De Wet van EEN, ofschoon dit voorbij gaat aan de beperkingen van namen, zoals jullie vibrerende geluidscomponenten noemen, kan benaderd worden met de stelling dat alles één is, er is geen polariteit, er is geen goed of fout, er is geen disharmonie; er is slechts identiteit.

Alles is EEN, en dat ene is liefde/licht of licht/liefde; de Oneindige Schepper…

 

Onbegrip schept angst.

Ik wil graag enkele gedachten delen over het thema Annunaki of Elohim zoals sommige mensen een groep wezens uit de Oudheid noemen of identificeren. Wanneer je deze namen via een zoekmachine op Internet intikt krijg je oude versies te lezen die in oeroude teksten Elohim als god of een groep goden identificeren, terwijl moderne versies hen omschrijven als galactische of universele scheppers die hun wijsheid met alle rassen delen.

 

Zoals vele van jullie al weten is het doel, een van de belangrijkste doelen, van dit Universum het integreren van zowel duister als licht polariteiten om de ware betekenis van liefde en mededogen te ontdekken. Voor ik verder ga op het onderwerp Elohim en hun relatie met de Annunaki wil ik schrijven over polariteit integratie, afscheiding en angst.

 

Als het oorspronkelijke doel van Universum gaat om het integreren van beide polariteiten, door liefde te kennen via verschillen, hebben we katalysatoren nodig aangezien wij in essentie gemaakt zijn van pure Liefde.

 

Hoe ontstaat het Kwaad? Het is beslist geen conditie die doelbewust ontstaat zonder een logische oorzaak of reden. Als we alleen maar diep in de levens kijken van hen die misdaden begaan of van hen die machtsbelust zijn, dan zou het eerste adjectief dat hen goed past hebzucht zijn. Dan weten we waarlijk waar hun geaardheid van af komt.

 

Je zou in feite kunnen zeggen dat ik vanuit een nogal psychologisch - of healingperspectief redeneer. Wanneer we geboren worden zijn een zuiver en onschuldig bewustzijn dat verbonden is met de Bron. Onze natuurlijke staat is die van vreugde in verbinding met het Al en Liefde. Het is de staat waarin we het meest kwetsbaar en ontvankelijk voor onze omgeving zijn.

 

Angst schept Agressie.

Als we in die staat mishandeld worden of aan ons lot worden overgelaten; als we te horen krijgen dat we in vergelijking met anderen niets waard zijn; als ons verteld wordt dat we nooit iets goed doen en dat we materieel bezit en titels nodig hebben om de buitenwereld te tonen dat we wel iets waard zijn, wordt onze geest vanaf de eerste dag door die overtuigingen geprogrammeerd en ervaren emotionele, fysieke en spirituele pijn.

 

Die persoon wordt wat wij als “Kwaad” waarnemen in de meest extreme gevallen omdat hij of zij lagen, als een harnas, heeft opgebouwd om maar niet de bijkomende pijn te voelen en zich verschuilen in een uithoek van alle vorige trauma’s. Het is net een vicieuze cirkel.

 

Op zielsniveau heeft het wezen gekozen dit te ervaren, en wordt dan de belichaamde tegenstelling van liefde om anderen te tonen wat liefde is, en niet om de tegenstelling op zich te ervaren. En zo simpel is het. Het is zeer waarschijnlijk dat vele wezens, ongeacht vorm, ras, geslacht en andere bijkomende etiketten, ervoor gekozen hebben na verloop van tijd zulke rollen te spelen.

 

Dit zijn in feite de moeilijkste rollen, omdat als en wezen eenmaal gekozen heeft om anderen pijn te doen, dat wezen ooit terug moet naar haar oorspronkelijke essentie door dezelfde pijn die het anderen heeft bezorgd aan te gaan en zich volledig bewust te worden van zowel de innerlijke pijn als de oorspronkelijke essentie.

 

Het is absoluut niet gemakkelijk, zeker als het wezen meerdere trauma’s heeft ervaren die zielsversplintering teweeg brengt.

 

In een interview van Wendy Kennedy op http://www.youtube.com/watch?v=-Os8UQrdxgc wordt gezegd dat wij allemaal Annunaki aspecten in ons hebben, dus als wij hen veroordelen of haten, oordelen wij eigenlijk ons zelf.

