Noors  Avontuur in UTVIK

vergezicht

NOORWEGEN  2004

 

2004 1

Vrijdag 2 juli.

 

Noorwegen 2004 zal als een bijzondere vakantie in ons geheugen gegrift blijven. Na 20 jaar, in de vakantie, door Noorwegen ‘zwerven’ gaan we dit jaar serieus kijken naar 2004 2een vakantiehuisje in Noorwegen, dus wellicht eindelijk een lang gekoesterde droom realiseren! Dit is niet het volledige verslag van onze vakantie van 2004. Het betreft hier alleen alle activiteiten i.v.m. het zoeken naar een huis

 

Via Denemarken en de oversteek Hirsthals-Kristiansand, rijden we over de E-39 richting Mandal, waar de bui òf niet geweest is, of allang weer heeft plaatsgemaakt voor een zo stralend zonnetje. We vinden dat we “recht hebben” op ijs. De huizenjacht levert niets op, maar het ijs smaakt er niet minder om! Bij een bank zien we een aardig huis te koop staan voor een aardige prijs en volgens de tekst met uitzicht op het water. Het is vlak in de buurt, dus rijden we er langs, en ja hoor, een heel leuk huis, verzorgde tuin, uitzicht op het water en …….een grote betonnen fabriek o.i.d. !!!! Nou, dan kun je maar beter op de hoogvlakte zitten, dan weet je dat je geen vrij uitzicht hebt op de zee! Dus zijn we het al snel eens en gaan op zoek naar een plek om de tent op te zetten.

We trekken verder en komen op een gegeven moment in Mortavikka, waar we de pont nemen naar Årsvågen. Van daaruit verder naar Haugesund, waar we bij banken ontdekken dat er en weinig huizen aan de kust te koop staan en dat ze bovendien schreeuwend duur zijn. We kijken ook nog even in Aksdal en vinden zo waar iets dat qua prijs, afmeting en grond aan onze wensen voldoet. Het ligt echter ten zuiden van Stavanger en daar komen we net vandaan. Teruggaan is voor Johan geen optie, dus hopen we dat het over vier weken nog te koop staat, dan zijn we misschien weer in de buurt…..

Woensdag 7 juli.         

2004 3

In Førde kijken we bij diverse banken naar te koop staande huizen en ontdekken verschillende mogelijkheden. Allemaal in of nabij ….  ASKVOLL!!!  Het lijkt of we er toch niet omheen kunnen, maar om nou halverwege de middag dat eind weer terug te rijden, vinden we niet zo'n geweldig plan. We kiezen ervoor om op de camping van Førde (nieuw, duur, maar keurig verzorgd en met gratis douche) te overnachten en doen morgen een nieuwe poging om in Askvoll uit te komen.

2004 4

In "Askvoll-City" doen we boodschappen en een poging om de huizen te vinden die we bij de bank in de etalage zagen. Helaas staat er bij beiden huizen geen bord dat ze te koop staan, maar we vinden ze wel en ze komen beide niet in aanmerking. De ene heeft geen mooi uitzicht en de andere ook niet en deze is tevens te rot (vinden wij) en dus rijden we door naar Holmeland, waar ook nog een huis te koop staat. Dat huis kunnen we echter niet vinden, dus kunnen we het ook niet niets vinden en we rijden door naar het oosten, keurig op tijd voor de pont naar Dale.

Zaterdag 10 juli.

Het is een prachtige dag en om 09.45 uur hebben we ontbeten en alles ingepakt en gaan op weg naar Askvoll, op "huizenjacht" zogezegd. Onderweg vinden we voldoende aanleiding om foto's te maken van mooie uitzichten en we zien het dan ook helemaal zitten om hier in de buurt een huis te vinden. De helleristninger waar we onderweg op stuiten, laten we voor wat ze zijn. Niet omdat ze niet de moeite waard zijn, maar omdat we zo ver we kunnen kijken roden pijlen zien in de richting van waar ze zich ongeveer moeten bevinden.

2004 5b
2004 6

Maandag 12 juli.   

Als we opstaan, is het bewolkt en ligt bijna de hele camping nog in diepe rust. Vandaag rijden we naar Bremangerland, dat volgens een documentaire op tv zo lijdt onder leegloop dat er een project gestart is om Nederlanders, bekend om hun reislust en ontdekkingsdrang (verleggen van grenzen en ontdekken van nieuwe horizonten) hierheen te halen. Wij bleken echter niet tot de doelgroep te behoren (gezinnen met jonge kinderen om voor nieuwe aanwas te kunnen zorgen) anders hadden we er allicht al gewoond! We vinden een mooi vrij plekje bij Straumen en zetten daar alvast ons tentje op.

