Schriftlezing: MatteŁs 12: 38-42, 16: 1-4

Tekst/thema: 'Toon ons een teken uit de hemel'


De Rank - Krimpen aan den IJssel Geluidsfragment: Hervormde wijkgemeente De Rank - Krimpen aan den IJssel - 07-08-2016


Samenvatting van de preek:


Wie heeft het de afgelopen 24 uur niet over het weer gehad? Nederlanders doen dat graag, over het weer praten. Ze staan er om bekend. Over hoe het weer is, hoe ze het ervaren, hoe het de komende dagen zal uitpakken . . Kijk maar naar de lucht . . Toch, wat we ook menen te zien en te weten, niets zo veranderlijk als het weer.

Mensen vragen om een teken. Toen en nu. Toen de FarizeeŽn, de schriftgeleerden en de FarizeeŽn. Nu wijzelf. De vraag van toen is in zekere zin een vreemde. Jezus had namelijk voordien allerlei wonderen, tekenen, gedaan. Wat wilden ze nog meer? Sommige uitleggers interpreteren de vraag om een teken daarom als een teken van buitenaf (niet zozeer 'van' maar 'over' Jezus, hfdst. 12), uit de hemel (hfdst. 16), een objectief teken dat Jezus' missie en zending kan bevestigen. Voor ons is dat onderscheid vermoedelijk vooral een academische kwestie. Anders dan zij kunnen wij Jezus niet zien. Een teken zal daarom voor ons hoe dan ook een teken van buiten zijn.

Jezus reageert fel op de vraag om een teken. Hij ziet het als een gebrek aan geloof en vertrouwen. Als we deze reactie op onszelf betrekken, dan kan het voelen als een terugwijzing, een afwijzing. Terwijl onze vraag naar een teken niet zo vreemd is. We zien in het wereldnieuws van alles gebeuren, machtige mensen die lijken te kunnen doen wat ze willen, ermee weg komen, wat ze ook zeggen of doen. We zien in onze 'kleine' wereld van alles, van het kind dat met handicaps geboren wordt, tot de 58-jarige die na jaren trouwe dienst ontslagen wordt. Dat kan een gevoel geven van onveiligheid, van willekeur, van kilte en kou. Vandaag dit, morgen misschien wel dat. Waar is God dan? Is het dan zo vreemd dat wij in bepaalde omstandigheden naar een teken kunnen hunkeren? Jezus' felle reactie vat ik daarom op als een aanwijzing om bij onze vragen stil te staan: waar staan we, wat willen we, wat verwachten we van het geloof?

Jezus zegt tegen eenieder die naar een teken verlangt: meer dan het teken van Jona zul je niet krijgen. Wat bedoelt Hij met dat teken van Jona? Ik denk dat we vooral zullen moeten denken aan het komende gericht, het oordeel, de 'crisis' (Griekse woord voor oordeel) die Jona de bewoners van Ninevť voorhoudt. Geen ander teken dan het teken van Jona: net dit teken zal uiteindelijk ook leiden tot hun ondergang. Maar vermoedelijk mogen we het ook breder zien, het is niet alleen het gericht zelf, maar ook de prediking daarvan. Er is geen ander teken dan de prediking van Jona, van Jezus . .

