7e Update Benjen!

IMG 4113

Maike en Benjen aan het speuren


Dit wordt in mijn ogen de laatste update van Benjen.Hij is immers nu een jaar oud en bijna een jaar bij ons en een echte pup is hij niet meer. Hij lijkt eerder soms wat te puberen, maar zonder dat het de spuigaten uit loopt. Er is in zijn korte leventje al best veel gebeurd. In de zomervakantie is hij mee geweest. Eerst een week in Durbuy in de Belgische Ardennen. Daarna is hij nog een week in Durbuy geweest, maar op een heel ander deel van die gemeente. Dat ging boven verwachting goed. Vooral op het tweede plek (een vakantiewoning met o.a. een heel groot grasveld) amuseerde hij zich kostelijk. Op beide vakanties waren ook kleinkinderen mee en zoals ik al eerder schreef: kinderen vindt hij prachtig. Ze kroelen en stoeien met hem en hij ondergaat het glimlachendEn wee als ik eens een van de kleintjes op zijn donder geef of er wat mee stoei!! Dat vindt mijnheer niet zo leuk! En dat laat hij merken. Het verwart hem, denk ik. Aan de ene kant wil hij de kleintjes beschermen en aan de andere kant is er zijn baasje. Maar kortom: voor kinderen is hij echt lief. Benjen volgt samen met Maike nog steeds cursussen en heeft inmiddels drie diploma's. (Vraag mij niet waarvoor precies). Afgelopen week ging Maike er voor het eerst mee naar een cursus 'speuren'. Dat deed hij volgens de instructeur heel goed. Dat houden we er dus even in.

In de herfstvakantie gingen we naar Frankrijk, waar hij een weekje met ons verbleef o.a. enkele dagen bij zijn verwekker Pipeau en diens baas, Robert. Hij heeft zich heerlijk kunnen uitleven tijdens lange wandelingen met voornoemd gezelschap. Ook van wagenziekte is al lang geen sprake meer. Benjen heeft de neiging om als je in de bank zit op je schoot te komen zitten. Maar daar is ie toch echt te groot voor. Als alternatief leunt hij met twee voorpoten op je schoot en blijft zo staan. Hij wordt graag geknuffeld. Sneeuw was een aparte belevenis! Helemaal door het dolle was mijnheer. Zo erg, dat hij erin slaagde zijn riem te verliezen. die vonden we na het dooien terug. Ook van het klappen van vuurwerk lijkt hij niet echt te schrikken. Echt grote medische problemen kennen we niet. Hij heeft een oogontsteking gehad, maar liet na enkele keren het druppelen prima toe. Op het moment waarop ik dit schrijf rent hij achter twee kleinkinderen aan de kamer op en neer. Ik liet al eerder weten dat Benjen wel redelijk waaks is. En als er aan de voordeur wordt gebeld, breekt hij met zijn geblaf de tent zowat af. Ik zie de aanbellers verbleken!

Al met al, is mijn conclusie, dat we met Benjen een scheet van een hond hebben gekregen die we niet meer zouden willen missen.


Met vriendelijke groet,

Wim van Overveld


Ayesta Brand.All rights reserved, please do not copy anything without my permission.