 

Ik zal hier later over uitweiden, maar ik ben iemand die ervan overtuigd is dat, als wij afkeer of angst voor iemand met negatieve aspecten voelen, wij eigenlijk voorbijgaan aan iets wat belangrijk is. Denk eens aan het feit dat enkele van die negatieve aspecten wellicht een weerspiegeling zijn van onze eigen negatieve facetten.

 

Dat wil niet zeggen dat wij allemaal moordenaars zijn of dat we bezittingen vergaren omdat we hebzuchtig zijn, maar het kan zijn dat we diep van binnen graag mensen uit ons leven willen verwijderen of dat we wensten dat sommige groepen mensen zouden verdwijnen.

 

Het is gewoon al de gedachte daaraan die ons laat inzien dat we niet zo erg verschillend zijn van die negatieve figuren. En dan gaat het niet eens zozeer over onze handelingen, maar wat dacht je over gedachten die als negatief beschouwd kunnen worden. Mediteer daar eens op.

 

Om terug te komen op het onderwerp Elohim en Annunaki; ik associeer beide begrippen met elkaar omdat, volgens vele bronnen, er een dichte verwantschap lijkt te bestaan tussen beide groepen wezens. Er zijn zelfs bronnen die ze als dezelfde wezens identificeren. Waar ik geen informatie over heb is of alle Annunaki wezens beschouwd kunnen worden als Elohim.

 

Hoe dan ook, in dergelijke gevallen worden beide groepen terug gevoerd tot de oude goden die een enorme impact hadden op de ontwikkeling van de bekendste oude beschavingen op Aarde, maar ook in Bijbelse tijden. De uiterlijke verschijning van die wezens blijft obscuur omdat er een veelvoud aan beschrijvingen bestaat die variëren van lange mensachtigen, prachtige mensen en zelfs draken, katachtige - of op vogels gelijkende wezens die uit de lucht neerdaalden.

 

Hun rol hier op Aarde is nogal controversieel geweest aangezien er vele perspectieven en versies voorhanden zijn.

 

Sommige auteurs hun rol beschreven als schadelijk voor de menselijke evolutie door mensen in slavernij te houden en de wereld en haar bewoners te beperken en te verwoesten. Er zijn ook schrijvers die hen afschilderen als almachtige goden die kennis brachten en de mensheid in haar evolutie bijstonden en als mentoren optraden. Verder zijn er schrijvers die ze een stuk neutraler omschreven als wezens die uit een andere sector van het universum kwamen om zich hier te vestigen en beschaving brachten.

 

Dergelijke beschrijvingen komen niet alleen voort uit onderzoek van de auteurs maar ook van de eigen teksten en oude instrumenten die de wezens als nalatenschap achterlieten in combinatie met wat tijdgenoten van hen waarnamen en hebben ervaren.

 

Maar dan nog, zouden we werkelijk in detail het leven en de eigenaardigheden kunnen begrijpen van dergelijke figuren? Bestaat er compleet bewijs over hun daden en bedoelingen? Dat is er niet en waarschijnlijk zal volledig objectieve informatie blijven ontbreken.

 

De informatie zou verwrongen kunnen zijn door mate van percepties en gevoelens over die wezens als het gaat om de geschriften, hiëroglyfen, instrumenten en andere vormen van historische gegevens. Uiteindelijk is het aan ieder individu om onderscheid te maken en dat eruit te halen wat nuttig is voor de eigen evolutie en groei.

 

Wij weten, en wij voelen dat wat de oorzaak ook is van onze gevoelens van angst, oordeel, afscheiding, bezorgdheid, wanhoop, teleurstelling, woede, haat en bedriegerij, het ons en anderen niet helpt maar alleen stagnatie veroorzaakt en nog meer angst verspreidt.

 

Als de Annunaki en/of de Elohim kwaadwillende wezens waren, waarom zou het Universum hen dan toestaan zoveel kwaad te berokkenen? Waarom zou de mensheid überhaupt kiezen om zo’n kwaad spel met hen te spelen? Niets, maar dan ook NIETS in dit Universum gebeurt zonder de instemming van alle betrokken zielen!

 

Pijn en angst ervaren? Zou het niet veel comfortabeler zijn om hier in de hogere dimensies te blijven waarvan iedereen zegt dat het enige werkelijke vreugde en liefde is? Horen wij niet allemaal, ook de kwade wezens, thuis in zo’n dimensie, waar we allemaal het vermogen herwinnen om te herinneren waar wij vandaan kwamen? Wij kwamen allemaal uit de Bron, en dat is waar wij allen Thuis zijn. Bron is Liefde, Onvoorwaardelijke Liefde.

