Mijn helden
Al vanaf mijn achtste jaar ben ik gek op stripboeken! Ze zijn mijn lust en leven. Stripboeken zijn een troost en een bron van inspiratie voor mij! Gelukkig woonde ik destijds in een woongroep zodat ik voldoende bevoorraad werd op verjaardagen! Geïnspireerd door Dagobert Duck nam ik regelmatig een duik in mijn strips. Tegenwoordig is een stripboek vaste prik voor het slapen gaan. Een potje thee, bakje chips, dips en strips!
Het begon met Billie Turf! Nu vind ik Billy Turf eigenlijk een beetje zielig: Billie Turf is gewoon een obesitas patient. En meester Kwel een sadist. Billie Turf zit op een jongenskostschool en is geobsedeerd door eten en probeert op alle mogelijke manieren aan eten te komen. Daardoor komt hij nogal eens in de penarie. En krijgt hij vaak stokslagen van meester Kwel. Of wordt hij gepest door de Jantjes-achtigen (de schijnheilige braverikken die altijd hoge cijfers halen).
Ik leefde in mijn jeugd nogal in een fantasie wereld en identificeerde me met mensen die ik bewonderde of op wie ik een soort van verliefd werd. Best wel confronting dat Meester Kwel destijds heel lang mijn alterego was! Het ging zover dat ik een oude waspoederdoos (hoog en rond) met stokken in mijn kamer had staan en dat één van de medebewoners (Marjolein Hof nu een gevierd kinderboekenschrijfster) in de woongroep Krommenie met Sinterklaas voor mij een Meester Kwel pakje had gemaakt.
Nils (een jongen die ook in Krommenie woonde) vond het leuk om Billy Turf te spelen en dan rende ik hem achterna met een van de stokken uit de waspoederdoos.
Enniewee ik had toen heel veel stripboeken en speelde de verhalen helemaal na. Jammer genoeg zijn er veel weggeraakt door verhuizingen. Anders had ik nu een hele wand vol strips, nu zijn het ‘maar’ 3 boekenplanken vol.
Na Billy Turf kwamen Jan, Jans en de Kinderen mijn leven binnen en die hebben heel lang mijn leven beheerst.
Zo rond mijn 12e werd ik fan van de familie Doorzon. Rond mijn 14e kwam Hein de Kort in het vizier en een tijdlang verzamelde ik alleen Hein de Kort en Doorzon. Hein de Kort vond ik echt te gek met name Jean Pierre en Dirk en Desiree 2x bellen.
Pas de laatste tijd (ik ben nu 34) ben ik eigenlijk mijn horizon aan het verbreden. Mijn lokale dealers Lambiek en Beeldverhaal voorzien mij gelukkig van genoeg strips om de winter- en Vondelpark-avonden in de zomer door te komen. Ze mogen zo langzamerhand een rode loper voor me uitleggen als ik op zondag om 16.50 met trillende benen bij Lambiek binnen strompel en 10 minuten na sluitingstijd de winkel uit kom, met mijn armen vol strips. Vervolgens verslind ik ze in no time en dan moet ik een week later weer naar Lambiek of Beeldverhaal.
Eigenlijk is iedere striptekenaar een held! Maar een paar ervan hebben nou eenmaal voorgoed een speciaal plekje in mijn woelige striphart veroverd en verdienen dan ook een plaatsje in mijn ‘helden galerij’.
