Handleiding voor beginnende
Rhodesian Ridgeback-bezitters

 

Opvoeding en training

Twee verschillende onderwerpen. Trainen heeft meer te maken met hondensport dan met huishonden, maar opvoeding behoort iedere hond te krijgen.

Als u een fanatiek hondensport-beoefenaar bent, doet u zichzelf geen plezier door een Ridgeback aan te schaffen. "Will-to-please" is geen prioriteit geweest bij de ontwikkeling van de Ridgeback, omdat men behoefte had aan een hond die zelfstandig te werk kan gaan en een bepaalde mate van onafhankelijkheid bezit. Een Ridgeback verveelt zich bovendien snel, en is moeilijk te motiveren om oefeningen steeds maar weer uit te voeren. Met behulp van voerbeloning is er zeker wel iets te bereiken met een Ridgeback, maar er zijn maar een klein handjevol Ridgebacks die het gebracht hebben tot het niveau van de G&G.

Sommige Ridgebacks vinden behendigheid leuk, en een enkeling behaalt redelijke resultaten op de jachttraining, maar in geen enkele tak van hondensport zul je Ridgebacks in de top aantreffen. Er zijn helaas maar weing vormen van hondensport die de oorspronkelijke functie van de Ridgeback kunnen benaderen, op "coursing" na. Echter, in Nederland is de renbaan niet toegankelijk voor niet-windhonden. In de USA doet de Ridgeback het overigens erg goed op de coursing!

 

Opvoeding

Opvoeding is uiteraard van belang voor iedere hond. Met opvoeding bedoel ik; het gedrag van de hond zodanig sturen dat je er zelf mee kan leven en hij geen overlast bezorgd in de maatschappij.

Dit wil zeggen dat u hem een aantal zaken bij moet brengen:

  • huisregels
  • verzorging
  • zindelijkheid
  • aangelijnd lopen
  • los lopen en terugkomen
  • sociaal gedrag t.o.v. andere mensen
  • sociaal gedrag t.o.v. soortgenoten

 

huisregels

Het is van belang dat u zelf goed nadenkt over hoe u met uw hond wilt samenleven. Wilt u de hond op de bank toestaan, of wilt u dat hij op zijn eigen plaats gaat liggen? Beide zijn prima mogelijk, mits u een aantal dingen in de gaten houdt. De bank is van u, en de hond mag daar met uw toestemming liggen. Het moet niet zo zijn dat u er niet meer bij mag zitten van de hond. Een hond wordt niet "dominant" omdat hij op de bank mag, het is simpelweg een kwestie van een duidelijke afspraak; hij mag op uw bank liggen, met uw toestemming. Als u hem er weer af wilt hebben, gaat hij eraf. Als u een goede verstandhouding heeft met de hond, zal dit geen problemen opleveren.

U bepaalt waar hij mee speelt. Als u hem genoeg te spelen biedt, en hem binnen- en buitenshuis voldoende stimulans biedt, zal hij in huis rustig zijn en niet aan de meubels knagen. Een pup die zich verveelt zal eerder sloopgedrag ontwikkelen dan een pup die een paar keer per week buiten spannende dingen meemaakt en die zich uit kan leven met andere honden. Wat men zich vaak niet realiseert is dat een pup vaak uit is op uw aandacht. Iedere keer als hij ergens zijn tandjes inzet, loopt u naar hem toe, zegt er wat van of spreekt hem bestraffend toe. Omdat voor een jong dier niets zo frustrerend is als verveling, is zelfs negatieve aandacht beter dan helemaal geen aandacht. U beloont de pup als het ware voor het knagen. Bovendien zult u merken dat u de hele dag door "foei" loopt te roepen, erg vervelend voor zowel de pup als uzelf. Geef de pup genoeg te doen, verzin leuke spelletjes voor hem, zoals:

een spafles met brokjes erin;

een melkpak met een speeltje erin

een afgeknipte oude broekspijp met een paar knopen erin waar hij lekker aan kan sjorren;

etc.

Op momenten waarop u hem niet in de gaten kunt houden, zet hem in een ruimte waar hij niets kapot kan maken, zoals een bench. De kunst is niet het bestraffen van slopen, maar het voorkomen ervan! Als een hondje zich eenmaal heeft aangeleerd dat slopen leuk is, zal hij dit regelmatig in de praktijk brengen.

