Klik hier voor de foto´s van deze dag

Als je klaar bent met het bekijken van de foto´s, dan kun je het fotoscherm gewoon wegklikken. Je komt dan weer terug op de pagina met dit dagverslag.

We hadden allemaal een eigen fototoestel mee. De meeste plaatjes hebben we zelf geschoten.

De foto´s in Vriescheloo (dag 8) zijn voor een groot deel gemaakt door Dick Tuinhout.

Op deze laatste fietsvakantiedag waren we op tijd wakker en waren allemaal vrolijk. Vandaag alleen nog de boottocht van Urk naar Enkhuizen en dan nog maar 20 km en dan waren we weer thuis.
Maar eerst hebben we - zoals we inmiddels gewend waren geraakt - stevig ontbeten. Met dank aan mevrouw Schenk, die al ruim 50 jaar reisgasten ontvangt in haar eigen huis. Vroeger samen met haar man, en de laatste 24 jaar (zo lang is ze al weduwe) alleen.
Tijdens ons verblijf bij haar werd ze gek gebeld door mensen - veelal Duiters - die tevergeefs een logeerplek bij haar zochten. Ze bleek mateloos populair te zijn.
Voordat de boot vertrok zijn we bij de VVV geweest om de vlag van Flevoland te kopen. Was niet verkijgbaar. In het museum die aan de VVV vast zat, hebben we de vlag van Urk gekocht.
Dus het laatste deel van de fietsreis reed Dustin - onze vaandeldrager - voorop met de vlaggen van Terschelling, Friesland, Groningen en Urk. De vlaggen van Drenthe, Overijssel en Flevoland ontbraken helaas nog. Die kopen we later nog wel ergens.
Wachtend op de boot werden we nog religieus onthaald en voorzien van gods-taal in de speciaal daarvoor neergezette vakantietent. Vrome meiden probeerden onze meiden het woord gods te brengen. Elise en Sabine snapten er niets van. Dustin ging samen met twee vrome broertjes vliegen te lijf met een elektrische vliegenmepper. De twee vrome broertjes vergaten helemaal god´s boodschap na te leven en over te brengen of waren daar niet over geinstrueerd.
Na het genot van een gratis drankje en een godspraatje stapten we om 13.15 uur op de boot naar Enkhuizen. Dankzij Dustin´s opmerking, dat hij geen kleintje was - zoals de kaartjesverkoper opmerkte - en zijn leeftijd van 12 jaar verklapte, mochten we voor Dustin de prijs voor volwassenen (vanaf 12 jaar) betalen. Cis heeft Dustin hierover nog ernstig toegesproken, helemaal voorbij gaand aan de tien geboden, die we in de godstent toch bijna hebben kunnen proeven.
Om 15.15 uur stonden we - na een zonnige vaart - op de kade van Enkhuizen. Bij de VVV werden we wederom teleurgesteld. Geen vlag van Noord-Holland te krijgen. Voordat we aan de laatste 20 kilometers begonnen, hebben we eerst nog uitgebreid van een ijsje genoten.
Om 15.45 uur gingen we op weg naar Hoorn, met de warme wind in de zeilen. We reden op vleugeltjes, behalve ik dan met die kar achter mijn fiets.
De laatste zes kilometers wilde Dustin vooruit gaan. Wat ging dat joch hard zeg. We konden hem niet meer bijhouden. Pas thuis kwamen we hem weer tegen. Moe maar erg voldaan waren we allemaal - ik als laatste - thuis om ongeveer 16.45 uur.
De meiden gingen meteen naar Rinky de kip kijken en daarna met vriendinnetjes spelen en Diddl-dingetjes uitwisselen. Dustin ging bijna onmiddellijk computeren.
Cis en ik gingen langzaam de spullen uitladen.
Het was een leuke vakantie, we zijn trots op de kids, want na 493,78 kilometers is daar alle reden toe.

Cis en Lex