"dagelijks commentaar op de maatschappij en leven in de 21e eeuw door een al oude man, over milieu, gewoonten, manier van leven, opvoeding, moraal, politiek, Elco Brinkman, Bush, Cheney, God, Islam, Christianity, Dr Seus enz. Free counter and web stats
HOME ASTROLOGY ASTROARTICLES GEBOORTETEKSTOMAR KHAYYAM INTRO
ENGLISH RUBAIYAT DUTCH RUBAIYAT MIRIAM SAYINGS BOOKS LINKS

"Wekelijks" commentaar (Weblog)


Deel 2, vanaf 1 januari 2010 tot 1 januari 2014.
(klik hier voor inhoud, hier voor deel 3, hier voor deel 1)

Hans van Rossum

* * *

Een min of meer regelmatige kolom met commentaar op maatschappij, politiek, cultuur, economie en andere zaken.
Van een kritische oude man, die gebeurtenissen in de wereld en de veranderingen in het dagelijks leven in verschillende landen ziet en probeert te duiden, zonder daar altijd in te slagen. En die denkt dat ervaringen uit het verleden soms nuttig kunnen zijn om oude vergissingen te voorkomen.

Uw Commentaar is welkom naar Hans-Van.Rossum@NOSPAMhetnet.nl, maar laat het woord NOSPAM weg (zo hoop ik geautomatiseerde virussen en spam te vermijden).


Huizen prijzen in Nederland. (17 maart 2014). Algemeen klaagt men over de daling van de huizen prijzen in Nederland en vindt men, dat daar iets aan gedaan moet worden. Maar helaas wordt het werkelijke probleem niet erkend en daarom zijn voorgenomen maatregelen ondoelmatig. Want het werkelijke probleem is, dat huizen in Nederland te duur waren en nog steeds te hoog geprijsd zijn in vergelijking met omringende landen. Een huis in Nederland kost zelfs meer dan een huis aan de Franse Riviera. De huizenprijzen in Nederland horen verder te dalen, zodat jonge mensen, jonge gezinnen weer een huis kunnen kopen als ze dat willen. En tegelijkertijd kan (moet men) maatregelen nemen om mensen met een te hoge hypotheek te helpen. Want allen, die op de top van de markt een huis gekocht hebben met een te hoge hypotheek, deels door eigen schuld, deels verleidt door regering of banken, zitten op blaren en moeten geholpen worden. Niet door kunstmatig hoge huizen prijzen, maar bijvoorbeeld door bevriezen van een deel van de hypotheek.
Overigens, is eigen huis bezit zaligmakend? Toen ik jong was kocht vrijwel niemand een huis; we woonden allemaal heel plezierig in huurhuizen tegen een redelijke huur!

Oekraine (17 maart 2014). Het Westen put zich nu uit -politici en media - om de volksstemming in de Krim illegaal te verklaren: tegen de grondwet van de Oekraine. Maar waarom lezen we dan niet ook, dat de huidige "Regering" van de Oekraine illegaal is, want die is met wapens en opstand bevochten en niet echt gekozen, men durfde of wilde daar geen volksstemming te houden. Zouden heel andere belangen zoals graan en olie en een stategische haven de echte reden zijn om een standpunt in te nemen en heeft dat niets te maken met al of niet legaal?

Goud uit Oekraine (11 maart 2014). Het volgende berichtje heb ik nog niet kunnen verifiŽren, maar als het waar is werpt het wel een merkwaardig licht op de betrouwbaarheid van de nieuwe machthebbers, nieuwe machthebbers overigens die niet bepaald met democratische verkiezingen maar eerder met geweld aan de macht gekomen zijn. "In de nacht van donderdag op vrijdag kamen 4 vrachtwagens en 2 minibusjes toe op de luchthaven van Kiev. De vrachtwagens reden rond zonder nummerplaat. Het transport werd begeleid door 15 gemaskerde mannen in zwarte uniformen. Een aantal van hen waren bewapend met machinegeweren. Deze mannen verplaatsten vervolgens 40 zware kisten van de vrachtwagens naar het vliegtuig dat gereed stond. Meteen daarna verscheen een mysterieuze man op het toneel die in het vliegtuig stapte. Een aantal mensen waren getuige van deze mysterieuze operatie en waarschuwden de luchthaven. De luchthaven kreeg na wat rondbellen te horen dat de nieuwe OekraÔnische leiders opdracht hadden gegeven om het goud in "bewaring te geven van de VS". Toch opvallend hoe de goudvoorraad ťťn van de eerste zaken is waarmee de nieuwe leiders bezig zijn."

Verkiezingen (7 maart 2014) kunnen merkwaardige plaatjes opleveren. Vandaag was minister-president Rutte te zien, vriendelijk pratend tegen een Verstandelijk Gehandicapte jongen en hem sterkte toewensend. Hoe hypocriet kan je zijn als politicus. Rutte, de politicus, die de grootste bezuinigings ronde ooit op de zorg voor verstandelijk gehandicapten op gang zet (ik schreef daar al over op 9 februari) en die tegelijkertijd voor de camera's net doet of hij met hun lot begaan is! Wat een bedrog, wat een misleiding. We kennen de plaatjes wel, dictators babies kussend, een hond aaiend, maar dat ook in Nederland een vooraanstaand politicus zo ver gaat met het verdraaien van de waarheid is toch wel heel verontrustend!

Hoe milieu bewust zijn de gifgas vernietigers (25 februari 2014)? Niet zo bewust als we misschien dachten of hoopten. TV zender Arte schenkt daar vanavond aandacht aan. De chemische wapens van Khadafi werden in diep geheim ergens in de Lybische woestijn min of meer gedumpt en nu, onder controle van de V.N., wordt het Syrische gifgas in zee vernietigd. Of vernietigd? Het lijkt er op, dat het op zo goedkoop mogelijke manier gebeurt, dat wil zeggen, het wordt -nota bene door de V.N. waar wij ook lid van zijn- gedumpt in zee, die zee, waar al zo veel vuil en afval door bandieten en onnadenkenden in wordt gegooid. Die zee, waar het leven op aarde zoveel aan te danken heeft en die we zo nodig hebben met alles wat er in leeft.
Zoals onze TV gids het zegt: De zee fungeert al sinds de eerste wereldoorlog als afvalbak voor chemisch wapentuig. Tussen 1917 en 1970 werd al een miljoen ton in oceanen, meren en in de grond gekieperd. Sluipend gif, een tikkende tijdbom.

Koffie (21 februari 2014). Kleine dingen kunnen je soms verbazen. Zo kopen wij al jaren onze koffie bij een supermarkt in de buurt: elke keer een pak Mocca en een pak Decafe van Douwe Egberts. Die mengen we dan in onze lege vaste koffiebus, die daarmee ook altijd tot de nok toe vol was; de koffielepel kon er na vullen alleen omgekeerd, d.w.z. met de steel eerst in. Tot een paar maanden geleden; opeens was de bus elke keer niet meer vol met de twee pakken, maar bleef steken op ongeveer een centimeter onder de rand. Vreemd, het waren toch dezelfde pakken van 250gram elk. We vroegen het Douwe en die zei dat het gewicht altijd wat kon variŽren en in ons geval nu dus steeds naar beneden. Tenzij onze metalen koffiebus gekrompen is.

Een militair terug uit Afghanistan (18 februari). In de Volkskrant van vandaag een bespreking van het boek "Oorlog in mijn kop" van Niels Veldhuizen. Hij schrijft: "Ik zie, hoor en ruik Afghanistan in mijn slaap. Wat ik daar heb meegemaakt, herhaalt zich in mijn dromen. En omdat ik weet wat er gaat komen, wordt ik bang. Mijn lakens zijn doorweekt van het zweet, mijn hele lichaam ruikt naar angst". Politiemannen die jongetjes verkrachten, bermbommen, mishandelde vrouwen, de plaatselijke godsdienst. Een doodziek kind dat aan hem door een Afghaan gegeven wordt en wat hij niet kan helpen omdat ze verder moeten, op zoek zijn naar een Taliban strijder. Wat is hier nog aan toe te voegen?

Verstandelijk Gehandicapten Zorg (9 februari). Nederland heeft last van de crisis, maar het is toch nog een heel rijk land. Alle kinderen, zelfs uit armere gezinnen, hebben toch wel een i-pad of i-phone of beiden. Er zijn al meerdere scholen, waar men niet meer leert uit boeken en waar opgaven en antwoorden op de i-pad staan. We hebben alle tijd om ons druk te maken over de behandeling van homo's in Rusland; hier in Nederland zijn ze volkomen geaccepteerd. Helaas geldt dat niet voor de Verstandelijk Gehandicapte burgers van Nederland; dat lijkt een outcast klasse te worden. En helaas, die kunnen niet zelf voor hun belangen en acceptatie vechten, zoals homo's dat wel konden doen. En de Regering maakt daar misbruik van. Het is de zwakste groep, ze kunnen niet voor hun belangen opkomen, niet protesteren, ze zijn afhankelijk van de zorg van anderen. Een ideale groep dus voor de Regering om op te bezuinigen. Gemakkelijk gevonden geld. Voor een beschaafd land is het natuurlijk wel een schandaal, maar ja, protesteren kunnen ze immers toch niet, knijp ze maar uit, laat ze maar los in de voor hen vijandige maatschappij, laat ze maar verpauperen, prooi zijn voor misdadige elementen, wat geeft het, ze kunnen zich immers niet verweren.
Wat een Regering, wat een land, die de bezuinigingen voor een flink deel afwentelt op weerlozen, op Verstandelijk Gehandicapten!

Nieuwe mobiel (25 januari 2014). Terwijl ik mij verder 'bekwaam' in Windows 8 heeft mijn vrouw een Samsung telefoontje aangeschaft. Nou ja, telefoontje, het mobieltje doet veel meer dan bellen en foto's maken; je kan er ook mee emailen, surfen etc etc, je kan er bijna alles mee. Het kopen ging onder de enthousiaste en capabele leiding van een kleinzoon van 13, die zorgde voor de juiste keuze (mijn vrouw mocht zelf wel de kleur kiezen) en die nu ook vol enthousiasme de nazorg op zich neemt - alles instellen en uitleggen - want hij heeft zo'n apparaat (plus een tablet) natuurlijk al lang en weet er veel meer vanaf dan wij. Mijn vrouw wist er wel iets van, maar mijn kennis van die apparaten is vrijwel nihil; ik heb wel een mobieltje, het meest simpele dat een paar jaar geleden te vinden was en wat ik voor een verjaardag kreeg en in een paar jaar tijd niet meer dan 10 keer gebruikt heb. Ik concentreer me maar op m'n computer als hulpmiddel. Ja, zo zet je je wel, zegt men, een beetje buiten de samenleving. Maar goed, ik word misschien wat minder afgeluisterd en ik maak dan wel weer heel ouderwets mijn foto's met een echt fototoestel en denk dan heel verwaand dat die foto's toch beter van kwaliteit zijn. De samenleving verandert in een razend tempo en we krijgen steeds meer elektronische hulpmiddelen en weten alles van elkaar. Onze kleinkinderen weten niet beter; je kan ook zeggen: ze weten er alles van en verbazen zich nergens over.

Nieuwe Computer (21 januari 2014). Ik schreef al eerder over mijn computer problemen. Inmiddels kocht ik een nieuwe ultrabook laptop. Na een paar zeer gefrustreerde weken van gedwongen wennen aan windows 8.1 en de laatste versie van word en aan lints ben ik zeer blij met mijn aankoop, voornamelijk door de snelheid van openen en sluiten en tijdens het werken. En windows 8.1, ach, je moet je er echt even in verdiepen en dat valt niet mee, maar met behulp van een paar handleiding boekjes uit de bibliotheek hoeft dat proces niet zo lang te duren. En dan lijkt het ook, alsof je nooit anders gedaan hebt. Ik was ook nog even op bezoek bij een senioren club computerkunde, die een bijeenkomst hield over windows 8.1, maar daar leerde ik eerlijk gezegd weinig, eigenlijk overheerste daar naar mijn gevoel een zekere mate van pessimisme: houdt zo lang mogelijk vast aan je oude computer met XP, op zich wel begrijpelijk. Enfin, ik kan weer zonder ergernis aan de slag.

Veel Nederlanders willen Rusland lesje lezen en verwaarlozen eigen gehandicapten (14 januari 2014). Ik erger me steeds meer aan de discussies over Rusland en de homo rechten daar; je kan radio of tv niet aanzetten of daar gaat het weer over. Maar Rusland is toch niet alleen, is in vergelijking met het Midden Oosten, Afrikaanse landen, niet het land waar die rechten het zwaarst overtreden worden. Integendeel. Maar terwijl homo rechten heel belangrijk zijn (evenals vrouwen rechten, bijna niet bestaand in bijvoorbeeld India, waar veel mannen lijken te denken dat groepsverkrachting normaal is, maar wel onze hockey ploeg aan een toernooi mee doet), zijn ook rechten in eigen land belangrijk en mogen ook wel wat meer aandacht krijgen. Maar homo's hebben het voor elkaar; hun rechten worden in Nederland meer besproken dan van wie dan ook. Dat Verstandelijk en andere Gehandicapten door de bezuinigingen in Nederland zwaar geraakt worden en zelfs onvoldoende zorg gaan krijgen - je hoort er de homo's, de tv, kranten en radio nauwelijks over. Homo's vinden hun eigen rechten veel belangrijker. En dat is misschien wel logisch. Maar dat vrijwel heel Nederland met dat standpunt mee gaat en meer debatteert over de homo rechten in Rusland dan over de rechten van Verstandelijk en anderszins Gehandicapten in Nederland is een kwalijke zaak. Rusland verwijten, dat het homo's niet net zo behandelt als wij en tegelijkertijd collectief geen enkele interesse tonen voor wat hier in Nederland gebeurt met Gehandicapten en andere zwakke groepen, ik vind het hypocriet, een schandaal. Want de homo's zijn niet gehandicapt, hebben geen zorg nodig, zijn intelligent en mondig en kunnen zoals blijkt goed voor zichzelf zorgen, terwijl wij met z'n allen de Gehandicapten die wel degelijk zorg nodig hebben en die niet voor zichzelf kunnen zorgen links laten liggen. Homo's, misschien is het tijd dat jullie ook eens aan zwakkeren dan jullie zelf gaan denken. En alle Nederlanders, geef wat meer hulp, maak je eens wat meer druk om de Gehandicapten en anderen in eigen land, die zorg echt nodig hebben en daarin nu door onrechtvaardige bezuinigingen zwaar gekort worden, en eis dat die weer goede zorg krijgen!

Een beetje astrologie en maatschappij dromen (12 januari 2014). De wereld ondergaat de invloed van een economische en financiŽle crisis. Als astroloog zien we daarin (en zagen dat al jaren van te voren aankomen) de invloed van het vierkant, wat de planeten Uranus en Pluto thans vormen. Dit vierkant is uiterst zeldzaam (deze planeten vormden een soortgelijk aspect in de jaren 1930) en was exact 24 Juni 2012, 18 September 2012, 20 Mei 2013, 1 November 2013, 21 April 2014, 15 December 2014 en 16 Maart 2015, met een marge van een flink aantal maanden, waarin de invloed doorwerkt. Wat betekent dit? Omdat het een vierkant betreft botsen de eigenschappen van deze planeten als het ware met elkaar; ze moeten samenwerken maar doen dat niet van harte, niet zonder strijd en strubbelingen. Pluto staat voor o.a. het onbewuste collectieve, machtsstrijd, geheime bedoelingen en openbaring daarvan, schulden en al of niet aflossen daarvan, noodzakelijke veranderingen die vaak afgedwongen moeten worden. Uranus staat voor individualiteit, onverwachte gebeurtenissen, toekomst, technische ontdekkingen en hervormingen. Strijd dus tussen machthebbers, regeringen die niets willen veranderen en hun macht zelfs willen uitbreiden (zelfs door afluisteren), banken en super commerciŽle instellingen aan de ene kant en aan de andere kant individuen, die het recht willen van individuele vrijheid, van zich op eigen manier ontwikkelen, die onze maatschappij willen hervormen. Hoe dit zal aflopen zal mede afhangen van de manier waarop gevestigde machten zich zullen opstellen; welke maatregelen ze zullen nemen, of ze met het algemeen belang rekening zullen houden. Hervormingen moeten er komen, dat staat vast. Hoe en wanneer, dat is de vraag. Omdat het hier om een vierkant gaat ligt de uitkomst niet vast, die zal ook een beetje van ons afhangen.
1 ding staat vast: we leven in een zeer speciaal en boeiend moment van de wereld geschiedenis.

T.V. presentatrices en verstaanbaarheid (10 januari 2014). Vanavond was de presentatrice van Lingo, Lucille Werner, te gast bij De Wereld Draait Door. En het was voor mij weer wonderlijk te luisteren naar het tempo, waarop zij de woorden uit haar mond gooit. Het lijkt er op, alsof ze een wedstrijd doet en die perse wil winnen: hoeveel woorden krijg ik er uit per minuut - bij haar kan je beter zeggen: per seconde. En een record zal ze vast wel gehaald hebben. Alleen, waar gaat het haar om: wil zij snelheid records breken of wil zij ook nog verstaanbaar spreken? Als ervaren presentatrice zou dat toch eigenlijk haar doel moeten zijn: verstaanbaarheid voor alle luisteraars. En daar schijnt ze helaas weinig op te letten.

Hoe was 2013 in Nederland? (30 december 2013) Ook in Nederland was de crisis goed te merken; minder omzet voor winkels en winkels die moesten sluiten; wat meer werklozen met meer moeite om een baan te vinden. Wat waren de slechte en goede gebeurtenissen, die mij bijstaan?
De slechtste, -1: de grote bezuinigingen op Verstandelijk en anderszins Gehandicapten, mensen, die zich niet zelf kunnen verzorgen en van onze zorg afhangen. En een beschaafd land hoort die zorg te geven.
En -2, een minister die gaat over de aardgas winning in Groningen, die begin 2013, in antwoord op algemeen verzoek de aardgas winning te reduceren in verband met de daardoor ontstane aardbevingen, zei: voordat we dat doen wacht ik eerst nog wat onderzoeken af. En die dan eind 2013 cijfers laat zien van een 10% toename van de gaswinning. Brutaler en slechter kan toch niet. Mag je dat misschien volksverlakkerij op super schaal noemen? Volledige onverschilligheid over wat aardbevingen doen? En waar hij nog mee weg lijkt te komen door
nummer -3: de onverschillige Nederlanders, die het niet interesseert wat er in Groningen of ergens anders gebeurt, als het maar geld oplevert, of omdat ze denken dat protesteren niet helpt.
Nummer -4: Nederlandse gemeenten, die geld aannemen van energie bedrijven of andere commerciŽle instellingen en in ruil minder kritisch zullen zijn.
En -5: Schiphol met steeds meer vliegtuigen, waar steeds meer mensen last hebben van het geluid en steeds meer mensen ziek worden van de steeds toenemende hoeveelheid brandstof afval, die over een steeds groter deel van ons land verspreid wordt. Het economische voordeel van die vliegtuigen wordt officieel zwaar overdreven, de nadelige gevolgen voor de gezondheid onder tafel geschoven.
Goede zaken zijn er ook.
Voor mij: +1 De klokkenluider, die de Amerikaanse grootschalige afluister praktijk aan het licht bracht. Overigens ziet het merendeel van de Nederlanders kennelijk geen probleem in het feit, dat regeringen heel veel van wat ze doen geheim proberen te houden maar wel alles van ons willen weten.
En +2: de kranten, NRC en Volkskrant voorop, die zoveel mogelijk proberen te rapporteren over alle zaken, alle misstanden, die politici of anderen liever verborgen willen houden. Onze Nederlandse pers verdient alle lof.
Wat is er nog meer? Wat is er nog meer voor goeds in Nederland? Helaas niet zo veel, ben ik bang. Nederland lijkt af te glijden van voorloper naar land van droogstoppels. Multatuli zei het al.

Willen wij een leefbaar Nederland? (25 december 2013) Dat is de vraag; gaat het in Nederland om leefbaarheid of alleen om geld? We zien dat met Schiphol, wat met allerlei onbewezen drogredenen over het belang voor de economie steeds meer laag vliegende, lawaaiige vliegtuigen toelaat, die ook nog enorme hoeveelheden afval brandstof over ons land uitstrooien. Of met de gas productie in Groningen, met 10 % verhoogd in 2013 ondanks steeds meer aardschokken en schade voor de bevolking. Leefbaarheid telt niet, zeker niet bij onze politici, maar ook de bevolking is kennelijk niet geÔnteresseerd om enig tegengas te geven, om te protesteren. Nederland slaap zacht!

Steve Jobs biografie (20 december 2013). De nieuwe biografie van Walter Isaacson over Steve Jobs is een eye-opener. En niet alleen om de beschrijving van zijn tamelijk moeilijke karakter en hoe dat in zijn leven uitwerkte, maar ook van zijn hang naar perfectie, zijn alles ondergeschikt maken aan zijn doel, zijn behoefte aan controle van zowel de grote lijnen als van elk detail. Want doen alle grote genieŽn en kunstenaars dat niet: zoeken naar perfectie, alles ondergeschikt maken aan hun doel, hun missie? Is dat niet bijna een noodzaak om bijzonder te zijn, om te slagen, om ver boven de massa uit te steken? Kan een goed huisvader of huisvrouw, die samen met partner de taken thuis verdeelt ver uitsteken boven zijn tijdgenoten, ver buiten zijn eigen huiselijke omgeving? Voor het bereiken van een groot doel is immers een enorme focus nodig, een dag en nacht er mee bezig zijn.
Wat dit boek zo belangrijk en interessant maakt is de beschrijving van zijn visie en van de methodes, die hij toepaste om zijn doel te bereiken, de regels voor het bedrijf Apple die hij vaststelde, en die leerzaam zijn voort iedere ondernemer, iedere CEO van een bedrijf, die wil dat zijn bedrijf niet stagneert, in slaap valt, gaat drijven op routine, maar doorlopend creatief blijft. Want de creativiteit van Steve Jobs komt je elke bladzijde tegemoet. De man was misschien niet super-intelligent maar wel een en al instinctieve creativiteit, een vernieuwer. Het boek staat vol met goede regels voor het behouden van creativiteit in een bedrijf en andere regels om tot succesvolle producten te komen. Jobs zei bijvoorbeeld: "als je een aantal goede ideeŽn hebt, ga dan verder met maximum 3, anders slagen ze geen van allen". En: "Er zijn mensen die zeggen: geef de klanten wat ze willen. Dat is niet mijn benadering. Onze taak is om uit te zoeken wat ze gaan willen voordat ze het zelf weten. Ik geloof dat het Henry Ford was die gezegd heeft: ""Als ik gevraagd had wat de mensen wilden zouden ze gezegd hebben: een sneller paard"" Mensen weten niet wat ze willen totdat je het hen laat zien".

Nieuwe computer en Steve Jobs (17 december 2013). Ik heb inmiddels gehoord, dat mijn oude (2007) computer niet meer goed te repareren is en heb een nieuwe gekocht; een ultrabook van Lenovo, waar ik nu dit stukje ook op tik. Deze computer vereist van mij veel aanpassen en dingen leren, want de overgang van windows XP naar 8 valt niet mee. Sommige dingen van Windows 8 zijn beter, maar veel vernieuwingen lijken tot dusverre ook een achteruitgang. Bij de aanschaf heb ik geaarzeld tussen de Apple en Windows aanpak, maar uiteindelijk gekozen voor Windows omdat sommige van mijn astrologie computer programma's niet op Apple werken. En toen kreeg ik voor Sinterklaas de biografie van Steve Jobs cadeau. Wat een geniale man, wat een fantastisch boek, dat iedere lezer stimuleert tot creativiteit. Ik denk nu achteraf: als ik dat boek al gelezen had voor mijn aanschaf, zou ik misschien toch voor een Apple gekozen hebben. Enfin, alle computers hebben hun voor- en nadelen. Over Steve Jobs en zijn biografie later meer.

Computer problemen (22 november). Mijn computer vertoont - na jaren - kuren. Vermoedelijk malware, die moeilijk te verwijderen lijkt; 2 computer reparatie winkels konden het probleem niet oplossen. Ik krijg namelijk regelmatig mededelingen pop-ups als:the application or DLL c:\progr~1\search\datamngr etc is not a valid windows image -please check this against your installation diskette. Door op okť te clicken verdwijnt het venster maar er komen er nog een 30 van dergelijke berichten achteraan, die ik ook weer weg moet clicken om daarna wat met de computer te kunnen doen. Om anderen niet ook te besmetten ga ik internet maar even niet op met de besmette computer; dit bericht is dan ook verzonden vanaf de "schone" computer van mijn vrouw. Zodra het probleem opgelost is kom ik weer met regelmatige berichten; nu is het even behelpen.

Paul van Vliet, ambassadeur van Unicef (4 november). Ik kwam een tekst tegen van Paul van Vliet, die ik hier graag zonder verder commentaar wil aanhalen: Overleven - Moet je hard zijn om te overleven. Tot de tanden toe bewapend voor je eigen veiligheid. Moet je sluw zijn om te overleven... Onverschillig voor de wanhoop, onkwetsbaar voor verdriet, met geen ander doel om naar te streven, dan ieder voor zichzelf, verschanst op zijn gebied, met niemand iets te maken, koel berekenend schaken, op kansen blijven loeren, om anderen te vloeren. Dan zal je overleven, maar leven is dat niet...

Bob Dylan in Nederland (2 november). In Juni 1978 ging ik met mijn dochter naar een optreden van Bob Dylan in het Feyenoord Stadion de Kuip. Een fantastische happening; de eerste keer dat ik mijn favoriete zanger life zag en hoorde, na het jarenlang te hebben moeten doen met zijn prachtige grammofoon platen. We stonden en liepen toen rond op het gras vlak voor het podium, meer "life" kon niet. Volle tribunes om ons heen, de Kuip was volledig uitverkocht, Dylan in topvorm. En nu zagen we hem na diverse optredens in Rotterdam en den Haag dus weer, 31 oktober 2013 in de heineken Music Hal in Amsterdam. Nostalgie, het huidige modewoord, maar je kan het ook respect noemen. Respect en bewondering. Een heel andere stem natuurlijk dan in 1978, heel andere songs. En ook bekende songs zoals Blowing in the Wind met een melodie in andere setting, daardoor bijna onherkenbaar. In zekere zin een schim van zichzelf, niet meer de jonge vertolker van wat in de maatschappij leefde. Met emotionele lading, maar ook met een wat schorre stem, bijna onverstaanbaar, maar toch overtuigend. Prachtig mondharmonica spel, een goede band achter zich. Een happening weer, maar wel heel anders dan in 1978. Dylan is niet meer dezelfde Dylan, maar ook de wereld is niet meer dezelfde wereld. Dylan zonder protestsongs in een wereld vol techniek en wars van protesten.

Schone energie (24 oktober). In eerste instantie was ik enthousiast over elke vorm van energie, die niet op verbranden van grondstoffen gebaseerd was. Zoals wind energie, zonne energie en water energie, dat laatste niet alleen in rivieren maar ook met gebruikmaking van eb en vloed. Maar mijn voorkeur gaat nu toch wel uit naar zonne energie en water energie. De wind energie opwekking, zoals nu toegepast is toch wel bijzonder milieu vervuilend en daar bedoel ik mee landschap-vervuilend en lawaai-vervuilend. We moeten het in Nederland hebben van toeristen en de vraag is nu toch wel, of die blijven komen als onze stranden vol staan met die lelijke windmolens, als ons hele land vol staat met die windmolens en in hoeverre Nederland nog prettig leefbaar blijft voor ons zelf met al die windmolens. De energie maatschappijen verdienen heel goed aan het bouwen van de windmolen parken en zullen er dus gunstig over blijven berichten, maar in feite is zonne energie veel minder ingrijpend en verdient het mijns inziens duidelijk de voorkeur!

Theater Maatwerk, professioneel toneel voor Verstandelijk Gehandicapten. (14 oktober) Het begon oktober 1987 met een bezielde en creatieve werkmeester bij dagvoorziening de Buut in Rotterdam, het idee toneel te gaan spelen met Verstandelijk Gehandicapten. Zouden die dat kunnen, qua acteer talent, uithoudingsvermogen en met bij hun handicap behorende beperkingen, zoals bijvoorbeeld(niet bij allen) slechte verstaanbaarheid. Alle dagvoorzieningen in Rotterdam werden aangeschreven voor geinteresseerden in zo'n project en zo kon al gauw een start worden gemaakt met een zeer gemotiveerd groepje. Mijn jongste dochter was daarbij, een "mongooltje" van 25 jaar, die altijd al elk toneel opklom wat ze zag en elke microfoon vastpakte waar ze bij kon. Zo stond ze een keer na afloop van de musical Hair naast de acteurs het applaus in ontvangst te nemen.
Theater Maatwerk (zie ook www.theatermaatwerk.nl ) ging van het begin af aan uit van het op de planken zetten van volwaardig toneel en het bieden van een goede opleiding van de acteurs, stevige repetities en hoge eisen. Het eerste stuk was nog zonder tekst: "Zonder Woorden", en daarbij bleek al hoe duidelijk de acteurs emoties juist al met hun gezichts uitdrukking konden overbrengen. Er werd opgetreden in theaters door het hele land, zoals het Zuidplein Theater in Rotterdam, later aangevuld ook met optredens door heel Europa. Terwijl ik dit schrijf staat weer een tournee voor 7 november in Berlijn geboekt Er kwamen ook voorstellingen geschikt voor straat theater bij, voor optredens tijdens festivals zoals op Terschelling, in het Vondelpark in Amsterdam en het Schouwburg plein in Rotterdam. En na een paar jaar kwam er ook een eigen thuis theater. Een pand waar een belastingkantoor in had gezeten kwam leeg te staan en was te huur en werd met vereende krachten omgetoverd tot een prachtig theater met goede belichting en met een kantine, waar bezoekers wat konden consumeren en napraten met de acteurs. De lijst van voorstellingen is indrukwekkend (zie de website www.theatermaatwerk.nl ) evenals het niveau van de voorstellingen.
Je kan wel zeggen dat Theater Maatwerk een bewijs is van hoeveel er met Verstandelijk Gehandicapten op toneelgebied te bereiken is, hoe goed zij zich in hun rollen kunnen inleven. Stukken als Tijl Uilenspiegel, Tristan en Isolde, etc. etc., alle karakters kwamen tot leven.
En nu, na 26 jaar, hoe gaat het verder? De drastische bezuinigingen van de regering op de gehandicapten zorg bedreigen Theater Maatwerk met zijn trotse en indrukwekkende historie. Een kleine groep doet er alles aan om het voortbestaan van dit zo succesvolle theater gezelschap op de een of andere manier mogelijk te maken. Want het kan toch niet zo zijn, dat dit unieke toneel gezelschap, voorwaar een boegbeeld voor niet alleen Rotterdam maar voor heel Nederland, na al die succesvolle jaren zou moeten stoppen! Regering, kamerleden, Gemeentes, wij allemaal, doe er iets aan!

Het nut van leven? (4 oktober) De mensen willen iets nieuw, maar zonder risico; iets amusants, maar dat moet wel serieus zijn; begoochelingen waarvoor je niet te zwaar betalen moert... schreef Simone de Beauvoir rond 1970 in De schone schijn, Les belles images, toen haar dochter vroeg wat het nut van het leven was.
Nog maar kort geleden had je kunnen schrijven: De mensen willen hard werken en geld verdienen om veel te bezitten, mooi huis, auto's, technische apparaten en om veel uit te kunnen geven aan eten, vakanties, aan zichzelf en ook aan hun kinderen, die alles mogen hebben behalve voldoende van onze tijd en voldoende speelruimte.
En in deze crisis die nog lang niet afgelopen is zou je kunnen schrijven: Mensen zijn technocraten en weten het nut niet. Ze willen vrijheid om hun neigingen te kunnen volgen, te trouwen en scheiden, sex met mannen en vrouwen, liefst een paar tegelijk, zijn ongerust dat ze straks dingen opgeven moeten, niet meer alles kunnen doen, misschien zelfs een deel van hun bezit verliezen, geen geld meer hebben voor alle afleiding. En al het bovenstaande gaat nog steeds niet over alle mensen van de wereld, maar over onze mensen, over de Westerse wereld die we kennen en waar we deel van zijn. Zoals ook de meeste filosofen schreven over die wereld. We praten een beetje meer over milieu en klimaat maar willen er weinig voor opgeven, doen er weinig aan, want onze wereld zal dat misschien minder raken. Maar wat gebeurt er in de wereld buiten ons, de wereld die we niet kennen; waar we ons afval dumpen, een wereld die misschien veel meer last krijgt van een stijgende zeespiegel, van een verandering van klimaat dan wij? Een wereld waar men nog dood gaat van de honger, waar men in een poging ons paradijs te bereiken in kleine wrakke bootjes stapt met veel te veel mensen. Waar het gaat om overleven en trachten je kinderen in leven te houden.
Het nut van leven, van het leven? Val ons niet lastig.

Alkmaar (3 oktober) heeft een prachtig theater, "de Vest", wat recent verbouwd is met geld van de bewoners (3/4) en het energie bedrijf Taqa (1/4). Toch staan op de nieuwe naam bewoners niet genoemd, maar Taqa wel. Veel bewoners vinden dat een schandaal, want Taqa is zeer omstreden door boringen en gas opslag in 1 van de mooiste plekjes in de omgeving. Is Alkmaar zo armlastig, dat het zijn ziel, zijn mooie theater de Vest, moest versjacheren aan Taqa? En hoe kan de gemeente nu neutraal en ook grondig zijn bewoners beschermen en controleren of Taqa zich houdt aan milieu eisen, lawaai limites en de hinder wet? Kortom hoe controleer je een geldschieter?
Ik weet natuurlijk niet of er over het aspect van controle gesproken is, maar ik zou me kunnen voorstellen dat het gedeeltelijk financieren van de schouwburg in Alkmaar voor Taqa bijzonder aantrekkelijk is, als dat zou kunnen leiden tot minder controle door een gunstig gestemde Gemeenteraad.
Een andere energie firma probeerde iets dergelijks al een tijdje geleden in Noordwijk, Zandvoort en Bloemendaal (zie artikel van 14 juni 2013) maar werd gelukkig teruggefloten.

Amsterdam Noord (30 september) was in mijn jeugd een wat achtergebleven stadsdeel - maar niet geminacht door andere Amsterdammers zoals Rotterdam Zuid vaak door andere Rotterdammers. En wat een ontwikkelingen nu in dat Noord! Wat helpt is dat die grote ouderwetse ponten uit mijn jeugd vervangen zijn door soepele lichte vaartuigjes die vanuit het Centraal Station tenminste 3 richtingen op gaan, heel frequent varen en die, dat is het mooie, volop gebruikt worden door fietsers en voetgangers. Wij wilden vanmiddag naar het filmhuis EYE, maar kwamen met de auto iets Oostelijker terecht in Noord, bij het IJ-plein. We besloten de auto daar maar te laten staan en trakteerden onszelf zo op 4 boottochtjes - van IJ-plein naar Centraal Station en vandaar naar EYE recht er tegenover en weer dezelfde weg terug. Wat is het IJ toch mooi, ook met z'n vele bootjes en boten. En met moderne en hoge gebouwen er om heen, die het niet lelijk gemaakt hebben, maar misschien zelfs nog bijzonderder. En dan het EYE gebouw - wat een prachtig ontwerp, veel zit- en loopruimte, veel gras en natuurlijk dat vele water. Met veel films en andere manifestaties. En veel mensen die van deze mooie omgeving gebruik maken. Nu hielp het prachtige najaarsweer daar ook bij. Amsterdam, goed gedaan, zo kan bouwen ook.

Hoe "onschuldig" is WIFI? (20 september 2013): Ik quoteer uit Beursbox: Wist u al dat de Wifi draadloze technologie in feite voortkomt uit de magnetron technologie? Dat Wifi zenders in feite straling uitzenden die wel eens erg ongezond voor ons kan zijn? (U moet immers ook niet uw hand in een werkende magnetron stoppen). Zou zoiets dan niet "overal" bekend zijn? Of wordt dat verzwegen omdat er zoveel aan verdiend wordt en we er aan verslaafd zijn? Wilt u serieus horen over hoe ongezond het eigenlijk is? Vooral voor kinderen en ongeborenen is het volgens professor John R. Goldsmith rampzalig gevaarlijk! Hij had het na een test over "47,7% van de aan Wifi blootgestelde zwangere vrouwen had een miskraam!".Vooral Tablets geven heel veel straling af. Het idee om kinderen op school op tablets te laten werken is dus niet zo briljant. Juist kinderen zijn kwetsbaar voor die straling. Het kan hun groei verstoren. Groei van het lichaam, maar vooral ook van de geest. Vooral meisjes zijn kwetsbaar. Als een meisje geboren wordt, draagt ze in zich al alle eitjes die ze later met de menstruatie zal produceren. Wifi zal dus bij kleine meisjes in feite deze extreem kwetsbare eitjes al bestralen met magnetron stralen... En wat heeft dat later als ze moeder wil worden voor gevolgen?
Wilt u hier meer over weten, gaat u dan eens naar de volgende sites:
http://www.stopthecrime.net/docs/WiFi%20-%20a%20Thalidomide%20in%20the%20making%20-%20who%20cares.pdf,
http://www.stopthecrime.net/trower.html, of
http://www.beperkdestraling.org/index.php?option=com_content&view=article&id=788&catid=43
Als het allemaal waar is zorgt WIFI zo misschien wel "ongewild" voor oplossing van het wereld overbevolkings probleem!

Landbouw en water en olie en landbouw giften. (19 september 2013): Het kost 100 liter zoet water om 1 kilogram aardappelen te produceren. Het kost 4000 liter zoet water om 1 kilo rijst te produceren. Het kost 13.000 liter zoet water om 1 kilo rundvlees te produceren. Daarbij houden we dan nog geen rekening met de olie die nodig is om deze productie te leveren. Wat dacht u van productie en vooral vervoer van de producten, maar vooral ook het vervoer van het voer en de beesten. Dit lees ik in Beursbox. En dan houden we nog geen rekening met alle pesticiden die nodig zijn om het voer voor de vlees-leverende dieren te produceren. En met hoe vervuild dat vlees is met hormonen en andere groei- en antiziekte producten, die weer in het milieu terecht komen. Allemaal wel een reden om minder vlees te eten, om eens wat meer na te denken over de vervuilde aarde die wij als ouders gezamelijk aan onze kinderen achterlaten.

Verstandelijk gehandicapten en hun behandeling. (17 september 2013): Nederland moet bezuinigen en op zich is dat niet zo erg; veel mensen leven in flinke luxe waar wel wat af kan. Maar de huidige regering zoekt het niet bij hen maar bij kleine ondernemers met problemen en bij verstandelijk (en ook lichamelijk) gehandicapten, mensen die zich niet kunnen verdedigen. De gehandicapten zorg was goed in Nederland, evenals in de Scandinavische landen, maar deze regering heeft deze zorg overgeheveld van het rijk naar de gemeenten en tegelijkertijd de geldkraan zwaar dichtgeknepen. De nodige zorg wordt nu door gemeenten flink gekort, zowel wat hoeveelheid zorg als kwaliteit betreft en men komt minder gauw (te laat soms of helemaal niet) voor die zorg in aanmerking. Zo moeten de wethouders in grote steden een dienstverlening gaan bieden, waar ze van de centrale overheid te weinig middelen voor krijgen en bovendien weten ze vaak ook niet welke zorg nodig is en hoe de mensen die zorg nodig hebben in elkaar zitten, wat ze wel of niet kunnen. Dit alles dank zij de technocraten zonder gevoel Rutten en Samsom en hun ministers, die in dit opzicht de makkelijkste weg gekozen hebben: korten van hulp aan mensen die niet kunnen protesteren. Veel kiezers wenden zich nu af van deze regerings partijen, maar daar zijn de gehandicapten helaas nog niet mee geholpen.

Post behandeling Nederland (12 september 2013): Onze oude en vertrouwde PTT is niet meer; tijden veranderen en publieke diensten (ook essentiŽle) worden vaak overgedragen aan commerciŽle bedrijven. Dat hoeft niet altijd slecht te zijn, maar toch .....
Postkantoren zijn weg, ondergebracht bij kantoorboekhandels etc en dat heeft niet tot minder service geleid. Maar nu zijn in Alkmaar (en vermoedelijk overal in Nederland) ook het aantal brievenbussen op straat, waar men te verzenden brieven in kon deponeren, gehalveerd. En dat betekent wel voor vrijwel iedereen, dat je een veel grotere afstand moet overbruggen voor het posten van een brief. Voor jonge mensen geen ramp, maar voor veel ouderen wel. Een 4 weken geleden haalde Post.nl opeens de brievenbus in onze straat weg. Overleg was er niet bij noch mededeling vooraf, het gebeurde zo onopvallend mogelijk, op brieven met vragen werd niet geantwoord. Een triest voorbeeld van een commercieel bedrijf met publieke functie, dat zich niets van zijn publiek lijkt aan te trekken.

Politieke partijen en democratie (7 september 2013): Het is merkwaardig: terwijl we politieke partijen nodig hebben omdat ze in feite een teken van democratie zijn, heerst er binnen een aantal van die partijen zelf geen enkele democratie: de lijsttrekker (of soms andere sterke figuur) bepaalt het beleid - zijn beleid. Dat geeft rare situaties: plotseling ander beleid onder nieuwe lijsttrekker, partijleden en kamerleden die het opeens allemaal met elkaar eens (moeten) zijn en gewone leden, waarvan de meningen genegeerd worden. De Partij van de Arbeid (maar die partij staat niet alleen) is hiervan een mooi voorbeeld. Zie hoe die partij veranderde bij aantreden Kok, opnieuw bij aantreden Wouter Bos. Hoe Bos als toch zo beminnelijke "dictator" eerst het beleid bepaalde van de partij en daarna eigenhandig en zonder veel overleg Cohen naar voren schoof als opvolger. Na de democratische Cohen kwamen er zowaar heuse verkiezingen voor een nieuwe lijsttrekker. Dat werd Samsom, de gezinsman en milieu-activist, met prachtig aangemeten democratisch profiel. Maar kijk nu: al gauw werd dat masker afgeworpen en bepaalde Samsom ogenschijnlijk eigenhandig het beleid, waaraan alle kamer- en partijleden moeten voldoen. Behandeling illegalen, boren schaliegas, aanschaf Amerikaanse gevechts vliegtuigen, overnemen VVD beleid, het kan niet op. Samsom krijgt daarbij overigens vermoedelijk wel wat steun van het partij bestuur. Verzetten doen zij zich althans niet, zoals sommige kamerleden dat gelukkig wel deden. Dat deze kamerleden hun goede baan eraan gaven en uit principe aftraden is een plus voor de democratie, maar dat in een toch zo democratisch land met democratische partijen en democratische verkiezingen sommige partijen intern absoluut niet democratisch zijn is wel heel zorgelijk.

Schaliegas (28 augustus 2013): Nederland is wellicht het dichtst bevolkte land ter wereld - de meeste inwoners per vierkante kilometer en dus de minste vrije ruimte per inwoner. En daar willen de politici, die ons nu regeren, naar schaliegas gaan boren. Hoe is het mogelijk! Hebben de ministers en kamerleden van VVD en PVDA een gaatje in hun hoofd? Het zijn wel dezelfde lieden die illegalen als misdadigers behandelen en die ondanks aardbevingen onverminderd en ongeremd in Groningen gas uit de bodem laten pompen. Wat hebben zij toch met de industrie?
Naar schaliegas boren - voor het milieu een ramp, opnieuw een aanslag op de weinige ruimte die we hebben en zelfs commercieel niet te verdedigen met veel goedkoper gewonnen gas uit andere landen. En als er, zoals iemand in de krant schreef, over 10 jaar een parlementaire enquete zou komen over het boren, dan zeggen deze politici: "ja, maar met de kennis van toen" en "ik herinner het me allemaal niet meer"
Als je een brood steelt wordt je gestraft maar als je als minister naar schaliegas laat boren krijg je gewoon je mooie salaris doorbetaald.

Afluisteren van de Amerikaanse NSA (21 augustus 2013): In het Franse kritische weekblad le Canard EnchaÓnť van 13 augustus zie ik een artikel over de officiŽle reactie van Obama en zijn regering op het NSA afluister schandaal. In dat artikel wordt aangetoond, dat de "morele" en ietwat "geruststellende" opmerkingen wellicht een veel belangrijk zakelijk belang dienen. Want wat is het geval? Tijdens een bijeenkomst van Apple, Google en mogelijk AT&T met Obama spraken deze providers hun ongerustheid uit over het feit dat veel van hun commerciŽle klanten hun cloud-opslag (cloud-computing) contracten annuleerden. Volgens een enquÍte zouden 10% van hun zakelijke klanten hun contracten reeds opgezegd hebben. En volgens een schatting van de ITIF (Information Technology & Innovation Foundation) zou het uiteindelijk om een verlies aan contracten voor de Amerikaanse providers van tussen de 21,5 en 31 miljard dollars kunnen gaan. Europese providers zoals de Duitse T-Mobile wrijven zich in de handen en maken al reclame met het feit dat hun cloud-opslag aan de andere kant van de Oceaan gebeurt, ver weg van de "spijker schoenen" van de NSA.
Of die Europese opslag op den duur veel veiliger is valt nog te bezien maar de (verzwegen) grote financiŽle belangen in Amerika werpen wel een ander licht op de morele reactie. Overigens vraag ik me al langer af of het spioneren zich beperkt tot vermeende terroristen of tot iedereen en of er meteen ook maar gebruik wordt gemaakt van zakelijke spionage. Uitvinders buiten Amerika op moeten passen dat hun uitvindingen in concurrerende Amerikaanse handen kunnen vallen, zoals dat ook al het geval was bij spionage van de Chinezen.

Ons denken, hoe betrouwbaar is het? (14 augustus 2013) Dat word goed verwoord (aan de hand van diepgaand onderzoek) in "Thinking Fast and Slow", de internationale bestseller van Nobelprijs winnaar Daniel Kahneman. Geen gemakkelijke lectuur, je leest het ook niet in 1 ruk uit, maar met opzienbarende feiten (althans voor mij) hoe we meestal snel tot conclusies en beslissingen komen, waardoor we enerzijds ook snel kunnen reageren, anderzijds ook fouten kunnen maken omdat we te vaak afgaan op onze beperkte kennis en ook vrij gemakkelijk te beÔnvloeden zijn.
Bijvoorbeeld door ankers: een groep proef personen wordt gevraagd of Ghandi ouder of jonger was dan 75. Je krijgt dan een hogere schatting dan wanneer je vraagt: was Ghandi ouder of jonger dan 45. Het getal dat in de vraag zit verwerkt beÔnvloedt het antwoord. Bestuurders van grote firma's, die een beslissing genomen hebben die goed uitwerkt vergeten de geluksfactor, die mede tot het resultaat geleid heeft, zijn geneigd zichzelf te overschatten (en worden ook door de buitenwacht overschat) en maken zo bij een volgende beslissing juist fouten. Politici, die denken gebeurtenissen in de wereld te kunnen voorspellen vergeten, dat onze wereld in feite onvoorspelbaar is.
FinanciŽle adviseurs lijden aan hetzelfde euvel. Wat te denken van de ene adviseur die na onderzoek op bepaalde gronden een aandeel wil kopen en een andere adviseur die op andere gronden hetzelfde aandeel wil verkopen? Terwijl al hun beweegredenen vermoedelijk al in de actuele koers verwerkt zijn. We schatten vrijwel allemaal een verlies veel zwaarder in dan een gelijke winst; emotioneel telt een verlies mogelijk wel dubbel. Een gevolg is, dat men emotioneel "gemotiveerd" verliesgevende ondernemingen of zaken te lang doorzet of verliesgevende beleggingen vasthoudt en winstgevende beleggingen te snel verkoopt. Want winst nemen geeft een goed gevoel en verlies nemen niet. Een chirurg zal ook eerder een standaard operatie met minder kansen uitvoeren dan een minder gestandariseerde operatie met betere kansen, want als het in het laatste geval misgaat krijgt hij iedereen over zich heen. Een ander voorbeeld: als onze snelle hersens niet snel een antwoord weten op een vraag dan vervangen ze de vraag onbewust voor een makkelijker vraag. Bijvoorbeeld als je iemand vraagt: "voel je je gelukkig met je leven" dan kan hij of zij daar niet zomaar antwoord op geven, maar als hun hersens de vraag onbewust vertalen in "ben je nu gelukkig", dan is het antwoord op de oorspronkelijk gestelde vraag niet zo moeilijk meer. Ook over ons geheugen zegt hij intertessante dingen; zo heeft de duur van een gebeurtenis veel minder effect dan het einde ervan.
Hoe werken onze hersens en welke invloeden spelen een rol? Materiaal te over, een boek om met aandacht te lezen.

Sigmund (7 augustus 2013), de zo bekende (en naar mijn mening beste Nederlandse) strip Sigmund van Peter de Wit heeft een vervolg gekregen: "DSM De Sigmund Methode". De dagelijkse strip van Peter de Wit is al steengoed, maar met dit DSM boek heeft hij zichzelf nog overtroffen. Het zijn fantastische tekeningen en teksten, ongelooflijk humoristisch en ook nog eens zeer wijs. Ze geven een beeld van de maatschappij dat steeds weer tot denken aanzet en laten ook de waanzin zien van het zo bekende Amerikaanse handboek der psychiatrie, waar DSM De Sigmund Methode een parodie op is en zo zet hij tevens de pharmaceutische industrie te kijk. Alle kwalen, die de samenstellers van dat handboek verzamelden (of verzonnen?) worden door Peter de Vries op een verfrissende manier behandeld. Zoals bij ADHD het kind, dat met zijn ouders op het spreekuur van Sigmund zit, zelf rustig maar met drukke schreeuwende ouders, wat zegt: "Ik heb ADHD ouders." Of onder Internetverslaving de patiente die vraagt: "Is er Wifi na de dood?" Kopen dus en lezen en herlezen, nog vele malen. Want DSM De Sigmund Methode is een boek wat je bij je in de buurt neerlegt en wat je regelmatig doorbladert.

Philippe Claudel (5 augustus 2013): Onze plaatselijke bibliotheek is "verbouwd" en helemaal opnieuw ingericht. Het was even wennen want men wilde er wat meer een ontmoetingsplaats van maken en de boeken wat beter laten "zien" inplaats van prachtig gerangschikte boeken in stellingen, maar het nieuwe systeem heeft z'n voordelen. Zo viel mij al rondlopend onmiddellijk het boek Geuren van Philippe Claudel op, door de zichtbaarheid van het kleurige omslag: The Three Ages of Woman van Gustav Klimt. Ik kende deze schrijver nog niet, maar ben blij, dat ik nu kennis met hem heb gemaakt. Een verzameling korte jeugdherinneringen aan de hand van geuren beschreven in een prachtige taal, mede omdat het oorspronkelijke Frans mooi in het Nederlands is omgezet. Van deze schrijver ga ik meer lezen, ook in het Frans.

De Slimste Mens (29 juli 2013), een televisie programma, draait op dit moment dagelijks op Nederland 2. Al veel eerder konden we dit programma zien op de Belgische publieke omroep (het draait nog wel op een Belgisch commercieel station) en de verschillen zijn enorm. Het Belgische programma zat boordevol humor met zowel presentatoren als deelnemers, die het tonen van humor belangrijker vonden dan het tonen van kennis. Het Nederlandse programma daarentegen is zo serieus als het maar kan: Fhilip Freriks als stoÔcijnse schoolmeesterachtige vragensteller en Maarten van Rossum als mistroostige allesweter van wiens commentaartjes ook al geen lachje afkan: dit is een zeer serieuze kennisquiz, lachen is er niet bij. En dat moet het publiek weten ook. Een strijd op leven en dood om zoveel mogelijk echte vragen zo goed mogelijk te beantwoorden. De Belgen doen dat dus heel anders met de vragen en antwoorden slechts als excuus voor een goed en dol-komisch programma, waar iedereen plezier heeft. Een beter voorbeeld van het verschil van volksaard is haast niet mogelijk en voor mij komen in dit geval de Belgen er uit als overtuigd winnaars. Hierbij nog een fototje van 1 van de Belgische sterren: Philippe Geubels

Nederland (22 juli 2013) En zo schreef ik 12 juli wat over het Nederlandse klimaat en dan opeens is er niet alleen zon, maar zelfs veel zon. En bovendien nu ook zonder de koude Noorder wind, die we het hele voorjaar en begin van de zomer gehad hebben. Maar nu dus prachtig zomerweer en dus ook strandbezoek of zeilen. En wat zijn onze Nederlandse stranden dan mooi, met een zee zonder al te veel verschil tussen eb en vloed en toch golven, met zand wat net genoeg plakt om er kastelen van te bouwen. Stranden die vaak heel vol zijn bij de strand overgangen, maar die zelfs bij de drukste stranden al heel wat rustiger zijn als je bereid bent een minuut of 10 tot 15 te lopen. Mijn favoriete strand is Bergen aan Zee en als je de Noordelijke opgang neemt en een eindje loopt is het rustig genoeg, zelfs op dagen als nu, als je met een auto nauwelijks een parkeer plek vindt. Maar die vind je dan weer wel bij Hargen en andere wat rustiger stranden. En bovendien, ik woon dicht genoeg bij het strand (12 kilometer) om de fiets te nemen. Laten we maar even genieten van onze stranden en meren en ons even niet afvragen of dit weer met klimaat verandering te maken heeft.

(Burgemeester) Bruinooge luidt noodklok (15 juli 2013) staat met grote letters op de voorpagina van de Alkmaarse Courant. En dan denk je: wat een flinke burgemeester. De waarheid, als je het artikel leest lijkt heel anders. De Alkmaarse burgemeester heeft in het verzet tegen de vestiging van Taqa en de natuur verpestende gasopslag in het zo mooie gebied tussen Bergen en Alkmaar indertijd Bergen in het verzet in de steek gelaten en namens Alkmaar met Taqa meegewerkt en zich vermoedelijk ook soepel opgesteld wat milieu eisen betreft en dat alles in ruil voor toezeggingen over werkgelegenheid. Daar werd (uiteraard zou je haast zeggen) indertijd geen ruchtbaarheid aan gegeven. In het normale leven zou je dit pure omkoperij noemen. Toestaan van verpesting van het milieu in ruil voor een beloning. Sommige politici noemen dat slim. In IndonesiŽ heette dat vroeger pienter boesoek. Welk etiket wilt U de burgemeester van Alkmaar geven?

Nederland (12 juli 2013) En dan heb je in Nederland behalve die onbeschrijfelijk lelijke nieuwbouw toch ook den Haag (waar ik net even was) met mooie gebouwen, Amsterdam met z'n grachtengordel en ook Texel (waar ik dit nu zit te tikken) met z'n prachtig gevarieerde natuur en dan valt Nederland, afgezien van het klimaat, toch wel weer mee. Er is nog natuurschoon, hoewel er bijna dagelijks aan geknaagd wordt; door de crisis gelukkig wat minder snel. Er zijn nog tradities, hoewel de centen steeds meer tellen en de kruideniers steeds meer te verletten hebben. Je zou bijna zeggen: Amsterdam, den Haag, Texel zijn het oude Nederland en staan haaks op de mentaliteit van onze huidige regering, van Finex woningen, meer asfalt, strafbare illegalen, van de mentaliteit van Opstelten en vrienden. Laten we toch wat beter letten op de mooie dingen die Nederland nog heeft, Nederland een beetje mooi en leefbaar houden!

Vakantie in Frankrijk 2 (10 juli 2013) Is Frankrijk, zijn de Fransen zo anders dan Nederland en de Nederlanders? Aan de ene kant zijn we allemaal West Europeanen, maar aan de andere kant zijn er ook grote verschillen. Nederland is begonnen als republiek, een republiek van kooplieden en het mist de "grandeur" en traditie. Als kooplieden hebben we, wellicht wat te veel, geleerd op de centjes te letten, zuinig te zijn, vooral geen geld te verspillen. Calvijn zit in ons bloed. Of we protestant of katholiek of niet-gelovig zijn doet er niet toe. Levenskunst is ons ietwat vreemd. Het is dus niet alleen de Franse natuur van bergen, snel stromende rivieren, kusten met enorme verschillen tussen eb en vloed, oude gebouwen en kastelen die gerestaureerd worden en belang hechten aan samen de tijd nemen om lekker te eten, want Nederland heeft ook zijn mooie stranden, zijn prachtige meren, zijn goede restaurants. Het is meer de Calvinistische instelling. En dan natuurlijk ook het klimaat. Als je altijd in de wolken zit wordt je niet direct de meest vrolijke en uitbundige persoon op aarde. Enfin, er is verschil. En dan ligt het er uiteindelijk toch maar net aan waar je van houdt of, om in koopmanstermen te spreken, waar je je geld verdient. En voor een groot aantal Nederlanders is dat dan toch Nederland met mensen als Rutte, die het land zonder al te veel drukte en fantasie proberen te regeren, zonder al te veel veranderingen. Politici zonder visie, wel met ongestraft wanbeheer, die aan de ene kant pennies bezuinigen en aan de andere kant door verkeerde plannen miljarden in het water gooien. Penny wise pound foolish zeggen de Engelsen.
Maar laten we ons als bewoners van Nederland maar tevreden voelen met Nederland, om in de vakantie dan massaal in Frankrijk een andere sfeer te proeven.

Vakantie in Frankrijk (8 juli 2013) Ik ben net terug van een 3-weekse tocht door Frankrijk. Wat is dat toch een fantastisch land: prachtige ruÔnes, mooie statige overheidsgebouwen, cafe'tjes waar men altijd mensen ziet - drinkend, ontbijtend, lunchend of wat dan ook, zeer gevarieerde natuur met heuvels en bergen, stromende rivieren, bossen, veel groen. En dan de marktjes, wat kan je daar niet een lekker voedsel kopen; werkelijk alles is er om ook nog gezond te eten. En de Fransen doen dat ook; men verlaat de markt met volle tassen. We begonnen dit keer met de Atlantische kust, Sables d'Olonne, afzakkend naar Ile de Re en ons eerste geplande doel Ile d'Oleron. Daar zaten we in Boyardville, een erg leuk plaatsje met een kanaal naar zee vol bootjes, die afhankelijk van eb en vloed dan weer droog lagen, dan weer dreven. En veel mensen, die bij eb met ijzeren mandjes oesters of schelpdieren gingen zoeken en ook allemaal met volle mandjes terugkwamen van het brede drooggevallen strand, of bij hoog water lekker op het strand zaten of liepen. Ile d'Oleron en Boytardville: een plek waar je een aantal dagen goed kan doorbrengen. Hier laat ik het even bij, maar het is U wel duidelijk: wij zijn Francofiel!

The Blues (15 juni 2013) Mijn meest beluisterde (en bekeken) DVD's zijn die van de collectie "Martin Scorsese presents the Blues", een verzameling van 7 DVD's, die samen slechts E.30 kosten, dat is voor niets voor zo'n geweldige collectie. Verschillende Directors, verschillende kanten van de Blues geschiedenis die belicht worden, maar eigenlijk allemaal even goed. "Piano Blues: een film van Clint Eastwood" is misschien wel mijn favoriet, maar ook alle anderen vind ik steengoed en bekijk ik regelmatig. Ik kocht de box voor mezelf maar gaf hem ook al een keer of 6 weg aan jarige vrienden. Als U in de blues en de blues geschiedenis geinteresseed bent: koop deze box, U zult er lang van genieten.

Eneco en enkele kust gemeenten (14 juni 2013) Kort geleden sloot Eneco een overeenkomst af met de gemeenten Bloemendaal, Zandvoort en Noordwijk, waarbij Eneco die gemeenten een som geld gaf en de gemeenten beloofden 20 jaar geen kritiek te zullen uiten op de manier van aanleggen van windparken door Eneco. Deze 3 gemeenten gingen daarbij ver buiten hun boekje en vergaten, dat ze de belangen van hun burgers altijd moeten en moeten kunnen blijven behartigen. Gelukkig veroorzaakten deze deals zeer veel protesten van burgers en de overeenkomst werd veranderd; de no-kritiek clausule werd geschrapt.
Een mooi voorbeeld hoe nuttig het is te protesteren en om alert te blijven als overheden onaanvaardbare dingen doen. Laat je horen, als je denkt dat er iets fout gaat, heus het helpt!