 

Een heel belangrijk principe in de opvoeding van een hond is dat

U hem nooit ergens achteraf voor mag straffen!!!

Met achteraf straffen bedoel ik; hem op zijn kop geven als u thuiskomt en de bank is gesloopt, of hem met een krant slaan als hij deze in uw afwezigheid heeft versnipperd, of hem met zijn neus door de urine halen als hij ergens geplast heeft. Maar ook, namopperen als hij niet geluisterd heeft, of hem bestraffend toespreken als hij na een half uur naar u toekomt terwijl u hem al veel eerder riep.

Belonen of straffen moet gebeuren tijdens het uitvoeren van het gedrag dat u wilt belonen of corrigeren!

 

Een aantal voorbeelden:

  • u wilt uw hondje laten zitten, en hij doet dat eventjes en staat direct weer op. U zegt "braaf"? Wat beloont u nu? Niet het zitten, maar het opstaan! U leert hem snel weer op te staan als hij gezeten heeft. Beloon hem terwijl hij zit!
  • de pup knaagt aan het bankstel, maar omdat u daar niet op reageert gaat hij over op een leuk speeltje. U zegt "en denk erom dat je nooit meer aan de bank knaagt!" Wat bestraft u nu? Het spelen met het speeltje!
  • de pup komt naar u toe, maar u stond al een half uur te roepen. U zegt "verdorie, ik roep je al een half uur!" wat bestraft u nu? Het komen! De volgende keer zal hij nog langzamer komen!

 

Een hond kan niet redeneren, maar wel heel goed associeren. Als u hem bij uw thuiskomst straft als er iets kapot is, kan hij zelfs de link leren leggen tussen een veranderde situatie in huis, en straf van de baas. Als de hond kruiperig is bij thuiskomst, zegt men dan "hij gedraagt zich schuldig". Onzin natuurlijk, hij gedraagt zich onderdanig omdat hij straf verwacht. Denkt u dat hij zich ook schuldig voelt als hij de bank aan het slopen is? Nee hoor, want hij is nog nooit op dat moment bestraft, hij verbindt niet het slopen met de straf, maar de thuiskomst van de baas! Straffen bij thuiskomst is dus zinloos, het enige wat u hem leert is te kruipen als u thuiskomt.

 

Verzorging

Een Ridgeback kan wat overdreven reageren als u "iets van hem wilt", zoals nagels knippen, oren schoonmaken, pootjes schoonspoelen etc. Het is dus erg belangrijk om al jong regelmatig even dit soort dingen te oefenen, en ervoor te waken dat dit geen onprettige ervaring wordt voor de pup. Als hij bij u ligt, speel dan eens een beetje met zijn voorpootjes, til zijn oortjes op, raak zijn nageltjes aan. Leer hem dat het geen vervelende dingen zijn die u met hem doet. Als uw hond wat ouder is, en u volledig vertrouwt (u heeft hem tenslotte nooit onprettige ervaringen bezorgd) zal het geen probleem zijn om hem te verzorgen.

 

Zindelijkheid

Hoe u uw hondje moet leren om zijn behoefte buiten te doen, staat hierboven al beschreven. Echter, wat erg belangrijk is, is dat u als hondenbezitter uw verantwoordelijkheid neemt en uw hond niet de straat of de kleine stukjes groen in de woonwijken laat bevuilen. Mensen die hun honden laten poepen op de groenstrookjes in de stad, zijn er de oorzaak van dat er steeds meer bordjes "verboden voor honden" verschijnen. Nog even en onze honden mogen nergens meer lopen!

Niets is eenvoudiger dan uw pup te leren op 1 plaats, bijvoorbeeld een stukje goot voor uw eigen huis of in de tuin zijn behoefte te doen. Neem de pup simpelweg iedere keer mee naar deze plaats, loop er wat heen en weer en laat u niet verleiden om steeds verder weg te lopen. Hoe verder u loopt, hoe meer afleiding, hoe langer het duurt voordat hij plast! Een stukje goot van 5 meter is niet interessant, de pup heeft er niets anders te doen dan te plassen of te poepen. Belonen en weer mee naar binnen nemen. Voordat u naar het park gaat, kunt u de hond even in de goot zijn behoefte laten doen, zodat niemand u ervan kan beschuldigen dat de kinderen in de poep moeten spelen. Neem ook altijd een zakje mee, voor ongelukjes. Het is uw hond, u bent verantwoordelijk voor de zooi die hij maakt.