 

Wat ik ben tegengekomen in mijn onderzoeken is dat wat mensen beschouwen als de “Goede Lichtwezens” en de “Duistere Krachten” eigenlijk op velerlei manieren samenwerken omdat zij op zielsniveau weten dat we allemaal een Spel spelen, zij het een ruig spel.

Ik zeg dit omdat in vele bronnen sommige wezens worden geschilderd als engelen, terwijl andere bronnen hen portretteren als demonen, en ironisch genoeg zijn er ook bronnen die deze wezens als één identificeren, met dien verstande dat beide groepen zowel lichte als duistere rollen hebben gespeeld.

 

Het merendeel der mensheid is zich dit niet eens bewust, omdat ze licht en donker als afgescheiden waarnemen waarbij rollen als een onderbroken proces gezien worden waarin zielen in de loop der tijden een vaststaand spel kiezen in de lichte dan wel de duistere kant.

Dat is gewoon niet waar.

 

Begrip creëert Liefde.

Aangezien wij allemaal in essentie gecreëerd zijn uit de energie die Liefde heet, kan die energie niet bestempeld worden als goed of slecht. Wij kunnen echter als zuivere energie of Bewustzijn ervoor kiezen een breed scala aan ervaringen op te doen, en sommige ervaringen zijn, zacht uitgedrukt, nogal extreem, vooral in de dichtere dimensies van bestaan.

Hebben jullie er ooit bij stil gestaan wat er gebeurt met mensen die misdaden begaan, zeker als het op grote schaal gebeurt? Denken jullie nu werkelijk dat ze dat tot in de eeuwigheid volhouden? Heb je er ooit gedacht aan de pijn die ze zullen ervaren wanneer ze al dat karma

Los moeten laten?

 

Als je in deze en andere tijd/ruimte continua pijn hebt gekend, was dat wellicht een gevolg van vorige keuzes om mensen pijn te doen? Het is behoorlijk naïef om aan te nemen dat wij altijd het Licht hebben gediend, omdat het voor de zielservaring veel te beperkend zou zijn.

 

Wanneer wij anderen die ons dierbaar zijn zien lijden, willen wij hen healen en hun pijn verzachten. Wij huilen met ze en we willen hen helpen. Dat gaat ook op voor hen die van ons houden als ze ons zien lijden. Soms reageren ze met boosheid omdat ze zich onmachtig voelen, en het is mogelijk dat het onze eigen creaties ware die ons maakten lijden, waardoor ze zich niet of nauwelijks kunnen inmengen in ons proces.

 

Dat noemen we nu compassie en empathie. Dat is het geschenk dat dit lastige Spel ons brengt. Wanneer wij woede, haat en afscheiding overstijgen, kunnen we in anderen zien wat wij binnen in ons dragen.

 

Wij zijn allemaal gecomponeerd uit dezelfde energie, en dus kan een ieder van ons dezelfde pijn, hetzelfde lijden ervaren, maar ook dezelfde gevoelens van vreugde en liefde! Sommige mensen zijn er nog niet aan toe, het is te eng, het vergt teveel van onze geest. Stel je toch voor dat je iemand die als verachtelijk of als onontwaakt wordt beschouwd als een gelijke moet zien…

 

Kun je zien dat die wezens, waar dit artikel over gaat, of ze nu misdaden begingen of niet, of ze nu de mensheid hielpen of deden lijden, niet eens zo erg verschillen van je zelf? Ik zie ze als een familie, net zoals elke willekeurige familie met hun eigen specifieke problemen, met hun eigen ruzies en verschillende idealen. Families die de stigma’s/wonden die hen zijn toegebracht moeten healen, net zoals een ieder daar zelf verantwoordelijk voor is.

 

Hun ziel, de individuele ziel alsook de groepsziel en hun Overziel koestert de zelfde wijsheid, dezelfde waarheden, maar door de Sluier zijn we ze vergeten.

 

Ik was, ik ben Annunaki net zo goed als ik afstam van en nog steeds behoor tot de Elohim! Ik ga er niet prat op, het is zoals het is. Ik ben die ik ben, en zo is het.

Laten we ons onderscheidingsvermogen vergroten om voorbij de polariteit zoals we die tot nu toe hebben gespeeld te ontgroeien.

 

 

Artikelen op deze website mogen vrij verspreid worden onder vermelding van de juiste bron: ArjunA – www.assayya.com