Van Longo naar Celtic

Het is nu december 2004 en het wordt wel weer eens tijd voor een opdate van mijn ligfietssite.

In de afgelopen jaren is er veel gebeurd. Ik ben begonnen op een Rainbow Longo. Ik viel voornamelijk op de lange wielbasis, het strakke frame en de fantastische rainbowkleuren. Door middel van mooi schakelmateriaal een heerlijke fiets. Maar de gestroomlijnde ligfiets van mijn man (C-alleweder, showroom model van Flevobike) trok ook. Met minder moeite makkelijker fietsen, niet om kunnen vallen en vooral veel bagagemogelijkheden voor naar mijn werk. Een pak mag niet te gekreukt uit mijn fiets komen.
Eerst zou ik de Quest bestellen met open wielkasten, ik was bang voor een te grote draaicirkel. Maar mijn man lonkte ook naar een quest maar wilde zijn C-alleweder niet verkopen. " Je eerst ligfiets verkoop je toch niet?".
We woonden destijds in een 5-onder-een-kap-woning en drie gele fietsen onder de overkapping in onze achtertuin zou toch echt te veel worden.
Ik heb met mijn hand over mijn hart gestreken en heb mijn reeds bestelde Quest aan hem gegeven, hij moest immers meer kilometers naar zijn werk dan ik fietsen. De wielkasten konden nog dicht geleverd worden. De C-alleweder werd voor mij passend gemaakt omdat hij eigenlijk te groot voor mij was. Dus de stoel rechterop en omhoog. Nadeel hiervan was dat in de bochten ik het gevoel had dat ik topzwaar was en niet te hard erin durfde te gaan.

De lichte C-alleweder was achteraf wel een fantastische fiets. Licht in gewicht, weinig geluid van de ketting en aandrijving en een superglad uiterlijk. Het was niet voor niets het showroommodel.
Om mij heen kwamen er mensen in zicht die allemaal heel specifiek voor hun type fiets hadden gekozen. Met het herfsttreffen 2003 begon het bij mij te kriebelen, ik wilde toch graag mijn oorspronkelijk eerste keuze, een quest die mij goed past.
Uiteindelijk was toch de kogel door de kerk. Kort voor het herfsttreffen had ik nog een mail gekregen van een Belgische ligfietser die ontzettend graag een C-alleweder wilde kopen. Na het herfsttreffen direct teruggemaild en uiteindelijk is de verkoop bij Velomobiel in Dronten tot stand gekomen (jongens nog hartelijk bedankt, ik hoop dat de taart heeft gesmaakt).

Kilometers fietsen, hier in EngelandMet pijn in mijn hart de hand geschud van de nieuwe eigenaar maar hij kwam in goede handen terecht. En toen terug over de verschrikkelijke Lelystaddijk in mijn (voor mijn nieuwe) Quest nr. 12 die ik tweedehands had gekocht. Op de heenweg in de C-alleweder rammelde ik alle kanten op en kreeg last van mijn rug omdat ik met mijn schouders niet kon steunen in de fiets. De terugweg was een heel ander verhaal. De vering was een stuk beter, ik had steun aan mijn schouders en ik kon harder door de bocht. Wat een verademing! Maar ja, hij was geel en bleef geel. Met altijd het zicht op de Jack zijn "Festina Lente" tijdens het fietsen en een paar keer met velomobielen te hebben gefietst moest er toch iets aan gebeuren. Ik vond het maar niets dat mijn fiets eruit zag als alle andere gele of witte velomobielen. Vooral nu de velomobielen toch een vlucht hebben genomen in verkoopcijfers wilde ik graag dat de mijne herkenbaar zou worden.Maar iets ontwerpen is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben er een jaar lang mee bezig geweest. De Appelweder van Paulus de Boer heeft mij aan het denken gezet, er kan iets heel moois en kunstzinnig gemaakt worden op die grote oppervlakken.
Het begon met een dag en nacht thema, vliegende meeuwen met een zon voor de dag aan de ene kant en vleermuizen met een maaneen vliegende heks voor 's nachts op de andere kant.
Heksen en het thema van de Lord of de Rings trok mij ook. Vanuit het nachtthema terechtgekomen in Gothic. Mijn inspiratie heb ik voornamelijk gezocht op internet en uit leesboeken uit de bibliotheek, ook een fantastische bron van informatie. We kijken in ons nieuwe huis uit op de kerk, deze zou in het gothic thema verwerkt wordenVanuit het Gothic thema rolde ik als vanzelf in de Keltische wereld, die twee zijn wel enigszins met elkaar verweven. In de bibliotheek maar weer eens aan het snuffelen en die hadden prachtige boeken over de kelten.
Tussendoor nog even met de Eco-trip in juli 2004 in Northumberland gefietst waar mijn gevoel dat ik op de goede weg zat werd versterkt. Tijdens het fietsen naar het velomobieltreffen in Giessen in oktober 2004 (eerste vrouw ooit) ontdekt dat de Quest een fantastische fiets was, zelf als ik total-loss was en het niet meer zag zitten kon ik toch nog onwijs veel kilometers fietsen. Dankzij mijn fiets, aangeboren fietstalent van mijn vader en soms nog een duwtje in de rug van mijn man de eindstreep en meer gehaald. Het is niet te beschrijven wat voor gevoelens er tijdens die monstertocht naar voren komen. Je fietst van hoge pieken naar diepe dalen en weer omhoog, letterlijk en figuurlijk. Deze ervaring heeft mij geleerd dat deze fiets meer mag zijn dan alleen maar geel. Het ontwerp mocht wel wat gaan kosten.