Cruise naar de Noorse Fjorden 2 (6 juni 2013 - voor deel 1 zie 26 mei): Toen ik aan de Middellandse zee woonde zag ik veel cruise schepen langsvaren en een dagje een haven aandoen; nu zat ik er zelf op. Een cruise is een special iets, mede afhankelijk denk ik, van je leeftijd en lichamelijke toestand. Want wat kom je tegen als medepassagiers? Toch wel mensen, die zich willen laten vervoeren, alles voor zich willen laten regelen, mensen vaak, die of zelf oud zijn of een oude moeder of vader begeleiden. Mensen dus, die het zich een beetje laten gebeuren, die niet al te veel initiatief willen ontplooien en toch wel wat willen zien. Als je zelf oud bent, 85 in mijn geval, maar nog redelijk vitaal, dan komt er misschien wel een moment, waarop we onze gebruikelijke avontuurlijke en zelfstandige auto en loop vacanties, meestal ergens in Frankrijk en Spanje, zullen moeten inwisselen voor wat meer geregel door anderen of voor een vakantie op een vaste plek, bijvoorbeeld door een huisje te huren. Maar zo ver is het nog niet.
Het cruise publiek houdt je als oudere wel voortdurend spiegeltjes voor van de geleidelijke lichamelijke achteruitgang, van de beperkingen en kwaaltje die je om je heen ziet en zelf soms al hebt of nog gaat krijgen.
Eten, kijken, je laten verzorgen, dat is wel belangrijk tijdens een cruise. Op zich vind ik niets doen een uitstekende bezigheid; de hersens draaien altijd wel door. Maar daarnaast waren er activiteiten genoeg: een sjoelbak, tafeltennis tafel, schaken, kaarten, dans avonden, voor elk wat wils.
Op deze cruise was het eigenlijk nog te koud om lekker in een van de vele dekstoelen in de zon te zitten. Ik raad iedereen dan ook aan: zoek een cruise uit met goede kans op warm zonnig weer.

Schoolmoeders (en vaders). (4 juni 2013): 4 juni, een prachtige zonnige zomerse dag, mooier weer kan haast niet. En toch, rond 9 uur staat onze straat vlak bij de school propvol auto's van wegbrengende ouders, dan halende ouderauto's om kwart over 12, brengers weer tegen 1 uur en halers weer rond 3 uur. Kunnen deze schoolkinderen niet meer lopen of fietsen of mogen ze het niet van overbezorgde ouders die hun kinderen niet kunnen loslaten, niet zelfstandig willen laten zijn?

Bezuinigen. (31 mei 2013): De kranten staan er weer vol van: er zijn financiŽle tegenvallers en er moet meer bezuinigd worden. Waar halen we het vandaan verzuchten al die zo verontrust politici dan. En tegelijkertijd lijkt het voor iemand met een beetje common-sence zo eenvoudig: stop de verspillingen van de politici en van allerlei ministeries en instantie op elk gebied: daar kunnen we al die benodigde miljarden zo mee ophalen. Je hoeft er NRC en Volkskrant maar over op te slaan: Roemeense miljoenen fraude met woon registraties, gemeenten verliezen miljarden met grondspeculaties, belasting (altijd zo streng tegen U en mij) controleert eigen uitkeringen niet, budget overschrijdingen bij de ene aanbesteding na de andere (rijksmuseum, metro, etc. etc.), staatssecretaris Teeven met wat hij dan absurd en oneerlijk genoeg noemt een bezuinigingsplan bij het gevangeniswezen, maar dat in het echt miljoenen gaat kosten, het gaar maar door. Wij hebben een overheid, die aan de ene kant moet en wil bezuinigen, maar die aan de andere kant het geld als water in bodemloze putten stop, die op verkeerde manieren aan de verkeerde personen veel te veel uitkeert of betaalt, wat wij dan met z'n allen weer moeten ophoesten. Als U de kranten vanaf 1 januari 2013 tot vandaag er bij haalt hebt U het benodigde bezuinigings bedag dik bij elkaar. Waarom toch mogen de politiek en allerlei instanties en ministeris steeds maar weer ongehinderd ons geld verbrassen, verspillen, waarom eisen we geen afleggen van verantwoording?

Cruise naar de Noorse Fjorden. (26 mei 2013): Wij zijn net terug van een cruise met De MS Rotterdam naar de Noorse fjorden. Denk nu niet, dat ik U alle impressies nu meteen ga vertellen; het zijn er nog al wat. Laat ik het zo zeggen: leven aan boord van een cruise schip is een ervaring apart. Een wereld apart op een schip met 10 dekken, 12 liften, 1400 passagiers en 600 bemanningsleden, ongeveer 260 meter lang en 35 meter breed. En bovendien start je een cruise wellicht met wat ideeŽn die niet altijd hoeven te kloppen. Als U gedacht had aan een reis op een woeste zee, mensen, die zich vastklampen aan de verschansing bij windkracht 8 en hoge golven, zwaaiend en draaiend omhoog en omlaag op de golven, van links naar rechts, vergeet het. We praten hier niet over een vracht-passagiersschip van 30 jaar geleden, maar eerder over een heel groot drijvend modern hotel, waar zogeheten automatische stabilizers er voor zorgen, dat je eerder het gevoel hebt, dat je op een trein rails door het water glijdt, dan dat je in echte golven vaart. Die golven zijn er wel, maar naast je, om te zien, niet onder of boven je om te voelen; daar is de moderne toerist niet meer tegen bestand. Dit moderne drijvende hotel laat je alles zien zonder enige ontbering, zonder afzien, met alle denkbare luxe. Wil je Oslo-fjord zien, je ziet het, of Stavanger, of Flam aan het eind van een 200 kilometer lang fjord, je ziet het als je wilt vanuit je luie dekstoel naast het zwembad, een pisa sabbelend uit het zwembad-bar-tje, of gezeten in 1 van de vele restaurants of lopende self-help counters, of zelfs zonder je slaapkamer (hut of cabin heet dat hier) uit te gaan, lekker relaxed uitgestrekt op je eigen balkonnetje. Je kijkt als het ware door grote ramen naar de voorbij glijdende zee, de opkomende of ondergaande zon, de steden, de fjorden, naar een andere, bijna virtuele wereld op een afstand, waar je niet bij hoort, niet in leeft, zolang je nog op de cruise boot zit. Een cruise, een belevenis, ik ga U er nog meer over vertellen!

Politici verspillen miljoenen en maken andere fouten zonder persoonlijke gevolgen. (17 mei 2013): Dagelijks staan VK of NRC er vol van: miljoenen euros verspild door politici. En bedenk je: het zijn niet hun eigen centen maar miljoenen van ons gemeenschapsgeld. Bijvoorbeeld Vliegveld Maastricht, Vergoedingen zorg en belasting zonder controle, Opsluiting illegalen, Grondspeculatie door gemeenten, Miljoenen kwijtraken bij Icelandbank om beetje hogere rente. De lijst is lang, afschuwelijk lang. Maar Politieke Partijen houden hun eigen leden de hand boven het hoofd, laten ze gewoon doorgaan met blunderen, zowel landelijk als plaatselijk. Voorbeelden hiervan staatssecretarissen Teeven en Weekers. Je vraagt je dan af, of in dit geval de VVD de situatie niet verkeerd inschat. Door deze heren te handhaven ondanks (volgens zeer velen) gebleken ongeschiktheid sluit de partij wel de rijen, maar doet zichzelf (en de politiek in het algemeen) zeer veel schade; het gaat de VVD dus blijkbaar niet om het leveren van capabele en betrouwbare bestuurders, maar om trouwe partijleden een baan te geven. Ik denk en hoop, dat de VVD (of ander partijen, die hetzelfde doen) hier een keer behoorlijk op afgerekend gaat worden. En ook denk ik, dat het ze zelfs stemmen zou opleveren, als ze in de toekomst ook eigen partijleden kritisch zouden bekijken, als ze ook niet-functionerende VVD'ers zouden ontslaan. Dat zou ons ook weer wat meer vertrouwen in de VVD en in politici kunnen geven!
Feit is, dat we zonder al deze politieke domheden (over politieke corruptie wil ik het maar even niet hebben, want je zal ze de kost geven, wethouders, ministers en alle politici daartussenin, die op 1 of andere manier voordeel halen uit hun functie) vrijwel niet zouden hoeven te bezuinigen.

Schaliegas (11 mei 2013): Kunt U zich voorstellen waar men het in Nederland over heeft, wat men wil gaan ontwikkelen? In dit kleine land met zo'n dichte bevolking en zo weinig vrije ruimt? Vrije ruimte bovendien, die voor een groot deel uit water bestaat. Met een luchtruim bovendien, waar men op veel plaatsen in het land op z'n minst enkele uren per dag opgeschrikt wordt door het oorverdovende geluid van overvliegende vliegtuigen en de daarbij horende stank van brandstof-afval? Alsof ons land nog niet genoeg vervuild is en de vrije ruimte toch al steeds schaarser wordt, heeft de politiek het nu over het ontwikkelen van schaliegas. Onze politici wachten nog even op een rapport over het al dan niet schadelijk zijn van de ontginning, maar zoals we allemaal weten van gelijksoortige onderzoeken van de farmaceutische industrie, de gas industrie in Groningen, of andere industrieŽn of internationale bedrijven worden die rapporten veelal betaald door de industrieŽn zelf of door wetenschappers al dan niet openlijk in dienst van die industrieŽn. De uitkomst van dat onderzoek is dus al wel te voorspellen. Maar dat het ontwikkelen van schaliegas in zo'n klein land met zo'n dichte bevolking schaarse ruimte opeist, schadelijk is en onherstelbare schade aanricht weet ook zonder onderzoek ieder weldenkende Nederlander, daar hoef je geen wetenschappelijke opleiding voor te hebben. Vooruitgang betekent tegenwoordig voor een groot deel van politiek Nederland: groei tegen elke prijs, maar dan wel groei van vervuiling en van schade aan ons leefklimaat.

Geld en bankiers (6 mei 2013): Ooit hebben we bankiers de macht gegeven geld uit niets (papier) te creŽren en regeringen moeten dat geld nu van de bankiers lenen en rente betalen. Een vroegere directeur van de Bank of England, Lord Josiah Stemp, omschreef dit als volgt in 1937 en sinds die tijd is er weinig verbeterd:
"The modern banking system manufactures money out of nothing. The process is perhaps the most astounding piece of slight of hand that was ever invented...If you want to be slaves of the bankers, and pay the cost of your own slavery, then let the banks create money."

Godfried Bomans (29 april 2013): Ik lees het boek Genieten in een Gekkenhuis, waarin de beste stukken van Bomans in Elseviers Weekblad verzameld zijn uit de periode van de oprichting (1945) tot zijn dood (1971). Het is Bomans op zijn best; de stukken variŽren van pure humor (de honderdjarige) tot een bespreking (Huiselijke vrede) over landelijke dagbladen, streekedities en hun alarmerende nieuwsberichten tot aan een uiterst scherpzinnige literaire bespreking (Een schrikbarend boek) van de Avonden van Simon van het Reve tot een gesprek met Johan Cruyff tot een beschouwing (Pleidooi voor de ware zedelijkheid) over de invloed van kunst en films. Er was toen nog geen tv, maar verander het woord film door tv en het stuk is nog volkomen actueel. Het is verbazingwekkend, hoe tijdloos alle stukken zijn en hoe prettig ze lezen. Op de 1 of andere manier weet hij duidelijke en zinvolle opinies te mengen met een luchtige toon, door een zinsopbouw en woordgebruik vrijwel uniek in onze Nederlandse taal. En daarbij weet hij door zijn taalgebruik en door zich steeds ietwat kabbelend naar zijn doel te bewegen, zijn opvattingen zo te brengen of personen zo neer te zetten, dat je je niet gedwongen voelt het altijd met hem eens te zijn en hij je toch steeds aan het denken zet. Bitterheid of afbrekende kritiek is hem vreemd; in wezen is hij in al zijn kritische beschouwingen in hart en nieren een optimistische rapporteur. Ellende is er in het echte leven al genoeg, zegt hij; laten we in de kunst de mensen maar wat meer ontspannen, amuseren en wat minder in de maatschappelijke modder wroeten.
In het stuk Het Mysterie Beets schrijft hij heel verhelderend over de invloed van de Leidse studenten gemeenschap op een aantal als student publicerende schrijvers, die daarna braken met hun schrijfsels van die tijd onder namen als de Schoolmeester, Piet Paaltjes, Vlerk en Klikspaan: "Hij was er niet meer, die blik van koele, ietwat hooghartige observatie, waarmee men vroeger de dingen en de mensen bekeken had, verdwenen was die glimlach, die zachte spot, die fijne humor van de "opmerker", die milde zelf-ironie ook, die men zich toen zonder schade veroorloven kon. Het was weg. En het bleef weg."
Misschien laat deze opmerking wel iets zien van het geheim van de stijl van Bomans zelf. En gelukkig voor ons: bij hem zelf ging het niet weg maar bleef het, zijn leven lang!

Hersenen en kunst (22 april 2013): Over kunst is veel geschreven, de laatste tijd vooral in verband met bezuinigingen, de financiŽle kant dus. Moet kunst gesubsidieerd worden of niet en is kunst nodig waren onderwerpen waarbij vooral kunstenaars ja riepen. En wat is dan kunst; die vraag werd wat minder gesteld. Want dat niet alle mensen, die zich kunstenaar noemen dat ook zijn is ook wel duidelijk. Algemeen wordt vaak aangenomen, dat kunst mooi moet zijn, maar dat is naar mijn mening niet het belangrijkste aspect. Kunst moet ook de hersenen stimuleren, je aan het denken zetten, zien dat dingen anders kunnen. Het is ook belangrijk dat het iets onverwachts toont, iets nieuws, iets dat je aanspoort zelf open te staan voor nieuwe gedachten, zelf iets nieuws te bedenken, de routine te breken. Ik heb ooit tijdens een tocht langs de Maas in ZuidOost Belgie op een heuvel een beeldhouwwerk gezien van een boom, foei lelijk, en ik vroeg me af, welke gemeente ambtenaar dat had laten plaatsen. Tot ik een paar kilometer verder een echte boom op een soortgelijk heuveltje zag staan, die zoveel mooier was. En ik bedacht me: misschien is dat wel de functie van dat lelijke beeld: de echte boom mooier laten zijn, hem beter zien. Je hebt denk ik 2 soorten kunst: die mooi is, een ideaal beeld schept, je weg doet dromen, of een kunst die confronterend is. Als je van Alkmaar naar Bergen rijdt kom je bij een rotonde met daarop een lelijk beeld van 2 ijzeren vormen, half verroest, zo lelijk, dat ik me vaak af vroeg welke idioot dat beeldhouwwerk (als je het zo mag noemen) daar geplaatst heeft. Maar misschien functioneert dat beeld wel, hoewel dat nooit de bedoeling zal zijn geweest, als tegenhanger van de prachtige natuur er omheen. Misschien ook wel als voorloper voor de zo ontiegelijk lelijke gas opslag installatie, die er nu vlak in de buurt gebouwd wordt, niet gehinderd door milieu eisen van de onverschillige gemeentes Alkmaar en Bergen-Egmond. Kunst en natuur aan de ene kant, oerlelijke industrie aan de andere kant, het is wel duidelijk waar in Nederland het geld naar toe gaat!

Illegalen en Staatssecretaris Teeven (17 april 2013): Onze blunderende Staatssecretaris Teeven (ik noemde hem al 23 februari en 5 april)is alweer in het nieuws, dit keer naar aanleiding van de zelfmoord van een opgesloten illegaal. Hij geeft toe, dat er fouten zijn gemaakt in het systeem en dat hij zijn best wil doen die fouten in de toekomst te voorkomen. Maar het gaat niet om fouten in het systeem: het gaat erom dat het systeem volkomen fout is, dat illegalen door zijn systeem volkomen inhumaan behandeld worden. De man moet eens een keer eerlijk zijn en zich niet op gemaakte fouten door anderen beroepen, maar toegeven dat hij het systeem voor behandeling van illegalen zelf bedacht heeft, dat het zijn baby is, die tot de zelfmoord geleid heeft.
Illegalen worden in Nederland opgesloten alsof het moordenaars betreft. Ik heb zelf van dichtbij een geval meegemaakt van een kennis, een al 15 jaar in Nederland verblijvende illegaal, in al die tijd nog nooit met politie in aanraking gekomen, nooit een wet overtreden, kortom model burger, die opgepakt werd in de trein van Utrecht naar Amsterdam, eerst vastgezet bij Schiphol in een soort van moordenaars cel met afpakken van alle eigendommen inclusief telefoon, zonder het toestaan van contact met de buitenwereld, die daarna onder zware bewaking overgeplaatst werd eerst naar Zaandam, toen weer terug naar Schiphol (twee verschillende plekken) toen weer naar Rotterdam en daarna weer naar Schiphol, alles in 2 maanden tijd en onder uiterst zware bewaking en steeds in cellen voor zware misdadigers, om tenslotte op vliegtuig en uitgezet te worden.
De behandeling was mensonterend en schandalig, en, wat de Nederlandse overheids-kruideniers misschien ook interesseert, kostte een hoop geld. Nederland, wat is er met je aan de hand, dat je mensen als Teeven de wetten laat maken en handhaven? Laat hem de route eens volgen van mijn kennis, laat hem eens aan den lijve ondervinden hoe zijn eigen beleid uitwerkt. Mensen als Teeven doen Nederland en Nederland' reputatie meer kwaad dan de vele illegalen, die door hem uitgezet worden!
Overigens, Teeven's laatste wetsvoorstel, dat het gemakkelijker moet maken toestemming tot huiszoeking te geven bij illegalen dan bij zware misdadigers tekent eens te meer de houding en overtuiging van deze staatssecretaris: illegalen zijn erger dan moordenaars en belangrijker om op te pakken.

Monarchie (12 april 2013): In de media zien we regelmatig meningen gepubliceerd over afschaffen van de monarchie. "Leve de Republiek" zegt men dan. Sommige kamerleden willen zelfs de antwoord-eed aan de koning niet afleggen.
Maar waar denkt men dan aan? Wat voor republiek en vooral: met wat voor president? Presidenten met ongeveer dezelfde macht als de koningin nu maar dan uiteraard wel een stuk armer dan onze koningin of onze toekomstige koning, dus steeds een president, die zoals het merendeel van alle presidenten privť nog veel moet gaan verdienen, op wat voor manier dan ook, ten koste van ons land, en die dus vaak veel duurder zullen uitpakken dan onze koning. Of denkt men aan een machtige president zoals Mubarak met dictatoriale allures? Of aan een Bush, die zijn land met leugens een stompzinnige oorlog in joeg in Irak? Of een president als Hollande in Frankrijk, mee waaiend met alle winden? Aan de mogelijkheden van nu weer een Rutte, dan weer iemand van andere signatuur, bijvoorbeeld van de ouderen partij of zelfs een Wilders?
Het klinkt zo leuk: republiek, maar een verbetering is het vermoedelijk zelden. Laten we toch onze zegeningen tellen om te wonen in een land met een koninklijke familie met weinig macht en zonder president! Bovendien, koningen en koninginnen konden en kunnen nog steeds veel deuren openen, ook economische, in landen met presidenten of met centrale comitťs, waar de bevolkingen misschien heimelijk wel heel jaloers zijn op ons Nederlandse systeem.

Gevangenis systeem in gevaar (5 april 2013): Staatssecretaris Teeven wil gaan bezuinigen, zegt hij, op het gevangenis wezen door o.a. gevangenissen te laten exploiteren door particuliere firma's. Een absurde gedachte. Afgezien van het feit, dat zo'n systeem zeker niet goedkoper zal zijn volgens neutrale berekeningen en afgezien van het feit dat die firma's de prijzen al snel zouden verhogen, zou Teeven ook eens moeten denken aan de morele kant. Want hoe verdienen die particulieren het meest? Ja, door de overheid uit te knijpen qua prijs en de gevangenen uit te knijpen qua ruimte, qua voorzieningen en door het aantal gevangenen zo hoog mogelijk te houden, want ze krijgen natuurlijk betaald per gevangene. Hoe slecht mogen ze de gevangenen straks gaan behandelen en hoe groot is de kans dat gevangenen met goed gedrag eerder vrij komen, als het ontslag afhangt van een instantie die daarmee zijn inkomen ziet dalen? Bezuinigingen zijn ook nu mogelijk maar wel met garanties tot hoever. Gevangenen mogen best met meerderen in een cel als dat mogelijk is en goed begeleid wordt, maar met een particulier bewind gebaseerd op winst maken valt straks elke maatstaf weg, zelfs als Teeven een duur maar ontoereikend controle systeem door de overheid in het leven zou roepen, waarvan hij de kosten uiteraard niet meeneemt.

Professor in het belastingparadijs (28 maart 2013): Max Pam schreef in de Volkskrant over belasting paradijs Nederland en haalde daarin Professor Kavelaars aan, hoogleraar fiscale economie. Nu, als een professor iets zegt, dan hebben we alle neiging om eerbiedig te luisteren naar elk woord uit zijn wijze mond en alles voor waar aan te nemen. Vooral als hoogleraar fiscale economie. De man moet immers weten waarover hij praat. Professor Peter Kavelaars zou in Trouw gezegd hebben dat Nederland helemaal geen belasting paradijs is en dat al die geheime afspraken met buitenlandse firma's, waarop je als Nederlander geen schijn van kans hebt, van Nederland geen belasting paradijs maken. Mijn ervaring ooit bij een buitenlandse firma was anders, de afspraak met de belasting was zeer lucratief, niet voor de Nederlandse Staat, maar wel voor de buitenlandse firma. Maar ja, als de Professor het zegt! Niet direct God's woord, maar het scheelt niet veel.
En nu is het merkwaardige, dat deze Peter Kavelaars ook een andere functie schijnt te hebben: directeur van het wetenschappelijk bureau van Delotte, 1 van de grootste accountants bedrijven. Verkondigt hij als professor God's woord of verdedigt hij als directeur de belangen van Delotte? Een gespleten man, deze Kavelaars. Of misschien toch niet en hebben de belangen van Delotte verre de overhand?
Je vraagt je ook af wat hij zijn studenten moet leren: om eerlijk met de Nederlandse maatschappij om te gaan, of dat belasting afspraken geen belastingparadijs van Nederland maken? Of dat, als zijn studenten goed hun best doen en leuke belasting ontwijkende ideeŽn hebben Delotte ze wellicht graag opneemt in hun bedrijf? Je weet het niet. Hoe gaat een professor met zo'n dilemma om, hoe gaat professor en directeur Kavelaars er mee om. Zijn reactie getuigt van hogere wijsheid: hij houdt zich van de domme. En wat vindt de universiteit die hem als professor in dienst heeft van deze dubbelfunctie? En komt die misschien wel te vaak voor? Ach, vraag niet teveel.

Nieuwe ziekten en kwalen (24 maart 2013): Vandaag in het programma Boeken van de VPRO sprak Wim Brands met de Vlaamse psychiater en psychotherapeut Dirk de Wachter over zijn boek "Borderline Times" en zijn standpunt dat het leven zo snel gaat, dat veel mensen daar moeite mee hebben en zo allerlei nieuwe ziektes (of moeten we zeggen kwalen of aandoeningen) bij steeds meer mensen de kop opsteken. Hij gaf het volgende beeld, wat de situatie in de huidige Westerse maatschappij wel goed weergeeft en wat ik in mijn eigen woorden probeer na te vertellen: de maatschappij is als een speedboot, die steeds harder gaat varen (mede omdat mensen steeds volmaakt-gelukkiger willen zijn, steeds volmaakter willen presteren, steeds impulsiever handelen en minder nadenken) en door die snelheid vallen steeds meer mensen overboord en worden dan opgepikt door psychiaters of andere hulpverleners in reddingsbootjes. Reddingsbootjes waarin de hulpverleners roeien met te kleine roeispanen, waardoor de reddingsbootjes met de mensen erin die speedboot steeds verder achteropkomen. Sommigen vallen ook uit de speedboot of reddingsbootjes omdat de maatschappij het te duur vindt die reddingsbootjes nog in te zetten; in plaats daarvan laat men hen in zee vallen en krijgen ze dan zwemvesten toegegooid, en dan helemaal geen kans meer de speedboot in te halen en weer in de maatschappij mee te kunnen doen. Allerlei hulp en pilletjes dus voor borderline, ADHD, overspannenheid, relatieproblemen en wat we nog meer aan nieuwe ziektes tegenkomen, maar echt helpen doen ze meestal niet. We medicaliseren elke kleine afwijking, iedereen moet "normaal" zijn. De speedboot zou eigenlijk langzamer moeten gaan varen, de maatschappij moet veranderen. Geen jacht op steeds meer geld, steeds meer luxe, steeds meer presteren, steeds minder tijd, maar meer rust in het leven zou tot resultaat hebben, dat veel minder mensen uit de speedboot zouden vallen of, er eenmaal uitgevallen, zouden meer mensen de kans hebben de speedboot weer te kunnen inhalen. We lijken tolerant maar zijn het niet. Ook in relaties heerst het verlangen (of de eis zelfs) van perfectie, maar perfectie bestaat nu eenmaal niet. Ouders met relatieproblemen mogen van hem scheiden, al zouden ze beter ook wat minder impulsief mogen zijn, wat langer mogen nadenken, maar geef de kinderen houvast, een binding. Het gemiddelde huwelijk in onze stedelijke omgevingen duurt 7 1/2 jaar en 30% van de mannen heeft daarna geen contact meer met hun kinderen. Hij vindt daarom vooral ook de effecten van de huidige maatschappij op kinderen zorgelijk. Een samenleving van krampachtig zoeken naar kicks, volmaaktheid, geluk en vermijden van zelfs een beetje tegenslag, een beetje ongeluk, en tegelijkertijd ook van spirituele leegte, zich afvragen wat de zin van alles is. Dirk de Wachter, een wijs mens. Lees hem!

Eigen aandeel (22 maart 2013): In het leven is het altijd interessant en leerzaam te kijken wat het eigen aandeel is bij zich herhalende gebeurtenissen. Ik ben daar lang geleden in zeker zin met mijn auto-neus opgedrukt, toen ik nog regelmatig met de auto in files naar kantoor reed. Als ik vanuit huis de provinciale weg op reed en ik werd gesneden door een andere auto, dan was ik geŽrgerd. Gebeurde het vlak daarna nog een keer, dan dacht ik: "wat is er aan de hand". Maar bij de derde keer dacht ik dan: "Kennelijk rijd ik zelf te hard of te agressief". En zo is het met allerlei dingen in het leven; als ze me vaker overkomen ga ik me toch afvragen of ik zelf niet geheel of gedeeltelijk de veroorzaker ben. Heb ik achtereenvolgens ruzie of twistgesprekken met meerdere mensen dan kan ik toch echt die anderen de schuld niet meer geven. En dat geldt ook voor herhalingen op elk gebied. Ik heb een kennis, een beminnelijk man maar wel heel principieel, die ruzie heeft met een kind, een kennis en een familielid, maar die er elke keer volkomen van overtuigd is, dat het niet aan hem ligt. Misschien is dat nog waar ook, maar bij meer dan 1 keer moet er toch een lichtje gaan branden: wat is mijn aandeel?

Omar Khayyam (21 maart 2013): Laat ik weer eens een kwatrijn uit mijn vertaling (click hier) van de Rubaiyat quoteren:
Je weet, dat je
geen enkele macht of zeggenschap hebt
over je levenslot. Waarom maakt die onzekerheid
over de dag van morgen je dan bang? Als je wijs bent,
haal dan alles uit het heden! De toekomst?
Weet iemand wat die zal brengen?

Onderhandelen (20 maart 2013): Onderhandelen is moeilijk; mensen zitten vaak vast in hun eigen emoties en standpunten. Ik lees nu het boek "Getting to YES" - Onderhandelen om tot een akkoord te komen zonder toe te geven. Bijzonder nuttig boekje van Roger Fisher en William Ury om ons te leren beter te onderhandelen. Het geeft aan hoe mensen vast kunnen zitten aan hun eigen posities, hun standpunten en gelijk willen krijgen. Echt communiceren is van belang; vaak wordt er niet gecommuniceerd of wel gecommuniceerd maar niet geluisterd naar de ander of wel geluisterd maar niet begrepen wat er wordt gezegd. Houdt opinies of standpunten en het resultaat waar het je om gaat apart, want het gaat er om wat je wilt bereiken, wat je nodig hebt. Het gaat er niet om wie gelijk heeft, maar om een situatie te creŽren waarmee je allebei kunt leven. Een klein voorbeeld in een bibliotheek: de ene klant wil het raam open voor frisse lucht, de ander dicht tegen tocht en ze argumenteren over hoe ver het open mag. De bibliothecaresse vindt de oplossing voor beiden: raam open in de andere kamer. Enfin, voor iedereen, die een conflict heeft, groot of klein, en daarover onderhandelen moet (en wie moet dat niet van tijd tot tijd, met partner, baas, met ouders of met kinderen, met leveranciers of contract partijen) geeft dit boek zoveel raad, zoveel tips en inzicht, dat ik zeg: ga het lezen!

Mensenrechten (16 maart 2013): Het is voor mij altijd een beetje merkwaardig, hoe Amerika - en ook Europa - zich zo vaak druk maken over de mensenrechten in China en die mensenrechten (of het ontbreken daarvan) met de Chinese regering aankaarten. Terwijl China een land is, waar de laatste jaren veel gebeurt, veel verandert, en over het algemeen mag je zeggen: toch wel in de goede richting. En aan de andere kant hoor je nooit dat de mensenrechten (of het ontbreken daarvan) in een ander "opkomend" land, India, op het programma staan. Waarom die bemoeienis met China wel, met India niet? Is het omdat China communistisch is en dus volgens het kapitalistische Westen a priori slecht is en India kapitalistisch is en dus a priori goed? Want dat India meer rekening houdt met mensenrechten dan China kan je toch echt niet beweren. In tegendeel, met zijn "kasten"systeem, met zijn onderdrukking van bepaalde bevolkingsgroepen, met de positie van de Indiasche vrouw is er in India heel wat meer aan te merken op de mensenrechten dan in China. Met andere woorden: Amerika en Europa gaan dus wel heel selectief om met het beoordelen van mensenrechten in andere landen. En naar de eigen overtredingen van mensenrechten, zoals de zo bekende martel praktijken en drone vluchten van de Verenigde Staten, daar gaan we mooi aan voorbij. Dat er - overigens - in China veel mis is op het gebied van vervuiling van het milieu, daar hoor je Westerse regeringen weinig over. Boter op ons hoofd?

Rabobank en wielrennen (6 maart 2013): Wat we eigenlijk al wisten is nu gebeurd: Onze populaire renner Michael Boogerd heeft ook bekend doping te hebben genomen. Het kon natuurlijk niet uitblijven; het gebruik van doping was in feite een standaard procedure in het wielrennen. Evenals in andere sporten denk ik dan, want er valt veel te veel geld te verdienen in vrijwel alle sporten - als je het nog steeds sport mag noemen. Je zou kunnen zeggen, de wielrenners (net als zo vele andere sporters) moesten wel want zij waren de gladiatoren en het publiek eiste sensatie en onmogelijke prestaties. Wie nu nog steeds niet bekend heeft, en daar wachten we dan nog op, dat is de directie van de Rabo bank. En dan bedoel ik niet het gebruik van doping zelf bij de directie leden, maar het weten dat het gebeurde, ook bij hun ploeg. Want dat de Rabo bank directie van niets wist kan je je toch bijna niet voorstellen.

Staatssecretaris Teeven, onze politieke humorist (23 februari 2013): En net weer terug in Nederland lezen we dan in de krant, waar onze staatssecretaris Teeven zich mee bezig houdt: hij wil dat slachtoffers de strafmaat mogen bepalen, of althans via het uitspreken van de door hen gewenste straf, de op te leggen straf van wetsovertreders mogen beÔnvloeden. "Ik eis afmaken of verhuizing van die altijd op mijn stoep poepende hond" hoorde ik iemand zeggen. "En de eigenaar, die er niets aan doet, moet mee". Het wordt een leuke vertoning vol nieuwe straf eisen straks in de rechtszaal. De dief, die mijn fiets gestolen heeft moet een jaar lang mijn banden plakken en oppompen. Heb je bij mijn buurman ingebroken? Hij wil dat de dief het hele huis verft. En de politicus, die in Alkmaar het project Lucebert in de soep heeft laten lopen? Dagelijks de schilderijen van Lucebert een uur lang afstoffen. De wethouders, die naar de Iceland bank gingen met ons geld voor een klein beetje meer rente en ons zo met vele miljoenen verlies opzadelten: voor elk miljoen verlies een jaar werken bij een bank in Iceland. Maar waarom zouden we ook niet een mooie straf bedenken voor Teeven, waarvan we allemaal het slachtoffer zijn: vanaf volgende week een jaar lang zijn werk doen vanuit een gevangenis cel en alleen maar eten wat de pot daar schaft. Wie had dit plan gezocht achter Teeven, die altijd zo serieus, zo statig probeert over te komen; hij wil kennelijk nieuwe en onverwachte eisen bij onze rechtspraak, als je dit tenminste nog rechtspraak wil noemen, en vonnissen waar je om kan lachen. Ik denk haast, dat Teeven nu een wereld primeur op zijn naam heeft staan! Wat denkt U, zou er een land zijn, die dit idee navolgt?

Parijs (21 februari 2013): Wij zijn net weer terug van een kort weekje Parijs. Winterweer, maar steeds zonnig en die zon was al warm genoeg om af en toe op een terrasje te zitten. Wat een heerlijke stad is dat toch. Misschien wel een hoogtepunt, wat ik goede lopers sterk aanbeveel: het Canal St Martin. Wij liepen er langs (en ook een stukje er boven, want een deel is overdekt, met grote "lucht- en lichtgaten) vanaf La Vilette in het Noord-Oosten tot de Seine.


Dit kanaal is ooit aangelegd om een bocht van de Seine af te snijden. Het aantal nodige sluisjes maakt het niet tot een snelle doorgang, maar wel interessanter. Die Seine heeft overigens, als je de kaart weer eens bekijkt, heel wat bochten. De cafťs waren, zoals gewoonlijk, 's middags en 's avonds gezellig vol met eters. En wat wordt er daar dan een boel afgepraat. Je hoeft in Parijs volgens mij niet zo veel bijzonders te doen; lopen en naar alle gebouwen kijken is al bijzonder. In februari zijn er nog weinig toeristen en zijn de meeste trekpleisters zoals de Arc de Triomphe en de Notre-Dame goed toegankelijk. Alleen bij de Eiffeltoren stond een wat langere rij.

Jaques Brel (2) (13 februari 2013): Uit het boek Jaques Brel van Johan Anthierens. Brel zegt in een interview: Ik zal ook iemand citeren. Toen ik als 24-jarige in Parijs arriveerde, heeft Francis Claude mij het volgende op het hart gedrukt. "Als ik je een goede raad mag geven, luister nooit naar goede raad. Je gaat je gang; je zult je 40 keer vergissen, je zult evenveel keer je neus stoten, dikwijls liggen janken in je bed en in je peluw bijten, maar het is de enige weg om je doel te bereiken." Zijn voorspelling is uitgekomen, precies zo is het gegaan. En dat geef ik door aan mijn dochters: "Sla de bal mis, struikel, zit onder de schrammen en de blauwe plekken maar onderneem iets. Soms zul je zo met je ziel in de war zijn dat je dood wil gaan, maar daar ga je niet dood van. Een mens gaat dood van een mes in zijn rug, of van slordig geknoopte veters. Wees gelukkig met jezelf, niets is zo erg als een ongelukkig mens, da's een lepralijder, die besmeurt en besmet zijn omgeving."
En in een ander interview, op de vraag wat hij het meest flagrante onrecht vindt: "Het grootste onrecht ter wereld is het gedrag van de volwassene tegenover het kind. Een gedrag dat het kind voor zijn verdere leven op het verkeerde been zet."
En zo zegt hij meer interessante dingen in interviews, die in het boek staan. En verder in dat boek ook nog veel informatie en teksten van zijn liedjes. Lezenswaardig.

Regarde bien, kijk goed, van Jaques Brel (12 februari 2013): Ik luisterde naar de van de bibliotheek geleende dvd "Jaques Brel: comme quand on etait beau" en werd geraakt door het daarop staande en mij tot nu onbekende "Regarde bien, petit". Wat een prachtige titel en beginregel, waarbij ik van alles kan denken. Regarde bien: kijk goed, kijk goed om je heen. Want er is zoveel te zien en hoe weinig zie ik er echt van, hoe weinig dringt tot me door. Dagelijks kunnen we zoveel zien, weliswaar zowel goede als slechte dingen, maar toch ook wel heel veel goeds, als we het willen zien en heel veel waar we wat aan hebben en wat mee kunnen doen. Enfin, regarde bien, petit, het zet me aan het denken en maakt me bewust dat ik beter kan kijken, beter om me heen moet kijken.

Aardbevingen in Groningen (11 februari 2013): In het NRC van vanavond de kop: "Bestuurders breken zich het hoofd over manier om onrust onder bevolking te dempen." Ik zou zeggen, die bestuurders moeten zich het hoofd breken hoe die bevingen en aardschokken zo snel mogelijk te stoppen, niet zich het hoofd breken over manieren om de bevolking met bakerpraatjes rustig te houden! Laat de grond maar verzakken, beven en schokken, maar houdt de bevolking rustig, dan kan er verder ook rustig door de NAM geboord worden.
En na ons de zondvloed.

Kranten en toezichthouders (7 februari 2013): Het is de laatste tijd zeker niet leuk de kranten te lezen, maar aan de andere kant: wat weten veel kranten hun taak van onderzoeks-journalistiek, van waakhond functie zou ik haast zeggen, serieus te nemen. Mijn complimenten. Maar het is in en in triest: in Volkskrant, NRC en ook in andere en regionale kranten bijna dagelijks onthullingen over falende of corrupte politici, bestuurders, organisaties en toezichthouders. De kranten houden kennelijk intensiever en beter toezicht dan de vele toezichthouders, die we thans in Nederland hebben. Enkele berichtjes op internet: NMa faalt bij toezicht ziekenhuisfusies; Toezicht onderwijs faalt; Het toezicht op woningcorporaties faalt, etc. Om van het falend toezicht op banken van de Nederlandse Bank maar niet te spreken. De politiek heeft het nu al over een in het leven te roepen toezichthouder op toezichthouders. Het gaat maar door: het ene falende beleid na het andere wat veel geld kost; de ene persoonlijke graaierij na de andere! Wat is er aan de hand in onze van oorsprong toch zo fatsoenlijke Nederlandse maatschappij - draait alles, vooral bij veel kopstukken om geld, om zelfoverschatting, zelf verrijking, macht?
En waarom zo weinig protest van de "gewone" man, de burger, die met steeds meer belasting-betalingen de gaten door wanbeleid steeds vaker moet "opvullen"? En waarom hoor je zo weinig of zelfs helemaal niets van ouders van opgroeiende kinderen; die zouden er toch alle belang bij moeten hebben hun kinderen een gezondere maatschappij na te laten!

Het tv programma Tegenlicht (31 januari 2013): Het programma Tegenlicht van de VPRO is 1 van de vele VPRO programma's dat ons duidelijk toont, waarom een publieke omroep zo belangrijk is en waarom we die ook nodig hebben. Tegenlicht is een programma dat ons aan de hand van een aantal mensen met een kritische maar vooral ook vernieuwende kijk op de maatschappij laat zien waar wij in ons sociale leven mee bezig zijn en of wij dingen in de huidige maatschappij willen en kunnen veranderen. Andere programma's, die door de commerciŽlen niet worden uitgezonden zijn bijvoorbeeld de reportages van Jelle Brandt Corstius, De slag om Nederland, enz. enz. Regering, kijk eens of de publieke omroepen niet meer beloond moeten worden naarmate hun programma's belangrijker zijn voor ons geestelijk welzijn en niet alleen maar populair, zodat ze niet afhankelijk hoeven te zijn van de zo corrumperende reclame en reclame-inkomsten.
Tegelijkertijd is het misschien ook zo, dat als niet genoeg mensen wat willen betalen voor de programma's van de VPRO en voor andere programma's zonder reclame, onze samenleving die programma's niet waard is.

Politici en leiders zonder vertrouwen (21 januari 2013): Politici en bestuurders van bedrijven worden nog nauwelijks geloofd lees ik in de Volkskrant van vandaag. En: Slechts 10% gelooft nog dat bedrijfsbestuurders de waarheid spreken en 6% denkt dat van politici! 6% en 10% vertrouwen, slechter kan het toch niet. Vooral wat politici betreft is dit een heel kwalijke zaak, want die mensen besturen (als je wat ze doen al besturen kan noemen), alleen maar de eigen stoel inplaats van de stad, de provincie of het land. Want dat is het erge, het publiek heeft gelijk met z'n gebrek aan vertrouwen over de politici: ze zijn veel te vaak corrupt en oneerlijk en dus inderdaad niet te vertrouwen en bovendien is het gedeelte wat dan misschien wel eerlijk is vaak slecht opgeleid en totaal niet berekend op z'n taak van besturen. De politici zullen wel zeggen: "onze communicatie moet beter" en dan weer gewoon verder gaan, maar daarmee proberen ze de aandacht af te leiden en verandert er niets. Zwaardere sancties voor politici, die buiten hun boekje gaan of die speculeren met ons geld en het eisen van minimale kennis (hetzij scholing, hetzij praktijk ervaring) zouden wellicht helpen, maar daarnaast zouden wij allemaal ons ook wat vaker moeten laten horen, wat vaker protesteren.
Wat de bestuurders van bedrijven betreft: te veel bestuurders kijken veel te veel naar hun persoonlijke bonus en stellen zich te afhankelijk van aandeelhouders (die te veel macht hebben) op zodat in tegenstelling tot familiebedrijven alleen aan de korte termijn gedacht wordt. De regels voor aandeelhouders en voor bonussen zouden veranderd moeten worden, ook voor bedrijfsvoering, voor het splitsen van banken, maar helaas, de politici, die dit zouden moeten regelen falen steeds opnieuw.
De situatie is uiterst zorgelijk en tegelijkertijd ook in-triest. Voorbeelden van falende politici ook in deze kolom volop. Hoe lang accepteren wij allemaal dit nog?

Natuurgebied Alkmaar/Egmond/Bergen (16 januari 2013): De Alkmaarsche Courant publiceerde onlangs een duidelijke foto van de gestarte booractiviteiten tussen Bergen, Egmond en Alkmaar. Het gasproject gaat helaas ondanks de sterke protesten van bewoners toch door. Maar wat een leek (of beter gezegd "niet-politicus) absoluut niet begrijpt is dat de politiek kennelijk geen milieu eisen heeft bedongen. Op z'n minst 2 jaar (en bijna altijd zijn die tijds schattingen veel te laag) grote geluidsoverlast (nota bene dag en nacht boren, aan 1 stuk door) en daarnaast ik weet niet hoe lang (want misschien blijven de torens, de schuttingen, de aanvoerswegen er wel eeuwig) een bedorven natuur en recreatie landschap tussen Alkmaar en Egmond en Bergen. Want het ziet er nu al van veraf niet uit, laat staan als de torens en schuttingen hoger worden, het boren in volle ernst begint; de schade aan de natuur en recreatie en leefomgeving is enorm. Prachtige fietspaden, waar niet alleen veel inwoners maar ook heel veel toeristen gebruik van maken worden nu al verpest.
Hebben de politici in Alkmaar en Bergen en Egmond zitten slapen, interesseert het ze niet, doen ze gewoon hun werk niet? Want al konden ze de gasopslag niet tegenhouden, het instellen van milieu eisen om de schade te beperken voor toeristen en bewoners had zeker wel gekund.

Nieuwjaars resoluties (8 januari 2013): misschien een wat ouderwets begrip, maar hieronder toch wat ideeŽn in willekeurige volgorde om over na te denken.
1e: De aanbod maatschappij waar we kopen wat gemaakt is, ook al hebben we dat alleen maar nodig volgens reclame makers, moet weer veranderen in een vraag maatschappij, waar we kopen - en men dus ook alleen maar gaat maken - wat nodig is.
2e: Laat politici en overheidsinstellingen van rijk, gemeente, provincie, niet meer speculeren met publiek geld (ijsland bank, grondaankopen, derivaten etc ); stel duidelijke gedragsregels voor hen op met echte sancties.
3e: De overheid moet banken splitsen in spaarbanken en speculatieve banken. Laat het niet aan de bankiers over banken weer "eerlijk" en betrouwbaar te maken want dan gebeurt er niets.
4e: De computer kan alles zo razend snel - leg computer beurshandel aan banden via limiteren van aantal transacties en maximum bedragen per opdracht en maximum aantal opdrachten per adres en met boetes voor het gebruiken van meerdere adressen door eenzelfde firma.
5e: Laat je eigen mening over de maatschappij horen en laat de maatschappij niet over aan de politici en machthebbers, want dan geef je hen vrij spel. De communicatie middelen zijn er, maak er gebruik van.
6e: Koop niet te veel met leningen - uiteindelijk moet je toch een keer betalen.
7e: Ouders: zorg voor beter contact met jullie kinderen, zodat je weet wat er in ze omgaat en wat er met ze gebeurt; laat het ontdekken van pesten, seksuele overlast of andere problemen die ze kunnen tegenkomen niet aan de overheid over, maar geef ze tijd, help en bescherm ze zelf.
8e: Doe af en toe niets, op een plek zonder te veel mensen om je heen, zet telefoon of mobiel of computer uit en zie wat er al dan niet in je opkomt.
9e: Probeer gezond te leven; voor ouderen zoals ik: val niet.
10e: Pas op voor overdrijving, op welk gebied dan ook, wordt niet te fanatiek. Maar wees ook niet bang voor wat de mensen er wel van zullen zeggen als je een besluit neemt.
11e: Sta er voor open elke dag iets nieuws te leren. Laat het leven je wat meer "overkomen".

Ster-restaurant (7 januari 2013): Kraanwater in Nederland is van zo hoge kwaliteit dat het plaats verdient op menukaart in restaurant lees ik in het Noordhollands Dagblad van 7 januari. Bovendien, denk ik dan, is het heel goed voor het milieu, als we stoppen met het gebruik van al die milieu-verpestende flesjes en meer kraanwater gaan drinken. In Frankrijk, ons gastronomisch voorbeeld, is het de gewoonste zaak van de wereld dat je gratis een karaf kraanwater bij je maaltijd krijgt. Waarom dat in Nederland bij sommige restaurants niet het geval is mag Joost weten.
Ik at een paar weken geleden in een Michelin ster restaurant op 1 van de wadden eilanden en vroeg daar om een karaf water bij het eten. De ober weigerde en toen ik hem vroeg dit met de eigenaar te bespreken kwam die eigenaar even later naar me toe en zei nors: "U krijgt geen kraanwater, want daar kan ik niets aan verdienen". En dat in een restaurant waar je met 2 personen aan wijn en eten meer dan 200 euro uitgeeft, beknibbelen op een glaasje water! Toen ik zei: dan betaal ik wel extra voor die karaf water kreeg ik hem uiteindelijk. En ja hoor, op de rekening stond de karaf er vermeld voor een aardig sterren bedrag. Ik vroeg me wel af, hoe dit restaurant aan zijn ster gekomen was en hoe lang het die nog zou houden, want klantvriendelijk gedrag zal toch ook wel een rol spelen bij de toekenning van een ster. Ik kom in dit restaurant in ieder geval nooit meer eten.

Boeken (3 januari 2013): Wij brachten 29 en 30 december door in een hotelletje in het Oosten van het land. Heerlijk rustig, wat wandelen, elke dag een uurtje in de aanwezige sauna, lekker eten en wat lezen in een paar boeken, die ik bij onze bibliotheek geleend had. Van Toon Hermans zijn "Levensboek"; afgezien van zijn verering voor en gesprekken met zijn toch wel heel katholieke God, waar ik als overtuigd atheÔst niets mee heb, een opwekkend verhaal over een wijs leven. Zijn levens filosofie komt er duidelijk in uit: leven in de juiste maat, het juiste ritme dat bij jou past is een weldaad. En: het is een ware kunst dat juiste ritme voor jezelf te vinden. En: de dingen liepen zoals ze liepen. Allemaal een beetje buiten me om. Een boek van een wijs man, die tegelijkertijd altijd een kind gebleven is vol verbazing. Het andere boek dat ik bij me had is van Ben Haveman: "Neuriend naar het einde." Daaruit heb ik pas een paar stukjes gelezen, o.a. een interview met Ivo de Wijs. Hij interviewt eigenlijk niet maar laat de mensen praten, je zou bijna zeggen hardop denken. Beide boeken, zo verschillend ook, raad ik jullie aan.

Een nieuw jaar (1 januari 2013): Een nieuw jaar heeft toch altijd iets bijzonder: het is een verjaardag in de tijd, het begin van weer een stukje nieuwe geschiedenis, een geboorte die sterk beÔnvloed wordt door de ouders, dat wil zeggen de jaren die vooraf gingen. Met oude tradities die nog bestaan, oude tradities die niet meer gelden. Toen ik klein was bezochten uitwonende kinderen hun ouders, kleinkinderen hun grootouders; de oliebollen of appelflappen stonden al klaar; ze belden ook al rond middernacht met de eerste beste wensen. Nu is het vaak ook omgekeerd: de grootouders bezoeken de kinderen of kleinkinderen, bellen al dan niet met de goede wensen. Een zekere logica zit daar wel in: wij ouderen hadden in de meeste gevallen (want "slechte" ouders waren er helaas ook) wel het idee, dat onze ouders ons zo goed mogelijk op het leven voorbereid hadden en dat ze geprobeerd hadden ons een goede wereld na te laten. Je was die ouders dankbaar. En dat is in het jaar 2013 wellicht heel anders; mogelijk vinden veel van die kinderen daar weinig reden voor. Waarom hebben wij ouderen hen dan niet meer gewaarschuwd? Want wat laten onze kinderen, die nu een jaar of 40-55 zijn en die op de door ons ouderen ietwat onwetend ingezette weg dapper en versneld voortgehold zijn, na aan hun kinderen, onze kleinkinderen: een wereld nog nooit zo rijk, badend (althans in het Westen) in luxe, maar ook opwarmend en steeds meer vervuild, een wereld ook boordevol schulden, omdat gekocht moet worden zonder grenzen, met kopen niet meer gewacht kan worden. Een wereld, met veelal zichzelf verrijkende en kortzichtige politici, een wereld, waarin alles wat de reclame aanprijst, van auto's tot skivacanties tot facelifts, borstvergrotingen of cosmetica meteen aangeschaft moet worden, waarin tv programma's ons allemaal gebracht worden "mede dankzij een of andere firma", die ons iets aansmeren wil wat we niet nodig hebben. Waarin een concertzaal of publieke ruimte "concertzaal electronica zus of zo" heet of naar andere berekenende reclame makende firma's genoemd moet worden. Het wachten is nog op de "cigarettenmerk" of "bierbrouwer" school, op de "Mars of ander snoep of dikmakend voedsel product aanprijzende" scholengemeenschap, omdat we zelf geen geld over hebben voor goed onderwijs, voor een publieke omroep zonder kinder-verpestende reclame.
Wij keken deze oudejaarsavond naar een Franse publieke zender, waar voor de publieke omroep reclame gelukkig verboden is, en waar "Le plus grand cabaret du monde" van Patrick Sebastien uitgezonden werd. Onze Nederlandse publieke televisiezender Nederland 1, waar we om 1 minuut over 12 naar toe zapten, begon het nieuwe jaar met reclame te maken voor eigen komende programma's en vervolgde daarna met een reclame uitzending "koop dit, koop dat"; hoe "on-publiek" en smakeloos kan je pal aan het begin van een jaar zijn! Gratis is het woord wat Nederlandse ouders van nu hun kinderen leren.
Wat gaat het jaar 2013 ons brengen? Dat hangt ook een beetje van onszelf af. In ieder geval iets nieuws. Laten we ook hopen voor een jaar met meer oog voor de echte belangen van kinderen, meer begrip voor elkaar, voor de natuur en voor de aarde! Rn om met een optimistische noot te eindigen: die kinderen van nu vinden straks voor de problemen op aarde vast en zeker wel oplossingen waarvan wij nu nog geen idee hebben!

Ballet (21 december 2012): Met enige onregelmatige regelmaat kijk ik naar ballet voorstellingen en daarbij heb ik natuurlijk mijn persoonlijke voorkeuren. Zo staat bovenaan mijn lijkt Giselle met de prachtige muziek van Adolphe Adam. Als ik dat ballet zie ben ik elke keer weer ontroerd; zelfs de muziek alleen al raakt me steeds opnieuw. Merkwaardig dat Adam verder niet zo bekend is, maar natuurlijk is zijn muziek voor dit ballet al genoeg. Andere choreograven waar ik zeer van houdt zijn de Zweedse Ek en de Belgische Anne Teresa De Keersmaeker. En bovenal Lin Hwai-Min met zijn ballet groep Cloud Gate Dance Theatre of Taiwan en zijn beste ballet Moon Water, een ballet waar de invloed van tai chi zeer duidelijk aanwezig is. De muziek/opera/ballet zender Brava zond gisteren Giselle weer eens uit, ik heb er opnieuw van genoten.

Humor (20 december 2012): Humor is een apart begrip en hangt wel heel sterk af van wat ieder voor zich grappig vindt. En in deze tijd van prijzen wie de beste van 2012 was op wat voor gebied dan ook ontbreken de humoristen natuurlijk niet. Ik zag een paar dagen geleden een lijstje van genomineerde leukste humoristen en helaas, er was er geen 1 bij, die ik kende als bijzonder grappig. Onze Nederlandse top-humoristen, zoals Freek de Jonge, Yoep van 't Hek of Dolf Jansen ontbraken alle drie. Of mijn gevoel voor humor is volkomen anders dan van de mensen die de nominatie verzorgden, of het ging om iets anders. De behoefte aan nomineren van "de beste", op welk gebied dan ook heeft volgens mij meer met stemmetjes verzamelen te maken dan met een echt oordeel. Zo kreeg ik van de zomer bijvoorbeeld emails van een dame om op haar te stemmen voor beste vrijwilliger, van een strandtent om op hun te stemmen voor beste strandtent enz. Wellicht denk ik nog heel ouderwets, dat beste ook beste betekent en niet beste in stemmen werven! De rage om de beste te willen zijn is bijna humoristisch.

Lege kantoorgebouwen (11 december 2012): In Nederland staan veel te veel kantoorgebouwen leeg; allerlei firma's hebben de afgelopen jaren gemeend een nieuw kantoor pand te moeten bouwen en het oude pand leeg achter te laten in de (vaak ijdele) hoop het redelijk te kunnen verkopen. Maar ze waren niet de enige verkopers. Het waarom van die verhuizingen naar nieuwe panden was meestal voor de buitenstaander niet duidelijk. Zo verhuisde de plaatselijke Rabo bank een tijdje geleden naar een nieuw pand, wat voor mij lelijker leek dan het oude en minder overzichtelijk voor de klanten. Het was daarom verfrissend een interview te lezen met de heer Zadelhof, die een kantoor-imperium opbouwde. Hij zei onder andere: ik ben een bouwer maar ook een houwer. Deze man heeft gelukkig voldoende common sence om niet alleen te bouwen, maar om ook leegstaande gebouwen een nieuwe bestemming te geven. Wat zou het mooi zijn als andere bouwers (en onze politici)die mentaliteit ook hadden; Nederland zou dan al gauw heel wat minder leegstaande kantoorpanden hebben. Inplaats van nieuwe panden bouwen en oude gebouwen leeg achterlaten pas iets nieuws bouwen als het echt nodig is en ook een bestemming zoeken voor het oude gebouw.

Groei Fanatieke Moslim landen dankzij Westen (1 december 2012): Als niet-gelovige vind ik het best wel merkwaardig (zo niet "hoogst merkwaardig", zoals de Schaduw zou zeggen in de boeken van Havank), dat de toch overwegend Christelijke Westerse landen in allerlei landen steeds maar weer de moslims steunen of zelfs in het zadel helpen. Dat gebeurde in de Balkan, waar Moslim staten gesteund werden tegen het Christelijke Servie, in Irak, waar de wat geloof betreft neutrale Saddam Hussein werd afgezet en waar de vrouwen er daarna flink op achteruit gingen, in Egypte, waar de neutrale Mubarak plaats moest maken voor de Moslim broeders en de Sharia, terwijl hetzelfde proces nu aan de gang is in Syrie. Want ook daar worden de opstandelingen (veel talibanners) gesteund met sancties en wapens door het Westen. Terwijl ook het vrouwen-onderdrukkende Saudi Arabia tot onze beste vrienden hoort. En ook in Afghanistan zien we hetzelfde gebeuren: het Westen maakt zich gehaat en zo de weg vrij voor de Taliban, die straks weer de sharia wetten "in ere" zullen herstellen. Dankzij het Westen worden steeds meer miljoenen vrouwen in de wereld door hun mannelijke familieleden en hun regeringen onderdrukt. Moeten we daar trots op zijn????? Of zouden we ons beter wat neutraler kunnen opstellen: geen sancties en geen wapens leveren!

Texel (27 november 2012): Mijn vorige weekend op Texel beviel zo goed, dat wij er nog een keer naar toe gingen, we huurden nu een klein appartement bij de Koog. En dit keer geen Slufter of Cocksdorp, maar concentreren op de zuidkant: het Loodsmansduin, de Geul, de Hors en de Mokbaai. En daar kan je zonder probleem 3 dagen of meer wandelend doorbrengen. De diversiteit van de natuur is enorm. En de ruimte! Vooral in het najaar, want 's zomers zal het wel flink vol zijn. Wat me op valt van Texel is hoe goed de natuur beheerd wordt en hoe toegankelijk die is. Mijn complimenten ook voor de VVV, die op de meeste beginpunten van wandelingen folders met route beschrijvingen heeft neergelegd. En de natuur op Texel is zo mooi, zowel met mist als op een zonnige dag. Voor de echte natuurliefhebber: ervaar het zelf.


Maar met respect voor die natuur, want helaas, ook op Texel komen smerige wandelaars die oude zakdoeken en zelfs plastic zakjes zomaar neergooien. Zoals in mijn jeugd overal op bordjes stond (en waarom nu niet meer met zoveel meer vervuilend plastic?) "Laat niet, als dank voor 't aangenaam verpozen, de eigenaar van 't bos de schillen en de dozen"

Gemiddelde leeftijd - worden we wel ouder? (20 november 2012): De statistieken zeggen het: we worden steeds ouder. Maar statistieken kunnen op allerlei manieren gebruikt worden afhankelijk van de vraagstelling en van de ingevoerde gegevens. En wat men doet bij het bepalen van de gemiddeld leeftijd, die we nu kunnen bereiken en hoe dat cijfer een aantal jaren geleden was: men neemt alle geboorten, start dus bij 0 jaar en kijkt dan naar alle sterfte-leeftijden. En nu is het zo in Nederland, dat de baby sterfte de laatste 10 jaar enorm is afgenomen en dat daardoor de gemiddelde ouderdom in de gebruikte statistieken enorm is toegenomen. Ik vaag me af, hoe de leeftijd-toename er voor Nederland (of voor Afrika of welk land of werelddeel dan ook) zou uitzien als men de baby sterfte in de statistieken zou uitsluiten. Bijvoorbeeld door de statistieken te nemen voor iedereen vanaf 5 jaar of alleen van volwassenen dus vanaf18 jaar. De cijfers, die we steeds horen komen voort uit die statistieken voor alle leeftijden en geven dus niet aan voor welke groep de meer of minder langer-leef cijfers gelden. Ikzelf had bijvoorbeeld 2 grootvaders, die allebei de 90 jaar dik gehaald hebben en mijn 2 enige tantes haalden zelfs allebei de 100 jaar. Waar zie je dat nu nog?
Ik vraag me wel eens af of verzekeringsmaatschappijen (de statistiek-experts bij uitstek) heel bewust de statistieken vanaf de geboorte hanteren, zodat ze kunnen suggereren, dat ook volwassenen steeds ouder worden en ze daarmee kunnen verdedigen hun premies aan te passen! En of het dus niet hoog tijd is de statistieken wat beter en genuanceerder te bekijken.

Pestvogels (14 november 2012): Ik zag vandaag, terwijl ik boodschappen deed in Alkmaar, een paar oudere dames en heren met fototoestellen in de weer op het kleine parkeerterreintje tn westen van de rotond bij de Vrouwenlaan, de fototoestellen, waaraan lange telelenzen verbonden zaten, omhoog gericht. "Wat is er te zien", vroeg ik. "De pestvogels zijn er weer, ze komen maar eenmaal per jaar, om deze tijd, op doorreis uit Scandinavie. En sommige jaren komen ze helemaal niet" En ik weer: "Hoe wisten jullie dat ze er vandaag waren?" "Dat kunnen we zien op een vogel-website".
Ik zag de tamelijk kleine vogels, een stuk of 30, nu ook zitten in 5 aangrenzende bomen, af en toe heen en weer vliegend, en fietste naar huis om mijn fototoestel op te halen. Een eenvoudiger toestel dan deze vogelwatchers hadden, zonder telelens maar wel met een zoom 10 en zo maakte ik een aantal foto's van deze pestvogeltjes in de bomen.


Een onverwachte gebeurtenis maar wel heel plezierig. En, dacht ik, hoe goed dat ik deze mensen vroeg waar ze naar keken!

