Gedichten
als
jaren teruggeworpen hier dat
gaan over grind langs de weiden en gaarden doet mij
weer aarden in eenvoud de
Ur haast zich langs de wilgen
naar de Maas zoekt een
lagere wijdte op een
pad wordt opeens straat takkenbossen
onder het dak van
een bakhuis klaar om gestookt
te worden, wachten op
de deeghompen op een broodliefhebber;
wie langs komt
wordt hier ook bediend mestgeur
gaat door gaten en
hangt in dat dierbaar vlees de
devote stilte op straat wordt
gebroken door de lach van
vrolijke vrouwen en zie verse
bloemen voor een kruis Jack Jacobs © 2010
Elsloo-Stein, Nederland UIT: Stein kraakt onder mijn schoenleer
Tussen Maas en
Ur
aan
de overkant onder de dijk daar
komt Meers uit de slaap een
blauwe libel begeleidt me even
en vleugelt dan snel door hoor
de Ichtus gooit haar golven weer
op de basaltblokken hier
op dat altijd groene water die
schepen steeds in en uit zie
ze liggen aan de loskade ze
worden ontdaan van hun last het
water geeft ze hoogte de
gieken draaien heen en weer grijpers
laten nieuwe in de ruimen het
water geeft ze diepte de
grind en zandvaarders geven knopen
naar een nieuw pleisteren en
de dichter ziet dat het goed is er
waait een vers voor zijn voeten Jack Jacobs © 2010
Elsloo-Stein, Nederland UIT: Stein kraakt onder mijn schoenleer
Naar de haven te
Stein
