Noors  Avontuur in UTVIK

vergezicht

2 0 0 9

Dit jaar zijn we via Frankrijk; zoals we vorig jaar eigenlijk al van plan waren, naar Noorwegen gereisd. Het was de bedoeling dat we, na Frankrijk, vervolgens al kamperend via Duitsland, Denemarken en Zweden naar Utvik zouden gaan, maar daarvoor was het weer niet overal even goed. We hebben daarom Denemarken maar overgeslagen.

Voor een uitgebreider verslag van de gebeurtenissen onderweg kun je wellicht gaan naar: http://utvik6797.blogspot.com/  en anders kom je gewoon bij ons langs in Beekbergen als we weer in Nederland zijn en kun je het uitgebreide verslag met foto’s komen lezen en bekijken.

Hier verder onze tijd in Noorwegen.

Op 3 mei om 2 uur passeren we de grens Zweden-Noorwegen bij Eda-Magnor.  Een beetje tegenstrijdig is het wel dat we, zodra we in Noorwegen zijn, proberen om nìet via de E-6, maar via secundaire wegen naar het noorden te komen. Maar dat rijdt vooral een stuk relaxter en bovendien kun je stoppen waar en wanneer je wilt. Daar maken we gretig gebruik van om een lunch-stop in te lassen op een gezellig plekje langs het Storsjø, ten noordwesten van Kongsvinger.

Niet lang daarna komen we automatisch toch op de E-6, dus daar leggen we ons maar bij neer. Voordeel is wel dat ze de E-6 hier de laatste jaren vernieuwd hebben en vooral een stukje omgelegd, zodat je niet door alle dorpjes hoeft waar je langs komt. Hoe en waar we de nacht door gaan brengen weten we nog niet precies. Het is natuurlijk nog erg vroeg in het seizoen, dus de nachten kunnen nog behoorlijk koud zijn, maar om in een hutje te kruipen terwijl het niet echt nodig is, ligt ons ook niet zo. We rijden door tot Sjoa en besluiten gewoon de situatie ter plekke te beoordelen voor we eventueel terug rijden naar Kwam (voor een kamer bij Sinclair), doorrijden naar Otta of toch ons tentje opzetten bij Sjoa.

Het wordt dat laatste. Hoewel het af en toe spettert, is het droog op het moment dat we het tentje willen opzetten en niet echt steenkoud. Het terrein ziet er nog echt winters uit en is op sommige plekkenSinclair 2 ook behoorlijk drassig, maar het terrein is zo groot, dat we toch wel een mooi plekje vinden voor de tent. Een wc-plekje vinSinclairden is lastiger als alle bomen kaal zijn! Nadat de tent klaar is voor gebruik, rijden we terug naar Kwam om te eten bij Sinclair. We blijken de drukte van twee arriverende bussen en een groep wandelaars nèt voor te zijn en kunnen in alle rust kiezen wat we willen eten. De bussen blijken lijndiensten te zijn die pendelen tussen Trondheim en Oslo, waarbji de chauffeurs af en toe een etens- of ruststop maken. De passagiers kunnen op zo’n moment ook even eten, maar moeten er wel snel bij zijn, want als de chauffeurs klaar zijn, vertrekt de bus. Eén man krijgt zó laat zijn eten, dat hij het echt naar binnen moet schuiven om de bus niet te missen. Beetje sneu wel…

Na het eten rijden we terug naar de tent. We besluiten even aan te wippen bij Ola en Karin-Marie, hoblijewel we eigenlijk nog niet veel zin hebben in visite, maar om doodleuk langs te rijden en niet aan te wippen is ook zo wat als je al ruim 4000 kilometer onderweg bent. Ola herkent ons eerst niet, denkt dat wij Polen zijn die aan de deur iets willen verkopen (komt hier dus ook al voor) maar raakt daarna zowat in extase en staat te dansen in de kamer. Het is ook wel allemaal heel toevallig: hij is eigenlijk nooit thuis op zondagavond, omdat hij dan al weer onderweg is naar Moss (waar hij werkt) en uitgerekend die ene keer dat hij besluit om maandag vanuit huis te werken, bellen wij aan. Ze verklaren ons een beetje voor gek dat we bij 2°C in een tentje gaan slapen, maar ze weten ook dat we niet om te praten zijn, dus nemen we na de koffie weer afscheid en rijden lekker naar ons tentje!

En de volgende dag 4 mei zijn we THUIS IN UTVIK !! We worden warm welkom geheten door Yurdan en Marco (die ons toevallig thuis zien komen. Zij waren toevallig ook de laatsten die ons vorig jaar hebben zien wegrijden) en daarna ook door de buurtjes. Het huis staat er perfect bij, zowel van binnen als van buiten, dus wat willen we nog meer
huis_vanuit_de_boot_3kl

Vanaf nu gaat het grote ONTHAASTEN weer beginnen !

Met regen en sneeuw, storm en temperaturen tussen 1°C en 11°C lijkt het meer op de herfst dan op het voorjaar. Noren die we spreken laten ook niet na om ons maar steeds te vertellen dat ze het prachtigste voorjaar hadden in de geschiedenis van de Noorse Meteo en dat met ònze komst dit keer niet de zomer, maar de winter in aantocht lijkt. Ach, het zij zo, als we maar lang genoeg wachten zal het wel weer beter worden ook. .

Terwijl moederdagin Nederland op Moederdag (dat is hier trouwens al op 8 februari!)de voorboden van de naderende zomer zichtbaar worden, moeten wij in Noorwegen nog even genoegen nemen met een paar zonnige momenten op een dag. Die momenten grijpen we meteen aan om boodschappen te doen in het dorp en wat kleine klusjes in de tuin te doen. De rest van de dag luieren we wat af met een puzzeltje, een haak- of naaiwerkje of het vernissen van de laatste deur die we in huis gaan vervangen: de tussendeur tussen de keuken en de openhaarkamer. Zo heeft het slechte weer hier ook weer een goede kant: we rusten heerlijk uit!!

zon
Het zonnige weer houdt aan, dus zijn we met van alles en nog wat tegelijk bezig, maar daarover later meer. Aan het eind van zo'n lange zonnige dag maken we toch maar even tijd vrij om aan het vakantieverslag te werken.

Zondag 17 mei

keukendeur

Vandaag is het in Noorwegen niet zomaar 17 mei, maar 17.Mai (spreek uit:  sutene maai) de dag dat in 1814 de Noorse Grondwet werd aangenomen. Ze hadden er in het najaar van dat jaar maar een paar weken voor nodig om hem op te stellen, naar het voorbeeld van de Amerikaanse grondwet die al in 1789 van kracht werd. Volgens een uitgebreid artikel in één van de Noorse kranten van zaterdag hadden ook de Fransen al veel eerder een grondwet, maar het Amerikaanse model sprak de Noren meer aan. Vooral omdat daarin het uitgangspunt was dat de godsdienst beschermd moest worden tegen de invloed van de staat, terwijl in Frankrijk het uitgangspunt was dat de staat beschermd moest worden tegen de groeiende invloed van de kerk. De geschiedenis heeft intussen bewezen dat het Amerikaanse model een langere houdbaarheidstermijn had/heeft.

17mei2-kl

En dus vieren de Noren op 17.Mai de “Grondwetsdag”. Dat gaat gepaard met vooral veel vlagvertoon (elke zichzelf respecterende Noor met een beetje huis en land heeft een 12 meter hoge vlaggenmast in de tuin met een knots van een vlag eraan. Tegen de berghelling is dat wel een leuk gezicht. Vervolgens worden plaatselijk activiteiten georganiseerd en voor Utvik betekent dat::

• Verzamelen in één van de bochten van de weg naar de hoogvlakte
• Muziekcorps erbij
• Zingen van het volkslied
• Optocht vanaf de berg naar het dorp, met een vaandeldrager voorop, muziek als begeleiding en regelmatig in koor ‘hip hip hura for Norge’ (vertaling kun je zelf wel bedenken!). In het dorp speelt het muziekcorps dan nog een paar deuntjes en dan valt de optocht weer uiteen en wenst iedereen elkaar een gelukkige jaardag.
 

Vervolgens wordt er dan een kerkdienst gehouden (dit jaar met ca 15 min een “kortte-record”) en daarna is het uitgebreid koffie drinken bij elkaar of in de plaatselijke KRO. In de middag zijn er dan nog (superkleinschalige) activiteiten voor kinderen, zoals ringsteken en ….. Tja, wat nog meer? Niet veel dus, maar iedereen is blij en eensgezind en wij drinken met zijn allen (‘de Nederlandse enclave’) koffie bij Johan en Annelies, die vorig jaar in Utvik zijn komen wonen.

Deze 17.Mai zal zéker niet snel vergeten worden, omdat het ook de dag is nadat Norge het songfestival heeft gewonnen. Voor de derde keer in de geschiedenis: eerder in 1985 door de Bobby Socks met ‘La det sving og la det rock’n roll’ (wie kent het niet?!) en in 1995 door Secret Garden met Nocturne.

songfestival
beker
prinses-maxima

En voor òns blijft 17.Mai in het vervolg ook nog verbonden aan de verjaardag van Maxima, die dit jaar 38 is geworden!

Dinsdag 19 mei              Het klussen is weer begonnen

Na een week met behoorlijk wat regen, hebben we nu al weer een hele week zon. We zijn superblij met het zonnescherm, al hadden we dat in eerste instantie gekocht om ook met een klein buitje niet direct naar binnen te hoeven. Dat betere weer drijft ons natuurlijk meteen naar buiten. We hebben nog geen zin om grote klussen aan te pakken, dus doen we waar we toevallig tegenaan lopen en wat toch ook moet gebeuren.

tuinwerk C-kl

Zo moet het gras na ruim een half jaar echt wel weer gemaaid (1). We hebben de grasmaaier van Tim en Rita meegenomen en dat komt goed uit, want de onze heeft het echt helemaal begeven. We proberen hem uit de schuur te halen, maar het gras is daar zo omhoog gekomen, dat de deuren nauwelijks open gaan. Daar moet wat aan gedaan worden (2). Met een spa en een hark steken en schrappen we het gras weg, maar dat is niet afdoende.

 Eigenlijk moet het gras helemaal verwijderd worden en het allermooiste zou zijn als we er steentjes voor in de plaats konden leggen... Maar na het gras stuiten we op beton! En als dat nou mooi vlak lag, maar het ligt in een dikke bult, dus die moet eerst met de hakbijl en de betonboor geëgaliseerd worden.

Intussen proberen we de grasmaaier te starten, maar dat lukt niet erg. De bougie loopt vol olie (oid) als je hem een keer probeert te starten en dat kan niet de bedoeling zijn. Dus die maar even drogen. Intussen gaan we dan maar het badkamerraam eruit halen (3), want daar zit condens tussen, dus dat moet opnieuw geschilderd. Nadat het goed geschrapt is, moet ook dàt goed drogen.

Intussen dan ook maar een wasje ophangen (4), want die is tussen de bedrijven door  klaar. Maar dat kan niet aan de droogmolen, want de paal is behoorlijk aangetast door roest. Dus die moet eerst maar geschuurd en geschilderd (5). Ook dàt moet dan weer drogen, dus dan maar weer naar het beton bij de schuur en daarna naar de grasmaaier en daarna naar het raam en daarna naar de was ..........

En zo blijven we (INTUSSEN) lekker bezig en het knapt nog weer op ook

Woensdag 20 mei

Afgelopen vrijdag is de steiger geplaatst. De enige grote klus die we voor dit jaar op ons lijstje hebben staan is het schilderen van de nok aan de voorkant. Die nok zit op ca 9 meter hoogte en omdat aan die kant de steile helling zit, kun je daar onmogelijk met een ladder komen. En dus hadden we vorig jaar al besloten om bij Bjørn Otto, van de plaatselijke Bouwmarkt, te informeren naar de mogelijkheid van huren en plaatsen van een steiger.

Dat huren mogelijk was, wisten we al van iemand anders hier in het dorp, maar iedereen kent hier iedereen en dus help je elkaar als een steiger geplaatst moet worden. Bij ons is een beetje het probleem dat iedereen òns wel kent, maar wij lang niet iedereen en bovendien is het voor ons bijna niet mogelijk een vrienden- cq burendienst terug te 'betalen' met een wederdienst. Dus informeren we bij Bjørn Otto naar de mogelijkheden om te huren èn op te bouwen.

voorkant in de steigers 2 kl
hulpstuk4-kl

Omdat het niet om een giga-steiger gaat, is er veel mogelijk, maar Bjørn Otto weet op dat moment niet precies wat hij verhuurd en toegezegd heeft, dus spreken we af dat we over een paar weken nog maar eens komen informeren. We zijn op dit moment ook nog helemaal niet aan grote klussen toe en hebben nog de hele zomer de tijd. Bovendien weten we intussen hoe dit in Noorwegen werkt: informeren, pappen en nathouden, informeren, en nog eens informeren en een maand of twee verder is het dan voor elkaar.

Het druist dan ook tegen alle Noorse principes in, dat een half uur later een maatje van Brørn Otto de maat komt opnemen voor de steiger. En nòg gekker is het dat die een half uur later terugkomt met de plaatselijke stagiair om de steiger binnen een uur op te bouwen! En nu staat hij er dus en kunnen we aan de slag. Dat aan de slag op de steiger is vooral een taak voor Johan. Corry  gaat wel een keer enthousiast ook mee om even te beleven hoe het is om vier hoog op een steiger te staan (prachtig uitzicht, dat wel!) en steekt dan meteen maar een helpende hand toe ook, maar de volgende dag stapt ze door haar knie (ja, natuurlijk de geopereerde) en dan lijkt het niet slim om nog weer de steiger op te gaan.

Dat betekent dat Corry verantwoordelijk is voor de catering en de tuin (waarin de heg nodig gesnoeid en het gras nòg nodiger gemaaid moet worden!) en dat Johan het zware, hoge werk moet doet. Maar 'what's new'? Bij het allerhoogste punt kunnen we, ondanks de steiger, echter nog steeds niet helemaal bij,en om nu op de steiger op een trapje te gaan staan lijkt ons niet zo erg veilig, dus bedenkt Johan een alternatieve oplossing: een 'kunstarm' als verlengstuk waar zowel een schrapper als een kwast in past!!  Wie wat bewaart die heeft wat hè?! Op het hoogste platform draagt hij trouwens wel een veiligheidsgordel (nog overgehouden van school) die hij met een haak aan de steiger vastzet.

kraanvogels

En tussen al dat klussen door, hebben we gelukkig ook nog tijd en oog voor de omgeving. Zo hadden we nog niet vermeld dat we op de heenweg, nog in Zweden, ineens een behoorlijk groep kraanvogels hebben gespot en gisteren gewoon in onze 'achtertuin' (land van de boer) een zilverplevier. En dan te bedenken dat dat beestje broedt op de Russische taiga en overwintert in kustgebieden van West-Europa, Middelandse-Zeegebied en West-Afrika! Héél toevallig dus dat ie op weg naar zijn/haar broedgebied even een tussenstop maakt op het land van de boer en dat Johan nèt op dat moment naar buiten kijkt! Er ligt trouwens ook een kievitnest op dat land, maar het eerste ei zal al wel gevonden zijn... Benieuwd of we meemaken dat de eitjes uitkomen!

zilverplevier
kievitsnest

Vrijdag 22 mei

In een Noorse krant kwam Corry een klein berichtje tegen over de Noorse aanpak van overtredingen.........

 'De politie in Halden is de overlast op feestdagen zoals 17.mai zo zat dat besloten is de boetes te verdubbelen. Volgens deze maatregel moet je nu Nok 28.000,- betalen wanneer je betrapt wordt op bezit van alcohol in het openbaar of het hinderen of beledigen van de politie.'

politieagent

Omgerekend betekent dit dat je dan een boete krijgt opgelegd van ca. € 3155,- voor genoemde overtredingen. Misschien dat dat ook een idee is voor Nederland?

Maandag 25 mei

Nog net voor Hemelvaart lukt het ons om het gras te maaien, met de gerepareerde maaier, en te bestrooien met leuke paarse korreltjes. Dat moet effectief zijn tegen mos en onkruid en daar hebben we erg veel grasmaaiervan. Nu maar hopen dat madeliefjes niet onder onkruid vallen, want daar hebben we met veel zorg en liefde nu 6 á 7 polletjes van gekweekt.

