3e Update Benjen

IMG 3376


De avonturen van Benjen

Het is 18 februari. Benjen is nu feitelijk bijna geen puppy meer.

Hij begint nu echt te puberen. Zo rukte hij zich afgelopen donderdag op een onbewaakt moment tijdens het uitlaten los en racete over het grasveld heen en weer. Terugkomen ho maar! Ik was alleen maar bang dat ie de weg op zou rennen, waar het best druk is met verkeer. Hij schoot uiteindelijk onder een geparkeerde vrachtwagen en daar kregen een vriend en ik hem weer te pakken. Les: de riem beter vasthouden.

Enkele dagen later werd op de puppycursus verteld, dat we Benjen langzamerhand niet meer als puppy moeten zien en dat het risico op weglopen best aanwezig is.

Zaterdagavond kwam Benjen weer naar me toe hollen in de woonkamer, terwijl ik op de bank zat. Tot mijn en zijn eigen verbazing sprong ie hup op de bank. Dat vond ie blijkbaar zo leuk, dat ik hem vervolgens nog drie keer uit de bank heb gehaald.

Hij vindt het stoer om te blaffen en doet dat steeds vaker. Als ie in de verte nog maar een hond hoort reageert ie al. Ook slaat hij aan als er iemand binnenkomt en hij dat heeft horen aankomen.

Gisteren blafte hij ineens, terwijl ik in de kamer zat. Ik keek in de tuin, maar zag niemand. Tien tellen later holden enkele kleinkinderen langs achter de tuin in. Hij had waarschijnlijk de poort gehoord.

Een streek die hij regelmatig uithaalt is, dat hij spullen uit de wasmand rooft en in zijn mand of bench gaat bekauwen. Een grote eter is ie overigens niet. Hij schrokt ook nooit.

Dat deden de honden die we voorheen hadden best wel.

Het blijft vermakelijk hoe hij de hele dag door met een soort rubberen eend aan het vechten is. Het gekwaak van dat beest hoor je nogal eens.

IMG 3378


Benjen vindt, dat we constant met hem bezig moeten zijn, hij vraagt voortdurend aandacht. “Ik wil speeele!” Om aandacht te trekken rent hij van de een naar de ander, springt tegen je op, is bijterig (zonder door te bijten trouwens, maar ja, hij haakt wel in je kleren). Het fijnst vindt ie het om iets uit je handen te rukken. Een stuk touw of zo.

Elke dag wil ie een keer bij Maike op schoot zitten. Meestal niet zo lang, maar als we in de bank zitten komt ie erom zeuren. Voortdurend brengt hij speelgoed naar je toe en dat moet je dan weggooien.

Vandaag is het 20 februari. Benjen zit als de kleinkinderen weglopen (en dat doen ze) hen achterna en bijt ze dan in hun kont. Niet echt hard, maar hard genoeg om tot protest te leiden. Ik heb de indruk, dat de bijterigheid toch wat minder wordt.

Nieuw is, dat ie doorkrijgt, dat hij uitgelaten wordt als ie voor de achterdeur gaat zitten of liggen. Gevolg is, dat ie daar om de klipklap naar toe loopt.

Typisch blijf ik het vinden, dat hij wel alle brokjes opeet die naast het bakje in zijn bench liggen, maar niet genoeg zijn bakje als etensbord gebruikt.

Grote honden maakt hij stik zenuwachtig door zijn geren, gespring, gedoe dus. Net zo lang tot er een grom komt en dan houdt ie even op.

Het langdurig apporteren is zijn grote hobby. Alleen….hij weet niet van ophouden.

Ik had het over zijn eten. Hij vertoont het merkwaardige verschijnsel, dat hij zijn brokken opeet als ik die los in de bench leg. Uit de bak die er ook staat eet ie ze nauwelijks. Om te bereiken, dat hij toch eet leg ik de brokken dan maar los. Alleen zijn vlees vreet ie wel uit een bak. Nietsvermoedend had ik dat vorige week in een plastic bakje gedaan, maar ik hoorde snel, dat ie het totale bakje verpulverde. O.K. Ook weer geleerd.

Op 21 februari geeft Benjen ’s avonds heel veel over. Wij snappen niet waardoor. Hij zal wel wat verkeerde voorwerpen naar binnen gewerkt hebben. Vanuit een buurt-app vernamen we enkele dagen terug, dat een van de buren op het uitlaatterrein was gestuit op theezakjes die ingesmeerd waren met spul waar hun hond erg ziek van was geworden. Ze schreef, dat ze diverse zakjes in de omgeving had verwijderd. Ik heb Benjen echter wat dat betreft niets vreemds zien aanraken. Maar het schiet wel door je hoofd. Hij blijft echter vrolijk en actief, dus we zoeken er maar niet te veel achter. Mocht het morgen nog niet goed gaan, dan kunnen we dat overmorgen bij een gepland bezoek aan de dierenarts melden. Tijdens het uitlaten heeft ie trouwens al vrienden gemaakt. Zo is er een meisje uit de straat dat steevast naar hem toekomt als ze hem ziet en de blijdschap is geheel wederzijds.

Die avond lag Benjen weer eens op de schoot van Maike. Zij sliep en hij ook. Mooi tafereel!

IMG 3379

Vanmorgen deed Benjen net alsof ie een jongetje is. Normaliter plast hij door door zijn poten te zakken, maar nu lichtte hij voorzichtig een van de pootjes op en probeerde het op zijn reutjes. Dat bleek later een eenmalige ‘uitspatting’.

Donderdag 23 februari werd wederom een bezoekje gebracht aan de dierenarts. Wij waren enigszins ongerust omdat Benjen zo weinig lijkt te eten en een paar keer had overgegeven. Hij was ook prompt wagenziek onderweg. Bij wegen bleek hij meer dan 2 kilo te zijn aangekomen en de dokter vond hem niet te mager. Ze onderzocht hem grondig waarbij hij een thermometer in zijn kontje veel erger vond dan de injecties tegen rabies en overgeven achteraf.

We gaan ze op het laboratorium van hem een poepje laten ruiken om alles uit te sluiten.

Op de terugweg was ie rustig en niet ziek.

Met de post kwam vandaag een brief van de Raad van Beheer van de Dutch kennel club

Met de mededeling, dat we die brief moeten gebruiken als Benjen in andere handen over gaat.

We gaan wel andere brokjes proberen om te zien of hij die misschien lekkerder vindt.

IMG 3372


Kleine aanvulling op hetgeen ik vanmorgen stuurde:

Overigens, Benji is een scheet van een hond. Ik zou hem niet meer willen missen. Natuurlijk vraagt ie best veel aandacht en daar moeten we als oudjes weer aan wennen, maar hij betaalt je in vriendschap dubbel terug. Omdat ik als pensionado overdag veel thuis ben, heb ik met deze hond een grotere band dan met de voorgaande honden.

Ik moet ook geregeld vreselijk om hem lachen. Zoals vandaag bijvoorbeeld in de storm om de manier waarop ie alle bewegende blaadjes wil inhalen.

Zo is het ook vrijwel onmogelijk om hem goed op de foto te krijgen. Als ie me ziet aankomen met een telefoontje of een camera schiet ie al overeind om nieuwsgierig te komen kijken en echt poseren heeft ie nooit geleerd.

De nieuwe brokjes lijken meneer wel te bevallen. Weer een probleempje opgelost.

Met vriendelijke groet,

Wim van Overveld

Ayesta Brand.All rights reserved, please do not copy anything without my permission.