Onderweg rijden we langs het Nordfjord en ontdekken in Dombestein een huis dat leeg lijkt te staan. Het is weliswaar niet te koop, maar door alleen langs te rijden kom je niet aan een huis, dus draaien we in het volgende dorp (Davik), omdat de weg te smal is om te keren en rijden terug naar Dombestein. Er is niemand thuis. Het huis maakt inderdaad een onbewoonde indruk. Een verwaarloosde tuin met lang gras en onkruid. Voor meer informatie moet je altijd bij buren zijn, dus rijden we op goed geluk door en bellen twee huizen verderop aan, bij Karolina en Olav Haugen. We hadden het niet beter kunnen verzinnen, want het blijkt dat zij voor de eigenaar op het huis passen tot hij terugkomt!  De eigenaar blijkt trouwens een Nederlander te zijn (Klaas Mellema )die het vorig jaar gekocht heeft en zic2004 7h daarna niet meer heeft laten zien!

We  krijgen het telefoonnummer en horen en passant dat er nog meer te koop staat: het huis van Karolina's zus en ook zij en Olav denken er over om hun huis te verkopen, omdat ze niet meer zo goed ter been zijn. Met een briefje vol namen en telefoonnummers ga ik weer weg, maar we bedenken dat het toch wel handig is als zij ook ons kunnen bereiken, dus rijden we weer terug. Dan komt net Olav thuis en met hem komt ook de eigenares (Signe Oppdal) van het andere huis (Karolina's zus) aanrijden en voor we het weten hebben we over en weer kennis gemaakt en krijgen we een rondleiding om het huis. In het huis is wat lastig omdat het verhuurd is aan Duitsers, maar we krijgen een aardige indruk. Zo'n aardige indruk, dat we beiden enthousiast zijn over een eventuele aankoop. De man van Signe is echter niet thuis en ze hebben het nog niet concreet over een vraagprijs  gehad, dus spreken we af elkaar te bellen als we meer (willen) weten.

Met een ander gevoel rijden we door naar Bremangerland, dat trouwens ook helemaal niet voldoet aan onze verwachtingen van desolate plaats met allemaal leegstaande huizen. Er wordt volop gebouwd, getimmerd en geschilderd en de oude plaatselijke basisschool staat wel te koop/te huur, maar daar staat een compleet nieuw gebouw naast! Heeft òf de actie goed gewerkt en is 1 op de 3 inwoners een Nederlander òf het viel met de leegloop uiteindelijk, door een nieuwe brug- en tunnelverbinding met het vaste land, wel mee …….! telefoon rood

's Avonds bellen we naar Klaas Mellema, de Nederlandse eigenaar van het leegstaande huis in Dombestein.ij blijkt huisarts in West-Terschelling te zijn en is niet geïnteresseerd om het huis te verkopen. We hebben een heerlijk kampvuur en pakken zo in dat we morgen weer klaar zijn voor vertrek.

Woensdag 14 juli.                 

Om kwart over negen staan we op en na het ontbijtje en primitieve wasbeurt rijden we om 10.00 uur weg. Voor we weg 61 naar het noorden nemen, rijden we nog even wat verder door langs het Nordfjord landinwaarts. We hebben n.l. helemaal geen foto's van het huis in Dombestein waar we mee bezig zijn, en al wordt het misschien niets, het is toch leuk om op terug te kunnen kijken.

2004 8

Dan via Åheim naar Koparnes, waar we om 12.00 uur de pont nemen naar Arvik. Op Gørskøy nemen we de  westelijke kustweg naar het noorden en stuiten dan bij Moltustranda ineens weer op een leegstaand huis. Het is groot en inderdaad leeg en heeft een prachtig uitzicht op het noorden. Bij de buren informeren helpt niet veel, want hoewel de deur wagenwijd open staat en de radio of tv aan, wordt er niet gereageerd op ons bellen en roepen. Dan maar bij de buurtsuper, die zullen wel op de hoogte zijn van verhuizingen e.d.. En ja hoor, de cheffin weet te vertellen dat het te koop staat voor een redelijke prijs (+ Nkr. 350.000) en gaat zelfs zo ver dat ze de eigenaar belt om een bezichtiging te regelen.