De grasmaaier moest gerepareerd worden omdat we hem niet ‘aan de praat’ kregen. Dus naar de garage in Bykjelo. We weten dat hier een goede reparateur werkt. Verleden jaar heeft hij onze grastrimmer prima gerepareerd. De ervaring heeft ons geleerd dat het wel een echte norse Noor is. Nu, het is geen norse Noor, maar het was een norse Noor !  Hij is de vriendelijkheid zelf en legt uit dat de grasmaaier waarschijnlijk op z’n kant gelegen heeft, waardoor het olie- en het luchtfilter volkomen de vernieling in zijn gegaan. Dit is waarschijnlijk gebeurd tijdens het vervoer van de USA naar Nederland.

johan hoog1-kl

Hemelvaartdag kun je hier meteen merken aan het verkeer. Net als op zondagen is het een stuk stiller, maar zeker wat betreft de vrachtwagens! En terwijl Corry van een eenvoudig wit hempje iets leuks probeert te pimpen, viert Johan Hemelvaart op gepaste hoogte op de steiger!

De dagen daarna klimmen we samen op de steiger. We kunnen een plateautje lager en dat is wèl zo gezellig. Terwijl Johan schuurt, føhnt Corry weer een stuk af, want van het gedeelte van de slaapkamverffohner aan de voorkant op de eerste verdieping, halen we wel eerst alle oude verflagen weg voor we er nieuwe op strijken. Dit heeft Johan niet gedaan op het hoogste niveau. Hier heeft hij alleen maar droog geschrapt. Behalve blauwe, komen we verder bijna alle kleuren verf wel een keer tegen, maar bij rood voelen we ons toch het best, dus dàt komt er weer op. Het lukt ons om vóór zondag de eerste verflaag er op te zetten en dat is een goed gevoel, want vanaf maandag wordt er regen verwacht. Voor de tuin is dat perfect, maar met schilderen kunnen we dan even niet verder.

C op de steiger4 kl
kweekbakjes
Intussen begint het zaaigoed in de 'kweekbakjes' ook al aardig op te schieten. Van de stokrozen steken al 9 stekkies hun koppie boven het plastic uit, de kruiptijm en kruiplobelia doen het ook goed en zelfs de wilgenroosjes komen in grote getale boven. De reuzenbalsemien wil echter nog niet zo en ook voor de violen moeten we wat meer geduld hebben, maar dat is dan weer een aardige oefening! Voor de stokrozen houd ik mijn hart vast, want dit is de derde poging. Bij eerdere pogingen kwamen we net zo ver als we nu zijn (een sprietje met twee blaadjes) maar als ze dan onder het plastic vandaan gehaald werden, verwelkten ze binnen een paar dagen. De komende week is dus beslissendviolenreuzen balsemien!wilgenroosjes 2kruiptijm(kruip)lobeliastokrozen

Maandag begint bewolkt en stormachtig, maar ipv regen, krijgen we af en toe zon en dan trekt Johan tòch maar weer de stoute schoenen aan en gaat op de steiger het kitwerk doen dat aan de volgende schilderbeurt vooraf gaat. Voor Corry heeft het vandaag (gelukkig) niet zo veel zin dat ze ook de steiger op gaat en zij vermaakt zich daarom met wat prutswerk binnenshuis. ventura kont-klVoor morgen wordt veel regen verwacht. Een mooie dag dus om boodschappen doen in Stryn en tot slot kunnen we melden dat het 'jacht'seizoen op passerende schepen weer is geopend, met de Ventura als lichtend voorbeeld van wat ons de rest van de zomer op cruisegebied nog weer te wachten staat!ventura in Olden-kl

 

Zondag 31 mei

De volgende dag regent het inderdaad en gaan we boodschappen doen in Stryn. Natùùrlijk keurig voorbereid met tassen en lijstjes en binnen anderhalf uur hebben we zo een auto vol boodschappen en kunnen we er voorlopig weer even tegen. In Stryn drinken we gelijk maar weer eens koffie mèt, want met Johan z’n suiker moeten we toch regelmatig iets eten en verder ‘ is het gewoon lekker’.Op weg naar Stryn zien we in Olden  twee cruiseschepen liggen. Het ene is de Ventura (van dichterbij nog een stukje indrukwekkender dan vanuit de woonkamer! Vooral de achterkant is indrukwekkend) en een ander, de Grand Voyager. Echt ‘grand’  kun je die echter niet noemen, zeker niet naast de Ventura!!  wij

Ook woensdag en donderdag zijn regenachtige dagen en zo kil dat we zelfs af en toe een houtblok in de kachel doen om de ergste kilte uit huis te verdrijven. Buiten is het in deze tijd van het jaar sneller warm dan binnen, want als Corry naar de winkel loopt voor de weekendboodschappen, voelt ze dat er al wat meer warmte in de lucht hangt, maar die weet nog niet tot binnen door te dringen. Vrijdagmorgen zit ze dan ook met een lekker dikke vest op de bank, maar diezelfde middag zitten we onder het zonnescherm voor het huis!

’s Middags komt de visboer langs. Da’s wel heel toevallig, want we hebben net van de week met de vishandel in Ålesund gemaild vissenkopom te vragen wanneer de visboer bij ons langskomt. Helaas is die visboer met pensioen, dus lijken we pech te hebben, maar vrijdagmiddag rijdt er een andere visboer het pad op. Maakt niet uit, als tie maar goeie vis heeft. De vis wordt hier zowiezo duur betaald, maar dan wil je wel kwaliteit hebben! We kopen zes kilo zalmfilets, zes kilo gerookte “nogwat”  en twaalf kilo verschillende soorten visburgers (een soort hamburgers maar dan van gemalen vis, met kruiden, knoflook etc). Moet genoeg zijn om  schubben en kieuwen te kweken, maar natuurlijk vol van gezonde vetten en omega-3, -6 en weten wij wat al niet meer!  We maken het vanwege de hoeveelheid af op een mooi bedrag, maar de visboer vraagt zich wel af waar Corry zo goed heeft leren afdingen dat ze dat als Nederlandse in Noorwegen voor elkaar krijg. Hij belooft in september langs te komen om te kijken of we nog meer nodig hebben (of dat we weggezwommen zijn) en anders zien we elkaar wel weer in mei volgend jaar.

De kieviten hebben kievitten vliegleshun eerste vlieglessen gehad en of de boer het weet… de dag daarop gaat hij voor het eerst sinds we hier zijn weer zijn land op met de tractor om het één of ander te sproeien. De kieviten lijken daar geen last van te hebben, want ook de dagen daarna gaan de vlieglessen gewoon door, inclusief snoekduiken en jacht maken op kraaien.

Zaterdag is een stralende dag. Strakblauwe lucht, weinig wind en prima temperatuur. We gaan samen de steiger op om het schilderwerk aan de voorkant dit weekend af te kunnen ronden, dan kunnen we dinsdag naar Bjørn Otto om te zeggen dat ie hem naar de achterkant kan komen verplaatsen.

C op de steiger2-xkl

Met schilderen ben je natuurlijk toch beperkt in je tempo: op een gegeven moment moet je wachten tot de verf droog is. In de tussentijd draai je dan een was, maai je het gras, trim je een gedeelte van de helling en haal je de boot uit zijn winterjas. Natuurlijk doe je dat niet allemaal op zaterdagmiddag, maar verdeel je dat een beetje: de activiteiten mèt  ¨geluidoverlast” en de was op zaterdag, de rest voor een keer op zondag. Uiteindelijk hebben we door de regen van de afgelopen week drie ZONDAGEN midden in de week gehad!

Dat in de tussentijd  is, geloven we, wel een steeds terugkerend thema bij ons. Dit komt doordat we toch slecht stil knoorse vlagunnen zitten, ook al doen we tegelijkertijd (zoals beloofd) rustig aan. We lezen, puzzelen en fröbelen wat af en zitten soms zelfs ook even gewoon te zitten!

We weten eigenlijk niet of ze in Noorwegen ook aan Tweede Pinksterdag doen, maar dat zien we snel genoeg: of op de hele helling de vlaggen wel of niet weer in top gaan. Want kerks of niet, bij kerkelijke feestdagen gaat hier massaal de vlag uit! Wij sparen nog even door tot wij ook zo'n mooie vlaggenmast kunnen kopen...

 Woensdag 3 juni                                     ’t Is feest tralala!

dakkapel voor recht-kl

Vandaag is het een jaar geleden dat Johan met succes geopereerd werd aan zijn hart. Dat is reden voor een (bescheiden) feestje.

Daar komt nog bij dat we de voorgevel nu echt helemaal af hebben, de ramen gezeemd en wel en dat de steiger vandaag al (!!!) naar de andere kant verplaatst is. Gistermiddag zijn we op de terugweg van boodschappen in Byrkjelo even bij Bjørn Otto aangewipt om te melden dat we aan de voorkant klaar zijn en dat ons betreft de steiger verplaatst kon worden.

Met die mededeling hebben we expres gewacht tot we echt helemaal klaar waren, omdat de vorige keer tot onze stomme verbazing de steiger nog dezelfde middag werd gebracht.

 Nu is hij er een uur na thuiskomst nog niet en zelfs ’s avonds nog geen teken van beweging bij de Bygg vandaan, maar de volgende dag, nog vòòr de lunch, komt er een auto van Utvik Bygg met twee mannetjes die opdracht hebben gekregen om ergens een steiger te verplaatsen! En natúúrlijk kan Johan het dan niet nalaten om nog dezelfde middag, nadat de ergste buiigheid achter de rug is, meteen de steiger op te gaan en een begin te maken met het afföhnen van dertig oude verflagen (beetje dik aanzetten). Dat betekent een nieuwe map in het fotobestand, namelijk die van ‘steiger achterkant’. Eens kijken wanneer we die map weer kunnen sluiten!

achtergevel nok xkl

Nog even over Tweede Pinksterdag: daar doen ze hier wel aan, maar er wordt niet gevlagd. Wij maken die dag optimaal gebruik van het mooie weer door uitgebreid in het zonnetje koffie te leuten, met een heerlijk stuk chocoladetaart-met-rumglazuur. Verder doen we natuurlijk ook nog wat klusjes (vanwege het mooie weer iets meer klusjes dan gebruikelijk!), zoals:stokrozen

    •ramen verfvrij maken en binnen en buiten zemen (gastenverblijven)
    •achterkant van de schuur schilderen
    •stekkies verpotten
    •boot schoonmaken
    •bramen verzorgen (uitgraven, nieuwe aarde, topbark)
    •parkeerplaats boot trimmen en harken…

En nog even over de stokrozen: we denken niet dat ze het redden ...........!

  David & Goliath

We hebben het nogal eens over de enorme cruiseschepen die hier vlak voor de deur voorbij varen, maar dat het niVentura +quest xklet alleen maar grote zijn, merken we als we vrijdag klaar gaan zitten voor de Quest. We hebben dat schip nog nooit gespot, dus geen idee wat we kunnen verwachten. Laat nou dat hele kleine, ogenschijnlijk onbenullige vrachtscheepje de Quest zijn!

Natuurlijk komt ie niet op dezelfde dag, laat staan op hetzelfde moment langs als de Ventura, dus is er wat knip-en-plakwerk voor nodig om je een idee te geven hoe de David en Goliath van de cruiseschepen zich tot elkaar verhouden. Maar hoe klein ie ook is, ook de Quest 'cruist' door 'ons' fjord voor een excursie naar de Briksdalsbre..

Een andere opvallende verschijning is 'Mein Schiff', het enige cruiseschip dat we hier ooit gezien hebben, waar zò groot de naam op staat. Een beetje last van grootmoedswaanzin?

Mein Schiff

Verder treffen we het enorm met het weer. Woensdag is er voor een hele week regen voorspeld, maar die blijft uit, en donder en bliksemdonderdag, en vrijdag en ook zaterdag kunnen we gewoon lekker schilderen. Ik aan de windvang en de overkapping bij de voordeur en Johan aan de daklijst en nok. Zondag denken we dan lekker in de tuin een middagdutje te kunnen doen, maar dàn hebben we net even pech. Het is zowiezo minder warm en minder zonnig dan de afgelopen dagen en aan het eind van de middag gaat het nog onweren ook! Dat hebben we nog bijna niet meegemaakt hier, donder en bliksem en hoosbuien die over het water trekken.

Maar maandag is het weer lekker weer. We hoeven niet naar Byrkjelo om een nieuwe voorraad witte verf te halen, want de verf is nog niet aangekomen, dus hebben we geen reden voor verder uitstel en kunnen ons meteen weer omkleden in onze schildersoutfit. We hebben wat moeite met opstarten, maar daarna hebben we al snel weer de slag te pakken en voor we aan de lunch toe zijn, is de gevel van de eerste verdieping geschrapt en geschuurd en is op de tweede verdieping het kit- en ander voorbereidend werk gedaan.

Bij de laatste kop koffie komt er vanuit het westen een behoorlijk buiencomplex opzetten, zodat we de laatste koffie binnen moeten doen. Daar plakken we meteen de lunch ook maar aan vast en daarna.... knaptzon achter wolk het weer op, komt het zonnetje weer door en kunnen we weer gaan schilderen!!! Het zit wel eens mee, het zit wel eens tegen, maar bij ons dit jaar over het algemeen MEE!!

En daar verbazen we ons over en daar genieten we van. Wat moet je ook anders?!

We gaan vandaag wat langer door (het zit nu eenmaal mee), maar aan het eind van de dag smaken we dan ook de voldoening van een gevel die er weer strak bij staat. En dan is ie nog niet eens voor de laatste keer afgroene vingersgelakt! Verder kunnen we melden dat de stokrozen het definitief NIET gered hebben. Aan Corry’s groene vingers kan het toch niet liggen, gezien de foto van de lupine die we vorig jaar zelf opgekweekt hebben (en gezien al die andere zaadjes die het wel doen). Misschien nog een laatste poging voor ze zich gewonnen geeft en moet beseffen dat stokrozen net een stapje te hoog gegrepen zijn voor een beginnend tuinierster……..

Dinsdag 9 juni

Vandaag staan we lekker laat op, we zijn een beetje moe van gisteren. We kunnen niet schilderen omdat alles eerst nog een beetje moet harden voor we het de tweede keer kunnen doen en dat vinden we vandaag helemaal nieToppbark 3t erg: het waait als een gek ventje! Dus maken we de gastenverblijven alvast in orde villamaling witvoor de gasten die donderdag komen. ’s Middag rijden we naar Byrkjelo voor een nieuwe lading topp-bark (houtsnippers) en een bus witte verf. Die moest nota bene speciaal besteld worden en we zaten er wel een beetje mee omhoog. Op de heenweg kruisen we bovenop het fjell een kudde rendieren van een stuk of tien – twaalf, met indrukwekkende geweien. Zo laat hebben we ze nog nooit bij ons op het fjell gezien en ook al niet met zulke grote geweien. De koppen leken wel helemaal achterover te hangen onder het gewicht daarvan! Daar wil je graag een foto van zien? Helaas, beide camera’s lagen thuis! Dat zul je altijd zien. En we hadden nog wel afgesproken dat we Corry’s camera (die immers lekker klein is) altijd bij ons zouden hebben, want ‘je weet nooit’. Nou, fijn hoor, die rendieren moet je dus maar op ons woord geloven. De camera ligt intussen weer in de auto.

