Zwitserland 2011

 

Woensdag 6 juli

Vroeg op, want we hebben een lange reisdag voor ons. Hoewel de routeplanner het over 7,5 uur naar de autotrein in Kandersteg heeft, weten we dat het altijd langer duurt. En dat klopte. Uiteindelijk 10 uur over gedaan om bij de autotrein te komen. Dat kwam door de vele wegwerkzaamheden, waardoor je weer langzamer moest rijden, 1 file door een afgesloten verbindingsweg en natuurlijk 3 pauzes. Bij de 2e stop kregen we een sms van Mieke en Eelke, dat ze zo’n 80 kilometer verderop reden. Dus keken we goed uit naar hen en ja hoor we zagen elkaar rijden!

De weg naar de autotrein is een mooie route met enkele haarspeldbochten. Na het betalen van 22 CHF konden we meteen doorrijden de trein op en na een kwartiertje in het donker door de bergtunnel, kwamen we aan in Goppenstein. Ook hier weer haarspeldbochten. Beneden in het plaatsje Gampel geld gepind en wat boodschappen gedaan. En 15 minuten later waren we op de camping, waar we ons konden inchecken bij Vacansoleil. Wel even 72 CHF aftikken ivm toeristen- en hondenbelasting!!!!

De caravans van Vacansoleil staat helemaal aan het uiteinde van de camping, dat is wat minder en we hebben wel wat geluidsoverlast van de weg, maar dat is voornamelijk overdag.

Na uitpakken en het eten van Tortellini’s hebben we nog een verkenningstochtje over de camping gemaakt.

 

Donderdag 7 juli.

Vandaag rustig aangedaan en boodschappen gehaald in Visp. Eerst bij de COOP en later naar de ALDI en LIDL. Hoewel de CHF niet zo heel duur is tov de Euro, liggen de prijzen in de supermarkt wel erg hoog. Zo kost een halve kilo rundergehakt bv bij de COOP 8 CHF (6,50 Euro) en bij ALDI 5 CHF. Maar bv benzine is weer goedkoper dan in Nederland.

’s Middag regende het wat, maar Marien en Thomas hebben toch nog gezwommen, de temperatuur bleef wel hoog. Na het eten hebben in het dorpje Raron een wandeling gemaakt naar een oud kerkje boven op een rots. In het dorpje waren mooie straatjes met typisch Zwitserse huizen. ’s Nachts was er een behoorlijk onweer.

 

Vrijdag 8 juli.

Vanmorgen eerst een uurtje geprobeerd om kaartjes voor Rammstein te bestellen, helaas niet gelukt. Na eerst een half uur te moeten wachten, bleken daarna alleen nog incidentele kaarten verkrijgbaar en dus zeker geen drie. Jammer.

Vandaag een mooie route gereden in het Lotschental naar het dorpje Falferalp. Van hieruit een wandeling gemaakt richting de Lang gletscher. Onderweg kwamen langs een mooie meertje met zeer helder water en even later kruiste ons pad die van een kudde koeien (met bel!). Erg vriendelijke en heel nieuwsgierige dieren. Ik was er 1 aan het fotografen en een andere koe besloop me van achteren en begon mijn kuit te likken. Ook Joey  vonden ze erg interessant, misschien wel door zijn bruin/witte vacht. We zijn nog een stuk verder gelopen maar niet tot het einde. Op de terugweg kwamen we natuurlijk weer langs de koeien die met ons mee wilden lopen. Even versneld omdat we niet op het smalle pad samen met een kudde koeien wilden lopen en even later bij een paar bankjes kwam de hele kudde voorbij. Waarschijnlijk voelden ze het al dat het zou gaan regenen, want normaal komen ze pas om 17 uur naar beneden, maar nu dus een uur vroeger. Het laatste stukje hebben we dan ook in een regenbui gelopen, met paraplu.

Eenmaal terug op de camping was het weer volop zomer, er was hier geen regen gevallen.

 

Zaterdag 9 juli.