We houden daar niet zo van, van oordeel. Dat doet ons teveel denken aan hel en verdoemenis. De essentie van oordeel is echter, dat het goede naar boven komt en (inderdaad, dat het slechte verdwijnt). Het Koninkrijk van God waarin Jezus koninklijk aanwezig zal zijn, breekt niet zomaar door. Het vraagt grote veranderingen. Voordat we kunnen spreken van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, zal er heel wat moeten gebeuren. Dat vraagt inkeer, bekering, tenminste de bereidheid om dat in te zien. Durven we ons overgeven aan de mogelijkheid dat het allemaal heel anders zal moeten dan het nu gaat, veel verder ook dan onze goede bedoelingen? Als we het evangelie van de verzoening prediken, als sommige mensen dat evangelie al voltrekken in de verhouding met de naaste met wie ze gebrouilleerd zijn, dan zijn wij daar misschien niet altijd aan toe. Het vergt te veel om een Breivik of een aanslagpleger recht in de ogen te zien. Maar het kan heel goed zijn dat de weg die God wil zijn toch die weg is. Bij dit alles is ook van belang: weet Wie het zegt! Het gaat over oordeel, crisis, maar juist Jezus zelf spreekt in heel zijn leven, lijden, sterven en opstaan van Gods genade en barmhartigheid. Wie zich aan zijn teken, zijn verkondiging toevertrouwt, vertrouwt zich ten diepste aan Zijn genade toe.

Jezus geeft ons niet meer dan dit 'teken' van Jona. Dat is op het eerste oog mager. Tegelijk getuigt het naar mijn idee van grote wijsheid. Het is nog maar de vraag wat wij verder zouden komen met een teken van wat voor aard dan ook. 1) Mensen zullen bij een genezing of bij het spectaculair afwenden van een aanslag altijd dingen zeggen als: toeval, gevolg van het vernuft van mensen, e.d. 2) In de praktijk verflauwen tekenen na verloop van tijd, ze verliezen hun kracht. Als de afstand in tijd groter wordt, beginnen mensen vaak te twijfelen, lijkt het allemaal minder belangrijk, enzovoort. Het heeft iets van een verslaving: van tijd tot tijd moet er iets nieuws gebeuren om het geloof levend te houden. 3) Bij tekenen is het altijd weer de vraag wŠŠr je vertrouwen ten diepste ligt: bij het uiterlijke teken, of bij Degene die erachter zit, bij God? Daarom, wij zijn waarschijnlijk beter af zonder tekenen. Het lezen van de Bijbel, de kerkdienst en de prediking, die brengen ons dichter bij het hart van het geloof.

Het teken van Jona, de prediking van het Koninkrijk, die blijft bestaan. In het geheel van de gelezen Bijbelgedeelten is het wat verwarrend dat Jezus ineens spreekt over dat Šndere teken van Jona, drie dagen en drie nachten in de vis. Hij vergelijkt zichzelf daarmee. Drie dagen en drie nachten zal Hij verkeren in het binnenste van de aarde. Waarom zegt hij dat? Als Jezus deze woorden spreekt wordt het al onrustig om Hem heen. Plannen worden gesmeed om Hem uit de weg te ruimen. Hij lijkt hier te willen zeggen, met het beeld van diezelfde Jona: de prediking gaat daarmee niet ten onder. Integendeel, na dit intermezzo begint het bij Jona pas echt. Zijn prediking kan niet tot zwijgen worden gebracht. Dat is niet gering in een tijd als ook de onze waarin van alles in beweging is. Met alles wat we om ons heen zien gebeuren, kan het soms lijken alsof er van het evangelie en alles wat ermee samenhangt niets overblijft.

Tot slot. Praat met elkaar over het verlangen naar een teken. Dat vergt openhartigheid en eerlijkheid, maar toch. Deel ervaringen, hoe je daarmee om bent gegaan, vooral ook als dat teken niet kwam, op geen enkele manier. Bouw elkaar daarmee op.

In de woorden van het evangelie biedt God ons als het ware zijn hand, zijn Vaderhand. Wij worden eigenlijk heel eenvoudigweg uitgenodigd onze hand daar vertrouwend in te leggen.

KWdJ/20160807



De gesproken preek downloaden?
Klik op onderstaande afbeelding.
Geef de locatie aan waar het bestand moet worden opgeslagen.
Klik hier voor downloaden!
Als u de preek gedownload hebt, klikt u op het desbetreffende bestand en kunt u de preek op uw eigen PC of MP3-speler beluisteren.



http://www.kwdejong.nl


Print deze pagina

© 2014, KWdJ