Op de terugweg halen we bij de dorpssuper een voorraadje fanta appel-perencider. Is hier een nieuwe smaak (in Nederland drinken we zulke dingen nooit, dus we weten niet eens of ze dat in Nederland ook hebben). Het is de frisdrank die Johan het lekkerst vindt en als hij dan tòch moet drinken, dan maar iets wat te pruimen is. Bij thuiskomst realiseert Corry zich me pas dat ze zelfs voor een aanbieding wel erg weinig betaald heeft. Het lijkt er zelfs op dat er helemaal niet betaald is voor de frisdrank!
noorse kronen
Nou is dat een welkom voordeeltje in het dure Norge, maar dit is al te gortig en dus gaat Corry na de thee even terug naar de winkel. De dorpsomroepster is daar ook net en die pikt het hele verhaal over ‘te weinig betaald en dan terug gaan naar de winkel’ mooi mee, dus morgen weet heel Utvik over die eerlijke Nederlanders. Ze krijgt helemaal een goed gevoel als ze hoort dat het meisje dat me geholpen heeft vandaag voor het eerst de hele dag alleen in de winkel staat! Had ze toch mooi een kastekort gehad van bijna € 15,- ! Ze weet niet hoe vaak ze Corry moet ‘tusend takken’ . Laat het nou een Poolse zijn, die hier is komen wonen in dezelfde tijd dat wij het huis kochten. We zijn dus allebei nieuwe inwoners en onder de indruk van elkaars Noors. Er komen dus ook nog Polen naar Utvik die niet alleen geïnteresseerd zijn in een snelle manier om aan een buitenboordmotor te komen (n.l door de botenhuizen open te breken!). Intussen wonen er zeker vier Poolse en even zoveel Nederlandse gezinnen in en om Utvik. Een internationaal ingesteld dorp!

Verder kregen we vandaag weer een factuur van de ‘Stichting Noorse Luchtambulance’. Die steunen we (sinds mijn ‘epilepsie-incident’) met een jaarlijkse bijdrage, die we toevallig vorig jaar verhoogd hebben: ipv voor één persoon, betalen we nu voor een echtpaar. Dat levert een leuk voordeeltje op: als we voortaan in het buitenland (dus hier vandaan ook Nederland!) in het ziekenhuis komen te liggen, dekt de verzekering de komst van een Noorse verpleegster! Lijkt ons een grappig gegeven, maar net niet grappig genoeg om de proef op de som te nemen!

luftambulanse 2

Maandag 15 juni

Het moet niet gekker worden! Als we vrijdag naar Sandane gaan om wat boodschappen te doen en koffie-mèt drinken, stuiten we op de terugweg op de hoogvlakte op de kudde rendieren. Ze liggen heerlijk te herkauwen en uit te rusten en zo hebben we toch nog de kans om ze te fotograferen. Natuurlijk niet zo spectaculair als wanneer ze vlak voor je auto de weg oversteken, maar toch.

rendieren

En hoewel er opnieuw een week met regen voorspeld is, is het zaterdag zulk lekker weer dat we de zuidgevel af kunnen schilderen. Johan is zo lief om Corry de middenverdieping te laten doen, zodat ze dat stuk bijna helemaal alleen gedaan heeft, terwijl hij natuurlijk de nok doet en vorig jaar het gedeelte onder het zonnescherm al heeft gedaan. Ook het plafonnetje bij de voordeur doet Corry voor de tweede keer (niet boeiend genoeg voor een foto), terwijl Johan de rest van de windvang (uitbouw rond de voordeur) voor zijn rekening neemt. Nu staat de hele zuidgevel er weer prachtig bij!

C achtergevel-xkl achtergevel totaal 2 kl

Zaterdagmiddag rijden we nog even naar Bjørn Otto om te melden dat hij de steiger kan afbreken, maar daar is nUtvik Bygg asiemand meer aanwezig, dus moet dat wachten tot maandag. Zondag hebben we opnieuw heerlijk weer en maandag rijden we na de eerste koffie naar de Bygg. Terwijl Corry naar binnen loopt, gaat de telefoon, maar ze heeft alleen een mededesnelling over de steiger, dus piept ze er even tussendoor. We merken vanzelf wel of de boodschap overgekomen is. Op de terugweg doen we even wat boodschappen in het dorp en dan weer naar huis.............. waar twee mannetjes van de Bygg bezig zijn de steiger weg te halen!!!!! Het moet niet gekker worden! Straks krijgen de Noren nog de naam dat ze alles zo supersnel regelen!

De rest van de dag is het wisselend bewokt en af en toe valt er zò'n flinke bui dat we besluiten de lakens van de gasten maar binnen te halen nu ze bijna droog zijn. Waarom de Noren dat niet doen, wordt maar weer eens duidelijk als na zo'n bui de zon weer stralend doorkomt en het op het terras al gauw 25°C is! Voor de lunch fatsoeneren we het stuk achter de schuur weer wat. We zkoekjesetten de zinken golfplaten tegen het hek van de boer, zodat de grond de schuur in het vervolg ook gemaaid of getrimd kan worden. Johan neemt na de lunch de gedeeltes onder handen waar Corry met de grasmaaier niet zo makkelijk kom en ze is van plan het gras (dat tegen de klippen opgroeit!) te maaien, maar het blijkt ineens hartstikke guur geworden te zijn, dus bakt ze tussendoor koekjes. Dat heeft ze vorig jaar ook al eens geprobeerd, maar toen deed ze het met vloeibaar bakspul en (heel raar :-) dan worden de koekjes niet hard! Maar al doende leert men en het resultaat is dit keer een heel stuk beter!

Zondag 21 juni 2009

De week daarop passeert zonder bijzondere ‘high-lights’. We rommelen wat in huis en in de tuin en Johan werkt uren achtereen aan de website, die nu weer toegankelijk is. Onze gasten staan op voor wij wakker zijn en vertrekken voor wij ontbijten en pas aan  het eind van de dag (soms zelfs van de avond) zien we ze ‘moe, maar voldaan’ weer terug. Donderdag besluiten we om ook maar weer eens een dagtocht te maken. We rijden ruwweg richting Bremanger en hopen een plekje aan de kust te vinden waar we èn in het zonnetje kunnen zitten èn een poosje kunnen vissen, maar die combinatie blijkt lastig te vinden. Wel vinden we bij  Mulen een schitterende vrije plek. Dat we die niet ontdekt hebben toen we hier (jaren geleden) al eens waren! Het moet wel zijn dat Aarebrotwe op dat moment slecht weer hadden of net even ergens anders naar kSvelgen - kleken, want de plek is eigenlijk niet te missen. Hij ligt aan een fjordbotn en helaas ligt de aanvoer van zoet water bijna droog, maar dat kan een ander jaar best weer beter zijn. We noteren hem in elk geval op de kaart en in het ‘Vrije Plekken Register’, want je weet nooit. Daarna vinden we toch nog een vis- en koffieplekje bij Årabrot..We lunchen bij Svelgen, heerlijk in het zonnetje en drinken koffie op weg naar Ålfot. Daar willen we ook nog even lekker onderuit in het zonnetje, maar daar werkt het zonnetje niet aan mee. Wel vinden we zo’n lekker volle pol madeliefjes dat we die niet kunnen laten staan. Johan snijdt een pak melk open en de pol madeliefjes uit en transplanteert ze vrolijk verdeeld in onze eigen tuin.
johan Madelief

Nu de schuur aan de achterkant geschilderd is, moet het stuk grond daar ook maar eens rigoureus aangepakt worden. We hadden het al een keer ‘een beetje’ gedaan, maar dat heeft geen indruk gemaakt op de brandnetels en ander onkruid. Nu doen we het serieuzer. Dat levert kruiwagens vol onkruid en stenen op en zelfs zulke grote stenen dat we die op de snuplass naast het huis neerleggen (om te voorkomen dat bezoekers bij het achteruitsteken tegen onze gevel aanrijden). Het laatste stukje ligt er wel aardig bij, maar als je het goed aan wilt pakken, moet je ook de stukken doen die ‘er wel aardig bij liggen’, dus ook dat gaat op de schop en in de kruiwagen.

Als Corry heel zeker weet dat er de eerste dertig centimeter diep geeregen 4n onkruidwortelvertakkingen en stenen meer liggen, harkt ze de boel aan en strooit graszaad. De regen die voor de hele week voorspeld is (maar niet gekomen) begint vlak daarna als op verzoek te vallen en houdt pas de volgende ochtend weer op. Dan breekt de zon door en wordt het ingezaaide veldje dus lekker verwarmd. Het kàn haast niet anders of dat moet een mooi stuk gras worden!

achter de schuur-kl1

Zaterdag begint bewolkt, maar zodra de gasten weg zijn, wordt er toch maar een was gedraaid, want anders moeten er volgende week twee wassen gedraaid en dat is natuurlijk veel te veel werk ineens. Geloof het of niet, maar zodra de was klaar is, breekt de zon door. En al regent het links en rechts van ons en kunnen we de berg achter ons huis af en toe bijna niet zien door de regen, bij òns blijft de zon schijnen tot de was droog is! En met een zonnige week in het vooruitzicht, met temperaturen tussen 25°C en 28°C, mogen we natuurlijk niet klagen als het zondag een wat minder uitbundig zondag is!

Maandag 22 juni

Omdat het de komende dagen prachtig weer belooft te worden, besluiten we ons boeltje bij elkaar te zoeken en lekker een paar dagen op Aure te gaan vissen!

visser

Maar niet voordat we maandag eerst nog even het gras maaien en een nieuw project opstarten: aardbeien telen. aardbeiWe doen dat natuurlijk (zeker in eerste instantie) op zeer bescheiden schaal en starten daarom met 20 plantjes  Na het onkruidvrij maken van de grond achter de schuur, is het een fluitje van een cent om voor de aardbeien twee bedjes klaar te maken en nu maar hopen dat ze willen aanslaan. Voor de appels en pruimen hebben we dit jaar ook een nieuw project op het oog: Stroop koken! We hebben over het algemeen meer fruit dan we kunnen wegeten en als we het recept goed begrepen hebben, heb je voor één kilo stroop maar liefst vijf kilo fruit nodig. Kijk, dàt zet zoden aan de dijk. We houden je op de hoogte!

Dinsdag 23 juni

Dinsdag gaan we, met toestemming van de huurders, naar Aure. Een tocht van 308 km met  vier overtochten, zes bruggen (waarvan één met tol) en twaalf tunnels. Dat is al met al wel een reistijd van zeven uur. Omdat bij alle overtochten de pont al kwam aanvaren en praktisch meteen vertrok, kun je Aure dus niet sneller bereiken. Het is koud, regenachtig en wordt gaande de reis alleen maar kouder en regenachtiger.                                 Wat hebben we gedaan !?

vraagteken 3

 

Maar woensdag schijnt de zon en is de lucht strakblauw en wordt het 25°C! We lunchen dan ook in Aure. Qua omvang valt die lunch een beetje tegen, maar onder het mom van ‘wat er niet aankomt, hoeft er niet af ook’ leggen we ons daar soepel bij neer. We vangen geen makreel maar wel een wijting en een knots van een kabeljauw, die we voor de verandering maar eens roken ipv in aluminiumfolie in het kampvuur stomen en dat blijkt een enorm succes. Wat een lekkere vis! De kabeljauw is bovendien zo groot dat we daar op donderdag gewoon een hele avondmaaltijd aan hebben met zijn tweeën. Donderdag is het nog een graadje warmer en lunchen we dus opnieuw in Aure, maar opnieuw geen makreel. Wel zien we ze vrolijk springen in het fjord, maar wel ver buiten het bereik van onze hengeltjes. Later horen we dat het te warm is voor de makreel. Vandaar dat ze dus niet naar de ondiepere oevers komen, maar in het midden van het Auresundet blijven.

zeester-kl[1]

Vrijdag doet het weer er nog een schepje bovenop en wordt het 27°C. Opnieuw lunchen we in Aure en helaas opnieuw geen makreel. Het mag zelfs een beetje een wonder heten dat Corry het vissen nog steeds volhoudt, want ze vangt na de eerste dag helemaal niets meer. O ja, toch: iets dat op een zeester lijkt, maar het niet is. Of toch wel?

Wie het weet mag het zeggen (graag!!).

Zaterdag zetten we de wekker op 05.15 uur!!! Zondag gaan onze gasten namelijk weg en we willen niet pas laat zaterdagavond thuiskomen als zij de volgende dag om 9.00 uur vertrekken. En nu we weten dat we gerust acht uur kunnen uittrekken voor de reis, zetten we dus de wekker. We hebben op de heenweg (o, wat slim!) al nagevraagd hoe vroeg de eerste afvaart van Aresvika, de eerste pont die we moeten hebpontje 5ben, op zaterdag is, en dat blijkt om 06.50 uur te zijn. We rekenen er op dat we een half uur nodig hebben voor wassen, aankleden, inpakken er wegwezen zodat we daarna rustig naar de pont kunnen rijden. Dat doen we en onder het motto ‘liever een half uur te vroeg, dan een minuut te laat’, bereiken we tien voor half zeven Aresvika. Daar hebben we dan lekker de tijd om nog te ontbijten voor we als enige passagiers om exact tien voor zeven overgezet worden naar Hendset.

De rest van de reis verloopt supersoepel. Wat ziet alles er toch bij 25° en een zonnetje compleet anders uit dan bij 12°C en regen! We genieten van de terugweg dan ook meer dan van de heenweg en zijn rond 14.00 uur in Stryn. Daar doen we nog even wat weekendboodschappen bij de Bunnpris (=bodemprijs, dus goedkope winkel, maar had je anders van ons verwacht?!) en rijden dan door naar huis. De gasten zitten heerlijk op het terras aan de voorkant nog even van het uitzicht te genieten. Volgens hen komen steevast om 16.00 uur de bruinvissen langs, maar wij kunnen dat tot op heden niet bevestigen…

En zo hebben we vanaf zondag weer het rijk alleen. Ook deze gasten hebben de boel keurig schoongemaakt achtergelaten, dus we hoeven helemaal niets te doen!

meterologisk-logoHoewel er al weken door meteo Norge aangekondigd wordt dat en regen op komst is, is die nog steeds nauwelijks gevallen. Het beetje dat zondagavond tijdens het onweer de grond bereikt is een druppzaadkorrels strooienel op een gloeiende plaat en omdat het de week daarop ook weer elke dag boven de 25°C is, besluiten we om donderdag toch maar te gaan sproeien. We hebben het grasveld opnieuw behandeld tegen mos en onkruid en dat heeft al heel wat mos losgemaakt, maar er zit nog veel meer mos en deze behandeling schijn je officieel tot 1 juli te kunnen herhalen, dus we zijn al twee dagen over tijd, maar wagen het er toch maar op.

hempje+shirt kl
aardbeienbedjes

Tussen de bedrijven door laten we woensdagmiddag de boot in het water, wordt de heg op zomerstand gesnoeid (niet te kort), het gras gemaaid, de grond aan beide kanten langs het hek met de boer getrimd, de helling getrimd en gehooid, de schuur aangeveegd en natuurlijk weer het e.e.a. ‘opgepimpt’. Een haakwerkje dat als proeflapje begint, eindigt in een leuk hempje, waar dan weer van een oud T-shirt een bijpassend hempje bij genaaid wordt omdat het anders wel erg doorkijkt en zo besluiten we vanaf nu helemaal niets meer weg te gooien, want voor àlles verzinnen wij uiteindelijk wel een tweede leven! Stukken plank die we nog hadden staan, gebruiken we om een mooi ‘hekje’ om de aardbeien te plaatsen, zodat we met trimmen en maaien makkelijk om de aardbeien heen kunnen en stukken goot die we nog over hadden, worden ingezet om het regenwater (àls het nog weer eens gaat regenen) beter af te laten lopen langs het terras aan de voorkant. Van de stekjes van struikjes die we twee jaar geleden uit BB meegenomen hebben, knippen we opnieuw stekjes en zetten zo de toppbark bovenaan de helling helemaal af (moet je zien om te kunnen begrijpen, denken we) en zo wordt alles elke keer weer mooier.