Moltastranda 3

En zo lopen we tien minuten later met John Hjertø door het huis. Er moet binnen veel gebeuren, maar meer in de zin van opknappen naar je eigen smaak dan dat er dingen zijn zoals gebreken e.d. te verwachten zijn. Het huis gaat pas na de zomer in de verkoop en daarvoor moeten we contact opnemen met een makelaar. Nadat de belangrijkste informatie uitgewisseld is en Johan nog even bedenkt om foto's te maken, laten we Moltustranda weer achter ons en rijden we door naar Fosnavåg. Dat is volop in ontwikkeling sinds de laatste keer dat we hier geweest zijn, maar een echt gezellige uitstraling heeft het nog steeds niet. Gelukkig is dat geen voorwaarde voor soft-is en als we de zoveelste achter onze kiezen hebben, gaan we op zoek naar een plekje/camping.

2004 9

Wat ‘n geweldig uitzicht  !!!

en toch maar niet kopen.

2004 10
2004 11

het vrije plekje in FIKSDAL

Donderdag 15 juli.     

Als we opstaan, is het bewolkt, maar niet koud. We ontbijten in de keuken, daarna proberen de makelaar van het huis in Moltustranda te bellen (maar die blijkt tot 1 aug. Met vakantie) en rijden om 12.00 uur weg van Herøy. We proberen nog wel een afspraak met een andere makelaar te maken voor de bezichtiging van een huis in Utvik ( 40 km. verwijderd van Stryn), maar die is met lunchpauze, dus moeten we later terugbellen.

Vanaf Fiksdal rijden we via Ulsteinvik naar Hareid, waarpont kleur we met de pont van 13.00 uur overvaren naar Sullesund.

De makelaar van Stryn hebben we intussen opnieuw gebeld en gezegd dat we het liefst volgende week din2004 12sdag het huis willen bekijken. Zij zal contact opnemen met de eigenaar en omdat wij moeilijk te bereiken zijn, spreken we af dat wij straks terugbellen. Dat ' straks' wordt twee uur later omdat we op weg naar Ålesund een knots van een winkelcentrum ontdekken. In Nederland winkelen we nooit, dus leven we ons hier even  uit en keren na anderhalf uur terug bij de auto beladen met cd's, shirtjes, yoghurt, een multi-pak twix en een dessertlepeltje. Het tupperware exemplaar dat we hadden is gebroken en om nou met z'n tweeën met één lepeltje te doen ….. We drinken koffie-mèt en kopen ook nog twee bakken aardbeien.

Gelukkig bedenkt Johan tussendoor nog dat we de makelaar zouden terugbellen, want door al dat winkelen, zou ik er geen erg meer in hebben. De bezichtiging wordt afgesproken voor dinsdag a.s., dus 20 juli tussen 12.00 en 13.00 uur, dus dat is geregeld en geeft ons weer iets extra's om naar uit te kijken !!!!!!!!!!

jeep cherokee

Zaterdag 17 juli.  

Vandaag rijden we richting Andalsnes.           

Dinsdag hebben we pas de huisbezichtigingsafspraak in Stryn, dus we kunnen rustig aan doen.

 

Trolstigen

Trollstigen

2004 13

Maandag 19 juli.        

 

Maandag rijden we verder richting richting Stryn. We komen dan langs Folven waar een camping te koop staat. We hebben hier wel eens serieus over gedacht en ook wel plannen in die richting gehad maar ‘toen waren we nog jonger’! Nu is dat een te grote belasting en drukte voor twee personen, dus zien we er maar vanaf. Zeker nu we gezien hebben hoe groot dit terrein is. Deze camping kun je alleen ‘runnen’ met een heel team ! We rijden dus verder en belanden uiteindelijk op de camping van Stryn, midden in de stad, maar met een  goed tentenveld en uitsluitend buitenlanders.

2004 14

Dinsdag 20 juli.        

Vandaag is het de "grote dag" : bezichtiging van het huis in Utvik. We hoeven niet vroeg op, want Utvik is hier maar 40 km. en ongeveer 45 minuten rijden vandaan, dus zitten we lekker even in het zonnetje te genieten van een kop koffie voor we om 11.00 uur wegrijden. Om exact 12.00 uur rijden we de oprit op en na een uitgebreide bezichtiging en koffie met 'rundstykker' (kleine, belegde broodjes) vijf kwartier later weer af. Over wat de bezichtiging voor indruk heeft achtergelaten praten we de komende dagen nog na. Omdat het lekker weer is, zetten we de tent al om 14.15 uur net vóór Byrkjelo, bij Strand, op een kleine, maar keurige camping op. We zijn de enige kampeerders, dus staan we bijna vrij aan het water en hebben nog een kampvuur ook.