Vandaag weer een rustige dag. Eerst boodschappen gedaan en ’s middags gezwommen in het zwembad. Aan het eind van de middag een rondje gereden over de bergen achter de camping. Ook nog een weggetje tegenover de camping opgereden, een smal slingerend weggetje richting het spoorviaduct. Op de weg terug nog een fikse bui gehad, terwijl het op de camping droog gebleven is. ’s Avonds nog een paar onweersbuien gehad.

 

Zondag 10 juli.

Op tijd opgestaan, het is een mooie dag. We zijn vandaag naar de Furkapas gereden, zo’n anderhalf uur hiervandaan. Het eerste deel van de route is niet zo bijzonder, maar het laatste stuk maakt het allemaal meer dan goed. Via een weg vol haarspeldbochten kom je uiteindelijk bij de ijsgrot in de Rhonegletscher. Dit ligt op zo’n 2300 meter hoogte. Via een rotspad loop je naar beneden. Halverwege staat een bordje dat daar in 1996 de ingang was. Hans is er in 1987 al eens geweest en had ook al de indruk dat de gletscher een stuk kleiner geworden was. Eenmaal in de ijsgrot (eigenlijk gewoon een in de gletscher uitgehouwen tunnel) is het toch wel heel apart, dat je in een reuze ijsklontje rondloopt. Het ijs is blauw en overal vallen druppels. Na de ijsgrot zijn we nog een stukje verder gereden, tot aan de top van de Furkapas, op 2436 meter hoogte. We hebben toen nog een stukje omhoog gelopen en op een mooie plek gepicknickt. We zagen in het dal een stoomtrein en op een kleine gletscher 2 groepen “wandelaars”. Op de weg terug begon het te regenen en net toen we bij de auto waren barste het echt los. Op de terugweg hebben we nog foto’s gemaakt in het dorpje Obergesteln.

Terug op de camping barste een heftige onweersbui los, net toen Thomas in de speeltuin was en wij aan het internetten waren.

 

Maandag 11 juli.

Vandaag een mooie zonnige dag. We hebben een mooie tocht door het Turtmanntal gemaakt. Eerst een stuk over een mooie slingerende weg, totdat we niet verder konden met de auto. Vandaar uit hebben een wandeling gemaakt naar de stuwdam onder aan de gletscher. Een warme tocht in het begin, vooral Joey had het er moeilijk mee. Elk beekje en elk stukje schaduw hebben benut. Eenmaal bij de stuwdam was het al een stuk frisser door de wind die over de gletscher kwam. We hebben nog een stuk verder gelopen totdat de vele stroompjes vanaf de gletscher verdergaan onmogelijk maakte. Een erg mooie tocht op een hoogte van 1800-1900 meter, met uitzicht op verschillende besneeuwde toppen en onderweg grazige weiden en ruige ravijnen. Het bergriviertje dat vanaf de stuwdam het dal in loopt, was op de heenweg een rustig kabbelende riviertje, maar op de terugweg was er overloop op de stuwdam opengezet en was de rivier veranderd in een kolkende waterstroom.

Eenmaal terug op de camping was het nog erg warm (30+), dus hebben we een koele duik in het zwembad gemaakt. ’s Avonds hebben we in het campingrestaurant Pizza gegeten.

 

Dinsdag 12 juli.

Vandaag een erg warme dag. ’s Morgens eerst boodschappen gedaan en daarna lekker naar het “strandje” achter de camping met een (nu wel) snel stromend beekje. Hans en Thomas zijn lekker dammen aan het bouwen geweest. Daarna nog even naar het zwembad.

’s Avonds naar een presentatie geweest van Air Zermatt, die de helicopters over de camping laten vliegen.

 

Woensdag 13 juli.

