In
september 1984 stond een bezoek op het programma aan de Vennbahn: een goederenlijn
in het grensgebied van België en Duitsland. De bedoeling was met de auto
een tocht te maken langs de overgebleven stationsgebouwen. De dag zou om twee
redenen een heel ander verloop krijgen: de overvloedige regen en de 'troost'
die de bemanning van loc 8442 daarvoor in petto had...
DEEL 1: Met loc 8442 van
Raeren naar Bütgenbach
De
dagelijkse goederentrein uit Montzen loopt Raeren binnen, met evenveel locs
( 8442 en 8405) als wagens.
...Elke werkdag is tot 1989 in Raeren (B)
een ontmoeting te zien geweest tussen een Belgische en een Duitse goederentrein.
Op 4 september 1984 worden deze getrokken door de 8442 en de 8405 uit Montzen
(foto boven) en de 215 113 uit Stolberg. Rond kwart voor negen 's morgens
staan de treinen naast elkaar en worden wagens uitgewisseld. De 215 113 keert
terug naar Stolberg met slechts een zelflosser. De 8405 blijft achter in Raeren.
De 8442 gaat verder naar Sourbrodt, met twee zelflossers vol kolen en een
open wagen met briketten die zojuist uit Stolberg zijn gekomen. Het rangeren
gebeurt in de stromende regen; uw fotograaf wordt dan ook door en door nat.
Blijkbaar wekt dit het medelijden van de machinist van loc 8442. ,,Kom maar
even op de loc om op te drogen", luidt de uitnodiging in het Frans. ,,Ben
je helemaal uit Nederland gekomen om ons te fotograferen? Ga dan maar met
ons mee naar Sourbrodt!", zo gaat het gesprek verder. ,,En mijn auto
dan?" Machinist: ,,Je kunt ook met ons terugrijden hoor"...
...In
Kalterherberg, een voormalig grensstation, zouden we doorrijden. Het verzoek
om een 'fotostop' wordt gehonoreerd, 'mais vite!' (maar wel snel!)...
...In
Weywertz (Wévercé) kan de camera weer uit de tas, hoewel het nog
steeds regent. Een wagen met briketten blijft hier achter. De twee zelflossers
moeten naar de kolenhandelaar in Bütgenbach, aan de lijn naar het Duitse
Jünkerath. Voor dit deel van de rit van trein 6478 moet de loc eerst omlopen.
Het stationsgebouw is overigens enkele jaren geleden door brand verwoest...
...Het
korte ritje naar Bütgenbach voert over het indrukwekkende viaduct in die
plaats, maar uit de loc is daarvan nauwelijks iets te zien. De kolenhandel ontvangt
zijn wagens en de loc kan los terug naar Weywertz...
...Op
weg naar Sourbrodt, vlak na Weywertz, zien we de restanten van een vrije kruising.
De brug, die in de Tweede Wereldoorlog is vernield, was bedoeld voor treinen
naar Jünkerath.
...Sourbrodt
is beroemd om de Duitse seinen, al is de seinbrug inmiddels verdwenen. Het personeel
houdt er middagpauze zodat het interessante station - belangrijk voor de legerplaats
Elsenborn - rustig bekeken kan worden. En ja, het regent nog steeds...
...Winstgevend
kan de exploitatie niet geweest zijn: op bijna elk station tussen Weywertz en
Raeren zien we een seinhuiswachter. Op de gebouwen staan antennes voor het radiosysteem
waarmee de bemanning van de 8442 is te bereiken, zoals hier in Kalterherberg...
...Konzen
is onbemand. Er is een Duitse overweg, want alleen de trein bevindt zich hier
op Belgisch grondgebied!...
...Lammersdorf
heeft een attente wachter èn een aansluiting naar Jünker, een fabriek
van fornuizen...
...Ook
het personeel van Roetgen groet vriendelijk...
...en
dan: een harde klap! Met een knalsein op de rails worden we gewaarschuwd voor
werkzaamheden aan de baan. Wanneer de kust vrij is, kan onze trein met 12 lege
platte wagens langzaam verder rijden naar Raeren, voor mij het eindpunt. Na
een welgemeend 'merci beaucoup' en met een tevreden (ik) en trotse (machinist)
glimlach nemen we afscheid.
Vennbahn