De tao van het reizen (12 november 2012): Reizen (fysiek of in de geest) is misschien wel de essentie van ons leven. Ik lees het boek "De tao van het reizen" van Paul Theroux en ben er helemaal weg van. Een verzameling van bekende reizigers en hun indrukken over het reizen en aanhalingen uit hun boeken. Op elke bladzijde wel observaties om aan te halen. Zoals:
"Een land waar meer dan 1 standbeeld staat van dezelfde levende politicus vraagt om problemen" of "Je gaat voor lange tijd weg en komt als een ander mens terug - maar je komt nooit helemaal terug" of "Reizen wordt pas echt de moeite waard als het er niet langer om gaat je bestemming te bereiken en het een manier van leven wordt" of "Een van de redenen waarom we niet weten wat ruimtevaart of maanonderzoek echt inhoudt: geen enkele astronaut heeft nog enige bekwaamheid getoond om zijn ervaringen in geschrifte mee te delen. Er is nog nooit een Melville op de maan geweest" of "Ik besefte dat ik het prettigste reisde wanneer ik niet sneller ging dan een hond in een drafje". Behalve deze Tao van het reizen, waarin hij dus andere reizigers veel aan het woord laat, schreef Paul Theroux ook nog veel boeken over zijn eigen reizen. Hierbij laat ik het even, maar ik kom nog op dit uitermate boeiende boek en deze uitermate boeiende man terug.

Nederlandse kruideniers, publieke omroep (12 november 2012). Nederlanders hadden al heel lang de reputatie van volk van kruideniers maar daarnaast ook de reputatie van tolerantie, nieuwe maatschappij probeersels en daarmee ook voortrekkers. Helaas, de kruideniers eigenschappen overheersen steeds meer., de maatschappelijke voortrekkers rol verdwijnt. Overigens wil ik de mensen, die van beroep kruidenier zijn niet beledigen; de kruideniers eigenschap hoeft niet op hen te slaan. Nederlanders kruideniers dus. Kijk naar het dagelijkse gezeik over de koopkracht die zo nodig gehandhaafd moet worden. 1 van de rijkste landen ter wereld en de grootste zorg is de koopkracht handhaving. Een beetje bezuinigen? Nederlanders van alle partijen staan op hun achterste benen! Iets van onze luxe laten vallen? Stel je voor! Als Nederlanders tegenwoordig iets voor niets kunnen krijgen dan hebben ze er alles voor over. Lawaai, stank en daardoor ziekten door Schiphol? We verdienen er toch ook wat aan? Gratis mobieltjes, gratis dit gratis dat, alles is goed, als het maar gratis is, zelfs de grote hoeveelheid reclame die we ervoor moeten terug ontvangen vinden we goed. De Albert Hein, Philips of Shell scholen zijn niet ver meer. Nu kan iedereen bij een mobieltje nog in zekere zin zelf kiezen, maar bij andere zaken zoals het tv aanbod is dat helaas anders. De regering als vertegenwoordiger van ons allen bepaalt voor ons allen. CommerciŽle omroepen, die niets kosten mogen kennelijk best 50% van de tijd reclame uitzenden en slechte programma's leveren, want ze zijn toch gratis? Maar aan de publieke omroep moet steeds meer geknabbeld worden want als we voor goede programma's moeten betalen wil men dat kennelijk niet. En als we wat meer moeten betalen voor een publieke omroep zonder reclame gaan de Nederlandse kruideniers al helemaal steigeren.
Een probleem is ook, dat de politici zo mogelijk nog kruidenieriger zijn dan het Nederlandse volk. We kunnen best een voorbeeld nemen aan Frankrijk, waar de publieke omroep geen reclame mag uitzenden. Want TV is zo belangrijk geworden, onze kinderen kijken er naar en worden er sterk door beÔnvloed, en toch hebben we er vrijwel niets voor over om die kinderen een goed omroep systeem te bieden. Je vraagt je toch steeds meer af: waarvoor krijgen - nemen is vaak de uitdrukking - Nederlanders nog kinderen als ze zo weinig voor die kinderen over hebben en het liefst zien, dat allerlei commerciŽle bedrijven die kinderen zo commercieel mogelijk beÔnvloeden met hun op reclame gebaseerde "cultuur"!

Ouders en pesten (6 november 2012): In onze krant zie ik de kop "Dood Tim komt keihard aan" met afgedrukt de rouw advertentie, die de ouders met hulp van een reclame bureau plaatsten. Tim was hun trots, het allermooiste dat ze hadden, schrijven de ouders in de advertentie. De student Tim Ribberink werd volgens de krant al vanaf de lagere school gepest en pleegde nu zelfmoord. De ouders klagen met deze advertentie in feite de "pesters" aan. Maar wat was dan eigenlijk de rol van die ouders in Tim's leven? Waren die er niet voor Tim, kon of mocht hij met hen niet over dat pesten praten, waren ze blind en zagen ze niets, niets van dat pesten en niets van zijn problemen, zijn depressie? Natuurlijk, pesten op school is een maatschappelijk kwaad. Maar kinderen zijn er niet alleen voor eigen plezier en trots, voor het mooie, je moet ze ook begeleiden, verzorgen, opvangen. Ook ouders hebben plichten, de plicht om goed naar hun kinderen te kijken, te praten met ze, te zien of iets en zo ja wat die kinderen dwars zit. We mogen best verontwaardigd zijn over dat pesten, maar als pesten (zo) lang aanhoudt mogen we ook best vragen, waarom die ouders er niets van gezien of aan gedaan hebben, of ze er misschien wel niets aan hebben willen doen. Bij die rouw advertentie had best zoiets mogen staan als: "wat hebben wij ouders gefaald in onze plichten tegenover dit kind en wat zijn wij in gebreke gebleven in onze liefde. Wij hopen dat andere ouders hun kinderen beter in de gaten houden en verzorgen en beter met hun kinderen weten te communiceren dan wij gedaan hebben".
Ik weet het, deze boodschap klinkt hard. Maar juist in deze tijd van steeds meer gezinnen waar beide ouders werken en dus vaker van huis zijn en met alle nieuwe internet verleidingen is het zaak dat ouders weten dat kinderen hebben ook plichten geeft en dat de ouders er dus extra goed voor zorgen te weten wat hun kinderen doen en meemaken en hoe die kinderen daar op reageren en emotioneel in elkaar zitten.
Natuurlijk, ouders, zelfs als de communicatie met hun kind (en dat hangt niet allen van de ouders maar ook van het kind af) goed is, kunnen niet zo veel alleen doen, ze moeten ook de hulp van de school inroepen en insisteren, dat de school maatregelen neemt, dat de school wat doet tegen het pesten van hun kind en tegen pesten in het algemeen. En dat is niet altijd zo gemakkelijk, want er zijn scholen, die sommige problemen liever niet willen zien of willen weten, die bang zijn hun vingers te branden. En die ook leerlingen hebben, waarvan de ouders geen kritiek op hun eigen kind willen horen, die niet willen geloven, dat hun kind ooit iemand zal pesten. Maar dat mag geen reden voor de school-leiding zijn om het probleem niet aan te pakken

Grondprijzen en politici (5 november 2012): Vrijwel alle Nederlandse gemeenten (en dus vrijwel alle gemeentelijke politici) hebben al jaren lang gespeculeerd in grondprijzen. Zij hebben via hun zo vaak uitgelekte plannen al jaren lang ontwikkelaars in staat gesteld met grond speculaties enorme winst te maken en hebben er via hun gemeentelijke grond politiek ook voor gezorgd dat grondprijzen en dus ook huizen prijzen de pan uit zijn gespat. En zijn er dus ook verantwoordelijk voor, dat het sprookje van elkaar de bal toespelen en de zeepbel van steeds hogere grond- en huizen zeepbel dus ook een keer zou barsten. Met die barsten zitten we nu; veel van die huizen kopers, die de gemeenten in goed vertrouwen gevolgd zijn zitten nu op de blaren. En ook alle burgers van de gemeenten, die in grond speculeerden zitten op de blaren van de verliezen, die die speculerende politici ons bezorgd hebben met de laatste resten grond, waar ze nu aan zijn blijven zitten.
Maar denkt U, dat die politici ter verantwoording worden geroepen voor het speculeren met ons geld? Dat had je gedroomd; deze politici hebben zelfs niet het morele besef om hun excuses aan te bieden voor hun wanbeleid, tegen het overschrijden van hun bevoegdheden, soms zelfs aanleunend tegen corruptie. In de sport, ons volksvermaak, zijn we heel wat strenger dan in de politiek: sporters, die de regels overtreden zoals met doping worden gestraft, maar politici, die de regels overtreden, kunnen blijkbaar gewoon doorgaan.

Texel (1 november 2012): Wij waren een weekend op Texel en gelukkig met heel redelijk weer: af en toe wolken, een hoop zon en een paar spatjes regen. Het is een verfrissend eiland; slechts 20 minuten varen met de pont maar dan ben je toch al in een veel rustiger wereld. Leuke haventjes, prachtige stranden, de slufter, wat bos en veel weiland met schapen en tenslotte het vliegveld met parachute spring lessen. Men heeft geen haast, gebruikt de auto voornamelijk voor het komen en gaan en voor de rest loopt en fietst de meerderheid. De rust en het lage tempo waar je je in Texel aan aanpast komt mede, omdat er niet al te veel te zien is en je voor alles dus je tijd kan, ja zelfs moet nemen, en door de ruimte die er is en door het kleine aantal vaste bewoners en door de mede-toeristen, die al even rustig zijn als jij. Geen lange reis er naar toe, maar toch een andere wereld.

De Rabo bank (24 october 2012) heeft een persconferentie gehouden over wielrennen, die ook over bankieren zou hebben kunnen gaan, ongeveer met een soortgelijke tekst als ik hem gisteren op het web zag staan: "De Rabobank heeft het niet voor elkaar gekregen de bankwereld van binnenuit schoon te krijgen. Het besluit om te stoppen met bankieren gaat dan ook met pijn in het hart" aldus financieel directeur Bert Bruggink van de Rabobank in een persconferentie vanmiddag. "Het is doodzonde, maar de bittere realiteit" zegt Bruggink, "het resultaat van de Eurotop is ronduit schokkend. Het is duidelijk dat de internationale bankwereld en de politiek verziekt is. We denken niet dat dit in de nabije toekomst nog zal verbeteren." Bruggink benadrukt ook genoeg te hebben van de geruchtenstroom die al jarenlang de rondte gaat over de Rabobank die zelf betrokken zou zijn bij diverse schandalen als de Libor-, Euribor- en Hypotheekrente fraude. "We hebben alles in werking gesteld om er voor te zorgen dat onze bank schoon is" vervolgt Bruggink. "In 2008 en 2011 ontsloeg de Rabobank nog meerdere bankiers naar aanleiding van deze schandalen. We lopen al langer te worstelen over de vraag of we al dan niet het bankieren zouden moeten continueren. Sinds bekend is welke afspraken zijn gemaakt rond de ESM en het oplossen van de financiŽle crisis tijdens de laatste Eurotop is de besluitvorming in een stroomversnelling gegaan" legt Bruggink zaterdagmiddag op BNR uit. "Het resultaat van de Eurotop wijst uit dat de internationale politiek en het bankwezen, inclusief al haar instituties, behoorlijk verziekt is. We zien geen uitzicht op een krachtig herstel. Het geeft gewoon aan dat deze werelden blijkbaar niet in staat zijn om het zelfreinigend vermogen op te brengen om op afzienbare termijn alles ten goede te laten keren. Op grond daarvan zijn we helaas tot de conclusie gekomen om er een punt achter te zetten. Ons besluit staat vast, we trekken ons terug uit het bankieren uiterlijk 31 december 2012."

Strip verhalen (23 october 2012): Toen ik een jaar of 7 was had je het weekblad voor kinderen "Doe Mee", met de mooie reclame spreuk: Doe mee met Doe Mee, maak je vriendje abonne. Daarin onder andere Donald Duck en Mickie Mouse maar ook Popeye the sailorman met Olive en Wimpy en ook de Jongens van Stavast. Een blad, waar je wekelijks naar uit keek. Later als volwassene was ik ook gefascineerd door de strips van Toonder (die op dit moment regelmatig in het nieuws is) met Bommel en Tom Poes, en de Amerikaanse strips van Schultz met zijn zo veelzijdige Peanuts. Peanuts is misschien wel de beste strip die ooit getekend is: kinderen met alle eigenschappen van zowel kinderen als volwassenen. Ik las Peanuts dagelijks al rond 1955 in een Engelse krant in Japan, knipte ze toen uit en plakte ze in een plakboek. En ook ben ik de trotse bezitter van vele Peanuts boekjes. Peanuts verschijnt onder andere al jaren in de Herald Tribune en toen deze krant er een jaar of 3 geleden mee wilde stoppen was de verontwaardiging van de lezers zo groot, dat ze op hun besluit moesten terugkomen.
Ik denk dat iedereen zich wel kan vereenzelvigen met Charlie Brown, Lucie, Linus en de andere kinderen en vooral ook met Snoopy en raad iedereen aan, die deze strips nog niet kent: bekijk en lees ze!
De naar mijn mening enige Nederlandse strip tekenaar van dit moment, die een internationaal niveau haalt is Peter de Wit met Sigmund. Elke dag weer geeft hij met zijn simpele maar doeltreffende stijl een stukje van onze huidige levensstijl weer als geen ander. Net zoals bij Peanuts en Bommel gaat het hier niet om krampachtige humor (waar zijn meeste collega's blijven steken) maar om een dagelijkse psychologische spiegeling van ons leven.

Fabrikanten van geneesmiddelen (17 october 2012): Ik lees in de Volkskrant van vandaag, dat fabrikanten van geneesmiddelen verplicht zijn om ook negatieve testresultaten te publiceren maar dat ze dat niet doen, ook al is dat een zeer duidelijke verplichting. En als ze het al doen, dan maken ze zich er op een slinkse manier van af door alleen maar te publiceren in 1 of ander obscuur en achteraf blaadje wat niemand leest. Schande over de medische geneesmiddelen industrie, die toch al zo veel boter op z'n hoofd heeft en al weer blijk geeft veel en veel minder te denken aan genezen dan aan voor zich zelf geld verdienen. Het erge is, dat niet alleen die bedrijven zo handelen, maar dat wel heel veel wetenschappers zich voor het karretje laten spannen. Je zou het van wetenschappelijke onderzoekers niet verwachten, maar voor geld doen ze blijkbaar alles: verdraaien van onderzoeken net zoals hun opdrachtgevers dat willen en die opdrachtgevers daarmee de kans geven te dure, slechte, waardeloze of zelfs schadelijke geneesmiddelen aan de man of vrouw te brengen. En de politiek doet er vrijwel niets aan: sigaretten roken mag bijna nergens meer maar verkeerde medicijnen verkopen en er te veel geld voor vragen via patenten of wat dan ook: de politiek doet er niets aan. Zouden ze voor die houding soms betaald worden?

Autoriteiten en individuen - Power to the People (12 october 2012): Ik schreef het al eerder, we leven sinds 2008 in soortgelijke astrologische patronen als in de jaren 1928/32. De Saturnus-energie was daar eerder bij betrokken, maar nu gaat het vooral om Pluto en Uranus, die ons de heersende krachtenvelden laten zien: de symboliek van pluto (o.a. controle: autoriteiten, regeringen en wereldfirmas die steeds meer controle, macht en invloed willen; schulden: zowel geldelijk als anderszins, noodzakelijke veranderingen: de phoeniks die in nieuwe vorm geboren wordt uit het graf) vierkant ten opzichte van en dus botsend en volledig in strijd met de symboliek van uranus (het individu; vrijheid; onverwachte gebeurtenissen; vernieuwing).
De crisis, die men ten onrechte een krediet crisis gedoopt heeft gaat natuurlijk om veel meer dan geld en schulden alleen; het gaat om ons hele leefpatroon, onze houding tegenover elkaar en de aarde. Veranderingen, zelfs al zijn ze uiteindelijk verbeteringen, en al zijn ze uiteindelijk hard nodig, doen altijd pijn; de mens houdt niet echt van veranderen en moet er vaak door de omstandigheden toe gedwongen worden!
De VPRO uitzending Tegenlicht van 8 october was een prachtige illustratie van die strijd op een Deens eiland, waar de bewoners samen een kleine coŲperatie opgericht hebben, windmolens neerzetten en zelf energie opwekken en dus niet meer afhankelijk zijn van de grote machtige leveranciers. Ook met andere kleinschalige coŲperaties is men in de wereld nu bezig. Wat een positieve ontwikkeling!
Zoals het programma in onze gids werd aangekondigd: Transformeren van consument naar producent. Van energievoorziening tot verzekering wordt kleinschalig en lokaal. Het revolutionaire antwoord op de globalisering.

Drones of brood - wat maakt je geliefder? (11 october 2012): Als je het even niet eens bent met de Verenigde Staten van Amerika, de V.S., dan heb je kans op een drone op je kop, die niet alleen jou maar ook een aantal mensen, vermoedelijk onschuldigen uit elkaar laat spatten. Dat Drones volkomen illegaal zijn interesseert de Amerikanen niet. Als ze maar effectief zijn en verdachte terroristen opruimen. En wie er nog meer doodgaan interesseert ze ook niet genoeg om met de drone-bombardementen te stoppen. Maar moeten de Amerikanen zich niet eens gaan afvragen of die drones wel zo effectief zijn? Want elke drone aanval zaait ook haat, kweekt nieuwe terroristen. Stel je voor dat inplaats van een drone de Amerikanen voor wat een drone ze kost aan eten zouden droppen, brood, rijst, slaolie of wat dan ook al naar gelang van de eetgewoonten van het te bombarderen land. Of naast eten ook portables, kleine computers of tv's, andere nuttige goederen. Je ziet de mensen op de grond al vechten voor het eten of die andere droppings. De bevolking zou er en een stuk beter aan toe zijn en Amerika zou er heel wat populairder door worden. Voor de prijs van 1 drone kan je op die manier vermoedelijk heel wat goodwill kweken!

Liefhebbers van The Blues (29 september 2012) wil ik wijzen op de DVD box Martin Scorsese presents THE BLUES, te koop voor slechts 30 euro. 7 dvd's waarop 7 verschillende directors hun visie op de blues muziek en geschiedenis weergeven, Fantastische films, prachtig historisch beeldmateriaal en vol informatie. En, bovenal, met prachtige muziek fragmenten. Zo in Piano Blues o.a. een stukje Duke Ellington met zijn fantastische techniek van alles weten te zeggen met slechts een paar noten, verder Meade Lux Lewis, Dr John, Big Joe Turner, Fats Domino, en ga zo maar door. Elke regisseur heeft zijn eigen benadering, maar hun doel is hetzelfde: hun obsessie voor deze oorspronkelijk "zwarte" muziek die later over alle grenzen heen gaat een plaats te geven en zo de blues muziek met zijn grote emotionele "lading" te behoeden voor de vergetelheid. Koop deze box en geniet!

Duitsland en Frankrijk (26 september 2012), hoe staan ze tegenover Griekenland, als mede-EEG landen of als wapen-leveranciers? Want die dubbelfunctie is nu duidelijk naar voren gekomen. Aan de ene kant moeten Duitsland en Frankrijk de noodzakelijk geachte bezuinigingen van Griekenland beoordelen en zeggen nu, dat die nog niet voldoende zijn voor verdere kredieten, aan de andere kant zijn Duitsland grote wapen leveranciers van Griekenland en daarmee ook de twee EEG landen, die juist Griekenland er toe hebben bewogen om niet voldoende te bezuinigen. Hoe kan dat, op de twee stoelen gaan zitten van zowel grote wapen leverancier als krediet-verstrekker? Een onmogelijke dubbelrol, die de neutraliteit ven deze twee landen wel zwaar ondermijnt. Je kan toch niet een land eerst op alle mogelijke manieren verleiden tot steeds meer wapenaankopen en als dat dan gelukt is zeggen: je hebt niet genoeg bezuinigd? Het is voor de goed oplettende buitenstaander toch wel heel duidelijk: die wapen verkopen van Duitsland en Frankrijk zijn een belangrijke oorzaak van de nu verweten tekortschietende bezuinigingen en dat die wapen verkopen mogelijk gepaard zijn gegaan met omkoperij van Griekse inkopers maakt de rol van Duitsland en Frankrijk in dit geheel alleen maar nog dubieuzer. Duitsland en Frankrijk: neem een consequente houding aan, haal een streep door die wapen verkopen zonder het rekenen van boetes en neem daarmee een duidelijke, consequente houding aan zowel tegenover Griekenland als tegenover je mede-kredietverleners, inplaats van aan wapen verkopen aan Griekenland te verdienen en tegelijkertijd Griekenland met die verkopen minder te laten bezuinigen.

Carrie van Houten (25 september 2012), de bekende Nederlandse filmster, was gisteren avond bij de Wereld Draait Door. Het is een mooie vrouw, heel mooi mag je zelfs wel zeggen. Daarom was het extra vreemd, dat ze zo dik geschminkt was, dat het leek alsof ze een wit dodenmasker op had. Je kan je voorstellen, dat een argeloze gast bij dat programma zich zo laat toetakelen, maar een zo ervaren filmster? Die moet toch beter weten, zeker, als ze ook nog eens het begin van een zang carriŤre wil pluggen. Carrie, waarom liet je je zo toetakelen en DWDD, waarom takelde je haar zo toe? Of is Carrie dan tyoch al zo oud, dat ze dat nodig heeft?

Verkiezingen (20 september 2012): Nu de verkiezingen in ons land achter de rug zijn kunnen we tamelijk tevreden terugkijken naar de houding van de politici - ze hebben niet met modder gegooid, zijn in feite tamelijk vriendelijk tegen elkaar geweest en hebben elkaar met reŽle argumenten bestreden. De twee winnaars gaan nu met elkaar praten, zoals het ook hoort na het voor hen overweldigende resultaat. De media daarentegen verdienen eerder gele of rode kaarten inplaats van onze lof, vooral om de manier, waarop ze ons doodgooiden met opiniepeilingen en standpunten innamen tijdens praatprogramma's. Het ergste maakte Matthijs (in het algemeen een bijzonder goede presentator) van De Wereld Draait Door het: vrijwel dagelijks een opinie peiler op bezoek met zoals achteraf bleek volkomen verkeerde ramingen. Het leek wel, alsof dwdd er op uit was ons stemgedrag volledig te manipuleren. En het ergerlijke was: geen excuses achteraf van Matthijs, geen: we hebben jullie verkeerd voorgelicht en op het verkeerde been gezet, nada, niks. Opeens zwijgen ze bij dwdd in alle talen over de foute peilingen en over het feit, dat ze die zo nadrukkelijk uitgezonden hebben, zo nadrukkelijk in onze strot geduwd hebben. En wat te denken van Peter de Vries als ondervrager van Rutte en anderen? Je gelooft toch niet, Matthijs, dat die opeens wat van politiek afweet, ook al doet hij zo nadrukkelijk alsof? Bij de dagbladen waren er gelukkig veel gunstige uitzonderingen, zoals bijvoorbeeld (maar niet alleen) de Volkskrant, die elke partij een volle pagina gaf om hun programma's toe te lichten, zodat we opeens ook wat meer ter weten kregen over kleinere partijen. Enfin, gelukkig geen Amerikaanse toestanden.

Onze Koningin (18 september 2012): Eerder vandaag keek ik naar onze Koningin, hoe zij in de koets stapte, arriveerde bij de 2e kamer, en de troonrede hield. En het lijkt mij dan, dat de speech niet is zoals die zou moeten zijn. Het was een reclame speech voor de regering en de 2e kamer, die vrijwel uitsluitend ging over de economie en de noodzaak van economische groei. Een speech geschreven door een saaie, zakelijke minister en waar kennelijk niets aan veranderd mocht worden. Gevolg: een speech zonder inspiratie, zonder moraal. En dat is jammer, want daarover kon de koningin in het verleden wel iets toevoegen. Economische groei, het modewoord in deze crisis, is niet zo alleen-zaligmakend op onze volle aarde. En deze zo vlakke toespraak van de Koningin deed me denken aan het feit, dat de 2e kamer haar eerder dit jaar al wat macht heeft afgenomen. Waarom? Zoveel macht had ze toch niet en ze deed haar werk goed. Wij hebben in Nederland een Koningin, laten we daar blij mee zijn. Want wat is het alternatief: een president. En kijk naar Frankrijk, naar de V.S., dat is verschrikkelijk. Presidenten zijn over het algemeen vreselijke machtsdieren en meestal ook nog zonder al te veel geld, wat ze dan zo gauw mogelijk in hun functie willen verdienen, met als gevolg hoge kosten en veel corruptie. Zie je onze kamerleden of lijsttrekkers al rollend over straat vechten wie president mag worden? Draag dan toch een Koningin, die al geld en gezag genoeg heeft (en geld dus niet meer hoeft te stelen en macht niet meer hoeft op te leggen) op handen, koester haar, hoop dat ze haar werk voor Nederland nog lang zo belangeloos zal willen doen, luister af en toe naar haar, want ze staat boven de partijen, en maak haar het leven niet steeds zo zuur. Ook al is het koningschap een oude traditie, tradities kunnen toch waarde hebben.

Bescherming Wilders (12 september 2012): Wilders is vaak in het nieuws, de media besteden veel aandacht aan hem. Maar volgens mij is 1 onderwerp onderbelicht: de kosten van zijn bescherming. Wat ik me namelijk plotseling realiseer, is dat ik en samen met mij alle Nederlanders Wilders en zijn uitspraken al jaren lang subsidiŽren door via de belasting mee te betalen aan zijn bescherming. En nu zou ik toch wel eens willen weten wat die bescherming per jaar kost en tot nu toe totaal gekost heeft zodat ik kan uitrekenen wat wij er dus per persoon aan meebetaald hebben. Het merkwaardige is, dat in de verschillend grote Nederlandse dagbladen dit bedrag, voor zover ik weet niet genoemd wordt. En in deze tijd van bezuinigingen zouden we toch wel mogen weten, hoeveel wij met z'n allen betalen aan het beschermen van Wilders en daarmee ook mee betalen aan alles wat hij zegt. Het gaat me in eerste instantie niet over de vraag of die bescherming al dan niet ooit terecht was, wel vraag ik me af, of die bescherming nog steeds nodig is en hoelang dat moet doorgaan en hoelang ik op deze manier Wilders' politiek uitspraken ongewild moet blijven subsidiŽren.
Bij het beschermen van politici zoals Wilders zou men zich misschien regelmatig moeten afvragen: is de bescherming nog nodig, hoelang nog, in wat voor soort van luxe, en in hoeverre mogen de betalers van die bescherming daar ook voorwaarden aan verbinden wat uitspraken en taalgebruik betreft.

Partij voor de dieren-2 (6 september 2012): Enige dagen geleden (3 september 2012) schreef ik over de partij voor de dieren en Marianne Thieme en nu lees ik in Dienstreizen van een Thuisblijver van Maarten 't Hart dat zij zowel als 1e kamer woordvoerder Koffeman zevendedag adventisten zijn. Kan je mensen met die gekke ideeŽn vertrouwen, dat is nu, net zoals van 't Hart, mijn dilemma. Wat goede ideeŽn over het milieu en dieren, wegen die op alle ideeŽn, die het adventisme meebrengt? En waarom weten we dat niet van Marianne en Nico? Vinden de media dat niet belangrijk, lopen zij er zelf niet mee te koop, of loop ik achter? Hoe dan ook, hun geloof dat toch wel erg gericht is op een toekomstige wereld die volgens mij nooit komt lijkt toch wel erg in tegenspraak met een betere wereld nu. Jammer, dat ik daar in een interview met haar niets over gehoord heb en dus niet wat meer weet over haar.
Ik vertelde dit zojuist aan mijn vrouw en die zei: "Wist je dat dan niet!"

Maarten 't Hart en Jan Wolkers (4 september 2012): Uit de plaatselijke bibliotheek leende ik 2 dagboeken: een van Maarten 't Hart en een van Jan Wolkers. Het is natuurlijk een kwestie van smaak, maar voor mij wint 't Hart het met straatlengtes van Wolkers. Het eerste dagboek vol aandacht voor de wereld om ons heen en die beschrijvend vol humor en bijna biologische details, met een kritische kijk op zichzelf. En het tweede dagboek met maar 1 onderwerp: Jan Wolkers, als een soort van veredelde Ik Jan Cremer, die bij voorkeur zijn enorme seksuele potentie ten toon spreidt. Van Maarten 't Hart had ik natuurlijk wel wat boeken gelezen, maar zijn kolommen, zijn essays en dagboeken waren mij onbekend. Ik lees er nu in met enorm veel plezier; of het nu een kort stukje is over zijn buurman-boer, het fietsen, het Hollandse klimaat, een bijna verdronken kalf, of zijn "gekte", of een langer essay/voordracht over Multatuli, over literatoren/critici, het is allemaal even boeiend en origineel. Wolkers dagboek zal ik U zeker niet aanraden maar Maarten 't Hart met zijn originele en vaak wat afwijkende opinies wel: lees hem!

Partij voor de dieren (3 september 2012): Ik heb steeds een beetje raar tegen deze partij aangekeken. Partij voor de dieren: nog meer huisdieren, nog meer honden en katten; je moet er niet aan denken. En ageren tegen dat beetje ritueel slachten, terwijl de vlees industrie veel en veel wreder slacht in veel en veel grotere aantallen, waar ben je dan mee bezig? Is de vlees industrie te machtig om aan te pakken? Maar nu ik in deze verkiezingstijd wat meer gelezen heb over hun programma zie ik, dat ze ook tegen de mega stallen zijn. In een interview in de volkskrant zegt lijsttrekker Marianne Thieme: We moeten ons niet richten op groei, groei, groei. En: als ik het voor het zeggen zou hebben halver ik de bio industrie. Dus toch een partij met goede ideeŽn, maar die dat op de 1 of andere manier verkeerd voor het voetlicht brengt. Zoals de naam al: partij voor de dieren. Waarom niet "partij voor onze kinderen" of "partij voor mensen"? En waarom niet veel duidelijker de werkelijk belangrijke partij punten naar voren brengen, zoals stoppen van de werkelijke milieu verpesters, zoals de vlees industrie met hun hormonen en slacht praktijken en de landbouw met hun zo omstreden bestrijdingsmiddelen? Al met al dus een partij met goede bedoelingen, maar die helaas in de praktijk de nadruk volkomen verkeerd naar buiten brengt.

Oorlog (24 augustus 2012): Misschien komt het omdat ik de 2e wereldoorlog aardig bewust heb meegemaakt; ik was 12 jaar bij het begin en 17 bij het einde er van. Het was vreselijk, bommen, oppakken van mensen, te weinig eten, honger, onderduiken, moorden. En oorlogs dreigingen geven mij een gevoel van angst, van angst ook voor onredelijke mensen, die niet weten waar ze over praten. Oorlogen worden steeds harder met steeds gemenere wapens, steeds meer verminkte mensen en steeds meer vluchtelingen. En toch praten regeringsleiders over oorlog alsof het niets betekent. Meestal ook niet voor hen. De politici en bevelhebbers zitten altijd wel veilig, laten anderen het vuile werk doen. Oorlog, is iets verschrikkelijk, waar je niet zo snel over zou moeten praten, zo snel mee zou moeten dreigen en mee beginnen. Zie wat de resultaten zijn in allerlei landen zoals bijvoorbeeld 1e en 2e wereldoorlog, Irak, Afghanistan, Soedan.
Ik ben bang voor oorlogen en het verbaast me dat er zo weinig gereageerd word, dat er zo weinig mensen bang zijn als bijvoorbeeld Minister President Netanyahu zo, tussen neus en lippen even zegt: ik ga binnenkort Iran bombarderen. Weet die man wel wat hij zegt, waar hij mee dreigt? Weten de mensen die hem horen wel wat ze horen, een dreiging die al weer een flink deel van de wereld kapot kan maken? Ik vraag me af, waarom de media in Nederland er zo laconiek over schrijven, waarom er in Nederland nauwelijks op gereageerd wordt. Want Premier Netanyahu heeft al duidelijk laten verstaan dat Israel ook zonder de steun van de Amerikanen kan ingrijpen en dat hij dat zeer binnenkort ook wil doen.
Nu heeft een groep van een twintigtal schrijvers en kunstenaars in Israel een ongewone stap gedaan. Ze hebben een brief naar de IsraŽlische procureur-generaal gestuurd waarin ze zich niet voor en niet tegen een IsraŽlische interventie uitspreken, hoewel een grote meerderheid van de IsraŽlische bevolking tegen is. Maar de ondertekenaars van de brief (die geen petitie is), onder wie regisseur Rani Blair, acteur Doron Tsabari en de schrijvers Yoram Kaniuk, Zeruya Shalev, Eshkol Nevo en Nir Baram maken in hun epistel wel duidelijk dat zoín aanval enorme gevolgen zou hebben. Daarom eisen de ondertekenaars van de brief dat een beslissing over het al dan niet bombarderen van Iranese nucleaire installaties door het voltallige IsraŽlische kabinet genomen zou moeten worden en niet alleen door premier Benjamin Netanyahu en zijn minister van Defensie Ehud Barak. De briefschrijvers hebben voor de formulering van hun eisen een beroep gedaan op het kantoor van advocaat Michael Sfard in tel Aviv, die de auteurs en acteurs juridisch vertegenwoordigt. Het verschil met een klassieke petitie is dat de brief van schrijvers en acteurs wel degelijk juridische gevolgen heeft. De ondertekenaars hebben de procureur-generaal tot zondag de tijd gegeven om op hun schrijven te antwoorden. Als er op dat ultimatum geen antwoord komt willen de initiatiefnemers zich tot het opperste gerechtshof wenden.
Een compliment voor de actie van deze schrijvers in Israel en een rode kaart voor de Nederlandse politici, Nederlandse ministers, de Nederlandse bevolking en vooral ook Nederlandse Joden die zich allen zo stil en dus afzijdig houden of die de oorlogszuchtige Netanyahu zelfs steunen!

Ons leven (15 augustus 2012): Ik bladerde in de trein een boekje met Japanse haiku's door en kwam deze tegen van Basho, de beroemdste haiku dichter:
Niets van het getsjilp
van die krekel laat horen
hoe snel hij dood gaat.

Copy-right en patenten (14 augustus 2012): Er was een tijd, dat uitvinders en bedenkers van liedjes of schrijvers van boeken dat voor de gemeenschap deden. Leonardo da Vinci had geen patenten op zijn uitvindingen nodig en de Indiase wijzen hadden geen copy-right op hun gezegden. De Middeleeuwse kathedralen werden gebouwd door architecten, die niet begonnen te piepen als hun goede ideeŽn nagevolgd werden door andere kathedralen-bouwers. Doctoren deelden hun kennis. Dat alles is nu wel heel anders en, naar mijn mening, uit de hand gelopen tot op het misdadige af. Wat te zeggen van bijvoorbeeld patenten op geneesmiddelen, die het firma's mogelijk maken uit winstbejag hun medicijnen veel te duur in de markt te zetten waardoor miljoenen zieken door hun schuld "verrekken". Of een schrijver van wetenschappelijke lectuur, die daar jaren lang, veel te lang, de auteursrechten op heeft of een zanger van een simpel liedje met dezelfde jarenlange bescherming. Die veel te lange bescherming kan absurde vormen aannemen, zoals nu bijvoorbeeld de strijd tussen Apple en Samsung. De techniek zou snellere stappen vooruit kunnen maken ten voordele van de consument en dus de wereld in het algemeen zonder die zo overdreven patenten- en copyright-beschermingen. Want die beschermingen houden prijzen veel te hoog, houden concurrentie op een afstand en staat het vrije gebruik volledig in de weg. De geschiedenis staat bol van de uitvindingen die vrijwel tegelijkertijd door meerdere uitvinders bedacht werden; die uitvindingen zaten in de tijdgeest, waren als het ware rijp en voor het oprapen. De uitvinders hoefden er niet poep-rijk van te worden, ze gingen door met uitvinden. Maar nu gaat het er blijkbaar niet meer over, wat van belang is voor de mensheid, voor het algemeen, maar om wat een bepaald individu, een bepaalde firma er aan verdient. Straks vindt iemand bijvoorbeeld uit, hoe een auto zonder enige vervuiling op water kan rijden, neemt daar dan patent om en niemand anders kan dan die auto's nog maken. Te gek toch! Het gaat nu vaak niet om het uitvinden, maar om zo snel mogelijk en slim mogelijk een patent te registreren. Het wordt tijd, dat we iets doen aan deze uit de hand gelopen bescherming. We moeten wellicht als eerste stap de periodes van de beschermings-constructies wettelijk flink bekorten. Want zoals het nu gaat mag te veel leed in de wereld geleden worden, te veel vooruitgang geremd worden dankzij patenten en dergelijke. Te veel uitvinders en firma's waar uitvinders in dienst zijn gaat het alleen nog maar om het veilig stellen van een zo lang mogelijk lopend alleenrecht om daarmee zoveel mogelijk geld in eigen zak te kunnen steken ten koste van de wereld bevolking.

Israel en de Palestijnen (12 augustus 2012): Als je iets wilt begrijpen van wat er gebeurt in Israel en hoe de Joden daar leven en omgaan met de Palestijnen, lees dan het boek "Grillroom Jeruzalem" van P.F.Thomese. Dit boek zou verplichte lectuur moeten zijn op de Nederlandse scholen, voor de Nederlandse diplomaten en ook voor de Nederlandse Ministers, die Israel als hun werkterrein hebben. En ook verplicht leesvoer voor alle Nederlandse Joden, zodat zij wellicht eens even ophouden over de holecoust van zo lang geleden te praten om zich er wat meer in te verdiepen, wat er nu in en door Israel met een heel volk gebeurt, om daar tegen te protesteren. Oplossingen heeft Thomese niet. Hij probeert zijn bezoek zo afstandelijk mogelijk te beschrijven. Maar desondanks, het zijn gruwelijke toestanden. Zoals Thomese bijvoorbeeld schrijft is de Gaza strip hermetisch van de buitenwereld afgesloten. Een gevangenis voor 1 1/2 miljoen mensen, als ratten in een val, in een gebied van 10 bij 40 kilometer. Hier is een heel volk zonder enige vorm van proces veroordeeld tot levenslang met tbs. Meer dan de helft van de gevangenen is 18 jaar of jonger. Oogsten en huizen in de Gaza worden kapot gemaakt; Arabieren worden in Jeruzalem uit hun huizen gezet, bombardementen met onbemande drones zijn normaal. En op zijn hotelkamer in Tel Aviv valt hem op: "Elk tv programma word in het Hebreeuws en het Russisch ondertiteld, maar niet in het Arabisch, terwijl dat toch de tweede taal moet zijn". In Israel wonen toch 1 miljoen Arabieren, in de bezette gebieden zijn dat er zo'n 4 miljoen. Van officiŽle zijde hoor je van het Arabisch volksdeel niets. Alsof het niet bestaat, niet bestaan heeft zelfs. Lees het hele boek van zijn fascinerende reis. En laten wij Nederlanders, wij Nederlandse Joden straks niet zeggen: wir haben es nicht gewuesst!

Belgen en Nederlanders (11 augustus 2012): Belgen en Nederlanders, als buren lijken we wel wat op elkaar. Maar er zijn ook frappante verschillen. Zo is daar als voorbeeld het tv programma De Slimste Mens, een tijdje geleden regelmatig op de Belgische tv te zien en nu dagelijks uitgezonden op Nederland 2. Het Belgische programma, afgezien van het voor Nederlanders zo sappige "dialect", had een drie-koppige, zeer geestige jury en presentator. Het programma boeide me eigenlijk het meest om de humor en de vrolijke atmosfeer. En nu is datzelfde programma in Nederland te zien met een serieuze presentator, o.a. bekend om het oplezen van dictees, en slechts 1 jury-lid en dat is Maarten van Rossem, die zonder enige humor en frivoliteit al zijn opmerkingen doorspekt met wetenschappelijke betweterigheid. Het ene volk vol humor, de spot drijvend met alles, het andere volk heel serieus, de puntjes op de i zettend, vooral bij anderen! Helaas, denk ik dan, ik ben ook Nederlander, behept met die gewoonte.

Websites van de experts (10 augustus 2012): Het verbaast me elke keer weer, als ik een website bezoek van firma's gespecialiseerd in computer verwante services. Ditmaal van Vodafone, die ik bezocht op verzoek van familie in het buitenland, die iets wilde vragen over bellen vanuit het buitenland naar Nederland en over een puk-code, dat laatste een voor mij onbekend begrip. Op de website wel een plaatje, wat de wachttijd van de telefoonverbinding aangaf, maar nergens op de website was voor mij het telefoonnummer van de klantenservice te vinden. Verder wel een item in de vagenrubriek over bellen naar het buitenlan, maar een rubriek over bellen vanuit het buitenland, niet te vinden. Ra ra, waarom zo knullig, of is het telefoonnummer expres verstopt om bellen vrijwel onmogelijk te maken en zo een korte wachttijd te kunnen tonen?

Medische zorg en behandelingen (4 augustus 2012): Terwijl de politiek zich aan dit onderwerp zelden de handen wil branden komen er gelukkig toch meer discussies los in de media. Zo deze week een goed artikel in Vrij Nederland, over het onderwerp hoe dood te gaan en wanneer, hoe en ten koste van wat patiŽnten nog medisch behandelen. Geleidelijk komt er bij artsen toch meer inzicht, dat ze er op grond van hun "eed" niet toe verplicht zijn mensen koste wat kost in leven te houden, het leven van mensen te verlengen, als dat gepaard gaat met veel onnodig lijden. Operaties, bestralingen, medicaties worden nu vaak nog uitgevoerd ook al betekend dit voor de patiŽnt een langer lijdens-proces en is het effect niet meer dan een korte levensverlenging of gaat het zelfs over een volkomen zinloze behandeling. In hoeverre spelen daarbij morele of financiŽle factoren een rol? Van de specialisten mag men verwachten dat financiŽle overwegingen van meer inkomsten geen rol spelen, maar tegelijkertijd zullen ze toch te vaak een zinloze behandeling waar een patiŽnt om vraagt niet durven te weigeren, ook al weten ze heel goed, dat de behandeling geen zin (meer) heeft. Wat de pharmaceutische industrie betreft met de woekerprijzen, die ze dank zij jarenlang (veel te lang!) geldige patenten kunnen berekenen is dat anders: het gaat hen alleen maar om een zo goed mogelijk verdien model. Medici zouden meer moeten kunnen kijken naar wat goed is voor de patiŽnt en niet naar in leven houden onder onmenselijke omstandigheden! Natuurlijk, iedereen is anders, iedereen heeft zijn eigen maatstaven. Maar als ik in een verpleeghuis demente mensen zie, als ik er aan denk dat ik daar was, tot vrijwel niets in staat, hangend in stoel of rolstoel of bewegingloos liggend op een rijdend bed, overdag vaak halfslapend en met lange nachten zonder diepe slaap, dan heb ik met ze te doen en vraag me af: is dit niet een moderne manier van martelen onder het mom van menslievendheid?

Drones, onbemande vliegmachines met verontrustende mogelijkheden (26 juli 2012): Ik schreef al iets over Drones op 20 juli en wil daar nog wel wat meer over zeggen, vooral ook, omdat het gevaar van drones zo onderschat wordt. Het trainen van een F15 piloot kost ongeveer 5000 vlieguren en $10 miljoen. Het leren van het besturen van een wat grotere drone kost daarentegen slechts 120 uur en van een kleinere zelfs niet meer dan 60 minuten! het lijkt in alle opzichten op een computer spelletje, maar dan een computer spelletje met echte, desastreuze gevolgen. In 2010 waren al zeker 40 landen bezig met bouwen, kopen of gebruiken van drones. Zo kochten en gebruikten bijvoorbeeld de opstandelingen in Libie een aantal jaren geleden een drone om het leger van Gaddaffi te bespioneren. Van de totale uitgaven voor drones kwam in 2010 al 2/3e uit andere landen dan de Verenigde Staten. De afmetingen van drones worden steeds kleiner (het zijn dan ook net kleine computers) en gaan naar de maat van vogels. Waren drones oorspronkelijk bedoeld voor verkenningsvluchten, drones krijgen steeds meer wapens en worden zo steeds gevaarlijker, want de mogelijkheden zijn onbeperkt. Men kan er hele steden mee vernietigen vanaf een veilige plek ver weg. Maar wat is veilig in een wereld, waar drones steeds verder ontwikkeld worden en boven de wet staan, niet alleen wat gebruik betreft, maar ook wat betreft verkoop aan Jan en alleman?

De macht van de Verenigde Staten (20 juli 2012): Ik las een interessant verhaal over de Olympische Spelen het jaar dat ze in Amerika gehouden werden. Amerika eiste (en kreeg ook gedaan) dat de organisatie geen enkele Amerikaanse atleet op doping zou gaan betrappen. Dat waren dus ook de enige Olympische Spelen in het "doping" tijdperk, waarin zogenaamd geen enkele Amerikaanse atleet officieel doping gebruikte. Men zegt wel, dat de macht in de wereld zich aan het verplaatsen is van Amerika naar China, maar zover is het nog lang niet. Ook al is Amerika bijna failliet, het staat nog steeds boven de wet die voor andere landen geldt. Zie de drones, de onbemande vliegtuigjes, die, bestuurd vanuit Amerika, in de hele wereld mogen bombarderen zonder dat iemand Amerika kan of probeert tegen te houden, Bombarderen waar men maar wil. En dat vrijwel zonder protesten en vanuit het Westen (zoals Nederland) zelfs zonder commentaar. Maar stel je eens voor, dat een ander land een drone naar Amerika zou sturen; dan was de wereld te klein!

Centrale Bankiers (14 juli 2012): "Door de rente te verlagen en lenen goedkoper te maken wil Centrale Bank het geld laten vloeien" wordt in de media geschreven. Maar laten we ons door deze kreet, mogelijk overgeschreven uit het Centrale Bank communiquť, niet laten misleiden, want ook de Centrale Bank wordt niet geleid door altruÔsten maar door echte bankiers met veel te veel sympathie voor hun falende collega's. En die lage officiŽle rente, dat weten die bankiers heel goed, al bijten ze liever hun tong af dan dat toe te geven, is alleen maar goed voor banken in nood en voor niemand anders, zeker niet voor de economie. Want ieder ander heeft alleen maar nadeel van die lage rente, zoals alle gewone burgers, die vroeger op hun spaarcentjes een redelijke rente ontvingen en daardoor meer geld hadden om uit te geven, en zoals pensioenfondsen die door de lage rente die ze nu ontvangen mogelijk pensioenen moeten gaan verlagen. Tegen die lage rente kunnen alleen banken lenen en door die kunstmatige lage rente kunnen mensen niet meer uitgeven maar worden ze juist gedwongen tot grotere zuinigheid. Wie o wie roept de bankiers ooit een halt toe?

Oude wijsheid (7 juli 2012): Ik las vanmiddag in het boek Zen in English literature and Oriental Classics van R.H.Blyth de mooie spreuk:
To a man who has not eaten a globe-fish,
We can not speak of its flavour (Taibai, died 1842)
Met iemand die geen Fugu gegeten heeft kunnen we niet over de smaak praten.
De globe-fish of Fugu is een vis met gif vanbinnen, die in Japan alleen door gediplomeerde koks opgediend mag worden en als een delicatesse gegeten wordt.

En verder lezend in Blyth schreef ik een haiku:
die boom-duif is duif
waarom dan ochtend erger
roekoe roekoe roe

Ballet en muziek dit weekend (2 juli 2012): Op tv zender Nederland 2 een prachtig stukje ballet: de repetitie van een nieuw ballet van Hans van Manen. En als ik daar naar kijk weet ik meteen duidelijk, waarom ik (als oude ballet-liefhebber al uit de tijd van Ulanova) de balletten van van Manen zo goed vind: prachtige, beheerste, functionele bewegingen die allemaal bij elkaar passen, en waarom ik andere, "zogenaamd" moderne balletten zo slecht vind: moeilijke, gecompliceerde, kunstige bewegingen voor kort effect, die vaak wel het uiterste van een danser vragen, maar verder als zand aan elkaar hangen, zonder inhoud. Het dezelfde avond uitgezonden Canta Ballet, een ballet met autotjes, is een goed voorbeeld van de instelling van een aantal choreograven en kunstenaars: "het is kunst als het maar gek genoeg is". Prachtig dan toch, dat Hans van Manen nog actief is met echt ballet, echte kunst! Ik weet niet of hij ook les geeft, maar het kijken naar zijn repetitie is op zichzelf al een les.
En op Canvas een uitzending over de hoboÔst Marcel Ponseele. Een begenadigd musicus, die niet alleen zijn hobos zelf maakt uit zorgvuldig gekozen hout, maar ook de sterren aan de hemel speelt met zowel prachtige techniek als met het zich volkomen inleven in componisten als Bach en anderen. En die -gelukkig - ook nog les geeft en daarmee zijn veelzijdige kennis weet over te brengen aan een nieuwe generatie.


Ontwikkelingshulp of invoer heffingen en beperkingen import in ontwikkelingslanden? (29 juni 2012): Er is een krediet crisis en dan zijn er natuurlijk politieke partijen die inspelen op het sentiment: korten op ontwikkelingshulp, schelden op Europa enz. Wat die ontwikkelingshulp betreft: ik vaag me af, of die belangrijker is dan goede handels overeenkomsten. Toen het Westen begon aan zijn opmars naar wereldmacht beschermde dat Westen de eigen industrieŽn via invoerrechten, subsidie enz. zolang dart nodig was om die industrieŽn sterk en krachtig te maken. Maar wat doet dat rijke machtige Westen nu? Het eist vrije toegang tot alle markten inclusief die van ontwikkelings landen en belemmert daarmee op een geweldige manier de opkomst van eigen industrieŽn in die landen. Eerst moest de Westerse industrie beschermd worden, maar nu ze zo sterk is probeert ze concurrentie zoveel mogelijk te beperken, onder andere door via vrije toegang opkomende industrieŽn tegen te houden. Daarom: praat niet alleen over ontwikkelingshulp, maar ook over hulp aan opkomende industrieŽn in ontwikkelings landen!

Krediet crisis, wat is dat? (25 juni 2012): Vanochtend bracht de post mij en met mij ook vele anderen een brief van ICS (International Card Services), waarin mij er op gewezen werd, dat mijn bestedingslimiet lager is dan de toegestane E.2500. En dat mijn huidige limiet in de aankomende vakantie periode misschien beter, en liefst vandaag nog, verhoogd moet worden. In dezelfde brief wordt mij tegelijkertijd geadviseerd de Gespreid Betalen Faciliteit (wat een mooie naam voor een krediet) aan te vragen. Hiermee bepaald U zelf, zo zegt de brief, of u een openstaand saldo gespreid terugbetaald of in 1 keer. U betaalt dan wel rente voegen ze er aan toe.
Het lijkt er op, dat de hele krediet crisis aan de ICS is voorbij gegaan en ze gaan weer gewoon door, mensen te verlokken meer geld uit te geven dan ze hebben. Doorgaan met het te gemakkelijk verstrekken van leningen. Met dik lettertype staat er dan bij de laatste paragraaf: Regel het vandaag nog en daaronder (want daartoe zijn ze verplicht) Let op! Geld lenen kost geld. Sorrie, Meneer L.Link (hoe interessant is die naam wel niet van de ondertekenaar van de brief; je zou die zelf niet hebben kunnen verzinnen), ik verhoog mijn bestedings limiet niet want dat vind ik tamelijk link evenals jullie suggestieve brief.

Kosten van de medische zorg onbetaalbaar (20 juni 2012): lees je regelmatig. En dan wordt er weer voornamelijk gesproken over de salarissen van de specialisten, bezuinigingen in ziekenhuizen. Over de belangrijkste oorzaken van het steeds duurder worden van de medische zorg wordt weinig gezeg. Dat zijn overduidelijk:
1e het geen grenzen stellen aan behandelen. Dat is gedeeltelijk een medisch probleem, wanneer specialisten behandelen via operaties, bestralingen of dure geneesmiddelen, aanbrengen van nieuwe lichaamsdelen (zoals heupen, knieŽn enz.) wanneer het lichaam al op vele plaatsen versleten is. Handelingen, die in feite geen zin hebben en niet meer doen dan het leven een aantal maanden verlengen. Daarnaast is het een maatschappelijke en ethische zaak. Het probleem behandelen of niet en tot waar komt steeds dwingender op de maatschappij af, vooral ook naarmate de medische wetenschap bijna dagelijks steeds nieuwe behandelings mogelijkheden ontdekt. Adviseren de specialisten nog allerlei behandelingen omdat ze geen nee durven te zeggen of mogen, of, wat helaas ook wel eens voor komt, uit financiŽle overwegingen, of omdat de maatschappij dat van ze eist?. Vragen of eisen patiŽnten behandelingen die weinig zin hebben en in feite onbetaalbaar zijn? Huisartsen zouden hier veel meer inbreng moeten hebben; ze kennen de patiŽnt nu eenmaal beter dan de specialist en kunnen daardoor beter de discussie aangaan met de patiŽnt en hem/haar te zeggen om te stoppen met verdere behandelingen. Daarmee zou mogelijk het levenseinde van heel wat patiŽnten ook wat beter van kwaliteit kunnen zijn.
2e is er de macht van de pharmaceutische industrie. Lees het standaard werk over medicijnen van Ivan Wolffers "Medicijnen" en je komt om de paar bladzijden wel opmerkingen over het schandalig handelen van die industrie tegen. Zoals het (valse of onvolledige) medische rapporten laten schrijven en publiceren door medici, die op de 1 of andere manier door hen betaald worden en die conclusies geven zoals de pharmaceutische industrie het wil en waar ze het meeste aan verdient. Een industrie, die huisartsen (die daar gelukkig lang niet allemaal voor ontvankelijk zijn) met reisjes of cadeaus ertoe proberen over te halen om hun meest winstgevende medicijnen voor te schrijven. Een industrie, die een goed medicijn, wat uitstekend werkt, zodra het octrooi verlopen is laten vervangen door een nieuw gepatenteerd geneesmiddel wat niet beter is maar waar ze wel veel meer aan verdienen.
En 3e de politiek, die niet wil aanpakken of ter discussie stellen wat er echt aan de hand is en maar wat blijft pappen en nat houden.

Illegalen opgepakt als moordenaars (14 juni 2012): Afgelopen maandag werd ik gebeld door een familielid: een vriend van haar, illegaal in Nederland, al vele jaren, was opgepakt in midden-Nederland en bij gebrek aan geldig paspoort meteen vervoerd naar een zwaar bewaakte en vergrendeld cel voor nader onderzoek. Telefoon en ander persoonlijke bezittingen werden meteen afgepakt. Na een paar dagen volgde overplaatsing naar een even zwaar bewaakte cel in een andere provincie. Bezoekers mochten en mogen slechts kort komen en worden nauwkeurig gefouilleerd. Deze illegaal had een vast woonadres en het is volkomen onduidelijk waarom hij behandeld wordt alsof het een levensgevaarlijke misdadiger betreft. Je kan nagaan wat dit allemaal kost aan ons als belasting betaler: patrouille-team van agenten, verblijf in zwaar bewaakte cel, overplaatsing naar andere provincie met kosten van vervoer en begeleidende bewaker en een rechtszitting - en, als de hechtenis onterecht blijkt, zoals vaak, ook nog een schadevergoeding. Toevallig (maar toeval bestaat immers niet) las ik de volgende dag in de Groene Amsterdammer het artikel "Illegalen" over een arrestatie team voor Illegalen, een busmaatschappij, die hiermee samenwerkt en een werkster die werd opgepakt, naar tijdens een rechtszitting bleek onterecht, en die dus weer met schadevergoeding vrijgelaten moest worden. Je vraagt je af, als een aanpak tegen illegalen nodig is, hoe hard die dan moet zijn, wat die acties kosten, en of die aanpak alsof het moordenaars zijn niet ten koste gaat van het vinden en oppakken van echte moordenaars, en vooral vraag je je af, welke minister deze aanpak bedacht en voorgeschreven heeft!

Arabische "lente"(3 juni 2012): In een aantal landen zijn regimes veranderd of omver geworpen, in bijna alle gevallen geholpen door de "Westerse" wereld, de V.S. of Europa. Aan het begin van die bewegingen, zoals de revoluties in bijvoorbeeld Egypte en Lybie, schreef ik al over de kortzichtigheid van Westerse politici. Wat is namelijk nu ook voor die politici te zien: het resultaat is niet democratie en meer vrijheid voor de bevolking, maar stammenstrijd of godsdienststrijd, waarbij minderheden de macht over willen nemen en het land onderdrukken. Verschil met vroeger is, dat toen ook met minderheden rekening werd gehouden en dat het eerder ging om meer welvaart en ontwikkeling, terwijl het nu zeer fanatieke groepen zijn met vaak extreme op godsdienst gebaseerde politieke overtuigingen, die de rest van de bevolking hun wil willen opdringen. We zien dat in Lybie, waar de sharia wetgeving weer ingevoerd wordt en in Egypte, waar de moslim broeders hetzelfde willen. Uit naam van 1 godsdienst worden andere godsdiensten verboden (en helemaal geen godsdienst belijden is bij hen even erg als een andere godsdienst belijden) en "anders denken" wordt vrijwel onmogelijk gemaakt en is strafbaar. Lente of vrijheid of democratie kan je dat niet noemen. "Lente", een meer ironische naam voor deze verschuivingen naar fanatisme was niet te bedenken. In Syrie lijkt nu ook weer hetzelfde te gebeuren. Politici van Europa en de V.S., de van oorsprong Christelijker landen, zetten in steeds meer landen extreme moslims in het zadel. Kijk toch eens goed, wie jullie gesteund hebben en nog steunen: niet de bevolkingen maar nieuwe fanatieke groeperingen.

Kinderen (30 mei 2012) : Kinderen hebben wel een heel andere opvoeding dan ik vroeger. Op straat minder ruimt om te spelen behalve op sommige plantsoentjes, minder of geen taken thuis, ouders druk. Bijna onbeperkt speelgoed, TV , telefoontjes en ipods, maar daardoor ook heel veel informatie. Ik zag pas 2 werkstukken voor school van een jongen van 10 en van 8, en ik moet zeggen: uit de kunst. De informatie komt vermoedelijk voornamelijk van Google en de lay-out via de computer, mogelijk met hulp van vader, die website ontwerpen is. Maar toch: prachtige werkstukken. Ja ze krijgen veel informatie, zelfs via een jeugd journaal. En het zijn zeker niet al te veel leuke dingen, die ze horen en zien, met al het geweld en bedrog op zo veel plaatsen in de wereld. Hoe zullen deze kinderen als volwassenen straks met de maatschappij omgaan, dat is een boeiende vraag.

"Modern" voetbal(24 mei 2012): Een paar dagen geleden keek ik op TV naar de wedstrijd Nederlands elftal-Bayern Munchen. O, o, o, wat een verschrikking, wat een anti-voetbal. Het Nederlandse elftal muntte uit in opzij spelen of achteruit spelen, alsof ze de goals in eigen doel moesten maken. Nu moet ik toegeven, die gewoonte schijnt een beetje bij het modern voetbal te horen, wellicht overgenomen van handbal en daarna tot in het oneindige doorgevoerd. Veel trainers laten steeds meer heen en weer spelen, wellicht ook in navolging van de successen van Barcelona, maar Barcelona speelde tenminste niet alleen heen en weer, maar ook naar voren en er zat nog wat vaart in, zeker in de eerste jaren. Dat is, helaas, bij het Nederlandse elftal onder van Marwijk niet meer zo: alle vaart is eruit. Ik weet niet welke instructies de spelers meekrijgen en in hoeverre ze zelf ook bijdragen aan het negatieve angst voetbal wat ze nu spelen, maar een aanfluiting is het wel. Talentvolle spelers, die als het ware gemuilkorfd het veld op gaan. Het lijkt erop, dat de instructie van de trainer is: als je de keus hebt tussen vooruit, opzij of achteruit spelen dan kies je eerst voor achteruit, bij voorkeur op de keeper, dan voor opzij en alleen in het uiterste geval voor vooruit. Maar dat laatst mag dan in ieder geval niet meer dan een paar keer per wedstrijd. Wat een blamage, zo'n wedstrijd, wat een onderdrukking van talent en snelheid, wat een minachting voor het publiek. Ziet een van Marwijk zelf niet wat hij doet, zien de spelers, de officials van de KNVBV dat niet? Proberen niet te verliezen, koste wat het kost, dat is toch geen voetbal meer? Waar is de snelle trap naar voren, naar spits of vleugel speler gebleven, waar het regelmatig aanvallen. Beseft niemand dan dat aanvallen nog steeds de beste verdediging is en dat je met al die terugspeelballen steeds meer op je eigen helft bezig bent? Laten we hopen, dat deze speelwijze binnenkort verlaten en veranderd wordt, want zoals tegen Bayern Munchen, dat was toch wel de totale afgang met, uiteraard, voorspelbaar verlies.