Regen! En net nu we naar Karin en Edgar gaan. Nou ja, zij hebben in elk geval een ruimer huis dan onze stacaravan. De weg naar hun huis loopt via een slingerende weg het dal in. Hun huis ligt net buiten het dorpje Ayer met een mooi (tenminste bij helder weer) uitzicht op oa Grimentz. Na een kopje koffie leek het op te klaren en besloten we toch maar te gaan wandelen. Met ons zevenen in onze auto reden we naar het dorpje St. Luc, om vandaar uit terug te lopen naar Ayer. Eenmaal op de parkeerplaats was het weer gaan regenen, maar omdat we het eerste deel toch door het bos liepen was dat niet zo erg. Later werd het droog en hebben we bij een oude bergschuur een lunchpauze gehouden. Helaas trok er toen net een dikke wolk door het dal, dus geen uitzicht. Eenmaal weer verder begon het tegen het einde te stortregenen en hebben we Karin en Jill maar onze Disney regencape’s geleend. Thomas, Bryan en Jill hadden natte voeten gekregen, maar gelukkig konden de schoenen goed drogen in hun huisje. Edgar en ik zijn in zijn auto teruggereden naar St. Luc om mijn auto op te halen en boodschappen voor het avond eten te doen. De kinderen keken ondertussen een film en wij speelden later een paar potjes Regenwormen (hoe toepasselijk). Na het eten werd het zowaar zelfs een beetje zonnig en konden we toch nog genieten van het mooie uitzicht.

 

Donderdag 14 juli.

Nog wel bewolkt, maar ook met zon. In elk geval geen regen meer. Vandaag weer een rustig dagje. Na het ontbijt, boodschappen gedaan, want Karin komen morgen langs en daarvoor gaan we nasi maken. Aan het eind van de middag hebben we het Kapellenpad achter de camping gelopen. Een steil rotspaadje waarlangs allerlei kapelletjes staan met beeldhouwwerkjes over het leven van Jezus. Aan het eind van dit pad staat een klein kerkje, hierin heeft Marien haar traditionele kaarsje gebrand. We zijn nog een klein stukje verder dit pad gevolgd en daarna zijn we weer teruggelopen.

’s Avonds belde Karin dat ivm het plaatsen van de Jacuzzi, ze vrijdag niet komen, maar zaterdag. Dit gooit de plannen wel iets om, omdat zaterdag onze laatste dag op de camping is. Zondag moeten we weer helaas naar (het regenachtige) Nederland. Voor de grap nog wel even gekeken of er nog iets vrij was op de website van Vacansoleil, maar helaas alleen tenten op 2 andere campings, en daar mogen geen honden in.

 

Vrijdag 15 juli.

Weer een zonnige dag. Eerst relaxed de dag begonnen, met een laat ontbijtje in de zon. ’s Middags hebben we een wandeling in het Bietschtal gemaakt. Een pad dat door diverse tunneltjes naar het spoorviaduct leidt, waarover we naar de overkant van het dal zijn gelopen. Aan de voet ervan stond nog een tekening van Mieke, met haar hond Jacky. Aan de overkant zijn we een stuk verder het steile dal, bijna een ravijn ingelopen. Via dezelfde weg weer terug en toen nog even gezwommen.

 

Zaterdag 16 juli.

Vandaag weer een zonnige dag. Erg fijn want we hebben afgesproken met Karin en Edgar om in Turtmanntal te wandelen. Om 11 uur waren we beide bij het einde van de weg. Even later waren we op weg. Na 10 minuten kwamen een paar wandelaars tegen die een derde ondersteunde met een verzwikte enkel of erger. Edgar nam de plaats in van een vrouw en bracht de gewonde mee naar beneden. Hans heeft samen met die vrouw de rugzakken naar beneden gedragen. Ze zijn begeleiders van een groep kinderen die een week in de Hutte hebben doorgebracht. Na dit akkefietje zijn we verder gelopen via de ravijnroute. Een mooie maar ook uitdagend pad, waarop zelfs een deel touwen als houvast nodig waren. Dit pad leidde uiteindelijk naar het brede pad naar het stuwmeer. Het stuwmeer was een stuk lager dan maandag, waardoor we via de overloop konden lopen. Na een korte pauze zijn we verder richting de Hutte gelopen. We kozen voor de “Steinmannli” route, een steenachtig pad waar overal “Steinmannli” (torentje van keien) stonden. Hans heeft halverwege Joey maar in de draagdoek genomen, omdat Joey moe was en niet goed over de keien kon lopen. Onderweg op 2 plekken Edelweiss gezien en uiteindelijk bereikten we de Hutte op 2519 meter, dus 600 meter geklommen.

