Oudervereniging Pharos 20 jaar

Dini van den Heuvel




“Ik voel me vandaag net een reisleidster, waar het reisgezelschap verwachtingsvol naar opkijkt: Wat gaat er gebeuren?

En dan moet ik u helaas teleurstellen. U heeft door met ons als oudervereniging op reis te gaan niet gekozen voor een plezierreisje, maar veeleer voor een werkkamp. Want er is veel werk te doen en het bestuur kan dat niet alleen. Uw aller inzet is van belang voor het welslagen van de vereniging.”

Zo beschreef Marijke Aten, de eerste voorzitter van Pharos, tijdens de oprichtingsvergadering van de vereniging de situatie.

Initiatief van psycholoog van de Dr. Binetstichting

Na ruim een jaar van voorbereiding was het zo ver. Op initiatief van mevrouw Rebel, psycholoog van de Dr. Binetstichting, kwamen in november 1985 de contactpersonen van de ouderkernen, de huidige regio’s, in Utrecht bijeen om de oprichting van een oudervereniging te bespreken.

Het resultaat van die bijeenkomst was dat een werkgroep van vijf personen werd samengesteld om de oprichting verder uit te werken. Na een tiental vergaderingen besloot de werkgroep een bestuur te vormen en op 7 februari 1987 een oprichtingsvergadering te houden. Op die dag kwamen ongeveer 150 ouders en andere belangstellenden naar Utrecht om die vergadering bij te wonen.

Marijke Aten opende de vergadering en heette alle aanwezige van harte welkom. Het aantal aanwezige overtrof de verwachtingen. De werkgroep was ook blij verrast met de aandacht die de media schonken aan de oprichting. Verder schetste zij in het kort de weg die geleid had tot de oprichting van de oudervereniging, de doelstelling die de werkgroep voor ogen had en gaf met bovenstaande woorden aan hoe het bestuur de inzet van vele nodig zou hebben om de doelstelling van de vereniging tot een succes te maken.

Doelstelling van de vereniging

Voor de beschrijving van de doelstelling van de vereniging heb ik enkele stukjes overgenomen uit het verslag van de oprichtingsvergadering:

“De vereniging stelt zich ten doel de ouders en de kinderen te helpen bij de problemen die het gevolg zijn van de hoogbegaafdheid van de kinderen. De vereniging wil er primair toe bijdragen dat de kinderen opgroeien tot gelukkige en evenwichtige volwassenen. De vereniging wil de problematiek bepleiten bij de overheid en de onderwijswereld. De hoogbegaafden hebben recht op een volledige ontplooiing van hun talenten en de maatschappij heeft behoefte aan de talenten van de hoogbegaafden”.

Om deze doelstelling te kunnen verwezenlijken zag het bestuur drie soorten activiteiten, ik citeer opnieuw:

“Ten eerste, het met elkaar in contact brengen van de ouders in de ouderkernen. Ten tweede: het begeleiden en stimuleren van de ouderkernen om lokaal naar buiten te treden. Ten derde, het namens alle ouders naar buiten treden in de richting van de overheid.”

Mijn ervaring

De contacten met andere ouders heb ik als heel positief en ondersteunend ervaren. Vooral in onze begintijd, toen we nog maar kort wisten dat onze zoon hoogbegaafd was. Het was in die tijd voor mij een verademing om met gelijkgestemden gewoon over je hoogbegaafde kind te kunnen praten. De positieve en ook de negatieve kanten van hoogbegaafdheid te kunnen bespreken zonder steeds te moeten horen: “Schep niet zo op”, “Het bestaat niet dat zo’n jong kind dit doet of dat kan”, “het is niet goed dat jullie ouders die dingen zo forceren” enz.

Ook vond ik het heel erg de moeite waard om mijn ervaringen en de informatie die ik ondertussen had, te kunnen delen. Dit heb ik dan ook vele jaren, samen met andere ouders, via de Pharostelefoon gedaan.