Politici en vergaderen(15 mei 2012): U weet het, ik loop niet over van enthousiasme over kennis, gezond verstand en moraliteit van (onze) politici. Een mooi staaltje van politiek denken en doen zag ik in Heer Hugowaard. Daar is de raad sterk verdeeld over twitteren tijdens de raadsvergaderingen. Vergaderingen, die overigens door U en ik betaald worden, dus je zou denken, dat ze serieus genomen worden. Helaas niet. Kennelijk zijn de vergaderingen zo saai of overbodig, dat een aantal aanwezigen veel zit te twitteren. Enkelen ergeren zich daaraan en willen nu een twitterverbod tijdens die vergaderingen, anderen vinden zo'n verbod een "beperking van de vrije meningsuiting". Waarom zijn die twitterende gemeenteraadsleden de politiek ingegaan en laten zich daarvoor betalen als ze aan de vergaderingen maar half (of misschien zelfs helemaal niet) deelnemen? Vergadert men in Heer Hugowaard te veel, hebben de twitteraars geen inbreng of ideeŽn die ze willen bespreken of is er een andere reden, waarom ze niet 100% deelnemen aan de vergaderingen? Zijn ze misschien meer geinteresseerd in het promoten van de eigen persoon en in het geld wat ze "verdienen" dan in maatschappij? Politiek - een raadselachtig beroep, maar voor sommigen wel met een salaris voor "werk" waarbij je rustig heel wat voor jezelf kan doen.

Pianist en dirigent Daniel Barenboim(10 mei 2012):Recent worden de pianoconcerten van Beethoven regelmatig door de zender Brava uitgezonden met Daniel Barenboim als pianist en dirigent. Ik kan deze concerten van harte aanbevelen. De meeste dirigenten en solisten tegenwoordig maken er een enorme, overdreven show van om te laten zien hoe ontroerd en tot tranen toe bewogen ze wel niet zijn tijdens hun optreden; de tv inspireert hen kennelijk tot meer aandacht voor hun eigen toneelspel dan tot concentratie op de vertolking. Dirigenten en solisten lijken tegenwoordig behept met super-ego's en dat zullen we weten ook! Niet zo dus Daniel Barenboim. Deze voortreffelijke pianist en dirigent speelt zonder uiterlijk vertoon; hij concentreert zich volledig op de vertolking en houdt zichzelf zoveel mogelijk op de achtergrond. En juist daarom zijn zijn vertolkingen van het hoogste kaliber. Het is fascineren, hoe virtuoos en zonder overdreven theater hij de piano bespeelt en tegelijkertijd bijna moeiteloos het orkest dirigeert. Als je tijd hebt (ook als je die eigenlijk niet heb) stem dan eens af op deze concerten.

Weervoorspellingen(2 mei 2012): Een kleine week geleden las ik een ingezonden brief in de Volkskrant van een horeca (strandtent?) ondernemer, die klaagde over de Nederlandse weervoorspellingen: vrijwel altijd geven ze grote kans op wolken aan, meestal aangevuld met (grote) kans op buien, ook als dat niet zo is. Terecht merkte hij op, dat hem dat klanten kost; met al die pessimistische voorspellingen komen veel mensen hun huis niet meer uit. Ik heb dat een beetje in de gaten gehouden de laatste dagen en het slechte voorspellen klopt. Neem Koninginnedag: sombere voorspellingen alom en wat kregen we: het mooiste zomerweer dat je je kan denken. En vandaag aangekondigd als: bewolkt, kans op buien, terwijl het hier in Alkmaar prachtig zacht zomerweer is. Zijn de voorspellers zo bang, dat ze een regenbuitje missen, en dat ze daarom alles maar zo somber mogelijk voorstellen? Maar hun taak is toch niet altijd maar zo "safe" mogelijk te spelen; hun taak is zo goed mogelijk voorspellen. Het weer in Nederland is toch al niet het beste in de wereld en nu doen de Nederlandse weervoorspellers er dagelijks nog een schepje regen, wolken en storm bovenop. Een ruime onvoldoende dus. En waar veel horeca en speeltuin ondernemers de financiŽle nadelen van ondervinden. Je vraagt je af, of er schadeclaims aan te pas moeten komen om de weervoorspellers te dwingen beter te voorspellen?

Koninginnedag 2012(30 april 2012): Vandaag vierde Nederland Koninginnedag; ikzelf deed dat in Alkmaar. Het was in het algemeen weer een goed feest met koningin en familie volop in de straat en op tv. Ik schreef het al eerder: goed dat we geen president hebben. De manier van vieren is wel heel anders dan een jaar of 35 geleden. Toen de hele dag spelletjes voor kinderen van alle leeftijden, zoals straat-tekenen, zaklopen, touwtrekken, enz. enz., met als besluit 's avonds een lampionnen optocht. Er werd wel wat gedronken, maar niet veel. En nu al de dag ervoor worden stukjes straat gemarkeerd en volgezet met niet meer nodige spullen, die dan op Koninginnedag te koop worden aangeboden. Ook veel kinderen hebben zo'n verkoop "stand". Want spelletjes worden (althans in Alkmaar) niet meer voor ze georganiseerd. Er is dus wel op Koninginnedag net als vroeger een enorme massa mensen op de been, op zich heel gezellig. En dan begint voor een aantal bezoekers wat later in de middag het bier drinken. En bij sommigen (eerlijk gezegd veel jongeren)in flinke hoeveelheden. Er zijn ook uitschieters. Om een uur of 4 zag ik al een stuk of wat jongens rond de 15/16 jaar, die al dicht tegen een coma aan zaten. Is de nieuwe manier van vieren zoveel leuker dan vroeger, speciaal voor de kinderen, maar ook voor ouders, die vroeger volop de kans hadden tijdens het kijken naar de kinder spelen een praatje met elkaar te maken? Ik weet het niet; aan 1 kant is het mooi, dat op deze manier gebruikte spullen gerecycled worden, maar aan de andere kant: moet er perse door kinderen en volwassenen handel gedreven worden? Het is wel handel met plezier. En dat bier drinken, wat de hele avond rond verschillende muziek bands keihard doorgaat, is dat zo nodig in zulke hoeveelheden? Wat is de lol van zo dronken worden dat je niet meer weet wat je doet? Want zo zag ik er toch wel wat tussen. Maar gelukkig de meerderheid dronk "met mate". Op 1 mei, de dag van de arbeid hebben de straat-schoonmakers in ieder geval volop werk want de hoeveelheid rotzooi, die de feestvierders en verkoopkraampjes achter laten is enorm!


SBS6(22 april 2012): Ik lees, dat de televisie zender SBS6 problemen heeft; het aantal kijkers loopt terug. Men doet het voorkomen bij de eigenaren, alsof dat aan de programmering ligt. Misschien ook, maar volgens mij is dat niet de belangrijkste reden. Tot een half jaar geleden keek ik wel eens naar SBS6 programma's, maar ik ging me steeds meer ergeren aan de steeds langer wordende reclame blokken. Ik heb dat toen een paar keer gemeten, als ik naar een programma als NCIS keek en vond, dat er na elk kwartier NCIS ongeveer een kwartier reclame kwam. Rond de 50% reclame, dat is toch niet te geloven. Dat levert misschien wel reclamegeld op, maar jaagt ook kijkers weg en geeft daarna dus ook weer lagere reclame opbrengsten per eenheid: met te veel reclame sneed deze tv zender dus ook nog zichzelf in de vingers. Ik weet niet hoe andere kijkers reageren, maar ik besloot toen om SBS6 te gaan boycotten; een paar vrienden volgden me reeds. Zolang de eigenaren niet overgaan tot minder en kortere reclame blokken voorspel ik ze een verdere terugloop van kijkers. En ik raad collega kijkers, die zich net als ik ergeren aan de te grote hoeveelheid reclame, ook bij andere zenders, aan een boycot mee te doen. Als kijkers hebben we nog steeds de keus op welke zenders we afstemmen en dat is uiteindelijk dus ons machtsmiddel om de te grote hoeveelheid reclame terug te dingen. Doe dus mee, zet de tv zenders met te veel reclame op je eigen zwarte lijst!

Huurverhoging?(20 april 2012): Ik verbaas me regelmatig over de vreemde gedachten kronkels van onze huidige politici. Blunder na blunder kan je haast wel zeggen; gewoon "gezond verstand" bij hen wordt steeds schaarser, ter verantwoording worden ze niet geroepen. Daarom zegt Ybo Buruma, oud hoogleraar en raadsheer Hoge Raad vermoedelijk ook in de Volkskrant: "We moeten weer eens een beetje leren nadenken." En nu lees je dan in de media dat de politiek de huishuren wil verhogen. Huizenprijzen zijn al een paar jaar aan het dalen en alles wijst er op, dat die daling doorzet, en dan praat men over huurverhoging. De kosten van het kopen van huizen omlaag, de rente nog zelden zo laag geweest, je zou dus huur verlagingen verwachten. Maar nee, verhoog de huren hoor je dan: onlogischer kan het toch bijna niet!

Ons Koningshuis(17 april 2012): De kranten en andere media pikken het nieuws vol vreugde op; ze denken kennelijk dat de lezers of kijkers er van smullen: onze kroonprins heeft een vakantie huis gekocht in Griekenland. En dan valt weer op, met wat voor negatieve toon dat nieuws gebracht wordt! Er zijn kennelijk nog veel mensen, die denken, dat het wel heel erg fijn is om koning of koningin of kroonprins te zijn. Wordt het nu echt niet eens tijd om ons koningshuis wat meer te waarderen? Ze doen goed werk en zijn heel wat goedkoper dan het alternatief: een president. Kijk naar Frankrijk en andere landen en denk er eens over na, of het zo leuk zou zijn onze koningin te verruilen voor een president. Onze koningin heeft al geld, ze hoeft het er niet meer bij te stelen zoals de meeste presidenten doen. Ze hoeft niet voor een volgende verkiezing te vechten met loze beloften en opportunistisch beleid. Onze koningin geeft ons ook buiten Nederland aanzien - een aanzien, wat een president ons nooit zou geven. Het wordt tijd te beseffen en ook in het openbaar te uiten, dat we blij moeten zijn met onze koningin; het wordt tijd haar eens te bedanken voor wat ze doet voor ons land! Alleen voor de politici die president zouden willen worden is het Koningshuis natuurlijk wel een sta in de weg.

Peter de Vries in vrije val(10 april 2012): Ik keek afgelopen zondagavond naar de uitzending van Peter de Vries over een vermoedelijk vermoorde vrouw in Thailand en over de verdachte echtgenoot en over hun zoon. Peter de Vries deed het voorkomen dat hij met deze uitzending de arme zoon van de vermoorde vrouw wilde helpen. Bijvoorbeeld door hem zijn familie van moeder kant in MaleisiŽ te leren kennen en om hem de waarheid over zijn vermoorde moeder te onthullen. Maar stel je toch voor dat je als kind goed of redelijk goed samen met je vader in Nederland leeft, daar naar school gaat. En dat je dan de uitzending van Peter de Vries ziet en op die manier opeens hoort dat jouw vader door Peter de Vries verdacht wordt van de moord op jouw moeder! En dat al jouw schoolgenoten dit ook kunnen zien. Je hele leven wordt in 1 klap kapot gemaakt door een journalist, die in dit geval kennelijk helemaal het sdpoor kwijt is en de moord op die moeder alleen gebruikt voor eigen "roem". En die daarbij de hele uitzending door super moreel probeert over te komen en steeds maar zegt: ik doe het om die arme jongen te helpen. Mooie hulp Peter: je hebt, denk ik dan, zo het leven van die jongen wel mooi verwoest met jouw ten toon gespreide super morele inborst!

Zichtbare astrologie(2 april 2012): Sinds een paar weken staan onze planeten Jupiter en Venus dicht bij elkaar en prachtig te zien na zonsondergang. Omdat Venus veel dichter bij de zon staat dan onze aarde, is het niet alleen de helderste planeet, maar staat ook dan weer een tijdje "achter" de zon (avondster), is dan weer een tijdje niet te zien, en duikt dan weer op voor de zon (ochtendster). Venus als avondster en Jupiter (de op 1 na helderste planeet) er vlak bij is behoorlijk zeldzaam, want Jupiter gaat in ongeveer 12 jaar "rond", maar moet het dan wel treffen, dat Venus niet te dicht bij de zon staat en dus te zien is. De avonden van 26 en 27 maart was het helemaal een mooi gezicht; toen stond de maansikkel vlak bij deze planeten. Een tijd om naar de vroege avondhemel te kijken en wensen te doen, want Jupiter als grote weldoener en Venus als kleine weldoener hebben als ze samen gaan (en er geen sterke tegenkrachten aan het werk zijn) een goede invloed.

Koopkracht handhaven????(26 maart 2012): is wellicht 1 van de slimste reclame zinnen ooit uitgevonden door vermoedelijk de industrie, die producten wil verkopen en daarna vol enthousiasme overgenomen door de vakverenigingen. Want er klopt volgens mij geen barst van en ik vraag me af op wat voor manier die koopkracht berekend wordt. Nu hoef ik de rijkdom van de gemiddelde Nederlander en het gemiddelde Nederlandse kind niet eens te vergelijken met de rijkdom van mijn ouders en van mijzelf als kind, want de verschillen zijn dan wel heel groot. Zo rond 1935 hadden wij 1 telefoon, geen auto, een huurhuis, voor de ene jaarlijkse vacantie ruilden we ons huis met anderen, verjaardags cadeautjes waren schaars, om maar een paar dingen te noemen. En dat, terwijl mijn vader een goed salaris had. Ga in jaren wat dichter bij huis en kijk, in wat voor huizen men woont, hoe gauw kinderen al uit huis gaan en een eigen woonplek hebben, zie hoe kinderen al op steeds vroegere leeftijd mobieltjes en ipads krijgen, om alle andere flink prijzige cadeaus op verjaardagen niet eens te noemen, hoe hele families 2 of 3 keer per jaar met vakantie gaan, liefst naar buitenland, naar zon of sneeuw. Kijk naar de kleren, die men draagt, de cosmetica, die men gebruikt. Alle huizen hebben nu centrale verwarming inplaats van een kolenkachel alleen in de woonkamer, douches die men soms dagelijks gebruikt, overal warm water. De gezondheidszorg met de vele mogelijkheden voor nieuwe lichaamsdelen en operaties, zelfs de medisch onnodige om zogenaamd wat mooier te worden. Kijk hoe de koffie-shops overal uit de grond gespat zijn en druk bezocht worden. Zie het aantal gezinnen met 1 of 2 auto's. Ik doe slechts een greep, maar men kan toch beter spreken van steeds meer luxe, dat is toch wel duidelijk. Men besteedt naar mijn mening elk jaar steeds meer en vooral: aan steeds luxueuzere zaken, die ook steeds meer als zogenaamd ""noodzakelijk"" en niet als luxe gezien worden. Dit verhaal geldt niet of minder, voor mensen, die geen baan hebben, maar zeker wel voor de meeste Nederlanders, die toch wel "aardig luxueus" leven. En nu moet er een keer wat bezuinigd worden en wordt natuurlijk door bepaalde groepen gepraat over, nee, geŽist dat de koopkracht gelijk blijft. Het is voor mij, als ik de over de jaren heen steeds toenemende luxe zie, onbegrijpelijk, dat de noodzaak van een beetje bezuinigen, een beetje inleveren zo'n commotie veroorzaakt in zo'n rijk land als Nederland, waar de welvaart zo enorm hard gestegen is.

Authenticiteit en maniertjes(19 maart 2012): Gisteren gekeken naar de wekelijkse uitzending "Boeken", waarin het onder andere ging over authenticiteit bij politici. Politici (en zij niet alleen) nemen bij het begin van hun carriŤre vaak een rol aan, die hen afzet tegenover anderen. Ze willen graag authentiek, dat wil zeggen "echt" overkomen. Dat echte is dan wel vermengd met "bijzonder", waardoor je je al kan afvragen in hoeverre dat authentieke ook nog echt "echt" is. Maar na het begin zie je dan, dat die politici, vooral als ze succes hebben, dat authentieke steeds krampachtiger proberen vast te houden, waardoor het steeds onechter wordt. Het lijkt alsof ze denken: men heeft nu dat of dat beeld van mij; ik kan nu niet meer anders, ik ben er toe veroordeeld. Je ziet dat bij een Wilders (en niet bij hem alleen, zie bijvoorbeeld ook de houding van Pechtold): oorspronkelijk een nieuwe wind in de politiek, met zijn blonde haarbos, zijn wat afstandelijke manier van zitten en praten, zijn norsheid bij interviews en uiten van one-liners, waarmee hij zeer origineel leek en authentiek, maar waar wij nu wel aan gewend zijn en hij blijkbaar aan vastzit. Authenticiteit is niet het aanmeten van een origineel, afwijkend profiel, met snel maar afnemend succes, maar het zijn zoals je echt bent, het tonen van gedrag, dat natuurlijk is en bij je past.

Parijs 2(12 maart 2012): Is er in Parijs veel veranderd, sinds ik er een 70 jaar geleden voor het eerst kwam? Ja en nee. Vroeger kon je bij de Place d'Etoile (heet nu helaas Charles de Gaulle, maar is gelukkig nog steeds zo mooi ster-vormig) gewoon het plein oversteken en moest je met de trap tot het dak van der Arc de triomphe klimmen, nu mag je het plein :niet meer overlopen maar is er een ondergrondse doorgang en een lift naar boven. Maar het essentiŽle, het uitzicht boven, is nog hetzelfde. De metro is uitgebreid, er zijn zelfs stations met een hek tussen perron en rails, maar in essentie is de metro nog even handig, efficiŽnt en snel als vroeger; je kan er overal mee komen en het overstappen is gemakkelijk, de aanwijzingen zijn duidelijk. Er zijn veel meer auto's dan vroeger, maar dat is overal in de wereld , en toch viel het verkeer me erg mee. De terrasjes zitten nog even vol en je kan overal zowel goedkoop als duurder lekker eten. Nu scheelt het wel, dat ik er dit keer begin maart was en dat de toeristen stroom nog niet volop op gang was, maar toch: Parijs is nog steeds Parijs! Overal leven, overal mooie gebouwen. Het Pantheon met de slinger van Leon Foucault, de Seine met Ile de Cite en Saint Louis, de Quais, zoals Quai des Orfevres, waar Maigret z'n fictieve hoofdkwartier had, op 1 van de vele stroelen bij de Jardin des Tuileries, het het geeft niet waar, overal is het fascinerend.

Parijs(11 maart 2012): Wij waren een weekje in Parijs, een klein, leuk hotelletje vlak bij mijn favoriete buurt, het Odeon, tussen Boulevard St Michel en St Germain en het Luxembourg. Wat een stad, wat een stad. Als er 1 stad in de wereld wel bruist is het Parijs. Heel veel gelopen, van Place des Vosges tot Montmartre en Montparnasse. Lopen, want dat is de beste manier om Parijs te zien: lopen en af en toe een terrasje. En die terrasjes zijn overal en overal even vol, zowel binnen als buiten. Je zit pal op elkaar, maar dat geeft niet, dat maakt de stad zo mogelijk nog levendiger. Een 70 jaar geleden was ik er voor het eerst; mijn vader had een uitwisseling geregeld tussen mij en een Franse student. Eerst logeerde ik een paar weken bij zijn familie in de Rue Monsieur le Prince en daarna logeerde hij bij ons in Amsterdam. Hij was student geschiedenis en liet me werkelijk alles zien van Parijs. Ik zag daar ook, dat de niet zo rijke Fransen ook water bij de wijn doen: we kregen bij het eten wel wijn, maar aangelengd met water. Mijn Frans was toen nog niet zo best, maar hij sprak Engels met zo'n erbarmelijk en onbegrijpelijk accent, dat we het toch maar bij het Frans hielden. En vanaf die tijd is voor mij Parijs de mooiste stad van de wereld!

KPN(10 maart 2012): KPN weet kennelijk dat ik een vraag had gesteld, hoewel ze niet aangaven dat het inmiddels heel wat telefoontjes en vragen van mij waren geweest, al 4 weken lang, want nu kreeg ik van hen een email: "U heeft een (1?!) vraag gesteld, bent U tevreden over het antwoord en wilt U een vragenlijst invullen zodat we onze service kunnen verbeteren." Klinkt mooi, de service verbeteren, en dat is zeker hard nodig, maar ik weet nu al, dat mijn ingevulde lijst vermoedelijk niets uithaalt. Het is merkwaardig, dat computer firma's zoals KPN zo slecht zijn in duidelijke communicatie. Zo kan je bijvoorbeeld KPN wel bellen maar niet emailen. Mij is verteld, dat ze je aan de telefoon met een kluitje in het riet kunnen sturen, maar dat bij een email het antwoord goed moet zijn omdat die bewaard kan worden. En een goed, exact email antwoord is blijkbaar duurder dan een telefoon gesprek waar de "klant" die een klacht heeft zelf voor moet betalen. Wat was er gemakkelijker geweest voor KPN dan op hun website niet alleen een mededeling te zetten voor emailers over hun wachtwoord, maar er ook een mededeling op te zetten hoe het probleem van de uitgevallen website "homepage beheren" op te lossen! Sorry, KPN, een dikke onvoldoende en veel ontevreden klanten!

Storingen(9 maart 2012): Het laatste gepubliceerde bericht op deze kolom-pagina was van half februari. Daarna kwamen de KPN computer problemen en was de KPN-site, waarop ik gemakkelijk mijn pagina's naar mijn website kon opladen tijdelijk (nu al 4 weken) uit de lucht. Tientallen telefoontjes met de KPN helpdesk hielpen niet; ze gaven of kenden geen oplossingen. Tot ik gisteren op een site Forum.kpn terecht kwam, waar meerdere gebruikers met hetzelfde probleem worstelden als ik en waar ook de oplossing stond: gebruik maken van FTP en dan gaan naar home.kpn.nl om op die voor mij nieuwe manier pagina's op te laden. Ik ben dus weer "in de lucht" en begin nu weer met mijn regelmatige berichten. Computers zijn machtige gebruiksvoorwerpen waar je bijna niet buiten kan en de providers zoals KPN doen meestal een goede job, maar als ze iets ongewoons moeten uitleggen of communiceren dan hapert er toch vaak wel wat! Zo in dit geval, waar KPN wel informatie plaatste over email problemen maar niet over problemen met het beheren van je homepage.

KPN en internet storingen(16 februari 2012): KPN heeft storingen; ze zijn niet de enige, die met hackers te maken heeft, hoewel ze zelf toegeven, dat ook het nodige onderhoud wat achterstallig was. Maar waarom dan altijd de informatie zo slecht en onvolledig? In dit geval een email over internetten en e-mailen, maar niets voor de klanten met een eigen website. De website van KPN, waarop ik mijn website beheer (https://cscmal.kpnmail.nl/login etc was een paar dagen uit de lucht en werkt nu weer gedeeltelijk: het gedeelte: beheer website staat er nog steeds niet op, zodat ik nog steeds mijn website niet kan aanpassen. Informatie ho maar, wel als je opbelt, dan krijg je een medewerker die je vriendelijk informeert, dat er nog gewerkt wordt aan de problemen. Maar een e-mailtje aan de klanten, info op de website van KPN zelf? Niets te vinden over dit onderwerp. Mijn excuses dus voor het niet tijdig aan kunnen passen van mijn website.

Sporthelden(15 februari 2012): Sporthelden trekken veel bewonderaars voor hun kampioenschappen, records, enz. Maar laten we aan de andere kant niet vergeten, dat ze er ook goed zo niet heel erg goed voor betaald worden. Een aantal bankmedewerkers (om maar eens een beroepsgroep te noemen die in opspraak is) likt daar wellicht soms de vingers bij af. Maar hoe is het met de moraal van deze helden gesteld? Voetballers veranderen van clubs zonder enige schroom, hebben maar weinig bindingen anders dan met geld. En met onze nationale schaatsheld lijkt het wel hetzelfde. Ik lees nu in de krant, dat Sven Kramer er over denkt zijn huidige team te verlaten om mogelijk een eigen team op te richten of naar een ander team te verhuizen. Normaal wellicht? Ik denk het niet, als je een jaar lang door spier problemen niet in staat was voor je ploeg te schaatsen, te werken dus voor je vorstelijke salaris, en toch je jaarsalaris van rond de miljoen kreeg uitbetaald. Zijn huidige team heeft hem een jaar lang door dik en dun gesteund, alle medische verzorging gegeven, en hem ook nog zijn volledige salaris heeft uitbetaald en nu denkt onze volksheld, weer gezond mede dank zij dat team, erover dat team te verlaten.; wat een gemis aan dank, wat een gemis aan loyaliteit en fatsoen. Helden zouden een voorbeeld voor de jeugd moeten zijn; Sven Kramer lijkt dat zeker niet met zijn gedrag buiten de schaatsbaan.

Elfstedentocht(9 februari 2012): De vorst lijkt weer (even?) over en de Elfstedentocht dus van de baan. Dit geeft de organiserende vereniging en de media de tijd eens even na te denken; hopelijk doen ze dat ook. Is het wel zo'n goede ontwikkeling dat zo'n groot deel van de aandacht uitgaat naar de professionele rijders, die ook al steeds in het nieuws staan bij het Nederlands kampioenschap, marathon wedstrijden enz.? Want de grote attractie van de Elfstedentocht zijn volgens mij toch die duizenden amateurs die meedoen.Die amateurs maken het toch iets speciaals, een volks-happening.
Naar mijn mening levert de winnaar bij de amateurs een veel grotere prestatie dan de winnaar bij de profs, die in ploegen rijden en elkaar kunnen steunen en die ook nog het beste materiaal en de beste training krijgen en tenslotte ook nog vooraan mogen starten en dus op het nog maagdelijke beste ijs mogen rijden. De organisatoren zouden de winnaars bij amateurs de belangrijkste prijzen moeten geven, de media (en vooral tv verslaggevers) zouden aan de grote massa schaatsers veel en veel meer aandacht moeten geven, inplaats van aan de paar honderd profs, waarvoor het schaatsen uiteindelijk gewoon een vak is, waarvoor ze goed betaald krijgen . De namen van de prof-winnaars zijn algemeen bekend, maar wie kent nog de namen van de winnaars bij de mannelijke en vrouwelijke amateurs van de laatste Elfstedentochten? Nee, geef mij dan maar die amateurs, die aan de tocht meedoen op eigen kracht!

Fysiotherapeuten(8 februari 2012): In Alkmaar zijn het er heel wat, een stuk of 5 maatschappen met elk dus een aantal fysiotherapeuten en oefen ruimtes met allerlei "fitness" toestellen. Je zou bijna denken, dat er evenveel fysiotherapeuten zijn als kappers of schoenenwinkels of drogisten. Ik heb al jaren een stevige arthrosis en daarvoor een aantal fysiotherapeuten bezocht, bij meerdere maatschappen, omdat al die massages me weinig hielpen. En nu eindelijk kwam ik de laatste keer in aanraking met een andere aanpak. Tijdens het intake gesprek moest ik cijfertjes of percentages geven van alle pijntjes die ik voelde, bijvoorbeeld schouders pijn schaal 8, heup 6, rug 7, enzovoorts en die cijfers werden dan meteen de computer met een speciaal fysiotherapie programma ingevoerd. En toen ik een week later terugkwam had de computer precies uitgerekend welke oefeningen ik moest doen en dat keurig uitgetikt: 4 oefeningen 2x daags en 4 om de dag. De fysiotherapeut had daarbij ook nog een (belangrijke) taak: hij controleerde, of ik de oefen instructies goed begrepen had. En zowaar, de voorgeschreven oefeningen doen me meer goed dan alle massages daarvoor. De techniek staat voor niets kan je dus terecht zeggen. En ik kan nu iedereen de computer-therapeut van harte aanraden. Misschien moet je wel even vragen of ze bij jouw maatschap het computer programma ook hebben. En het voordeel is ook, dat ik maar 2x hoefde te komen en de rest zelf kan doen

Sneeuw(6 februari 2012): Wij waren gisteren in Volendam, eigenlijk omdat ik me nog uit m'n jeugd de Gouwzee herinner, waar wij vroeger schaatsten. Ik stapte dan op het ijs bij de Pieter Lastmankade in Amsterdam Zuid (Oud Zuid tegenwoordig) en dan konden we doorschaatsen via kanalen of sloten tot Monnikendam en Volendam om dan de ruimte van de Gouwzee op te vliegen. De hele route was dan een lange rij schaatsers, allemaal met hetzelfde doel, wat een heerlijke saamhorig gevoel gaf. Helaas, het had de afgelopen dagen toch te veel gesneeuwd en het ijs was nog niet overal dik genoeg, zodat de grote groepen schaatsers ontbraken en het meer eenzame schaatsers waren of kleine groepjes, die we onderweg tegenkwamen. De ijsbaan van Volendam was wel boordevol. En de haven van Volendam zag er prachtig uit; een heerlijk winter zonnetje, witte akkers, het hele IJsselmeer 1 grote sneeuw vlakte met Marken als enige donkere plek in de verte en de havenpier als mooi looppad, waar je de bevroren haven en witte daken goed kon zien. We zagen zelfs een oudere vrouw, die op een ziekenhuisbed op wieltjes naar de pier geduwd werd; kennelijk een Volendamse die haar dorp erg graag nog eens wilde zien. Volendam in de sneeuw met het IJsselmeer bevroren, werkelijk een uniek gezicht, ook vanuit het cafť waar we later uit traditie een broodje paling met warme chocolademelk bestelden. Dat broodje paling is elk jaar een eenmalige zaak, zeker nu paling steeds schaarser wort omdat de paling te veel hindernissen tegen komt op weg naar de broedplaatsen. Maar ik hoorde ook, of het waar is weet ik niet, dat wetenschappers mogelijk een oplossing gevonden hebben om de voortplanting van de paling via kweekvijvers te stimuleren. En nu maar hopen, dat het vis voer in die kweekvijvers een beetje eerlijk voer is en niet vol hormonen en andere troep zit. Maar op zo'n mooie winterse zonnige dag ben je geneigd er het beste van te hopen. En zelfs te hopen, dat deze koude golf de opwarming van de aarde ook wat vertraagt.

Lage rente(1 februari 2012): De krant schreef het weer eens: verzekeringsmaatschappijen hebben last van de lage rentes, "veroorzaakt door de crisis". Ik protesteer om de crisis de schuld te geven van die lage rente, want dat was niet de crisis, maar het zogenaamde reddingsplan van de nationale banken: de FED in Amerika en de ECB in Europa, om de rente kunstmatig laag te houden. Van bankiers, die een leuk plan bedacht hadden om zichzelf te redden en extra winst te maken, en die dat plan aan de politiek, aan hun regeringen wisten te verkopen als nodig om de crisis te bestrijden. En de politici trapten daar voor de zoveelste keer in. Die kunstmatige lage rente heeft geen enkel nuttig effect gehad op de crisis, maar wel zware problemen veroorzaakt voor anderen. En dat zijn niet alleen de verzekeringsmaatschappijen, maar ook bijvoorbeeld alle burgers van alle landen, die daardoor een extreem lage rente krijgen op hun spaargeld en daardoor een flink stuk van hun normale inkomen missen. En hoewel ik zelden medelijden heb met de belastingdienst: die is er, door het mislopen van belasting op rente, ook niet blij mee.

Woning corporaties en hun leidinggevend kader(31 januari 2012): De woningbouw corporatie Vestia lijkt failliet. Tekort is een paar miljard schrijven de kanten. Als gewone burger die nooit voor een woningbouw corporatie gewerkt heeft kan je je dat echt niet voorstellen. Een paar miljard! Gingen er geen lichtjes banden bij bijvoorbeeld 2 miljoen? Maar ja, wie let er op zo'n peulenschil bij zo'n groot bedrijf? Alarm belletjes bij 5 miljoen, wat grotere bellen bij het eerste miljard? Geen van de directeuren, van de boekhouders, van de andere leiding gevenden had het blijkbaar in de gaten of sloeg alarm. Laat het tekort maar lekker groeien tot het de moeite waard is zullen ze gedacht hebben. En dat was onder de paar miljard blijkbaar nog niet het geval. Al die mensen bij Vestia die hun mond hielden zouden voor de rechter gedaagd moeten worden. En al die mensen van Vestia, die zonder dat dat mocht (want dat viel buiten de doelstellingen van een woningcorporatie) gespeculeerd hebben in allerlei al dan niet giftige infantiele constructies (of daar vanaf wisten zonder het te stoppen)zouden verantwoordelijk gehouden moeten worden en via de rechter moeten worden gestraft en ook gedwongen worden tot zware boetes. Op z'n minst terugbetaling van volledige salarissen en eventuele bonussen vanaf de tijd dat ze met speculeren begonnen. Het is voor een gewone burger toch bij de wilde spinnen af, dat leiding gevenden volledig buiten hun boekje kunnen gaan en daar bijna altijd zonder persoonlijke gevolgen mee weg komen. Een tas stelen bij V&D en als je gepakt wordt krijg je straf. Maar een paar miljard bij een woning corporatie, een paar miljoen bij een provincie die geld zet op een rekening van een minder betrouwbare bank... ach!

Facebook en Wikileaks(30 januari 2012): De foto's hieronder met bijschrift geven duidelijk aan hoe krom wij tegenwoordig denken. Ik vond ze in een artikel over de mogelijkheid dat Facebook spoedig naar de beurs gaat:
Data broker of the year vs. terrorist The image below (ironically captured from a friend's Facebook page) shows this tension between how Facebook is perceived and what is really going on under the hood. Facebook is valuable as long as users pour their time and information into it. The data you generate as a user is what's making Zuckerberg rich.

links: Ik geef prive informatie over grote corporaties (en landen)gratis aan jou en ben de boef Ė rechts: Ik geef jouw prive gegevens aan grote corporaties tegen betaling en ben de held.

Martelen in Libie, dank zij wie?(29 januari 2012): In Libie wordt weer volop gemarteld - lees het artikel "Artsen zonder Grenzen staakt werk in Misrata om martelen gevangenen" in de NRC van 27 januari. De martelaars wilden zelfs Artsen zonder Grenzen inschakelen om gevangenen weer wat op te lappen voor de volgende martel-sessies. Nadat Ghadaffi weg is word er misschien nog wel meer gemarteld in Libie dan daarvoor. Met dank aan Obama, Sarkozy en Engeland en ook met dank aan Rutte (en dus ook alle Nederlanders die hij vertegenwoordigt), die ook zo nodig mee moest doen met het inzetten van gevechtsvliegtuigen. Om Bob Dylan en Boudewijn de Groot te paraferen: slaap lekker, Minister-President. Hopelijk kijkt U niet met al te veel trots naar Uw bijdrage aan de Arabische Lente. Want een Lente is het absoluut niet. Zoals ik al veel eerder vreesde en aangaf in deze pagina's heeft de Westerse inmenging niet voor meer vrijheid gezorgd voor burgers (mannen en vrouwen) in de betroffen landen zoals Egypte en Libie, maar heeft die daarentegen geleid tot het aan de macht komen van extreme moslims, zoals de moslim broeders (en die noemen zich niet voor niets geen broeders en sisters) die evengoed als hun voorgangers tegenstanders martelen en bovendien vrouwen weer volledig onderdrukken, de Sharia weer ingevoerd hebben of willen invoeren, enz. Natuurlijk, Mubarak en Ghadaffi waren dictators, maar wel redelijk progressief, die ook vrouwen kansen gaven. De nieuwe machthebbers (zogenaamd democratisch) zijn in de praktijk echter nog veel dictatorialer dan hun voorgangers. En dat zijn met dank aan het Westen, dat hen zo veel steun gaf. Waarom toch moet het Westen zich steeds met ander landen bemoeien, steeds in andere landen interveniŽren en waarom met steeds zulke averechtse resultaten? Helaas hebben ook de Nederlandse media verstek laten gaan door in eerste instantie die Arabische lente te bejubelen en om nu pas geleidelijk aan met wat kritiek te komen.

Economie(24 januari 2012): De economie draait slecht en, zo zeggen veel economen, politici en bankiers, we moeten weer meer gaan consumeren, zodat de industrie weer op volle toeren kan draaien. Vroeger zei men dan: we hebben weer een oorlog nodig; wat er dan kapot gemaakt wordt kan door de industrie weer opnieuw gemaakt worden en daar mag je nieuwe wapens zeker niet bij vergeten. Met die oorlogs dreigingen is men alweer hard bezig in Iran. En daarnaast probeert men de consument tot meer consumeren te verleiden. Maar het is toch net zo gek een oorlog nodig te hebben voor onze maatschappij, als om te zeggen, dat we allerlei overbodige zaken moeten kopen. Laat de consument toch rustig kopen wat hij echt nodig heeft en niets meer dan dat. En als we dan overcapaciteit hebben bij industrieŽn, dan zijn er heus wel genoeg nuttige toepassingen om die industrie bezig te houden. Ik denk aan zoet water maken uit zeewater. Aan pijpleidingen van die zoet water fabrieken naar de woestijnen en ander droogte gebieden, om die vruchtbaar te maken en er voedsel te kunnen verbouwen. Aan schone energie uit de getijden van de zee. Aan scholen en computers voor Afrika. Zo zijn er nog veel mogelijkheden, zelfs hoognodige, willen we zowel de wereld als de economie redden, en die heel wat nuttiger zijn dan de vele producten, die ons nu aangesmeerd worden.

FinanciŽle astrologie en de crisis(22 januari 2012): U weet, ik ben astroloog en zo nam ik zaterdag deel aan een congres over financiŽle astrologie en de crisis, waar o.a. Ray Merryman uit de V.S. en Karen Hamaker (zij schreef er een goed boek over: De FinanciŽle Crisis) en Irma Schogt (van MarketTiming) uit Nederland spraken. Ik had het er ook al eerder over in deze kolommen: 2012 en de komende jaren zien er volgens de financiŽle astrologie niet gunstig uit. Kan de crisis opgelost worden? Dat kan, maar zeker niet in korte tijd en zeker niet als regeringsleiders doorgaan de verkeerde of onvoldoende maatregelen te nemen. Wist U dat b.v. de Amerikaanse Federale Bank, de Fed, ooit opgericht door banken op een geheime bijeenkomst, geheel in handen is van andere banken, niet in handen van de Amerikaanse regering, zoals min of meer het geval is in Nederland met onze Centrale Bank. En die Fed kan op waardeloos papier dollars drukken en die dollars dan lenen aan de Amerikaanse regering, die er dan rente over moet betalen, waarvan de winst volledig toekomt aan de banken/aandeelhouders. De banken in Amerika zijn machtig, zeer machtig; de Ministers van FinanciŽn die benoemd worden komen bij hun benoeming tot minister vaak rechtstreeks van een topbaan bij die banken en zullen die banken dan ook niet gauw aanpakken. Weet U,dat de extreem lage rente van de FED aan de banken die banken extra laat verdienen, maar tegelijk de middenklasse zwaar geld aan inkomen kost, omdat spaargeld veel minder opbrengt - dat is trouwens ook in Europa door de Europese kunstmatig lage rente het geval. Het huidige economische systeem in grote delen van de Westerse Wereld van lenen en leven op de pof met geld, wat in feite geen enkele onderliggende waarde heeft lijkt volkomen verziekt, maar wie doet er wat aan? De banken die er aan verdienen of de regeringen die al veel te veel schulden hebben en zich afhankelijk van het systeem en de banken gemaakt hebben? Gij gleuft het? Of de mensen, de massa, die niet meer alleen kopen wat ze echt nodig hebben zoals vroeger, maar ook heel veel wat ze niet nodig hebben, daartoe mede aangezet door reclame en bank adviezen? Op de laatste mag je misschien toch meer hoop vestigen dan op de regeringen en banken. En we mogen als burgers best eens wat meer gaan protesteren tegen alle tot dusver genomen maatregelen, die allemaal betaald worden van onze belasting centen, dus uiteindelijk door ons.

Coma-drinkers en betalen(20 januari 2012): Het aantal coma-drinkers en het gedeelte ervan, wat in een ziekenhuis terecht komt is dit jaar weer toegenomen. Wij dronken vroeger ook wel eens te veel, vooral tijdens de bevrijdingsweek van 1945, toen Nederland net bevrijd was door Amerikanen en Canadezen, maar het was geen doel om zo te zuipen dat je in coma kon raken; het doel was iets te vieren. Nu lijkt dat dus ander. Men wil er iets aan doen. Waarschuwen voor de schade aan gezondheid en ook aan hersenen lijkt niet te helpen; degenen die het betreft hebben (mogelijk onder het "massa"effect) hersenen die al dan niet tijdelijk niet al te best werken. Wat mogelijk beter zou helpen is all kosten (ambulance, ziekenhuis, etc.) op de coma-drinkers verhalen, want ze veroorzaken de noodzaak tot behandeling immers zelf?

Franse Presidentschap(19 januari 2012): Might corrupts zeggen ze wel eens, en dat is ook vaak zo. Ex-president Chirac van Frankrijk was een mooi voorbeeld, toen hij als burgemeester van Parijs van zijn positie misbruik maakte. Hij werd daar onlangs ook voor veroordeeld, hoewel dat in die tijd eigenlijk een min of meer aanvaarde gewoonte was, die hoorde bij het burgemeestersvak en je dat dus eigenlijk niet met de maatstaven van nu zou moeten beoordelen. Maar het vreemde of leuke van de straatvechtende politicus Chirac was, dat hij, zodra hij President werd, van allure, van postuur veranderde. Lang was hij altijd al, maar nu tegelijk ook een soort van 2e Louis de 14e. Koninklijker kon bijna niet. Hij hoefde niet zo veel te doen, moest er alleen maar zijn. Hij was Frankrijk. Ook Mitterand had dat koninklijke. Hoe anders ging het met Sarcozy: een zeer hardwerkende minister op verschillende ministeries, ogenschijnlijk onvermoeibaar en onkreukbaar, die als minister indruk maakte, maar als President alle uitstraling mist. Misschien werkt hij wel te hard en maakt daardoor een te nerveuze indruk. Hij wil honderd dingen tegelijk doen en dat past niet zo bij het Franse presidentschap. Met de dag gaat hij steeds meer op Mr.Bean lijken en dat is beslist geen compliment. Hopelijk blijft de grandeur van Frankrijk als land bestaan, ook al straalt zijn huidige President wel ijver, maar die grandeur niet meer uit.

Dieren(16 januari 2012): Vandaag gezien een artikel in de krant, een tvfilmpje van de regerings voorlichtingsdienst en iets van de dierenpartij, die samen met elkaar zo ontzettend bedroefd zijn over wat dieren wordt aangedaan door allerlei gemene mensen die zo ontzettend weinig van dieren houden. En dat, terwijl ze allemaal zwijgen over het gemene volk van de vleesindustrie en het even gemene volk, dat kalfsvlees eet van kistkalveren, geniet van wreed geslacht kippenvlees, zich vol vreet aan varkens, die voordat ze geslacht worden een gemarteld leven leiden. Terwijl we hondenvlees niet mogen eten. Hypocrisie ten top. Het doet me denken aan een oud liedje van Jaap Fischer, geschreven in een tijd toen de vleesindustrie nog in de kinderschoenen, stond over een ei, waarvan hier een stukje:
Het lag nog warm, te leven in mijn hand - Ik mikte reeds zorgvuldig op de harde hete rand - Van de pan en ik kon de geur al ruiken - Van dit al te vroeg geremde kuiken - Toen het ei zei, toen het ei zei - Denk 'ns dat het een jongetje is - Dat je je gaat staan bakken - Denk 'ns dat het je broertje is - Dat zacht sist in de pan - Denk 'ns dat 'ie verkrampt uit angst - De rand probeert te pakken - En dat 'ie dan terug in de boter glijdt - Wat dan, wat dan... ? En dat ging over 1 ei, niet over de miljarden dieren, die de vleesindustrie van vandaag dagelijks verslindt.
Overigens, toen ik 6 jaar was en in de 1e klas lagere school zat stond tegenover de school een slagerij, waar regelmatig schreeuwende varkens naar binnen geduwd werden om geslacht te worden tijdens het speelkwartier maar toen hadden we heus geen medelijden met die varkens.

de Libelle(13 januari 2012): De Libelle was de laatste weken in het nieuws; het schijnt 1 van de oudste Nederlandse (dames)bladen te zijn. En still going strong. Ik keek dan ook vol belangstelling naar een Libelle, die ik bij kennissen zag liggen en moet helaas toegeven, dat ik als oude man niet tot de doelgroep behoor. Mij viel ook de kolom van Hans Verstraaten op. Een beschrijving van zijn idee van de man: een man die samen met zijn vrouw naar een supermarkt gaat en staat te stuntelen met het laden van de boodschappen in een boodschappentas, terwijl zijn vrouw afrekent. Hans ziet zichzelf kennelijk als zo'n stuntel, maar ik heb dat bij andere mannen bij A.H. nog nooit gezien. Ik denk dat een normale man even vaak afrekent als zijn vrouw, zelden of nooit problemen heeft met het laden van de boodschappentas, omdat hij (als man) meestal wel een extra tas bij zich heeft, waardoor je de boodschappen en eventuele flessen wijn of azijn over 2 tassen kan verdelen en het gemakkelijker draagt. Bovendien, in de meeste gezinnen doet of vrouw (meestal) of man de boodschappen wel alleen, al was het maar om tijd te besparen. Hans, misschien zelf wat flinker, handiger worden en bij boodschappen doen ook even nadenken?

Arnon Grunberg(11 januari 2012): Arnon Grunberg is een kolom schrijver, die ik graag lees. Hij weet vaak heel zinnige dingen te schrijven over onze samenleving en heeft vaak ook ideeŽn hoe het beter kan. Helaas, behalve als het over het Joodse geloof en Israel gaat, dan schiet hij volledig door en wordt opeens een fanaat, een zeloot, die anderen zeloten noemt. Een voorbeeld is zijn kolom in de VPRO gids nr 2 van 18 Januari. Daar gaat hij in tegen o.a. het afschaffen of verbieden van het besnijden van jonge jongetjes. Uitstellen van die besnijdenis tot een leeftijd, waarop de jongens zelf zouden kunnen beslissen acht hij zelfs gedwongen bekering van joden en moslims tot het Christendom. Ik denk dan: gedwongen besnijdenis op een leeftijd, waarop je zelf nog niet kan en mag beslissen wat je wilt geloven is pas echt gedwongen bekering tot Joods of ander geloof. Nu kan je op medische gronden verschillend denken over besnijdenis, maar je kan toch niet in volle ernst volhouden, dat een God meer houdt van besneden dan van onbesneden jongetjes of mannen. Ik kan me voorstellen, dat iemand dat idee van een noodzakelijke besnijdenis zo met de paplepel thuis heeft op moeten eten, dat hij er niet meer zo gemakkelijk anders over kan denken. Maar uiteindelijk moet het toch ook Grunberg wel duidelijk zijn, dat het geen bevel van een god was, die tot die gewoonte leidde, maar eerder een soort van hygiŽnische maatregel, die ooit (terecht of onterecht) lang geleden nodig geacht werd en die niets met geloven te maken heeft. Hoe zou het staan met Grunberg's opinie over vrouwen besnijdenis, vindt hij dat ook zo'n goede zaak? En is het protesteren tegen onderdrukking van vrouwen op zogenaamde religieuze gronden volgens hem dan ook even onaantastbaar als die besnijdenis van jongetjes?

Godsdienst en Geloof(5 januari 2012): Als mensen het over godsdienst hebben weten ze meestal niet waar ze het over hebben. Veel "gelovigen" denken, dat dat woord een positief woord is, een eretitel. En dat dat woord onder andere inhoud menslievendheid, eerbied voor anderen, eerbied voor onze aarde. Mensen die bijeenkomen in gebouwen om te getuigen tegenover een opperwezen, dat ze hun best doen goed te leven. De praktijk is eenmaal buiten kerk of moskee anders: echte gelovigen zijn vaak de meest intolerante, onverdragelijkste mensen die er bestaan. In naam van het geloof, van een opperwezen worden de meest gruwelijke misdaden begaan. Nog vandaag worden in Israel door de allergelovigsten uit de bevolking kinderen bespuwd, vrouwen gediscrimineerd en klein gehouden, als slaaf behandeld. En door het hele land worden Palestijnen onderdrukt en vernederd. Hetzelfde in andere Christelijke landen, waar gediscrimineerd wordt tot en met, waar men andere volkeren steeds de les van het eigen ware geloof en de eigen voortreffelijkheid voorhoudt, desnoods (en zonder enige aarzeling) met de meest destructieve wapens, tegenwoordig zelfs in de Verenigde Staten van afstand bestuurd om het zo "klinisch mogelijk te maken. En in Moslim landen, waar een man die vrouwen verkracht kan zeggen, dat het de schuld van de vrouw is, dat ze hem dan maar niet seksueel of anderzijds aan moet trekken. In India, waar het kaste-systeem nog volop toegepast wordt. Gelovigen, die zij aan zij met de kooplui zogenaamde heidenen want ander-gelovenden koloniseerden, tot slaaf maakten. Gelovigen, (en het zijn heus niet alleen de priesters) die kinderen verkrachten, die niet-gelovigen met geweld en martelingen tot hun geloof willen dwingen. De lijst is lang. Nee, als je goed en eerlijk kijkt, wat er allemaal in naam van welke godsdienst dan ook gebeurd is en nog gebeurt, dan denk je echt niet meer, dat het woord Godsdienst of Geloof een positieve betekenis heeft. Het zou leuk zijn, als in 2012 gelovigen eens wat meer zelfkritiek kregen. Maar dat blijft vermoedelijk wat je noemt "een vrome wens".

Een nieuw jaar(1 januari 2012): Ik wens U allen een zo goed mogelijk 2012. Ik houd het een beetje neutraal; ik kan iedereen wel een gelukkig Nieuwjaar toewensen, maar dat lijkt wat lastig in een tijd, een jaar (meerdere jaren), vol veranderingen. Er staan nieuwe tijden voor de deur, veranderingen, die niet altijd leuk lijken maar die er wel toe moeten leiden, dat we ons leven op deze aarde wat beter gaan indelen, dat we wat meer rekening met elkaar en met onze omgeving houden. We delen onze aarde met steeds meer mensen en dat vereist nieuwe oplossingen, een nieuwe aanpak, ja, een nieuwe levenshouding. Nodig en zeker op wat langere termijn goed voor ons allemaal, maar ook gepaard gaand met een boel onzekerheid, met angst voor het onbekende, zolang we de oplossingen nog niet duidelijk zien. Daarom wens ik ook ons allen veel wijsheid toe, om het nieuwe een kans te geven, er voor open te staan en er in mee te gaan. Verzet helpt weinig, met verstand in het groei proces mee te gaan, mee te doen, is beter en effectiever.

(Fanatieke) Burgers inplaats van politie (29 december 2011): Vroeger waren burgers tamelijk assertief en minder bang voor jongeren: als ze zagen dat een paar jongens een oud mens of een vrouw lastig vielen grepen ze in, gaven ze hulp; vluchtende dieven hielden ze tegen. Tegenwoordig zie je steeds meer mensen, die niet ingrijpen als er zo iets gebeur, die net doen of hun eigen neus bloed als de neus van een ander op straat in elkaar geslagen word. Jammer. Aan de andere kant: er kan wel meer gebruik gemaakt worden van mobieltjes om een foto te maken of snel politie te waarschuwen (helaas komt die dan wel vaak te laat) of om via televisie belden van opsporing verzocht daders alsnog te pakken. Een nieuwe trend is burgers meer in te schakelen via burgerwachten. Je kan je daar in bijvoorbeeld Alkmaar voor opgeven bij de wethouder. Een twijfelachtige ontwikkeling, blijkbaar in het leven geroepen door te veel bezuinigen op reguliere politie.. Nog een stap verder - en volgens mij een grote stap te ver - is wat er nu in bijvoorbeeld in den Haag gebeurt - het staat in de Volkskrant van vandaag: een ultra orthodoxe islamitische ordedienst die in een wijk gaat patrouilleren. Dat lijkt al heel veel (te veel) op het overnemen van politie taken. Politie taken, waarvoor ze niet zijn opgeleid, die niet helder omschreven zijn en die duidelijk gericht zijn op handelen uit radicale overtuigingen en "wetten", die deze groep anderen wil voorschrijven. Nog een stap verder en ze jagen alle anders denkenden uit hun wijk of zelfs uit de stad. We zien de gevolgen van dergelijke ordediensten al in Israel, waar meisjes op weg naar school bespuwd worden (of nog erger)door zogenaamde fanatieke religieuze ordehandhavers, en ook in andere landen met fanatieke gelovigen, zoals Saudi Arabie en Iran. Waarom niet een motorclub vragen de orde te handhaven, of de maffia? Dat gebeurt in wezen al bij gedwongen betaling voor "bescherming" maar goed te praten is het niet en gelukkig ook nog niet officieel. Een oude waarschuwing: Nederland let op Uw zaak! Zorg, dat er genoeg echte politie rondloopt die de orde kan handhaven en ons ook nog eens kan beschermen tegen deze religieuze fanaten. En fluit gemeenten, die zo idioot zijn om Islamitische of andere ordediensten in te stellen of gedogen zo snel mogelijk terug!

Kerst circus (26 december 2011): Deze 2e kerstdag gingen we met 3 kleinkinderen naar het Kerst circus in de Rotterdamse Ahoy. Minister van Opstelten was er ook; hij liet het land maar even onbestuurd en dat, terwijl het wel lijkt of veel mensen steeds meer besturing van de overheid willen en verwachten. Hij liep er onbekommerd bij met een stuk of 7 kinderen in zijn kielzog. Kinderen, die er overigens nog niet zo waardig uitzagen als Opa. Waarin verschilt een circus van nu met een circus uit Opa's tijd? Nog steeds veel paarden, leeuwen en tijgers nummers, maar verder geen dieren zoals honden of zeeleeuwen. Geen jong leeuwtje, wat kinderen op schoot mochten nemen. Maar wel veel toeschouwers, die bij verschillende nummers moesten assisteren. Nog steeds jongleurs en trapeze. Een illusionist met verdwijn apparaten, die vroeger niet bestonden. Goede clowns. Een flink orkest op een mooi hoog platform met een zingende dame, die af en toe de gaten tussen 2 nummers moest opvullen. Jammer genoeg, want ze had een goede stem, gebruikte ze een te luid aanstaande microfoon, die haar stem een sterk metaal-achtige klank gaf. Een oude kniesoor, die daar op let, want dat is tegenwoordig gewoon. Overal licht-effecten, veel meer dan vroeger, en er waren ook allerlei lichtgevende apparaatjes te koop, waarmee veel kinderen regelmatig zwaaiden. Suikerspinnen van wel een halve meter. Al met al, ondanks de wat modernere, ik zou bijna zeggen professionelere aanpak, een echt circus, waar kinderen nog evenveel van genieten als vroeger.

Te dikke mensen (16 december 2011): Te veel dikke mensen door verkeerd eten, wat doe je eraan? De "moderne" benadering lijkt niet te zijn: stommerik, eet eens wat minder en beweeg meer, maar: ach, arme dikkert, je zal wel een moeilijke jeugd gehad hebben of zo; zelf kan je er natuurlijk niets aan doen. En daar gaat het dus al helemaal fout. Ze zijn zielige slechtoffes. Het erge is bovendien, dat veel van die dikke mensen ook hun kinderen slecht laten eten en daardoor een ongezond leven injagen. En ook daar: dat zijn geen arme ouders, die het vroeger zo moeilijk hadden, maar ouders, die het leven van hun kinderen verpesten. Gewoon slechte ouders dus. En dat hoeft niet vergoelijkt te worden. Die ouders weten eigenlijk best wat ze doen en zijn daar dan ook volledig verantwoordelijk voor. Kan de omgeving of regering er nog wat aan doen afgezien van die ouders duidelijk maken waar ze mee bezig zijn?? Dat lijkt niet zo moeilijk, we hebben tabak immers als voorbeeld. Daar is de reclame stevig aangepakt en mag men niet meer overal roken. Bovendien zit er een flinke accijns op tabak. Simpel dus ook met verkeerd voedsel: slecht voedsel niet meer adverteren zonder waarschuwing: hier wordt je dik van en dat kan dodelijk zijn, zodat die ouders, die het hun kinderen laten eten, en volwassenen, die het zelf eten, geen excuus meer hebben. Weten waar ze mee bezig zijn. Ik vraag me toch al lang bezig, waarom we bij tabak wel en bij alle andere producten, die ons op geraffineerde manier via tv als het ware "opgedrongen" worden geen "bijsluiter" krijgen. Het lijkt of reclame zich alles kan veroorloven, buiten de wet staat, ongecontroleerd zijn gang kan gaan. Daar zou eens een eind aan moeten komen. Het bizarre is, dat reclame alles mag aanprijzen, ook al is het nog zo onnodig of nog zo slecht. Je hoeft toch niet te kijken zegt men wel eens. Maar de reclame begint al als ook kinderen nog kijken en beslaat een steeds groter deel van de uitzend tijd. En de omroepen zelf schijnen er nog nauwelijks macht over te hebben. Zelfs de tijden in de diverse omroep programma gidsen kloppen niet meer. De genoemde tijden voor het begin van een programma zijn vaak de tijden waarop de reclame begint. Een duidelijk geval van misleiding lijkt me ook dat! Er wordt heel wat over obesitas gepubliceerd, maar over de verantwoordelijkheid van de dikke mensen en ouders zelf en over de verderfelijke invloed van de reclame hoor je veel te weinig.

Internationaal Strafhof in den Haag (6 december 2011): Nederland was er indertijd nogal trots op, dat het Strafhof in Nederland gevestigd werd. Nu staat Gbagbo uit Ivoorkust daar voor zijn rechters. Maar "rechters"? Je moet je het afvragen. En wie komen er om berecht te worden - of moeten we zeggen: om bestraft te worden. Want het Strafhof heet niet voor niets Strafhof in plaats van Gerechtshof. Zien we hier weer gebeuren, wat aan het einde van de 2e wereldoorlog in Nuerenberg gebeurd: de oorlogsmisdaden van de overwonnenen werden bestraft, maar de oorlogsmisdaden van de overwinnaars, de geallieerden, gingen vrijuit. Strafhof: wie niet aan onze (Westerse) normen voldoet wordt daarvoor gestraft, tenzij hij een vriend, een bevriende dictator is van het Westen. Met rechtspraak heeft het allemaal weinig te maken.

Moderne "wapen"handel onthuld door Wikileaks (5 december 2011): Wapenhandel, we weten er allemaal wel iets van. Onderzeeboten, supermoderne vliegtuigen, al dan niet bemand, er zijn weinig Westerse landen die niet meedoen de meest gevaarlijke wapen systemen te verkopen aan de meest verwerpelijke regeringen of dictators. Maar van de nieuwste vorm van wapens wisten we weinig. Dank zij Wikileaks is de informatie nu beschikbaar. Het gaat om de meest moderne computer systemen, die alles kunnen registreren en dat ook doen, die in elk computer systeem kunnen inbreken. Het gaat niet alleen om controle van burgers, zoals China bijvoorbeeld kan doen met programma's aan hen verkocht door landen, die het hardst schreeuwen over mensenrechten. Maar ook om programma's die in de computer systemen van fabrieken of elektriciteitscentrales of wat dan ook kunnen inbreken en fabrieken of centrales kunnen ontregelen of zelfs laten kapot lopen of eventueel laten ontploffen.
Er zijn geen beperkende regels zoals bij wat ik dan maar noem conventionele wapens (waar die regels trouwens vaak gebroken worden)en de bedenkers verkopen hun "digitale" programma's of systemen dan ook veelal aan de hoogst biedende partij of aan meerdere partijen, zoals bijvoorbeeld Saudi-Arabie, Iran, China, Syrie en ja, aan welk land niet, al dan niet autoritair of democratisch. Die nieuwe "wapens" kunnen al veel, veel meer dan we weten, en in onze amorele op geld beluste maatschappij kunnen ze in handen komen van iedereen, die er voor wil betalen. Ik ben benieuwd, of onze Nederlandse 2e kamer, die zich zo graag bezig houdt met villa's van ons koningshuis of met het lot van 1 asiel zoeker, over dit onderwerp vragen gaat stellen. Of is er soms een stilzwijgende afsprak tussen alle politieke partijen: hierover praten we niet en stellen we geen vervelende vragen? En werken we stilzwijgend mee aan een uitlevering van Assange aan de Verenigde Staten.

Raoul Heertje - Mark Rutte is lesbisch (1 december 2011): Een interessant boek. Er staat veel in over het alom gespeelde toneelspel wat we met elkaar spelen. Ergens wisten we het allemaal wel. Maar het is goed om een aantal (allemaal lukt niet in 1 boek) spelletje bij elkaar te zien en ook te zien hoe we zelf voortdurend meespelen. Als echtgenoot heb ik een bepaalde rol te spelen tegenover mijn partner, als vader tegenover mijn kinderen, als buurman tegenover mijn buren, ga zo maar oor. En vooral speel ik een rol tegenover mijzelf. De rollen van anderen kunnen ons ergeren of we zijn er blij mee, dat die ander ons niet confronteert met zichzelf, zoals we ook ons zelf niet al te vaak willen confronteren met ons zelf, ons zelf liever wat idealer zien, wat belangrijker of humaner of wat dan ook. Is het een typisch verschijnsel in de rijke landen of wordt een soortgelijk rollenspel gespeeld in de armste delen van Afrika, gespeeld ook zonder de hulp van tv en reclame? Vroeger bedachten mensen goden of 1 god om de pijnlijke vaststelling, dat het leven niet zo veel zin had, te verbloemen, en nu is dat ons rollenspel. Ooit was er een tv quiz, de 64.000 dollar question, waarbij op een gegeven moment uitkwam, dat er geen echte winnaar was maar een acteur, die voor winnaar speelde, een acteur die meer leek op een veelwetende, bescheiden, zenuwachtige en enorm blije winnaar, dan een echte winnaar ooit had kunnen doen. Een echte winnaar had trouwens nooit alle steeds moeilijker wordende vragen kunnen beantwoorden. Er was verontwaardiging toen, maar geen verbazing, want natuurlijk wisten we al dan niet bewust, dat we bedonderd werden. En nu bedonderd worden. Als Rutte zegt, dat we naar Afghanistan gaan niet uit economische noodzaak van handel met Amerika maar om mensen te helpen dan weten we best dat hij liegt. Verbazingwekkend is, dat we daar verbaasd over zijn of verbaasd over doen. Wie zijn de boeven: zij, die onze geest vergiftigen of wij, die dat laten gebeuren, die misschien wel willen, dat het gebeurt, omdat we de werkelijkheid van onze onbelangrijkheid, of ons leven zonder doel, of de traagheid van evolutie (als die nog steeds bestaat) niet aankunnen, niet willen weten.