 

Aangelijnd lopen

Uiteraard loopt uw pup altijd aangelijnd in de woonwijk. Als u de pup los laat lopen langs wegen, riskeert u willens en wetens zijn leven. En ook een auto die 30 rijdt, in een woonwijk, kan een hond gemakkelijk doodrijden! Een hond is geen robot, hij zal nooit zo goed kunnen luisteren dat hij voor 100 % zeker altijd op de stoep zal blijven. Een bekende aan de overkant, even schrikken van iets en wegschieten, een kat of een speelkameraadje, allemaal goede redenen voor een pup om even weg te lopen. Kortom, waar auto’s kunnen komen gaat de hond niet los!

Ervan uitgaande dat u dus regelmatig met de hond aan de lijn loopt, moet hij natuurlijk leren om dit te doen zonder te trekken. Hiervoor zijn verschillende methodes. Ten eerste moet de pup weten dat het hem wat oplevert als hij meeloopt zonder te trekken. Dus, zeker in het begin; belonen voor ieder stapje dat hij netjes meeloopt (stem/speeltje/brokje). Ten tweede, geef hem ruimte aan de lijn! Door de lijn kort te houden dwingt u hem als het ware om te trekken. Hij went aan het gevoel van een strakke lijn en zal dat zelfs bewust zoeken. Een slipketting werkt averechts, veel pups zullen weg proberen te komen van die druk op hun nek, en alleen maar harder trekken. Correcties aan de lijn werken slechts een paar seconden, de pup went er gewoon aan dat u iedere twee stappen aan die lijn rukt. Het enige wat u ermee bereikt is een "harde nek" bij uw pup.

Leer hem in plaats daarvan dat trekken hem niets oplevert. Wat wil de pup? Hij wil sneller vooruit gaan, dus hij trekt aan de lijn. Geeft hem niet zijn zin, maar sta in plaats daarvan gewoon stil. U gaat pas weer verder als de lijn weer slap hangt. U beloont uiteraard direct zodra de lijn slap hangt. Als u dit consequent volhoudt, dus IEDERE keer als hij trekt staat u stil, dan kunt u hem in een zeer korte tijd leren om niet te trekken.

Laat de pup niet de route bepalen, en let op uw eigen looptempo. Hoe langzamer u loopt, hoe meer de pup zal trekken, er is immers zo veel te zien en te ruiken voor hem! Hou onderweg contact met hem, probeer zijn aandacht regelmatig te vragen. Zolang hij naar u opkijkt, zal hij niet trekken!

Laat hem altijd aan dezelfde kant lopen, dat is duidelijker voor hem, dat is zijn vaste plaats, bijvoorbeeld links naast u. Speel onderweg met hem, met een speeltje waar hij veel aandacht voor heeft.

 

Loslopen en terugkomen

Natuurlijk moet een pup regelmatig los kunnen lopen. Niet alleen voor zijn beweging, maar meer nog voor zijn socialisatie en het contact met soortgenoten. Wacht niet met het loslopen, want hoe ouder de pup, hoe verder hij van u weg zal lopen. Als uw het 8 weken oude pupje voor het eerst loslaat, zult u uw best moeten doen om niet over hem te struikelen, want hij zal niet ver bij uw voeten vandaan gaan!

Begin direct met het stimuleren van het terugkomen bij de baas, door alle aandacht die hij voor u heeft te belonen. Komt hij uit zichzelf naar u toe, direct belonen. Kijkt hij vanaf een afstandje naar u, direct belonen met uw stem. Hij moet leren op u te letten. Wandel een stukje met hem, en zorg ervoor dat u niet achter de pup aanloopt, of op hem wacht als hij achter blijft hangen. Hij moet direct leren dat hij u niet uit het oog moet verliezen.

Leuke spelletjes op hem te leren naar u toe te komen zijn:

Heen-en-weer roepen; met twee personen gaat u een eindje uit elkaar zitten en roept de pup heen en weer. Uiteraard krijgt hij bij alletwee een lekker brokje!

Verstoppertje; spring, als hij even niet oplet, achter een boom en roep hem 1 keer. Laat hem zelf zoeken en beloon uitbundig als hij u gevonden heeft.

