Schriftlezing: Lucas 2: 1 – 20

Thema: ‘CV van het kerstkind’

Gesteld dat het zou kunnen: dat wij een advertentie zouden kunnen zetten voor de vacature ‘God’, hoe zou die advertentie er dan uitzien, wat voor God zouden wij dan vragen?
Ik stel me voor dat in de linkerbovenhoek de naam van het bedrijf zou staan: BV de wereld, het bedrijf waar we allemaal toe behoren. In de rechterbovenhoek het logo: een wereldbol. En dan de eerste regel, iets als: ‘Ons sympathieke en snel innoverende bedrijf zoekt zo spoedig mogelijk een GOD’.

Uw profiel:
  • u bent in staat op vreedzame wijze een einde te maken aan de oorlogen in de wereld;
  • u bent streng, maar vergevingsgezind, zo dat het kwaad geen kans meer heeft;
  • u bent in staat efficiënt en effectief armoede, honger en dorst te doen verdwijnen;
  • u gaat liefdevol om met mensen die ziek zijn en pijn lijden en kunt hen genezen;
  • u kunt zich in woord en geschrift in eenvoudige taal uitdrukken;
  • u hebt een representatief voorkomen.

    Voor inlichtingen en toezending van nadere informatie kunt u zich wenden tot … .
    Uw schriftelijke sollicitatie, aangevuld met een gedetailleerd CV zien we gaarne binnen 14 dagen na plaatsing van deze advertentie tegemoet.
    En dan maar afwachten, of God, of er een God reageert … .

    En dan meldt zich een engel van de Heer, een boodschapper van God. Midden in de nacht, een donkere nacht die model staat voor al de tekortkomingen van deze wereld, voor al ons vragen of het niet anders kan. De woorden van die engel zijn overbekend: ‘U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, de Here, in de stad van David. Dit is u een teken: u zult een kind vinden, in doeken gewikkeld, liggend in een kribbe.’ De God van Israël, Hij solliciteert, Hij manifesteert Zich. Alles wat Hij te bieden heeft, alles wat wij gehoord hebben, het kan in het CV van het pasgeboren kind. Dat gaat dan ongeveer als volgt.

    Achternaam: onbekend (zijn familie komt uit Nazareth: ‘van Nazareth’ zou kunnen)
    Voornaam: moet nog worden vastgesteld, op de achtste dag (vul vast maar in: Jezus, Joshua)
    Geboortedatum: ten dage van keizer Augustus, toen Quirinius landvoogd over Syrië was
    Geboorteplaats: de stad van David (Bethlehem)
    Geslacht: man

    Verder heeft dit CV niets te bieden. Of het moet zijn bij ‘persoonlijke eigenschappen en vaardigheden’, een kort persoonlijk profiel, waarin je jezelf in enkele zinnen trefzeker neerzet. Dat komt er steeds meer in. Daar zou dan een woord in staan als ‘Heiland’, in de sfeer van de oude Statenvertaling ‘Zaligmaker’, letterlijk iets als ‘Heelmaker’, ‘Redder’. Ik kom om de wereld te redden. Dat is nogal een pretentie! Maar daarmee houdt het CV dan toch echt op.

    Wij zouden willen, wij zouden verwachten: van Godswege een sterke man, een krachtige vrouw, iemand die alle grote en kleine, alle individuele en collectieve problemen kan oplossen. Wat God biedt …: een hulpeloos kind, vertederend, maar niet echt representatief; spreken kan Hij nog niet; we moeten in alles de engel op zijn woord geloven.
    Natuurlijk we zouden nog referenties na kunnen trekken. Over Zijn Vader, met Wie Hij één is. We zouden ontdekken, hoe Hij de Redder van Israël was, keer op keer, streng maar rechtvaardig. We zouden ontdekken dat reeds lang tevoren de belofte van een kind gegeven is, maar het zou ons tegelijk niet echt verder helpen … .

    Zullen wij Hem aannemen, deze sollicitant voor God? Het is nog maar een kind, het moet nog groeien. Het is alsof deze gestalte van God ons zeggen wil: ga eerst zelf maar eens aan de slag met de grote vragen van de wereld, met haar grote nood. En, dragen wij iets bij aan de vrede? Kunnen, durven wij vergeven? Kan er bij alle economische teruggang nog iets af voor mensen die het minder hebben, hier en ver weg?

    Zullen wij Hem aannemen? Dat vraagt vertrouwen, véél vertrouwen, dat vraagt geloof. Naar onze maatstaven is het gekkenwerk, dwaasheid. Op de basis van zo’n CV iemand aannemen, dat kan niet, dat doen we niet, zelfs niet als wanhoopsdaad.

    Zullen wij Hem aannemen? Iemand zegt: doe niet zo flauw met dat CV van het kerstkind. We weten toch veel meer over Hem, dat kan allemaal op het CV. We weten, hoe Hij omging met geweld (door bij een slag op de ene wang ook de andere toe te keren); hoe Hij omging met zonde en schuld (door te vergeven); hoe Hij omging met honger (door het brood te delen); hoe Hij omging met ziekte (door te troosten en te genezen); welke inspirerende en krachtige woorden Hij sprak … . Maar het lijkt allemaal dood te lopen door Zijn dood aan het kruis. Geen kracht, geen macht, maar uiterste onmacht. In wezen is die gestalte aan het kruist niet anders dan het kind in de kribbe: overgeleverd, afhankelijk … . Kribbe en kruis zijn van hetzelfde hout gemaakt. Zelfs als wij horen van Zijn opstanding, dan nog: het vraagt vertrouwen, véél vertrouwen, het vraagt om geloof.

    Zullen wij Hem, dit kind van kerst, aannemen? Zijn CV is zwak, minimaaltjes. Ik vind het aandoenlijk, ontroerend, hoe God Zich aan ons uitlevert in dit kind. Dat, juist dát getuigt van durf, van kracht. Dat alleen al overtuigt mij, omdat het zo bijzonder is, omdat het een wonder is.

    Alphendebron/Alphengoedeherderkerk, 021224


    Print deze pagina

    © 2002, KWdJ