De waarde van cash geld? (25 november 2011): Ik zie regelmatig in de media adviezen van economen of financiŽle adviseurs om je spaargeld uit te geven, met als argument o.a., dat de euro wel minder waard zal worden. Nu is het wel waar, dat alle geld in de wereld "fiat"geld is zonder onderliggende garantie van inwisselbaarheid tegen bijvoorbeeld goud, maar stoppen met dat systeem gaat niet zomaar. Ik vraag me daarom af, of die verhalen over geld minder waard dus uitgeven wel kloppen. Wel bij hoge inflatie, maar is die er wel? Zelfs als de euro de komende tijd minder waard zou worden dan de dollar, dan is toch zelfs de euro meer waard geworden in koopkracht. Ik weet niet hoe de inflatie cijfers precies berekend worden, maar wil daar tegenover stellen dat bijvoorbeeld huizenprijzen ongeveer 20% gedaald zijn en dat daar nog best 20% daling bij kan komen. Verder zie ik steeds meer uitverkopen van steeds meer artikelen (van jeans tot auto's) in de winkels met steeds lagere prijzen. Wat men dus ook over "inflatie" schrijft, qua koopkracht is de euro niet minder maar meer waard geworden en naar mijn mening zal die trend met de huidige crisis nog wel een tijdje doorzetten. Daarom is mijn mening (al was het maar om tegenwicht te geven an al die economen en adviseurs): houdt het geld wat je bezit vast (of los er je schulden mee af); straks kan je er nog meer voor kopen. En wat zegt Sinterklaas ervan? "Een Sinterklaas cadeautje is als een wonder; duur is niet nodig, maar maak het wel bijzonder, een goedkope surprise en dan met een geestig gedicht, geeft tenslotte ook een blij gezicht. En laat ook je kinderen meedoen met geven, met surprises of gedichten, dat is om het even."

Bestuurders (18 november 2011): Ik schreef gisteren over politici, die niet luisteren naar hun achterban. Dat schijnt een maatschappelijk verschijnsel te zijn, want ook veel bestuurders luisteren niet en hebben dictatoriale neigingen. Voorzitters van directie, van commissarissen of algemeen directeuren gaan er steeds meer van uit, dat ze in hun eentje beslissingen kunnen nemen; democratisch management lijkt steeds meer tot het verleden te horen. Een andere algemene directeur, voorzitter van een bestuur of van commissarissen kan zo een bedrijf of vereniging kan zo vrijwel onbeperkte invloed uitoefenen. Soms gaat dat goed, maar ook heel vaak fout. En dan verdwijnt die voorzitter of algemeen directeur weer met en gouden handdruk en gooit een opvolger het roer weer om. We hebben het altijd over onze Westerse Democratie, maar democratie is steeds verder te zoeken, zowel in bedrijfsleven als politiek.

Politici los van achterban (17 november 2011): Er wordt in wat kranten commentaar geleverd dat de CDA'er Verhagen vergaderingen van partij-organen niet bezoekt, dat hij geen contact heeft met de achterban en er ook niet naar luistert. Hoewel dat niet in de media genoemd wordt lijkt het mij, dat hij daar niet alleen in staat. Neem bijvoorbeeld ook Mevrouw Sap, die ondanks een enquÍte, die aangaf dat haar partij in meerderheid tegen een missie naar Afghanistan was, toch tegen die meerderheid in de missie steunde en dat bovendien onder voorwaarden, die ze later liet vallen. Of Wilders, die zelfs geen partij heeft en als alleenheerser naar niemand luistert. Er zijn voorbeelden te over. Veel politici in de kamer zeggen zelfs: als ik eenmaal gekozen ben zit ik hier op persoonlijke basis en heb ik een mandaat als persoon, ongebonden door meningen of wensen van mijn kiezers. Kiezers mogen stemmen (meestal 1x in de zoveel jaar) en hebben daarna volgens vele kamerleden niets meer te vertellen, waarvan die politici dan ook overmatig gebruik maken. Het gevolg is dat inspraak van ons burgers nog nauwelijks bestaat, een gevaarlijke ontwikkeling, die bovendien het vertrouwen in politici sterk ondermijnt.

Europa (11 november 2011): Door de crisis van onder andere Griekenland vragen veel mensen zich af, of een verenigd Europa wel zo goed is, met geleidelijk aan meer macht voor Europa en minder in de deelnemende landen zelf. Maar laten we er toch aan denken, hoeveel oorlogen Europese landen in het verleden onderling uitgevochten hebben en dat ook de 1e en 2e wereldoorlog in Europa zijn ontstaan. Het feit, dat dankzij de Europese unie onderlinge oorlogen tussen Europese landen tot het verleden lijken te horen is van onschatbare waarde. Laat men dit goed bedenken: de Europese Unie werkt nog lang niet ideaal, er kan nog veel aan verbeterd worden, maar die Unie heeft er wel voor gezorgd, dat er in Europa sinds 1945 geen wereldoorlog meer is ontstaan.

Wapenhandel (11 november 2011): Wapenhandelaars staan over het algemeen in een kwaad daglicht. Wapenhandelaars hebben geen scrupules, ze handelen met iedereen die betaalt en het interesseert ze niets wat er verder met die wapens gebeurt; worden de wapens gebruikt om mensen te doden, worden ze doorverkocht aan anderen, die er mensen mee doden of wat dan ook. Hun handel is over het algemeen illegaal en van tijd tot tijd wordt er een wapenhandelaar gestraft. Vrijwel alle burgers zijn tegen wapenhandel en wapenhandelaars. Het is daarom wel heel merkwaardig, dat landen (en dus regeringen) wapens verhandelen op ongekende schaal. En ze verdienen er dik aan, voor de verkopende landen zijn wapens een groot (soms wel het grootste) export artikel. Amerika als grootste wapenhandelaar verkoopt de meest moderne wapens aan iedereen en vooral aan landen in het Midden Oosten en Azie. Onder het mom de vrede zo te handhaven, maar dat is de grootste drogreden ooit. Rusland, China, Frankrijk en Engeland doen op bescheidener schaal al vele jaren dapper mee. En ook de Nederlandse regering heeft altijd goed meegedaan aan wapen-verkoop. Cijfers worden over het algemeen niet gepubliceerd, maar komen soms naar buiten zoals bij recente verkopen van de meest geavanceerde wapens van Amerika naar Saudi-Arabie. Je vraagt je af: hoe kan dit; burgers zijn vak tegen, maar de wapen verkopen gaan door zonder dat dat ooit in parlementen publiek besproken wordt. Klokkenluiders, waar blijven jullie!

Euthanasie (9 november 2011): Sommige mensen willen dood, wanneer lichamelijk lijden hen te veel wordt en daar wordt geleidelijk aan gelukkig steeds meer rekening mee gehouden. Voor anderen (en daar hoor ik ook bij) is geestelijk lijden een veel grotere verschrikking. Hoe machteloos, hoe ont-mens't, hoe vegeterend moet ik me wel voelen, als ik niet meer met mijn verstand beslissingen voor mezelf kan nemen, niet meer voor mezelf kan zorgen of creatief kan zijn, kortom geen mens meer kan zijn. Want ons denken, onze creativiteit zijn toch essentiŽle menselijke eigenschappen. Voor de lichamelijk lijdende mens is er meer ruimte gekomen, voor de geestelijk lijdende nog weinig. Daarom is het bijzonder verheugend te lezen in de Volkskrant van 9 october: "Zwaar dementerende vrouw kreeg toestemming voor Euthanasie." Een doorbraak! En tegelijkertijd een boodschap voor allen, die zoals ik juist angst hebben voor geestelijk lijden, om op tijd de juiste maatregelen te nemen. Dat is niet alleen het invullen van een euthanasie verklaring, maar ook het tijdig en duidelijk in een gesprek met de huisarts mijn argumenten duidelijk maken, waarom ik er zo over denkt en bevestigd krijgen, dat hij geen principiŽle bezwaren heeft tegen euthanasie. Leg die argumenten ook schriftelijk vast in een brief aan hem. En geef zo nodig in volgende gesprekken aan, of je er nog onveranderd over denkt. Euthanasie is niet gemakkelijk voor de arts en voor jouw omgeving en het is daarom hard nodig, dat er geen twijfel aan kan bestaan wat onze wensen zijn, zeker, als ons denken achteruit gaat.

Toegevoegde inhoud (4 november 2011): Ik ben gisteren een tijdje bezig geweest om een inhoud toe te voegen aan zowel deel 1 als deel 2 van deze kolommen pagina. U kunt die vinden door op inhoud te klikken bovenaan de paginas of door naar de onderkant te scrollen. Ik wil daarmee het vinden van bepaalde onderwerpen gemakkelijker maken en hoop, dat U er iets aan hebt.

Waterdruk een wonder? (31 october 2011): Vanochtend keek ik naar een paar vervaarlijke trucks, die ons riool op straat leegzogen en vermoedelijk ook controleerden. Wat moeten er toch een enorm aantal buizen ondergronds in een stad aangelegd zijn, zie (bijna)altijd maar werken. Daaronder ook de waterleiding buizen, die er voor zorgen dat we allemaal waterdruk hebben, waarmee het water met kracht uit allerlei kranen komt, of je nu eenhoog woont of op de 20e verdieping van een wolkenkrabber. Hoe dat kan, die waterdruk to op elke hoogte te handhaven, ik heb geen idee. Maar een wonder vind ik het wel, een wonder, waar eigenlijk niemand ooit bij stil staat.

NAVO helpt Sharia en onderdrukken van vrouwen (31 october 2011): Al voordat de Navo bommen in Lybie begonnen te vallen vroeg ik me af: wordt het, als Ghadaffi weg is, wel beter? Hij is nu dood en wat zien we? De extremistische moslims hebben de overhand; polygamie wordt weer ingesteld, vrouwen worden weer tweederangs burgers en het lijkt niet lang te duren voordat de Islamitische wetten weer volledig toegepast worden. Met dank aan de Navo. Komt dat doordat de Navo volledig bestuurd wordt door mannen, door vrouw-onvriendelijke mannen, die bang zijn hun bevoorrechte positie ten aanzien van vrouwen te verliezen? Schande, Navomannen en schande Europese regeringen, die dat beleid steunen!

Plezierige sex (28 october 2011): In de VPRO gids van 22 october een mooi artikel "Sunny de wereld rond" over de documentaire maakster Sunny Bergman. En met aandacht voor haar laatste product "Sunny side of sex", waarvan het eerste deel gisteren werd uitgezonden. Wat een boeiende en ook vrolijke en leerzame aflevering. Terwijl wij in ons nog altijd met Calvinisme doordrenkte Nederland ons zo vlot voordoen over sex, maar er in feit niet goed natuurlijk over praten of lachen kunnen, kleeft er in Uganda aan sex geen enkel taboe en is het gewoon een natuurlijke uiting van liefde, waar beide partners plezier aan mogen, ja moeten beleven. En dat gebeurt onder andere, doordat tantes en ooms (die daar niet echte tantes of ooms zijn) jonge stellen de kneepjes van het liefdespel uitleggen voor het huwelijk, of er zelfs tijdens de "huwelijksnacht" bij zijn om nog wat aanwijzingen te geven. De Ugandese vrouwen zijn geen willoze vrouwen, die het maar laten gebeuren (denk ondertussen maar aan God en vaderland, zoals ze in Engeland zeggen) maar doen actief mee, houden er goed rekening mee wat hun man prettig vind en geven ook aan hun man duidelijk aan wat ze zelf prettig vinden. Een verfrissende uitzending vol levens genot, liefde en vriendschap, waarin Sunny door haar respectvolle nieuwschierigheid Nederlandse (en waarschijnlijk bijna alle Europese) kijkers) een prachtig beeld gaf van hoe je ook kan vrijen. Wat heeft onze Christelijke godsdienst met z'n angst voor naaktheid (de naam schaamlippen is er niet voor niets, maar waarom moet je je voor je lichaam schamen?) ons toch met een hoop angst en schaamte opgezadeld!

Speculerende pensioenfondsen (21 october 2011): Een aantal pensioenfondsen komen dekking tekort en moeten overwegen hetzij premies te verhogen, hetzij uitkeringen te verlagen, alles door te speculeren. In een tv interview verklaarde een pensioenfonds vertegenwoordiger, dat dit niet de schuld was van pensioenfondsen: de aandelenmarkt en rentemarkt had ze een beetje tegengezeten. Makkelijk, je eigen wanbeheer zo van tafel vegen! Een vertegenwoordiger van de ouderen vereniging (ik meen de voorzitter) maakte het in dezelfde uitzending nog veel bonter: op de vraag of er mogelijk op de pensioenen gekort zou mogen worden antwoordde hij: "Daar is het nog veel te vroeg voor; als de aandelenmarkt weer stijgt is het helemaal niet nodig". Wat een incompetente vertegenwoordiger van de ouderen; hij wil kennelijk dat de pensioenfondsen doorgaan met speculeren in aandelen in de hoop dat die omhoog gaan en houdt er (net zo min als de pensioenfondsen dat deden in 2008) kennelijk geen rekening me, dat die aandelen net zo goed - en mogelijk zelfs waarschijnlijker - ook omlaag kunnen gaan en er dan nog veel grotere terkorten kunnen optreden bij de pensioenfondsen. Pensioenfondsen horen niet te speculeren met het geld van hun klanten, punt uit. Een vertegenwoordiger van de ouderen vereniging, die in feite zegt: speculeer maar door, misschien draait de markt wel, en die daarmee het groene licht geeft voor doorgaan met speculeren en alle risico's vandien als de aandelen markt verder omlaag gaat, spreekt niet in het belang van de ouderen en zou onmiddellijk ontslagen moeten worden!

Economen en de crisis (14 october 2011): Ik heb geen hoge pet op voor economen. Ze zagen de crisis niet aankomen, terwijl het met een beetje common sence toch duidelijk was, dat het bestaande kapitalisme niet op dezelfde manier kon blijven doorgaan zonder tot een catastrofe te leiden. Hadden de economen de crisis kunnen zien aankomn? Natuurlijk. Astrologen bijvoorbeeld zagen al in 1994 duidelijk de overeenkomst tussen de jaren 1930, misschien wel de grootste crisis ooit, met de jaren 2009-2015, waarin nu min of meer de crisis van de jaren 1930 wordt herhaald, en ook economen hadden dit kunnen zien. De overgang jaren geleden van een vraagmaatschappij waarin men alleen kocht wat men nodig had, naar een aanbodmaatschappij, waarin men kocht wat aangeboden werd door leveranciers en reclame had hen moeten waarschuwen. Onnodige producten kopen is niet gezond en maakt een maatschappij kwetsbaar; de consument kan er namelijk zonder grote problemen voor zichzelf mee stoppen incien nodig, maar dat geeft natuurlijk wel problemen voor die leveranciers. En tegelijkertijd is het ook beter voor het milieu om wat verstandiger te kopen en zich niet gek te laten maken door reclame voor nutteloze artikelen en slimme bankleningen. En wat doen die economen nu, met de door hen niet voorspelde crisis om ons heen? Ze raden ons aan om zoveel mogelijk te consumeren, en dan vooral die onnodige producten, zodat die leveranciers en banken weer hun gang kunnen gaan. Gisteren zei een bekend econoom nog in een radio programma: verhoog alom de salarissen, zodat mensen weer volop kunnen kopen en geef ze ook hogere hypotheken. Wat voor vak is het eigenlijk: econoom? Leren ze om alleen te kijken naar geld en geld verdienen op wat voor manier dan ook en kijken ze totaal niet of het economische systeem goed is voor ons, voor de toekomst van onze kinderen, de toekomst van de aarde? En interesseert het ze totaal niet of dat geld verdienen op een morele manier gaat? Economen: mede verantwoordelijk voor het leven op crediet, voor de reclame die ons verleidt tot verkeerde leefpatronen, voor het uit huis zetten van arme mensen, die er door reclame en banken toe verleid zijn te hoge hypotheken af te sluiten. Als we kijken naar schuldigen van de crisis, vergeet dan de economen niet, die ons vanuit hun ivoren torentjes niet gewaarschuwd hebben. Sterker nog: die een hoop van de kwalijke financiŽle trucs die ons nu nekken ook bedacht hebben en ons nu aanraden daar weer mee door te gaan.

Capitalism - a love story, van Michael Moore (13 october 2011): Gisteravond op Canvas (de Belgische zender met zoveel goede uitzendingen) gekeken naar deze laatste film van Michael Moore. De man verdient een Nobelprijs voor de vrede met de manier, waarop hij maatschappelijke misstanden, die allemaal tot gevechten of oorlog kunnen leiden, als de slachtoffers het niet langer pikken, aan de kaak stelt. We weten het wel: er zijn heel veel mensen, die alles voor geld of voor nog meer geld doen. En dan heb ik het niet over drugshandelaren of wat we normaliter onder misdadigers verstaan, maar over de zogenaamde "nette" mensen, van bijvoorbeeld Goldman Sacks, die mensen met truc uit hun huizen zetten, die je leningen aansmeren, waarvan ze weten dat je die nooit kan terugbetalen, die je aanmoedigen met geleend geld op de beurs te speculeren, die, zoals in Amerika, alle macht in handen hebben en zichzelf of hun handlangers tot minister benoemen en die dan voor henzelf en hun banken of andere instellingen gunstige wetten uitschrijven, de eigen belasting verlagen. Het is geen vrolijke film; het laat de slechtheid en de macht van de rijke witteboorden zien, zoals je het misschien al dan niet bewust wel wist, maar waar je bijna van kotst hoe "ruecksichtlos" het gebeurt en al bijna gewoon is. Grote groepen mensen worden tot de bedelstaf gebracht en dat alles voor nog meer macht, nog meer geld, nog mooiere huizen, speel-jachten enz, enz. Vroeger waren het de koloniŽn, die uitgebuit werden, nu is het een deel van de eigen bevolking. Handige kooplieden? Nee, gewetenloze uitbuiters. En wat doen we eraan? Niets, we lopen allemaal gedwee aan de leiband. Tot, misschien, de vertrapte groep in opstand komt en ook leger of politie de demonstranten niet meer willen tegenhouden. Zou het zover komen? Met de huidige stand van de planeten en de crisis, die nog lang niet over is, is er een kans. Hopelijk wordt die gegrepen!

Ivo Niehe en Job Cohen (10 october 2011): Beiden werden de afgelopen door de media en collega's "neergesabeld". Ivo Niehe, omdat hij trots was, en dat ook uitte, over zijn prestaties in een top-theater in Parijs. Maar waarom die kritiek? Mag hij dan niet trots zijn? Op zijn leeftijd en met een zo succesvolle carriŤre als interviewer op zijn naam nog met iets nieuws beginnen en daarmee in de belangrijkste theaters van Amsterdam en Parijs succes te hebben, dat is niet niks, wie doet het hem na? Maar van afgunstige collega's als Joep van het Hek mag dat natuurlijk niet. Ik denk dan: als je kritiek op Ivo Niehe wilt hebben, doe het hem dan eerst maar eens na! En dan Job Cohen, die zich zondag in een interview tegen de kritiek van saai en onzichtbaar moest verdedigen en dat even saai en zonder mening te geven deed als altijd. De kritiek is terecht; de man moet laten zien waar hij voor staat en dan is tegenwoordig fatsoen (waar hij zich op beroept) niet genoeg. Willen we dan liever een zwabberende mevrouw Sap, die wel haar "charme" probeert te paraderen, maar politiek geen substantie blijkt te hebben, of een Rutte, die als alles wetende jonge jup rondloopt? Maar tegelijk is bij Cohen de kritiek niet onterecht. Als leider van een politieke partij mag je toch, moet je toch ook naast fatsoen wel standpunten laten zien, laten zien waar je voor staat, zonder steeds maar te willen overleggen en met iedereen te willen samenwerken, alleen maar te willen binden. Twee uitersten, waarbij ondanks zijn fatsoen Cohen te kort schiet in wat zijn collega's te veel hebben en waarbij Ivo Niehe laat zien, hoe een mens zich kan vernieuwen en Joep, hoe afgunstig je daarop kan zijn.

Kritiek op Israel -is dat goed of slecht voor dat land? (6 october 2011): Wij hebben in Nederland een minister, die een zeer hartstochtelijk vriend van Israel is. Daar is op zich niets mis mee. Hij mag dat zijn. Wel moet hij zich eens afvragen, of dat ook moet inhouden het alles toejuichen wat Israel doet, zonder enige vorm van kritiek. Een bekende psychologische stelling is: vijanden heb je nodig, van hen kan je veel leren. Bedoeld wordt, dat vrienden soms ook je minder goede eigenschappen, je minder goede beslissingen verdoezelen, onder de tafel vegen, zodat je ook moeilijker tot het je realiseren en verbeteren van fout gedrag (en dat vertonen we allemaal op z'n tijd, ook landen) komt. "Vijanden", ik bedoel daarmee critici, geven je dan een beter zicht op jezelf. Opstelten juicht alles toe wat Israel doet en draagt er zo niet toe bij van Israel een beter land te maken. Hij bewijst met zijn eenzijdige steun aan alles wat Israel zonder ooit enige vorm van kritiek het land Israel geen dienst. Zoals ook het overgrote aantal "goede" Joden in de wereld Israel geen dienst bewijst door hun stilzwijgen over de wandaden van dat land.

Partij van de Arbeid (3 october 2011): De achterban van de PvdA roert zich. Een jongerenbeweging wil "peper in de reet van Job Cohen" stoppen, lees ik in NRC van 1 october. Hoera, eindelijk roeren jongeren zich bij de PvdA. Het werd hoog tij. Ik hoop, dat het niet allen bij roeren blijft, maar dat die jongeren eindelijk echt in opstand komen, de partij vernieuwen en dus noodzakelijkerwijs ook de leiding. Want helaas, peper in de reet van Cohen helpt niet. Ik vraag me af, of deze keurige, zo fatsoenlijk met iedereen meepratende man wel een reet heeft, een overtuiging, en geloof me, zo ja, dan heeft die reet absoluut geen plaats in zijn keurige hoofd en zal dat peper hem niet veranderen. De maatschappij staat op springen, er zijn grote vernieuwingen nodig, zo niet goedschiks dan wel kwaadschiks via een recessie, en de bestuurders van de PvdA doen alsof ze op en theekransje zitten en alles zich wel vanzelf zal oplossen. De wereld staat in brand en onze Nederlandse politici spanderen een hele zitting n het gebruik van taal, of je doe eens normaal mag zeggen; gekker kan het toch niet! Wat moet je met die politici, met die partij leider? Afzetten, vervangen door mensen, misschien wel jongere, die weer voor een ideaal willen vechten, die de barricaden op willen en persoonlijke risico's durven te nemen, die genoeg hebben van de huidige popi-jopies, die aan hun stoeltjes zitten vastgeplakt en alleen maar denken aan fatsoen en niet aan ons aller toekomst. Jongeren, van PvdA en ook van andere partijen: roer je, laat je horen, kom in opstand tegen jullie partij-besturen, zorg voor echte vernieuwing en niet alleen maar voor wisseling van de wacht met andere namen!

Franse geschiedenis en huidige regeringen (28 september 2011): De laatste 3 weken trokken mijn vrouw en ik door midden en zuid Frankrijk. Het was al plezierig op zich om het druilerige Nederlandse weer van deze "zomer" achter ons te laten; nu op 1 dag na 3 steeds stralende zon en fantastische natuur. Wat heeft dat land veel te bieden aan natuur en cultuur, waarover een andere keer meer. Af en toe had ik 's avonds tijd om wat te lezen: heel toepasselijk: Geschiedenis van Frankrijk door Pascal Balmand. Heel leerzaam om te zien hoe Frankrijk steeds centraler geregeerd werd en hoe de macht van die regering steeds groter werd en de onderdanen steeds meer moesten betalen om de tekorten van de regeerders op te hoesten via belastingen die vaak zeer slinks ingesteld werden. Politici, die met drogredenen of noem het maar leugens de burgers steeds meer controleren. Het doet me denken aan wat er nu in Nederland en Europa gebeurt: een voorbeeld: in Nederland wil minister Donner, ondanks een negatief oordeel van de Hoge Raad, waar hij zich kennelijk niets van aantrekt, ons toch laten betalen voor identiteits papieren, waar wij niet om gevraagd hebben, maar die we van de regering moeten hebben. Andere voorbeelden: in Europa wil men een banken belasting invoeren, met als drogreden, dat wij belastingbetalers de banken al genoeg geholpen hebben en de banken nu iets terug moeten doen. Alsof die banken zo excessief verdient zouden hebben en die steun niet nodig hadden. En de banken beyalen natuurlijk niets terug, want wat er met die banken-tax gebeurt wordt niet gezegd maar is ieder denkend mens duidelijk: die wordt door de banken doorberekend aan U en ik, aan de belastingbetalers dus en weer een nieuwe belasting. En in Amsterdam heeft men cameras geplaatst om vervuilende autos te kunnen controleren. Zei men. Want die camaras controleren nu burgers (en hun mobieltjes blijkbaar ook) op wat ze doen en waar ze zijn.

Afwezig tot ongeveer eind september (2 september 2011): Beste lezers, U gelieve te noteren, dat ik tot eind september even geen commentaren zal schrijven. Vanaf begin october kunt U echter weer op mij rekenen. Tot dan!

Wet Openbaarheid gegevens (2 september 2011): Het is schrikbarend, hoeveel gegevens van ons op straat liggen doordat allerlei (ook of juist overheids- en semioverheids-) instanties die gegevens slecht bewaken of gewoon maar aan jan en alleman ter inzage geven. Vanochtend las ik in de volkskrant, dat alle oproepen naar het alarmnummer 112 niet alleen geregistreerd worden (en blijven?), maar ook nog eens voor iedereen toegankelijk op internet in te zien zijn. Is dat zo erg? Kan het kwaad, als iedereen weet of kan weten, dat je een ambulance nodig had, dat er brand bij je is uitgebroken, et cetera? Het kan in ieder geval kwaad; inbrekers, werkgevers, verzekeringsmaatschappijen kunnen er misbruik van maken. Bovendien hebben de alarmdiensten ook nog nooit gewaarschuwd: denk er om, wij doen er niets aan om Uw gegevens vertrouwelijk te houden; integendeel, houdt er rekening me, dat iedereen ze kan inzien. Ik vind dit toch wel weer een sterk staaltje van indiscretie, van schending van vertrouwen, nu dan door de alarmdiensten. Natuurlijk, ik ben een oude man, opgegroeid nog in de tijd van brievenpost, van telegrammen op kantoor die gedecodeerd moesten worden om kosten te sparen, de uitvinding van de telex later, van de tijd van zelf je eigen dossiers bijhouden en opbergen in kast of bureau, van een telefoon thuis, die weinig gebruikt werd en waarbij bellen naar het buitenland een heel gedoe was. En dan nu de tijd van email en internet en eigen website! De vooruitgang is fascineren, maar ook: die vooruitgang moet wel goed begeleid worden; instanties moeten zich wel afvragen wat wel en niet doorgegeven wordt aan anderen en dat ook goed bekend maken. Alarmdiensten, jullie doen goed werk, maar over de technische consequenties van jullie systeem hebben jullie kennelijk nooit nagedacht. En dat wordt wel eens en keer tijd.

Energie en Maxime Verhagen (31 augustus 2011): Maxime Verhagen maakt het steeds bonter. Hij wil meer kerncentrales, meer kolencentrale en dat, terwijl Nederland al energie exporteert. Hij wil dus de vervuiling voor het buitenland op Nederlands grondgebied laten plaatsvinden. En dat niet alleen: deze minister zei nog een paar dagen geleden, dat Nederland nooit geld in windenergie had moeten steken. Volgens deze minister is schone energie volkomen flauwekul! Hij denkt alleen maar aan geldverdienen op korte termijn, niet aan onze toekomst, aan de toekomst van onze kinderen. Deze minister reed al eerder een scheve schaats in een eerder kabinet met verzwegen of verdraaide briefwisseling met Amerika. Maar ons nu willen opzadelen met ons land vervuilende energie winning gaat wel heel ver. Alle CDA'ers zullen wel blij met hem zijn: hij wil niet alleen Nederland vervuilen maar brengt daarmee ook zijn politiek partij aan de rand van de afgrond. Hopelijk krijgt deze Maxime Verhagen na dit kabinet nooit meer de kans om zijn kwalijke plannen te promoten.

Bramen plukken (29 augustus 2011): Ik herinner het mij nog goed, want het is een dierbare kinder herinnering: het bramen plukken. Jaren achter elkaar gingen we eind augustus met mijn vader bramen zoeken en plukken, gewapend met emmertjes. Hij wist de beste plekken waar de bramen bijna voor het grijpen hingen, elk jaar weer een andere plek. Een groot aantal bramen kwam direct in mijn mond terecht, de rest in 1 van de emmers. Zwaar beladen kwamen we dan weer thuis en aten we bramen op allerlei manieren: met room of op het brood als jam, met bessen. Uit de noorder duinen bij Egmond zag ik vorig jaar nog een aantal mensen terugkomen met emmers vol bramen, maar toen ik dit jaar ging kijken (gisteren) bleek de "oogst" aardig mislukt: vrijwel geen bram te vinden aan de struiken en die struiken zelf zagen er ook aardig verlept uit. Ik weet natuurlijk niet of dit kenmerkend was voor alle Nederlandse bramen dit jaar, maar vermoed van wel. Bramen hebben kennelijk veel zon nodig en die was er nu eenmaal niet. Het viel me wel op, dat er nog maar weinig mensen zijn die met hun kinderen bramen gaan zoeken en dus ook weinig kinderen, die dat hebben meegemaakt. komt dat doordat ouders de bramen plekken niet meer kennen, te druk zijn, of dat kinderen de bramen te zuur vinden? Ik vroeg een voorbijgangster in Egmond of ik op de goede plek zat. Ja, zei ze, dat was wel zo, maar het jaar was slecht en bovendien zaten er veel vossen in deze duinen en vossen verspreiden een voor ons gevaarlijke bacterie. Als ik ze al vond, die bramen, moest ik ze wel heel goed wassen. Daar hadden we vroeger nooit van gehoord.

Koopkracht (27 augustus 2011): De koopkracht moet omlaag, dat staat wel vast; er moet bezuinigd worden. Is dat wel zo erg? Staan we bij een vermindering van de koopkracht meteen aan de rand van de hongersnood? Een kleine groep leeft al op een minimum en daar moet rekening mee worden gehouden. Maar het overgrote deel van het Nederlandse volk ---? Daar hoef je geen medelijden mee te hebben. Het is bijna onvoorstelbaar hoeveel er in Nederland aan luxe wordt uitgegeven, luxe, die bovendien slecht is voor het milieu. Moeten we echt 2 maal per jaar met vakantie in het Nederland van de langste vakanties ter wereld? Hebben we al die nieuwe technische apparaten echt nodig, de i-pots en i-pad, de computertelefoons enz. enz? Hebben we al die nieuwe kleren nodig voordat de oude versleten zijn, die plastische chirurgie, die make-up, die 24 uur per dag aanstaande tv? Kunnen we ons niet wat vaker verplaatsen per fiets, per trein, inplaats van dat we een vaak tweede auto aanschaffen. Is het nodig, dat alle groentes en fruit het hele jaar door in de supermarkt te koop zijn? Vroeger hadden bosbessen, aalbessen, aardbeien een seizoen, maar dat is allang niet meer zo; ze moeten nu het hele jaar door uit alle delen van de wereld per vliegtuig aangevoerd worden. Is het echt nodig voor elk probleem een therapeut te zoeken? We wonen in grotere huizen, geven onze kinderen veel meer cadeaus, drinken meer bier en wijn, kunnen kiezen uit wel 15 soorten brood en nog veel meer. Kortom, we leven zeer, zeer luxueus. Luxueuzer dan de aarde aankan. Ik denk daarom dat wat daling van de koopkracht alleen maar goed is.

Socionomics en Astrologie (26 augustus 2011): Beiden gaan er van uit, dat op aarde heersende krachtvelden (astrologie) of stemmingen (socionomics) onze maatschappij beÔnvloeden. Bij astrologie zien we de krachtvelden mooi aangegeven door de standen van planeten want immers ook die zijn onderworpen aan die krachtvelden; bij socionomics ziet men de beurs als een goede reflectie van de heersende stemmingen. Positieve stemming geeft hogere beursen en o.a. consensus, liberalisatie, vrede, samenwerking, vertrouwen, individualisme, meer uitgeven; bij een negatieve stemming zien we lagere beursen, polarisatie, angst en vraag om meer beveiliging, oorlog, onderwerping aan autoriteiten (overheid) of dictator, sparen. Zowel de periode van optimisme als van pessimisme, angst kan lang duren; de stemming verandert niet zo snel en pas als de stemming verandert wordt er weer met optimisme aan nieuwe ideeŽn, nieuwe plannen, een nieuwe maatschappij gewerkt.

Krediet, onbeperkt krediet (22 augustus 2011): De krediet maatschappij lijkt voorbij, de maatschappij waarin je onbeperkt kon lenen. Lenen zonder afbetalingen, zoals bij hypotheken. Lenen zonder dat je moest kunnen bewijzen dat je ooit kon terug betalen. Lenen omdat alle banken en leveranciers je vertelden dat dat normaal was, lenen niet om iets te kopen waarmee je je brood kon verdienen maar om iets te kopen wat je zo snel mogelijk weer ging consumeren, ging opmaken. Investeren in een kantoorruimte, in studie, in een bedrijfs auto is nuttig en betaalt zichzelf, maar lenen om groter te wonen dan nodig, vaker met vakantie te gaan, een mooiere auto of grotere tv te hebben dan de buren is verspilling. Je moet de lening nog afbetalen als wat je gekocht hebt al bijna versleten is. Credit cards, bijna onbeperkt krediet, het grote kopen op krediet is voorbij. De krediet verstrekker of verkoper wil nu weten of je je aankoop ook ooit echt kan betalen en dat niet over een x-aantal jaren, maar spoedig. De krediet maatschappij en de reclame daarvoor, verleden tijd, vergeet het maar. We zullen er geleidelijk aan moeten wennen, dat we contant moeten betalen, dat we alleen kunnen kopen wat we echt nodig hebben. De krediet maatschappij heeft ons aan de rand van of in de afgrond gebracht, maar het is voorbij. Veel mensen met schulden hebben of krijgen het erg moeilijk, ze raken mogelijk hun huis kwijt zoals al gebeurt in Amerika, en de mensen, die hen die leningen en hypotheken aangeraden hebben zijn opeens niet meer te vinden. Eigen schuld hoor je nu opeens. We gaan naar een nieuwe maatschappelijke orde en dat is voor velen niet leuk. Maar doorgaan met al dat krediet, dat was de oplossing niet.

Moeilijke tijden - armen als molenwieken (19 augustus 2011):
waar is de Don Quichote
die ons bevrijd uit deze donkere waanzin?
molenwieken draaien steeds wilder en sneller,
ons leven in deze onzekere tijd, als in een moeras.
Don Quichote, trek ons eruit

Kernenergie en export (12 augustus 2011): In de Volkskrant lees ik: Steeds meer Nederlandse stroom grens over. En ik denk dan aan Maxime Verhagen, de Nederlandse vice-premier, die enige tijd geleden zo fel uitliet over de noodzaak van een tweede kerncentrale in Nederland, voor de komst waarvan hij zich hard zou inzetten, dit ondanks de duidelijke waarschuwingen uit Japan en de beslissing van Duitsland om kerncentales te sluiten. Het is dus wel duidelijk (en dat zal Verhagen als minister best geweten hebben), dat die tweede kerncentrale voor Nederland zelf niet zo nodig is, maar slechts dient om energie aan het buitenland te verkopen. Verhagen wil dus puur uit winstbejag Nederlandse burgers gevaar laten lopen, gevaar, waaraan Duitsland terecht zijn bevolking niet meer wil blootstellen. Zelfs als we al energie tekort kwamen was het bouwen van een kerncentrale al zeer omstreden wegens de grote gevaren, maar ik vind het wel een zeer kwalijke zaak dat een Nederlandse minister ons probeert wijs te maken, dat een kerncentrale nodig zou zijn omdat wij zelf energie tekort komen, terwijl we in feite al een overschot hebben voor export! Wat zijn de ideeŽn van Verhagen over de morele plichten van een minister en over zijn taak tegenover ons Nederlanders? In ieder geval toont hij zich de beste propagandist voor de kerncentrale lobby die zij zich maar wensen kunnen, en dat roept wel vragen op.

Boeken in Deventer (9 augustus 2011): Afgelopen zondag bezochten wij in Deventer; we hadden gelezen, dat daar de jaarlijkse boekenbeurs was, de grootste van Nederland, misschien wel van Europa. Deventer is zonder boeken al een gezellige stad met een prachtig plein , mooie oude gebouwen en gezellige kleine straatjes, maar nu was het bezoek een echte happening. Goede organisatie ook; bij binnenrijden van de stad werden we naar een zeer ruime parkeer gelegenheid geleid, war vandaan pendel busjes voor vervoer naar centrum (en terug) zorgden. Wat een boeken, wat een mensenmassa om die boeken te bekijken en eventueel te kopen en wat een terrasjes, waar je even uit kon rusten. Tot de IJssel toe stonden de straten vol met boeken stalletjes uit het hele land. Hier en daar zaten tussen die stalletjes vrijwilligers op ladders, die ons voorlazen of ons, zoals 1 van hen het noemde, een gedicht toewierpen. Het was zo vol, dat je lang niet bij elk stalletje alle boeken kon zien, maar er bleef genoeg over. Het viel op, hoeveel wat oudere kinderboeken en stripboeken er bij waren, maar daarnaast ook genoeg literatuur, gedichten, esoterische boeken, handleidingen voor de tuin, boeken over dieren, oude boeken, nieuwe boeken enz. enz., kortom alles wat er aan boeken te vinden is. Er werd, denk ik, veel verkocht, want veel bezoekers liepen met min of meer volle tassen., maar of alle stalhouders tevreden waren weet ik niet, want ze waren wel met heel veel. Voor ons bezoekers een heerlijke dag en voor Deventer een mooie gelegenheid om zich te laten zien.

Minister-President Rutte (6 augustus 2011): Ik herinner me nog duidelijk de Rutte, die vocht met Verdonk om de leiding van de VVD. Een wat miezerige, gauw geÔrriteerde maar verder aardige man, zeker niet een populaire Jopie-Popie, maar ook zeker niet een man, die in die voor hem moeilijke tijden manoeuvreerde als een STAATSman, als iemand, waar we vertrouwen in konden hebben in toekomstige moeilijke tijden. Die tijden waren ook nog zo moeilijk niet als nu en de enige strijd, die hem op de proef stelde was die om de leiding van de VVD. De manier, waarop hij die strijd voerde en besliste gaf mij geen vertrouwen in hem en in zijn leiders capaciteiten. Wat is er veranderd? Volgens mij zijn zijn leiders capaciteiten niet veranderd, niet verbeterd, zoals o.a. blijkt uit zijn standpunt en zijn missers over de financiering van Griekenland, zijn standpunten over Nederland en de toekomst van Nederland. Nederland glijdt onder zijn leiding (of, beter gezegd, gebrek aan leiding) af tot een kruideniers land. Ons wetenschappelijk niveau zakt snel, vernieuwingen in het bedrijfsleven worden schaarser, ons aanzien in het buitenland daalt snel, onze voortrekkersrol lijkt bijna voorbij. Heeft Rutten iets zinnigs gezegd over de crisis, behalve bezuinigingen voor kunst en voor de gehandicapten? Heeft hij (of een andere politicus van welke partij dan ook) grote lijnen aangegeven, gezegd, dat het niet gaat over bezuinigingen alleen en op elk gebied, maar aangegeven wat er alzo moet veranderen in de maatschappij? Voor hem is het bezuinigen en verder gewoon op de oude voet doorgaan. Voor hem is de crisis alleen maar het een beetje aantrekken van de broekriem. Dat er echt essentiŽle dingen in de maatschappij moeten veranderen houdt hem (en onze andere politici) kennelijk niet bezig. Ik ben bang, dat Rutte wel veranderd is in zijn presentatie: verbergen van de snelle irritatie, tonen van vlotte glimlach en gebruiken van vlotte woorden in zijn communicatie, dank zij een zeer goede media-adviseur. Maar dat hij nog even middelmatig is als vroeger. En wat zegt het voor Nederland dat Rutte ons moet leiden en dat er ook bij de andere partijen geen echte Staatsman te vinden is? Dat de middelmatige kruideniers mentaliteit, die hij vertoont kennelijk is wat er op dit ogenblik leeft in Nederland en wat een meerderheid wil. Nederland, pas op Uw zaak werd ooit door een echte Nederlandse staatsman gezegd. Het is tijd dat er weer een Nederlandse staatsman komt, die ons dat voorhoudt.
Want helaas, mijn artikel gaat niet over de politieke richting van Rutte maar over de politiek. Ook bij de andere politieke partijen zien we geen echte leider, geen sterke, intelligente mensen met een lange termijn opinie. Het vak van politicus wordt in Nederland gewantrouwd - en terecht, de Nederlandse politici van dit moment houden zich bezig met debatten over zaken, die er niet echt toe doen, debatten over futuliteiten. Echte leiders krijgen geen kans meer en doen helaas liever wat anders. En polder politiek was misschien o.k. toen alles goed ging maar niet in tijden van crisis. Hopelijk staat er spoedig weer een STAATSMAN op in Nederland, met "common sense", die ons echt regeert met het oog gericht op wat ook op langere termijn belangrijk is, die niet alleen praat om belangrijk te lijken en stemmen te winnen, maar die ons land en onze maatschappij vooruit kan helpen en zo ons land en ook de politiek weer wat meer aanzien geeft.

De Karavaan (1 augustus 2011): Gisteren de Karavaan, het reizend theater collectief, bezocht in Schagen. Wat is dit toch een interessante verzameling van veelal afwijkend en experimenteel toneel. Een koe, die door een hoepel springt (nou ja, loopt); een voorstelling vol prachtige vondsen van een oude man, die zich in zijn woning voorbereid op het sterven, waarbij wij toeschouwers dat van buiten door de ramen konden volgen; twee buurmannen met vakantie en nog meer. Boeiend en gezellig; theater dat leeft en zonder drempel. Ik wens de Karavaan nog een lang leven.

Johan Cruijff en de media (28 juli 2011): Een dag of 10 geleden kwamen de nieuwe commissarissen van de voetbalclub Ajax bij elkaar. De nieuwe commissaris, die de hele revolutie bij de club in gang had gezet, Johan Cruijff, ontbrak zonder enig bericht of levensteken. De kranten stonden er vol van, met daarbij ook een streng commentaar van de voorzitter van de raad van commissarissen. Een domme man, denk ik, want waarom dat openbare commentaar en daarmee de publiciteit zoeken, waarom niet even rechtstreeks met Cruijff bellen en gebruik maken van Cruijff's kennis en inzichten en van zijn positie bij Ajax? Waarom ook de door Cruijff voorgestelde directeur wegstemmen zonder veel ter zake doende redenen? Het lijkt er op, dat deze voorzitter er meer aangelegen is zijn macht als voorzitter te tonen dan echt met Cruijff te overleggen. Ik vraag me dan ook af, hoelang Cruijff met deze voorzitter nog kan of wil doorgaan. Maar na de vergadering was het voor de media: overgaan tot de orde van de dag en algehele stilte over dit onderwerp, althans bij Volkskrant en NRC. Nu, meer dan een week na het spijbelen van de grote Johan weten we nog steeds niet waarom Cruijff er niet was en of de vorzitter echt wel met Cruijff wil samenwerken of alleen zijn naam maar heeft willen mis/gebruiken.

Afluisteren (20 juli 2011): In Engeland heerst een algemene verontwaardiging over een krant, de News of the World, die telefoons heeft afgeluisterd, detectives heeft ingehuurd, mogelijk politie heeft omgekocht. Wat vooral tot de verbeelding spreekt is dat familieleden van misdaad slachtoffers en oorlogsslachtoffers zijn afgeluisterd. Maar wat een hypocrisie in het hele verhaal! Daar zijn de miljoenen lezers van die krant, die de krant kochten, omdat ze smulden van de onthullingen en die nu smullen van de onthullingen en tv uitzendingen erover. Daar zijn de (veel te vaak corrupte) politici, waarvan ongeoorloofde declaraties, ongeoorloofde buitenechtelijke verhoudingen en het ongeoorloofde profiteren van hun functies op allerlei manieren door de krant terecht gepubliceerd werden. Deze politici, die nu maar al te graag de aandacht van zichzelf afleiden door de krant als de grote zondebok voor te stellen. Natuurlijk, er was veel fout bij die krant, zoals ook de manier, waarop deze krant verkiezingen kon beÔnvloeden, maar ook daarbij: de kiezers lieten zich maar al te graag beÔnvloeden. Laten we het ons realiseren: de News of the World had 2 kanten: het vullen van het verlangen naar sensatie verhalen bij het (Engels) lezerspubliek, maar ook het publiceren van misstanden bij overheid en politici, de functie van waakhond. En dat is een functie, die hoort bij het krantenvak, maar waar te veel kranten verstek laten gaan. En dan is er nog de verontwaardigde overheid , die nu vol afschuw naar de krant wijst, maar die zelf in vrijwel alle landen alles wat we doen afluistert, registreert en bewaart, soms openlijk, maar nog veel meer in het geheim. De News of the World dient nu voornamelijk als bliksemafleider voor allen, die boter op hun hoofd hebben, zelf ook afluisteren, maar dat liever niet ter discussie willen stellen of zelfs ontkennen. Hopelijk (maar helaas niet waarschijnlijk) leidt de discussie over de News of the World ook tot een discussie over hoever onze overheden al gaan met hun inbraak in onze privacy en hoever we eigenlijk willen dat ze gaat en hoe en waar we ook onze overheden beperkingen zouden moeten opleggen!

Wielrennen - Tour de France (12 juli 2011): Er zijn hele discussie gaande over de Tour de France en de vele val partijen. Wat is er veranderd, wat niet? De smalle wegen - die waren er vroeger ook. Evenals massa sprints, natte wegen, opdringende toeschouwers met loslopende honden en filmers op motoren, volgauto's en auto's met sponsor-gasten. Wat er volgens mij wezenlijk veranderd is, maar waar ik weinig over hoor is dat de ploegen commercieel veel meer moeten presteren, veel meer onder druk staan, wat leidt tot ook veel grotere druk op de renners, die daardoor veel te veel risico's nemen, zoals bijvoorbeeld te snel fietsen in afdalingen of zich verdringen naast elkaar. Renners, die door de prestatie druk minder collegiaal zijn, hun collega's meer zien als concurrenten, renners, die door hun bazen opgejut worden tot het uiterste, want die bazen willen vaak maar 1 ding: publiciteit, resultaten, aandacht. En die aandacht krijgen ze ook bij valpartijen, bij renners, die elkaar in de haren zitten, net zoals bij overwinningen. We zien dat ook in de voetbalsport: het begrip sport van vroeger bestaat niet meer, alles gaat om resultaten, om winnen. De voetballers worden vaak door de trainers zo opgejaagd, dat ze de gekste overtredingen maken. Liever een tegenstander een doodschop geven dan hem een goal te laten maken of zelfs maar de bal te laten spelen. Want ook veel trasiners zijn bang voor hun baan. Bij veel voetballers is sportiviteit ver te zoeken en dat komt voor een flink deel door de leiding die resultaten wil.
De wielersport is in verhouding nog heel schoon; ik geloof niet, dat renners ooit een collega opzettelijk hebben laten vallen of iets vergelijkbaars hebben gedaan zoals de doodschop, de sliding bij het voetbal. De wielersport is op velerlei gebied veel meer een echte sport dan je van andere sporten, zoals bijvoorbeeld voetbal, kan zeggen. Maar wel is ook in de wielersport de druk om te scoren sterk toegenomen en het gevolg is dat bij sommige renners het "ik ga voor" besef sterk gegroeid is. Minder collegialiteit, meer harde strijd onder druk van sponsors en groepsleiding, meer renners, die zich bezig houden met hun eigen marktwaarde? En toch nog steeds een sport die tot de verbeelding spreekt, een strijd van een individu tegen de natuur, fietsers, die het weer en de wegen moeten overwinnen, die tot het uiteste gaan en plezier beleven aan hun sport.

Echtscheidingen (11 juli 2011): De Volkskrant kwam zaterdag 9 juli met een zeer actueel, boeiende bijlage, "Scheiden of Blijven", waarin op helder wijze de verschillende facetten van scheiden of blijven belicht werden. Zeer leerzaam voor ieder, die overweegt te scheiden of net gescheiden is. Een paar statistieken ook vooraf: 30.779 huwelijksontbindingen in 2009, 34,3% van het aantal gesloten huwelijken; scheidende echtparen hebben het gemiddeld 14 jaar en 4 manden met elkaar uitgehouden; 33.300 kinderen waren in 2009 betrokken bij een echtscheiding. Co-ouderschap is steeds populairder geworden, maar of dat voor kinderen altijd een goede oplossing is? Gemiddelde leeftijd van scheidende mannen 45, van vrouwen 42 jaar. Ik denk, dat voor de gescheiden mannen, die zonder nieuwe vrouw leven het artikel van Wim de Jong zeer leerzaam is: die mannen komen vaak opeens voor problemen te staan, die vroeger door hun vrouwen werden opgelost; ze moeten koken, hebben een baan, moeten kinderen uit school halen, kortom een heleboel dingen tegelijk doen, waar ze best hulp bij kunnen gebruiken, hulp die er nu ook is. Is scheiden goed of niet? Ieder geval is anders. Wel valt het me op dat zowel gescheiden vrouwen als mannen weer een partner kiezen, die vaak veel lijkt op de eerste, misschien niet qua uiterlijk, maar wel qua karakter. Dat zie je vooral, als je de horoscopen vergelijkt en ziet hoeveel overeenkomsten er zijn. Waarom gaat het dan de tweede keer vaak beter? Misschien is wel de voornaamste oorzaak, dat men bij een tweede huwelijk wat milder is geworden en wat meer accepteert, weet, dat de ander anders is dan je zelf bent. Wat diplomatischer ook, wat meer bereid tot compromissen en wat handiger om conflicten te bespreken. Kortom, door ervaring wat wijzer. En als die wijsheid wat eerder gekomen zou zijn was misschien de eerdere scheiding niet zo nodig geweest, had men ook meer naar eigen aandeel in conflicten kunnen kijken. Mijn eigen ouders zijn gescheiden toen ik 5 was en mijn oudere zus 7; co-ouderschap bestond nog niet en kinderen bleven vrijwel automatisch bij de moeder op 1 plek. Tegenwoordig een paar dagen in 1 huis, dan een paar dagen in een ander huis. Het komt mij vreemd voor, maar het lijkt te werken. En co-ouderschap is natuurlijk beter dan blijvende haat en ruzie, hoewel ik denk, dat er ook de mogelijkheid moet blijven bestaan voor kinderen om op een bepaalde leeftijd zelf te kiezen. En voor de mogelijkheid, dat kinderen op 1 plek wonen en de ouders rouleren. In de bijlage stond nog een goede tip voor de vakantie: neem de kinderen naar een vakantie plek, die ze leuk vinden en laat ze daar, terrwijl de ouders om de beurt de helft van de tijd daar voor ze zorgen, want kinderen blijven liever op 1 vakantie-plek.

Mensenrechten (1 juli 2011): Er wordt veel over mensenrechten gepraat, maar in hoeverre is dat altijd oprecht of slechts een excuus om eigen misbruiken te verdoezelen door al dan niet terecht de misbruiken bij anderen aan de kaak te stellen. Zo beschuldigen de V.S. China regelmatig van het schenden van mensenrechten. Een voorbeeld: de Chinese activist Ai Weiwei, die veel kritiek heeft op de huidige leiding, werd gevangen genomen en Amerika klom hoog in de boom over mensenrechten. Maar Ai Weiwei is na korte tijd in de gevangenis weer vrij. De Amerikaanse soldaat Bradly Manning daarentegen is in Amerika nog lang niet vrij, nog lang niet berecht. Integendeel, hij zit al maanden en maanden in een isoleer cel, wordt elk halfuur wakker gemaakt en zo in staat van volslagen uitputting gebracht en daarnaast op allerlei manieren kapot gemaakt. Mensenrechten worden met voeten getreden. Martelen, zo noemen ze dat in landen waar martelen niet normaal is, maar niet in Amerika. Deze militair had namelijk de euvele moed te protesteren tegen het martelen en het als spel doden van Afghanen door de Amerikanen en maakte een film daarover openbaar via Wikileaks. En dat martelen doen en deden de Amerikanen niet alleen in Afghanistan, maar ook in Irak en zelfs in hun eigen gevangenissen. Hoe kan je je dan zo opwinden over mensenrechten ergens anders? Nu is in China alles zeker nog niet ideaal, maar na het strakke Communistische verleden is er toch grote vooruitgang. En de beschuldigingen van de V.S. dienen duidelijk om de aandacht van misstanden in eigen land af te leiden. Ook economische motieven kunnen een rol spelen. Zo neemt Frankrijk na jaren vriendschap met Ghadaffi opeens samen met Engeland en Amerika de leiding om Ghadaffi ten val te brengen onder het mom van opkomen voor mensenrechten. Maar gaat het niet duidelijk om oliebelangen, die deze landen veilig willen stellen, zoals deze landen ook nog voor het begin van de Iraq oorlog afspraken maakten over de verdeling van de olie in Iraq, wat blijkt uit openbaar gemaakte geheime documenten? Mensenrechten, daar gaat het kennelijk niet om; er worden regelmatig burgers gedood door Franse, Engelse of Amerikaanse bommen. En straks zal blijken, dat de Libische vrouwen, die een redelijke vrijheid genoten onder Ghadaffi, onder een nieuw bewind weer volkomen tot de slavinnen van de mannen gemaakt zullen worden, zoals al in meerdere landen is gebeurd na zogenaamde bevrijding. Vallen de positie en de rechten (of laat ik beter zeggen het gebrek aan rechten) van de vrouwen dan niet onder mensenrechten? Of, zoals het lijkt, wordt het woord mensenrechten alleen maar "gebruikt" waar het te pas komt?

Albert Hein en biologisch (1 juli 2011): Ongeveer een week geleden zag ik een TV programma over biologisch toiletpapier, gemaakt van oud papier. Onder andere een interview met een Duitse fabriek van biologisch papier. De verslaggeefster vroeg zich af, hoe recycled papier biologisch zo wit kon worden en of het niet goedkoper moest zijn dan gewoon toilet papier, wat immers geen gebruik maak van oud papier. Over het wit maken was de fabriek niet geheel duidelijk; er werd wel min of meer gezegd, dat er zeker geen chloriden gebruikt worden of andere schadelijke stoffen. Over de prijs zeiden zij, dat die (natuurlijk) lager is en dat zij het dus ook aan Nederlandse afnemers zoals Albert Hein goedkoper verkopen dan niet-recycled toilet papier. Het merkwaardige is nu, merkte de verslaggeefster op, dat bij Albert Hein d prijs voor biologisch toiletpapier juist hoger is. Ik heb dat zelf gecontroleerd bij de A/H. in de buurt: niet biologisch koste daar E1,20 en biologisch E1,30 duurder! Ook de fabriek vond dat heel vreemd en zei letterlijk: dan moet U het dus niet bij Albert Hein kopen. En dat geeft mij te denken. Waarom is dat zo: lager inkopen en hoger verkopen van biologisch toilet papier? Een extra marge dus? En zou dat dan bij meerdere of alle biologisch artikelen van A.H. zo zijn? Ik vraag me nu af: is A.H. dan soms niet zo biologisch voor het milieu bezig, zoals ze zich voordoen en zoals we moesten denken, maar gaat het ze alleen om extra winst. Overigens heb ik nog geen reactie gezien van A.H. op de TV uitzending. En A.H. is natuurlijk ook vrij om hier op deze kolom te reageren.

Mogen politici (en andere bestuurders) de hun toevertrouwde machtspositie misbruiken? (27 juni 2011): Ik heb het idee dat in Nederland gewone burgers zich verantwoordelijk moeten gedragen en gestraft worden, als ze dat niet doen, maar dat de leden van onze regering, dat provincie- of stadsbesturen, semi-overheidsinstellingen, gezondheids organisaties, jeugdzorg en dergelijke ongestoord hun gang kunnen gaan met foute beslissingen, die of veel geld kosten - aan ons belastingbetalers, niet aan die verantwoordelijke instanties - of veel leed veroorzaken. Er is blijkbaar geen enkele gelijkheid in Nederland meer waar het verantwoordelijkheid betreft. Een paar voorbeelden, van wat recente kranten berichten en waar wij als gewone burgers wel degelijk gestraft zouden worden, maar waar onze politici en andere bestuurders volkomen vrijuit gaan. De lijst is lang niet compleet, is slechts het topje van een ijsberg, maar geeft wel een idee van de scheve schaats die onze bestuurders mogen rijden.
Een minister, die een helikopter vlucht laat mislukken en corruptie in zijn eigen departement niet meteen aangepakt heeft; een andere minister, die een financieel fiasco gemaakt heeft van de Hoge Snelheid Lijn; provincie bestuurders, die voor miljoenen aan gemeenschapsgeld verkwanselden door voor een klein beetje hogere rente naar een twijfelachtige buitenlandse bank te gaan met ons geld (ja heus niet met hun eigen geld), kinderbescherming (wat een verkeerde naam langzamerhand voor deze organisatie), die beschadigde kinderen naar pleeggezinnen of opvang centra stuurt waar ze weer verkracht worden, De Amsterdamse gemeenteraad, die miljoenen verliest aan een volledig uit de hand gelopen en ongecontroleerde aanbesteding van de nieuwe metro. De politie korpsen, die van een minister over moesten gaan op een nieuw computer systeem, wat miljoenen kost en niet voldoet; plannen voor patiŽnten dossiers en openbaar vervoer kaartsystemen, die niet goed doordacht waren en waarmee geld verspild werd. Rechters, die naar nu blijkt een man 18 jaar ten onrechte bij tbs hebben laten zitten, terwijl er mogelijk veel meer van zulke gevallen zijn; reken eens uit wat dat aan de gemeenschap kost, eerst aan 18 jaar (als het bij 18 jaar blijf) aan opsluiting- en behandel kosten en straks een schadeloosstelling; rechters ook, die een proces tegen Wilders met alle geweld wilden doorzetten, notabene tegen advies van het O.M in, alweer met hoge kosten voor ons allen. Pensioenbeheerders, die met het hun toevertrouwde geld gokken en aan pensioengerechtigden de rekening presenteren; Gemeentes zoals Moerdijk, die een Chemie bedrijf, dat regelmatig de veiligheid regels overtreed, gewoon door laten gaan tot het in brand vliegt. Aan de ene kant smijten onze bestuurders op een onverantwoordelijke manier met ons geld, zonder enige vorm van financiŽle of andere sancties, je zou kunnen zeggen zonder blikken of blozen, aan de andere kant moeten wij nu allemaal aan die missers meebetalen en extra bezuinigen. Bovendien laten al die bestuurders zich er nog vorstelijk voor betalen. Het lijkt bijna te gek om waar te zijn, een sprookje, maar erg genoeg is het langzamerhand de praktijk, dat bestuurders ongestraft mogen aanrommelen en er nog goed voor beloond worden ook. Want zelf een deel van de door hen veroorzaakte schade op zich nemen is er niet bij en wij dwingen dat niet eens af met z'n allen. Mogen aanrommelen, het is toch te gek voor woorden, maar lees de kranten maar; U zult ongetwijfeld nog veel meer voorbeelden vinden dan ik hier genoemd heb. Wat is er bijvoorbeeld echt aan de hand bij de eventuele aankoop van nieuwe Amerikaanse gevechtsvliegtuigen? En hoeveel gevallen zijn er nog, die het nieuw niet halen, bijvoorbeeld bij kleinere gemeenten of waar men het falen verborgen heeft weten te houden! Nederlandse burgers, let op Uw zaak, Uw bestuurders doen het niet. Roep ze daarom ter verantwoording.

