BABESIOSIS.

 

Als bezitster van een hond die nu al acht aanvallen van Babesiosis heeft doorstaan, lijkt het mij nuttig om, puttend uit mijn ervaringen, hier enige aanvullingen te geven op de artikelen die over deze ziekte in de "Dashond" zijn verschenen. Mijn ervaringen met deze ziekte beperken zich tot Frankrijk. De teek die de ziekte verspreidt kan niet tegen strenge kou of tegen droogte. Babesiosis, in Frankrijk Piroplasmose genoemd, komt vrijwel niet voor ten Noorden van Parijs, (te koude winters), niet in de Provence en niet op Corsica (te droge, hete zomers). Wel komt het voor in het Rhone- dal en vooral in het hele Zuid- Westen van Frankrijk (relatief milde winters en een tamelijk vochtige atmosfeer). Omdat Babesisis een import ziekte is en dus in de praktijk van de Nederlandse dierenarts niet dagelijks voorkomt, wordt deze ziekte in ons land als niet altijd als zodanig herkend. U kunt het uw dierenarts niet kwalijk nemen als hij niet direct aan Babesiosis denkt, wanneer hij nog nooit eerder een hond met deze ziekte onder ogen heeft gehad. Bovendien is Babesiosis soms zeer verraderlijk en moeilijk te constateren. Een bloeduitstrijkje levert NIET altijd resultaten op.

Er zijn twee vormen van Babesiosis:

1. Een Acute Vorm met Symptomen ca. een week na de beet van de teek.

Volgorde: Moeheid, gebrek aan eetlust, hijgen, snel oplopende hoge koorts, bleke slijmvliezen, bruine- rode urine (de hond is een beetje incontinent, gezwollen lever en milt, gele slijmvliezen (dit wijst op een acute leveraandoening). De hond kan, als hij eenmaal bloed plast, binnen een paar uur door een gebarsten lever of milt sterven. De parasieten (Babesia Canis) zijn in dit geval aantoonbaar aanwezig in het bloed.

Waarschuwing: Als uw hond bloed plast en u bent in een besmet gebied geweest, eis met spoed een bloedonderzoek. Laat u niet afschepen met de diagnose van een blaasontsteking. Dat kan natuurlijk ook, maar is niet dodelijk en als de hond wel Babesiosis heeft, telt elk uur.

De geneesmiddelen zijn OXOPIRVEDINE (een nogal agressief middel). Men moet er mee oppassen met kleine honden en het kan niet te vaak korte tijd na elkaar gegeven worden, en LOMIDINE, waarmee Oxopirvedine wordt afgewisseld. Twee etmalen na de 1e injectie moet de behandeling herhaald worden, omdat na een injectie bij 10% van de honden nog levende parasieten worden aangetroffen. Na de eerste prik mag de hond 3x24 uur niet eten, om de lever rust te gunnen. Hij moet wel water hebben. Ook kan braken optreden na de injecties. Dit is verder niet zorgwekkend. Als u er vlug bij bent is uw hond na de eerste prik al na een paar uur weer fris en monter. Niet alle dierenartsen in Nederland kennen deze middelen of hebben ze voorradig. Onze dierenarts in Amsterdam heeft ze voor ons besteld en heeft ze dus wel. Hij heeft door onze hond de ziekte goed leren kennen.

Waarschuwing: De hond wordt na een aanval en een geslaagde behandeling van Babesiosis niet immuun.

Hij kan al na 14 dagen opnieuw besmet worden door een tekenbeet en wat nog erger is, iedere aanval van Babesiosis kan blijvend letsel aan lever en nieren veroorzaken. Het genoemde middel IMIZOL(R) heeft in tegenstelling tot wat vaak in Nederland wordt gezegd, geen enkele beschermde of genezende werking,. Vertrouw hier niet op! Drie dagen na een Imizol injectie had onze hond alweer Barbesiosis te pakken. Ook het effect van een teken- vlooienband is zeer twijfelachtig. In Frankrijk is nu een specifiek, maar tamelijk kostbaar vaccin ontwikkelt (door Laboratoires Merilheux). De vaccinatie bestaat uit een injectie die na drie weken wordt herhaald. Daarna is een injectie per jaar voldoende.

2. Een Chronische Vorm, die veel moeilijker te herkennen is. Een negatief uitstrijkje zegt niets.

De parasieten kunnen zich ergens in de lever of milt verborgen hebben. Het kan maanden duren eer de hond een herkenbare aanval krijgt. In Utrecht is een geval bekend van twee teckels die een jaar lang in de lappenmand waren, voordat bleek dat ze aan een chronische vorm van Babesiosis leden. Ze waren op CuraÁao geweest! De symptomen zijn veel vager. De hond is gauw moe, gaat vaak liggen, slechte eetlust (walgt zelfs van biefstuk), diarreeachtige donkere slijmerige ontlasting, hijgerig, zelfs tijdens de slaap, en vermagert. In de loop van maanden gaat de conditie steeds meer achteruit, soms heeft de hond koorts en worden de slijmvliezen wat bleker. Omdat het verloop zo geleidelijk is, is deze ziekte zeer verraderlijk. Helaas komt deze vorm de laatste jaren meer voor. Uiteindelijk volgt een duidelijk herkenbare aanval, met bloed plassen enz.(zie acute vorm). Maar de weerstand van de hond is dan al ondermijnd. De lever en nieren hebben vaak al ernstig letsel opgelopen en het herstel duurt in dat geval lang. De behandeling is als bij de acute aanval, eventueel aangevuld met bloedtransfusie en de toediening van allerlei versterkende middelen. De eetlust komt pas zeer langzaam op gang. Er kunnen zich nog allerlei lever- en niercomplicaties voordoen.