Wergrennen; als de pup voor u uit loopt en niet op u let, draai u om en ren de andere kant uit. Als hij u "gevangen" heeft, speelt u uitgebreid met hem

Roep hem niet alleen om hem aan te lijnen, want dan krijgt hij negatieve associaties bij het terugkomen. Roep hem een paar keer tijdens de wandeling alleen om hem te belonen en om met hem te spelen

Lijn hem niet altijd op hetzelfde punt aan. Mensen zijn ook gewoontedieren en zijn geneigd altijd dezelfde route te lopen. De hond weet precies waar hij altijd aangelijnd wordt en zal dan misschien niet terug willen komen op dat punt.

Geef geen nutteloze commando’s!! Als uw pup aan het spelen is, zal hij waarschijnlijk niet terugkomen als u hem roept. Hoe langer u roept, hoe zinlozer uw commando’s worden. Bovendien weet de pup door uw constante geroep dat u nog steeds in de buurt bent, dus hoeft hij niet terug te komen als hij niet alleen gelaten wil worden. Wacht in plaats daarvan een goed moment af om hem te roepen. Als het spel even een dood moment bereikt heeft, of de pup kijkt toevallig even naar u, dan heeft u een veel betere kans op succes met uw roepen. Roep 1 keer, met een hoge, vrolijke stem, en ren direct weg als hij nog twijfelt. Het tonen van een speeltje of iets lekkers kan helpen om hem over te halen om achter u aan te komen. Als hij eenmaal bij u is, uitgebreid belonen, met uw stem, voer of een speeltje.

 

Loop nooit achter hem aan en probeer hem niet te vangen! Hij zal er alleen maar van leren dat hij sneller is dan u! U kunt hem toch niet dwingen om te komen, dus lok hem liever!

Als hij eenmaal bij u is, beloon hem altijd uitbundig, ook als het te lang geduurd heeft naar uw zin! Hij komt NU, dus is NU braaf! Grijp hem niet vast aan zijn halsband of vel, maar lok hem met een brokje dicht naar uw lichaam en pak zijn halsbandje rustig van onderaf vast. Als u de pup vastgrijpt, krijgt u een hond die wel komt, maar net buiten bereik van de hand blijft of steeds wegspringt als u uw hand uitsteekt! Geen hond vindt het leuk om "gevangen" te worden, dus als u hem te ruw vastpakt, straft u hem als het ware voor het komen! Als u de pup aangelijnd heeft, speel dan nog even door met hem. Voor veel honden betekent de riem "einde van de lol" waardoor ze vaak niet willen komen als ze de riem zien.

Voor een aantal Ridgebacks is het terugkomen als de baas roept een probleem. Dit is geen eigenwijsheid maar een kwestie van intelligentie (van de hond!) Heeft u de hond een paar keer wat te ruw gevangen, of eindigt zijn pleziertje als hij aangelijnd wordt, dan zal hij eieren voor zijn geld kiezen en niet meer naar u toe komen. Als hij straf verwacht als hij bij u terugkomt, verpest u niet alleen het terugkomen maar ook uw band met de hond. U schendt het vertrouwen van de hond en gedraagt zich zeer onrechtvaardig door hem te straffen voor iets wat hij goed doet; namelijk, bij de baas komen!

Door zo jong mogelijk te beginnen met de hond te leren dat komen bij de baas het allerfijnste is, kunt u het probleem van een weglopende of niet luisterende hond voorkomen.

 

Sociaal gedrag t.o.v. mensen

Bij de gemiddelde Ridgeback hoeft u absoluut niet bang te zijn dat het een "allemansvriendje" wordt. Het tegendeel is soms het geval, veel Ridgebacks zijn terughoudend of zelfs wat agressief tegenover vreemden! Hoewel dit ook gedeeltelijk genetisch bepaald is, speelt u daar zelf een grote rol in. Stimuleer interesse in vreemden door hem te belonen als hij mensen wil begroeten. Laat ze hem meer even aanhalen, of zelfs een brokje geven.

Het achternajagen van fietsers, brommers, joggers en skaters is voor veel honden een probleem. Jagen zit de Ridgeback in het bloed, en snelbewegende voorwerpen zijn erg aantrekkelijk voor ze.