Griekenland helpen (22 juni 2011): Ja, we moeten Griekenland helpen, zoals we bijvoorbeeld ook Drente of Friesland zouden helpen, want er is nu eenmaal een Europa en daar trekt de Nederlandse export bijvoorbeeld behoorlijk wat voordelen uit. Maar help dan echt, zoals je familie zou helpen: leen ze geld, eerst zonder rente en na een aantal jaren met een dan ingaande normale rente. En niet op de kruideniers manier die Nederland wil met de Jager voorop: geld lenen met een flinke rente, zodat je er uiteindelijk aan hoopt te verdienen. Want een flinke rente laten betalen is geen helpen: dan jaag je alleen maar het tekort op de Griekse begroting nog verder op en duurt het nog langer, voordat ze uit de problemen raken. Wees nu liever wat guller, desnoods geen rent, dan help je dat land tenminste echt om sneller uit de problemen te komen.

Kinderbescherming (19 juni 2011): Ik las in m'n krant, dat een senator van de PVV protesteert tegen het feit dat Robert de kinderverkrachter (zo mag ik hem al wel noemen, want hoewel er geen uitspraak is heeft hij wel bekend) hooguit tot een jaar of 12 veroordeeld kan worden, omdat zijn verkrachtingen van een groot aantal kinderen niet als straf bij elkaar opgeteld mogen worden. Belachelijk; die man zou levenslang moeten krijgen, en als het aan mij ligt ook nog een heel kleine cel tv! Waarom hoor je de z.g. gevestigde partijen (PVDA, CDA, VVD) hier niet over? Vinden zij het billijk, dat een man die mogelijk een 80 kinderen heeft verkracht een straf van 1 maal x jaar inplaats van 80 maal x jaar krijgt? Nederland is toch al het land met zo'n beetje de laagste straffen voor kinderverkrachting en incest, veel lagere straffen dan in bijvoorbeeld Frankrijk. Kinderen zouden in ons zogenaamde beschaafde land best wel eens wat beter beschermd mogen worden, zowel in als buiten gezin. En wat doet de kinderbescherming bij dat alles? Er is juist een rapport uit over het grote aantal seksuele en andere misdaden tegen kinderen in Nederlandse pleeggezinnen en ander opvang. Houdt de kinderbescherming zich meer bezig met plaatsing dan met voorkomen van nieuwe mishandeling? Wat hebben we eigenlijk aan zo'n kinderbescherming en wat doen we met deze mi8sstndn? Zijn zij, die bij de kinderbescherming verantwoordelijk zijn, dan niet strafbaar, vraag je je af, voor de misdaden, die onder hun gezag en leiding plaatsvinden? Horen we ooit, dat deze verantwoordelijken aangeklaagd en gestraft worden, of op z'n minst ontslagen worden? Zij zijn het immers toch, die deze misdaden tegen kinderen mogelijk gemaakt hebben? Maar nee, kennelijk mogen ze gewoon door gaan met de zeer bedenkelijke manier, waarop ze de aan hen toevertrouwde kinderen beschermen. Ik vind dat een schandalige toestand, medeplichtigen bij de kinderbescherming niet straffen en met hun kwalihjke praktijken laten doorgaan. Jammer, foutje, roepen die verantwoordelijken nu, alsof het uiten van wat slappe excuses voldoende is tegenover het onvoorstelbare leed dat een aantal aan hen toevertrouwde kinderen is aangedaan en waarvoor zij de mogelijkheden geschapen hebben. Zij hebben immers een zeer kwetsbare groep kinderen op verkeerde plekken geplaatst zonder voldoende bescherming of controle, kinderen, die, zoals iederen wist, extra bescherming juist zo hard nodig hadden en hebben!

Ziektekosten (14 juni 2011): We leven in een tijd van bezuinigingen van de staats uitgaven. Daar horen ziektekosten natuurlijk bij. Je vraagt je echter af, of de analyses van het probleem wel kloppen. Men heeft het namelijk over de gestegen kosten, wil kijken naar salarissen van specialisten, zonder de echte oorzaak te vermelden, namelijk dat het pakket zorg zo enorm uitgebreid is. De medische wetenschap heeft enorme sprongen gemaakt; allerlei nieuwe behandelingen worden toegepast, die voeger niet mogelijk waren, niet bestonden. Denk bijvoorbeeld aan nieuwe heupen (die vaak na een aantal jaren opnieuw vernieuwd moeten worden), aan bestralingen (in ons ziekenhuis is bestraling van 6 weken als voorzorg na een borst operatie sinds kort standaard), hart of long operaties, chemo kuren, elektrische rolstoelen (die steeds meer op kleine auto's lijken) en noem het maar op. Door die voort schrijdende medische behandelingsmogelijkheden komt het vraagstuk levensgroot op ons af: wanneer willen we nog behandelen en welke behandelingen vallen daar onder, of, anders en misschien ietwat gechargeerd gezegd: hoe lang en onder wat voor omstandigheden willen we ons zelf nog in leven houden. De kosten rijzen de pan uit zegt men, maar kijk dan wel waardoor dat komt. Omdat we ons zelf het recht toekennen op de meest dure behandelingen! Behandelingen, die ook vaak bijzonder zwaar zijn voor de patiŽnt (chemokuren, allerlei operaties enz.) en vaak maar een paar maanden tot een jaar uitstel van de dood geven? Ik heb dat al een paar keer gezien bij vrienden: operaties, chemokuren, die het levenseinde bijzonder zwaar maken zo niet vergallen, en die het sterven slechts tijdelijk uitstellen. Enkelen wilden dan ook niet verder met de behandeling en zijn er mee gestopt. Aan patiŽnten kan je vragen: Mag niemand meer dood? Aan de artsen kan je vragen: geven jullie behandelingen echt blijvend resultaat, zijn ze echt in het belang van de patiŽnt of alleen van jullie bankrekening? En als we echt alle behandelingen willen zonder beperkingen moeten we ook niet zeuren over de kosten.

FinanciŽle Astrologie (8 juni 2011): Zoals U misschien weet is mijn beroep astroloog. Ik loop daar in deze rubriek niet mee te koop, maar gezien de crisis en onzekere wereld situatie wil ik U een aanhaling uit het weekbericht van 6 juni van de door mij zeer gerespecteerde Amerikaanse financiŽle astroloog Merryman (te lezen op http://www.mmacycles.com/weekly-preview/mma-comments-for-the-week/ ) niet onthouden. Deze astroloog voorspelde de huidige crisis al meer dan 10 jaar geleden en wees toen ook op de "cosmische" overeenkomsten tussen 1930 en 2008:
"But with Pluto now on the midpoint of the Saturn-Uranus opposition (yes, they are back within orb of opposition now), we will feel the paradigm change now. In some ways it will be like the Cardinal Climax astrological peak of last summer when Bernanke said, ďThe economy is unusually uncertain right now.Ē No one knows where this man-made abyss will lead to, not with the dark planet Pluto in the dark sign of Capricorn, and on the midpoint of a Saturn-Uranus opposition. ..... We learn to depend more upon ourselves, and those we know and trust. We build new support systems to meet our needs for security. This is the new paradigm I think will emerge. Think communally, not in terms of the political systems that are becoming ever more clearly in need of transformation..... My guess is that this will not be an easy time for central bankers and major political leaders. The approval ratings for each are due to plummet even further, as I see it. ..... Pluto in Capricorn tends to want to inflict a punishment for the mismanagement of affairs. The populace is apt to turn menacingly upon both bankers and political leaders, while political leaders may also be tempted to turn against bankers, for it is unlikely that they will accept any accountability whatsoever for their own failed promises. And the bottom line for Pluto in Capricorn is accepting accountability. Itís the major path for recovery and healing that Pluto in any sign promises."
Spannende tijden dus, waarbij de uitkomst van onszelf en van eerlijke en helder denkende (zijn die er nog?) politici afhangt. Willen we wel de nodige veranderingen in de maatschappij aanbrengen en rekening houden met de langere termijn?. Veranderingen, die absoluut nodig zijn, want zo heel erg goed doen we het in het Westen ook niet, met onze reclame voor onnodige of verdervelijke artikelen, verschillen in inkomen, vervuiling van de aarde en gebrek aan echte prioriteiten.

Schrijven (5 juni 2011): Schrijven kan zijn het spelen met ideeŽn en woorden, wat vaak leuker is dan vele serieuze verhandelingen over van alles en nog wat. Zo'n speler met woorden is Carlos Ruis Zafon. Ik haal een zin van hem aan uit Het spel van de engel: "De blik van Don Basilio sprak boekdelen. Als ik had gezegd dat ik kerststal figuurtjes maakte van verse mest, had hij drie keer enthousiaster gekeken. Hij zuchtte nogmaals en haalde zijn schouders op." Wat moet je aan zo'n zin nog toevoegen. Gelukkig staan er nog meer van dat soort zinnen in zijn boek. En er valt nog veel meer te zeggen over deze schrijver en dit boek, want de fantasie stopt niet bij de wonderlijke keus van woorden maar blijkt ook uit het verhaal.

Nieuw Duitsland (31 mei 2011): Ik ben geboren in 1928 en heb dus de 2e wereldoorlog en de bezetting van Nederland door Duitsland behoorlijk bewust meegemaakt. Het gevolg was een jarenlange antipathie voor dat land. Ik had er moeite mee. Ging er niet op vakantie, kocht geen Duitse auto, meer van dat soort dingen. Dat heeft lang geduurd. Maar landen veranderen, zelfs gemakkelijker dan mensen. Terwijl mijn mening over Duitsland en de Duitsers nog steeds tamelijk negatief bleef veranderde er in Duitsland veel. En, moet ik bekennen, veel ten goede. Aan het einde van de 2e wereldoorlog was Duitsland de terechte slechterik, de Engelsen, Amerikanen de goeden en de Joden natuurlijk terecht de grote slachtoffers. Maar, zoals ik al zei, landen veranderen, en zo was en is Duitsland een land, dat nu vrede uitstraalt, het eerste land met een grote invloedrijke groene partij, een land met een gezonde economie, dat niet meer uitgeeft dan het verdient, dat voorop loopt in zon- en windenergie, en dat andere landen financieel bijstaat, en nu recent ook het eerste land, dat stopt met kernenergie. Na de wereldoorlog is Duitsland er ook in moreel opzicht alleen maar op vooruit gegaan, ik mag wel zeggen, als 1 van de weinige landen. Engeland en Amerika zijn al jaren betrokken in allerlei gewapende conflicten buitenshuis waarbij vele burger slachtoffers vallen, Frankrijk lijkt daar ook steeds meer aan mee te doen en heeft ook zijn vele politieke schandalen en hoge uitgaven, Nederland heeft veel kansen laten liggen en lijkt mij tamelijk ongewijzigd zijn rol te spelen van "kruidenier" van Europa, dat om de centjes groene energie niet steunt en met kernenergie wil doorgaan, en Israel, waar veel vredelievende Joden naar toe getrokken zijn maar wat geleidelijk aan zo'n beetje de rol van het Hitler-Duitsland overgenomen heeft en nu te boek staat als zwaarst bewapende en oorlogszuchtigste, meedogenloze land. Landen kunnen (en moeten ook) veranderen; ondanks mijn vroegere moeilijke verhouding tot Duitsland moet ik het zeggen: Duitsland geeft aan andere landen het goede voorbeeld!

Vakantie (27 mei 2011): 3 weken vakantie en daardoor dus geen nieuws van mijn kant. Wel veel zon; met de auto naar NoordOost Spanje voor een week in Pals en daarna langzaam terug via Collioure, de Herault, een aantal Puys en de Loire. In Frankrijk verdrong DSK van het IMF alle andere nieuwsberichten; afgezien van of de beschuldigingen waar zijn of niet en van de morele kant van deze zaak, hoe is het mogelijk, dat een man in zijn positie en met bovendien een kans de volgende president van Frankrijk te worden zich zo dom gedraagt en zich niet beter laat bewaken, hetzij tegen anderen, hetzij tegen zichzelf! De kans op het presidentschap zo te vergooien; als je weet, dat dat zo'n beetje het hoogste is, wat een Franse man of vrouw in zijn leven kan bereiken begrijp je er echt helemaal niets meer van.

Minister Donner en de Wet Openbaarheid van Bestuur (6 mei 2011): Deze zo rechtschapen ogende minister zit in een spagaat, wat je hem op zijn leeftijd niet toegedacht zou hebben. Aan 1 kant is hij deel van een regering, die steeds meer wil weten en wil registreren van de burgers die hem gekozen hebben en wiens belangen hij hoort te verdedigen, aan de andere kant wil hij een beperking van de informatie, die de overheid aan de burger moet verstrekken. Met zijn linkerbeen helemaal naar achteren zodat er niets meer van de Nederlandse bevolking geheim kan blijven, met zijn rechterbeen helemaal naar voren om zoveel mogelijk van wat de overheid doet geheim te houden. Ik ben al oud en dacht ooit, dat ministers voor het landsbelang en voor het belang van de Nederlandse bevolking zich moesten inzetten. Maar wat Donner nu wil opent duidelijk de weg naar geheimhouding dor een regering, die kennelijk veel te verbergen heeft.

Speeltuin in Bennebroek (3 mei 2011): In Pakistan hebben de Amerikanen net Bin Laden gevonden, doodgeschoten en in zee gegooid, in Amerika (en daar niet alleen) vieren ze daarover feest en in sommige landen zijn ze daarover kwaad, in Japan zijn de kern centrales nog steeds niet onder controle, en in het rustige Nederland gingen we vandaag met kleinkinderen naar Bennebroek, naar de grootste speeltuin van Europa. Een fantastische speeltuin, niet speciaal om de grootte, maar omdat alle speel toestellen zo grandioos ontworpen zijn. Draaimolens, die je zelf met roeibewegingen aan het draaien moet krijgen, andere toestellen, die gaan wippen en draaien door op het toestel heen en weer (steeds van beneden naar boven) te lopen, waterfietsen, karretjes op een rails ver boven de grond,die met trapbewegingen laat rijden, een toren, waar je jezelf en je stoeltje met touw trekken naar de top krijgt, een grote schommelbak, zeer ingenieus, waarin je met voor- en achteruit lopen steeds hoger komt, om uiteindelijk helemaal rond te draaien, enfin, te veel om op te noemen. Juist omdat alles (behalve de ook aanwezige race-autootjes en bots-autootjes) door de kinderen zelf bewogen moet worden verveel je je als volwassen toeschouwer geen moment, want daardoor is er extra veel te zien. En dan is er nog een "water"gedeelte, waar de kinderen de loop van het water op allerlei wonderlijke manieren kunnen beÔnvloeden of ook in kunnen rondlopen om dan af en toe, als ze dat willen, een volle ton water over zich heen te krijgen. Daar was het misschien nog wat koud voor, want de zon scheen wel volop, maar er was ook een wat frisse wind. En alles zo smaakvol en Schoon (voldoende afvalbakken), veel bankjes en stoelen, bijna overal gras, waar je heerlijk rustig kan picknicken, kortom een oase voor kinderen van elke leeftijd zowel als voor de ouders, grootouders of andere begeleiders. Ik kan het iedereen aanraden: ga naar Bennebroek!

Welk Egypte, welk Libie, welk Syrie, etc.? (30 april 2011): Het lijkt of de V.S., of de Navo zich daar geen zorgen om maken. Bombarderen van Ghadaffi en zijn aanhangers gaat gewoon door, hoewel helemaal niet zeker is of de opstandelingen wel een meerderheid hebben en wie ze eigenlijk zijn. Zo lees ik, dat de Moslim broeders in Egypte bij aanstaande verkiezingen hopen op tenminste 50% van de parlementszetels, zelfs hopen mogelijk straks de meerderheid te hebben. En betekent dat straks meer vrijheid voor de Egyptenaren dan onder Mubarak? Gezien de handelingen en uitlatingen van die Moslim broeders in het verleden zeker niet. En wie zegt, dat in Libie straks niet hetzelfde gebeurt? Wat betekent dat in die landen voor de positie van vrouwen, voor een eventuele invoering van de mohammedaanse wetten, en wat betekent dat weer voor de vrijheid in die landen? Nederland doet mee met de Navo, maar weet Nederland, weet de Navo wel goed wat ze aan het doen zijn en wie ze bezig zijn in het zadel te helpen? Of gaat het om maar 1 ding: olie-concessies op korte termijn zonder oog voor de toekomst?

Chinees of Westers China? (24 april 2011): We lezen het steeds meer in kranten en tijdschriften en boeken: China komt op, China haalt Amerika in, China gaat Amerika straks voorbij. Het is maar de vraag welk China. Is het een China als economische macht, helemaal ver-Amerikaanst, of een militair China, of een China met nog steeds de essentie van het tao, van Confucius? Wordt China een tweede kapitalistisch Amerika, of blijft het naast zijn economische groei ook het land met zijn eeuwenoude cultuur, zijn eigen oplossingen, wat daarmee ook juist op cultureel en beschavingsgebied een bijdrage aan de wereld zal gaan leveren? Ik hoop het laatste, maar wie weet het? Er zijn gelukkig tekenen, dat men dingen anders aanpakt dan in Amerika, maar of dat zo blijft?

Bommen uit het Westen (2) (22 april 2011): De Amerikanen bombarderen meer en meer met onbemande vliegtuigen, waarbij het misschien wel geld kost als een vliegtuigje neergeschoten wordt, maar geen Amerikaans leven. De bestuurders, de "piloten" zitten in Texas achter computer en beslissen daar, wie ze in Afghanistan, in Lybie, of waar dan ook in de wereld gaan doden. Als een computerspelletje, alleen zijn de doden echte mensen. Zouden die "computer"piloten rustig slapen, zich niet afvragen waar ze in godsnaam mee bezig zijn? Amerika probeert halsstarrig zijn macht vast te houden, met de computer; een kind kan de was doen, een kind met wat computer kennis kan doden. En hoe verder van je bed, hoe minder scrupules!

Bommen uit het Westen (21 april 2011): Ik lees in het boeiende Franse reisverslag Le BťnarŤ-Kyoto van Olivier Germain-Thomas: "Laos is het land, wat het meest gebombardeerd is in de wereld, wat meer bommen ontvangen heeft, 7 miljoen ton, dan Frankrijk, Duitsland of Engeland tijdens de 2e wereld oorlog. Dat geeft een gemiddelde van 500kg per inwoner. Van 1964 tot 1974 werd die hoeveelheid door de Amerikaanse luchtmacht omlaag gegooid. Wanneer men na een bombardeer missie nog bommen over had ontdeden de piloten zich daarvan door ze omlaag te gooien zonder te kijken waar. Van die bommen zijn er nog 10 tot 20 % niet ontploft en die verwonden nog steeds kinderen of volwassenen, die er per ongeluk op trappen, met als gevolg geamputeerde ledematen of de dood." Die bombardementen waren bij de meeste westerse landen bekend en zelfs ondersteund! We kunnen zeker niet zeggen: wir haben es nicht gewuest - we wisten het niet, hebben als land ook niet geprotesteerd en zijn daarom medeplichtig. Hoe kan je zoiets ooit goedmaken?
En ondanks dit verleden willen Westerse landen weer opnieuw landen aanvallen en bombarderen, weer met het excuus om die landen te helpen, de bevolking te redden. En we zijn nog verbaasd, dat niet-Westerse landen dit gedrag afkeuren en ons niet als lichtend voorbeeld zien! Bommen maken altijd burgerslachtoffers, dass wissen wir bestimt - dat weten we best.

Censuur en vrije meningsuiting (20 april 2011): Ik zag een uitzending van de VPRO over het conflict tussen de Chinese overheid en Google over censuur. En dat zet me aan het denken over de meerdere betekenissen. Is censuur altijd slecht, vrije meningsuiting altijd goed? Een duidelijk verschil van opvatting tussen "het Westen" en de rest van de wereld. Komt dat ook, omdat het Westen die vrije meningsuiting zo veel mogelijk uitbuit om z'n overwicht in de Wereld te handhaven? Vroeger voornamelijk via radiozenders zoals Voice of America, waarin Amerika met hulp van reclame experts de hele wereld probeerde te beÔnvloeden, te overtuigen van de zegeningen, die Amerika de rest van de wereld bood. Ging het daarbij om vrije meningsuiting of om door de regering betaalde uitgekiende propaganda. Die radio Voice was behoorlijk indringend indertijd, maar de nieuwe internet mogelijkheden maken propaganda nog veel indringender. Amerika geeft er miljarden aan uit; wie kan daar tegenop? Sinds kort hebben we een Arabisch radio/tv station, wat enig tegengas geeft, maar op veel beperkter schaal.
Wat is vrije meningsuiting en mogen daar geen grenzen aan gesteld worden? Ik ben een groot voorstander van censuur op porno, maar het vrije "Westen" wil daar niet aan; er zijn zelfs wetten, die censuur op porno verbieden. Zo mogen we ook vrijwel geen enkele reclame verbieden, ook al probeert men ons te verleiden tot de meest verkeerde zaken. Kinderen, snoep je maar raak, eet maar verkeerd, gebruik maar geweld; reclame en tv programma's, die we niet willen censureren leren het onze kinderen wel. Is dat zo'n hoog goed, wat te vuur en te zwaard verdedigd moet worden? Natuurlijk wel zegt de commercie, de reclame, de entertainment en porno industrie, maar is dat wel zo? Moeten we alles wat die ons wijs willen maken wel onbeperkt slikken? Mag iemand kinderen opzettelijk verwerpelijke ideeŽn bijbrengen, volslagen verkeerd gedrag laten zien als gewoon, propaganda maken voor sex met kinderen?
De daad is strafbaar, maar de propaganda niet, dat is toch wel wat vreemd. En gegeven het feit, hoe verkeerd wij in ons heilige Westen met vrije meningsuiting zonder grenzen omgaan is het toch niet zo vreemd als anderen daar graag wat censuur tegenover willen stellen. Afgezien van bovenstaande voorbeelden is er dus ook nog de infiltratie van Westerse regeringen in andere landen, de beÔnvloeding van bevolkingsgroepen via radio en tv, kranten en internet, infiltranten ter plaatse. Hoeveel van de huidige revoluties zijn spontaan, hoeveel om grondstoffen zoals olie in handen te krijgen? Wanneer we over censuur spreken zouden we moeten kijken wat men wil censureren en of het gaat om al dan niet eerlijke en belangeloze vrije meningsuiting zonder persoonlijk doel. Dus of, in elk afzonderlijk geval, censuur terecht is. Niemand neemt het bijvoorbeeld ouders kwalijk, als ze hun kinderen proberen te beschermen tegen geweld films, tegen porno en we praten dan wel over censuur. Maar nogmaals: de bron van het kwaad censureren, dat mag blijkbaar niet en daarom moet het soms wel aan de ontvangende kant.

Sport, sportbonden en sporters (20 april 2011): Sportbonden staan, zo blijkt regelmatig, buiten de voor normale burgers geldende regels en wetten. Dat bleek bijvoorbeeld alweer tijdens de toewijzingen voor de Wereldkampioenschappen voetbal. Die gingen niet naar het best gekwalificeerde land maar naar het land, dat het meeste geld aan de internationale voetbalbond (en zijn bestuurders?) gaf. Een voetbalbond, die bovendien eist, kan eisen, dat een aantal wetten, van het land, dat de toewijzing krijgt, niet voor hem geldt. Corruptie, negeren van wetten op grote schaal, maar het gaat om sport en is dus mogelijk, valt buiten de wet. Ander voorbeeld: de dopingcontrole: sporters moeten dagelijks opgeven, waar ze zich bevinden(je leest het goed: dagelijks). Als dat niet tegen alle wetten van persoonlijke vrijheid in gaat weet ik het niet. Hoewel ik geen medelijden met top sporters heb zou ik het mooi vinden als er een sporter op stond, die deze maatregel bij de rechter zou toetsen. maar met hun salarissen doen ze dat vermoedelijk liever niet, zich verzetten tegen hun bonden. Een derde voorbeeld (en daar laat ik het bij, hoewel de lijst lang is): Kranten, politici schreeuwen moord en brand over bonussen en salarissen bij banken en bedrijven, vandaag in de Volkskrant nog over de topman van Nuon. Men stelt er zelfs wetten voor op. Maar de veel hogere, exorbitante beloningen van sporters laat men met rust. Politici en kranten zwijgen er meestal over. Sporters staan buiten de wet. Presteren ze dan zoveel meer dan een topman van Nuon, een topman van de Ing bank. Die laatste heeft toch een bedrijf, wat ooit gered is met ons belastinggeld en waar we allemaal risico op liepen, weer op poten gezet, toch wel een beloning waard. Terwijl die sporters om te beginnen een gratis opleiding kregen, betaald door clubs of door sportbonden om daarna die excessieve salarissen en bonussen zelf te mogen opstrijken. Sport, een wereld op zich met eigen regels en eigen geldstromen, daar zou eens iets aan gedaan moeten worden!

Olie verdeling overleg voor inval (19 april 2011): Eindelijk is ons vermoeden ook officieel bevestigd: in de NRC van vanavond lezen we: De Britse regering en oliemaatschappijen hebben 5 maanden voor de invasie in Iraq hoe de olie reserves in dat land konden worden geŽxploiteerd na Saddam Hussein verslagen te hebben. De documenten, waaronder notulen van vergaderingen, die dat na eerdere "ontkenningen" van premier Blair bewijzen kwamen eindelijk vrij na een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur. En reken er maar op, dat hetzelfde gebeurde in de Verenigde Staten en in overleg tussen Engeland met Amerika. Al die "menslievendheid" van Blair en Bush ging uiteindelijk toch alleen maar om olie. Dure olie inmiddels, want Iraq heeft al veel gekost en kost nog steeds veel geld. We hebben de bewijzen van overleg over de olie van Libie nog niet, maar slechts naÔevelingen denken, dat olie niet de reden is voor Engeland, Frankrijk en de Verenigde Staten om wel in Libie partij te kiezen en de regering daar aan te vallen en dat niet te doen in andere landen met dictatuur, maar minder rijk aan olie. Gelukkig dat die Wet Openbaarheid van Bestuur er is en dat er mensen zijn, die ook de onderste informatie uit de kan weten te halen. Blair, 1 van de politici met het eerlijkste gezicht, die dat gezicht ook volledig uitspeelde, maar die ondertussen de wereld en zijn eigen volk, z'n eigen kiezers zo vaak bedroog en na dan weer betrapt te zijn tegen alle bewijzen in steeds opnieuw ontkende. Wat is dat toch met politiek, dat zoveel politici, misschien van oorsprong eerlijk, toch voor de corrupte bijl gaan en hun "roeping" verraden?

Onze minister-president Rutte ontroerd (18 april 2011): Enkele dagen geleden zagen wij onze premier Rutte ontroerd voor talloze camera's de slachtoffers van de schietpartij in Alphen herdenken en zijn leedwezen betuigen. Mooi! Het is natuurlijk minder mooi, dat dezelfde Rutte zich zo hard gemaakt heeft om de maximum snelheid voor auto's te verhogen van 120 naar 130 km per uur. Zien we hem straks ook voor zoveel mogelijk camera's zijn deelneming betuigen met en excuses aanbieden aan de slachtoffers en extra doden, die die maatregel zal opleveren, deels door de meerdere verkeers ongelukken met dodelijke afloop en deels door de toegenomen luchtverontreiniging? Of is hij niet zo consequent?

Ritueel slachten (14 april 2011): Een aantal rabbi's protesteerde tegen de mogelijkheid, dat ritueel slachten verboden gaat worden. Ze gebruikten als argument dat zo'n wet de vrijheid van godsdienst zou aantasten. Wat bedoelen ze hiermee - kent voor hen de vrijheid van godsdienst dan geen limieten, geen grenzen? Mag een godsdienstleraar ook moord op niet-gelovigen preken, mag een godsdienstige ook ongelovigen vermoorden, als zijn godsdienst dat volgens hem of haar voorschrijft? Hebben mensen met een godsdienst zich dan niet aan de gebruiken en moraal regels van onze samenleving te houden volgens deze rabbi's? Over het algemeen zijn deze rabbi's niet zo gebeten op de rechten en vrije meningsuiting waar het niet- of anders-gelovigen betreft, maar nu opeens hoor je ze er over. Overigens is het verbod op ritueel slachten maar een druppel op de gloeiende plaat van dieren leed; pak dan toch ook eens de vleesindustrie aan! Maar ja, dan kom je aan de "economie".

Pensioenfondsen en speculatie (13 april 2011): In de kranten staan regelmatig berichten, dat er wordt onderhandelt over de mogelijkheid dat de Nederlandse Pensioenfondsen een gedeelte van hun risico's zouden mogen doorschuiven naar de pensioen gerechtigden. Met als 1 van de redenen, dat dat ze mogelijk maakt meer te kunnen speculeren. Wat een idiote maatregel zou dat zijn. Vrijwel alle pensioenfondsen zijn in de problemen gekomen door te veel speculatie en daardoor grote verliezen tijdens de recente beurs-crash. En inplaats van de logische maatregel van een wettelijke inperking van speculeren zou het ze nu mogelijk gemaakt moeten worden meer te speculeren? En nog wel speculeren met wat in feite het geld van anderen is, van anderen, die niets te vertellen hebben over hoe er met hun geld gespeculeerd wordt! Het principe van pensioenfondsen, die speculeren is al fout; ze zouden juist zo min mogelijk moeten speculeren; ze zouden "als goede huisvaders" met het hen toevertrouwde geld moeten omgaan. Waar is toch de "common sence:, het "gezond verstand" gebleven? En dit alles bovendien nog op een moment, dat de mogelijkheid van een "tweede dip" in de aandelenmarkt levensgroot is. Je moet je toch langzamerhand gaan afvragen of je nog wel gebruik moet maken van pensioenfondsen, die met jouw geld mogen speculeren en er bovendien hoge kosten voor opvoeren.

Dichter of wat dan ook des Vaderlands (11 april 2011): We hadden al een Dichter des Vaderlands, daarna recent erbij een Denker des Vaderlands. De laatste trad vanavond op in de Wereld draait Door, overigens volledig gespeend van valse schaamte. Hij sprak over de moordpartij in Alphen en wist er alles van. Kortom een echte Denker, met hoofdletter, misschien volgens zichzelf wel een DENKER met alleen mar hoofdletters. Wie bedenkt al deze vakbroeders des Vaderland; is dat een nieuwe sport, een nieuwe prijsvraag, een nieuwe behoefte om iemand uit te kiezen als symbool? De echte goede dichters, de echte denkers hebben wel wat anders te doen dan zichzelf zo promoten; die dichten of denken liever echt. Het zou een prijsvraag kunnen zijn wat de volgende rubriek des vaderlands wordt. Moordenaar des Vaderland bijvoorbeeld, hoewel ik de moordenaar in Alphen zo'n eventuele titel niet zo lang zie houden; de concurrentie zit vast niet stil. Minister des Vaderlands: zou Hillen hiervoor in aanmerking komen? Komt er ook een filantroop des Vaderlands; dat zou nog niet eens zo gek zijn, als dat het weggeven van geld aan mensen die dat nodig hebben zou bevorderen. En hoewel het hierbij niet gaat om strandtent des vaderlands zag ik bij mijn favoriete strandtent in Bergen aan Zee een aanplak biljet met daarop een uitnodiging om op internet te stemmen voor "beste strandtent" van Nederland! En zo werd ik ook een paar weken geleden uitgenodigd door een kennis om op hem te stemmen voor beste vrijwilliger van Rotterdam. Ik denk dan: niet de "beste" maar degene die de meeste kennissen benadert om voor hem of haar te stemmen wint. Nou, als je dat nodig hebt: geluk er mee. Overigens was het in dit geval wel iemand, die ook echt vrijwilligerswerk doet gelukkig.

Bonussen? (4 april 2011): Het argument over bonussen raakt kant nog wal en is misschien eerder een discussie over jaloezie geworden, over het "je hoofd niet boven het maaiveld uitsteken" geworden. De politici, die het hardst schreeuwen zijn degenen, die zeer weinig presteren, weinig goede beslissingen nemen, en daar toch flink voor beloond worden met en goed jaarsalaris en heel goede afvloeiings regeling. Het is niet zo verkeerd, als iemand, die het heel goed doet voor een bedrijf (dat kan ook zijn eigen bedrijf zijn) ook goed beloond wordt, zelfs vorstelijk beloond wordt. Maar het is volkomen fout (en dat leidt tot nemen van ongeoorloofde risico's), als een bonus afhangt van de resultaten van 1 jaar. De nu vertrekkende KPN baas bijvoorbeeld, heeft de laatste paar jaar het bedrijf weer gezond gemaakt, en dat verdient een bonus, maar hij was ook 1 van de leidinggevenden, die het bedrijf tot aan de afgrond bracht, en dat moet dan ook wel meegerekend worden, in de vorm van een bonus vermindering. Het huidige bonus systeem bij bankiers en anderen beloont speculatie, omdat de manager via een bonus wel een deel krijgt van de winsten, maar niet mee hoeft te delen in de verliezen. Speculatie wordt dan een win-win situatie: dikke persoonlijke winst bij geluk en geen verlies aandeel bij ongeluk. Het enige, wat dat kan tegen gaan is: bonussen berekenen over langere periode (5 tot 10 jaar) en die bonussen niet afhankelijk maken van aandelen koersen van het bedrijf. Want dat laatste, blijkt steeds weer, maakt voor managers de verleiding wel erg groot om met de cijfers te sjoemelen, de resultaten op te poetsen., een korte termijn beleid te propageren inplaats van aan een goede toekomst van een bedrijf te werken en voor goede reserves te zorgen. Helaas denken onze politici (niet door het vooruitzicht van bonussen maar door het vooruitzicht van snelle populariteit) ook steeds vaker aan zichzelf en aan de korte termijn.

Hoe on-capabel mag je zijn? (31 maart 2011): De minister president en de ministers van defensie en buitenlandse zaken, die nog niet eens de juiste beslissingen konden nemen over een simpele helikopter vlucht en er een puinhoop van maakten mogen aanblijven en nu beslissen over gevaarlijke F16 vluchten, straks mogen beslissen over een nog veel gevaarlijker Afghanistan missie, waarbij we nu al weten, dat er bij de geringste hapering doden zullen vallen. Hoeveel moet je fout doen voordat je niet meer in staat geacht wordt om over de levens van militairen en politie mannen te beslissen? Hoe kunnen de mensen, die straks eventueel uitgezonden worden nog vertrouwen hebben in hun bazen? En het gekke is ook, dat we nog steeds niet weten, waarom die ene ingenieur zo nodig gered moest worden. Was hij dan toch een spion met belangrijke informatie?

Moesson, Indische Oceaan en toekomstige wereldmachten (27 maart 2011): Dit boek van Robert D.Kaplan is een standaardwerk over de wereldmachten en ontwikkelingen daarvan, maar ook vol feiten, die we soms wel wisten, maar alweer vergeten waren of ons niet meer realiseerden. Zo bijvoorbeeld het feit, dat het democratisch India, het land met het op 1 na grootste bevolkingsaantal pas op 15 augustus 1947 zijn onafhankelijkheid kreeg, evenals Pakistan. Dat Bangladesh, dat begon als onderdeel Oost van Pakistan, zelfstandig op hetzelfde moment als India, pas zelfstandig is als Bangladesh sinds 17 april 1971 en dat IndonesiŽ, een andere (democratische) grootmacht aan de Indische Oceaan, pas onafhankelijk werd van Nederland vanaf 1950. Allemaal "jonge" landen met oude cultuur en steeds belangrijker in onze moderne wereld. Realiseren we ons wel hoe belangrijk de Indische Oceaan is voor goederen vervoer en hoeveel schepen zich door de Straat van Malakka moeten wringen. Hoe belangrijk Burma economisch en strategisch is voor zowel China (kortste route naar de zee voor Zuid China) als voor India, en hoe die belangen hun houding tegenover het militaire schrikbewind daar bepalen? Enfin, een boek, wat je, ondanks zijn 384 pagina's met volle aandacht achtert elkaar uitleest. Een "must" voor iedereen, die een beetje geinteresseerd is hoe dat deel van de wereld in elkaar zit.

Zwart maken van de banken (terecht), daarmee willen politici zichzelf witwassen (22 maart 2011): Banken mogen veel fouten gemaakt hebben, maar politici hadden daar alles aan kunnen doen, ze hebben de banken steeds vrijer gelaten en niets gecontroleerd. Zo mochten dezelfde banken bijvoorbeeld niet alleen bankieren - geld aantrekken en uitlenen - maar tegelijkertijd voor eigen rekening ook onbeperkt speculeren, zonder zich te hoeven splitsen in twee afzonderlijke bedrijven. Politici doen wel wat, maar vaak de verkeerde dingen. Oorlogje voeren, dat gaat ze altijd goed af. Bezuinigen op onderwijs, omdat er niet genoeg geld is, maar wel in andere landen vechten, burgers bombarderen, daar is opeens wel genoeg geld voor. En dat kunnen ze dan beslissen tijdens een korte champagne lunch in Parijs. Die arme Libiers heet het dan, terwijl diezelfde politici als beste vrienden met Gaddafi optrokken en nog geen nacht slaap gemist hebben over de Congo, de Soedan en nog heel wat landen, waar ergere dingen gebeuren. Helaas, de politici hebben veelal persoonlijke redenen voor hun gedrag (geldelijke voordelen, publiciteit, verkiezingsuitslagen, persoonlijke geldingsdrang)of ze zijn ook soms gewoon te dom en laten zich meeslepen. En eerlijke, verstandige politici met visie zijn er helaas veel te weinig. Die politici vinden het natuurlijk prachtig dat iedereen zich nu zo op de banken werp en ze stoken het vuurtje het liefst nog verder op, winden zich op over de bonussen zonder de banken te hervormen. Want een mooiere afleiding voor hun eigen wanbeleid en corruptie dan schelden op de banken is er niet! Maar laten we daar toch niet intrappen!

Energie (15 maart 2011): Het is in feite zo eenvoudig, als je logisch denkt: stop met kern centrales, met de vernietiging van de aarde en van onze leef-omstandigheden en win in plaats daarvan energie uit de zonnewarmte (of wind en water energie). Je slaat dan meerdere vliegen in 1 klap. Ten eerste zet je gratis aanwezige zonnewarmte om in energie voor dagelijks gebruik en voor onze fabrieken. Ten tweede houdt je op 2 manieren de opwarming van de aarde tegen, namelijk door minder aards materiaal te verbranden en door een deel van de zonnewarmte om te zetten in een ander soortige energie. Duidelijk is dit de veiligste en goedkoopste energie opwekking op langere termijn. Maar daar willen de Nederlandse politici-kruideniers natuurlijk niet aan. Die hebben liever, dat hun Shell aandeeltjes stijgen, geven liever geld uit aan opslag van CO2 onder de oceaan bodem en rijden liever nog harder in hun autootje.

Japanse kerncentrale ramp (14 maart 2011): We weten nog niet hoe erg het met de Japanse kern centrales kan aflopen: laten we hopen, dat de technici ze alsnog onder controle krijgen! Maar dit bewijst eens te meer, hoe we op de verkeerde weg al zijn geweest en hoe sommige politici in een aantal landen op die foute weg steeds maar door willen gaan. In Duitsland wel meteen een moratorium op de besluitvorming tot men meer wee, maar in Nederland doet men alweer alsof er niets aan de hand is. Verhagen en Rutten, als we daar van afhankelijk zijn...! Borsele, al bijna 40 jaar oud, gaat gewoon door. Nederland werd altijd omschreven als een koopmans land en dat hoeft niet slecht te zijn, of, minder complimenteus, als een land van kruideniers. Nu heb ik niets tegen kruidenier, maar een land besturen vergt ook een ver-vooruitziende blik. En juist in deze tijd van grote veranderingen missen we bij de Nederlandse politici een vooruitziende blik. En helaas geldt dat in feite voor alle partijen. De Nederlandse politici denken alleen aan nu en aan morgen; visie ontbreekt volkomen. Hoe verdienen we wat op korte termijn, dat is alles wat ze schijnt te interesseren; wat er met de Nederlandse samenleving, de maatschappij, de wereld gebeuren moet is hen kennelijk worst. De worst, die ze zo graag willen eten en die beslist niet kleiner mag worden!

Minister Hillen, wat een lapswans (11 maart 2011): Mensen, die een hoge positie willen bekleden moeten weten, dat ze ook de verantwoordelijkheden, die daarbij horen, willen en durven accepteren. Je kan je toch niet voorstellen, dat de baas van bijvoorbeeld Shell, van Unilever, zegt: ik heb het niet geweten, als er iets fout gaat in hun bedrijf. Wel het allerzwakste excuus wat je als minister kan bedenken en waarmee je jezelf een duidelijke beoordeling van onvermogen en onbekwaamheid geeft. Ik heb het niet geweten, wie zeiden dat ook alweer? En was het recent niet ook kardinaal Simonis? De domste opmerking, die je wel kan maken; denkt Hillen nu echt, dat hij daarmee wegkomt; je vraagt je na zijn "excuus" hooguit af, wat hij nog meer allemaal niet weet en waar hij straks weer een ander de schuld van gaat geven. Ook voor de mislukte, zo stom geplande helikopter vlucht in Libie zal een ander wel weer de schuld krijgen. Het treurigst is misschien nog wel, dat de Nederlandse 2e kamer die man na dat "excuus" in functie laat.

Reclame, modellen en porno en de jeugd (10 maart 2011): Vorige week een zeer boeiende tv uitzending gezien over deze onderwerpen. ik noem een paar opmerkelijke zaken. Ten eerste: een aantal middelbare scholieren, en groep jongens en een groep meisje mochten kijken naar een groep naakte "gewone" vrouwen en daarna naar een groep naakte "gewone" mannen. Met gewoon bedoel ik onbewerkt door chirurgische ingrepen. Ze bleken verbaasd, dat iedereen z'n eigen lijf had en mooi kon zijn zonder perfectie. De vrouwen hadden allemaal hun eigen vorm borsten met soms kleine verschillen tussen links en rechts, wat meer of minder hangend, hun eigen individueel gevormde venusheuvel en schaamlippen en clitoris. Bij de meisjes viel op, dat ze zichzelf, hun eigen uiterlijk meer gingen waarderen, zagen dat ze zich niet moesten vergelijken met bewerkte reclame-lichamen; dat schaamhaar niet perse afgeschoren hoefde te worden. Kortom, misschien wel voor het eerst kregen ze een beeld van hoe vrouwen er in werkelijkheid uitzien, en dat ze er zelf dus ook zo mochten uitzien als ze waren. Ik dacht dat jongens verwachten, dat ik er net zo uitzie als de modellen, was een meermalen gehoorde opmerking. En dat ik m'n schaamhaar moet scheren om een vriend te kunnen krijgen. En ook de jongens waren verbaasd, hoe normale vrouwen er uitzagen en hoe misleidend de reclame beelden waren. Er bleek ook hoe slecht of summier vaak de voorlichting was geweest, die ze hadden gekregen en dat reclame en porno de voornaamste voorlichting waren geweest. Bij het zien van de naakte mannen een overeenkomstig effect: de jongens zagen, hoe iedereen er op z'n eigen manier mocht uitzien,niet perse als een opgefokte bodybuilder, en de meisjes zagen hoe normale mannen er uitzien. Een prachtige manier van voorlichting, die bij alle jongens en meisjes resulteerde in veel meer zelfvertrouwen en acceptatie van het eigen lichaam. Ten tweede: Veel jongeren kijken al vanaf of voor hun 12e jaar naar porno en hun man of vrouwbeeld is daardoor gevormd, of beter gezegd misvormd. En ouders hebben blijkbaar niet het flauwste idee waar hun kinderen naar kijken en controleren dat ook vrijwel niet. Computers hebben de mogelijkheid ze in te stellen met beperkingen van surfen, maar helaas weten de meeste ouders absoluut niet hoe ze dat moeten doen. In een gesprek met de grootste computer verkoper in Londen werd door de verkopers gezegd, dat ze bij elke verkochte computer aan de kopers uitlegden hoe porno sites en dergelijke te blokkeren, maar of dat ook helpt? Het zou beter zijn, de computers met de blokkades al ingesteld te verkopen en uit te leggen, hoe de blokkades eventueel zijn op te heffen. Maar dat gebeurt helaas niet. Met als gevolg dat een nieuwschierige jeugd toch uitgebreid kan surfen en door slimme exploitanten van de ene, wat onschuldige, naar de andere, veel gewelddadiger porno site wordt gedirigeerd. Ouders, weet toch wat jullie kinderen met de computer doen en begeleid het, leg ze uit, hoe de wereld werkelijk is en laat jullie kinderen niet door de reclame makers en porno exploitanten opvoeden!

Politici, corruptie en klokkenluiders (6 maart 2011): In Nederland bewondert een meerderheid van de bevolking de activiteiten van Wikileaks, maar wat er met Nederlandse klokkenluider gebeurt lijkt ons niet te interesseren. De Volkskrant en andere kranten schreven al over enorme misstanden bij de Nederlandse Marine, eerst in Februari en nu weer. De "klokkenluiders", mensen die te integer waren om de corrupte spelletjes mee te spelen, worden niet beloond, nee, ze worden weggepest, bedreigd en ontslagen! En dat in Nederland, je houdt het toch eigenlijk niet voor mogelijk. De misstanden gaan door, Marine mensen verrijken zich, de Minister van Defensie doet niets en de klokkenluiders krijgen de rekening gepresenteerd. Wat ik me afvraag: waarom laten niet meer integere (want die zijn er natuurlijk genoeg) Marine mensen zich horen? Is het zo onveilig, worden ze zo ernstig bedreigd, heersen bij de Marine maffia achtige toestanden? En waarom laat de Minister dat maar doorgaan, wordt die soms ook bedreigd?

Werk uitbesteden (5 maart 2011): Regeringen gebruiken steeds meer trucs om hun budget een klein beetje in de hand te houden, voor de buitenwereld althans, want het zijn trucs, valse voorstellingen. Zo was er het voorbeeld van het Amerikaanse leger, wat door gebruik te maken van privť veiligheidsdiensten delen van het militaire budget naar andere hoofdjes af kon schuiven. Particuliere veiligheidsdiensten, die dan wel veel duurder waren dan toen het leger hun werk nog zelf deed. In Engeland is dat het geval met ziekenhuizen, publieke gebouwen zoals scholen en ziekenhuizen, enz. De regering koopt de grond en bouwt niet meer zelf, maar laat een aannemer de grond kopen en erop bouwen, waarmee die regering dan een huur en onderhoud contract afsluit, wat ettelijke malen duurder uitkomt, maar waarbij de aankoop- en bouw kosten vooruit geschoven worden. In Nederland is het mogelijk niet zo erg of nog niet bekend, maar ook hier komt het voor. Men bezuinigt op personeel om daarna extern weer tijdelijke diensten bij te "huren". De organisatie adviseurs, de coaches, de vergadering leiders schieten de grond uit. In mijn tijd konden we zelf misschien meer of hadden we misschien meer kennis in huis, hadden we niet zo bezuinigd, dat we allerlei kennis moesten inhuren. Ik hoor van grote bedrijven of rijksoverheid, dat ze mensen ontslaan en daarna diezelfde mensen tegen een veel hoger interim salaris weer inhuren. Budget vervalsing, het lijkt algemeen geaccepteerd, maar kost onze belasting betalers wel een hoop geld.

Voetballers en geweld (3 maart 2011): Je ziet voetballers steeds vaker volkomen uit hun bol gaan. Natuurlijk, overtredingen waren er altijd al, evenals het enorme toneelspel van sommige speler, die er als door een stier getroffen bij neervallen na een klein duwtje. En natuurlijk, scheidsrechters zouden de overtredingen zowel als het geraffineerde toneelspel sneller moeten straffen. Maar nieuw misschien wel zijn de woede uitbarstingen, laatst in Engeland, nu in Nederland. Je ziet dan een voetballer, die na een kaart iedereen te lijf wil gaan, zowel spelers van de tegenpartij als scheidsrechter als 4e man, en die dan met de grootste moeite door spelers van het eigen team of door de trainer vastgehouden moeten worden om geen ongelukken te begaan. Trainers vergoeden dit gedrag vaak en misschien hebben ze een goede reden. Misschien zijn die spelers wel gedrogeerd in de hoop dat ze dan beter spelen maar met als gevolg ook, dat ze ontsporen, ontploffen, zichzelf absoluut niet meer in bedwang hebben. En als er inderdaad doping in het spel is willen vel trainers dat niet weten, zijn mogelijk zelf medeplichtig. Ik zou graag zien, dat standaard bij die ontspoorde spelers en doping test afgenomen zou worden!

De directeur van het Stedelijk museum in Amsterdam (25 februari 2011): Ik las tot mijn verbazing in de Volkskrant van vandaag een artikel over Ann Goldstein, de Amerikaanse directeur van "ons" Stedelijk Museum. "Ons" museum, want samen met hes Rijksmuseum is het Stedelijk toch ook wel van ons allemaal. Ondanks de eeuwig durende verbouwing! Het zal wel aan mij liggen, maar dat dit nationale museum een Amerikaanse directeur heeft verbaast me. Eerlijk gezegd ergert het me zelfs. Er zijn naar mijn mening functies, die door geboren en getogen Nederlanders vervuld moeten worden, omdat die instellingen zo typisch Nederlands zijn en ook moeten blijven. Het Stedelijk valt naar mijn mening onder onze Nationale Levende Monumenten en die moeten ook Nederlands blijven, ook, of juist, in deze tijd van globalisering. En waarom een Amerikaanse directeur? Waren er geen gekwalificeerde Nederlanders aanwezig? Dat lijkt mij stug. Ik weet niet of deze directeur mede verantwoordelijk is voor de huidige catastrofale verbouwing, maar laten we alsjeblieft zo spoedig mogelijk weer overgaan op een Nederlandse directeur.

Volks verzet in Tunesie, Egypte en Libie (24 februari 2011): De media (kranten en tv) zijn bijna lyrisch over de volks bewegingen in de verschillende landen in het Midden Oosten. Je vraagt je af, of dat wel terecht is en of het zo zeker is, dat democraten de opstand leiden en er echte "democratieŽn" ontstaan. In Egypte bijvoorbeeld is Mubarak weliswaar weg, maar het leger lijkt de macht nog aardig in handen te hebben. Op zich misschien maar goed ook, want als de zich nu nog zeer bescheiden opstellende moslim brotherhood zich echt gaat roeren en mogelijk de macht straks in handen krijgt, moet je je toch echt wel afvragen of het Egyptische volk er wel op vooruit gat. In dat geval zeker de Egyptische vrouwen niet! En in Libie doen onze media nu verhalen over activiteiten van de Al Qaida af als verzinsels van Kadhafi, maar wie zegt ons, dat er geen fanatieke moslim groep onder het verzet tegen Kadhafi zit, die straks de macht kan grijpen. Het verbaast me zeer, de Westerse jubel stemming; laten we toch ook afwachten wie er straks mogelijk in het machts vacuum stappen en of in deze landen straks een tolerant bewind komt of dat er veel ruimte gaat komen voor extremistische groeperingen, voor terroristen! Terroristen, die tot nu toe in toom gehouden zijn, weliswaar door dictators, maar die straks mogelijk zeer gevaarlijk zouden kunnen worden, ook buiten hun lands;grenzen.

Politici en aanstaande verkiezingen voor provincie/eerste kamer (15 februari 2011): Buiten onderstaand bericht nog wat andere verontrustende politieke berichten: 1e: Elco Brinkman in 1e kamer voor CDA. Op zich een zeer capabele man, natuurlijk. Maar men verwacht dat de bouwsector daar flink baat bij heeft, want hij houdt zijn functie daar. Als je het over dubbel functies hebt! Een integer politicus zou zelfs de schijn van belangen verstrengeling moeten vermijden, laat staan van commerciŽle belangen overheersing. 2e: Van de regering mogen we 130km gaan rijden, daardoor eerst veel meer co2 produceren, die dan voor een klein deel in de oceaan opgeslagen moet gaan worden. Wat kost die opslag als men die ongevaarlijk wil maken en wat kost het voor het milieu? 3e: Er komen politie agenten om dieren mishandeling op te sporen. En tegelijkertijd mag de grootste beul, de bio industrie, doorgaan met de mesterij op de meest onmenselijke manier van kippen, kalveren, varkens en nog wat andere dieren zonder dat er een agent komt kijken. Men gaat wat katten, honden of paarden redden maar laat de martelaars van miljoenen dieren lopen. Bovendien heeft men er geen geld voor over om met meer agenten het leven van mensen veiliger te maken.
Je vraagt je af, of er niet iets volkomen mis is met het denkvermogen van onze politici. Het is geen wonder, dat verwacht wordt, dat de opkomst voor de verkiezingen voor de provincie/1e kamer op een nieuw laagte record zal uitkomen. Want hoe kan je deze politici nog vertrouwen en op ze stemmen?

Een vraaggesprek met wat politici over agenten in Afghanistan (15 februari 2011) gaf eigenlijk onthutsende beelden, voor al met Mevrouw Sap, de doorslaggevende persoon voor de aanstaande Nederlandse missie. Zij vond het o zo interessant om fractie voorzitter te mogen zijn, dat herhaalde ze wel een aantal keren, alsof haar functie over interessant zijn ging en niet over het nemen van belangrijke standpunten en levens. Niet over het feit, dat deze agenten allen vertelden, dat ze natuurlijk eerst gingen, eerst moesten gaan vechten, voordat ze politie taken zouden gaan vervullen. Mevrouw Sap bleef het interessant vinden, maar zei ook dat zij een optimist was. Zij gaat er kennelijk van uit, dat als die agenten haar optimisme horen ook onmiddellijk hun vecht plannen zullen staken. Overigens moet ik zeggen, dat Mevrouw Sap er heel leuk uitziet, maar om uiterlijk gaat het niet alleen in de politiek. En ook, dat ze voor mijn gevoel erg veel gekeken heeft naar de Amerikaanse leidster van de tea-party, Mevrouw Palin, want ze gebruikt wel heel vak dezelfde gebaren en maniertjes.

Grimeren voor TV programma's (14 februari 2011): Vanavond bij De Wereld Draait Door een scŤne waar 4 vrouwen om de beurt hun favoriete man moesten noemen. De oudste zag er vreselijk uit; niet omdat ze van zichzelf een vreselijk gezicht had, maar omdat ze heel erg slecht opgemaakt en gegrimeerd was. Het leek wel een dodenmasker. Oogleden als stukjes hout, griezelige wenkbrauwen, kortom een soort geest. En dat, terwijl ze vermoedelijk helemaal niet lelijk was, want voor zover je haar gezicht nog kon zin onder de dikke laag verkeerd aangebrachte grimage leek ze toch een wel leuk en interessant gezicht te hebben. Waarom wordt er op de tv zo slecht gegrimeerd, waarom heef ze zelf niet even in de spiegel gekeken onder een felle lamp, voordat ze zich in het programma waagde??? Misschien moet ook Matthijs zijn grimeurs eens wat meer controleren.

Kardinaal Simonis en Ron (10 februari 2011): De NRC bericht vanavond over bewijzen te beschikken, dat kardinaal Simonis op de hoogte was van het seksuele misbruik, dat de priester Ron pleegde met aan hem toevertrouwde jongens in meerdere plaatsen waar hij als priester werkte, waar hij ook door kardinaal Simonis, de voorgeschiedenis kennende, benoemd was. De wellicht meest conservatieve kardinaal die Nederland gehad heeft, de kardinaal, die het huwelijk zo heilig stelde en seks tussen man en vrouw met condoom of voor het huwelijk zo afkeurde, gaf in feite deze Ron gelegenheid tot seks met kleine jongens, bond als het ware Ron als de spreekwoordelijke kat op het spek. Als je het in een boek las zou je het niet geloven - tenzij? Tenzij in dat boek bleek, dat Ron invloed, macht had over de kardinaal. Dat Ron dingen wist uit het vroegere leven van de kardinaal, toen die nog gewoon geen kardinaal was, of dingen wist,, die hij en de kardinaal samen gedeeld hadden. Zoiets zou in een boek een mooie verklaring geven over de bescherming die een kardinaal aan een jongetjes-verkrachtende priester gaf. Maar ja, ik heb het nu maar over een boek en boeken hoeven niet waar te zijn.

Banken moeten gesplitst worden (9 februari 2011): Er zijn na de finantiele crisis eigenlijk nog weinig maatregelen tegen banken genomen om herhaling te voorkomen. Ja, de banken hebben gespeculeerd, hebben hoge bonussen uitbetaald en via regeringen geld van de belasting betalers gekregen om weer door te kunnen gaan. Maar de twee meest afdoende maatregelen zijn (nog?) niet genomen. Ten eerste splitsing in een consumenten bank die niet zelf op de beurs of anderzijds mag speculeren, die geld leent van spaarders en door leent aan bedrijven, en een speculerende bank, die dan ook niet meer op steun hoeft te rekenen. En ten tweede: het onmogelijk maken van de door computer programma's gestuurde beurs opdrachten door een vertragings element in te bouwen en een maximum per order. Beide zaken zijn hard nodig, want de speculaties zijn er weer, de bonussen zijn er weer en de winsten zijn voor de speculerende banken, de verliezen straks weer voor ons.

Megastallen (5 februari 2011): Er is en discussie gaande over megastallen, verzamelingen van biggetjes die in erbarmelijke omstandigheden vetgemest worden en daarna vermoord tot varkensvlees. In Groningen wil en verdere uitbreiding tegengaan. Ik ben het daar helemaal mee eens; er zij hele dorpen waar het aantal varkens en veelvoud is van het aantal mensen en zoals die varkens behandeld worden mag je geen dieren behandelen, bovendien is die vetmesterij zeer slecht voor het milieu o.a. door alle mest afval, het gebruik van veel te veel soja en vooral ook voor mensen ongezond door de ongeremde toediening van antibiotica, hormonen en andere schadelijke stoffen. In een tv uitzending zei 1 van de megastal eigenaren, dat hij wel uit moest breiden om der kostprijs te kunnen drukken en anders geen winst zou kunnen maken. Een drogreden, waar de interviewer helaas niet op in ging. Een drogreden, want als deze megastal boer zelf zou uitbreiden ging zijn kostprijs misschien wel omlaag, maar hij noemde het feit niet, dat doordat dan ook anderen zouden mogen uitbreiden de totale vlees productie weer flink zou stijgen en de prijzen dus zouden dalen. Economisch is het dus veel beter om minder te gaan produceren, als dat een productie daling is over de hele linie, met als gevolg een gezondere markt en gezondere beloning, dan om steeds maar domweg de productie te willen verhogen. Die hele vleesindustrie is op volkomen verouderde omstandigheden gebaseerd en zou nodig tot aanvaardbare normen teruggedrongen moeten worden, maar helaas, ministers van landbouw en milieu durven die megabedrijven niet aan te pakken met strengere eisen, laat staan met de zo nodige reducties van het aantal dieren!

Politici graven hun eigen graf (31 januari 2011): De afgelopen week werd in de 2e kamer de missie naar Afghanistan goedgekeurd, weliswaar met enig voorbehoud van Groen Links, wat echter geen enkele praktische betekenis heeft en meer bedoeld is om de kritiek van de eigen achterban wat te temperen. Als we weten, dat van de Nederlandse bevolking meer dan 70% tegen deze missie is (en dat is toch wel een heel duidelijke meerderheid), dan is het toch wel een groot schandaal, dat de voorstemmende politici in de 2e kamer die grote meerderheid tegen volkomen negeren. Wat heeft dat nog met democratie te maken: je laten kiezen door de bevolking en, eenmaal gekozen de wil van die bevolking volledig negeren. Het domme volk, zie je deze politici denken, daar hoeven we 4 jaar lang niet naar te luisteren. Wie kan nog geloven, dat onze Nederlandse politici integer zijn?

Wikileaks (24 januari 2011): U weet, ik vind dat Wikileaks fantastisch nuttig werk doet: misstanden aan de kaak stellen. Geheime, meestal misdadige, afspraken bekend maken. Politici, ook in Nederland, blijken vaak in-slecht, volledig onbetrouwbaar. Men heeft Wikileaks al geprobeerd te bestrijden door de medewerkers verdacht te maken, door ze te bedreigen. Een andere poging, ook vaak toegepast, is om te beweren dat de openbaarmakingen niet belangrijk zijn, dat we het allemaal al wisten. Maar dat is natuurlijk niet zo; veel van het gepubliceerde materiaal was onbekend. En zelfs als we al een vermoeden hadden van hoe het in de politiek toe gaat, hoe we bedrogen worden en werden op allerlei gebied, zoals ook bij de vorige "missie" in Afghanistan, dat maakt het bedrog niet minder, de bedriegers niet minder slecht. Als je bereid bent er goed over na te denken, dan is het toch ongehoord, volledig verwerpelijk, hoe politici ons bedonderen. Er is er nog niet 1, ook niet in Nederland, die zijn excuses aangeboden heeft, nog niet 1, die toegeeft, dat hij in feite zijn land, zijn kiezers verraad. Waarom eisen we niet het aftreden van die bedriegers? Of is het zo, dat we als kiezers, als bevolking niets meer te vertellen hebben. Of zelfs zo, dat we bedrog normaal zijn gaan vinden?

