Schriftlezing: Lukas 2: 1 – 20

Tekst/thema: ‘Vanuit de hemel gezien is het vrede op aarde’



Geluidsfragment: Utrecht - 24 december 2011


Samenvatting van de preek:


Is het vrede op aarde? Sommigen zullen ronduit ‘nee’ antwoorden, anderen misschien eerst nog vragen ‘Wat bedoel je?’ We kunnen het een politieke gevangene in Noord-Korea vragen, een 9-jarig meisje dat gepest wordt op school, een handelaar op de beurs van Amsterdam, een arts in het ziekenhuis … . De een na de ander zal, al dan niet na enige nadenken ‘nee’ zeggen. De politieke gevangene voelt het vijandig geweld aan den lijve. Het 9-jarig meisje kent iedere dag de angst. De Handelaar weet dat hij met een deal zijn collega net te snel af moet zijn. De arts is ervan doordrongen dat de strijd met kanker en menig andere ziekte nog lang niet gestreden is. Misschien zul je zelf ook wel ‘nee’ zeggen, als je kijkt naar je eigen hart. Je vader heeft ooit iets gezegd dat je niet loslaat. Je hebt zelf iets gedaan, waardoor je een ander niet meer recht in de ogen kunt kijken. Toch is het motto vanavond: ‘Vanuit de hemel gezien is het vrede op aarde.’

Het was in de tijd van Lukas 2 ook geen vrede. Het was op z’n best een gewapende vrede. Het heette de ‘pax romana’, de Romeinse vrede, een vrede die goed was voor Rome en haar bondgenoten. Voor anderen was het oorlog, ook in Israël. Augustus was keizer, van alle kanten bejubeld en bezongen. Uit andere bronnen weten, we hoe hij uitverkoren werd. Hij zou de grootste, de beste zijn, de redder van zijn volk. Het beeld was niet wezenlijk anders dan dat van de Kims in Noord-Korea, de Kadaffi’s, de Berlusconi’s, al degenen die critici de mond proberen te snoeren, alle aandacht richten op zichzelf. Misschien moeten we aan al die grote namen ook ons eigen ‘ik’, ons eigen ego nog toevoegen. De echte leider, de echte vredestichter heeft geen persoonlijkheidscultus nodig. Hij hoeft zich niet te laten aanprijzen op straffe van, zich te laten aanbidden. Hij ‘is’ het. Of hij nu Ghandi heet, MLK, of Mandela. Het geheim is dat hij zijn eigen beperkingen kent, dat zijn kracht in bescheidenheid ligt … .

De wereld is vol onvrede. Maar waar richt God zich op? Hij wil niet in Rome zijn, of Jeruzalem, niet in Brussel of Den Haag. Hij gaat naar Bethlehem, een stadje in de provncie. Hij richt zich op twee heel gewone mensen, Jozef en Maria. Het zijn mensen uit een rijtjeshuis, zonder enige status, hun buurt staat slecht bekend. De herders behoren volgens de rabbijnse geschriften tot de mensen met een verdacht beroep. Het zijn doorgaans rovers en bedriegers. Zij kunnen geen betrouwbaar getuigenis afleggen voor de rechtbank. Wij zouden zeggen: dit is het laatste plekje, dit zijn de laatste mensen waar je moet beginnen, hier is niets te hopen of te verwachten. Maar juist hier wordt het kind geboren, het Kind, de Zoon van God, in het beestenverblijf van een herberg. Zo ver gaat God. Maar wie zal het kind hier zoeken? Hoe zullen wij dat kind ooit vinden? Daar moet een engel aan te pas komen, een engel aan te pas komen, een boodschapper, een dominee of een overtuigde gelovige die vertelt: in de voederbak, in de kribbe zul je Hem vinden. Wij weten namelijk maar al te goed: God laat zich niet zo makkelijk vinden. Sommigen zijn hard tegen die ervaring aangelopen. En nog.

Maar als we het dan hebben gehoord, ‘dáár!’, dan horen wij in een wereld die vol is van ‘The Voice of … (Holland, Germany, Britain)’ ineens de ‘Voice of Heaven’. Een engelenkoor wijst de weg: ‘Eer aan God in de hoogste hemel / en vrede op aarde voor alle mensen die Hij liefheeft’.

Vrede op aarde. Dat is misschien wel het moeilijks. Wij hebben vaak het gevoel dat er niets echt verandert. Dat Kind, deze Jezus, geen verkeerd woord over dat Kind: Hij is een persoonlijkheid, een geboren leider. Wij weten wat Hij gezegd heeft, hoe Hij heilzaam anderen tegemoet treedt, hoe Hij zich als schaap naar de slachtbank liet leiden … . In Hem vrede, dat willen we nog wel geloven. Maar vrede op aarde? We zien het niet!

‘Eer aan God’. Daar begint het mee. Eerst de beweging omhoog, naar God toe. Wat zien we dan met Gods ogen? Dat zich in dit Kind iets begint te voltrekken. ‘Vrede op aarde voor alle mensen die Hij liefheeft.’ Dit kind brengt vrede onder de mensen. Het is geen zoete-lieve vrede. Het is geen liefde die de kool en de geit spaart. Dit Kind zal in Zijn leven laten zien wat God goed en recht vindt. Hij gaat daarmee in tegen allerhande belangen, ook ons welbegrepen eigenbelang. Aan het kruis zal Hij hemel en aarde opnieuw verbinden, weg dragen de zonde van de wereld (ook de jouwe en de mijne!) en ons mensen bij God brengen. Dit kind heeft mensen in beweging gezet, de eeuwen door. Dat doet Hij nog steeds. Na een kerstnachtdienst zei iemand ooit tegen me: ‘Nu wil ik ook dat vlammetje in mij laten ontsteken, al is dat misschien maar flauw flakkerend.’ Hij volgde catechese en liet zich dopen: volgeling van Jezus! Sommigen zullen het misschien nog niet allemaal op een rijtje krijgen. Bij hen passen misschien beter de woorden van Maria: ze begreep niet alles, maar ze bewaarde alles in haar hart, om het nog eens te overdenken. Hoe dan ook, geef het Kind van deze nacht een kans en ervaar nu of later: het ís vrede geworden op aarde.

Utrechtleidscherijn/20111224




De gesproken preek downloaden?
Klik op onderstaande afbeelding.
Geef de locatie aan waar het bestand moet worden opgeslagen.
NB: Het downloaden kan enige tijd kosten (2.2 Mb).
Klik hier voor downloaden!
Als u de preek gedownload hebt, klikt u op het desbetreffende bestand en kunt u de preek op uw eigen PC of MP3-speler beluisteren.



http://www.kwdejong.info


Print deze pagina

© 2011, KWdJ