Voorkomen is weer de beste methode, want als de hond eenmaal "op gang" is, kunt u hem toch niet meer bereiken. Bovendien beloont het gedrag zichzelf, want die fietser rijdt toch wel door, waardoor de hond iedere keer "overwint". Als u een fietser aan ziet komen, leidt de pup direct even af m.b.v. uw stem, een speeltje of een brokje. U laat hem pas weer gaan als de fietser ver weg is, om te voorkomen dat hij er alsnog achteraan gaat.

 

Sociaal gedrag t.o.v. soortgenoten

Als u de pup regelmatig met vriendelijk soortgenoten laat spelen, zal er geen probleem optreden voordat de hond volwassen is. Dit is bij een Ridgeback pas op een leeftijd van 2-3 jaar.

Eventuele problemen ontstaan voornamelijk bij ongecastreerde reuen of wat fellere teefjes. Hoewel het niet per definitie "verkeerd" is dat reuen zich onderling graag willen meten, vooral als er teefjes bij zijn en de honden op hun "eigen terrein" lopen, is het erg hinderlijk als honden vechten. Een hele zelfverzekerde hond zal over het algemeen niet snel vechten. Hij hoeft zich niet te bewijzen en zal door zijn hoge lichaamshouding al imponerend genoeg zijn voor de andere honden, die direct zullen accepteren dat hij (of zij!) de baas is. De problemen ontstaan vaak pas op het moment dat mensen zich ermee gaan bemoeien. Als honden de ruimte hebben, en hun natuurlijke gedrag kunnen vertonen, zullen er minder snel schermutselingen ontstaan. Eventuele onenigheden zijn vaak in 2 tellen geregeld.

Is uw hond wat onzekerder en vecht hij graag om zichzelf te bewijzen, probeer dan zoveel mogelijk te voorkomen dat hij de kans krijgt om te vechten. Doordat hij keer op keer wint (de Ridgeback kan bijna ieder ras aan) krijgt hij een enorme kick van het vechten. Tidens het gevecht zelf zult u niet bij hem kunnen komen, waardoor eventuele straf altijd te laat zal komen, en hem alleen maar leert om de baas te vermijden na het gevecht. Leer hem in plaats daarvan om zijn aandacht bij u te houden en vermijdt ontmoetingen met geslachtsgenoten zo veel mogelijk. Voor eigenaren van volwassen Ridgebacks, waar toch iets mis is gegaan, en die uitvallen aan de lijn naar andere honden, volgt hier een stukje wat oorspronkelijk verscheen in het Clubblad van de RRCN van december 1999

De Gentle Leader

Langzamerhand heeft bijna iedereen wel eens een hond zien lopen met een Gentle Leader om. Aangezien er echter toch nog veel mensen zijn die de GL voor een muilkorf aanzien, even een uitleg over de werking van dit moderne hulpmiddel.

Een GL is een soort "halster", dat de geleider een handige controle geeft over het hoofd van de hond. Het principe is ongeveer gelijk aan de werking van een paardenhalster; als je het hoofd controleert, controleer je het hele dier. De GL bestaat uit twee banden, 1 over de voorsnuit en 1 die achter de oren bevestigd wordt en een verbindingsstukje onder de kin waaraan de riem vastgemaakt wordt.

De GL heeft niets te maken met een muilkorf of met een agressieve hond, de hond kan zijn bek bijna helemaal open doen en zou prima kunnen bijten als hij dit wil. Zelfs een bal in de bek dragen is mogelijk. Er zijn tegenwoordig verschillende kleuren verkrijgbaar, waar door de GL er war vriendelijker uitziet voor het publiek.

 

Voordelen van de Gentle Leader

Een hond met een GL om kan niet trekken aan de riem, zelfs niet een beetje. Als hij naar voren wil, gaat zijn hoofd namelijk niet mee, dus kan de rest van het lichaam niet verder. Dit betekent dat de geleider met een absoluut minimum aan kracht de hond netjes bij zich kan houden. Ideaal voor lichtgewicht bazen, mensen met bijvoorbeeld een rug- of nekprobleem of voor iemand die met meerdere honden tegelijk loopt, maar ook gewoon als je lekker ontspannen met je hond wilt wandelen of fietsen.

