De nieuwe vetermethode
De veter is belangrijker dan men vaak denkt
De veter van de hardloopschoen krijgt veel te weinig aandacht.
Bij de hardloopschoen wordt een soepele en rekbare omsluiting
van de voet vereist, zodanig dat de voet toch zo beweeglijk mogelijk
blijft, goed kan blijven ademen en goede ondersteuning heeft.
De veter zorgt uiteindelijk dat schoen en voet een geheel vormen.
Dat is dan ook de reden dat de veter al zo lang bestaat.
Door een stevige omsluiting krijgt ook de zijkant van de voet een goede steun.
Zowel de dikte als de doorsnede van de veter zijn daarom belangrijk.
Door de fabrikanten zijn de dikte, lengte en doorsnede van de hardloopveter zo
ideaal mogelijk uitgedacht.
Het vreemde is dat ze niet los verkrijgbaar zijn in de hardloopzaak.
Een veter die te dun is zal 'snijden' en afknelling van de bloedvaten opleveren.
De doorsnede is meestal ovaalvormig en hol zodat hij bij het dichtknopen 'platslaat'.
De veter is nog steeds niet 'ingehaald' door klittebandsluiting omdat een goede vetering
zorgt voor een juiste verdeling van de krachten over de voet (daarom ook altijd kruislings
veteren) en enige rekbaarheid geeft. De strakheid van de vetering heeft men zelf in de hand.
De recent ontdekte revolutionaire vetermethode
Na jaren experimenteren en testen, waarbij zelfs klittenband is geprobeerd, is de hieronder
beschreven vetering het uiteindelijke resultaat geworden.
Deze vetering pas ik nu al meer dan 2 jaar toe en heb nooit meer
irritatie van de voeten en geen enkele keer is de strik (enkele knoop) losgeraakt.
De reden dat een strik losraakt bij de gebruikelijke methode is dat hij op de wreef zit.
De wreef is een onderdeel van de voet dat voortdurend scharniert en in beweging is tijdens het lopen.
Logischer is het daarom dat de strik zit op het minst beweeglijke deel van de voet:
de bovenkant van de middenvoet.
Voor mensen met een hoge wreef is deze vetermethode zeker een uitkomst.
Daarnaast is het vastveteren van het middengedeelte het belangrijkste omdat men hierdoor goede
steun van de schoen ondervindt (minder overproneert).
Bovendien zorgt een goede bevestiging in het middengedeelte dat de voet niet gaat schuiven in
de schoen, waardoor geen blaren optreden.
Afbeelding 1
De 2 lussen aan het eind, zoals bij de bekende atletieksteek,
worden uitgebreid met twee lussen op het middengedeelte.
Afbeelding 2
De veteruiteinden worden overlangs door de beide eindlussen gestoken.
Afbeelding 3
De veteruiteinden worden vervolgens overlangs door de beide middenlussen gestoken.
Dit is eigenlijk alles. Nu hoeven alleen nog op de juiste manier de veters te worden
aangetrokken en te eindigen met de enkelvoudige eindstrik.
Afbeelding 4
Dit is het moeilijkste gedeelte. De lussen op het middengedeelte worden strak getrokken
door op de juiste manier aan de eindlussen te trekken. Dit vereist enige handigheid.
Als vervolgens aan de veteruiteinden wordt getrokken dan komen zowel de veterdelen
op de wreef strak als de veterdelen op het middengedeelte.
Dit is het slimme van deze vetermethode.
Met het trekken aan de veteruiteinden worden zowel het wreefgedeelte als het middengedeelte tegelijk
strakgetrokken.
Afbeelding 5
Nu alleen nog de beide veteruiteinden vaststrikken op het middengedeelte,
waarbij een enkelvoudige strik voldoende is.
Afbeelding 6
Het uiteindelijke resultaat als de veters strak zitten.
Als de strik nog vaster moet dan gaat dat uiterst simpel. Dan is dat alleen een kwestie van
trekken aan de veteruiteinden en opnieuw strikken.