De kieviten doen het goed en blijven veel langer dan we gedacht hadden ‘onder moeders vleugels’. Vandaag hebben we de jongen echt goed kunnen bekijken. De boer is het land aan het maaien, bemesten en omploegen, dus de kieviten worden gedwongen steeds een stukje te verkassen en zo kwamen ze op een bepaald moment zo dichtbij, dat we duidelijk konden zien dat er drie grote en drie kleintjes zijn. De grote lijken in een soort co-ouderschap de gemeenschappelijke jongen (die nu ca een decimeter groot zijn) te verzorgen, bewaken en beschermen tegen al te opdringerige meeuwen, maar vooral tegen kraaien, terwijl ze spreeuwen en kwikstaartjes ongemoeid laten.

rozen-xklDe rozen die tegen het hek met de boer staan heeft Corry vorig jaar ontzettend uitgedund (zou goed zijn tegen de luis, omdat ze dan meer kunnen ademen). De luizen tieren nog even welig, maar datzelfde kan gezegd worden van de roos, dus nemen we dat eerste op de koop toe. Aan de voorkant bloeien de duizenschoon, 'onrust' en de margrieten, komen de wilgenroosjes sterk op en blijken ook de goudsbloemen het goed te doen (direct in de 'volle grond' gezaaid), dus al met al hebben alleen de stokrozen en de reuzenbalsemien het dit jaar af laten weten. Een aardige score!

de fik er in kl

En terwijl Corry de koelte van de woonkamer (22°C t.o.v. 29°C buiten) opzoekt en rustig aan het verslag werkt, zoekt Johan buiten in het zonnetje een activiteit waarbij je het alleen maar warmer krijgt! Maar het ruìkt wel lekker! Hij verbrandt namelijsoft-is 4k het afval (hooi) van de getrimde helling. De bijna anderhalve week die we tot het volgende bezoek hebben, worden vooral buiten doorgebracht. Johan verdraagt de warmte beter en hooit en maait waar hij maar denkt dat het nodig is, terwijl ik het lekker rustig aan doe onder het zonnescherm. En natuurlijk lunchen we regelmatig in Byrkjelo!

Woensdag 8 juli arriveert het eerste bezoek van dit jaar. We hebben het trouwens over ‘gasten’ als ze bij ons huren en over ‘bezoek’ als het gaat over familie of vrienden die bij ons komen logeren. In dit geval is het Ida Nap die een kleine week komt logeren en bijpraten. We wisselen de ‘praatsessies’ regelmatig af met uitstapjes, zoals naar Ørsta en Geiranger, omdat het anders de ene of de andere kant uit wel heel vermoeiend wordt en zo vliegt de week om. En op de dag van het uitstapje naar Ørsta na, is het weer al die tijd mooi weer en zijn we blij dat we het zonnescherm hebben

Als Ida weg is, hebben we één dag om het huis weer in orde te maken voor de volgende gasten: een gezin met drie kinderen in de leeftijd van 4 tot 10 jaar. Dat is weer heel wat anders dan de eerste gasten (een ouder echtpaar zonder kinderen). Af en toe lach je je gek om wat die jongens zeggen of doen en andere momenten verbaas je je vooral over de grote verscheidenheid aan mensen en hun instelling, maar het is overwegend erg leuk om mee te maken. Ze arriveerden op een regendag (uniek moment!), maar kunnen zich de volgende dag meteen al koesteren in de warmte van een uitbundig schijnende zon. Een ideale gelegenheid dus ook om nog diezelfde middag de boot uit te proberen,bootje want je weet nooit wanneer het weer omslaat.

Vrijdag komen Yurdan en Marco een tas vol kersen brengen (‘deze hebben we alvast voor jullie geplukt en als je meer wilt, ga je ze maar halen’) en trakteert de buurman ons op een bakje kersen uit eigen tuin. Stella heeft nog niet veel gepresteerd, dus de kersen zijn bijzonder welkom. We hebben zo veel dat we ook een flinke schaal neer kunnen zetten voor onze gasten en proberen ons door de dag en de kersen heen te eten voor ze beginnen gaan schimmelen. Dat lukt maar ten dele, zodat we toch ook een flink stel weg moeten gooien, maar het is niet anders.

kersen

Zaterdagmiddag zijn we bij een stel Nederlanders uitgenodigd voor een tuinfeest. Eigenlijk zijn we niet echt van die feestnummers, maar het is prachtig weer, er zijn volop lekkere hapjes (door iedereen iets meegebracht) en het is erg gezellig. We varen er met de boot heen. Dit gaat sneller dan met de auto en je doet ook lekker veel frisse lucht op. Terwijl Johan de ‘Nederlandse tafel’ opzoekt, raakt Corry gezellig aan de praat met wat Noorse dames. Heerlijk om zo haar, toch al perfecte Noors, weer wat op te halen en wat bij te leren! Tegen het eind van de middag gaan we weer op huis aan en omdat we ons de hele middag tegoed hebben kunnen doen aan een grote variatie aan hapjes, kunnen we het avondeten simpel houden.

regenbui 2Zondag is het bewolkt, maar nog steeds een heerlijke temperatuur. Aan het eind van de middag trekt de wind ineens aan en draait naar het noordwesten, het begin van een regenperiode? Voor de tuin is het nog steeds bijzonder welkom en zo kunnen we ook meteen controleren of alle goten goed liggen.

Voor de afloop aan de tuinkant heeft Johan de geul wat uitgegraven en een keurige gostenenot neergelegd om het water af te laten wateren naast ipv over de toppbark. Langs die goot hebben we een paadje afgestoken, zoals we dat op de helling al overal gedaan hebben en de rest hebben we opgevuld met stenen. Je staat er van te kijken hoeveel emmers stenen je kwijt kunt op zo’n klein driehoekje land!! Maar die hoeven we niet te kopen, je kunt ze hier overal vandaan halen: uit het omgeploegde land van de boer of van een enorme berg waar we op weg naar Byrkjelo langs rijden.

Intussen zijn we ook al weer volop bezig met zaad verzamelen. Dit keer van grote witte pluimen (maar geen idee of we ook echt het zaad verzameld hebben of de vliesjes van de uitgebloeide bloemen) en van papaver. Ook van verse paprika drogen we het zaad, wie weet komt het nog gewoon op ook!

Woensdag 22 juli

 

Eerst nog even terug naar een uitstapje dat we vorige week maakten naar Geiranger, om een aanleiding te hebben onderstaande foto te plaatsen:

Videdalen 8-kl

We vinden hem te mooi om niet te gebruiken! Hij is gemaakt tijdens een tocht naar Geiranger, waarbij we via Grotli en de oude weg over het Strynfjell weer terug naar huis reden. Op de één of andere manier kun je bij dit huisje altijd wel een mooie foto maken. Hij is ook steeds weer anders dan de andere die we daarvan al hebben, dus nemen we er maar weer één!

Wij vermaken ons verder door bosbessen te plukken voor de vier-vruchten-jam (nieuw in ons assortiment): aalbessen, bobosbessen2sbessen, frambozen en 1 of 2 aardbeien (of misschien nog een paar). Het heeft 's morgens geregend, maar aan het begin van de middag wordt het droog. We trekken lange broeken aan (bah!) en laarzen en beiden gewapend met een beslagkom trekken we de bergen in. Na ruim een uur plukken, op twee verschillende plekken, hebben we voldoende. Dat laat zich ook eenvoudig omschrijven als: we hebben geen zin meer! Thuis wacht ons dan de "leukste" klus: bessen lezen. Je staat er versteld van wat een troep je dan nog tussen die bessen vandaan plukt! Maar het resultaat is ruim een kilo bosbessen en als we dat combineren met al het fruit dat we al schoongemaakt ekaarsenn ingevroren hebben liggen, levert dat toch minimaal acht potten jam op (hopen we).

Terwijl we bezig zijn, komen onze gasten terug. Ze hebben twee hele leuke piramide-vormige kaarsen, versierd met roze en rode bloemen (helemaal Corry’s kleur!) als aardigheidje voor bij het afscheid meegenomen. Ze krijgen een mooi plaatsje in de hal. Als de jongens die avond naar bed zijn, genieten we nog even met elkaar van een goed glas wijn en een al even goed gesprek. Jammer dat we daar tot de laatste avond mee gewacht hebben, maar zo gaan die dingen. Je wilt ook niet eerder inbreken in hun avondprogramma met de jongens.

droogmolen+wasgoedWe draaien een was en maaien het gras, maken het huis weer aan kant voor de volgende gasten die vanmiddag arriveren en Johan trimt het landje bij het fjord. Na een uitgebreide "koffiestop" (met de nieuwe gasten) en een verlate lunch, maken we het grasmaaien af en hangt Corry de was op. Het weer was, toen ze de was in de machine stopte veelbelovend, maar daar is nu weinig van over. Dan maar een keer noodgedwongen op de traditioneel Noorse manier de was drogen: net zo lang laten hangen tot het na een dag (of dagen) regen weer droog wordt! In Vlaardingen was dat een ramp, want dan zat er zo veel vuiligheid en stank in van de Botlek, dat je net zo goed opnieuw kon wassen. Hier zal dat wel meevallen….

En verder spotten we een nieuwe ster aan het 'cruise-firmament', de Costa Luminosa. Het blijft indrukwekkend om zo'n groot schip gewoon voor je huis langs te zien varen, als is ze met een lengte van 294 m dan ook lang niet zo groot als de Queen Mary 2, die met 350 meter het grootste transatlantische cruiseschip ter wereld is!

Costa Luminosa 3

Intussen geven de frambozenstruiken ook een aardige hoeveelheid fruit en ook al hebben we niet altijd zin om ze te plukken, ze laten verrotten is ook zo wat. En dus moet het er vrijdag maar van komen: jam maken. We hebben met die paar keer plukken links en rechts zo’n vierenhalve kilo fruit bij elkaar dus dat wordt weer een aardige voorraad. We zijn bijna door de pruimenjam van vorig jaar heen en dat is maar goed ook, want als de bramen, later deze zomer, ook nog geplukt kunnen worden, hebben we toch weer een paar nieuwe jampotten nodig. Ook de appel- en pruimenstroop zal toch ergens in moeten, dus hierbij een oproep aan alle trouwe lezers: gooi je jampotten even niet weg, maar was ze af en bewaar ze voor ons. Goede kans dat je je eigen potje gevuld en wel weer terug krijgt! Dat geldt trouwens ook voor potjes groente, zo lang het maar geen uitjes, bietjes, augurkjes o.i.d. zijn. Het zuur trekt weliswaar niet in het glas, maar wel in het zachte gedeelte van het deksel!

tent opzettenDe (voorlopig) laatste gasten van dit jaar vertrekken op maandag 28 juli en kort daarna vertrekken wij ook om in Bergen het laatste bezoek van dit jaar af te halen: Dien. We hebben de hele dag de tijd en doen het dus lekker rustig aan, met verschillende boodschapjes in Førde en uitgebreide koffiestops onderweg. Halverwege de middag arriveren we op de camping in Langeland, waar we ons tentje opzetten voor één nacht. Het is nog heerlijk rustig op de camping en zo kunnen we een mooi plekje aan het water uitzoeken.

Daarna rijden we naar Åsane, waar IKEA en EXPERT op ons wachten. Natuurlijk is er ook tijd voor een heerlijke 20°C+lunch en ’s avonds eten we bij IKEA. Terug op de camping worden we ‘verwelkomd’ door een witte wal van campers en caravans, maar ook de tentjes doen het hier goed. We ontdekken een nieuwe soort: de Quechua. Volgens de website (http://www.decathlon.nl/NL/quechua%20tent-mt-decathlon-nl.html) een tentje dat in 3 seconden opgezet kan worden (eigenlijk ‘ontvouwd’) en daarmee onze tentjes verslaat! De prijs is daarbij ook nog heel redelijk en dat verklaart waarschijnlijk waarom we er niet maar één, maar meteen een heel stel zien, in verschillende soorten en maten. Misschien iets om te onthouden voor ons volgende tentje.

Als we de volgende dag wakker worden, ontdekken we dat het behoorlijk heeft geregend. Gelukkig hebben wij (ervaren kampeerders die we zijn) daar geen last van omdat we ons tentje op een goede plek hebben gezet, maar twee stappen verderop lijkt het meer een moeras!

KLM BergenVoor opstaan, wassen, aankleden en ontbijten hebben we niet meer dan een half uur nodig, ook al omdat we handdoek e.d. vergeten zijn, en ruimschoots op tijd arriveren we op het vliegveld van Bergen. Het is heerlijk weer, de bewolking lost steeds verder op en alle vluchten arriveren voortijdig. Zo ook het KLM-vliegtuig waar Dien mee arriveert en omdat Bergen maar een klein vliegveld is, zijn we ook weer snel op weg. Na de nodige koffie- en lunchpauzes onderweg zijn we aan het eind van de middag weer thuis. De reis, het winkelen en het kamperen laten natuurlijk hun sporen na en daarom is woensdag een lekkere dag in en om het huis.

Donderdag 30 juli

maken we een tocht naar Førde (de boodschappenlijstjes maken dat intussen al weer de moeite waard) en terug via Hyen. Het is helaas niet zo zonnig als dinsdag en af en toe miezert het wat, maar de temperatuur is prima. Verder zijn we de fototoestellen vergeten, dus geen prentjes van deze tocht.

Skei HotelVrijdag blijven we weer thuis om zaterdag een tocht naar de gletsjers en het gletsjermuseum aan het Fjærlandsfjord te maken. Het is redelijk helder weer en het zicht op de diverse gletsjeruitlopers is indrukwekkend. Ook het museum en de film daar (alsof je in een helikopter over de gletsjers vliegt) zijn een tweede bezoek zeker de moeite waard en op de terugweg doen we de souvenirwinkel in Skei aan. Zelf hebben we niets nodig, maar er valt genoeg te zien terwijl Dien haar inkopen doet. We sluiten de dag af met een etentje in het Best Western Hotel van Skei. Het is er behoorlijk druk (hadden we niet verwacht!) maar er is nog een tafel vrij bij het raam en het eten blijkt werkelijk UITSTEKEND en zeker de moeite waard om nog eens terug te komen!

Zondag en maandag doen we het dan weer rustig aan omdat we dinsdag weer de reis naar Bergen maken om Dien weer weg te brengen. Het is maandag heerlijk weer en daar maakt Corry gretig gebruik van om het gras weer te maaien. Het is wel zwaar dit keer, want het is nogal nat en dan plakt het erg aan elkaar, maakampeerketeltjer het is zo lang dat het wel moet. ’s Middags pakken we de auto in, omdat we nadat we Dien hebben weggebracht een paar dagen willen kamperen. We bereiden ons iets beter voor dan op de heenweg, zodat we nu in elk geval ook het dekseltje van het keteltje bij ons hebben en een handdoek en washand.

Zaterdag 8 augustus

Bergen

We vertrekken dinsdag de 4e bijtijds. Het is namelijk heerlijk weer en daarom leuk om ook nog even een indruk van Bergen mee te geven. De zon schijnt uitbundig, we vinden een geweldige plek voor de auto (in een zijstraatje bij Bryggen en dus wel duur, maar het is maar voor twee uurtjes…) en we lunchen zoals dat past bij een warme zonnige dag! Daarna struinen we op ons gemak de markt over, die steeds meer souvenirkramen omvat en steeds minder vis, maar toch gezellig is en vervolgens hebben we ook nog even tijd voor Bryggen. Dien heeft meer belangstelling voor de souvenirwinkeltjes dan voor de oude pakhuizen, maar wat wil je ook met zo veel familie, vrienden en kennissen voor wie ze allemaal iets mee wil nemen! En dan is het tijd om naar het vliegveld te gaan. We zitten in de middagspits, maar bereiken desondanks het vliegveld zo netjes op tijd dat we nog tijd hebben om een kop koffie te drinken voor we echt afscheid moeten nemen. De beveiliging bij het inchecken is het er niet mee eensDien vertrekt dat we dan nog een laatste foto nemen, dus komt iemand ons vertellen dat we die foto moeten wissen, maar dat maakt immers ook niet zo veel uit.

En dan zijn we (voor het eerst in bijna twee maanden) voorlopig weer samen !    Eens kijken of dat nog wil wennen…

We laten Bergen zo snel mogelijk achter ons en kiezen de kustroute om weer richting Førde te gaan. Dat betekent via weg 57 naar het noorden. We proberen regelmatig kleine weggetjes naar links en rechts in de hoop weer eens een nieuwe vrije plek te ontdekken, maar helaas. Het enige dat we ontdekken, is dat als je te ver uitwijkt naar rechts en je met je rechtervoorwiel in een te zachte berm wegzakt, de bodemplaat hard in aanraking komt met het asfalt. Dat geeft vooral een harde knal, maar verder alleen een paar krassen op de beschermende bodemplaat (en daar is ie voor bedoeld, laten we wel wezen!).

