Laat de sneeuw van de bergen smelten

tot een brede rivier

Laat het gaan door de dorre velden

naar het dorstige dier

naar het vluchtende kind

naar wie doof is en blind

Naar de vrouw in het zwart

met het angstige hart

dat nooit een rustplaats vindt.

 

Laat het water de weiden drenken

waar het riet is geknakt

Laat het gaan naar de verste grenzen

waar de strijder verzwakt

waar de herdersstaf breekt

waar de bedelaar smeekt

 

Naar wie zucht in de nacht

wie wankelt en wacht

totdat de hemel spreekt.

 

Stroom, water stroom

Stroom, liefde stroom

 

Laat de stroom van de bergen storten

op het barstende land

waar de kracht van de man verdort

en waar de waarheid verbrand

naar de vuist die zich balt

tot Babylon valt

En de trots van het land

verkruimelt tot zand

in een woordenland

 
     

 

Altijd jong

Van het water en de oever

Tot de cirkel sluit

Vragen

Blijven reizen

Afrika (Karungu)

Terug naar Elly en Rikkert beginpagina