2004 16
STRAND  camping  bij   BYRKJELO
2004 15
2004 16a

daar zijn we wel even stil van !!

2004 16c

maar ja, de prijs !!

2004 16b

Boven: de binnenkomkamer/openhaardkamer

              Rechts: slaapkamer ouders

                             Uiterst rechts: 2e badkamer

2004 20

de woonkamer

2004 17
2004 18
2004 21
2004 19

het is allemaal héél indrukwekkend en aantrekkelijk

2004 22

 

Een huis op dezelfde oprit staat ook te koop. Zelfs voor de helft van de prijs. Vanuit dit huis heb je een vrij uitzicht op het fjord. Het staat iets lager op de helling dan het rode huis. Als je vanuit het rode huis naar het westen over het fjord kijkt, staat dit witte huis eigenlijk in de weg voor een nog mooier uitzicht. We horen dat het geen septi-tank heeft en we zien dat het erg verwaarloosd is, zeker in vergelijking met het rode huis. Het heeft nog meer kamers en in ons achterhoofd denken we ook al een beetje aan het verhuren hiervan. Al met al wellicht genoeg om over na te denken de komende dagen.

 

Woensdag 22 juli.               

Na een eenvoudig ontbijt rijden we om 10.00 uur we2004 23g en bereiken via Skei om half twaalf Sogndal, waar we op zoek gaan naar een vestiging van Gjensidige Nor. Daar hebben we intussen een flink bedrag gespaard en we willen informeren naar de mogelijkheid van een aanvullende hypotheek om het huis in Utvik op een eenvoudige manier te financieren. We vinden een Gjensidige, maar worden doorgestuurd  naar een Sogn og Fjordana-bank, omdat zij over het huis gaan. Geen punt, want die zit op loopafstand, maar er is lunchpauze hier (11.30 -12.00 uur of tot 12.30 uur) en die lijkt bijna nog heiliger dan de siësta in Spanje. We worden vriendelijk verzocht over een half uur terug te komen. Geen punt, we hebben immers vakantie en maken van de nood een deugd door boodschappen te doen en zelf ook meteen maar koffie-mèt te doen.

Om twaalf uur zijn we weer terug en pas een uur later staan we weer buiten, hebben een heel prettig gesprek achter de rug en weten we wat er allemaal mogelijk is op financieel gebied. Doordat Marit (die ons helpt) ook met de bank in Stryn belt, horen we ook meteen:

  • - dat het huis al een half jaar te koop staat.
  • - dat er in mei een bod is gedaan van Nkr. 400.000, dat de eigenaar niet serieus heeft genomen
  • - dat er nu niemand mee bezig is.

2004 24Dat geeft ons een aardige kans om over de prijs te onderhandelen en dat doen we 's avonds dan ook maar meteen. Met Marit hebben we afgesproken dat we haar bellen als de eigenaar met de verkoop heeft ingestemd. Zij kan dan alle papieren in orde maken en kunnen wij later, als Marian & Jacob weer weg zijn, langs  rijden als we weer naar Utvik gaan, om alle papieren te tekenen en daarna mee te nemen naar de bank in Stryn. Ik bel Olav Bjørn Walaker (de eigenaar) vanaf de camping " Taulen"  waar we 's avonds neerstrijken en leg hem het bod voor dat we bedacht hebben. Of eigenlijk 2 boden, één inclusief opknapwerk en één zonder, maar allebei inclusief de grond langs het fjord en een door de brandweer goedgekeurde cv. Over de grond langs het fjord zegt hij dat hij met zijn vader moet overleggen, over de rest met zijn vriendin, dus spreken we af dat we volgende week dinsdag terugbellen.

mobiel C60

Al dat gebel heeft ons voor het eerst in de situatie gebracht dat we ons mobieltje moeten opwaarderen vanwege dreigend saldo tekort !  Het telefoontje met Olav heeft ons 10 Euro gekost, omdat we altijd via Nederland (*100*) moeten bellen met mobiel naar mobiel. Dat is natuurlijk eigenlijk van de gekke als je al in het land bent waarheen je moet bellen. En we zullen nog behoorlijk wat telefoontjes moeten plegen voor/als alles met het huis doorgaat. Johan komt op het lumineuze idee om hier een mobieltje te kopen en dat te gebruiken voor alles wat we hier moeten regelen! Gaan we morgen meteen achteraan !!

