Een zakheilige is een heel klein beeldje dat een heilige van het Rooms-Katholieke geloof voorstelt. Deze beeldjes werden in een kokertje, doosje, los in de zak , of in de portemonnee gedragen. Uiteraard werd van het meedragen van de zakheilige een bijzondere werking verondersteld. De H. Christoforus beschermde de reiziger bijvoorbeeld. De zakheilige van Doetinchem is amper 1 bij 3 centimeter.
Het minuscule beeldje in de handen van kunstenaar Cornel Bierens
Voor een kunstwerk in de openbare ruimte zit "De zakheilige van Doetinchem" op een ongebruikelijke plek: onder de grond.
De zakheilige van Doetinchem
Vanaf maandag 17 januari tot 20 mei 2011 werkte kunstenaar Cornel Bierens samen met Dick en Margo van Berkum aan de realisatie van een kunstwerk in het atrium van parkeergarage Het Loo. Het kunstwerk, "De zakheilige van Doetinchem genoemd", werd op 21 mei 2011 feestelijk ingewijd, maakt de nieuwe parkeergarage helemaal af.
Het kunstwerk reageert op een 18-de eeuwse beeldje dat werd gevonden tijdens graafwerkzaamheden voor de bouw van parkeergarage 't Loo.
Het kunstwerk onvat een honderdtal stalen palen. Elke paal is aan de bovenzijde voorzien van een potscherf. De potscherven komen, net als de zakheilige, uit de archeologische opgravingen in Doetinchem. De palen zijn zo opgesteld dat het beeld van de zakheilige wordt opgeroepen door de sculptuur vanaf één plek op de overloop van de verdieping erboven te bekijken. Het oorspronkelijke beeldje wordt ook in een vitrine op die plek getoond. De betonnen randen langs de sculptuur zijn voorzien van een tekst van dichter Esther Jansma.
Een overzichtsbeeld van het kunstwerk in wording, met de kunstenaars in overleg erbij
Aan de hand van een beeld op een monitor wordt de exacte plaats van elk van de honderd verticale staven bepaald, zodat de sculptuur, bekeken vanaf één plek in de parkeergarage, een suggestie oproept van de zakheilige.
Het beeld is een anamorfose, een beeld dat zo gemaakt is dat het slechts betekenisvol wordt wanneer gezien onder een bepaalde hoek of van een bepaald punt. In dit geval betekende dat eindeloos schuiven met de stalen pennen. Bovendien moest de kleur en de vorm van de potscherf ook nog bijdragen aan het eindbeeld. Het resultaat is verbluffend. De kijker kan dit virtuele beeld, opgebouwd uit wel heel concrete pixels, vergelijken met het origineel, het piepkleine beeldje van de zakheilige dat in de wand van de parkeergarage is aangebracht in een nis, als in een relikwieschrijn.
Het project in de site van het Lookwartier