Waarschuwing: Als u met uw hond in een besmet gebied geweest bent, houdt u hem gedurende lange tijd goed in de gaten.

Tenslotte: Alles hangt af van uw oplettendheid en creatiesnelheid.

Ga als u iets verdachts opmerkt bij uw hond onmiddellijk naar een dierenarts. Wij kennen het geval van een hond die 25 maal Babesiosis heeft gehad en op 14-jarige leeftijd is overleden.

N.B. De gebieden met milde winters en droge zomers rondom de Middellandse Zee zijn echter allerminst 'hondveilig'. Babesiosis komt hier niet of weinig voor, maar wel Leishmaniosis een ziekte, overgebracht door kleine vliegjes. Op Corsica lijdt 20% van alle honden aan deze ziekte. Tegen deze ziekte bestaan gen (!!!) geneesmiddelen.

REACTIE OP BABESIOSIS.

** Babesiosis kan worden veroorzaakt door twee soorten parasieten:

1. Babesia Canis

2. Babesia Gibisoni

Babesia Canis komt over de gehele tropen en sub- tropen voor. De Noordelijkste grens is Frankrijk, met de Dordogne als berucht gebied, Zwitserland (omgeving van Geneve) verder ItaliŽ, Hongarije en andere Balkan landen.

Babesia Gibsoni is veel beperkter in zijn verspreiding (Z.O. AziŽ, Noord- Afrika en nog nooit in Nederland gevonden).

** De symptomen bij Babesiosis kunnen sterk variŽren. Het klassiek beeld van koorts, lusteloosheid, vermagering, bloedarmoede en geelzucht wordt in lang niet alle gevallen gezien. Praktisch ieder orgaansysteem kan bij Babesia Canis infecties betrokken zijn en de dierenarts zal dan ook een grote verscheidenheid aan symptomen kunnen waarnemen. (In het algemeen hoeven gele slijmvliezen bij de hond niet perse te wijzen op een acute leveraandoening!!).

** Over de therapie valt nog het een en ander te zeggen. Bij de hond kan men gebruiken: Bereril: bij recidive niet nogmaals gebruiken, dan namelijk toxische verschijnselen.

Soms is Bereril ook al dodelijk bij een eerste behandeling.

Lomidine: dit kan eventueel herhaald worden, na 24-48 uur.

Pirvedine: eventueel kan men de injectie herhalen na 48 uur.

Dit mag niet gegeven worden bij lever- en nieraandoeningen!

Acaprine, Babesan, Zothelone: lage dosering is noodzakelijk, ten gevolge van toxische werking. Niet een tweede maal toepast!!

Imizol: is mogelijk als therapie ook bij de hond te gebruiken, maar hierover zijn nog onvoldoende literatuurgegevens bekend. Daarnaast zal in sommige gevallen bloedtransfusie noodzakelijk zijn.

** Door de Vakgroep Kleine Huisdieren van de Faculteit der Diergeneeskunde te Utrecht wordt aangeduid dat Imizol de hond ca.1 maand beschermt tegen Babesiosis.

Mevr. Dobbenga beweert dat dit middel geen enkele beschermende werking heeft. Ik vraag mij af, waar ze dit gegeven vandaan heeft gehaald. Als dit alleen gebaseerd is op het feit, dat haar eigen hond drie dagen na een Imizol- injectie weer Babesiosis had, kan men dit ook anders verklaren: n.l. dat de hond niet vrij was van Babesiosis. Dan heeft een profylachsche therapie ook geen zin die doet men als men de hond tegen iets wil beschermen, dus als de hond zelf nog geen Babesiosis heeft!

** Het is zeker waar, dat een teken- vlooienband niet volledig beschermt, maar. het dragen van een teken- vlooienband verlaagt de kans op besmetting wel en is om die reden zeer nuttig. Zeker doen dus, ofschoon het beste is om de hond niet mee op vakantie te nemen naar landen waar de ziekte voorkomt.

** In Nederland worden gelukkig tot nu toe vooral acute en subacute gevallen gezien.

** Rond de Middellandse Zee komt dus wel degelijk BABESIOSIS voor!!

** Leishmaniosis is weer een totaal andere ziekte. De ziekte is in het algemeen moeilijk te genezen, zeker als er duidelijk symptomen zijn. Toch kent men WEL geneesmiddelen voor Leishmaniosis, o.a. glucantime en lomedine, maar nogmaals de kans op genezing is klein.

© HELLA MENTJOX, DIERENARTS.