 

Helaas kennen we allemaal maar al te goed het beeld van uitvallende honden. Op shows, op de training en op straat. Ook voor dit probleem kan de GL een uitkomst zijn. De GL houdt de hond tegen voordat deze aan zijn uitval kan beginnen. Hierin schuilt de kracht van de GL! Want wat is het probleem met bijvoorbeeld de slipketting; de correctie komt bijna altijd te laat! Men schat het gedrag van de hond niet goed in, ziet de uitval niet aankomen en de hond schiet grommend naar voren. Meestal volgt dan een harde correctie met de slipketting. Hoewel de hond deze correctie vervelend vindt, is hij echter meestal zinloos. Bij de volgende tegenstander gaan ze direct weer "in de aanval". De reden hiervoor is dat de correctie gegeven wordt als de uitval al aan de gang is, of zelfs al klaar is. De hond heeft zijn beloning gehad, namelijk de kick van het uitvallen, de adrenaline die hij voelt als hij zich zo stoer gedraagt. Hij neemt de correctie als het ware voor lief, want de buit is binnen, zijn tegenstander heeft terug gedeinst.

De GL smoort de uitval al in de kiem, want als u het hoofd van de hond beheerst, kan de hond niet loeren op tegenstanders. Zonder loeren/fixeren, kan er nooit een uitval komen. Uiteraard moet u ook met een GL zorgen dat de aandacht van de hond op u gericht is, en niet op de omgeving. De kans dat u een uitval kunt voorkomen is echter vele malen groter dan met een slipketting om.

 

 

Wat leert een hond van de Gentle Leader?

Bij veel mensen leeft nog het idee dat een hond niets leert als hij niet gecorrigeerd wordt. Uitlokken en corrigeren van verkeerd gedrag is jarenlang de basis geweest van bijna iedere vorm van hondentraining. Echter, hier blijken nogal wat nadelen aan te kleven. Ten eerste is bijna niemand blijkbaar in staat om op tijd te corrigeren, waardoor bijvoorbeeld het probleem van uitvallende honden niet minder wordt. Ten tweede is het erg moeilijk in te schatten hoe hard er gecorrigeerd moet worden. Een verkeerd gegeven correctie windt de hond alleen maar meer op. En, nog belangrijker; de training wordt er niet prettiger op voor de hond.

Gelukkig zijn we tegenwoordig wat wijzer en weten we dat een hond ook op een andere manier kan leren. Voorkomen van ongewenst gedrag en belonen van gewenst gedrag is het basisprincipe geworden van ieder zichzelf respecterende hondenschool (mits de instructeurs goed opgeleid zijn en hun vakliteratuur bijhouden). De GL is een onmisbaar hulpmiddel geworden, omdat het de geleider de mogelijkheid biedt om te zorgen dat de hond gewenst gedrag gaat vertonen. Omdat trekken en uitvallen bijna onmogelijk is met een GL om, kan de geleider zich concentreren op het belonen van wat de hond wel goed doet, zoals aandacht hebben voor de baas en het goed uitvoeren van een oefening. Een hond leert door gewoontevorming: krijgt hij bijvoorbeeld nooit meer de kans om uit te vallen, dan zal hij het ook steeds minder proberen, zeker als hij ook nog eens beloond wordt voor het negeren van andere honden. Tenslotte zal het verminderen van de spanning bij de baas (die altijd bang was voor een uitval) ervoor zorgen dat de hond zich ook verder ontspant, waardoor er betere resultaten behaald kunnen worden op de training.

 

Hoe leer je een hond om met een GL om te lopen?

Als je een pup voor het eerst een halsbandje en een riem omdoet, zal hij zich, soms heftig, verzetten. Hij moet wennen aan de beperking van zijn vrijheid. Een hond die voor het eerst een GL omkrijgt, gedraagt zich eigenlijk net zo. Dat ding moet eraf! Het is heel belangrijk om deze eerste momenten van verzet te doorbreken. Afleiding werkt hierbij het beste. Als u de GL voor het eerst omdoet, doe er dan nog geen riem aan en trek er niet aan. Doe hem niet te strak, laat de hond eerst wennen aan het gevoel van het bandje om zijn neus. Voer hem een aantal brokjes en lok hem een eindje mee. Als dit goed gaat, bevestigt u de riem en blijft u de hond meelokken en voeren, zodat hij direct een prettige ervaring heeft met de GL om. Probeer er de eerste keren geen druk op te zetten, hij komt er vanzelf achter dat de GL hem tegenhoudt als hij te ver naar voren wil. Beloon hem zolang hij meeloopt en zich niet verzet. Negeer schuren met de kop en probeer gekrab met de poten langs de kop te doorbreken door verder te lopen en hem mee te lokken met de stem en voer. Als hij er eenmaal aan gewend is, zal hij zich steeds minder verzetten.

