Schriftlezing: Jesaja 22: 20-22; Openbaring 3: 7-8; Mattheüs 16: 13-20 (vgl. ook HC Zondag 31)

thema: De sleutels van het Koninkrijk



Samenvatting van de preek:


Sleutels zijn belangrijk. Dat weten we maar al te goed. Sleutels sluiten af. Sleutels openen. Sloten maken het een ander onmogelijk ongewenst ons huis te betreden. Door de juiste sleutel in het slot te steken kunnen wij naar binnen. We zeggen dan ook niet voor niets: dan en dan krijg ik de sleutel. Dat betekent niet alleen dat iemand de sleutel daadwerkelijk krijgt, maar veeleer dat iemand vanaf dat moment over het huis kan beschikken. Een sleutel geeft macht.
Daarnaast is er nog iets anders. Als u in de vakantie iemand voor het verzorgen van de post en de plantjes zoekt, dan zoekt u meestal iemand die u kunt vertrouwen. Want als iemand de sleutel van uw huis heeft, dan kan hij of zij met dat huis van alles doen … . Een sleutel krijgen is een teken van vertrouwen, omdat die sleutel een machtspositie verschaft.
Als Jezus Petrus de sleutels van het Koninkrijk geeft, dan zegt Hij daarmee een heleboel. Het gaat om grootse dingen.

Op de achtergrond van deze woorden, klinken de woorden van de profeet Jesaja mee. Jesaja blijkt niet alleen de profeet van de grote wereldpolitiek te zijn. Hij bemoeite zich ook met de huiselijke aangelegenheden van koning Hizkia. Hij beveelt de aanstelling van een nieuwe hofmaarschalk, de hoogste ambtenaar van het paleis. Deze hofmaarschalk neemt letterlijk en figuurlijk een sleutelpositie in. Hij opent deuren die voor anderen gesloten blijven. De naam van de nieuwe ambtenaar is Eljakim. Dat betekent zoveel als ‘mijn knecht’, knecht van God. Deze Eljakim weet van de ins en outs van de koninklijke hofhouding, hij bepaalt wie binnen mag en wie niet … . De sleutel wordt op zijn schouder gelegd. Dat heeft er alles mee te maken dat sleutels van toen groot en zwaar waren, meer een soort van gereedschap op een poort af te sluiten. Tegelijk klinkt in deze uitdrukking door dat een grote en zware verantwoordelijkheid op de schouders van Eljakim wordt gelegd. De sleutel tékent zijn functie. Toch is en blijft hij knecht.

Als Jezus nu Petrus de sleutels van het Koninkrijk geeft, dan blijken daar twee dingen uit. Jezus heeft vertrouwen in Petrus (en als we Matt. 18:18 erbij betrekken ook in de leerlingen) en hij geeft Petrus en de leerlingen macht, invloed. Jezus geeft ons als Zijn leerlingen die sleutels, dat vertrouwen en die macht. Wat een enorme verantwoordelijkheid is dat!

Wat zijn nu concreet die sleutels van het Koninkrijk? De calvinistische traditie noemt twee dingen: de prediking en de tucht. Het gaat om Woord en het al dan niet door dat Woord geïnspireerde daad.
De sleutel van het Koninkrijk heeft vanouds vooral het accent van het openen. Het Koninkrijk moet door de prediking worden geopend. Het bestaan van het Koninkrijk is verre vanzelfsprekend. Dat moet ons steeds weer worden verteld en voorgehouden. Al te gemakkelijk laten we ons meenemen door de journaals en de kranten. Dan lijkt het zo ver, zo ónmogelijk. De sleutel van de prediking daagt ons dan uit om te geloven, om er tóch in te geloven, in het Koninkrijk in haar Heer. Dat Koninkrijk dat is er, het opent zijn deuren ook voor u, voor jou, zelfs (of misschien wel juist) als je beseft dat je er uit jezelf niet zou komen. De sleutel van het Koninkrijk maakt duidelijk dat je door het kruislijden van Jezus Christus toegang kunt krijgen tot Zijn Koninkrijk, wat je ook gedaan hebt.

De sleutel van de tucht is een zware, weerbarstige sleutel geworden. Door de tucht werden mensen in een wat verder verleden (en in sommige kerkgenootschappen nog steeds) van het Avondmaal afgehouden, of zelfs de kerk uitgezet. Hun leven was naar de maatstaven van de kerk niet te verenigen met een gelovig leven. Er is veel, heel veel fout gegaan met de tucht. Er is sprake geweest van machtsmisbruik. Er heeft een grote eenzijdigheid bestaan. Vooral de zonde tegen het zevende gebod heeft tot tal van tuchtmaatregelen geleid: de seksualiteit is er zwaar door belast. Het zou daarom aantrekkelijk zijn deze sleutel maar te laten voor wat die is. De last is té zwaar dat wij die zouden kunnen dragen.

Toch is er reden om nog even bij de sleutel van de tucht stil te staan. Blijkbaar hoort bij een gelovig leven een bepaald gedrag, een uitdagend gedrag dat mensen aanzet om hun blik te richten op het Koninkrijk. Waar zeggen wij als christelijke gemeente JA tegen? Waar zeggen wij NEE, dat wijst niet naar het Koninkrijk, dat wijst er veeleer vanaf? Zijn er nog dingen waar wij elkaar op aan durven spreken? Welk getuigenis gaat er uit van ons als gemeente, als gemeenschap, als lichaam van Christus? De verlegenheid is groot.

Jezus stelt ook ons de sleutels van het Koninkrijk ter hand. Hij vertrouwt ons. Hij geeft ons macht en invloed. Maar het lijkt dikwijls of onze sleutels verroest zijn, versleten, kapot, gebroken. Gelukkig is er in deze nood van ons als kerk, als gelovigen een oud kinderversje. ‘Witte zwanen, zwarte zwanen, wie wil er mee naar engel-land varen, engel-land is gesloten, de sleutel is gebroken, is er dan geen timmerman, die de sleutel maken kan? Gelukkig, wij geloven in een timmermanszoon die de sleutel maken kan, die de sleutel gemaakt hééft.

Alphendebron/080113



De gesproken preek downloaden?
Klik op onderstaande afbeelding.
Geef de locatie aan waar het bestand moet worden opgeslagen.
NB: Het downloaden kan enige tijd kosten (4.8 Mb).
Klik hier voor downloaden!
Als u de preek gedownload hebt, klikt u op het desbetreffende bestand en kunt u de preek op uw eigen PC of MP3-speler beluisteren.


AlphenGherder/071021
http://www.kwdejong.info


Print deze pagina

© 2007, KWdJ