We varen over van Leirvåg naar Sløvåg (je verzint zulke namen toch niet!) en zien onderweg langs de kust vooral ontzettend veel olieraffinaderijen en daarmee samenhangende industrie. De camping bij Hatlevik zouden we onze ergste gasten nog niet aanraden (hoewel, de allerallereerste, die meteen weer vertrokken…?), maar het meisje in de KRO weet wel een acceptabele warme hap te serveren en daarna kunnen we er toch weer even tegen.kampeerplek

En dan vinden we bij Byrkjeland ineens zo maar weer een leuk vrij plekje. Mét een wc-huisje èn een vissteiger èn een kampvuurplek. Alleen zitten we een beetje verlegen om goed brandhout, maar voor éen nacht redden we ons wel. Het is best een idyllisch plekje, dat sterk doet denken aan een plek die we jaren geleden ten noorden slaapzakvan Narvik ontdekten. We zijn niet de eersten die er de tent opslaan en vast ook niet de laatsten en bij het geluid van het stromende water vallen we heerlijk in onze slaapzakken in slaap!

houtblokkenOmdat het de volgende dag bewolkt is (terwijl volgens de krant de zomer in Noorwegen is aangekomen) trekken we verder. Onderweg scoren we nog even prima kampvuurhout. Is het niet voor tijdens dit kamperen, dan hebben we weer iets extra’s voor thuis. We checken een ‘oud’ plekje op houdbaarheid en al slaan we er dit keer niet ons tentje op, in geval van nood kàn het nog wel, maar vandaag houdt Johan het bij vissen en Corry … ontdekt een waar bosbessenparadijs. Zùlke grote bessen hebben we dit jaar nog niet gezien en ook niet zò veel bij elkaar. Die mòet Corry gewoon plukken en dat houd ze langer vol dan Johan het vissen. En dus helpt ie een handje mee. Alleen jammer dat ie ipv bosbessen, rijsbessen plukt. Volgens onze bloemen- en plantengids ga je daarvan hallucineren en braken wanneer je er te veel van eet. Maar ja, wat is ‘te veel’? En dus selecteren we die er weer fijn uit voordat Corry er ’s avonds naast ons tentje jam van maak. Zijn we toch even leuk bezig geweest!

Bij Nordgulen gaan we even van weg 57 af, om de kustweg te kunnen nemen die nog niet zo lang geleden aangelegd is. Bij Gulen stuiten we op één of ander monument dat Gulatinget wordt genoemd. Het blijkt een herinneringsplek aan de oudst bekende vorm van rechtspraak en regeringssystemen in Norge en voert meer dan duizend jaar terug. Typisch Noors is het om dat dan vervolgens jaarlijks te herdenken met een speciale openlucht-toneel-voorstelling. Johan gooit een paar keer uit in de het nabijgelegen haventje en na wat boodschappen rijden we door naar de pont van Rutledal naar Rysjedalsvika. Hoe we het voor elkaar krijgen, weet ik niet, maar het is de hele tocht al: aankomen bij de pont, oprijden en vertrekken. Zo zou je het niet eens kunnen plannen!

Gulatinget

Eenmaal aan de overkant hebben we het wel weer gehad voor vandaag. We vinden bij Leirvik i Sogn een camping naar ons hart: de Birkeland Camping aan het Aksevatnet dat gekarakteriseerd wordt als één van de beste viswateren in Sogn og Fjordane. Dat is leuk! En het gebruik van boot of kano is bij de prijs inbegrepen! Maar zodra dtaartmixen-kle tent staat, gaat het regenen en het wordt niet meer droog tot de volgende ochtend! En omdat het dan opnieuw bewolkt is, pakken we de boel weer in, doen de boodschappen en de lunch in Førde en zijn ’s avonds weer thuis. Met de post is dan intussen taart eteneen pakje gekomen van Møllerens (Noorse variant van Koopmans): omdat we de Kvæfjordkake nergens kon vinden, hebben ze drie verschillende taartmixen opgestuurd!!! En dat terwijl Corry ze uiteindelijk toch gevonden heeft èn drie pakken gekocht heeft in Førde! Dat wordt taart eten tot we er bij neervallen…

westgevel kl

Vrijdag is het heerlijk weer en wordt het schilderen weer opgepakt.  Er is immers nog één gevel te doen. Ook wordt er een was gedraaid en belt Corry met de winkel in Sandane, waar onze grasmaaier in reparatie is, om te horen hoe het ermee staat. Hij is klaar en kan afgehaald worden en dàt doen we graag, want combineren we met lunch in Sandane!
soft-is 4

Helaas blijkt de grasmaaier NIET goed gerepareerd: 1x starten en het mes vliegt er met een hoop geratel af! Dus maar weer bellen en boos doen en hopen dat ze hem “een keer” komen halen. Daar worden we niet blij van, zeker niet omdat dat halen ook vanmiddag kan zijn en we dus paraat moet blijven. Voordeel daarvan is dblije vrouwat de ‘kampeerrommel’ meteen maar weggewerkt wordt. Ook wordt er frambozenjam gemaakt, die gecombineerd kan worden met de bosbessenjam van gisteren.

Met de post is dan alwéér een pakje gekomen: een boek dat ik via internet besteld heb, van Herbjørg Wassmo: deTora-trilogie. Dààr wordt Corry weer hééél erg blij van!

Woensdag 12 augustus

Zaterdag lijkt regenachtig te worden, maar het weer knapt zo snel op dat Johan verder kan met  schilderen. Corry draait weer een was en maait het gras, wiedt het onkruid achter de schuur en verzamelt de eerste rijpe appels en pruimen. Ter ere van de nieuwe buren bakt ze tussendoor een plaat muffins en breng ze meteen even weg. Dat wordt erg gewaardeerd en is dus een lekkere binnenkomer bij de nieuwe buren!

Als Johan een mooi stuk af heeft, houdt hij het voor vandaag verder voor gezien en stelt voor om te lunchen in  Byrkjelo. Om alleen dààrvoor naar Byrkjelo te rijden, vinden we een beetje zonde, dus besluiten we meteen een boortje en een paar zakken toppbark en aarde te halen. Helaas, zowel de Felleskjøpet als de CO-OP Bygg zijn al om 14.00 uur dicht en dus lijken we tòch alleen voor soft-is te slagen…… Maar daar brengt Johan ongewild verandering in door na het ijs een TIA (voorlopige diagnose) te krijgen. De Nederlandse campagne van “ambulance 2Hangt een mondhoek scheef, komt iemand slecht uit zijn woorden, is een arm of been verlamd, bel direct 112” is bij ons aangekomen (we maakten er zelfs regelmatig grapjes over als één van ons even niet uit zijn woorden kon komen!) en dus roept Corry direct om een ambulance. Voor die er is, zijn we een kwartier verder, maar ze nemen geen enkel risico en dus wordt Johan vervolgens per ambulance met zwaailicht en in volle vaart afgevoerd naar het ziekenhuis in Førde.

ziekenhuis Forde2

Daar wordt de voorlopige diagnose van een TIA gesteld en moet Johan blijven voor nader onderzoek. Helaas is het zaterdagavond en vinden de volgende onderzoeken pas maandag plaats, maar hij wordt zondag wel degelijk in de gaten gehouden en we hebben ook nog een gesprek met een “senior doctor”. Die heeft het ook over een mogelijke TIA, maar ook over eerdere tia’s of herseninfarcten omdat bepaalde schaduwen op de hersenscan daarop zouden kunnen wijzen. Die heeft Johan dan waarschijnlijk allemaal tijdens zijn slaap gehad, want we hebben daar (behalve een paar weken geleden) nooit iets van gemerkt.

Vanwege de combinatie van bevindingen besluiten ze Johan volledig en uitgebreid te onderzoeken om de mogelijke oorzaak te achterhalen en eventueel een behandelplan op te kunnen zetten. Met bezoek doen ze hier niet moeilijk en dus blijft Corry de hele zondag. Het is heerlijk weer en we krijgen zelfs toestemming om  lekker een eindje te lopen buiten het ziekenhuis. Daar knappen we wel van op en aan het eind van de middag gaat Corry weer naar huis.

Maandag is ze  al weer vroeg in het ziekenhuis. Er staan vandaag de volgend onderzoeken gepland: doppler onderzoek hals

  • hartfilmpje (alles in orde)
  • doppler onderzoek van de vaten in zijn hals en hoofd. Vanwege Johan zijn allergie voor contrastvloeistof mag dat laatste niet met contrastvloeistof, dus wordt het een ultrasoon onderzoek. Ze vindenwel enige verkalking, maar normaal voor zijn leeftijd, diabetes etc.
  • 24 uurs hartritme onderzoek
  • MRI van zijn hart.

MRI-scanMaar net als Johan zich daarvoor heeft uit- en omgekleed vraagt de verpleegkundige die dit moet doen of we weten wat voor soort hartklep Johan heeft. Dit is erg belangrijk omdat er soorten zijn waarbij geen MRI gemaakt mag worden i.v.m. zeer grote risico’s. Wij weten de soort natuurlijk niet en daarom durven ze het niet direct aan. Deze gegevens liggen wel in Nederland (hadden we natuurlijk mee moeten nemen voor als…..), maar ja daar hebben we nu niets aan. Corry gaat daarom eerder naar huis en vraagt alle gegevens op in Enschede. Ze doen daar niet moeilijk over (ideaal die computers en het internet!) en mailen dit direct terug.

De volgende dag geeft ze die af in Førde, maar dan moet de MRI-scan natuurlijk opnieuw aangevraagd worden. En dus pakken we draad gewoon weer op waar we gebleven waren. We eten een soft-is in het ziekenhuis, lunchen op de afdeling voor lopende patiënten (daarvoor is een ziekenhuiskamer ingericht als ‘lunchroom’ waar je bij een lopend buffet zelf je eten en drinken kunt pakken). Omdat bij geen van de andere onderzoeken verontrustende afwijkingen zijn gevonden, mag Johan in afwachting van de MRI gelukkig naar huis. Op zo’n afdeling neurologie, met voornamelijk bejaarde patiënten met ernstige neurologische klachten, word je niet blij! En zo  laten we het ziekenhuis en Førde weer achter ons zodra we toestemming krijgen om te vertrekken. Natuurlijk rijdt Johan zelf naar huis, hij mankeert immers niets meer !!

herfst 2Intussen is het herfst geworden. Dat was al te merken aan de korter wordende dagen, maar met avondnevel boven de beken en meren, is het definitief geen zomer meer. De verschillende soorten fruit volgen elkaar in rap tempo op. De frambozen zijn nog niet eens allemaal tot jam verwerkt, of de aalbessen komen. En terwijl die nog lang niet allemaal zijn geplukt, vallen de eerste rijpe pruimen van de boom en laat ook de ene appelboom al appeltjes vallen. Die moeten natuurlijk wel verzameld worden, want voor je vijf kilo appeltjes hebt om tot twee liter sap te persen dat dan weer ingekookt kan worden tot één liter appelstroop… M.a.w. genoeg te doen weer, de komende weken!

De dagen die volgen zijn we druk bezig in de tuin en de kelder. Er moeten appels geplukt worden voor de appelstroop en ook de blauwe pruimen kunnen we van lieverlee eten. Corry  vindt eindelijk tijd om de uitgezaaide stekkies een definitieve plaats te geven en ruimt ook meteen weer wat onkruid weg terwijl Johan de binnenkant van de kelderkozijnen grondig aanpakt. Eens kijken of we op die manier de houtworm oid kunnen bestrijden! Zodra het droog is gaat hij verder op de ladder aan de zijkant van het huis. Corry plukt een halve emmer aalbessen bij Olaug (buurvrouw aan de andere kant van ‘het bos’) en ontdekt ook nog een bosbessenveldje met zùlke grote bessen, dat ze die in weerwil van zichzelf tòch maar weer pluk. kelder plankenEen uurtje plukken betekent 3 à 4 potten jam en “Alles waar de natuur je van voorziet, moet je in dank aanvaarden”, aldus één van onze gasten en daar zìt wat in…Het is nog even wachten op de bramen. Gelukkig maar, want het is druk genoeg met de rest!

De planken in de voorraadkamer blijken de enorme hoeveelheid jam, sappie, frisdrank etc. toch niet zo goed aan te kunnen als we dachten. Om te voorkomen dat we de jam binnenkort van de vloer kunnen eten, maakt Johan van een oude deur (die hebben we intussen immers allemaal vervangen) twee mooie stevige planken in één van de nissen in de kelder. Als alles daarheen verplaatst is, is er gelukkig nog wel genoeg ruimte voor de ruim 6 kilo jam die er nog aan zit te komen!

combi luier kl

Intussen zijn Yurdan en Annelies ook bevallen, van respectievelijk en zoon en een dochter en daar moeten we natuurlijk ook even feliciteren en een zelfgemaakt cadeautje achterlaten. Met Yurdan en Marco hebben we bovendien afgesproken dat Corry van het pak Kwæfjordkake, dat zij nog hadden staan, een taart zou bakken. Als zij dan de satellietontvanger komen brengen waarmee wij de Noorse zenders kunnen ontvangen, kunnen we samen testen hoe het is ge- of mislukt. Zij hadden in Tistam een sterkere satelietontvanger nodig en deze dus over. De taart lukt nog steeds niet, de bodem wil gewoon niet gaar worden in dezelfde tijd als de meringue nodig heeft om op te stijven. En dus wordt er van een pak muffinmix in een handomdraai weer een nieuwe bodem gemaakt, en zo hebben we een muffinbodem met kvæfjord-bovenkant. Erg lekker! De halfgare kvæfjordbodem wordt nog even  doorgebakken. Ze  smeert er eigengemaakte jam op en dekt dat af met de muffin-bovenkant, zodat we de hele week iets extra lekkers bij de koffie hebben.

Misschien dan ook het sporten maar weer oppakken van lieverlee?

Dinsdag 18 augustus

regenbui 2appelstroop

  Zondag 16 augustus regent het DE HELE DAG!!

  Een ideale situatie dus om het appelstroopproject te starten.

 

In een paar stappen ziet dat er als volgt uit:

  1. Appels wassen en slechte plekken wegsnijden.appels1
  2. appels in de ‘sapmachien’ verpulpen (pulp en sap worden automatisch gescheiden, de techniek staat voor niets)
  3. sap door een zeef in een pan gieten
  4. nog meegekomen schuim wegscheppen
  5. sap inkoken tot stroop.stroop in schone potten overgieten.

Kan hesapcentrifuset eenvoudiger? Als een kind de was kan doen, zullen wij  toch wel appelstroop kunnen koken?! Stap 1 t/m 4 verlopen uitermate soepel. Omdat we geen zin hebben de sapcentrifuge voor een paar kilo appels schoon te moeten maken, hebben we gewacht tot we 15 kilo appels hadden i.p.v. 5, zoals in het recept staat. Het principe blijft hetzelfde, tsapcentrifuseren kloch? Het sap doen we in de mooie pan van IKEA en al is het ‘maar’ 7,5 liter i.p.v. de verwachtte 9 liter, het gaat om het idee. Als al het schuim is weggeschept, zetten we de pan op. Het duurt even voor zo’n hoeveelheid kookt, en op elektrisch is het een beetje lastig om het laag door te laten sudderen en dan stuiten we op het eerste ‘probleem’: moet het deksel òp of vàn de pan? En moet het borrelend doorkoken of zacht sudderen? Ook hebben we ons een beetje verkeken op de hoeveelheid: voor 3 liter sap, moet je op 2 uur inkoken rekenen, dus voor 7,5 liter sap minstens 5 uur! Geen probleem, we zijn om 16.30 uur begonnen, dus net voor we naar bed gaan moet het klaar zijn. Maar dat is het niet!! Er verdampt wel degelijk een boel water, maar verder gebeurt er niets dat op ‘indikken of verstropen’ lijkt. We roeren het regelmatig door en durven ook niet goed halverwege op te geven en morgen weer verder te gaan, maar om 01.30 uur is het gedaan met ons uithoudingsvermogen. De stekker gaat eruit en morgen zien we wel verder.

combi appelstroop

De volgende dag zetten we de pan opnieuw op en brengen het sterk ingekookte vocht opnieuw aan de kook. We besluiten het nu te laten doorborrelen en ja hoor, nadat er nog maar 1 tot 1,5 liter sap over is, begint het donker te kleuren en zowaar in te dikken! Maar het is erg zuur en dus gooien we er suiker bij. En maar doorborrelen, het borrelt en bruist dat het een lieve lust is, maar echt stroperig wordt het niet. Als we een druppel op een bord laten vallen, is die meteen keihard: gekaramelliseerd! Dan toch maar de pan vandakgoot repareren het vuur en de inhoud in twee weckpotten. Maar als het daarin verder uithardt, krijgen we het er nooit meer uit en kunnen we de potten ook weggooien. Dus gieten we het weer over, dit keer in twee jampotten. We doen er voor de zekerheid nog een beetje water in en laten de boel dan afkoelen. In de loop van de dag wordt duidelijk dat we dit goedje misschien wèl kunnen gebruiken om een bitumen goot dicht te smeren o.i.d., maar zeker niet om op ons brood te smeren! Het is niet alleen behoorlijk smerig, maar misschien ook wel behoorlijk ongezond!