2004 25

Zaterdag 23 juli kruipen we er op tijd in, want morgen moeten we dik 300 km. naar Byglandsfjord rijden. Hier komen de volgende dag Jacob & Marian ook aan. We zullen hen laten zien wat echt kamperen is !

Op zaterdag 30 juli doen we een poging om in Kolnes, ten zuiden van Stavanger, het huis te vinden dat te koop zou staan, maar waar we het ook vragen, niemand kent het adres. Dus rijden we naar Sandnes voor een soft-is en winkelen we wat.

Maandag 9 augustus 

2004 26

Vanuit Sogndal rijden we naar Skei, stoppen uitgebreid om de Bøabreen te filmen en zijn het er samen over eens dat deze weg van zuid naar noord veel indrukwekkender is dan andersom. Via Skei en Byrkjelo rijden we daarna door naar Utvik, waar we toevallig op hetzelfde moment aankomen als Olav-Bjørn Walaker, de eigenaar van “ons” huis. We ontdekken dat de kustlijn weinig voorstelt en dat er heel wat werk verzet moet worden met een grote verdelger voor we hier een bootje kunnen aanleggen. Daarna doen we nog een rondje om en door het huis, drinken koffie en rijden dan weer terug naar Byrkjelo, precies op tijd voor het volgende soft-is! We eindigen de dag op de camping van Førde. ‘s Avonds zetten we e.e.a. nog even op een rijtje voor onze afspraak morgen bij de makelaar.

2004 27Dinsdag 10 augustus is de eerste echt geregistreerde tropische dag van de vakantie. Deze dag, met 29°C in de schaduw, hebben we uitgekozen voor onze afspraak met de bank/makelaar. In de veronderstelling dat ze wel airco zullen hebben (toch?!), begeven we ons op het heetst van de dag naar het centrum van Førde en zetten in de auto de airco vol aan. Verbaasd zijn we wel dat ze bij de bank geen airco hebben, maar we zijn niet de enigen die daar last van hebben. Ook Olav zweet peentjes en merkt op dat het niet voor niets een spaarbank is: ze moeten ergens op besparen! De sfeer is duidelijk ontspannen en dat is alleen maar prettig als je zaken moet doen.

softijs2

De twee knelpunten waar het nog op hangt zijn de cv en de kustlijn. De cv wordt over 4 jaar afgekeurd en zou ca Nkr. 50.000,- kosten om aan te passen, dus dat bedrag brengen we op ons eerste bod in mindering! Over de kustlijn bestaat volgens Olav een afspraak op papier dat die door zijn vader afgescheiden zou zijn. Volgens de bank, de provincie en het kadaster is daar niets over terug te vinden. Ook daar zijn we dus snel uit: de kustlijn hoort bij het huis en anders neemt de bank de verkoop niet in behandeling. Het enige dat dan nog rest is een officieel bod te doen, bedenktijd af te spreken en dan afwachten. Zo gezegd, zo gedaan, we slenteren nog even door het airco-gekoelde warenhuis in de buurt, vervangen de lunch maar weer eens door soft-is en houden ons verder op het heetst van de dag zo veel mogelijk op in de schaduw.

Woensdag 11 augustus doet niet veel onder voor dinsdag. Het is opnieuw tropisch en dus gaan we al vroeg op stap om een ritje te maken en eventueel een visplekje te zoeken. Als we gaan vissen belt de makelaar. Olav is akkoord met het bod, maar wil alleen niet al het opknapwerk doen dat wij op ons verlanglijstje hebben. Daar komen we samen ongetwijfeld uit, dus mogen we ons uiterlijk vrijdag de trotse eigenaars noemen van een geweldig leuk huis in Utvik/ Stryn! Dat vieren we morgen met een etentje.2004 28

Donderdag 12 augustus gaan we in en om Førde uitgebreid op zoek naar waar en welke winkels het goedkoopst in zijn. We noteren de Noorse prijzen voor van alles en nog wat, van vloertegels tot zwemvesten, van behang tot koffiezetapparaten, magnetrons en stofzuigers om ze met de Nederlandse prijzen te kunnen vergelijken en te bepalen wat we hier kopen en wat we beter kunnen meenemen uit Nederland. Zo’n warme dag is daar uitstekend geschikt voor, want de meeste tijd breng je zo door in airco-gekoelde ruimtes. Om elf uur komt het verlossende telefoontje van de makela2004 29ar: de koop is rond! Vrijdag om half drie moeten we langskomen voor de officiële overdracht. Nu kunnen we definitief plannen gaan maken en omdat een boot al jaren op ons verlanglijstje staat (in het kader van de al lang besproken Noorwegenplannen) laten we ons ook op dat gebied informeren en nemen meteen een paar mooie folders mee.

