Filosoferen is leren sterven
(Socrates, vijfde eeuw voor Chr.)
Bij filosoferen gaat het om vier vragen:
Wat kan ik weten ? (metafysica)
Wat mag ik hopen ? (religie)
Wat moet ik doen ? (moraal)
Wat is de mens ? (antropologie)
Waarbij de laatste vraag, nauwkeurig beschouwd,
de andere drie vragen omvat.
(Kant, achttiende eeuw)
Filosoferen is het onophoudelijk speuren naar het diepste wezen
van de werkelijkheid
(Diverse traditionele filosofen)
Filosoferen is het afleggen van de weg naar God
(Diverse traditionele filosofen
met een religieuze achtergrond)
Filosoferen is zoeken naar het Absolute
(Diverse traditionele Oosterse denkers)
In tegenstelling tot andere wetenschappen heeft de filosofie geen betrekking
op een gegeven begrensd deel van de werkelijkheid, maar op het geheel
van wat er is, teneinde een zo duidelijk mogelijk beeld te krijgen van de zin
en de waarde van wat ons omringt.
Dat het hierbij van het grootste belang is het denken te beginnen met een
zo groot mogelijke onbevangenheid, lijkt een beetje in tegenspraak met de
wens om iets meer te weten te komen van wat anderen vòòr ons dachten.
Maar, zoals ik ook al in mijn welkomswoordje schreef
..
vergeet niet zelf te blijven nadenken.
Of en in hoeverre je je daarbij wilt houden aan de omschrijving
"filosoferen is fundamenteel (grondig, tot op de bodem),
systematisch (ordelijk, logisch), en kritisch (niets aanvaardend wat niet
onderzocht is) denken" bepaal je uiteindelijk zelf.
Niet van iedere zwemmer mag verwacht worden dat hij Het Kanaal
zwemmend overbrugt, maar dat hoeft hem niet te weerhouden
zo nu en dan een baantje te trekken.
Voor geïnteresseerden één waarschuwing
.het proces van het filosoferen,
waarbij de mens probeert zich helderheid over zichzelf en zijn wereld te
verschaffen, eindigt nooit.
Over Heraclitus, de Griekse filosoof waar ik m'n homepage naar vernoemd
heb, wil ik wel wat meer vertellen...en over Socrates en Plato... over
Aristoteles.. over Kant... over Schopenhauer...en over...