Tot zover de eerste poging. Nou geven we nooit meteen op, dus wordt er de volgende dag druk ‘gegoogeld’ naar recepten om zelf appelstroop te maken. Bij alle recepten wordt duidelijk aangegeven, dat het èrg veel moeite is, voor een erg pover resultaat, maar ja, als je omkomt in de appels, waarom zou het dan niet nog eens proberen. In elk geval weten we nu meer over mèt of zònder deksel, hard of zacht doorkoken en het moment waarop we de suiker moeten toevoegen. De volgende keer nemen we ook maar vijf kilo appels, misschien dat het dan beter lukt…

regen 4

Maandag regent het opnieuw bijna de hele dag. Johan werkt aan het verslag en aan de website en ik haak mijn vestje af, dat Yurdan zo leuk vindt, dat ze er één (in het zwart) bij me bestelt voor volgend jaar! Voor dinsdag is beter weer beloofd, maar we wachten maar even af hoe het zich in de loop van de ochtend ontwikkelt, voor we de ladder pakken en de tuin ingaan.

 

Halverwege de ochtend wordt het echt beter en pakt Johan de ladder om aan de gevel verder te gaan en Corry de emmer om de blauwe pruimenboom leeg te plukken. Dat levert zo’n vijf kilo overheerlijke pruimen op. Gewapend met latex handschoenen werkt ze zich er in ruim een uur doorheen om ze te ontpitten en klein te maken voor er jam van gekookt wordt. Vier potten gaan mee naar Nederland, de rest (genoeg voor 9 potten) gaat in de vriezer voor volgend jaar!

pruimenjam kl 2

Donderdag 20 augustus

IKEA pan combi

De pruimen op dinsdag worden gevolgd door  appels op woensdag. Niet alleen in onze tuin staan twee appelbomen (met heel veel ‘valappeltjes’, of wel appels die er af vallen voor ze groot kunnen worden), maar ook bij de buren en op de snuplass staan appelbomen. Met name die op de snuplass geeft heerlijke appels. Vorig jaar hebben we daar zo’n tien kilo van mee naar Nederland genomen (waar ze binnen een week allemaal meelderig werden!) en dit jaar zitten we met een klein probleempje.

De boom staat officieel op de snuplass, maar de nieuwe buren zouden even goed kunnen denken dat het één van hun bomen is. We willen dus geen appels plukken als ze aan het werk zijn, maar doen dat op momenten dat zij er niet zijn. Dit jaar hebben ze het waarschijnlijk toch te druk met het huis opknappen en volgend jaar overleggen we wel even met ze. In de tussentijd plukken we in een handomdraai een emmer vol (= ca 5 kilo) die we woensdag meteen maar verwerken tot appelcompote. Heerlijk! We hebben toch al besloten om de grote vriezer deze winter aan te laten staan, dus daar kan 5 kilo compote makkelijk bij!

En terwijl Johan vrolijk verder gaat (en enorm hard opschiet!) aan de laatste zijgevel, reviseert Corry de paadjes rond de appelbomen omdat die wat verzakt waren en zo vermaken we ons weer uitstekend!

Zondag 30 augustus

Zondag 23 augustus doen we een tweede poging om appelstroop te maken. We brengen op een paar belangrijke punten verbeteringen aan, o.a. door het sap eerst door een zeef en vervolgens nog door een theedoek te zeven. Daardoor raak je al het schuim kwijt en dat maakt het sap dus helderder. Maar hoewel het al een stuk beter gaat dan de eerste keer, ook deze poging eindigt bij het afval. Gelukkig is de boom nog niet leeg, er hangt zéker nog een appelstroopportie aan de boom, dus we proberen het volgende week zondag gewoon weer!

Maandag rijden we naar Sandane om kaarten voor Tim, Bram, Emma en Rita te kopen en informeren metbougieeen even hoe het staat met onze te repareren grasmaaier. Heel toevallig is het mes nèt binnen gekomen, dus als we over een klein uurtje terugkomen, is ie klaar. Dat klopt. Het mes is vervangen, zit goed vast en de machine start en loopt als een zonnetje. Nieuw probleem: hij stòpt niet meer vanzelf. Wel als je dan weer de bougie loshaalt en weer terugzet, maar dat lijkt ons niet echt een fijne oplossing. En dus laten we hem toch maar wéér achter, voor een vervolgreparatie. Het wordt een vervelend verhaal! Maar we hebben weer lekker geluncht en er zit niets anders op dan maar weer af te wachten.

vraagteken 3

De dagen daarna is het af en toe droog, zodat Johan aan de gevel verder kan, terwijl Corry wat in de tuin rommelt. Hij schiet zo hard op, dat er eigenlijk nog maar één goede dag voor nodig is om de gevel helemaal af te maken. Misschien zaterdag?

vraagteken 3
C sportkamer plafond

Want intussen is de Grote Regenperiode aangebroken! Af en toe pakken we nog wat mooie momenten tussendoor en het mooie van die regen is dat je maar een beetje zon nodig hebt om schitterende regenbogen te zien, dus genieten doen we toch wel (al hebben we heel eerlijk natuurlijk ook liever een zonnetje, of in elk geval wat meer afwisseling).

Maandag 14 september

Omdat het deze week regelmatig regent, gaat het restauratiewerk aan de kozijnen in de kelder ook gewoon door en wit Corry alvast het plafond in de sportkamer. Dàt ziet er meteen heel anders uit en omdat ze nog bijna een hele emmer over heeft, begint ze ook maar meteen aan het plafond in de gang van de kelder. Je moet toch wat, niet waar?

regenbui 3
appels bij de buren kl

Na twee weken regen zijn de tweede- en derde portie appelstroop eenappelstroop hoera kl feit en kunnen we dat experiment geslaagd noemen. Voor de tweede serie hebben we het met de nieuwe buurman op een akkoordje gegooid: wat hèm betreft kunnen we de boom in, zij hebben het veel te druk met het huis op te knappen omdat ze er voor de winter nog in willen trekken. En met elke volgende portie hebben we weer wat bijgeleerd en dat wordt natuuuuurlijk allemaal opgeslagen, zodat we volgend jaar meteen bij de eerste voorraad goed van start kunnen. Eén van de reacties op onze appelstroopberichtjes leert dat we dankzij ons experiment iemand anders (een 'totall stranger') hebben kunnen behoeden voor dezelfde beginnnersfouten en dat is wel grappig om te horen. (zie reactie op 'Appelstroop ???' op de weblog http://utvik6797.blogspot.com/).

Op zaterdag is er in Sandane een kennismakingsdag georganiseerd door Nederlanders voor de Noren. Higrasmaaierer kunnen de Noren kennismaken met de ‘Nieuwe Nederlandse Noren’ en ook genieten van echte Nederlandse hapjes, zoals: stukjes Nederlandse kaas, oliebollen, bitterballen, ontbijtkoek en ander lekkers. Ook wij gaan daar even een kijkje nemen en omdat het in Sandane is halen we gelijk maar even de grasmaaier op, gerebitterballenpareerd of niet. Hij is dus NIET gerepareerd. We kunnen hier bijna een heel hoofdstuk aan wijden, maar dat is die man daar helemaal niet waard, dus doen we het ook niet. De lokatie, in een scholencomplex, van de bijeenkomst kunnen we moeilijk vinden, maar net als we het op willen geven, vinden we het. We hebben ‘toespraken’ gemist (mooi zo!) dus gaan we gelijk aan de koffie. Het apparaat is net leeg, dus moet het bijgevuld worden. En laten ze nu Nederlandse Douwe Egberts koffie in de kantine van het Sandane scholencomplex schenken! Toevalliger kan het niet. Verder zijn er meer geëmigreerde Nederlanders dan Noren. En daar zitten wij dus niet echt op te wachten, dus gaan na een uur weer richting huis.

Tijdens die twee weken regen hebben we natuurlijk niet stil gezeten. Het buitenwerk lag wel even stil, waardoor Johan nogmooi af kl2 steeds niet de laatste hand heeft kunnen leggen aan de buitengevel, maar binnen zijn we intussen wel druk bezig geweest. De kelderkamer heeft een zodanige metavolleybalmorfose ondergaan dat het nu bijna leuk is om te gaan sporten. Want ook dàt ‘moet’ met het naderende volleybalseizoen en weinig buiten werken weer opgepakt worden. De dokters in het ziekenhuis hebben ons uiteindelijk nòg weer eens op het hart gedrukt hoe belangrijk een goede basisconditie is om zulke gekkigheid als tia’s e.d. zo goed mogelijk te doorstaan, dus geheel vrijblijvend is dat sporten niet meer, maar er zijn ergere dingen. En gelukkig heeft de ene keer de één niet zo veel zin en de andere keer de ander, zodat je elkaar toch steeds weer aan de gang krijgt

En dan, met al die regen, ben je weer extra blij als zondag 13 september de zon weer eens uitbundig schijnt. Volgens de voorspellingen wordt het ook maandag 14 september goed weer en als dat meezit, halen we de boot uit het water èn kan Johan verder met het buitenschilderwerk. De boot binnen halen doen we ‘s maandags samen. Dit is langzappel 2amerhand een routineklus geworden. Daarna  gaat Johan aan het schilderen, en kan Corry het gras weer eens maaien. Ook beginnen de appels van onze eigen ‘tweede’ boom aardig te rijpen. Dat zijn gelukkig heerlijke handappels (het compote-, appelmoes- en appelstroopverhaal hebben we nu wel een beetje gehad!) en daar kunnen we zeker een week of twee à drie mee toe voor ons dagelijkse fruithapje!

Zaterdag 19 september

nis keuken-kl

Dinsdag 15 sept. Is het feest: de gevel is (bijna) AF. Dat wil dus zeggen, ALLE GEVELS van ALLE KANTEN (en als je ons huis kent, weet je dat dat er dus vier zijn!). Moet je eens indenken: een heel huis helemaal rondom voorzien van 3 verflagen!! En 2 zijden daarvan zijn bijna volledig kaal geföhnd.   En dan nog vinden we tijd om andere dingen te doen .........................................

laatste hand aan gevel-kl
oost 36

tuingevel = Oostzijde

na gedane arbeid-kl

De laatste hand aan de laatste (westelijke) gevel en dan is het natuurlijk “na gedane arbeid goed rusten !!”

z11

achtergevel = Zuidzijde

voorgevel af - kl

voorgevel = Noordzijde

.............................Bijvoorbeeld verder met het opknappen van de kelderkamer.

Nu die eHeuga tapijttegelr zo mooi bij staat, vinden we dat we ook wel toe zijn aan nieuwe vloerbedekking daar. Er liggen (nota bene!) Heugavelttegels, maar die hebben zo te zien al heel wat lekkage en andere rotzooi moeten verdragen, dus tijd voor wat nieuws. Tegels zijn een ideale oplossing, zeker als je wel eens gasten hebt met kleine kinderen of zo, maar daar is hier in Noorwegen nog helemaal niet zo makkelijk aan te komen. Het mondt er in uit dat we naar Heugaveld Nederland mailen voor dealers in Noorwegen en vervolgens naar die dealers voor verkooppunten in de buurt van Utvik. Toevallig verkopen ze de tegels bij een bouwmarkt in Stryn, zo’n 45 km verderop en omdat we dinsdag tòch al een tochtje van plan waren naar Olden, zijn we dan al een stuk op weg in de goede richting.

We moeten wel op dinsdag naar Olden, want dat is de laatste dag dat er dit seizoen een cruiseschip langskograsmaaiermt en, geloof het of niet, dat is dus ook zo’n beetje de laatste dag van het jaar dat deze souvernierwinkel open is! Maar voordat we die richting op gaan rijden we naar Byrkjelo om de grasmaaier bij de garage te brengen. Want eens moet hij het toch gaan doen en anders moet tie naar de sloop. De ‘garageman’ hoort het verhaal aan van alle ellende die we in Sandane er mee gehad hebben en stort zich gelijk op de machine. Na drie kwartier doet de machine wat er van hem verwacht wordt. Hoe is het mogelijk ?????!!!!! Nog maar weer eens het plaatje van de machine. De laatste ?

rendiervacht

 In de souvenierwinkel in Olden informeren we naar een rendiervacht met ‘niet-verhaar-garantie’, maar dat lukt niet. Als je zo’n vacht op de grond legt in een woonkamer o.i.d. gaat ie op den duur door droogte en wrijving altijd verharen (maar de onze heeft het van meet af aan gedaan, dus dat was achteraf waarschijnlijk niet zo’n goede).

We maken ook meteen nog maar even een foto van de Boudica die op dat moment voor anker ligt in Olden, want het is het laatste cruiseschip dat dit jaar ons fjord aandoet. Van de mist (‘zeevlam’ oid) die vanmorgen als een dikke deken vlak boven het water hing, is dan niet veel meer over en wat overblijft, is een heerlijk zonnetje.

boudica (laatste)1 kl
boudica laatste-kl

laatste hand aan gevel-klDan door naar Stryn, waar we (gewoontegetrouw, doordat we eerst veel oriënterend voorwerk hebben gedaan) eigenlijk meteen slagen. En nog onder ons budget ook! Helaas moeten de tegels wèl besteld worden en dat betekent hier eigenlijk altijd een behoorlijk bedrag extra aan vervoerskosten, maar omdat ze zelf in de winkel ook weer de voorraad willen aanvullen en we niet maar 1 of 2 vierkante meter bestellen, hoeven we de transportkosten niet te betalen. We moeten er natuurlijk wel een keer extra voor naar Stryn, maar aan de extra ritjes raken we ook al gewend. Førde dachten we ook niet meer te zien dit jaar, tot Johan ineens een tia kreeg met een hele sleep verAmaretta Di Saronno Originalvolgonderzoeken.

Als we thuis komen, is het tijd voor een lichte lunch (we hebben in Stryn koffie-mèt gedronken) en daarna hebben we tijd om zoals gezegd de laatste hand aan de gevel te leggen. Johan neem de nis onder de parabool voor zijn rekening en Corry schildert het laatste overhangende stukje van het afdak bij de voordeur. We vieren het met een Amaretto di Saronno Original en genieten met een goed gevoel van een heel tijdvak van buitenschilderwerk!

huis ZuidWest wij-01 bewerkt1

Woensdag 16  sept. gaan we naar Førde voor een MRI (laatste onderzoek n.a.v. de tia). We zijn keurig op tijd bij de Konditori voor koffie-mèt, doen nog even wat boodschapjes bij Biltema en rijden dan door naar het ziekenhuis, waar we ons precies een kwartier vziekenhuis Forde2oor het onderzoek aan het loket melden. Het is hier gebruikelijk dat je voor elk onderzoek of consult de eigen bijdrage meteen in het ziekenhuis afrekent, maar door een computerstoring kon dat vorige keer niet geregeld worden. Dus melden we ons nu bij het bewuste loket om dat alsnog te regelen en te vragen waar weSjukehus Nordfjordeid voor de MRI heen moeten……..

……………..niet naar een bepaalde afdeling, maar naar het ziekenhuis in NORDFJORDEID!!! Dat hebben ze expres gedaan omdat dat net wat dichterbij is voor ons! Wie rekent daar nou op, dat ze dààr over nadenken bij het inplannen van zo’n onderzoek?! Wij in elk geval niet (in het vervolg natuurlijk wèl!). Als je dan weet dat het van route Furde - NordfjordeidFørde naar Nordfjordeid 100 km èn een keer overvaren is, begrijp je dat we die afspraak nooit op tijd meer konden halen. Gelukkig komt zoiets naar het schijnt vaker voor, maar wrang is het wel:

  • Utvik – Nordfjordeid = 40 km + 1 keer overvaren
  • Utvik - Førde = 80 km
  • Førde – Nordfordeid = 100 km + 1 keer overvaren
  • Utvik – Førde – Nordfjordeid – Utvik = 220 km en 2 keer overvaren.....!