Met Olav Bjørn hebben we afgesproken dat hij de inboedel laat staan, dus dat wij die, m.u.v.de vaatvasser, in z’n geheel overnemen. Dit zit bij de prijs inbegrepen

Om de feestelijkheden te vieren gaan we ’s avonds eten bij Märtha’s Spisekammer. Het lopend buffet dat gedekt staat, ziet er heerlijk uit, maar we hebben niet veel zin om tussen een bus luidruchtige Italianen ons feestje te vieren, dus eten we à la carte in een gezellige andere ruimte.

lijn vert.

Vrijdag 13 augustus.      

Vroeg in de morgen worden we gebeld door de makelaar of we iets eerder willen komen om nog wat bankzaken af te handelen. ‘No problem’, we hebben niets bijzonders gepland. We gaan nog weer even shoppen en sluiten af met koffie met een dikke wafel met jam en rømme, zodat we ook meteen weer geluncht hebben, voor we ons om twee uur bij de bank melden. Het kan haast niet anders of Marit Lunde (ons eerste contact met de bank ik Sogndal) heeft aardig wat voorwerk gedaan: de stapel papieren die we door Roger onder onze neus geschoven krijgen om te ondertekenen, liegt er niet om! Aan alles is gedacht, tot en met de mogelijkheid van internetbankieren aan toe. We krijgen niet alles af vóór onze half-drie afspraak met de makelaar en Olav, dus laten we Roger even voor wat/wie hij is en gaan eerst de overdracht regelen. De hele akte (opgesteld in Ny-Norsk!) wordt doorgelopen, zodat voor alle partijen duidelijk is hoe en wat, voor we opnieuw een serie handtekeningen moeten zetten. We geven nog even door dat we hebben afgesproken dat de inboedel ook bij de prijs inbegrepen is.  In een mooie ordner krijgen we alles netjes mee naar huis.

Olav heeft aangeboden te bemiddelen bij de verzekering, maar Roger zit nog te wachten. Het is tien over drie en om half vier gaat alles dicht voor het weekend! Dus scheurt Olav met ons naar de verzekeringsman (waar we horen dat we het eerste jaar toch voordeliger uit zijn met een verzekering bij de bank) en scheurt hij ook weer met ons terug naar de bank, waar we om twee minuten voor half vier binnen zijn! Van Olav nemen we afscheid, met Roger handelen we de laatste zaken af en alsof zijn weekend niet allang begonnen is, laat Roger ons om kwart voor vier via de personeelsingang uit, omdat de portier alles al op het weekendslot heeft. Heerlijk zoals alles in elkaar past en iedereen zijn best doet om alles nog voor ons vertrek naar Nederland rond te hebben.

lijn vert.
2004 30

Omdat Olav het weekend in Førde is, kunnen we vanavond nog even langs het huis om alles goed op papier te zetten.  Om tien voor zes zijn we bij ONS huis. Het voelt heel goed en gewapend met pen en papier lopen we systematisch het huis door (hoe kunnen we ook anders!) en noteren maten, spoedeisende klussen en wensen.

2004 31
2004 33

Voor Olav laten we nog even een briefje achter en om kwart over acht rijden we verder, richting Stryn.

2004 32

Bij Olden zetten we ons tentje op en merken voor het eerst in weken weer hoe fris 15°C kan zijn als je 25°C gewend bent! Maakt niet uit, dan drinken we het rummetje niet alleen voor de gezelligheid !

En hiermee is een eind gekomen aan onze  ‘zoektocht naar een huis in Noorwegen’.

Het huis is veel groter uitgevallen dan we van plan waren, maar is ook zo indrukwekkend en de prijs is wèl wat we in ons hoofd hadden.

Donderdag, 19 augustus.       

Om 20.00 uur zijn we weer thuis in Vlaardingen en zit Noorwegen 2004 er na 7492 km weer op. Deze vakantie is veel minder een echt afscheid, omdat we en nu een stukje van onszelf (het huis!!) hebben achtergelaten. Een vakantie die een jaar vol mijlpalen afsluit, maar vooral ook het begin van een nieuw tijdperk: als eigenaars van een droomhuis in Noorwegen!

2004 16c2
[Utvik-Noorwegen] [Huren] [Bezienswaardigheden] [Foto's] [2004 - 2008] [2005] [2009 - 2013] [2014]