Thuis vanuit bepaalde voorbeelden aan het tekenenen geslagen, toch werd het niet naar mijn zin. Van een vriend gehoord dat er een grafisch ontwerper bij ons in de straat woonde (ik ben inmiddels verhuisd een dorp verderop) die hele mooie dingen maakte. de voorkant van een boekDe stoute schoenen aangetrokken en op een vrije doordeweekse dag aangebeld. Harry had onze fietsen al diverse keren voorbij zien komen en was heel enthousiast. Toch een niet alledaags project voor hem. Op zijn werkkamer uitgelegd wat de richting was waarin het ontwerp moest gaan en dit verduidelijkt met diverse printjes van plaatjes.

Harry is van oorsprong Australisch maar wist veel van de Kelten en dan met name natuurlijk de tekens en knopen. Je bent grafisch ontwerper of niet! Hij begon namelijk ook over de vikingen die hun boten met motieven beschilderden. De geometrische vormen kunnen wel op een ligfiets, maar zijn toch wat moeilijker.
Een budget afgesproken en het project uit handen gegeven. Heel eng want normaal houd ik alles graag zelf in beheer. Harry kwam met een sfeertekening om te kijken of hij op de goede weg zal. Hij kreeg mijn akkoord en werkte een werktekening uit voor het bedrijf die de bestickering zou doen. De tekening werd vloeiender en " leesbaarder".
Helaas was de paarse kleur niet leverbaar in reflecterend materiaal. Dit vond ik wel een probleem. Ik hield van de paarse kleur maar vind veiligheid in de vorm van reflectiemateriaal zeer belangrijk. Een gouden tip van Erik Wannee was om er dan een reflecterende laag onder te doen. Deze tip bleek uiteindelijk het hele ontwerp ten goede te komen. Het geheel komt wat luxer, gevulder en gewoon "meer af" over.

Vrijdag 3 december 2004 was de fiets klaar. Met kloppend hart naar de werkplaats van Cees Jong. Er zou ook nog iets op de voorkant komen boven de koplamp. Ik stelde voor een strookje lichtgevend materiaal maar dat kon Harry niet over zijn hart verkrijgen. Uiteindelijk heeft hij nog even snel een knoop ontworpen, passend bij de rest van het ontwerp. Dat was echt een verrassing!
De fiets stond als nieuw te glimmen en te reflecteren. In het echt is het toch wel anders als op papier. Hij leeft!! Het 7 jarige zoontje van Cees vond de fiets ook fantastisch. Hij had gezegd: " Wat maak jij een coole dingen pappa" .

Mijn mythisch figuur op de Celtic Quest is snel, vriendelijk, veilig en kunstzinnig. Jammer is dat ik hem zelf niet zie als ik erin fiets. De term " kijk een banaan" verwacht ik minder naar mijn hoofd geslingerd te krijgen. Het is nu opvallend stil onderweg, mensen zijn stomverbaasd en weten niet wat ze moeten zeggen. Het lijkt ineens een serieuzere fiets geworden.
Op de terugweg was ik natuurlijk apetrots. De fietser die ik als eerste voorbij reed riep ik toe "Mooi he!" en gelukkig werd dit bevestigd.

Het laten ontwerpen en bestickeren is uiteindelijk niet goedkoop geweest. Ik zie het ook meer als de aanschaf van een kunstwerk, iets waar je heel lang van zal genieten. Ook van de reacties van je medeweggebruikers. Een andere fiets als de Quest zal er denk ik nooit komen, dit is voor mij het einddoel wat je als ligfietser kan bereiken, dus waarom niet dat laatste stukje investering in iets unieks. Maar ja, zeg nooit nooit.

Informatiebronnen en feiten:zelf in de fiets

 

 Harry Pelssers, grafisch ontwerper.

www.harrypelssers.nl

Pelssers@Xs4all.nl

Cees Jong van Adeco Reclame, belettering en lichtreclame.

www.adeco-reclame.nl

info@adeco-reclame.nl

 

Bibliotheek Stede Broec

 


Mail mij als je een reactie wilt geven op de paginamail mij voor reactie

zelf in de fiets

Marita Laan






















niet flitsen