Gerrit de Jager
Deze foto van mij en mijn grote held Gerrit de Jager is genomen op de Uitgeversbeurs in Antwerpen op 11 november 2006 (klik op de foto voor een grotere versie).
Vanaf mijn 12e ben ik verslingerd aan de familie Doorzon. En rond mijn 20e heb ik Roel en zijn Beestenboel ontdekt. Deze laatste is ook een tijdje in het Frans uitgegeven. Wat denk ik bijzonder is voor een Nederlandse strip.
Heel trots ben ik op mijn Franse exemplaar van Roel en zijn Beestenboel: ‘Aristote et ses Potes’. Aflevering Fast Food, waar Gerrit de Franse Grand Prix mee heeft gewonnen. Deze heeft Gerrit mij persoonlijk opgestuurd.
Doorzon en Roel zijn een soort uiting (lijkt wel) van een tweedeling in Gerrit de Jager. In de familie Doorzon wordt de draak gestoken met alles wat los en vast zit, ook met het vegetarisme.
Dan wordt de familie Doorzon door Mieke gedwongen zeg maar om vegetarisch vreten te eten (pa Doorzon) en daar worden ze nogal nerveus en agressief van. Mieke ook en zij concludeert dan dat je het in het begin vooral niet moet overdrijven. Waarna ze reuzen bieflappen opscheppen.
Zelf ben ik trouwens vegetariër en toch vind ik deze spot geweldig, want ik denk dat ik de achtergrond begrijp. Ik kom onder andere uit een milieu van Radicale Feministen, woongroepen, zuurdesembrood en alles wat in was in de jaren 70.
In Roel en zijn Beestenboel lijkt het erop alsof Gerrit zelf vegetariër is en hij dit wilt uitdragen. In deze strip wordt juist Pa Doorzon steeds weer te kakken gezet wanneer hij om vlees brult (dronken natuurlijk) en dan krijgt hij ook vlees. In de vorm van Hennie de Kip die hem allerzieligst aankijkt met zo'n baby mutsje op en een fopspeen.
Pa Doorzon heeft toch een greintje gevoel ergens in zijn nieren en ziet dan maar van de maaltijd af.
Desgevraagd op de Uitgeversbeurs gaf Gerrit toe wel vlees te eten maar dat zijn vrouw vegetariër is. Maar zijn persoonlijk leven doet niet ter zake want zijn strips bieden genoeg vermaak. Helaas is de serie Roel en zijn Beestenboel ten einde. De Doorzonnetjes bestaan al weer 25 jaar. Ik moet eerlijk bekennen dat ik vooral de afleveringen 1 tot en met pak hem beet 16 goed vind. Daarna is de kwaliteit nog heel goed maar ik vind het minder grappig. Het wordt dan meer een nabeschouwing van het nieuws.
Het meesterlijke in Doorzon is de manier waarop hij details aangeeft. Bijvoorbeeld als Arie struikelt over de telefoonlijn als John met de hoorn op de wc zit (raadt maar waarom) dan valt er van alles uit zijn broekzakken: kam, sigaretten, sleutels, kaasschaaf, een boek, condooms, geld, mobiel en een zakmes.
Een ander steeds terugkerend detail is de populaire boeketreeksroman: ‘Liefde op de Wadden’, ik geloof dat Doortje die elk album wel een keer leest, ze krijgt er geen genoeg van. (Arie heeft er wel schoon genoeg van in de Familie Goorzon.)
Ik heb heel wat inspiratie ontleend aan deze strips. Grapjes die ik maak zijn soms gewoon ordinair jatwerk en bedacht door Gerrit de Jager. En dan niet alleen verbaal maar ik gebruik ook veel mimiek uit de strips. Bijvoorbeeld de beteuterde manier waarop de mannen in de Pegbar kijken nadat Mieke een wel erg man-onvriendelijke bui heeft.