Maar ach, Beekbergen – Rotterdam – Beekbergen = 280 km, dus waar hebben we het over. We zijn al blij dat ze regelen dat we ’s middags nog alsnog in Nordfjordeid terecht kunnen, rijden ons rondje en komen, dat wel, behoorlijk afgedraaid aan het eind van de middag weer thuis!

broodDe volgende dag bakt Corry toch maar weer eens twee broden. Van de prijs van brood schrik je je hier af en toe een hoedje en nu de ‘zelfbakpakken’ deze week in de aanbieding zijn, moet het er toch maar weer van komen.

Vandaag komt MISSCHIEN ook Eivind-de-Loodgieter om de wastafel uit de logeerbadkamer te verplaatsen naar de onze (zodat we ’s morgens niet op elkaar hoeven wachten, winnen we weer wat tijd mee en daar hebben we nog niet zo veel van!). Het is altijd een beetje afwachten of hij echt wel komt, maar intussen vermaken we ons toch wel, met het voorbereiden van vloer in de kelderkamer voor de nieuwe tegels. De oude laten we als isolatie liggen, maar we willen natuurlijk niet dat de naden van de oude en nieuwe precies op elkaar komen. Er liggen negen tegels en een beetje in de lengte en 7 tegels en een beetje in de breedte en net als wij willen doen, zijn ze bij de inloop begonnen met hele tegels zodat je in de verste hoek de halve tegels krijgt. Als we nou die halve tegels omleggen naar de inloop van de kamer, kunnen wij met hele tegels bij de inloop beginnen en liggen er dus geen naden boven elkaar. De samenwerking loopt voortreffelijk en de klus is dan ook redelijk snel geklaard. Nu kunnen de plinten definitief vastgezet worden en dat is typisch een klusje voor Johan.

dch 12 dubbele wastafel-kl

Intussen is het zes uur, tijd voor een fruithapje en wie komt daar het pad oprijden: Eivind-de-loodgieter. Dat is een beetje een tegenvaller, vooral voor Johan, want die moet nu aan de (was)bak om de verhuizing van de wastafels mogelijk te maken. Terwijl Eivind de ene wastafel verwijdert en de nieuwe installeert (mooi hoor, je moet eigenlijk eens komen kijken!), heeft Johan handenvol werk aan het zagen van een gat in onze ‘wastafelbank’ zodat de tweede wastafel naast de eerste kan komen. Natuurlijk sta je dan altijd weer voor verrassingen, of (zoals Eivind zegt) voor interessante oplossingen, waar je wel weer direct een antwoord op moet vinden, want Eivind is er nù en niemand weet zeker wanneer hij wéér tijd heeft.

Voor Corry is de rol van ‘cateraar’ weggelegd, want in zo’n kleine ruimte als een badkamer is het al snel te vol en er moet tenslotte ook gedronken en gegeten worden!

De randjes langs de wastafels moeten natuurlijk ook nog afgekit worden en dat is (volgens Eivind en natuurlijk zijn we dat met hem eens) een stuk voordeliger als wij dat zelf doen. En volgens hem doet Johan dat nog netter ook. Zeker weten doen wij dat niet, hoewel….?! Bovendien is het bijna kwart over tien voor hij de boel weer aangesloten en gecontroleerd heeft en dan zitten we er alle drie wel een beetje doorheen. Als we rond half vijf klaar zijn, hebben we dan ook nergens anders meer zin in dan een lange, warme douche en alleen nog maar op de bank hangen. De vrijdag staat dan vervolgens in het teken van afwerken, opruimen en schoonmaken.

zon 5Zaterdag is een onverwacht stralende en warme dag en dus voelen we ons wel een beetje gedwongen om de boot winterklaar te maken. Deze hele week heeft een beetje in het teken gestaan van dingen die allemaal nog moesten gebeuren en ook allemaal in deze ene week moesten (behalve het uitstapje naar Stryn voor de vloerbedekking, maar dat koppelden we weer aan het ritje naar Olden…  We zijn dus gewoon een beetje moe en futloos, maar als vandaag de laatste mooie dag van dit najaar is, krijgen we spijt als we de boot niet ingepakt hebben, dus vandaag nog maar even doorzetten. We doen het weer heel anders dan vorige jaren, met een nieuw zeil, tentpennen (waarvan we de extra set tot onze stomme verbazing in Nederland hebben gelaten) een heleboel grote stenen en een ladder verzwaard met zakken aarde en toppbark.

boot winterklaar2
boot winterklaar-kl
boot winterklaar3

Het eindresultaat bevalt ons wel. Het zat ook niet echt tegen en dus wast Johan de auto nog even en plukt Corry een kilo of vijf appels van onze eigen (tweede) boom, omdat die nu ook rijp zijn. Hoewel we het appelmoes-sap-compote-verhaal wel een beetje zat waren, voelt het gewoon niet goed om de appels te laten verrotten, dus laat ze nog een stuk of twintig hele grote appels hangen om nog even door te rijpen voor handappels en de rest verwerkt ze in weer een voorraad appelmoes.

Dinsdag 29 september

Een week later is het alleen maar ‘winterser’ geworden. Behalve op de hoge bergen bij Innvik, ligt sinds een paar dagen ook sneeuw op de bergen rond Utvik en daarmee is de sneeuwgrens gedaald tot zo’n 600 meter.  We hebben bijna elke dag de kachel aan en profiteren nog lekker van de voorraad die Olav Bjørn heeft achergelaten. Denken we af en toe ook nog eens positief terug aan hem…

eerste sneeuw 2 kl
hometrainer

In de douche en de kelderkamer zijn het vooral de details die nu het verschil maken: wat extra tegeltjes hier, een nieuw plankje voor de toiletspullen op de plaats waar de tandenborstels hingen, de tandenborstels op hun beurt verhuisd naar de ruimte tussen de spiegels en ga zo maar door. Wat Corry heeft met lapjes e.d. heeft Johan met steentjes, hout e.d.: niets weggooien, van alles kan nog wel iets gemaakt worden. Dus als we steentjes over hebben van de douche, gebruiken we die in de kelderkamer om de ondermuren ‘op te pimpen’. Het wachten is nog op de nieuwe tapijttegels. En verder kijken we met dit weer uit naar ons dagelijkse uurtje sporten, want daar worden we door en door warm van!

roei-apparaat

vacht in sportkamerAfgelopetaxfreen zaterdag zijn we naar Skei geweest om de jassen te halen die we bij de souveniershop voor Johan hebben gekocht. Natuurlijk blijft het daar niet bij, ook voor Corry vinden we een heerlijk winterjack en natuurlijk nemen we ook voor B.E.R.T. wat mee. Omdat we vaste klant zijn, krijgen we een heel goede prijs voor de hele handel en als je daar de TAX-FREE nog bij optelt, hebben we bijna anderhalve jas gratis! We kopen ook een nieuwe rendiervacht. Degene die nu in de kamer ligt, heeft van meet af aan verschrikkelijk verhaard en dat zijn we een beetje zat. Dus komt er een nieuwe in de woonkamer bij de kachel en gaat de oude aan de muur in de kelder. Isoleert en dempt het geluid en staat nog sfeervol ook.

Hoewel we het fruitseizoen eigenlijk afgesloten hebben en alle toebehoren voor het verwerken weer schoon opgeborgsapcentrifuseen liggen voor volgend jaar, hebben we van oma (de oude buurvrouw) nog een emmer appels gekregen. Dus halen we de sapmachien maar weer tevoorschijn en wagen nog een laatste poging om een mooie pot appelstroop te koken. Een emmer vol is een kleinere hoeveelheid dan we meestal verwerken, dus het persen van de appels is in een vloek en een zucht gedaan. Er is een hoop sap uit gekomen en terwijl dat verder door de theedoek zakt, wassen we de boel weer af en ruimen het netjes terug in de doos weer in de kelder op. Tot volgend jaar! Het is prachtig helder sap en het kookt heel mooi èn snel in. Zo snel dat we er niet op tijd bij zijn om te voorkomen dat het te ver inkookt. Het is nog net geen teerstroop, maar wel te ver gekaramelliseerd om het stroop te kunnen noemen. Achteraf hadden we het gewoon op een tefal bakvel uit moeten spotje jammeren en er snoepjes van moeten snijden zo lang het nog taai was. Maar dat bedenken we pas als het al lang en breed in het zakje voor ‘nat huishoudelijk afval’ ligt…

Maandag brengt Corry de emmer terug naar oma en een potje zelfgemaakte jam als dank voor de appels. Ze vertelt maar niet dat het niet gelukt is. De jam valt in heel goede aarde en omdat ze zo veel appels heeft, krijgen we dinsdag nòg weer een emmer vol…Geen punt, halen we gewoon de sapmachien wéér tevoorschijn en doen we nog een laatste poging om het appelstroopseizoen met succes af te ronden!  En inderdaad, we krijgen mooie en heerlijke appelstroop. Misschien nog iets te lastig smeerbaar omdat het een beetje ‘taai-stroperig’ is, maar daar vinden we t.z.t. ook wel weer iets op. Zo blijven we toch lekker bezig.

Maandag ontdekken we ook dat er aan onze laatste voorraad handappels die in de kelder ligt, is geknaagd…We zetten twee vallen neer, één met kaas en de aratje 1nder met appel en meteen de volgende dag is het raak: een mooi bruin en erg dood ratje! Johan haalt de val leeg, zet hem nog dratje gevangenezelfde middag opnieuw neer en meteen al wanneer we gaan sporten, zit de volgende erin! Dat zetten we maar niet in de weblog, maar we zetten wèl meteen weer de volgende val. Intussen zijn ook de bergen bij Stryn prachtig wit van vers gevallen sneeuw. Is altijd weer een prachtig gezicht.

Vrijdag 9 oktober

sneeuw stryn10okt-kl-01 bewerkt

regen_41regen_5We kunnen in elk geval zeggen dat we op het weer kunnen rekenen: het regent, regent en regent nog meer. Dat geeft ons wèl de gelegenheid de kelderkamer helemaal af te maken en daar vervolgens tijdens het sporten heerlijk van te genieten. Het is een kamer geworden om trots op te zijn en we zijn meteen ook zò weg van de tegels, dat we ideeën krijgen om volgend jaar de openhaardkamer aan te pakken…

Fjord Line logo
Deze week hebben we ook definitief besloten om 23 oktober naar Denemarken over te steken en daar vandaan zaterdag 24 oktober door te rijden naar BB. Omdat het hier intussen echt volop winter is geworden met sneeuw, gladheid en alle andere ongemakken die daar bij horen, vinden we het niet verstandig om vrijdagochtend om 05.00 uur te vertrekken naar Bergen. Als de Noren zich al door de gladheid en de winter laten verrassen, waarom zouden wij dan voor dag en dauw in het pikkedonker het fjell over gaan en het risico lopen door de gladheid overvallen te worden. We gaan dan ook op zoek naar een overnachtingsmogelijkheid in (de buurt van) Bergen. Met de camping in Langeland hebben we goede ervaringen, maar het tentje is natuurlijk uitgesloten. We informeren naar de huur van de huisjes en die valt niet tegen, maar we moeten dan wel zorgen dat de slaapzakken bij de hand blijven en dingen regelen voor avondeten, ontbijt en dergelijke. Het kan, maar is niet echt ideaal, dus gaan we via internet op zoek naar hotel-/pensionmogelijkheden.

Na anderhalf uur, 60 hotels en vierkante ogen vinden we een klein pension, vlakbij het centrum en de vertrekkade van de boot. Na een paar keer heen-en-weer-mailen boeken we definitief een overnachting in het Skansen Pensjon in Bergen. Het pension heeft maar zes of zeven kamers en volgens het internet “geen tv met 40 kanalen, maar wel prachtig uitzicht op de stad” en ook “geen lift, maar dan ook geen fitnessruimte nodig” en dat spreekt ons wel aan. En dan Nok 650,- voor een tweepersoonskamer, inclusief beddengoed en handdoeken èn onbijt, dan zijn we op zijn minst heeel nieuwsgierig!

Skansen Pensjonat

Één van de laatste dingen die we hier nog willen regelen, is een rit naar de garage in Ørsta. Daar hebben we een set winterbanden op velgOrstabilen besteld en die willen we er hier nog op laten zetten. Door ze op velg te kopen, kunnen we ze volgend voorjaar gewoon zelf weer terug wisselen voor de zomerbanden. Het hele grote voordeel zit hem in de BTW, die hier 25% is en die wij als buitenlanders terug kunnen vragen. We hebben de afspraak gemaakt voor vrijdag 9 oktober, omdat we binnen vier of vijf weken na aanschaf de factuur door de douane moeten laten afstempelen op het moment dat we klaar staan om aan boord te gaan (en dus het land uit).

zon 5

pont Folkestad-VoldaVoor het eerst in weken is het mooi weer. Zo is het een heel stuk gezelliger om een dagtocht te maken dan met regen natuurlijk, dus dàt zit mee. We rijden via Stryn en halen daar bij de Byggmakker (plaatselijke bouwmarkt) een emmertje voegspecie en een paar muizenvallen (als je een muis in een rattenval probeert te vangen, heb je grote kans dat je alleen zijn staart vindt!). Ook dàt zit mee en als we bij de pont in Folkestad aankomen, komt de pont er zelf ook net aan en hij vertrekt ook weer zodra iedereen ingescheept is. We zijn ruimschoots op tijd vLangpanne bakvormoor onze afspraak bij de garage en wippen nog even bij een nieuw winkelcentrum binnen om te kijken of dat de moeite waard is om nog eens voor terug te komen. Niet dus, gewoon voortaan voorbijrijden, maar bij de Jernia slagen we wèl voor een Langpanne-bakvorm en dat is bijzonder, want daar zijn we al heel wat winkels voor in geweest.

Het lijkt al met al een heel geslaagdeOrsta_kafeteria dag te worden. Noorse_wafelNog even de auto bij de garage afleveren en dan een kop warme chocolademelk met een heerlijke versgebakken wafel met rømme en jam en wat rondlopen terwijl ze bij de garage de nieuwe banden er onder zetten. Ze beloven zelfs de zomerbanden schoon te spuiten en in zakken ingepakt in de achterbak te leggen! Na anderhalf uur gaan we terug naar de garage. De auto staat al weer voor de deur geparkeerd, dus nemen we eerst even een kijkje voor we naar binnen gaan om te betalen. De velgen lijken heel erg op onze oude velgen, maar dat vinden we alleen maar fijn. banden met spikesMaar ze lijken niet nieuw… en ook de banden lijken niet nieuw… Sterker nog, ze zìjn niet nieuw, het zijn gewoon onze oude velgen en zomerbanden…Binnen krijgen we te horen hoe het zit. De garage heeft aan Chrysler Noorwegen gevraagd welke banden en velgen voor onze auto besteld moesten worden en dat hebben ze keurig gedaan. Maar toen ze de nieuwe velgen wilden monteren, bleek de diameter van de ”kern” niet te passen! Die van de nieuwe velgen was 67 millimeter en van onze auto 73 (of zoiets, maar in elk geval passen ze niet!!!). En dus… worden ze opnieuw besteld, in de juiste maat en worden ze gestuurd naar de Esso garage in Byrkjelo, zodat we in elk geval niet nòg een keer naar Ørsta hoeven rijden. Gelukkig bedenkt Johan vlak voor we wegrijden dat we nog wèl een stempel nodig hebben op het formulier voor de douane, dus stapt Corry weer uit en leg in mijn beste Noors uit dat we nog even een stempel en een handtekening nodig hebben (op een verder blanco formulier, dus hoe dat allemaal gaat aflopen, zullen we nog moeten afwachten…!).