Verder vond ik het een goed idee om als Pharosouder een bijdrage te leveren aan de Nationale Onderwijstentoonstellingen(NOT). Vanaf 1989 heeft Pharos iedere 2 jaar op de NOT gestaan. De eerste jaren werden wij, ouders van hoogbegaafde kinderen, daar bekeken als toch wel "een rare diersoort", maar later is Pharos er lezingen gaan houden en heeft eigen brochures gepresenteerd. De laatste jaren deelt Pharos de stand Hoogbegaafdheid op de NOT met de andere ouderverenigingen Hint en Choochem en het Informatiepunt Hoogbegaafdheid van het Ministerie van O C en W.

Bredere invloed van Pharos

Bovenstaande activiteiten van Pharos hebben mij dus een goed gevoel gegeven. Maar ze hebben er ook toe bijgedragen dat er meer informatie kwam over hoogbegaafdheid en dat deze toegankelijk werd voor zowel ouders als leerkrachten. Als je nu het woord hoogbegaafd op internet intikt verschijnt er een veelheid aan informatie. Ook Pharos heeft een eigen website.

Pharos heeft er zeker ook aan bijgedragen dat het leerkrachten en scholen aan de slag zijn gegaan met hoogbegaafdheid. De taak van de interne begeleider van de basisschool is op veel plaatsen uitgebreid met begeleiding van hoogbegaafde kinderen. Er beginnen plusklassen te komen in het basisonderwijs en begaafdheidsprofielscholen in het voortgezet onderwijs.

Schoolbegeleidingsdiensten besteden aandacht aan het onderwerp en leerkrachten kunnen er terecht voor bijscholing. Ook is er een Informatiepunt Hoogbegaafdheid van het Ministerie van OC en W.

Terugkijkend op de doelstelling

Met betrekking tot het eerste deel van de doelstelling van Pharos zoals die geformuleerd was bij de oprichting, het met elkaar in contact brengen van ouders, heeft Pharos dankzij de inzet van vele leden de afgelopen 20 jaar heel veel gedaan. Ouders kunnen informatie en ervaringen met elkaar uitwisselen in de regio’s. Kinderen kunnen elkaar ontmoeten tijdens speldagen en weekends. Voor de toekomst is het zeker de moeite waard dat deze zaken tot de kern activiteiten van Pharos blijven behoren. Ze voldoen nog steeds aan een behoefte.

Wat het tweede en derde deel van de doelstelling van de oudervereniging betreft heeft hoogbegaafdheid in de afgelopen twintig jaar binnen de overheid en het onderwijs dankzij de inzet van Pharos meer aandacht gekregen. Wel is het noodzakelijk dat deze aandacht in de toekomst wordt ingebed in het beleid van scholen en de overheid. Zowel binnen het basis- en voortgezet onderwijs als bij de scholing en bijscholing van leerkrachten.

Want erkenning dat hoogbegaafde kinderen speciale aandacht nodig hebben in het onderwijs, dat adequate signalering en begeleiding van hen noodzakelijk is en dat daartoe opleidingen van leerkrachten en docenten zullen moeten worden aangepast zijn immers zaken die de verantwoordelijkheid van een individuele school en van een individuele leerkracht overstijgen.

Dus ook met betrekking tot dit onderdeel van de oorspronkelijke doelstelling van de oudervereniging zijn er veranderingen te constateren. Maar het is duidelijk dat ook voor de verwezenlijking van dit deel van de doelstelling de inbreng van Pharos in de richting van het onderwijs en de overheid op regionaal en landelijk niveau nog steeds van groot belang is.
Anders blijven teveel individuele ouders en kinderen tegen barrières aanlopen en moeten scholen en leerkrachten steeds weer opnieuw het wiel uitvinden.

Bij de viering van dit twintig jarig bestaan past dan ook een felicitatie met wat er bereikt is in de afgelopen jaren. Verder wens ik het bestuur en alle leden de komende jaren een even goed gevoel toe als ik heb gehad tijdens de ‘werkkampen’ maar ook tijdens de plezierreisjes van Pharos.


Oktober 2007
Dini van den Heuvel