Scooters (20 januari 2011): Ik heb al eens eerder geschreven over scooters; ze rijden je vaak voorbij op het fietspad met knallend lawaai en met een walm van stank. Waarom maken onze politici zich zo druk over roken en zijn ze nooit thuis als het om scooters gaat? Is het omdat ze jeugdige kiezers niet durven aan te pakken uit angst voor stem verlies? Of omdat ze denken, dat scooters moeilijk te controleren en te achterhalen zijn? Maar waarom dan niet eerst te beginnen met regels voor fabrikanten, regels voor de verkoop, zodat nieuwe scooters ten minste minder stank, vervuiling en lawaai veroorzaken? Dat had natuurlijk al lang gekund. We weten allemaal, dat scooters veel vervuilender zijn dan auto's, ook al zijn ze kleiner. En veel meer lawaai maken. Als de cafťs uit gaan 's nachts kan je ze in het centrum voorbij horen razen.
En nu lees ik in de krant, dat men in Amsterdam er aan denkt iets aan scooters te gaan doen. In Amsterdam, waart een flink percentage van de scooters bovendien gestolen is. Niet de scooters schoner en geluidlozer maken en daarop te controleren, dat durft men ook in Amsterdam niet, maar door ze op de rijweg in plaats van het fiets gedeelte te laten rijden. Alsof dat te handhaven is! Amsterdam, ga liever echt iets aan het scooter probleem doen.

De trein in Nederland (14 januari 2011): Nederlanders houden van klagen, dat weten we. Voornamelijk over het weer en dat is terecht, want ons weer is slecht, deprimerend, veel te weinig zon. Na het weer is een favoriet onderwerp om over te klagen de trein,. zeker bij de media en bij politici, die zich hiermee populair denken te maken. En dat klagen over ons trein systeem is niet terecht, want we hebben voor zover ik weet het beste trein systeem van Europa en dat betekent meteen ook het beste in de wereld. Deze winter hadden we uitzonderlijk veel sneeuw en natuurlijk hadden de treinen er last van; er waren vertragingen, er vielen zelfs treinen uit. Alsof dat niet mag bij uitzonderlijke weersomstandigheden. En de haperingen, die af en toe voorkomen zijn bovendien nog veroorzaakt door de politiek, die het een tijd geleden zo nodig vond rails en trein te splitsen in 2 bedrijven. Mensen, wees toch blij met ons uitzonderlijk goede trein stelsel, met het feit dat je bijna overal in het land en bijna altijd op tijd met de trein naar bijna elk dorp in het land kan reizen en bovendien met een bewonderenswaardige frequentie.

Creativiteit en luisteren (10 januari 2011): Het sociaal en cultureel plan bureau heeft een zeer interessant rapport geschreven, eind 2010, over veranderingen in de Nederlandse maatschappij (zie www.scp.nl). Zij kunnen vergelijken, omdat ze al vele jaren onderzoeks resultaten hebben verzameld. Over een aantal opzienbarende veranderingen vertelde de directeur Paul Schnabel in het programma Buitenhof van de VPRO. Ik noem er 2: Nederland is veranderd van een creatief doend land naar een naar creativiteit kijkend land. Meer en meer mensen doen zelf weinig of niets creatiefs en kijken liever naar anderen, die creatief bezig zijn. Zie bijvoorbeeld voetbal (maar ik zou net zo goed toneel of wat anders kunnen noemen); een stel profs spelen het spel en stadions vol, huiskamers vol "creatief luie" mensen kijken er naar. Een andere verandering: politici luisterden vroeger naar hun achterban maar doen dat steeds minder. De politici denken dat zij het beter weten dan de mensen, door wie ze gekozen zijn. Voorbeeld: Groen Links wil een uitzending van militairen/politie opleiders naar Afghanistan steunen, terwijl 77% van hun achterban daar tegen is. Wat dat betreft voelt Wilders de stemming in ons land beter aan: hij is tegen zo'n besluit. Wat moeten we in dat corrupte land, dat vrouw-onvriendelijke land, waar we steeds juist de meest corrupte mensen steunen? Als we zo nodig politie mannen willen opleiden, waarom dan niet in Nederland? Maar beter is het, niets te doen in Afghanistan; door daar heen te gaan geven we de Taliban de beste reclame-kreet: vreemde soldaten, die ons willen overheersen en hervormen en zich met ons bemoeien moeten het land uit! En daar winnen ze stemmen mee.

Aangeleverde krantenartikelen (4 januari 2011): Vanochtend las ik in de krant dat de omzet (aantal vliegtuigen) van Schiphol het afgelopen halfjaar weer mooi aan het stijgen is. Dat lijkt weer op zo'n aangeleverd artikel door een bedrijf (Schiphol in dit geval) zelf, want zij zijn degenen, die het zo mooi vinden. Lang niet iedereen vind het meerdere lawaai en de grotere vervuiling door brandstof afval zo mooi; een echte journalist had het artikel genuanceerder gebracht. Steeds meer artikelen zijn in onze kranten "aangeleverd"; een reclame bureau schrijft en verzorgt dat voor bedrijven tegen een paar duizend euro en die sluik reclame lijkt vaak beter te werken dan openlijke advertenties.

Oudejaars televisie (2 januari 2011): Wij keken uit gewoonte nu ook in Nederland naar de Franse zender tv5, met van 9 uur 's avonds tot half 2 in de ochtend naar Patrice Sebastiaan met zijn fameuze maandelijkse show Le plus grand cabaret du monde., nu als "Le plus grand cabaret sur son 31" extra lang. Een heerlijk programma vol top goochelaars, illusionisten, honden dresseurs, trapeze artiesten en vooral humoristen. Ideaal naar mijn mening om naar te kijken met de achtergrond van vuurwerk kleuren en knallen. En het mooiste van dat programma, van de Franse publieke omroep, is dat er al die uren geen seconde reclame te zien is. Die mag in Frankrijk namelijk niet op de publieke omroep. Wat dat betreft zijn de Fransen ons ver voor; als we even zapten naar een Nederlandse omroep dan bleek ook tijdens hun oudejaar programma's het commerciŽle, het ons allerlei rommel willen verkopen zonder enige remming door te gaan. Ik hoop, dat 2011 het jaar wordt, waarop in Nederland tenminste de publieke omroep al die reclame gaat afzweren. Een vromer wens misschien, maar als het in Frankrijk kan, waarom dan niet in ons toch nog als vooruitstrevend bekend staande Nederland?

Een goed 2011 en Vuurwerk (1 januari 2011): Het is toch elke keer weer apart om de datum met een nieuw jaar te tikken. Laat ik allereerst alen een goed 2011 wensen. Het zal een jaar vol veranderingen worden in een bewegende wereld. Veranderingen kunnen ons onrustig maken, soms zelfs angstig maken, maar ze hoeven niet perse slecht te zijn, kunnen zelfs heel goed zijn voor ons en de wereld. We kunnen veranderingen niet tegenhouden; laten we elkaar daarom goede veranderingen toewensen.
Ik was een jaar of 12 niet in Nederland met oudejaar maar in Frankrijk, waar vuurwerk meestal niet individueel afgeschoten wordt, maar door de gemeenten wordt georganiseerd. Maar dit jaar, in Alkmaar, op het pleintje voor onze flat was het de 31e al vroeg druk; halverwege de ochtend begon het vuurwerk van de buurt jeugd tot een jaar of 11. Milde knallen. In de middag werd dat overgenomen door tieners met vuurwerk, dat harder knalde en hoger opsteeg. En tegen 12 uur barstte het echt los, van alle kanten. Goed te zien vanuit ons 2-hoge balkon. Wat een vuurwerk, wat een knallen, wat een uitbundige manier om het nieuwe jaar te beginnen. Geweldig, een aantal uren los van de wereld!.

Sneeuw op straat (22 december 2010): Het is een prachtig witte wereld; de drukkere wegen zijn gepekeld, maar op stoepen, parken en kleinere wegen ligt volop sneeuw. En het valt me op, hoe weinig kinderen er eigenlijk buiten spelen, hoe weinig kinderen van die laag sneeuw genieten. Vroeger zag je overal sneeuwpoppen, klaar of in aanbouw, met kinderen er om heen, die elkaar met sneeuwballen gooiden. En zonder handschoenen; je kreeg dan wel eerst flink koude handen, maar door het gooien werden ze wel weer warm. Tintelende handen en voeten, welk kind kent dat nog? En glijbanen, ik zie ze nu niet, maar die maakten we vroeger volop; je begon met een klein stukje en ze werden door het glijen steeds gladder en langer. Prachtige sneeuw en schoolvakantie, maar waar zijn de kinderen in die sneeuw?

Kinderopvang, sex en ouders (17 december 2010): Ik schreef een paar dagen geleden al over kinderopvang -naschoolse opvang. Dat ging meer over schoolgaande kinderen, maar kinderopvang voor kinderen van alle leeftijden neemt schrikbarend toe. Ouders hebben steeds minder tijd voor hun kinderen. En met kwetsbare kinderen van alle leeftijd kunnen rare, heel vervelende dingen gebeuren. Ouders zouden zich dat veel meer moeten realiseren. De maatschappij is nu eenmaal vol ziekelijke en gemene mensen, ook in de opvang. Denk bijvoorbeeld aan kinder porno, aan loverboys. Toen ik jong was, was bij mij en al mijn vriendjes bekend, dat er onder de elftal leiders van voetbalclubs mannen zaten, die ons ook op ander gebied wel erg leuk vonden en ons probeerden te paaien met sigaretten of zo. Voorde goede orde: zo waren ze natuurlijk niet allemaal. Wel een reden, waarom sommigen dat werk zo graag deden. Evenals de recente baby verzorger in Amsterdam. Schandalig, dat deze man zo lang z'n gang kon gaan. Maar ook, hoe kon het, dat zoveel ouders niets in de gaten hadden. Praten zij niet meer met hun kinderen, hebben zij geen tijd meer om te kijken, hoe die kinderen er uit zien, zich gedragen, in wat voor toestand die kinderen, die babies thuis komen? Er is een trend aan de gang van ouders niet alleen om steeds meer "professionele" opvang te zoeken, maar ook om zelf steeds minder aan de opvoeding te doen, om de verantwoording af te schuiven naar school of opvang. De boef in Amsterdam heeft erg genoeg zijn slag geslagen, maar ook, de ouders hebben hun kind niet voldoende in de gaten gehouden en bekeken en met hun kind gecommuniceerd, of zelfs: ze kenden hun kind niet meer voldoende en dat moeten ze zich aanrekenen. Als je kinderen hebt moet je ook zelf tijd nemen er op te letten, ze op te voeden. Het merkwaardige is, dat de kranten vol stonden over de met die heel kleine kinderen gepleegde ontucht, maar dat er nergens naar de ouders werd gewezen, in niet 1 krant, terwijl naar mijn mening die ouders op zijn minst even schuldig zijn als de leiding in de opvang.

Wilders, bommen en tweede nationaliteit (16 december 2010): Wilders laat 1 van zijn assistenten in het parlement zeggen, dat Nederland mee moet werken zo snel mogelijk Iran te bombarderen. Een duidelijk bewijs, dat nu echt de gekte bij hem begint toe te slaan. Weet hij dan niet, dat Iran bombarderen hoogst waarschijnlijk een derde wereldoorlog inluidt, maar dit keer ook met kernbommen (niet van Iran overigens, die heeft ze nog niet, maar wel van Israel) en dat dit zal leiden tot vernietiging van een groot deel van de wereldbevolking. Wilders meent een taak te hebben in Nederland, en je kan het daarbij met z'n standpunten eens zijn of niet, maar zijn onvoorwaardelijke steun voor Israel roept wel de vraag op: heeft hij een tweede Nationaliteit en zet hij zich echt voor Nederland in, of is zijn hoogste prioriteit Israel, naar mijn mening het meest fascistische land in de wereld, de opvolger van het denken van Hitler. Ik heb het hier niet over het Joodse volk; wel over Israel; ik ken veel Joden. Die het niet eens zijn met het huidige racistische, onverdraagzame en onmenselijke regiem in Israel, die graag vrede zouden zien in het midden Oosten. Het is jammer, dat zij zich zo zelden laten horen. Zij, die Joden, zouden zich wat meer moeten durven uiten, wat meer kritiek moeten hebben op Israel, de "Joodse (zo noemen ze zichzelf graag) Staat", die door zijn afschuwelijke politiek meer schade aan het eigen land en aan het Joodse volk toebrengt dan welke vijand van het Joodse Volk (als die er al echt zouden zijn) zou kunnen doen.

Kinderopvang (14 december 2010): Aleid Truijens schreef in de Volkskrant van 14 december onder de titel Boeuf Bourguignon een artikel over te veranderen schooltijden. Andere lestijden op de scholen zouden volgens haar voor meer na-schoolse opvang kunnen zorgen. Zij zegt het zo: "De kinderen kunnen (dan) rechtstreeks door naar de aanpalende naschoolse clubjes".
De belangen en meningen van kinderen noemt ze niet; ofwel ze heeft zelf geen kinderen ofwel zelf geen tijd voor haar kinderen; ofwel niet gedacht aan hoe kinderen al die "opvang buitenshuis" ervaren ofwel die kinder ervaringen niet belangrijk gevonden. Het woord clubjes klinkt zo zoet, zo vriendelijk, maar is dat niet, want er is voor de kinderen niets vrijwilligs aan. Een goede ouder zou zich toch op z'n minst (moeten) afvragen of die kinderen die grote hoeveelheid van school plus daarna nog veel naschoolse opvang wel zo leuk vinden. Mogen kinderen van schrijfster ook eens rustig thuis zijn, thuis spelen?, alleen zijn op hun kamer? En moeten ouders, die geen tijd meer hebben zo nodig kinderen hebben? Een enkele keer per week naschoolse opvang, als het niet anders kan, ala, maar wat zij wil? Vreselijk voor de meeste kinderen!!

Gladheid en as (10 december 2010): Er was een tijd, een jaar of 70 geleden, dat iedereen kachels in huis had, kolenkachels, meestal 1 in elk huis, in de woonkamer. Centrale verwarming bestond niet of nauwelijks. Als het koud was zat je allemaal in die ene kamer om de kachel heen. Terwijl dochters vak moesten helpen met afwassen en dergelijke, was het de taak van de zoons en soms ook van de vader om de kolenkit regelmatig in de kelder of schuur bij te vullen. Hoe vaak ik de trappen niet met zo'n kolenkit opgelopen ben (we woonden 3 hoog) weet ik niet. Maar het voordeel was, dat we altijd de asla van de kachel moesten legen en zo altijd voldoende as hadden. En er was geen beter middel tegen gladde straten en stoepen dan die as. Een beetje as strooien werkte aanzienlijk beter dan de grote hoeveelheden pekel van tegenwoordig. Natuurlijk heeft niemand die kolenkachels en die as meer, maar ik vraag me af, of de grote hoeveelheden as, die de vuil verbrandingsovens produceren niet gebruikt kunnen worden bij gladheid door sneeuw of ijzel. Of zou dat toch slechter voor het milieu zijn dan al die pekel?

Wikileaks (7 december 2010): Wikileaks' Julian Assange is een held, een man die het niet langer accepteert, dat we door overheden en regeringen voor de gek gehouden worden, bedonderd worden. In een uitzending van DWDD van vanavond vond de spindokter (of moet ik zeggen ex- dan wel terugkerend-spindokter) van het CDA dat niet. Uiteraard, want spindokters hebben als beroep ons de politiek met leugens acceptabeler te maken. En wie van leugens vertellen z'n vak maakt houdt niet van openheid. Ook de Amerikaanse vind dat niet. |Als Wikileaks een film laat zien van hoe Amerikaanse militairen burgers in Afghanistan afslachten vinden zij niet, dat die militairen of hun opdrachtgevers fout zijn. Nee, fout is de man, die het bekend maakt. Je kan zeggen, dat de mensen, die Assange geen held vinden iets te verbergen hebben, oneerlijk zijn geweest tegen hun omgeving, hun achterban, de wereld. Onze CDA spindokter vind het fout dat op Wikileaks staat dat Nederland nog steeds atoombommen op z'n grondgebied opslaat; hij vind het, want daar is hij spindokter voor, niet fout, dat het Nederlandse volk niet mag weten, dat die bommen er zijn, hierover jaren en jaren voorgelogen is. Het is altijd al zo geweest: mensen, die de waarheid bekend maken zijn niet geliefd, zeker niet bij hen, die immoreel handelen en iets te verbergen hebben. Al jaren verzamelen overheden alles over ons; we staan op vele data-bestanden van de overheid, die we zelf echter niet mogen inkijken. Maar als iemand iets bekend maakt over die overheden, over hun stommiteiten, hun geroddel, hun persoonlijke corruptheit, hun verraad aan hun kiezers, dan is Leiden in last. Voor mij is Julian Assange een held, die z'n nek uitsteekt voor ons allen. Die op een sublieme manier gebruik maakt van de moderne techniek om al die zichzelf zo belangrijk vindende politieke mannetjes aan de kaak te stellen. Tegelijk is het droevig te zien hoe die mensen, die een voorbeeld moeten zijn, die gekozen zijn om voor ons te vechten, ons beduvelen zonder scrupules en die dat zo graag geheim gehouden zouden hebben.

VWA (Voedsel en Waren Autoriteit) de fout in (4 december 2010): De VWA daagt een klokkenluidster voor de rechter lees ik in de Volkskrant. Dat is een super brutaal stukje van eigen fouten verbergen door een ander met modder te gooien. Want die klokkenluidster doet precies wat de VWA zelf had moeten doen: optreden tegen misstanden in veevervoer. We weten allemaal dat in de vleesindustrie walgelijke misstanden bestaan, zowel bij het vetmesten, het vervoer als het slachten, misstanden die door de VWA getolereerd worden en zelfs geheim gehouden, nota bene zelfs geheim gehouden worden (als het misbruik te opvallend is om stil te houden) via geheime rapporten of helemaal geen rapporten. De VWA is de instantie, die tegen wantoestanden moet optreden, maar zoals nu al weer blijkt: je kan de VWA echt niet serieus nemen, ze wordt immers betaald door de mensen die ze moet controleren en is kennelijk doodsbang haar broodheer schade te berokkenen. En die broodheer betaalt heus niet om er zelf nadeel van te ondervinden. De VWA moet aan de schandpaal; VWA, wees eens eerlijk en trek het boetekleed zelf aan en ga je werk eens serieuzer en eerlijker doen, zonder je eigen eerlijke medewerkers te beschuldigen en het zwijgen op te leggen!
Maar wil haar andere opdrachtgever, het Ministerie van Landbouw dat? Dat Ministerie lijkt immers meer te kijken naar economie, naar geld verdienen in de vleesindustrie en bepaald niet in de eerste plaat naar hoe dat gebeurt. Ook dat Ministerie is een grote schuldige in het functioneren van de VWA en het laten voortbestaan van de misstanden in de vleesindustrie.
Er is 1 voordeel bij deze absurde aanklacht: de VWA en haar slecht functioneren krijgt weer eens aandacht; hopelijk leidt dat tot de zo hoog nodige hervormingen en mogelijk ontslag van slecht functionerende leidinggevenden.

Het Zwanenmeer met meer zwanen dan je kan tellen?! (3 december 2010): Er komt een ballet gezelschap in Nederland, dat gaat optreden in verschillende steden en het wordt aangekondigd als "het grootste Zwanenmeer ooit met meer zwanen dan U kunt tellen". Welke kunst barbaar van een impresario, schouwburg directeur of reclame man heeft dat in godsnaam bedacht, op zo'n kunstloze manier een mooi ballet aan te kondigen? Ik wil een goed ballet zien en het Zwanenmeer is zo'n ballet mits goed gedanst en ik heb liever wat minder maar goede dansers dan meer en van mindere kwaliteit. Zijn we in ons land al zulke kunst barbaren, dat we met dat soort kreten gelokt moeten worden? "Het grootste Zwanenmeer ooit met meer zwanen dan U kunt tellen - als ballet liefhebber walg ik er van.

Glenn Gould, begenadigd pianist (3 december 2010): Vanmiddag gekeken en geluisterd naar een film van Glenn Gould, Hereafter. Ik had deze film en anderen al eerder gezien en luister ook vaak naar zijn cd's. Wat een musicus, wat een overgave, ontroerender kan muziek niet zijn. Zijn houding, zijn mee neuriŽn, zijn zucht naar perfectie, zijn afschuw van optredens in zalen zijn bekend. Wat me dit keer zo opviel was het plezier bij het spelen, het mee neuriŽn als zich laten gaan, meedoen, zijn zitten als zitten in een leunstoel, volledig ontspannen. Zoals wij leken dat kunnen doen, heel relaxed de maat mee slaan, mee dansen. Want dat was het: ondanks zijn weggezakte houding zat hij dansend te piano spelen; zijn hele lichaam deed mee; hij was aan het dansen en tegelijk uiterst geconcentreerd, zichzelf dirigerend met z'n linkerhand als die even niets te doen had, of met z'n lichaam of met z'n geneurie of meezingen. Totale overgave en totaal plezier en totale muziek zonder enige zelfverheerlijking.

Paniek (25 november 2010): We leven in een wereld vol paniek. Of vol beweging, zou je kunnen zeggen. En we maken ons over allerlei zaken druk, die het misschien niet waard zijn. Een paar dagen geleden bombardeerde Noord Korea een eilandje van Zuid Korea en de kranten stonden er vol van. En als er een dag even niets belangrijkers gebeurt staan de kranten er elke week weer vol van. De paniek van wat er gebeurde wordt door de media levend gehouden, steeds weer met nieuwe details, nieuwe specialisten. Hetzelfde met de crisis, de dollar, de euro, of wat dan ook. Er is paniek over Griekenland en op het moment dat die paniek wat inslaapt haalt men er opeens Portugal bij of Spanje of zelfs Italie. Of, als het met de euro even rustig is, valt men de dollar weer aan. Want paniek moet er zijn. En helaas zijn er mensen, die aan elke paniek verdienen. Nu is het natuurlijk hard nodig dat er in de maatschappij, in de wereld iets gaat veranderen, zelfs veel gaat veranderen, ook al weten we nog niet precies wat en hoe. En het idee van op komst zijnde veranderingen geeft onzekerheid, angst, paniek. Maar kunnen we dan, willen we dan blijven leven in de kapitalistische (of moet ik zeggen) Westerse/Aziatische maatschappij van aanbod, waar ons wijs gemaakt wordt dat we van alles en nog wat nodig hebben, waar we alleen maar belangrijk zijn als we veel bezitten? In een maatschappij, waar we onze tijd opofferen aan bezig zijn geld te verdienen omdat ons dat meer zelfvertrouwen geeft en om meer te kunnen kopen en dan weer grotere huizen nodig hebben om dat in op te bergen. En we enerzijds de tijd niet hebben onze kinderen goed zelf te verzorgen en van ze te genieten en ze naar opvang centra sturen en anderzijds die kinderen uit schuldbesef overladen met cadeaus. En we de tijd niet meer hebben om rust te nemen, te genieten en in stand houden van de natuur, van echt creatief bezig zijn. Een maatschappij vol slaven, waar velen niet doen wat ze echt zouden willen, slaven van geld, van reclame, van telefoon en internet. Maar ook dat is mogelijk deel van onze evolutie en geen reden voor paniek. Want paniek vertroebelt alleen maar.
En ja, ook ik doe mee aan het zaaien van paniek of onrust, hopelijk om ons aan te zetten tot nadenken.

Straling draadloos internet en mobiele telefoon schadelijk? (20 november 2010): Al jaren beweer ik - zonder bewijs overigens - dat al die draadloze gesprekken of internet berichten schadelijk zijn voor onze gezondheid. Al die stroompjes van die miljoenen verbindingen zeggen heus niet: "hť, daar staat of zit of loopt iemand, daar gaan we netjes omheen". En nu lees ik in het Noordhollands Dagblad van 18 november de kop: "Bomen ziek door draadloos internet. Elektromagnetische straling van draadloos internet heeft een negatieve invloed op planten en bomen. Dit blijkt uit onderzoek van Wageningen Universiteit, naar aanleiding van ambtenaren van de gemeente Alphen, die aan de bel trokken, omdat zij 5 jaar geleden rare afwijkingen op hun bomen aantroffen: vlekken, bloedingen, gezwelachtige bastknobbels en mysterieuze lijnen die uiteindelijk openscheuren. Mogelijk is ook de straling van mobieltjes schadelijk. We moeten het verdere onderzoek van de universiteit van Wageningen afwachten, maar dit eerste bericht is alarmerend genoeg. Gaan mensen, ook zij die kinderen hebben, nu minder draadloos internetten of draadloos bellen als dit eerste onderzoek bevestigd wordt?
Ik ben bang van niet! En zullen fabrikanten hun producten veiliger gaan maken? Ook dat denk ik niet, tenzij regeringen niet luisteren naar de fabrikanten lobbies en dwingende veiligheids voorschriften gaan instellen.

De media (16 november 2010): Om het nieuws smeuÔg te maken hebben de media de neiging, de verleiding om berichten, gebeurtenissen wat aan te dikken, ze wat alarmerender te maken, zoals eerder bij het geboortecijfer rapport, recent bij een PVV'er (2 verkrachtingen inplaats van 1 seksuele relatie) en zo zijn er nog vele voorbeelden, bij de ene omroep, de ene krant meer dan de andere, maar toch een kwalijke trend. Het grenst vaak aan misleiding, soms zelfs laster. Laat men aan deze Chinese parabel denken en het effect van het verspreiden van foute, onware berichten. Een man in China beschuldigde een wijze man van allerlei immorele gedragingen, maar kreeg op een gegeven moment spijt en vroeg de wijze man hem te vergeven. "Neem een emmer met veren, klim op het dak van je huis en gooi dan de veren in de wind en kom dan terug." zei deze. De man deed als gezegd, ging naar de wijze man terug en vroeg opnieuw vergeving. Die zei: "Verzamel nu de veren en ik zal je vergeven." De man zei: "Maar dat is toch onmogelijk, die veren zijn alle kanten op weggevlogen." Ja, zei de wijze man en zo heeft wat jij gezegd hebt zich ook verspreid."

Ajax en oplossing (16 november 2010): Er is, alsof de wereld er van afhangt, al heel wat geschreven over de verloren wedstrijden van Ajax. En de oplossing, zoals Cruiff scheef, is zo eenvoudig. Met een speler als Suares moet je het spel op hem baseren. Trainer Jol laat hem als een gek over het veld rennen, dan weer mee verdedigen, dan weer de aanval opbouwen, dan weer de doelpunten moeten maken, en dat gaat natuurlijk niet allemaal tegelijk. Geef deze geniale speler toch wat rust, laat hem niet steeds rennen, steeds mee verdedigen, maar houdt hem fris, uitgerust, zodat hij als echte spits op de beslissende momenten kan losbarsten, kan versnellen, doelpunten kan maken. Op het ogenblik wordt roofbouw op deze speler gepleegd, maar laat hem zich concentreren op wat hij zo goed kan: de verdedigers omspelen en scoren!

Aangeschoten wild Oostvaardersplassen en hypocrieten (15 november 2010): Er is al heel wat gepubliceerd over de overbevolking van edelherten bij de Oostvaardersplassen. Verhongeren of afschieten, want er zijn er te veel, ze hebben het te goed. Ik zou zeggen: schiet er wat af op een humane manier, verkoop het vlees en gebruik de opbrengst voor aankoop van meer terrein. Van tegenstanders, die zoals de krant schrijft, "geen middel schuwen om hun afkeer bekend te maken" zou je verwachten, dat ze ook oog hebben, in de eerste plaats oog hebben, voor de vleesindustrie. Het zijn namelijk absoluut niet de dieren van de Oostvaardersplassen, die inhumaan behandeld worden, maar juist de dieren, die door de vleesindustrie onder erbarmelijke omstandigheden opgefokt worden en daarna op gruwelijke manieren geslacht worden, die bescherming nodig hebben. Het is uitzonderlijk hypocriet om actie te voeren over de dieren van de Oostvaardersplassen en niet eerst alle aandacht te geven aan wat er dagelijks in de vleesindustrie gebeurt. Vergeleken met de dieren, die opgefokt worden om onze honger naar vlees te stillen, leven en sterven de edelherten als in een paradijs. Ik vraag me af waarom de lawaaimakers over de Oostvaardersplassen zich niet inzetten voor echt belangrijke zaken? Behoren zij dus ook tot de mensen, die zo graag vlees eten, dat het daarvoor martelen van dieren er niet meer toe doet? Hypocrieten die een zandkorreltje denken te zien maar niet willen kijken naar de woestijn!

De media (14 november 2010): Vroeger (heel vroeger) was het zo: wat in de krant staat is waar. Dat is natuurlijk al heel lang niet meer zo; afgezien van de reclameleugens praten tv zenders en kranten elkaar heel vaak na, zonder de feiten te checken. Dat blijkt recent weer met een op 1 bron gebaseerde berichtgeving over kindersterfte in Nederland. Nu, na een aantal dagen, worden er artikelen gepubliceerd van een aantal experts waaruit blijkt dat die berichtgeving onvolledig, zelfs vals was, en dat er helemaal geen reden voor al het alarm was. De media hielden bijvoorbeeld geen rekening met alle factoren zoals bijvoorbeeld het feit dat driekwart van de sterfte onder babies vroeggeboorten betreft, babies die toch niet levensvatbaar zijn; daarnaast dat men in Nederland niet te gauw (zoal in andere landen) overgaat op de keizersnee, die weliswaar een bevalling makkelijker kan maken, maar dan daarna veel meer risico voor de moeder oplevert bij volgende bevallingen. Helaas is deze onzorgvuldigheid, dit napraten van anderen, een steeds vaker voorkomend fenomeen. Media, onderzoek eens wat vaker voordat je publiceert!

Mulisch en Grunberg (7 november 2010): Vanochtend sprongen mijn gedachten via Youp naar Harrie Mulisch en Arnon Grunberg, beiden zo minnelijk en zonder de kwaadheid en het kwetsende van Youp. Ik heb Mulisch en Grunberg eigenlijk nog nooit iets kwetsends horen zeggen of iets kwetsends om het kwetsen zien schijven. Grootse mensen, beiden. Grunberg schreef enkele dagen geleden over een ontmoeting nadat hij een minder lovend stukje geschreven had over een boek van Mulisch. Mulisch had hem toen gevaagd: "heb je dat jasje dat je aan hebt gekocht in Jeruzalem, in de straat waar de orthodoxe Joden hun jasjes kopen" en Grunberg had geantwoord "nee". Je hebt het zo vaak, iemand zegt iets en je antwoordt erop en later komt opeens een nog mooier antwoord in je op. Het antwoord, dat ik nu voor Grunberg bedacht was: "nee, ik heb het daar gehuurd". Maar voor zo'n antwoord waren beiden te mild, te humaan!

Youp van 't Hek (6 november 2010): Ik heb Youp van 't Hek eigenlijk nooit leuk gevonden, noch in zijn conferences, noch in zijn kranten kolom. Volgens mij is het iemand, die zich continue geweldig afzet tegen anderen, anderen neerhaalt om zelf wat meer te lijken. Ongetwijfeld heft hij toch een boel bereikt; hij trekt toch niet voor niets volle zalen en heel veel mensen vinden hem dus blijkbaar erg geestig. Recent kwam hij in het nieuws door een actie tegen een helpdesk, op zich niet onnodig en zeker te prijzen, hoewel ik zijn motieven zeer in twijfel trek, eerder bedoeld wellicht als reclame voor "Yoep" dan voortkomend uit echtheid, vooral gezien zijn eerdere opmerkingen over buckler alcohol vrij bier met de naam buckler-lul voor de drinkers daarvan. Enfin, ik kwam gisteravond rond half twaalf thuis en stuit zappend op een show van Youp en besloot hem maar eens het voordeel van de twijfel te geven en te lijven kijken. Helaas, wat hij er uitkraamde was nog erger, nog smakelozer dan verwacht. De zaal was in Groningen en dus dacht hij geestig te zijn met: "ik rook het meteen waar ik ben door die boerenstank in de zaal". Tegen alle vrouwen rond zijn leeftijd zette hij zich af met grove Youphumor zoals overgang mutsen, niet mee te praten enz. Andere mikpunten: iedereen die rijk was (behalve Youp zelf natuurlijk) oude school genoten en generatie genoten die minder succesvol waren dan hij. Kortom van niemand deugde wat behalve van Youp, die zoveel bereikt had en dansend voor Carrť naar z'n eigen aanplakbiljet keek. Iemand met dit soort humor vertrouw ik niet, ook niet als een individuele actie goed bedoeld lijkt.

Connie Palmen, de schrijvende vrouw (3 november 2010): Harrie Mulisch, de laatste van wat men (met de bij deze tijd behorende mediamieke overdrijving) "de grote drie" noemde van het Nederlandse schrijversgilde is dood en mogelijk zien zijn bewonderaars hem al vlak naast God zitten met commentaar en raad. Want als je in een God gelooft, waarom zou die God zich dan niet aangetrokken mogen voelen door een "groot" Nederlands schrijver? Maar goed, is het nu niet eens tijd ons te realiseren, dat er andere, wellicht even goede, schrijvers in Nederland rondlopen? Waarom nu niet een actie voor een Nobel prijs voor Connie Palmen; haar werk is er zeker goed genoeg voor.

Apple's iPhone boycot? (3 november 2010): In de Volkskrant van vandaag staat een goed artikel over de erbarmelijke arbeidsomstandigheden van de makers van de iPhone in China; arbeiders, die ziek worden van het schoonmaken van aanraakschermen met schadelijke stoffen, niet de eerste keer overigens, dat Apple in de fout lijkt te gaan in China. Het artikel eindigt: "Dat zou wellicht anders zijn, als consumenten duidelijk maken dat zij niet gediend zijn van dubieuze tot stand gekomen apparaten".
En dan staat onderaan op de voorpagina van dezelfde krant linksonder: "De Volkskrant op iPhone ... download de applicatie in de App store!"

Krant en medewerkers (1 november 2010): In de Middeleeuwen waren mensen vaak anoniem; ik denk dat dat vooral na de 2e wereldoorlog sterk veranderd is, zoals bijvoorbeeld te zien was aan film-aftiteling, waar de kleinste medewerker nog ij nam genoemd werd. Bij kranten viel het altijd nog mee, maar het lijkt, dat er in het tijdperk van d columnisten een inhaalslag gemaakt word. Kijk bijvoorbeeld naar de Volkskrant, op zich een prima krant natuurlijk, maar heel ver gaande in medewerkers-op-en voetstuk zetten: bij het kleinste en onbelangrijkste stukje staat al een naam en, se me, zelfs een foto. Een foto bij een dagelijkse columnist die vaak knap gaat vervelen en volkomen overbodig is. Ik moet toegeven, dat ikzelf liever de kolom lees en, als het dan toch moet, de foto van Aaf Brandt Corstius zie dan die van vele anderen zoals Toine Heijmans, maar steeds die foto gaat zelfs bij haar vervelen. Al die onnodige foto's, zonde van de ruimte. Een ander voorbeeld is de puzzel pagina van diezelfde Volkskrant. Al naar gelang van het aantal puzzels zie je de naam Jan Meulendijks steeds maar herhaald. Ik stel me zo voor, dat Jan Meulendijks dat zelf ook graag zo wil, zie hem ontbijten thuis met het eten op ontbijtbordjes met zijn naam erop, koffie en/of sap drinken uit bekers met zijn naam in kleur, om dan aan het eind van de dag te genieten van het avondmaal met bestek met zijn naam erin gegraveerd. Beste Volkskrant, zou het misschien kunnen, wat minder reclame voor al die al dan niet zo bijzondere medewerkers?

Optredens kamerleden (28 october 2010): De verkiezingen zijn geweest, de nieuwe regering heeft zich gepresenteerd en nieuwe kamerleden zijn geÔnstalleerd en het media circus daarover is weer gestart. Gelukkig niet zoals in Amerika, waar enorm veel geld door belangen groepen in advertenties wordt gesopt om de tegenstanders zwart te maken en waar de leugen hoogtij viert, maar toch. Is het zo nodig, dat Pechtholt, Cohen 's avonds vaak op meerdere talkshows optreden om hun reeds bekende standpunten weer aan de man te brengen? Ik vraag me af: ze hebben een ruim salaris als Kamerlid; hoe houden ze met die toch wel heel verantwoordelijke baan tijd over voor al die propaganda bijeenkomsten. Of is het kamer lidmaatschap eigenlijk niet zo tijdrovend als wij heel argeloos dachten? Of besteden ze misschien wel te weinig tijd aan die functie van volksvertegenwoordiger?

Reclame, ook bij publieke omroep (16 october 2010): Een paar dagen geleden keek ik naar het programma NCIS op SBS 6 en klokte de tijd van het programma en de reclame daar tussendoor. En ik kwam uit op ongeveer 50% reclame tijd, dat wil zeggen ongeveer de helft van het totale programma! Dat consumenten dat nog accepteren; zij (en zij niet alleen) maken het geleidelijk aan steeds bonter. En de publiek omroep heeft weer en andere truc. Ik kijk in de VPRO gids wanneer een programma, dat ik wil zien, begint en schakel dan de TV in. En wat gebeurt er: zeker 5 minuten reclame. Het eigenlijke programma begint dan niet om bijvoorbeeld half 10 maar om 5 over half 10. Een schandalige truc, waaraan omroep gidsen niet zouden moeten meewerken.

Jaques Tati en rollenspel (10 october 2010): De tv boeken rubriek van afgelopen zondag, ging onder andere over een nieuw boek over de filmer Jaques Tati, die bijvoorbeeld mensen in een trein coupe kon zien als allemaal mensen die een rol spelen, die niet alleen dat rollenspel zag, maar het zelf ook na kon spelen. En die tegelijkertijd een man kon spelen zonder rollen, zonder conventies. Ik zit in de kamer en opeens voel ik me, ben ik Tati. Ik sta op en loop naar buiten, zie de wereld, de mensen om me heen anders, ben de dingen die ik zie, ben de mensen die voorbij lopen. Een rode auto die ik voorbij loop, wat is het, wat doe je, wat kan je ermee? Je verplaatsen - of eitjes bakken op de motorkap? Daar loopt iemand , wat doet hij, waar gaat hij heen, wat denkt hij, waar maakt hij zich zorgen over, van wat geniet hij? Ik ben opeens uit m'n eigen rol, m'n eigen rollenspel en rol als een ander, als Tati, als een super nieuwschierig iemand, iemand die observeert en naspeelt en z'n eigen rol en eigen verantwoordelijkheden kan laten schieten, althans voor een poosje, zolang ik die andere rol aanneem. Kunnen we ons leven zo veranderen, kijken naar de rol die we spelen en zeggen: wat zit er een boel vast aan die rol wat ik niet wil, laat ik eens een andere rol kiezen die beter bij me past of me meer boeit, de rol van die meneer daar of die mevrouw of een van die kinderen. Laat ik mijn patroon eens veranderen. Want ik heb m'n patroon ooit gekozen dus ik moet ook dat patroon, die rol eens om kunnen gooien! Misschien niet voor lang, misschien moet ik me erin oefenen, maar het afgooien van die rol, die ik of U al zo lang spelen moeten we eigenlijk dagelijks even proberen. Want onze rollen, als vader of werknemer of echtgenoot of grappenmaker zijn vak al zo oud en het is de vraag, wat er nog van ons echt ik over is. Vaak spelen we de ene rol altijd, maar dan ook altijd op ons werk en een andere rol altijd maar dan ook altijd thuis. En of die rollen, die we haast wel sub persoonlijkheden mogen noemen, en die we mogelijk niet eens bewust gekozen hebben wel echt bij ons passen. We zijn aak niet een echt IK, maar meerdere ikken die zich steeds andere taken opleggen om anderen te behagen, aan de verwachtingen van anderen te voldoen. En het wordt dan tijd met wat rollen te stoppen, geen rollen meer te spelen voor anderen en voor de goedkeuring van anderen, maar te gaan doen wat we zelf willen, gaan proberen ons eigen ik te worden. Tati, je bracht me op interessante gedachten.

Democratie (8 october 2010): In de Volkskrant van vandaag lees ik naar aanleiding van het Wilders proces (een volkomen onzinnig proces naar mijn mening, dat hem alleen maar weer populairder zal maken) onder de kop: "Lees de Koran zoals ik of ik sleep je voor de rechter" de opmerking: "Waarom ziet men het geklaag van moslims als trouw aan een religie en de verdediging van westerse waarden als racistisch?"
En hiermee wordt eigenlijk het kernpunt zeer beknopt en exact uitgedrukt. Want is onze democratie zo moeizaam verworven niet waard om verdedigd te worden? En moeten nieuwkomers in ons land niet bereid zijn die democratie te accepteren en te eerbiedigen? Ikzelf heb 12 jaar in Japan gewoond en ook 12 jaar in Frankrijk en daarnaast in vele landen gereisd, en ik heb het altijd de normaalste zaak van de wereld gevonden, dat ik de wetten en gewoonten van de landen waar ik was moest eerbiedigen, me aan de wetten van die landen moest houden. Ik verwachtte geen uitzonderingspositie, gen aparte wetten voor mij. Geen andere huwelijkswetten, speciale school of godsdienst aanpassingen van die landen. En nu klaagt een groep mensen (niet de hele groep misschien), dat ze gediscrimineerd worden omdat ze geen scholen in eigen taal krijgen, omdat ze zich niet (alweer alleen de vrouwen natuurlijk) tot onherkenbaarheid mogen bedekken met kleding, niet mogen preken (en ook uitvoeren in de praktijk) dat vouwen als minderwaardig behandeld mogen worden en door hun man geslagen mogen worden en thuis opgesloten. Laten we alsjeblieft de Nederlandse democratie en onze levensopvattingen in ere houden, ja: verdedigen. Verdedigen? Het is eigenlijk te gek voor woorden, dat ik het over verdedigen moet hebben. Laten we onze democratie eerbiedigen en waar nodig verder verbeteren en laten we die eerbied zoals alleen maar normaal is ook van nieuwe burgers eisen.

Frankrijk (8 october 2010): Is het leven in Frankrijk zoveel beter dan in Nederland? Natuurlijk niet, maar er zijn wel dingen, waar we wat van kunnen leren. De terrasjes en bar'tjes bijvoorbeeld, waar tijd er nog wat minder toe doet en war meer gepraat wordt en minder bier gedronken dan in Nederland. De markten bijvoorbeeld in alle steden en dorpen, waar zo druk gebruik van wordt gemaakt en waar je bijna alles kunt kopen op het gebied van groenten, fruit, vis, schaaldieren en vlees. De potten met planten, die je bijna voor ieder huis ziet staan en ook al weer een extra dimensie aan het leven geven. En ja, het helpt natuurlijk, dat ook het landschap zo mooi en gevarieerd is. Maar vooral toch: in Frankrijk hecht men aan traditie, aan het in stand houden van oude cultuur; er wordt enorm veel gerestaureerd en men hoeft niet zo nodig te moderniseren. In Nederland hebben we gelukkig ook onze oude stadskernen (de Amsterdamse grachten gordel is zelfs wereld erfgoed) maar waar het nieuwbouw betreft (woningen, stadhuizen of wat dan ook) zowel als aanleg van nieuwe wegen schijnt men het uiterlijk niet meer belangrijk te vinden, tellen nieuwe supermarkten meer dan oude winkeltjes, moet ook voedsel niet zo gezond en lekker mogelijk, maar zo goedkoop mogelijk zijn.

Mooi bouwen of goedkoper? (6 october 2010): Als ik zo'n paar weken door Frankrijk gereden en gelopen hebt en die vele mooie gebouwen gezien hebt, vraag ik me af, waarom in Nederland de nieuwe (Vinex) wijken zo lelijk zijn. Natuurlijk, men wil zo goedkoop mogelijk bouwen, maar wat is zo goedkoop mogelijk? Betekent dat, dat alle verfraaiingen afgewezen moeten worden, dat er alleen maar naar praktische zaken gekeken wort? Maar is een mooi uiterlijk van een huis niet even belangrijk om je er goed in te voelen, er een "leefbaar" huis van te maken? Stel, dat en doorsnee huis een jaar of 40 mee gaat, wat is dan het belang van een paar procent op de prijs nu te besparen, als je daarna van een iets duurder huis zo lang plezier kunt hebben? Nederland staat bekend als een land van Calvinisten, maar dat moet niet leiden to zuinig zijn op een verkeerde manier. Beter en mooier bouwen van huizen haal je er op termijn altijd uit; bezuinigen op de bouw zoals nu in Nederland gebeurt is verkeerde zuinigheid, die leidt tot jaren en jaren van lelijkheid en verminderd leefplezier.

Vakantie-stilte (5 october 2010): Ik ben net terug van een 3-weekse rondrit langs de Franse Atlantische kust en door de Dordogne, vandaar een aantal weken geen berichten. Ik zal proberen dat de komende dagen in te halen. Overigens, wat is Frankrijk toch een prachtig land en wat is er een boel te zien. Niet alleen de natuur maar ook de gebouwen, de kastelen. Zelfs het kleinste dorpje lijkt nog een monumentaal gemeentehuis te hebben, soms geflankeerd door en even stijlvol postkantoor. En de oude hotelletje, de soms wat oudere eigenaren en koks (als je de moderne hotelketens wat weet te omzeilen), die altijd wel tijd hebben om met je te praten. Enfin, spoedig meer!

Wat voor therapie? Opschrijven misschien? (8 september 2010): Het lijkt alsof steeds meer mensen overspannen raken of andere problemen met zichzelf of het leven hebben en therapie nodig hebben van therapeuten (noem ze maar op: psychiaters, psychologen, therapeuten,coaches, astrologen enz, enz). Wat is dat toch? Is het leven zoveel ingewikkelder geworden en/of kunnen we niet meer ontspannen en/of denken we teveel over ons zelf na en/of hebben we meer of andere problemen met onze ouders gehad dan vroeger en/of zijn we in onze jeugd minder gehard, hebben we minder geleerd problemen zelf op te lossen? Natuurlijk, de wereld is veranderd, er zijn meer 1-ouder gezinnen, scheidingen, er wordt (men legt zelf) meer beslag op zijn tijd via tv, email of mobieltjes. Hoe dan ook, therapieŽn zijn niet meer een privilege van filmsterren en super-rijken, zijn geen uitzondering meer maar al bijna "regel". En dan komt de vraag: wat voor therapie, wat voor therapeut. Want ze zijn er tegenwoordig in alle maten, de therapeuten. En zoals in alle beroepen: er zijn er maar weinig met de goede opleiding en de goede instelling, met de capaciteiten en vooral: met talent! En therapeuten, die zelf geanalyseerd zijn en iemand kunnen helpen los van hun eigen "zwarte plekken".
Ik denk, en dat is zowel eigen ervaring als mijn ervaring als astroloog in gesprekken met klanten, dat iedereen zelf ook al wat kan doen, soms al heel veel kan doen. Natuurlijk, men moet zijn eigen rol en aandeel in problemen leren zien, maar dat gaat niet altijd vanzelf. Wat men wel kan doen is elke dag wat notities maken, een soort dagboek. Wat men daarin schrijft kan heel kort zijn, net zoals men bijvoorbeeld wat geheugensteuntjes opschrijft voor dingen die men moet doen, wat men aan boodschappen moet kopen, wat men op reis mee moet nemen. Het maken van die korte notities kan leiden tot wat langere ontboezemingen. Maar zelfs de korte notities zijn al heel nuttig. Je zou bijvoorbeeld kunnen schrijven: vandaag bij het opstaan zag ik het helemaal niet zitten, ik wist niet waar ik mee moest beginnen". Het feit alleen al, dat het op papier staat schept een zekere afstand, een mogelijkheid tot een beetje . Misschien al tot een reactie: "laat ik dat of dat maar eerst doen en dan zie ik wel." Of tot een tweede reactie of tweede notitie: "maar hoe komt dat toch?" Schijven over je problemen laat je de problemen meer op een afstand zien, geeft je de mogelijkheid ze iets minder persoonlijk te zien, er iets afstandelijker tegenover te staan en er iets afstandelijker naar te kijken alsof je een ander raad moet geven en om mogelijk een kleine stap te zetten voor een kleine verbetering. Maak de notities niet te lang in het begin; stapel alle problemen niet allemaal tegelijk op; schrijf geleidelijk aan wat meer. En bespreek wat je doet, wat je schrijft, met jouw therapeut. Het schrijven maakt een therapeut niet overbodig maar kan de therapie wel veel succesvoller maken.

Alweer Schiphol (7 september 2010): Ik moet het bekennen: de berichten van de directie van Schiphol ergeren mij steeds meer; steeds weer probeert men ons te overtuigen, dat het vlieg verkeer op Schiphol voor ons van levensbelang is. En niets is minder waar. Uitbreiding van Schiphol geeft wat extra inkomsten, maar kost ons aan de andere kant vel meer. Je moet maar eens in de buurt van Schiphol auto rijden of fietsen en dan kan je ervaren hoeveel schadelijke dampen je opsnuift. En die luchtverontreiniging raakt vrijwel ons hele land. Meer vliegtuigen, meer benzine dampen en daardoor meer ziekten (zoals kanker, astma enz) met de daarbij behorende hoge kosten van behandeling in ziekenhuizen en/of thuis; kosten veel hoger dan de zo overdreven voorgestelde economische voordelen. Om van geluidsoverlast en andere overlast maar niet te spreken.
En nu weer de mooie drogreden: we gaan de vliegtuig aanvoer routes wat veranderen, zodat er wel meer vliegtuigen zullen landen, maar de overlast minder wordt. Ja, minder misschien op sommige plaatsen, maar meer in andere plaatsen en meer als totaal! Meer overlast verkleed in en mooi schiphol-plaatje. Wat brengen ze het toch mooi, maar wat wordt het ook de hoogste tijd door de drogredenen heen te prikken n eens te beginnen het aantal vlieguren boven Nederland te verminderen inplaats van alweer uit te breiden!

Politici (3 september 2010): Er is weer een kabinetsformatie mislukt. Op zich kan dat gebeuren, maar de manier waarop is vreemd! 1 van de onderhandelaars laat opeens, in dit late stadium, weten, via een uitgelekte brief, dat hij niets in de onderhandelingen ziet. Je vaagt je dan als normaal mens, als niet-politicus, af, of die man (Klink) niet veel eerder zijn bezwaren openbaar had moeten maken, had moeten weigeren te onderhandelen. Nu heeft hij dit in zo'n laat stadium gedaan dat hij veel tijd, geld en vertrouwen verspild heeft en hij niet alleen als persoon volledig onbetrouwbaar is gebleken, maar ook zijn partij enorme schade heeft toegebracht en mogelijk juist de persoon waarmee hij niet meer wilde praten sterker heeft gemaakt? En om het nog gekker te maken heeft hij zijn uitgelekte brief weer gedeeltelijk teruggenomen. Ons vertrouwen in politici wordt door de handelwijze van deze man nog weer wat meer omlaag gehaald. Overigens: ik ben zeker geen Wilders-volgeling, maar aan de andere kant kan je ook niet (zoals een aantal politieke partijen doen) weigeren te praten met Wilders en al die mensen, die op hem gestemd hebben. Dan doe je hetzelfde als hij: een groep isoleren of apart zetten! Kritiek mag wel, maar dan mag dat ook op Moslims of andere anders-denkenden. En, ook al geloof ik zelf niet in een God, mensen mogen van mij geloven wat ze willen, mits ze hun geloof of hun geloof-wetten niet aan anderen willen opdringen, want dat maakt toch wel wat angstig.

Vrachtwagen chauffeurs (18 augustus 2010): In dezelfde NRC van 18 augustus staat de kop: Strengere controle alcohol bij Polen. Het blijkt uit onderzoek dat 16% van de Poolse chauffeurs bij ongelukken teveel alcohol op heeft.
Al jaren geleden schreef ik de minister van Verkeer en Waterstaat dat de niet-spits files bijna altijd veroorzaakt worden door ongelukken van vrachtautos en vroeg hem na te gaan of de toename van deze ongelukken te maken konden hebben met het toegenomen aantal goedkope buitenlandse chauffeurs uit landen, waar rijbewijzen makkelijker verkregen kunnen worden en rijgewoonten anders zijn. Ondanks de enorme economische schade veroorzaakt door vrachtauto-ongelukken weigerde de minister cijfers te geven dan wel te gaan verzamelen. Mag je dan niet van een Minister van Verkeer en Waterstaat verwachten, dat hij er alles aan zou doen om ongelukken van vrachtwagens terug te dringen? Dit is denk ik wel een onderzoek waard!

CDA en astrologie (18 augustus 2010): Ik lees in het NRC van vandaag: "Na het oprichtingscongres van het CDA, 30 jaar geleden, staat de partij voor misschien het belangrijkste partijcongres in haar historie".
Voor hen, die nog twijfelen over de correctheid van astrologie: De planeet Saturnus staat tijdens dat congres na 30 jaar voor het eerst weer precies op de plek, waar hij bij de oprichting stond. En dat betekent dus, dat er een allerbelangrijkst moment komt in het leven van het CDA: hoe verder! De partij zal nu levens belangrijke keuzes moeten maken.

Hollandse vrouwen (11 augustus 2010): Dat Hollandse vrouwen allang niet meer het "zwakke geslacht" zijn is genoegzaam bekend; in de meeste gezinnen is de vrouw degene, die de meeste beslissingen neemt. Op scholen presteren meisje, vrouwen beter dan jongens, mannen. Maar weet U, dat ze nu vaak ook lichamelijk sterker zijn? Fiets maar eens heen en weer tussen Alkmaar en Bergen aan Zee en kijk naar de fietsende echtparen met kinderen, die je tegenkomt. Bijna steeds fietst de man rustig en ontspannen alleen op z'n fiets, terwijl de vrouw, met kind in kinderstoeltje of achterop en vaak nog een aanhang-karretje met een tweede kind achter aan de fiets, alle kinderen voor haar rekening neemt en toch nog die (ik zou haast zeggen "wel erg luie") man bijhoudt. Een generatie terug was dat meestal andersom en nam de man de fiets met kinderstoeltjes; aanhangwagentjes bestonden toen nog niet. Dus ook fysiek lijkt de vrouw inmiddels sterker. De schrijver du Peron schreef ooit: Nederlandse vrouwen zijn gemaakt voor de fiets. De Nederlandse man is beter in delegeren - of, als er in het gezin gewerkt moet worden doen of z'n neus bloedt!

Anderen verbeteren (11 augustus 2010): In het boek van Paulien Cornelisse "Taal is zeg maar echt mijn ding" staan veel leuke dingen over ons taalgebruik, onder andere over verbeteren en ook "subtiel" verbeteren. Subtiel verbeteren wordt dan gebruikt om minder snel ontmaskerd te kunnen worden als "verbeteraar". Want dat, schrijft ze: "is het ergste: ontmaskerd te worden als verbeteraar. Dat komt omdat verbeteren zo duidelijk nutteloos is, en dus alleen maar gaat om het tentoonspreiden van kennis van de verbeteraar zelf. Zelfs de verbeteraars denken niet dat de wereld beter wordt als iedereen hun verbeteringen ter hart zou nemen." Moeten we dus niet meer verbeteren? Ik denk dat wat we al dan niet moeten er niet toe doet. We verbeteren nu eenmaal graag en gaan daar, ikzelf voorop, nu eenmaal graag mee door!

Publieke omroep (10 augustus 2010): Een paar dagen nadat ik het vorige commentaar over reclame had geschreven hoorde ik in de auto op de radio (Business radio) een discussie over de publieke omroep en of die ook amusement moet uitzenden. Tot mijn verbazing hoorde ik daarin niets over wel of geen reclame of over op z'n minst minder reclame. Want dat lijkt mij, naast de programma keuze, toch heel belangrijk: televisie kunnen kijken zonder gedwongen te worden naar al die reclame voor verkeerd eten, verkeerde dranken, verkeerde cosmetica etc. etc. te moeten kijken. We leven verkeerd in veel opzichten, helpen onze wereld naar de bliksem, mede door al die wansmakerige reclame, en de publieke omroep zou op z'n minst de taak kunnen hebben die slechte" reclame te weren. Reclame die ons steeds vetter maakt, steeds meer suikerziekte veroorzaakt, enz. Publiek omroep in Nederland, geen "verspillende" of "slechte" reclames meer, maar hooguit "reclame" voor milieu-bewustheid, gezonder eten, het aan de kaak stellen van de slechte invloed van reclame bij de commerciŽlen!

TV reclame (5 augustus 2010): Ik begin me er steeds meer aan te ergeren: de reclame blokken bij een aantal TV zenders lijken steeds groter, langer te worden en de inhoud steeds slechter; er worden ons steeds meer onnodige of zelfs milieu verpestende of amorele zaken aangeprezen. Ik zag een paar dagen geleden een programma bij SBS6 (ik noem nu SBS6 als voorbeeld, maar er zijn er ongetwijfeld ook anderen), waar steeds na ongeveer 7 minuten programma ongeveer 7 minuten reclame kwam, dus zelfs al ongeveer 50% reclame. Wordt het niet tijd dergelijke zenders, die alle zelfcontrole lijken te missen te gaan boycotten en toch eens te kijken naar een zekere mate van regelgeving op reclame-gebied? In Frankrijk heeft men bepaald, dat althans de publieke omroep zonder reclame moet werken; dat kost dan wel wat meer subsidie, maar er is dus ook gelukkig nog de mogelijkheid om naar programma's zonder reclame te kijken.

Amsterdam (2 augustus 2010): We waren gisteren weer eens in Amsterdam; het Amsterdam dat met z'n grachtengordel op de lijst van wereld erfgoederen is gekomen, en dan vraag je je af: wie heeft Amsterdam de laatste jaren bestuurd, wie was de burgemeester, wie de wethouders? Want het is een chaos in Amsterdam, al jaren. Je komt aan per trein, zoals duizenden anderen, loopt het station uit, het ooit zo mooie station, en dan kom je meteen in een onbeschrijfelijke chaos. Wie hebben mijn stad zo toegetakeld, met die eeuwig durende, eeuwig de stad verminkende metro bouw. Had dat nu echt niet anders gekund? De ene flater na de andere van de Amsterdamse bestuurders; hoe is het mogelijk en hoe kan het dat noch de burgemeester noch de wethouders op het matje geroepen zijn en ontslagen zijn. En dan spreken we nog niet van Rijksmuseum en Stedelijk museum, waar het al even erg misgelopen is. En spreken we ook niet over het feit dat er veel en veel te weinig afvalbakken zijn en die weinige ook nog overvol. Zodat behalve de metro en de musea chaos er ook nog de chaos van de overal op straat liggende afval berg is, die bij een klein beetje wind heen en weer vliegt. Het is allemaal geen gezicht. Amsterdam, m'n geliefde stad, waar heb je dit alles aan verdiend, deze bestuurders, die er zo'n chaos van gemaakt hebben?

Bezuinigen - wil de politiek dat? (27 juli 2010): Helaas is het antwoord nee - echte bezuinigingen wil men niet. Ik heb nog geen politieke partij gehoord, die wil bezuinigen op alle reclames, die ons allen proberen te verleiden tot het kopen van allerlei onnodige dingen. Een politieke partij, die onze levensstijl van uitgeven, uitgeven, uitgeven wil veranderen. Een politieke partij, die onze kinderen wil beschermen tegen al het reclame gif, dat steeds langer en vaker onze huiskamers binnenkomt en waartegen onze kinderen nauwelijks bescherming hebben. Hoewel, misschien - hoop ik - is dat niet helemaal waar, misschien raken steeds meer kinderen die grote hoeveelheid reclame beu en is een opgroeiende generatie kinderen er wat minder vatbaar voor. Maar politiek partijen? Hoeveel willen ze niet allemaal bezuinigen op overheidszorg, op wat de overheid aan waardevols te bieden heeft, en hoe weinig willen ze hun leden, de burgers, vragen zelf in te leveren? Of je het nu over linkse of rechtse partijen hebt, de welvaart is heilig. We leven al jaren lang in een welvaartstoestand, die voor meer dan 90 procent van de wereld niet haalbaar is, maar inleveren?? Werken politieke partijen alleen nog maar voor belangen groepen, of bestaat er ook nog zoiets als maatschappij-visie?

Auto's wel of niet rijdend op elektriciteit? (24 juli 2010): Er wordt gesproken over auto's die op benzine dan wel benzine en elektriciteit dan wel op alleen elektriciteit kunnen rijden. Maar terwijl we geneigd zijn te denken, dat elektriciteit de toekomst biedt, moeten we ons wel eerst afvragen, hoe die elektriciteit tot stand komt. En dan blijkt, dat die elektriciteit in eerste instantie in Nederland afkomt van steenkolen-energie, die daarna weer wordt omgezet naar elektriciteit. En dat is nu juist helemaal fout. Elektriciteit voort komend uit wind energie of uit eb-en-vloed energie is goed en hopelijk zal deze energie ook steeds meer terrein gaan innemen, maar kolen energie omzetten naar elektriciteit betekent niets anders, dan dat in feite auto's via kolen energie rijden op elektriciteit en dat dus die omzetting van kolen via elektra naar auto's geen enkele zin heeft. Pas als energie rechtstreeks opgewekt wordt door windmolens of eb-en-vloed molens heeft energie voor auto's enige zin!