Tenslotte nog een waarschuwing: u mag met de GL om de hond niet corrigeren met de riem. Als u gewend bent om met een slipketting te corrigeren, zult u zich aan moeten wennen om uw handen stil te houden. Zou een hond met een GL om gecorrigeerd worden, vooral als de lijn ook nog eens lang is, dan krijgt zijn nek een enorme opdonder, waardoor beschadigingen op kunnen treden.

Wanneer een GL om?

Zoals al eerder genoemd, kan de GL in veel situaties een uitkomst zijn. Om een hond te leren mee te lopen zonder trekken of soortgenoten te negeren, zult u hem in iedere situatie waarin hij zou kunnen trekken of uitvallen de GL om moeten doen. Heeft de hond door gewoontevorming en beloning geleerd om netjes mee te lopen, zult u de GL steeds minder nodig hebben (hoewel veel mensen hem blijven gebruiken, omdat het toch wel erg fijn loopt!). Heeft u alleen wat moeite met de hond als u ergens loopt waar het heel druk is, zoals op de markt of op een show, dan kunt u hem ook alleen daar gebruiken. De jaarlijkse Clubmatch van onze RRCN zou waarschijnlijk een stuk gezelliger zijn als er meer honden met een GL liepen!

 

Tenslotte, nog een kleine tip als u een goede opvoedingscursus zoekt:

 

Gehoorzame Hond, een cursus in opvoeding en sociaal gedrag!

Hoewel het G&G (Gedrag en Gehoorzaamheid) programma oorspronkelijk bedoeld was als opvoedingscursus, is dit inmiddels een serieuze sport geworden, die slechts geschikt is voor honden met aanleg om te "werken", en eigenlijk niets meer te maken heeft met basisopvoeding van de huishond. "Volgen", ooit bedoeld om honden het trekken aan de riem af te leren, is dressuur geworden, waarbij de hond als het ware vastgeplakt dient te zitten aan de baas. Maar wat heeft iemand hieraan die gewoon lekker met zijn hond over straat wil kunnen lopen zonder voortgesleurd te worden?

Vele honden met GG diploma’s kunnen presteren op het trainingsveld, maar kunnen zich niet sociaal gedragen in dagelijkse situaties, bij een dierenarts op tafel, tussen loslopende honden of alleengelaten in een auto.

Er is dus duidelijk behoefte aan een cursus die mensen leert hun hond op te voeden tot sociale, prettige huisgenoot. Oorspronkelijk voortgekomen uit de puppiecursus is een nieuwe cursus ontstaan, die afgesloten kan worden met een officieel Cynophilia examen; de Gehoorzame Hond.

Een hond met dit diploma is een absoluut fijne hond om te hebben; hij komt terug als hij geroepen wordt (ook als er veel andere honden om hem heen lopen), speelt met de baas als die daar het sein toe geeft, staat zijn voer en kluif af, laat zich op een tafel tillen en door een vreemde betasten, trekt niet aan de riem, ontlast zich alleen op aangewezen plaatsen, gaat niet achter fietsers of trimmers aan, springt alleen op commando in en uit de auto, gedraagt zich rustig in openbare gelegenheden, loopt netjes naast de fiets en gedraagt zich sociaal t.o.v. andere honden. Kortom; een hond die de toets van deze tijd kan weerstaan!

Voor een ridgeback eigenaar is dit niet alleen een hele leuke cursus om te volgen, maar misschien zelfs een noodzaak. De reputatie van ons ras wordt er niet beter op, dus moeten we er voor zorgen dat onze honden zich in alle situaties sociaal kunnen gedragen. Er is weinig dwang of druk voor nodig, de nadruk ligt op beloning in plaats van correcties, en de variatie aan oefeningen houdt het voor een ridgeback interessant en leuk.

Wilt u deze cursus volgen, informeer dan bij een erkende Kynologen Vereniging bij u in de buurt. Adressen vindt u in de landelijke hondenbladen.