Op de terugweg stoppen we nog even voor een kopje oploskoffie. En terwijl de toeristen Noorwegen allàng verlaten hebben, stopt er direct achter ons een andere Nederlandse auto. Daar houden wij helemaaaaal niet van, zeker niet als zo iemand dan meteen uitstapt en “gezellig” een praatje met ons aanknoopt. Maar het valt allemaal heel erg mee. Hij blijkt een Nederlandse handelsreiziger te zijn die elk jaar in Noorwegen de klanten bezoekt van het tuinplantenbedrijf dat hij in Boskoop runt. We hebben maar twee bekertjes, dus kunnen hem geen koffie aanbieden, maar na een gezellige babbel nemen we afscheid en wie weet zien we hem volgend jaar september nog eens bij ons aanbellen…

Zaterdag  10 oktober is verrassend zonnig.zon Dus draait Corry een was en die wordt buiten nog zo goed als droog! De rest van de dag daalt er een soort vaag besef op ons neer van ‘de laatste tgeen zinwee weken’. Van elke dag die we nu hebben, komt er nog maar één voor we naar Nederland gaan. Alles wat we nog oppakken is afronden, geen grote klussen meer, maar huis, tuin en opbergschuur klaarmaken voor de winter. We kùnnen natuurlijk nog van alles oppakken. De trap staat op het programma om geschrapt en geschilderd te worden, voor de gangkast op de overloop hebben we spannende plannen, maar … daar hebben we allemaal geen zin meer in.

appels bij de buren kl
zon

Omdat het zulk lekker weer is, zoekt Corry toch nog wat dingetjes in de tuin om te doen. Lupine kortwieken, coniferenstekkies ingraven, halve zakken tuinaarde en toppbark naar de schuur etc. Bij haar rondgang om het huis komt ze vlak langs de appelboom van de buren die nu vol hangt met ‘snack-appeltjes’. Twee happen en hij is op, maar heerlijk voor de tussendoortrek, dus daar gaan we weer.

Voor de ‘gasten’ in de kelder zorgt Johan. We hebben nu ook voor de muizen ‘vallen-op-maat’ en dat scoort meteen. Heel vreemd, je zou denken dat als er één dode muis ligt, de ander zich gewaarschuwd voelt, maar niets is minder waar en zo slaan we twee muizen in één klap.

muizen

Zondag houden we vast aan de rustdag, grappig dat dat doorwerkt ook als je al jaren gestopt bent met werken en dus eigenlijk zeven rustdagen in de week zou kunnen hebben… Daar zijn wij de mensen niet naar, maar maandag ‘gaan we weer los’. De wisselknop in de douche heeft het voor de tweede keer begeven. Een telefoontje met Eivsmileyind loopt uit op een telefoontje met Ronny Rør zelf: als we even naar de winkel in Sandane komen, kan hij bekijken of hij gerepareerd of vervangen moet worden. Het wordt het laatste, dus dat betekent bestellen en afwachten of de wisselaar nog geleverd wordt voor we naar Nederland gaan.

Het is intussen werkelijk spectaculair weer: regen, zon, sneeuw, dreigende donkere wolken en knalblauwe luchten wisselen elkaar af zo ver je kunt zien. En doordàt je hier zo ver kunt zien, kun je dus ook van dat hele scala genieten en dat doen we dan ook!

gangkast nw-xxkl

Tussendoor sporten we, controleren weer wat spullen voor vertrek naar Nederland en maakt Johan zich op om tòch de kastdeuren op de overloop nog te behangen. Dat blijkt nog niet zo gemakkelijk (had ie ook niet verwacht gelukkig) en natuurlijk (hij zegt wel eens wat van Corry) moet het perfect. Voor minder doet ie het gewoon niet. Tussendoor komt Annelies gezellig een bakkie doen en kunnen we heerlijk nog een keer buiten op het terras zitten. Uit de wind en in de zon is het zelfs bij 5°C genieten. Johan gaat onverminderd door met behangen, (als de kastdeuren gedaan zijn, neemt ie ook meteen de kast op de logeerkamer mee!) en als Annelies weer weg is, doet Corry maar weer eens wat verstelwerk: drie polo’s uit de tijd dat ze oversized shirts prettig vond, worden in een mum van tijd in keurig ‘slankgesneden’ shirts omgetoverd. Ach ja, goed gereedschap…

Van sporten komt vandaag dan ook niet, maar daar zitten we niet mee. Het moet wel leuk blijven allemaal!

Zondag 18 oktober

De laatste week

Tja, en dan komt onvermijdelijk het moment dichterbij dat we moeten besluiten wanneer we weer naar Nederland gaan. De keuze is gevallen op vrijdag 23 oktober en dat betekent dat we aan onze laatste week hier bezig zijn. Het is dat we niet zo ‘into supernatural’ zijn, anders zouden we ons op zijn minst afvragen of het wel een verstandige beslissing is:

  • De bestelde winterbanden worden in de verkeerde maat geleverd
  • De wisselknop in de douche in onze badkamer scheidt er mee uit en ten slotte, maar zeker niet het minst indrukwekkend:
  • De spiegelwand in de hal bij de voordeur komt spontaan en met een hels kabaal van de muur af!!!

spiegels hal-xklCorry staat net wat op te ruimen terwijl dat gebeurt, dus ze schrikt zich op zijn minst de pl….., maar nòg wonderbaarlijker is het misschien wel dat het allemaal goed afloopt en alle spiegels heel blijven!

Afijn, zoals gezegd, we zijn niet bijgelovig en er zijn een paar ontzettend goede redenen om wèl naar Nederland te vertrekken, dus dat zetten we gewoon door. Nu echt geen grote klussen meer, alleen nog afronden en schoonmaken. De kasten in de logeerkamer zijn intussen ook opgeleukt met hetzelfde behang als op de overloop en als het mee zit krijgen we morgen bericht dat de nieuwe banden in Byrkjelo zijn aangekomen, dus dan hebben we nog even een leuk uitje.

Maandag 19 oktober

Niet dat we er veel vertrouwen in hebben, maar maandag bellen we toch naar de Esso om te horen of de banden zijn aangekomen. En, geloof het of niet, maar dat zìjn ze! Dus gaan we nog vòòr de lunch naar Byrkjelo om ze op de auto te laten zetten. Het idee is dat we dan bij Jaff’s gaan lunchen en nog een paar kleine boodschabanden met spikesppen doen, waarna we de auto weer ophalen.

Maar als we aan komen rijden, zien we een stapel banden…. MET SPIKES!!! Dat hòeven de onze natuurlijk niet te zijn, er zijn meer mensen die in deze tijd van het jaar winterbanden bestellen en het is hier in de omgeving heel normaal dat je dan met spikes rijdt, maar HET ZIJN DE ONZE WEL!!! Driewerf ‘grtvrdrie’ !!! En dan vanuit de garage bellen naar Ørsta Bil dat het wéér niet de goede zijn, ook niet de goede maat trouwens, het is niet te geloven! We zitten natuurlijk heel krap in de tijd om ze ook nog om te wisselen, maar dat lijkt in theorie mogelijk. Intussen komt de monteur een praatje maken over de afwijkende maat. OrstabilHij zegt dat dat dat helemaal niet praktisch is en in elk geval ook nog onnodig duurder (want groter) en dus blazen we de hele boel af. Zodra we thuis komen, belt Corry naar Ørsta Bil om de slechte tijding over te brengen en we bevestigen de hele boel via mail. Tot zo ver Ørsta Bil, want daar komen we dus nooit meer!

Je staat er af en toe van te kijken hoeveel energie die ergernis en de afwikkeling kosten. We zijn gewoon een beetje lamgeslagen, maar daar proberen we ons overheen te zetten door lekker actief te worden. Zo probeert Johan verschillende opties met inpakken van de auto en zet Corry de vloer van de keuken nog even in de was. Ziet er meteen een heel stuk beter uit en dan voel je je ook weer beter.

Je staat er van te kijken wat een energie die ergernis en de afwikkeling kosten. We zijn gewoon een beetje lamgeslagen, maar daar proberen we ons overheen te zetten door lekker actief te worden. Zo probeert Johan verschillende opties met inpakken van de auto en zet Corry de vloer van de keuken nog even in de was. Ziet er meteen een heel stuk beter uit en dan voel je je ook weer beter.

sportkamer ramen 3-01 bewerkt klNog één keer een rondje sporten en dan houden we dat ook verder voor gezien.  Johan metselt nog wel een nieuwe afvoer in het putje bij onze douche. Nee, ‘grote klussen pakken we niet meer op’ ,maar er zijn altijd weer kleine dingen die je dan tegenkomt of verzint.

Dan hebben we ook nog de wisselknop van de douche… Daar horen we (typisch Noors) ook niets meer op, dus daar besteden we dinsdag ook maar weer een telefoontje aan. Dat resulteert in een tochtje naar Byrkjelo op woensdag om daar de wisselaar op te halen. Hebben we tenminste nog weer eens een gezellig tochtje… En tussen de bedrijven door hangt Johan de spiegels in de hal opnieuw op en begint Corry vast van boven naar beneden aan de laatste schoonmaak. Als we terugkomen uit Byrkjelo ontdekken we dat de doucheregelaar totaal niet past. Johan was daar al bang voor, want een erg goede controle van de ‘oude’ was er door Ronny niet geweest. We bellen daar maar weer over op en spreken af dat Eivin, vóór de Kerstdagen, de goede komt monteren. Uiteindelijk weet hij de weg in het huis en de sleutel ligt bij de buren.

 WE  ZIJN  BENIEUWD !!vraagteken

Dinsdag 9 december  e.v.

Ja, ja, dat is een hele tijd geleden dat we aan het verslag gewerkt hebben. Onderweg kom je er niet aan toe (dom genoeg, want aan boord hebben we tijd zat) en terug in Nederland zijn er zoveel andere zaken die eerst afgehandeld moeten worden. Hopelijk zitten de gebeurtenissen van de terug weg toch nog wel goed in het geheugen om het verslag af te maken. De foto’s zijn daarbij een grote steun

banaanIn de loop van de ochtend op donderdag 22 oktober vertrekken we uit Utvik nadaPont Lavikt we het hele huis nog weer zijn doorgelopen en alle zaken uit het ‘draaiboek’ hebben afgehandeld. Als we vlak bij Førde zijn ontdekt Corry dat er nog een banaan in de fruitschaal in Utvik ligt, dus belt zij naar Eli, de buurvrouw, en deze zal zich over de banaan ontfermen. We drinken in Førde natuurlijk koffie mèt in onze ‘stam-konditorie’ en dan kunnen we er voorlopig weer tegen. De reis naar Bergen verloopt uitermate vlot. De pont over het Sognefjord komt juist aanvaren als wij eraan komen, dus ook die zorgt niet voor extra oponthoud.

We hebben natuurlijk van te voren uitgezocht hoe we in Bergen bij het Skansen Pensjonat moeten komen. Volgens de kaart is dat erg gemakkelijk, zeker omdat we langzamerhand redelijk de weg weten in die buurt. Als we vlak bij het hotelletje zijn moeten we door smalle straatjes zigzaggend omhoog, maar dat lijkt ons niet goed. De straatjes zijn zo smal dat de haarspeldbochten praktisch niet te nemen zijn. We bellen naar het Skansen Pensjonat en de mevrouw leidt ons via een omweg verder. Ook door zeer smalle straatjes en scherpe bochten. Dit is nog veel erger dan de smalle straatjes in Parijs. We bereiken het hotelletje en kunnen voor de deur parkeren. Het ziet er geweldig en gezellig uit en de ontvangst is ook erg hartelijk.

Skansen Pensjonat kl
Bergen straatjes kl
Skansen Pensjonat

Als het donker is lopen we nog even door een stukje van Bergen en gaan dat eten in hetzelfde restaurant waar we enkele jaren geleden met Tim, Rita & Bram gegeten hebben. Het is weer heerlijk en erg gezellig. Daarna klauteren we weer naar het hotel. Blijven nog even zitten in de zitkamer en zoeken dan ons bed op. Corry slaap prima en Johan wordt regelmatig wakker gehouden doordat er nogal hard deuren open en dicht gedaan worden door bepaalde andere gasten. Die gehorigheid is een  -puntje !

Bergen by night kl
Egon kjøttbasaren kl
eten in Bergen kl
ontbijttafel Skansen pensionat

Fjord_Line_schipDe volgende morgen staat er een uitgebreid ontbijt te wachten. We kunnen lang niet alles op, maar gelukkig hoeft dat ook niet. Daarna pakken we onze spullen en rijden naar beneden via de weg die we de dag daarvoor op de heenweg niet dachten te kunnen nemen. De afvaart van de Fjord Line is vlak bij, dus daar zijn we ruimschoots op tijd. De tweepersoons binnenhut is ruim en luxe genoeg voFjord Line logoor ons. Uiteindelijk hoeft ie alleen maar dienst te doen als slaapkamer en badkamer met toilet.

M.S. Bergensfjord Lopend buffet 1 kl M.S. Bergensfjord Lopend buffet 2 kl
M.S. Bergensfjord 1 kl

danspaarDe reis hebben we dit keer besproken inclusief het lopend buffet met onbeperkt eten en driaccu cheknken. We nemen de vroege sessie, zodat we het eten rustig kunnen laten zakken tijdens het luisteren naar een bandje en het dansen van enige paren, voordat we onze kooi inkruipen. Corry heeft een goede nacht, ook al omdat er bijna geen golfslag is, maar Johan slaapt erg onrustig omdat hij last heeft van het ‘teveel van de zoete toetjes’ eten. Maar dat was ook zo lekker dat hij dat ook maar op de koop toe neemt.

Als we ’s morgens vroeg in Hirtshals aankomen is het knap mistig. Dus we kunnen niet zo hard doorrijden als we willen. Na een uurtje trekt de mist aardig op. We willen nieuwe witte klompen voor Corry kopen in Skanderborg waar we dat al eerder gedaan hebben, dus gaan we de grote weg af en duiken het stadje in. Het is knap fris en de winkels zijn nog niet eens allemaal open, dus moeten we even door de winkelstraat heen en weer lopen. En als de winkel dan open is moeten ze tot onze en hun spijt zeggen dat ze de klompen klompenniet in de maat van Corry hebben. Dat is balen!

Via de oude weg rijden we naar de volgende plaats, Horsens. Dit is veel groter dan Skanderborg, dus we hebben een goed gefilevoel dat we hier wel zullen slagen. Het is een gezellige drukte in het centrum, maar ook al zijn er meerdere schoenenzaken, we vinden geen witte klompen voor Corry. Dafile_3n maar weer naar de grote weg en in een flinke vaart richting Nederland. Het is nog vroeg, dus we kunnen lekker op tijd in Beekbergen zijn.

Dat zou kunnen, maar ………………..tussen Hamburg en Bremen is een ontzettend lange file. In verband met wegwerkzaamheden moeten we van een 3-baansweg naar 1 baan. En ook na Bremen staan er verschillende files. En dan zit je maar zo bijna 2 uur lang in een file. Gelukkig zitten we regelmatig naast een bus met gezellige jongelui en dat breekt een beetje.

Uiteindelijk zijn we ’s avonds, 24 oktober, over achten in Beekbergen. We gaan eerst lekker eten bij de Chinees en rijden dan naar “De Reeënberg” kavel 109. De auto uitpakken is er niet meer bij. Komt goed uit want het regent, dus dat doen we de volgende dag. Dan is het tenminste licht en nog droog ook.

2007 ons huis in Beekbergen

 

En dan zijn we er helemaal klaar voor om het drukke leventje in

Nederland weer op te pakken !!!!!

 

Dit jaar hebben we 61 schepen voorbij zien varen.

11 daarvan waren nieuw voor ons.

Adriana

Adriana     1x               Hapag Lloyd

Costa_Luminosa_3

Costa Luminosa    1x         Costa Cruises

Celebrity Century 2

Celebrity Century    2x        Celebrity Cruises

Crown Princess gr

Crown Princess   1x     Princess Cruises

Mein_Schiff

Mein Schiff      4x                  Tui Cruises

quest
MSC-Lirica

MSC - Lirica    3x          MSC Cruises

  Quest   1x       Polarquest Cruises

N.G. Explorer 2

N. G. Explorer  2x  National Geographics Lindblad Cruises

Seabourn_Pride
ventura_in_Olden-kl

Seabourn Pride    4x             Seabourn Cruises

Ventura     2x                    P & O  Cruises

Clipper Adventurer

Clipper Adventurer   1x    Clipper Adventurer LTD

[Utvik-Noorwegen] [Huren] [Bezienswaardigheden] [Foto's] [2004 - 2008] [2009 - 2013] [2010] [2014]