00 uur klaar met inpakken. Voordat we weggaan geven we Marjolein en Ot nog het cadeau dat we gekocht hebben als bedankje voor het logeren. Twee flessen wijn met een karaf uit Chili. Ze zijn er heel blij mee.
Nou op de pedalen dan maar. We worden uitgezwaaid en dan zijn we weer op weg naar het volgende adres, de familie Meijer in Ruinerwold.
Het is een prachtige rit door de bossen en heidevelden, "het Dwingeler Veld". Er is geen wind, dus we gaan best hard. Het is bijna 30 graden, dus is het heerlijk in het bos.
Er zijn veel mensen aan het fietsen vandaag.
Na een paar keer te hebben gestopt, komen we in Ruinen. Omdat we daar kennissen hebben wonen, de familie Neef, zoeken we ze op, maar ze zijn helaas niet thuis. We laten een briefje achter en gaan in het dorp lekker rusten en eten. Ook zoeken we de VVV op om de vlag van Drenthe te kopen voor de verzameling, maar ze hebben hem niet.
Om 15.30 uur gaan we de laatste 9 km afleggen naar ons slaapadres. Het is nog steeds erg warm, dus we komen behoorlijk nat en warm aan bij Jan en Jantje Meijer.
Ze wonen in een rustige wijk. We krijgen de hele bovenverdieping voor onszelf.
De kinderen zijn moe dus die gaan lekker tv kijken. Wij gaan lekker in de tuin zitten en kletsen wat met Jan en Jantje. Ze praten plat Drenths dus je moet goed luisteren naar wat ze zeggen.
Om 21.15 uur liggen de kinderen op bed en slapen al gauw. Jolanda Neef belde ook nog even en vond het jammer dat ze er niet waren.
Nu is het 22.30 uur. Wij gaan ook naar bed. Morgen gaat onze route naar Kampen.

Cis

Aanvulling:
Bij het ontbijt keek Sabine naar Ot en begon hard te lachen. Ze schaterde het uit: "Als ik naar Ot kijk moet ik steeds lachen, want dan denk ik eraan, dat hij door de hangmat zakte en op de grond viel". Het duurde even voordat ze uitgelachen was. Ze begon telkens weer te lachen.