5e Update Benjen

IMG_3174


Lente

Hoera, de lente lijkt nu echt begonnen en we zijn geregeld in de tuin. Benjen vindt dat prachtig, vooral het feit dat wij daar zijn, want hij wijkt niet ver van ons af. Ook namen we hem afgelopen week weer eens mee naar een stuk bos om wat los te rennen. Nou, dat viel best mee. Hij hupte en sprong als een lammetje in de wei, maar hij zorgde er steeds voor, dat hij vlak bij ons bleef. En als we al eens moesten roepen, kwam ie gelijk.

Maar goed, terug naar de tuin. Maike en ik zaten in tuinstoelen en Benjen vond het weer eens nodig tegen ons op te springen. Daarbij kwam hij met een voorpootje klem te zitten. Hoe hij het voor elkaar kreeg, weet ik niet, nog bij een enkele van onze vorige honden was dat ooit het geval. Maar goed, hij zat klem en ging vreselijk tekeer. Bij een poging van Maike om hem los te krijgen beet hij haar in zijn paniek behoorlijk in haar hand. Daarna kreupelde hij wat en ik controleerde daarom snel zijn voorpootje. Na een keer wrijven liep ie weer normaal en toen hij in de verte hondjes hoorde blaffen deed ie weer vrolijk mee. Alles was weer vergeten. Alleen niet bij Maike, want die zat met een pijnlijke hand. Tja, hulpverleners zijn in onze tijd hun veiligheid niet zeker.

Eten vindt ie nog steeds niks, zeker de brokjes niet, maar nu Maike bij de boerenbond vleesachtig spul heeft gehaald om daar door te doen vreet ie zijn bak meteen leeg.

En vogels…tja, vogels….wie die uitgevonden heeft…!! Hij ziet ze allemaal en zou ze het liefst allemaal vangen. Soms zitten er wat eenden op het grasveld waar we hem uitlaten. Nou, dan wordt mijn arm zeker vijftig centimeter langer. Wat zou Benjen die eendjes graag…..

Inmiddels is het eind maart. De lente is officieel ingezet. Met redelijk goed weer, al zijn de bossen nog best drassig hier en daar. We hebben opnieuw wat poep van Benjen naar het laboratorium laten sturen om er zeker van te zijn, dat hij de parasietjes niet meer heeft. Na drie dagen kwam het geruststellende antwoord.

Waarom of waardoor weet ik niet, maar Benjen is vreselijk druk. En ondeugend…..ik blijf naar de speelgoedbakken van de kleinkinderen lopen om er op hem terugveroverde knuffels, autootjes, poppen in te werpen.

Ik heb de indruk, dat hij vaak heel goed weet dat iets niet mag, maar het dan toch doet.

Als ie alleen is met mij, dan mist hij overduidelijk de kleinkinderen. Als die er zijn is hem niks te dol.

Hij probeert ook vaker te schooien. Al krijgt hij nooit iets op die manier. Hij jat het ook gerust van je bord, als ie de kans krijgt.

Joris, Cody en Benjen vormen inmiddels een onafscheidelijk driemanschap dat uren in de tuin rondrent, elkaar pest, beurtelings brult en elkaar steeds weer opzoekt.

We hebben er een paar uur op zitten kijken en ons prima vermaakt. Op het laatst zaten de twee jongens in de bench en stond Benjen er aan de buitenkant wat beduusd naar te kijken.

We zijn weer enkele weken verder.

Vandaag, 14 april, kwamen Ayesta (de fokker) en echtgenoot Roel langs om de stamboompapieren e.d. te brengen. Zij bezoeken met hun camper (zij hadden de nacht doorgebracht op een camperplaats in Oudenbosch waarvan ik het bestaan niet eens kende) op die manier alle honden uit het nest van Benjen. Heel bijzonder. Benjen herkende hen direct en knuffelde en stoeide dat het een lieve lust was. Alleen, rustig op de foto gaan was er ook nu niet bij.

Zij hadden overigens ook een van zijn zussen uit het nest meegenomen (Sansa) en die twee raakten verzeild in een onbedaarlijke stoeipartij. Toen ze weg waren heeft Benjen nog minutenlang bij de tuindeuren staan piepen (en uithijgen).

We hebben het nog wel gehad over het soort riem dat we zouden kunnen gebruiken om Benjen minder hard te laten trekken. Jammer, dat Maike in Roosendaal een paar kleinkinderen moest ophalen, want het bezoek had best langer mogen duren. Dat vond Benjen ook en dronk gelijk zijn hele bak leeg.

Ik heb Benjen vandaag, 20 april, voor het eerst bang gezien. Mijn schoondochter en haar twee dochters kwamen binnen en dat had hij niet in de gaten gehad. Hij schrok vreselijk en vloog onder tafel om van daaruit enorm te blaffen. Het duurde echt even voordat hij die veilige stelling verliet. Hij had echt de schrik van zijn leven.

Daarna was ie weer druk en actief als gewoonlijk. Want druk is ie, de energie spat van hem af. En erg zachtzinnig gaat ie daarbij niet te werk.

Het is intussen 5 mei geworden. Een beetje onverwacht heeft Benjen afgelopen zaterdag een puppy-examen afgelegd. Hij deed het goed: Volgen 8- , Zitten aan de voet 8- , Liggen aan de voet 7+ , Linkse en rechtse wending 7,5 , Voedsel weigeren 8, Socialisatie t.o.v. mens en hond 7+ , Baas-hond verhouding 7.5+0.5

Kortom, een goed resultaat. Zelf was ik een weekje naar Denemarken en bij terugkeer viel me op hoe groot Benjen geworden is. Zijn begroeting was beslist heel enthousiast te noemen.

Met vriendelijke groet,

Wim van Overveld

Ayesta Brand.All rights reserved, please do not copy anything without my permission.