Na een pauze zijn we via een andere route teruggelopen. Via steile paadjes bereikten we een kapelletje en toen zijn we verder gelopen door het bos naar de parkeerplaats. Joey is het grootste deel van de terugweg door Hans gedragen.

Met 2 auto’s zijn we naar de camping teruggereden om te eten. We hadden aan de Vacansoleil beheerder gevraagd of er een mogelijkheid tot verlenging was. ’s Morgens had hij nog een vrije caravan vanaf maandag (dacht hij) dus we hadden al een logeerplek bij Karin en Edgar aangeboden gekregen. Maar helaas was zijn schema niet helemaal bij en was de caravan toch geboekt. Maar later kwam hij alsnog bij ons langs, er was onverwachts een caravan 2 dagen eerder leeggekomen en daar mochten wij gebruik van maken, een aanbod wat we met beide handen hebben aangenomen, want terug  naar het herfstige Nederland willen we zolang mogelijk uitstellen. Dat wordt morgen dus alles inpakken en verhuizen naar de andere caravan, een rij achter de onze.

 

Zondag 17 juli.

Vanmorgen alles ingepakt en schoongemaakt en verhuist naar een andere caravan. Helaas maar voor 2 extra dagen, maar toch. Helaas begon het in de middag dan toch te regenen, wat al voorspeldt was. Niet erg, want we hebben toch een dag nodig om bij te komen van de 7 uur durende tocht van gisteren. De hele middag heeft het geregend. We hebben 2 afleveringen van “The Event” gekeken en tegen 5 uur werd het wat droger. We hebben Tortellini’s gehaald in het campingwinkeltje, want dat is het enige winkeltje die open is op zondag. Na het eten hebben we nog een kort autotochtje gemaakt. In het buurdorpje Niedergasteln zagen we een ruïne met een kerkje. Bij het parkeren stonden we vlak bij de Joli slucht, een ravijn met waterval. Het pad naar de ruïne was steil en er stonden houten ridderbeelden. In de ruïne ontdekte Thomas een grot. Hierin kon je afdalen en Hans en Thomas gingen op ontdekkingstocht. Beneden ging automatisch het licht aan en via een nauw gangetje kwam je bij een opening aan de andere kant van de ruïne. Hier stond een ladder om weer omhoog te gaan.

Hierna zijn we doorgereden naar een mooie spoorbrug vlakbij Hohnten.

Bij terugkomst op de camping hebben we nog een paar potjes schaak gespeeld.

 

Maandag 18 juli.

Na de regendag van gisteren, gelukkig weer een stralend zonnetje. Vandaag zijn we naar Sion geweest, na een tip van de vader van Nina, een speeltuinvriendinnetje van Thomas. Er is in Sion een mooie kasteelruïne en kerk. Vanaf de snelweg zagen we het al boven op een heuvel liggen. Nadat we een parkeerplekje gevonden hadden, zijn we er naartoe gelopen via steile weggetjes door het oude stadsdeel. In dit deel ligt ook een Muziek academie, waardoor we op sommige stukken zachte viool of cello muziek hoorden. We hebben een uurtje rondgekeken boven op de heuvel en zijn toen teruggelopen. Even de blauwe zone parkeerschijf verzet en toen even door het winkelgebied gelopen omdat Thomas nog een souveniertje wilde kopen. Uiteindelijk is hij geslaagd bij de Coop, waar we ook meteen de inkopen voor het avondeten hebben gedaan.

Om 4 uur waren we terug op de camping. Hoewel de zon lekker scheen was het toch niet lekker genoeg bij het zwembad door een stevige frisse wind. Thomas heeft zich vermaakt in de speeltuin en wij hebben gerelaxed op het terras van de caravan.

 

Dinsdag 19 juli.

Schoonmaken en vertrek naar Nederland.

Teruggereden via meer van Geneve ipv de autotrein. Veel regen onderweg in Zwitserland. In Duitsland tot aan Karlsruhe veel wegwerkzaamheden, waardoor zelfs 1x file. Nadat we bij de McDonalds in Hockenheim wat gegeten hebben, zijn we in 1x door gereden naar Nederland. Totaal 2480 km gereden.