UPC een tv-zender aanbieder, die gebruik (misbruik?) maakt van zijn bijna-monopolie positie? (9 juli 2010): Onlangs kondigde UPC aan, dat ze de zender ARTE (1 van de meest culturele zenders) uit het standaard aanbod voor onze regio zou halen. Bij navraag per telefoon zei een medewerker van UPC mij, dat dit op advies van de Programma Raden was gebeurd. Ik kon mij dit niet goed voorstellen en stuurde dus een protest email aan de Programma Raden en aan UPC. Van de Programma Raden kreeg ik al snel een antwoord waaruit ik het volgende quoteer: "UPC heeft besloten ARTE per 1 juli 2010 van de analoge kabel in Amsterdam en omstreken te verwijderen. De Algemene Programma Raad vindt het zeer teleurstellend dat UPC hiertoe besloten heeft." UPC heeft dus niet op advies gehandeld, maar ARTE zelf uit z'n pakket gehaald. Ik stuurde daarom een 2e email naar UPC, met daarin ook het bericht van de Programma raden en het verzoek om opheldering. Beide mails aan UPC bleven tot op heden onbeantwoord. Wat is dit voor houding? Een firma met een overheersende positie als UPC zou mijns inziens toch juist door die overheersende positie rekening moeten houden niet alleen met eigen commerciŽle belangen, maar ook met zijn consumenten, zijn klanten? En ik krijg sterk de indruk, dat UPC dat niet schijnt te doen!

Archie Bunker, wat een geniale toneelspeler! (2 juli 2010): We kennen denk ik allemaal wel de populaire en zo vaak herhaalde serie All in the Family, waarin Archie Bunker de hoofdrol speelde als Amerikaanse familie-man met vooroordelen, die het ook weer niet altijd zo slecht bedoelde. Ik wil jullie er op wijzen, dat er ook een latere serie is, waarin hij de hoofdrol speelt, nu als cafť houder met vooroordelen maar een klein hartje: Archie Bunker's place. Ik "ontdekte" deze serie pas kort geleden op RTL 4, de meeste dagen 's middags om 12.05 uur. Ik zou zeggen: gaat dat zien. De plot en de teksten zijn bijzonder goed en "Archie" speelt de stukken er weer af. Hartverwarmend menselijk en geestig en prachtige rollen: wat wil je nog meer!

Lokjoden, een nieuw begrip? (22 juni 2010): Ik las in de Volkskrant het woord lokjoden, voor er als Joden uitziende politie agenten. Krijgen we straks ook lokmohammedanen, lokMarokkaansejongeren, lokpriesters of lokhoeren? Laten we Joden en andere mensen beoordelen op hun eigen gedrag, niet op de uitwassen binnen een groep. Aan de andere kant is het tolerant zijn niet altijd gemakkelijk tegenover niet-tolerante groeperingen of mensen, of tegenover mensen wonend in Nederland, waarvan de belangen van een ander land zwaarder lijken te wegen dan de Nederlandse. Maar lokjoden??? Je kan de joodse staat Israel veroordelen om zijn fascistisch gedrag, zijn schendingen van morele principes, zonder dat je alle Joden daarvoor aansprakelijk mag stellen, zelfs als je meent, dat Nederlandse Joden zich best wel wat fermer tegen Israel zouden hebben moeten uitspreken. Net zoals je het gedrag van misdadige jongeren van een bepaalde groepering niet mag verhalen op die hele groepering. Maar ook daar mag je natuurlijk wel vragen (of eisen) van de ouders om zelf te protesteren tegen dat gedrag, om meer te doen om misdadige jongeren, die de hele groepering een slechte naam geven, wat meer in de hand te houden. Want het is nog steeds een oude waarheid: wie zwijgt stemt toe!

Wereld kampioenschap voetbal (20 juni 2010): Het wereld kampioenschap voetbal in Zuid Afrika geeft best wel wat stof tot nadenken. Zo zijn er bijvoorbeeld de gearresteerde Bavaria meisjes, die de onbegrensde macht van de FIFA aangeven. Landen zoals Nederland en Belgie zeggen al toe hun wetten te willen wijzigen om dat kampioenschap te mogen bemachtigen! Als leek vraag je je af, of dat niet strijdig is met een grondwet. Ook scheidsrechters maken veel fouten en spelers gedragen zich steeds onsportiever. Handsballen gaven Brazilie bijvoorbeeld een overwinning, omdat de scheidsrechter niet oplette. De overtreding was op tv duidelijk te zien; waarom dan de bedriegende speler niet alsnog schorsen? In de wielersport schorst men wel voor doping, maar in het voetbal blijkbaar niet voor ander opzettelijk bedrog. Denk aan de befaamde handsbal van Maradonna; een groot bedrieger, die ondanks dat toch (of juist daardoor) als sportman ge-eerd wordt. Maar wat heeft sport tegenwoordig nog met "sport" te maken. Alles gaat om geld, om reclame, en alles is geoorloofd, als je het maar handig doet en niet gesnapt wordt. Kijk ook naar het toneelspel bij elke overtreding: de spelers rollen over de grond met van pijn verkrampte gezichten, grijpend naar been, arm of hoofd, ook al was er niets ernstigs aan de hand, ook al werden ze nauwelijks geraakt, om zo de scheidsrechters te beÔnvloeden tot het geven van gele of rode kaarten. Vroeger noemde je dat maten-naaiers, tegenwoordig lijkt het standaard procedure. Bedriegende toneelspelers zou ik ze willen noemen, geen sportlui. En de toneel-grimassen van de spelers, die de overtredingen maken zijn zo mogelijk nog theatraler; als je de gemene overtreding niet net gezien had en het toneelspel al zo bekend was zou je er zo in trappen. Scheidsrechters zouden dat toneelspel met een gele of rode kaart moeten bestraffen! Met de salarissen, die ze opstrijken, zouden de speler toch best wat sportiever kunnen zijn. Maar ja, alles gaat blijkbaar om het winnen, niet om sportief te winnen. En al helemaal niet om eerlijk te winnen.

Ouderdom (10 juni 2010): Ouderdom brengt gebreken, dat is algemeen bekend. Zo weten we, dat veel ouderen gehoor apparaten nodig hebben. Maar is het alleen het eigen gehoor dat achteruit gaat, of spelen er meer zaken. Is het vaak niet zo, dat je iemand wel verstaat als hij of zij in jouw richting praat inplaats van kijkend naar en heel andere kant; dat we iemand beter verstaan, als hij of zij goed articuleert. Horen we slechter, of praat men ook slechter, kijkt de ander niet mee aan? En het zijn, is mijn ervaring, niet alleen de oren. Ook de hersens werken trager, verwerken het geluid naar gehoorde betekenis trager, waardoor we soms vragen wat iemand zegt, terwijl op dat moment net in de hersens het gezegde verwerkt is en onze vraag overbodig. Ook heel snel praten van de ander geeft daarom problemen. En dan natuurlijk ons concentratie vermogen: we luisteren en concentreren ons minder, "dromen" vaker weg. Ik merk bijvoorbeeld, dat ik veel tv-presentatoren slecht versta en vaag me dan toch wel eens af, of het echt aan mij lig, of dat ze slecht articuleren, dat niet meer leren.

Macht van het geld in de politiek en andere zaken (27 mei 2010): De macht van het geld is onvoorstelbaar groot in de politiek. Dat was altijd al zo; firma's zoals SHELL hebben al van oudsher hun stempel op Nederland gedrukt, voornamelijk achter de schermen, binnenkamers, zonder dat het "volk" zich er veel van bewust was. Nu gebeurt het ook anders: de media zijn sterk afhankelijk van de advertenties enerzijds, en hebben rekening te houden met hun groot-aandeelhouders anderzijds, waardoor de beÔnvloeding van de bevolking steeds grotere vormen aanneemt. Afgezien nog van het feit, dat de reclame, de beÔnvloeding steeds slimmer en wetenschappelijker gebeurt. En de politici, de lijsttrekkers maken ook steeds meer gebruik van die reclame technieken. Wat te zeggen van de thans plaats hebbende politieke debatten in Nederland? We horen de ene drogreden na de andere over werkgelegenheid, onbetrouwbare berekeningen van planbureau's, zorg verzekeringen enz. De debatten gaan niet over de essentiŽle dingen: is onze verspil-maatschappij nog wel goed en houdbaar, moeten we, nu we steeds ouder worden door steeds knappere medische wetenschap allemaal nog wel tot in eeuwigheid in leven gehouden worden naarmate we steeds meer dementeren, hebben we niet meer ontspanning vlak bij huis nodig met meer natuur n schonere lucht inplaats van elk jaar een keer "s winters te gaan skie-en en 's zomers te gaan zonnen in verre landen. Is het wel zo goed, ver van ons werk te wonen en uren per week te verliezen aan het rijden naar en van ons werk? Van ouders beiden te laten werken om huis en vakantie te verdienen en de opvoeding van de kinderen uit te besteden. "Achterbank" kinderen, die door de bebouwing en asfaltisering van Nederland vrijwel geen vrije buiten-ruimte hebben om normaal te spelen, die door de verkeersonveiligheid jarenlang door ouders naar school, opvang of clubs gebracht moeten worden. Waar zijn de politici, die onze manier van leven tot onderwerp maken? Helaas, verkiezingen lijken alleen nog maar te gaan over meer van hetzelfde.

Hoe gaat het met Dirk Scheringa? (22 mei 2010): Het is vreemd: toen de DSB Bank in problemen kwam schreven alle kranten over deze bank en de eigenaar D.Scheringa; alle talk shows gaven commentaar. Kortom, het was een "hot item", men struikelde over elkaar om het onderwerp te bespreken. En vrij opeens was de bank failliet en werd het onderwerp vrijwel vergeten, althans bij de media. Vermoedelijk niet bij de klanten, die er geld aan verloren en ook niet bij de medewerkers, die ontslagen zijn. Hoe zou het met hen gaan, nu,en hoe zou het gaan met Dirk Scheringa zelf? Ik neem aan, dat hij heel veel verloren heeft: een voetbal club, een museum, zijn reputatie, maar hoe leeft hij verder? Is hij ook persoonlijk failliet, zoekt hij ook werk? Gaat hij de mensen, die het faillissement mede veroorzaakt hebben zoals mogelijk Lakeman, de Nederlandse Bank, aanklagen, zoals hij meen ik een keer gezegd heeft van plan te zijn? Na de bijna overdreven aandacht van de media lijkt de huidige stilte toch zeker ook overdreven. Durft men de Nederlandse Bank en Lakeman niet onder het mes te nemen?

Economen en de economie (5 mei 2010): We denken soms, dat economen veel, zo niet alles van de economie afweten. Toch valt dat tegen; als je bijvoorbeeld kijkt, hoeveel economen de depressie goed voorspeld hebben, dan hebben astrologen een aanzienlijk betere track-record. Maar natuurlijk hebben economen verstand van de economie. Misschien meer van de economie zoals die is en hoe die in stand gehouden moet worden, dan van een andere, misschien betere economie. Want ze zijn over het algemeen practici en geen maatschappij hervormers. Zo lees ik bijvoorbeeld in het boek De grote Recessie uit 1999 van de bekende Amerikaanse econoom Paul Krugman: "In de afgelopen paar decennia is de nadruk in het economisch denken gaandeweg verschoven van de vraag zijde naar de aanbod zijde van de economie.", zonder daar verder op in te aan. Maar dat is misschien juist wel het kenmerk, de oorzaak, van onze maatschappij vol recessies - en ook van groei. Producten worden niet meer alleen gemaakt omdat er vraag naar is, omdat ze in zekere zin "onmisbaar" zijn, maar omdat producenten denken vraag te kunnen creŽren, via reclame, inspelen op status, onzekerheid of wat dan ook. We kopen niet meer wat we nodig hebben, maar wat we denken, wat ons wijs gemaakt is, wat de reclame er bij ons in hamert dat we nodig hebben. Een paar voorbeelden? Moeilijk te kiezen, maar wat denk je van grote auto's, humbers? Van fietsen met 21 versnellingen voor mensen die er hooguit 3 gebruiken, van overmatig medicijn gebruik, van cosmetica om ons op allerlei manieren zogenaamd mooier en aantrekkelijker te maken als of het innerlijk er niet meer toe doet. De lijst is lang. Maar wat is mijns inziens het gevolg? Dat enorm veel producten gefabriceerd worden zonder dat ze echt nodig zijn en dat van die producten bij het minste of geringste de afzet drastisch kan afnemen. Een economie gebaseerd op aanbod inplaats van echte vraag, echte behoefte, is uitermate kwetsbaar. Producenten (en economen) zouden zich misschien meer moeten realiseren, dat kunstmatig opgewekte vraag ook een kunstmatig, dus kwetsbaar afzetgebied betekent. Een verschuiving van aanbod productie naar vraag productie zou de economie een stuk bestendiger maken. Kan dat? Ik denk van wel; er zijn nog genoeg "vraag producten". Denk maar aan schone energie, aan betere scholen en opleidingen, betere communicatie en technische ontwikkelingen op gebied van water zuivering (zoals zeewater naar drinkwater), landbouw (minder pesticide), de vleesindustrie (kunstmatig geproduceerd vlees) en nieuw openbaar vervoer.
Mogelijkheden genoeg, en ook mogelijkheden om daarmee onze planeet te redden. Een economie gebaseerd op aanbod en niet op werkelijke vraag is super riskant, maar of de politici, de economen, wij zelf het anders willen? Of gaan we liever de lucht in, zoals van Speyk het lang geleden zei?

Koninginnedag (1 mei 2010): Koninginnedag doorgebracht in Alkmaar. Het is wel een heel ander feest dan vroeger. Toen buurtfeesten: allerlei spelen voor kinderen zoals op straat tekenen met krijt, ringsteken, zaklopen, lampion optocht, ouders die die spelen organiseerden, die met andere ouders praatten, met mensen die ze misschien maar een paar keer per jaar echt zagen. Een echt ontspannen feest, ook met limonade, gevulde koeken, maar eten en drinken was toch bijzaak; het ging om het spelen. Nu begint het vaak al de middag ervoor met het afbakenen van een stukje straat of stoep, waar dan allerlei rotzooi neergezet wordt, afgedankte spullen, om te verkopen. Er waren ook enkele stands met een activiteit, zoals drol schieten, portret tekenen of wortel hakken, alles, net als op de Kermis, voor geld. Koninginnedag is wel erg commercieel geworden; terwijl je vroeger voor niets hoefde te betalen kostte nu alles geld; niet veel, maar toch. Kinderen met een stand werd later thuis gevraagd hoeveel ze verdiend hadden. En achter in de middag begon voor de oudere jeugd en jongere volwassenen het drinken. De hoeveelheid bier, die er doorgedraaid werd was onvoorstelbaar en alle lege plastic bekertjes werden op de grond gegooid. Voor elk glas een nieuw bekertje! Plezier had iedereen wel, zo te zien. En, net zoals vroeger, de koningin had weer een plaats uitgekozen (dit keer in Zeeland), waar ze zich aan den volke vertoonde met al haar natuurlijke warmte.

Katholieke kerk (19 april 2010): Humor kan soms een situatie prachtig samenvatten. Zo zie ik een mopje in de New Yorker van 12 april: een tekening van een heel gewoon, lief oud vrouwtje dat samen met een stoere priester in de kerk voor een biegt hokje staat en zeg: "Maar natuurlijk, Pater, mijn biegt is misschien lang niet zo interessant als die van U".

Voetbal (17 april 2010): Iedereen schrijft over de bekerwedstrijd Ajax tegen Feyenoord en hoe die verpest zal worden door de hooligans van beide clubs en waarbij de Ajax "fans" op hun website wel erg ver gegaan zijn, teruggegaan zijn naar het Duitse bombardement op Rotterdam en wensen dat er weer bommen op Rotterdam gegooid worden. Wat ik er over wil zeggen is dit: dat die "supporters zo'n invloed kunnen hebben, zo ongestoord hun gang kunnen gaan is direct terug te voeren naar de besturen van beide clubs en naar onze "tolerante" samenleving. Die besturen en samenleving nemen nauwelijks actie, nauwelijks aanstoot, werken niet of niet voldoende met stadion verboden, werken niet mee met de politie om de orde verstoorders te arresteren. Die besturen denken misschien alleen op de korte termijn, op de nieuws"waarde" van de rellen, hebben niet door, dat op termijn hun houding en die van hun "supporters" de ondergang van het Nederlandse voetbal betekent. Kijk, hoe het bestuur van Barcelona dit soort problemen heeft aangepakt; er is dus best wel wat aan te doen, als je als bestuur en maatschappij maar wilt.

Te dik door hersens of reclame? (15 april 2010): Wetenschappers kunnen je vaak verbazen, door de manier waarop ze dingen, die al lang bekend zijn heruitvinden. Zo bedacht een bekende professor een paar dagen geleden, dat veel mensen te dik worden door iets in de hersens. Het Pavlov effect misschien, zou hij daar van gehoord hebben. Het is nu eenmaal zo, dat als je drie dagen om vijf over vijf een chocolaatje neemt, je de volgende dag precies om die tijd trek krijgt in zo'n chocolaatje. En hij vroeg zich niet af (of wist het niet) wat het was in die hersens, hoe het er in kwam. Maar als je kijkt naar de tv en ziet, hoeveel reclame er is - ook en vaak ook juist voor kinderen - voor allerlei soorten van snoep en verkeerd eten dan weet je het wel. Wat die professor niet kon bedenken hebben de reclame jongens al lang bedacht! Continu hameren op hetzelfde aanbeeld, continu de mensen en hun hersens opnieuw prikkelen om meer te eten, dat werkt! En de reclame maakt nu eenmaal misbruik van de vrije meningsuiting om meer geld te verdienen voor hun opdrachtgevers, de voedingsmiddelen industrie, de Unilevers en McDonnalds. In de reclame industrie bestaat moraal niet, of het nu gaat om het verkopen van snoep, borrelhapjes, maaltijden of producten verkopen op andere gebieden, zoals cosmetica enz. enz. En de reclame industrie is veel en veel machtiger en invloedrijker dan we denken. Ze beheersen vaak zelfs het nieuws in kranten: een krant bedenkt zich wel 100 keer voordat ze iets slechts schrijven over een belangrijke reclame klant; die inkomsten kunnen ze immers slecht missen! We leven in een merkwaardige maatschappij, waar de reclame zelfs concertzalen gebruikt, sporthallen, eigenlijk alles en alles, om producten te verkopen die we meestal niet nodig hebben of die zelfs slecht voor ons zijn. Scrupules bestaan niet bij de reclame jongens en bij hun opdrachtgevers; wat telt is alleen de verkoop cijfers. En geen politicus, geen wetenschapper, die ons daar voor waarschuwt.

Grootste bedreiging van de aarde (7 april 2010): Het is uiteraard fantastisch, dat er toch in betrekkelijk korte tijd zoveel te doen is over de opwarming van de aarde. Je moet je wel afvragen, of dat bezorgdheid uit milieu overwegingen is, of dat men eindelijk inziet, dat onze energie bronnen, die we uit de grond halen opraken en dus ook duurder worden. En dat daardoor alternatieve energie commercieel steeds interessanter wordt. Maar wat de reden ook is, "groene" energie wordt steeds aantrekkelijker en daardoor ook steeds meer beschikbaar. Toch, hoezeer milieu maatregelen nodig zijn, vergeten milieu activisten vaak 1 van de belangrijkste oorzaken van onze "aarde" problemen: de bevolkingsgroei. Als we er niet in slagen de bevolkingsgroei een halt toe te roepen zullen alle andere maatregelen uiteindelijk niet helpen!

Israel (4 april 2010): Israel bouwt weer verder aan nieuwe nederzettingen op Palestijns terrein en probeert daarmee tevens voor de zoveelste keer vredes onderhandelingen te blokkeren. En voor de zoveelste keer beschuldigt het critici van Israel van anti-semitisme. En dat is natuurlijk de grootste onzin. Terwijl Duitsland na 1945 een beschaafd land is geworden glijdt Israel steeds meer af naar een amorele, geweld plegende staat, die zonder enig schuldgevoel bommen op burgers en kinderen gooit en de vrijheid van meningsuiting in eigen land steeds meer onderdrukt. En dat heeft niets te maken met Joden buiten Israel, die lang niet allemaal achter de IsraŽlische politiek staan, of met de Joden in Israel, die tegen de van de IsraŽlische regering protesteren. Ik ben ten ene male geen anti-Semiet en veel van mijn Joodse vrienden (want die heb ik genoeg) delen mijn mening, dat Israel op schandelijke manier afglijdt naar het plegen van volkerenmoord. En kranten in Israel mogen geen kritiek meer uiten, journalisten worden gevangen gezet als ze de regerings politiek niet steunen. Dat bijvoorbeeld de journalist Anat Kam al 3 maanden huisarrest heeft (NRC van 4 april) mogen IsraŽlische kranten niet publiceren. Israel, wordt toch wakker!

Film (29 maart 2010): Gister avond op Canvas de film Mar ardentro gezien van Alejandro Amenabar, een waanzinnig goede film van deze top filmer, waarin de problemen rond euthanasie op werkelijk zeer duidelijke en gevoelige wijze werd getoond. Een aanrader voor iedereen, maar natuurlijk ook speciaal voor ouderen. Prachtige dialogen, levensechte karakters. Aan het eind, na een verloren proces, dood de al 28 jaar verlamde hoofdpersoon zichzelf, terwijl zijn inmiddels demente advocate als zombie door blijft leven. Ik hoop, dat deze film nog vaak vertoond zal worden.

Waardering2 (24 maart 2010): Burgemeester van Amsterdam Cohen is nu lijsttrekker geworden van de PVDA en alom klinken waarderende woorden. Deze "fantastische" burgemeester, die de verschillende bevolkingsgroepen in Amsterdam zo goed heeft laten samenwerken., enz, enz. Maar iedereen schijnt te vergeten, dat het ook de burgemeester was van het metro debakel (kosten overstijging, vertraging en andere problemen zoals beschadiging van woningen)en van het drama van de verbouwing van de 2 meest belangrijke musea tegelijkertijd, wat niet best was voor het toeristen bezoek en dat ook al weer gepaard gaat met enorme verbouwings vertragingen. Nu heeft hij al een keer gezegd over de metro, dat het de wethouder was en niet hij, die zich daar mee bemoeid heeft, maar mij lijkt toch, dat hij als burgemeester zich er wel mee had moeten bemoeien en toch zeker de eindverantwoording heeft van het functioneren van de gemeente raad. Mocht deze Heer Cohen premier worden, weten we dan hoe hij te werk gaat en gaan we dan ook allerlei projecten zien, die duurder worden dan begroot, die met enorme vertragingen gepaard gaan en die dan weer niet onder zijn verantwoording vallen? Mij lijkt, dat de Heer Cohen zich duidelijk dient uit te spreken over zijn houding in het verleden, en of/hoe zijn houding in de toekomst anders zal zijn.

Waardering (21 maart 2010): Het is vreemd met waardering voor openbare of politieke personen; soms is die waardering terecht en soms helemaal niet. Deze week bijvoorbeeld zie ik in de VPRO gids een aankondiging van een documentaire over Luns, ooit minister van buitenlandse zaken. Het artikel is nogal lovend, terwijl toch deze Luns, ondanks dat hij het tot hoofd van de Navo gebracht heeft, vrij algemeen als een enorme blaaskaak beschouwd werd. Een ander geval is Hans van Mierlo, oorspronkelijk min of meer door vrienden de politiek in getrokken, die nu bij zijn dood de hemel in geprezen wordt door vriend en zowaar ook door tegenstanders, in zijn geval toch wel heel terecht, want hij was integer en heeft zeker een aantal goede democratische ideeŽn naar voren gebracht. En een derde voorbeeld is Zalm, oud minister van FinanciŽn, die in die functie zo'n enorme indruk maakte als de zuinige doch rechtschapen boekhouder die ons huishoudboekje goed beheerde, en die dat aureool nog steeds meedraagt. En dat, ondanks zijn vele misstappen. Ik noem zijn uitverkoop van een goed deel van de Nederlandse goud-voorraad tegen de laagste prijs op de bodem van de goudmarkt. En het feit, dat onder zijn leiding Nederland de euro instapte op een te lage gulden koers, waardoor onder andere pensioenen een 10% te laag omgezet werden. En recent nog, dat hij in dienst trad als commissaris van de DSB bank en met zijn eerlijke boekhouders blik die twijfelachtige bank positieve publiciteit verschafte. Ongetwijfeld zal Zalm evenzeer bejubelt worden bij zijn dood als van Mierlo, maar ook zeker minder terecht!

Economische groei (15 maart 2010): Zeer veel economen en politici zien groei als het magische middel waardoor alles weer goed zal komen. Van politici kan je dat verwachten, die willen geen onpopulaire maatregelen nemen zoals bezuinigen, afstand doen van luxe, van veel kunnen besteden. Maar economen zouden toch beter moeten weten. Groei zoals meer auto's, meer luxe is gewoon niet mogelijk op onze aarde met een China en India hard op weg ons welvaart niveau te realiseren en met nog veel andere ontwikkelingslanden,die dat spoor willen volgen. Het moet iedereen toch duidelijk zijn: het gaat om selectieve groei, andere groei. Bijvoorbeeld groei naar betere leefomstandigheden zoals schonere lucht, meer thuiswerk waardoor men de nutteloze uren transport naar en van werk kwijt is, werk in de studie- en ontspanningssfeer, hard nodig bij kortere werktijden, in de gezondheidszorg, groei van schone economische wind-, water- of zonne- energie waardoor vele mensen, die nu olie winnen of auto's maken schoner en nuttiger werk zouden kunnen vinden. De lijst is lang van terreinen waar groei niet alleen noodzakelijk is maar ook mogelijk, langer wellicht dan de lijst van gebieden waar we geen groei meer kunnen hebben, waar we zelfs naar reductie toe zouden moeten gaan. O, als politici maar durf hadden, niet zo veel op het verkrijgen van stemmen uit zouden zijn! En als wij zelf maar eens zagen dat zoveel mogelijk bezitten ook harder werken betekent en eerder nerveus dan gelukkig maakt.

Wat veroorzaken we mogelijk zelf en hoe doen we dat? (12 maart 2010): Ik lees in een boek over ADHD de vraag: Hoe doe jij je probleem. Of concreter, anders gezegd: Vertel me eens wat ik moet doen om jouw probleem te krijgen, in jouw situatie te belanden. Een boeiend boekje hierover is Recepten om in de puree te raken van Bruno Paul de Roeck. Het idee is, dat als je me kunt uitleggen hoe ik in jouw puree terecht kan komen, je ook de vinger kan leggen op wat je moet veranderen om tot een ander resultaat te komen, niet meer in de puree te raken. Deze techniek geldt natuurlijk niet alleen voor ADHD, maar voor allerlei situaties, zoals bijvoorbeeld relatie problemen, enz. enz. Succes ermee.

De zonnebril van Karl Lagerfeld (8 maart 2010): Al jaren keek ik, telkens als Karl Lagerfeld op de TV te zien was, met verbazing naar zijn hoge boordje. Niemand anders dan hij zou dat kunnen dragen. Maar ook met enige jaloezie keek ik naar zijn zonnebril met wit montuur, die hij eeuwig en altijd op had. Vermoedelijk ook, omdat ook binnen altijd de schijnwerper op hem gericht zijn. En nu, na jaren, werd mijn wens verhoord en kreeg ik voor mijn laatste verjaardag een "echte" Lagerfeld zonnebril met het echte witte Lagerfeld montuur. Er hoeft maar een staaltje zon in de lucht te verschijnen of ik zet hem op. Overigen, tot mijn verbazing, valt de bril de mensen die ik tegenkom niet bijzonder op. Men kijkt niet om, brengt het gesprek niet onmiddellijk op die mooie bril. Maar ik ben er gelukkig mee. En nu zag ik gisteren Karl Lagerfeld op de TV, maar met een zonnebril met donker montuur! Vond hij het genoeg, is de mode veranderd? Het maakt mij niet uit; ik heb de zonnebril die ik wilde en die, nu Karl hem zelf niet meer draagt, nog exclusiever is dan ooit!

Negatieve emoties (5 maart 2010): Wat zijn negatieve emotie? Het woord negatief zegt het al. Negatief voor jezelf want ze slokken energie op en verhinderen helder denken. Haat, kwaadheid, maar ook angst voor de toekomst, voor iets wat misschien ooit zou kunnen gebeuren, angst voor maar ook het starten van een oorlog, een gevecht. Ik las in een recensie van een historische film, dat een Engelse Koning ooit een oorlog met Frankrijk startte, omdat de Franse Koning hem beledigd had! Zo kan een koning een oorlog beginnen en een mens een gevecht. Negatieve emoties hoeven geen echte en feitelijke reden te hebben; ze worden vaak veroorzaak en gevoed door verbeelding, je zou kunnen zeggen van "negatieve" verbeelding. Waarom geven we iets zo negatief, schadelijk en energie vretend als negatieve emoties zo moeilijk op? We wentelen ons er in rond als varkens in de modder. En waar kijken velen van ons het liefst naar op de TV, naar wat voor films? Veelal films boordevol negatieve gebeurtenissen, geweld, bedriegerij. Laten we ons eens afvragen of we niet met wat minder negatieve emoties toe kunnen, met wat minder sombere ideeŽn over wat er gebeuren kan of gebeurt is. Natuurlijk, reŽle angst is goed; als er een auto recht op je af rijdt spring je bliksemsnel opzij. Maar je bijvoorbeeld verbeelden dat vaak een auto op je af rijdt terwijl er geen auto is die dat doet, dat iemand je wil slaan terwijl dat niet zo is, dat soort gedachten werkt toch aardig negatief.

Vrolijke politici na kabinet val (28 februari 2010): We zien Wouter Bos, Plaskerk en vele anderen uit het gevallen kabinet steeds in beeld, campagne voerend of bij alle talkshows waar ze maar bij kunnen komen. Op zich niet zo gek; er komen verkiezingen aan. Wat wel gek is: hoe vrolijk en zorgeloos ze zich aan het publiek presenteren. Geen vrolijker man dan Bos bij de wereld draait door; hij lachte om alle grappen, alle tv-fragmenten en had een opinie over alles. Vanwaar die vrolijkheid, Meneer Bos en anderen? Is er dan geen economische crisis, moest het kabinet geen bezuinigingen vaststellen, had Nederland niet dringend een leiding gevend kabinet nodig? Ego'tjes die hun ego belangrijker vonden dan het landsbelang en die zich dan na dit kabinet debakel zo vrolijk en zorgeloos aan het volk vertonen. Bizar!

Onze bestuurders mogen alles? (22 februari 2010): Een tijdje geleden bleken de bestuurders van een aantal provincies en steden via riskante financiŽle handelingen miljoenen van ons burgers te hebben "verkwanseld" bij een onbekende bank uit IJsland voor een habbekrats meer rente. Nu lees ik, dat schoolbesturen ook al miljoenen van ons gemeenschapsgeld verloren hebben door het met risico te "beleggen". Mag dit zo maar, zijn er geen regels, hebben deze besturen en met name de bestuurders/ambtenaren, die de financiŽn beheren geen enkel verantwoordelijkheids gevoel, geen enkele moraal, om zo maar rustig met het geld van anderen, ons geld dus, te speculeren? En waarom worden deze mensen niet gestraft, persoonlijk verantwoordelijk gehouden? Ze mogen kennelijk gewoon verder gaan met hun wanbestuur. Wat je je ook afvaagt: hoe komt het dat provincies zoveel geld over hadden waar ergens mee gespeculeerd kon worden Als dat subsidie geld was voor beter onderwijs, hadden ze dan dat geld ook niet uit moeten geven aan beter onderwijs?

Banken gaan door; wil of kan de EEG ze nog stoppen als de individuele landen het niet doen? (2) (18 februari 2010): In de NRC van 17 februari staat, dat Nederland ook benaderd werd door een Amerikaanse zakenbank met voorstellen voor dubieuze constructies en die bank de deur heeft geween. Welke landen zijn nog meer benaderd binnen en buiten EEG en welke landen buiten Griekenland zijn hier ook op ingegaan? Men heft het over dubieuze maar wettelijk niet strafbare constructies, maar ik vraag me af of dat niet-strafbare wel waar is. Misschien waren de constructies op zich niet strafbaar, maar het meewerken aan het vervalsen van de financiŽle situatie van Griekenland en mogelijk andere landen, het willens en wetens zand in de ogen strooien van de bevolking van een land en van de andere EEG landen, het verzinnen van de manier waarop en meewerken met een regering aan het geven van een onjuiste voorstelling van haar financiŽle situatie zal toch zeker wel strafbaar zijn. Het is te vergelijken met heling, maar dan nog erger, namelijk ook het verleiden en aansporen tot misdrijf, bedenken van het plan om het misdrijf te plegen. Ik schreef al: die Amerikaanse bank (mogelijk maar niet direct waarschijnlijk die banken?) moet aangepakt worden, maar wil of kan de EEG dit nog? Nelie Kroes had wel de moed Microsoft aan te pakken; welke commissaris roept nu een halt toe aan deze bank? En legt deze bank een boete op? Of is deze bank al te machtig, machtiger dan de EEG?

Banken gaan door; wil of kan de EEG ze nog stoppen? (1) (16 februari 2010): De EEG heeft problemen in Griekenland, mogelijk komen andere landen met problemen er nog aan; de Euro loopt mogelijk gevaar. En terwijl dit aan de gang is lees ik in de NRC van 15 Februari: Bank hielp schuld Grieken maskeren. Dit houd je toch werkelijk niet voor mogelijk! Deze bank, de zo bekende Goldman Sachs, die blijkbaar volgens de berichten al vele malen eerder gevaarlijke financiŽle constructies heeft bedacht en zo mogelijk aan het ontstaan van de crisis heeft bijgedragen en nu ook aan de crisis zeer goed lijkt te verdienen, heeft volgens het bericht via "creatief boekhouden" de indruk helpen wekken, dat de Griekse kas voller was dan uiteindelijk is gebleken. Je vaagt je af waar "creatief boekhouden" ophoudt en "regelrecht bedrog" begint en of de bank voor zijn "medewerking" niet gestraft moet en kan worden, bijvoorbeeld door deze bank alle activiteiten in de EEG te verbieden tot hun aandeel in de Griekse "tragedie" volledig is uitgezocht. Het lijkt er op, volgens het artikel, dat de bank voor allerlei goede onderpanden heeft gezorgd en voor zijn op zijn minst zeer laakbare morele gedrag, amorele "creativiteit" goed beloond is. Doen politici hier helemaal niets aan, is deze bank, zijn banken al zo machtig, dat ze volledig boven de wet staan? Hebben ze ook andere EEG landen al "creatief geholpen"? Een angstaanjagende gedachte!

Effect van licht en tijd op gezondheid, op Kanker of Alzheimer (6 februari 2010): Afgelopen zondag op Teleac in de serie Focus een tv uitzending gezien "Alles op zijn tijd", (31 januari 18.15 op Hilversum 2, voor hen, die gemiste programma's kunnen oproepen),over de wereldklok en onze eigen individuele klokken, die ten opzichte daarvan voor of achter kunnen lopen en welke gevolgen dat kan hebben. En hoe men met medische behandelingen gebruik van die klokken kan maken. Zo heeft men in Parijs ontdekt, dat een chemokuur veel effectiever kan zijn indien toegediend op een tijd, waarop de lichaamscellen of bijvoorbeeld de stofwisseling minder actief zijn. Op de meest gunstige tijd bleven 2x zoveel gezonde cellen leven en gingen 5x zoveel kankercellen dood! In hoeveel ziekenhuizen houdt men hier al rekening mee? Geboortes zijn daarom ook 's nachts minder pijnlijk dan overdag en veel kinderen werden dan ook 's nachts geboren. Ik heb de indruk dat tegenwoordig veel doctoren liever overdag werken en daarom vaak bevallingen opwekken op een voor hen gunstig tijdstip. Bij mensen met Alzheimer gaat vaak ook het gezichtsvermogen achteruit en mede daardoor gaat hun individuele klok steeds meer ongelijk lopen. Proeven hebben bewezen, dat met 3x zo sterk licht overdag hun interne klok weer wat beter gaat lopen, waardoor hun geheugen weer wat beter wordt, ze weer wat meer dingen zelf kunnen doen en, wel heel belangrijk, ze beter gaan slapen. Dat laatste is wel heel belangrijk, want Alzheimer patiŽnten slapen slecht, worden 's nachts veel keren wakker, waardoor ze steeds nerveuzer en geÔrriteerder raken. Ook hier weer; hoeveel huisartsen of specialisten weten dit en raden dit de familieleden aan, zodat Alzheimer patiŽnten langer thuis kunnen blijven? Bij de gevallen, die ik ken, is hier nooit met familie over gesproken! En in hoeveel verpleeghuizen kent men de werking van meer licht en mag men hier rekening mee houden? Het is mij wel opgevallen, dat in de paar verpleeghuizen die ik ken de verlichting op een laag pitje stond. Het is mogelijk ook een dilemma: bezuinigingen en personeelsgebrek stimuleren de directies mogelijk niet tot het installeren van ruimtes met extra sterke verlichting en tot het activeren van de patiŽnten.

Wie nemen de risico's? (28 januari 2010): Wij denken vaak: mensen die in vrij korte tijd enorm rijk geworden zijn zijn risico nemers. Het zijn gokkers, ze zijn niet bang, ze durven alles. Maar in feite is niets minder waar. Een recente Franse studie, heeft uitgewezen, dat die mensen juist geprobeerd hebben alle risico's uit te sluiten. Gedegen onderzoek vooraf naar de mogelijkheden van bepaalde "deals", het zien van een "gat in de markt", mogelijkheden zo goot, dat risico's vrijwel uitgesloten waren, een prijskaartje van wat ze kochten of investeerden, zo laag, dat er geen risico aan zat en tenslotte anderen aantrekken om voor de financiering te zorgen, het hoort er allemaal bij. De studie noemt deze mensen dan ook geen speculanten, maar predators, roofdieren, die hun plannen verwezenlijken door het benodigd kapitaal binnen te halen van mensen, die wel risico willen lopen. Zelf blijven ze wat risico's betreft vrijwel buiten schot en tegelijk hebben ze het zo geregeld, dat ze zelf wel het grootste deel van de winsten behouden. Het wordt ons allemaal zo mooi voorgeschoteld door banken, brokers en anderen: neem risico, dan heb je ook de kans op grote winsten, maar zo is het dus niet; zij die risico's nemen verliezen uiteindelijk altijd en juist zij, die de zaken zeer grondig onderzoeken, zelf geen of slechts heel kleine risico's lopen en die risico's op anderen afschuiven zijn de veelverdieners.

Kilometer heffing voor auto's (26 januari 2010): Kilometer heffing, de kranten staan er vol mee. Als leek denk je dan: waarom doen ze er zo moeilijk over? Hef een extra belasting over de benzine prijs en je bent klaar. Hoe meer kilometers, hoe meer benzine je gebruikt en hoe meer belasting je betaalt. In Frankrijk doen ze het al jaren zo eenvoudig: geen kenteken belasting voor auto's, maar belasting op de benzine prijs. Iedereen betaalt daar dus naarmate hij/zij meer of minder rijdt. Een voorbeeld om na te volgen?

Volksuitspraak over het weer voor 2010 (12 januari 2010): In m'n Franse krant van vanochtend lees ik het volgende volksgezegde voor 12 januari : Les douze premiers jours de janvier indiquent le temps qu'il fera les douze mois de l'annee. De 12 eerste dagen van januari geven het weer aan zoals het zal worden voor de 12 maanden van het jaar. Als dat waar is belooft het niet al te best weer dit jaar!

Astrologie over de wereld in 2010 (9 januari 2010): Voor de sceptici, die niet weten wat astrologie echt is, die mogelijk afgaan op de wekelijkse kranten- of tijdschriftkolommen met persoonlijke "voorspellingen" als entertainment en die niets met echte astrologie te maken hebben, quoteer ik wat de Franse astroloog Barbault schreef in 1990 (ja, in 1990):
"De omwentelingen van 2010: De oppositie van Saturnus en Uranus van 2008 tot 2010 geeft de weg aan, en Jupiter vergroot de werking daarvan: dit drietal is over het algemeen in contact met elkaar ten tijde van economische crisis en ook tijdens de oorlogen, die in het algemeen op een crisis volgen. Crisis zowel als oorlog even verwoestend. ...... wij vrezen voor een economische recessie, de eerste in de 21e eeuw. .... we vrezen voor een crisis in de internationale verhoudingen en voor nationalistische tendensen, leidend tot een botsing van economische belangen vol gewelddadigheid".
Zoals de astroloog Raymond Merriman (die de huidige crisis ook al jaren geleden voorspelde) schreef (zie ook 3 januari): "Het hoeft zo niet te gebeuren, als we dit keer tonen dat we geleerd hebben van de geschiedenis en nu wijzer reageren", maar helaas, denk ik dan, tot zover is van die wijsheid nog niets gebleken. Het is in ieder geval zeker, dat de oude regels niet meer zullen opgaan en dat we nieuwe leefregels zullen moeten bedenken en adapteren.
Dat de banken/bankiers tot zoverre niets geleerd hebben is duidelijk: exorbitante bonussen over 2009, over winsten verkregen uit goedkope regeringssteun bedoeld om huiseigenaren en kleine bedrijven te helpen, maar gebruikt om speculatieve winsten te maken. Dat regeringen en toezichthouders tot dusverre niets geleerd hebben is ook duidelijk: steun aan banken zonder daar stringente voorwaarden aan te verbinden en zonder de rol van centrale banken te herzien en in plaats daarvan de door hen geregeerde landen zwaar in de schulden steken. Tot dusverre dus weinig hoopvol. Wacht men misschien op een volksopstand die de bankiers en politici ter verantwoording gaat roepen?

Geld verdienen aan zieken en angst voor ziekten (5 januari 2010): De pharmaceutische industrie heeft het weer voor elkaar gekregen: ons bang maken voor een griep epidemie op basis van rapporten vermoedelijk door hen betaald en geredigeerd en op basis daarvan een veelvoud van vaccins verkopen van war echt nodig was. Zullen we ooit die pharmaceutische bedrijven onderzoeken en mogelijk aanklagen? Ik denk het niet. Anders dan de banken opereren ze slim, (pseudo)wetenschappelijk, met namen van wetenschappers. Wat ze zeggen lijkt echt en had, weliswaar met uitermate weinig waarschijnlijkheid en op veel kleinere schaal dan door hen gerapporteerd, kunnen gebeuren: een griep epidemie. Maar moesten we daarvoor massaal ingeŽnt worden? Is het soms niet goed een paar dagen in bed te liggen en uit te zieken, wat rust te nemen? Frankrijk bijvoorbeeld heeft zich laten aanpraten 94 miljoen vaccins te kopen, er 5 miljoen te gebruiken en 9 miljoen weg te geven en zit nu met een voorraad van80 miljoen vaccins, nota bene met een snel aflopende geldigheids datum. Landen in soortgelijke situatie, nu weder verkopers, zijn Duitsland, Nederland, Italie, Engeland, Belgie en Canada. Wie betaalt de schade van deze landen, de winsten van de medische industrie? Natuurlijk, via de belasting U en ik!

Het jaar 2010 (3 januari 2010): Laat ik beginnen met iedereen een goed en gezond jaar toe te wensen. En laten we hopen, dat we gezamelijk wat stappen zullen zetten om de opwarming en de pollutie van de aarde een halt toe te roepen en dat we wat kunnen doen om de ongelijkheid tussen de grote groep armen en de kleine groep rijken wat te verminderen. Het klinkt allemaal heel idealistisch, maar of we wat doen? Als astroloog ben ik niet optimistisch voor de komende jaren; de planeten saturnus, uranus en pluto staan in een overeenkomstige onderlinge figuur als in 1930, wat er sterk op lijkt, dat de huidige crisis nog een aantal jaren zal duren, zeker tot 2015. Maar hoewel de kans groot is, het hoeft niet. Misschien heeft de mensheid iets geleerd, zoals een collega astroloog hoopt, en gaan we deze crisis beter bestrijden dan we in 1930 deden. Misschien is de mensheid wat wijzer geworden, nemen de politici dit keer verstandiger maatregelen. Het is mogelijk, natuurlijk, maar of het ook waarschijnlijk is? We zijn hardleers, we willen vaak materiŽle welvaart voor ons zelf boven alles, de rijken en machtigen willen rijker en machtiger worden en vergeten daarbij, dat dat op de langere termijn voor de aarde, voor ons allen en dus ook voor henzelf slecht uitpakt. We kunnen dit keer verstandiger optreden - maar of we het ook doen? Het was een merkwaardige oude jaars viering een paar dagen geleden, met vuurwerk, maar ook met een soort laaghangende bewolking, een dreiging van nog meer ellende en problemen voordat oplossingen gevonden worden.

Klik hier voor artikelen vanaf 30 november 2004 tot eind 2009

Inhoud vanaf 1 januari 2010 tot 1 januari 2014:

Huizen prijzen in Nederland. (17 maart 2014). Oekraine (17 maart 2014). Goud uit Oekraine (11 maart 2014). Verkiezingen (7 maart 2014) Hoe milieu bewust zijn de gifgas vernietigers (25 februari 2014)? Koffie (21 februari 2014). Een militair terug uit Afghanistan (18 februari). Verstandelijk Gehandicapten Zorg (9 februari). Nieuwe mobiel (25 januari 2014). Nieuwe Computer (21 januari 2014). Veel Nederlanders willen Rusland lesje lezen en verwaarlozen eigen gehandicapten (14 januari 2014). Een beetje astrologie en maatschappij dromen (12 januari 2014). Hoe was 2013 in Nederland? (30 december 2013) Willen wij een leefbaar Nederland? (25 december 2013) Steve Jobs biografie (20 december 2013). Bob Dylan in Nederland (2 november). Nieuwe computer en Steve Jobs (17 december 2013). Computer problemen (22 november). Paul van Vliet, ambassadeur van Unicef (4 november). Bob Dylan in Nederland (2 november). Schone energie (24 oktober). Theater Maatwerk, professioneel toneel voor Verstandelijk Gehandicapten. (14 oktober) Het nut van leven? (4 oktober) Alkmaar (3 oktober) Amsterdam Noord (30 september) : Hoe "onschuldig" is WIFI? (20 september 2013): Landbouw en water en olie en landbouw giften. (19 september 2013): Verstandelijk gehandicapten en hun behandeling. (17 september 2013): Post behandeling Nederland (12 september 2013): Politieke partijen en democratie (7 september 2013): Schaliegas (28 augustus 2013): Afluisteren van de Amerikaanse NSA (21 augustus 2013): Ons denken, hoe betrouwbaar is het? (14 augustus 2013) : Sigmund (7 augustus 2013), Philippe Claudel (5 augustus 2013): De Slimste Mens (29 juli 2013): Nederland (22 juli 2013): (Burgemeester) Bruinooge luidt noodklok (15 juli 2013): Nederland (12 juli 2013): Vakantie in Frankrijk 2 (10 juli 2013): Vakantie in Frankrijk (8 juli 2013): The Blues (15 juni 2013): Cruise naar de Noorse Fjorden 2 (6 juni 2013): Schoolmoeders (en vaders). (4 juni 2013): Eneco en enkele kust gemeenten (14 juni 2013): Cruise naar de Noorse Fjorden 2 (6 juni 2013: Schoolmoeders (en vaders). (4 juni 2013): Bezuinigen. (31 mei 2013): Cruise naar de Noorse Fjorden. (26 mei 2013): Politici verspillen miljoenen en maken andere fouten zonder persoonlijke gevolgen. (17 mei 2013): Schaliegas (11 mei 2013): Geld en bankiers (6 mei 2013): Godfried Bomans (29 april 2013): Hersenen en kunst (22 april 2013): Illegalen en Staatssecretaris Teeven (17 april 2013): Monarchie (12 april 2013): Gevangenis systeem in gevaar (5 april 2013): Professor in het belastingparadijs (28 maart 2013): Nieuwe ziekten en kwalen (24 maart 2013): Eigen aandeel (22 maart 2013): Omar Khayyam (21 maart 2013): Onderhandelen (20 maart 2013): Mensenrechten (16 maart 2013): Rabobank en wielrennen (6 maart 2013): Staatssecretaris Teeven, onze politieke humorist (23 februari 2013): Parijs (21 februari 2013): Jaques Brel (2) (13 februari 2013): Regarde bien, kijk goed, van Jaques Brel (12 februari 2013): Aardbevingen in Groningen (11 februari 2013): Kranten en toezichthouders (7 februari 2013): Het tv programma Tegenlicht (31 januari 2013): Politici en leiders zonder vertrouwen (21 januari 2013): Natuurgebied Alkmaar/Egmond/Bergen (16 januari 2013): Nieuwjaars resoluties (8 januari 2013): Ster-restaurant (7 januari 2013): Een nieuw jaar (1 januari 2013): Ballet (21 december 2012): Humor (20 december 2012): Lege kantoorgebouwen (11 december 2012): Groei Fanatieke Moslim landen dankzij Westen (1 december 2012): Gemiddelde leeftijd - worden we wel ouder? (20 november 2012): Pestvogels (14 november 2012): De tao van het reizen (12 november 2012): Nederlandse kruideniers, publieke omroep (12 november 2012). Ouders en pesten (6 november 2012): Grondprijzen en politici (5 november 2012): Texel (1 november 2012): De Rabo bank (24 october 2012) Strip verhalen (23 october 2012): Fabrikanten van geneesmiddelen (17 october 2012): Autoriteiten en individuen - Power to the People (12 october 2012): Drones of brood - wat maakt je geliefder? (11 october 2012): Liefhebbers van The Blues (29 september 2012) Carrie van Houten (25 september 2012), Verkiezingen (20 september 2012): Onze Koningin (18 september 2012): Bescherming Wilders (12 september 2012): Partij voor de dieren (3 september 2012): Oorlog (24 augustus 2012): Ons leven (15 augustus 2012): Copy-right en patenten (14 augustus 2012): Israel en de Palestijnen (12 augustus 2012): Belgen en Nederlanders (11 augustus 2012): Websites van de experts (10 augustus 2012): Medische zorg en behandelingen (4 augustus 2012): Drones, onbemande vliegmachines met verontrustende mogelijkheden (26 juli 2012): De macht van de Verenigde Staten (20 juli 2012): Centrale Bankiers (14 juli 2012): Oude wijsheid (7 juli 2012): Ballet en muziek dit weekend (2 juli 2012): Ontwikkelingshulp of invoer heffingen en beperkingen import in ontwikkelingslanden? (29 juni 2012): Krediet crisis, wat is dat? (25 juni 2012): Kosten van de medische zorg onbetaalbaar (20 juni 2012): Illegalen opgepakt als moordenaars (14 juni 2012): Arabische "lente"(3 juni 2012): Kinderen (30 mei 2012) : "Modern" voetbal(24 mei 2012): Pianist en dirigent Daniel Barenboim(10 mei 2012) : Weervoorspellingen(2 mei 2012): Koninginnedag 2012(30 april 2012): SBS6(22 april 2012): Huurverhoging?(20 april 2012): Ons Koningshuis(17 april 2012): Peter de Vries in vrije val(10 april 2012): Zichtbare astrologie(2 april 2012): Koopkracht handhaven????(26 maart 2012): Authenticiteit en maniertjes(19 maart 2012): Parijs 2(12 maart 2012): Parijs(11 maart 2012): KPN(10 maart 2012): Storingen(9 maart 2012): KPN en internet storingen(16 februari 2012): Sporthelden(15 februari 2012): Elfstedentocht(9 februari 2012): Fysiotherapeuten(8 februari 2012): Sneeuw(6 februari 2012): Lage rente(1 februari 2012): Woning corporaties en hun leidinggevend kader(31 januari 2012): Facebook en Wikileaks(30 januari 2012): Martelen in Libie, dank zij wie?(29 januari 2012): Economie(24 januari 2012): FinanciŽle astrologie en de crisis(22 januari 2012): Coma-drinkers en betalen(20 januari 2012): Franse Presidentschap(19 januari 2012): Dieren(16 januari 2012): de Libelle(13 januari 2012): Arnon Grunberg(11 januari 2012): Godsdienst en Geloof(5 januari 2012): Een nieuw jaar(1 januari 2012) : (Fanatieke) Burgers inplaats van politie (29 december 2011): Kerst circus (26 december 2011): Te dikke mensen (16 december 2011): Internationaal Strafhof in den Haag (6 december 2011): Moderne "wapen"handel onthuld door Wikileaks (5 december 2011): Raoul Heertje - Mark Rutte is lesbisch (1 december 2011): De waarde van cash geld? (25 november 2011): Bestuurders (18 november 2011): Politici los van achterban (17 november 2011): Europa (11 november 2011): Wapenhandel (11 november 2011): Euthanasie (9 november 2011): Waterdruk een wonder? (31 october 2011): NAVO helpt Sharia en onderdrukken van vrouwen (31 october 2011) Plezierige sex (28 october 2011) Speculerende pensioenfondsen (21 october 2011 Economen en de crisis (14 october 2011) Capitalism - a love story, van Michael Moore (13 october 2011) Ivo Niehe en Job Cohen (10 october 2011) Kritiek op Israel -is dat goed of slecht voor dat land? (6 october 2011) Partij van de Arbeid (3 october 2011) Franse geschiedenis en huidige regeringen (28 september 2011) Wet Openbaarheid gegevens (2 september 2011) Energie en Maxime Verhagen (31 augustus 2011) Bramen plukken (29 augustus 2011) Koopkracht (27 augustus 2011) Socionomics en Astrologie (26 augustus 2011) Krediet, onbeperkt krediet (22 augustus 2011) Moeilijke tijden - armen als molenwieken (19 augustus 2011) Kernenergie en export (12 augustus 2011) Boeken in Deventer (9 augustus 2011) Minister-President Rutte (6 augustus 2011) De Karavaan (1 augustus 2011) Johan Cruijff en de media (28 juli 2011) Afluisteren (20 juli 2011) Wielrennen - Tour de France (12 juli 2011) Echtscheidingen (11 juli 2011) Mensenrechten (1 juli 2011) Albert Hein en biologisch (1 juli 2011) Mogen politici (en andere bestuurders) de hun toevertrouwde machtspositie misbruiken? (27 juni 2011) Griekenland helpen (22 juni 2011) Kinderbescherming (19 juni 2011) Ziektekosten (14 juni 2011) FinanciŽle Astrologie (8 juni 2011) Schrijven (5 juni 2011) Nieuw Duitsland (31 mei 2011) Vakantie (27 mei 2011) Minister Donner en de Wet Openbaarheid van Bestuur (6 mei 2011) Speeltuin in Bennebroek (3 mei 2011) Welk Egypte, welk Libie, welk Syrie, etc.? (30 april 2011) Chinees of Westers China? (24 april 2011) Bommen uit het Westen (2) (22 april 2011) Bommen uit het Westen (21 april 2011) Censuur en vrije meningsuiting (20 april 2011) Sport, sportbonden en sporters (20 april 2011) Olie verdeling overleg voor inval (19 april 2011 Onze minister-president Rutte ontroerd (18 april 2011) Ritueel slachten (14 april 2011) Pensioenfondsen en speculatie (13 april 2011) Dichter of wat dan ook des Vaderlands (11 april 2011) Bonussen? (4 april 2011) Hoe on-capabel mag je zijn? (31 maart 2011) Moesson, Indische Oceaan en toekomstige wereldmachten (27 maart 2011) Zwart maken van de banken (terecht), daarmee willen politici zichzelf witwassen (22 maart 2011) Energie (15 maart 2011) Japanse kerncentrale ramp (14 maart 2011) Minister Hillen, wat een lapswans (11 maart 2011) Reclame, modellen en porno en de jeugd (10 maart 2011) Politici, corruptie en klokkenluiders (6 maart 2011) Werk uitbesteden (5 maart 2011) Voetballers en geweld (3 maart 2011) De directeur van het Stedelijk museum in Amsterdam (25 februari 2011) Volks verzet in Tunesie, Egypte en Libie (24 februari 2011) Politici en aanstaande verkiezingen voor provincie/eerste kamer (15 februari 2011) Een vraaggesprek met wat politici over agenten in Afghanistan (15 februari 2011) Grimeren voor TV programma's (14 februari 2011) Kardinaal Simonis en Ron (10 februari 2011) Banken moeten gesplitst worden (9 februari 2011) Megastallen (5 februari 2011) Politici graven hun eigen graf (31 januari 2011) Wikileaks (24 januari 2011) Scooters (20 januari 2011) De trein in Nederland (14 januari 2011) Creativiteit en luisteren (10 januari 2011) Aangeleverde krantenartikelen (4 januari 2011) Oudejaars televisie (2 januari 2011) Een goed 2011 en Vuurwerk (1 januari 2011) Sneeuw op straat (22 december 2010) Kinderopvang, sex en ouders (17 december 2010) Wilders, bommen en tweede nationaliteit (16 december 2010) Kinderopvang (14 december 2010) Gladheid en as (10 december 2010) Wikileaks (7 december 2010) VWA (Voedsel en Waren Autoriteit) de fout in (4 december 2010) Het Zwanenmeer met meer zwanen dan je kan tellen?! (3 december 2010) Glenn Gould, begenadigd pianist (3 december 2010) Paniek (25 november 2010) Straling draadloos internet en mobiele telefoon schadelijk? (20 november 2010) De media (16 november 2010) Ajax en oplossing (16 november 2010) Aangeschoten wild Oostvaardersplassen en hypocrieten (15 november 2010) De media (14 november 2010) Mulisch en Grunberg (7 november 2010) Youp van 't Hek (6 november 2010) Connie Palmen, de schrijvende vrouw (3 november 2010) Apple's iPhone boycot? (3 november 2010) Krant en medewerkers (1 november 2010) Optredens kamerleden (28 october 2010) Reclame, ook bij publieke omroep (16 october 2010) Jaques Tati en rollenspel (10 october 2010) Democratie (8 october 2010) Frankrijk (8 october 2010) Mooi bouwen of goedkoper? (6 october 2010) Vakantie-stilte (5 october 2010) Wat voor therapie? Opschrijven misschien? (8 september 2010) Alweer Schiphol (7 september 2010) Politici (3 september 2010) Vrachtwagen chauffeurs (18 augustus 2010) CDA en astrologie (18 augustus 2010) Hollandse vrouwen (11 augustus 2010) Anderen verbeteren (11 augustus 2010) Publieke omroep (10 augustus 2010) TV reclame (5 augustus 2010) Amsterdam (2 augustus 2010) Bezuinigen - wil de politiek dat? (27 juli 2010) Auto's wel of niet rijdend op elektriciteit? (24 juli 2010) UPC een tv-zender aanbieder, die gebruik (misbruik?) maakt van zijn bijna-monopolie positie? (9 juli 2010) Archie Bunker, wat een geniale toneelspeler! (2 juli 2010) Lokjoden, een nieuw begrip? (22 juni 2010) Wereld kampioenschap voetbal (20 juni 2010) Ouderdom (10 juni 2010) Macht van het geld in de politiek en andere zaken (27 mei 2010) Hoe gaat het met Dirk Scheringa? (22 mei 2010) Economen en de economie (5 mei 2010) Koninginnedag (1 mei 2010) Katholieke kerk (19 april 2010) Voetbal (17 april 2010) Te dik door hersens of reclame? (15 april 2010) Grootste bedreiging van de aarde (7 april 2010) Israel (4 april 2010) Film (29 maart 2010) Waardering2 (24 maart 2010) Waardering (21 maart 2010) Economische groei (15 maart 2010) Wat veroorzaken we mogelijk zelf en hoe doen we dat? (12 maart 2010) De zonnebril van Karl Lagerfeld (8 maart 2010) Negatieve emoties (5 maart 2010) Vrolijke politici na kabinet val (28 februari 2010) Onze bestuurders mogen alles? (22 februari 2010) Banken gaan door; wil of kan de EEG ze nog stoppen als de individuele landen het niet doen? (2) (18 februari 2010) Banken gaan door; wil of kan de EEG ze nog stoppen? (1) (16 februari 2010) Effect van licht en tijd op gezondheid, op Kanker of Alzheimer (6 februari 2010) Wie nemen de risico's? (28 januari 2010) Kilometer heffing voor auto's (26 januari 2010) Astrologie over de wereld in 2010 (9 januari 2010) Geld verdienen aan zieken en angst voor ziekten (5 januari 2010) Het jaar 2010 (3 januari 2010)

* * *

contact email Hans-Van.Rossum@hetnet.nl

my other pages:
HOME | ASTROLOGY | ARTICLES | GEBOORTETEKST | TRANSITTEXT | COURSFR | CURSUSNL | PRICES | OMAR KHAYYAM's RUBAIYAT INTRO | ENGLISH RUBAIYAT | DUTCH RUBAIYAT | SAYINGS | LINKS | WEBLOG | MIRIAM | BOOKS